Fun Boy Three

Grupa brytyjska. Powstała w październiki I981r w Coventry. Założyli ją trzej muzycy wywodzący się z zespołu The Specials: Terry Hall (ur. 19.05.1959r, Coventry) - voc, Neville Staple - voc, perc i Lynval Golding (ur. 24.07.1951r, Coventry) - voc, g. Działała do 1983.

Hall, Staple i Golding już na początku 1981 rozważali odejście z The Specials. Wtedy dokonali w londyńskich TW Studios przy pomocy Dave'a Jordana pierwszych próbnych nagrań jako trio, a zarejestrowali m.in. własną piosenkę The Lunatics Have Taken Over The Asylum i znany przebój 96 Tears zespołu Question Mark And The Mysterians. Gdy w październiku zdecydowali się wreszcie na utworzenie The Fun Boy Three, byli doskonale przygotowani do rozpoczęcia nowego etapu kariery. 

Grupa podpisała kontrakt z Chrysalisem, wydawcą płyt The Specials, i już w tym samym miesiącu dorobiła się singla z piosenkami The Lunatics Have Taken Over The Asylum i Faith Hope And Charity- sarkastycznymi komentarzami na temat sytuacji politycznej w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych w tym czasie. Płytka zyskała niewielką popularność. Ale już dwa następne single zrobiły furorę na listach przebojów. Oba powstały we współpracy z dziewczęcym zespołem wokalnym Bananarama i oba zawierały tchnące świeżością opracowania standardów na stronach A; były to It Aint What You Do It's The Way That You Do It (przeróbka swingowej kompozycji Jimmiego Lunceforda)/The Funrama Theme ze stycznia 1982r i Really Saying Something (przeróbka utworu z repertuaru The Velvelettes)/Give  Us Back Our Cheap Fares z marca tego roku. Sukces formacji ugruntował album „The Fun Boy Three" z marca 1982, nagrany znowu w TW Studios, wyprodukowany przez Jordana.
 

Choć przygotowany przy pomocy dziewcząt z Bananaramy oraz przypadkowych muzyków, był atrakcyjnym zestawem niezwykle chwytliwych piosenek, zazwyczaj opartych na afrykańskich rytmach, z tekstami zarówno na tematy społeczne (The Lunatics Have Taken Over The Asylum, Life In General), jak i osobistymi (The Telephone Always Rings, Alone).
Z tego okresu pochodzą jeszcze dwie przebojowe płytki: The Telephone Always Rings/The Alibi z maja i Summertime (przeróbka kołysanki George'a Gershwina z musicalu Porgy And Bess)/Summer Of '82 z lipca.
Produkcji drugiego albumu, „Waiting" z lutego 1983r, podjął się David Byrne, lider The Talking Heads (wziął udział w sesji także jako gitarzysta). Powstało dzieło bliższe konwencjonalnego popu i gładsze brzmieniowo, np. We're Having All The Fun, Things We Do i Our Lips Are Sealed (kompozycja Halla i Jane Wiedlin z The Go-Go's, nagrana również przez ten zespół), chociaż teksty nadal świadczyły o zaangażowaniu społecznym The Fun Boy Three, np. Well Fancy That! na temat molestowania seksualnego dzieci. Płycie towarzyszyły single: The More I See (The Less I Believe) z listopada 1982r, The Tunnel Of Love/The Lunacy Legacy ze stycznia 1983r i Our Lips Are Sealed/Our Lips Are Sealed (wersja instrumentalna) z kwietnia tego roku
 

Hall po rozwiązaniu grupy stanął na czele zespołu  Colourfield. Zrealizował z nim płyty „Virgins And Philistines" (Chrysalis, 1985) i „Deception" (Chrysalis, 1987). Później działał w trio Terry, Blair And Anouchka, znanym z albumu „Ultra Modern Nursery Rhymes" (Chrysalis, 1990) oraz w duecie Vegas z Dave'em Stewartem z Eurythmics. Jako solista przypomniał się płytami „Home" (Anxious, 1995), „Laugh" (South Sea Bubble, 1997) oraz firmowaną z Musthtaqem „The Hour Of Two Lights" (Astralwerks, 2003). Ponadto nagrywał m.in. z Damonem Albarnem z Blur (Chasing A Rainbow) i jego projektem Gorillaz (911) oraz z Trickym  (Poems z płyty „Nearly God", Island, 1996, sygnowanej: Nearly God), a gościnnie wspomagał w studiu m.in. The Lightning Seeds, Dub Pistols, Silent Poets i Toots And The Maytals. 

Jego największe przeboje, zrealizowane z różnymi zespołami, wypełniły składanki „The Collection" (Chrysalis, 1992) i „The Complete" (EMI, 2002). Staple i Golding kontynuowali karierę w Sunday Best, a później wrócili do The Specials. W 1994 Staple zadebiutował jako solista płytą „Skantastic" (525 Music Productions), nagraną przy współudziale Goldinga; w późniejszych latach jego dyskografia powiększyła się o takie pozycje, jak „The Very Best Of The Specials And Fun Boy 3 Performed By Neville Staple" (Cleopatra, 2000), „Neville Staple From The Specials" (525 Music Production, 2001) i „Neville Staple's Special Skank Au Go Go" (Cleopatra, 2002). Ponadto obaj współpracowali m.in. z Desmondem Dekkerem i The Soup Dragons, a sam Staple m.in. z Unwritten Law i Desorden Publico, jako producent zaś m.in. z Johnem Avilą.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Lunatics Have Taken Over the Asylum / Faith, Hope and Charity	Fun Boy Three	11.1981	20[12]	-	Chrysalis CHS 2563	[written by Terry Hall, Lynval Golding,Neville Staples][produced by Mr. D. Jordan]
It Ain't What You Do It's The Way That You Do It/Just Do It	Fun Boy Three feat Bananarama	02.1982	4[10]	-	Chrysalis CHS 12 2570	[written by Sy Oliver, James Young][produced by The Fun Four][oryginalnie nagrana przez Jimmy'ego Lanceforda]
Really Saying Something / Give Us Back Our Cheap Fares (& Fun Boy Three)	Bananarama and Fun Boy Three	04.1982	5[10]	-	Deram NANA1	[written by Eddie Holland,Norman Whitfield,William "Mickey" Stevenson][produced by Mr. D. Jordan,Fun Boy Three][oryginalnie nagrany przez Velvelettes]
The Telephone Always Rings / The Alibi	Fun Boy Three	05.1982	17[9]	-	Chrysalis CHS 2609	[written by Terry Hall, Lynval Golding,Neville Staples][produced by Mr. D. Jordan,Fun Boy Three]
Summertime / Summer Of '82	Fun Boy Three	07.1982	18[8]	-	Chrysalis CHS 22629	[written by George Gershwin][produced by Fun Boy Three]
The More I See (The Less I Believe)	Fun Boy Three	06.1983	68[1]	-	Chrysalis CHS 2664	[written by Fun Boy Three][produced by David Byrne]
The Tunnel of Love / The Lunacy Legacy	Fun Boy Three	02.1983	10[10]	-	Chrysalis CHS 2678	[written by Fun Boy Three][produced by Fun Boy Three,David Byrne]
Our Lips Are Sealed	Fun Boy Three	04.1983	7[10]	-	Chrysalis FUNB 1	[written by Terry Hall,Jane Wiedlin][produced by David Byrne]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Fun Boy Three	Fun Boy Three	03.1982	7[20]	-	Chrysalis CHR 1383	[gold-UK][produced by Dave Jordan and The Fun Boy Three]
Waiting	Fun Boy Three	02.1983	14[20]	-	Chrysalis CHR 1383	[silver-UK][produced by Dave Jordan and The Fun Boy Three]

Steve Miller Band

Ur. 5.10.1943 r. w Milwaukee w stanie Wisconsin, USA. Dorastał w atmosferze sprzyjającej wyborowi przyszłej muzycznej drogi. Jego rodzice przyjaźnili się z Les Paulem, a ojciec otwarcie zachęcał do domowego muzykowania. Pierwszy zespół The Marksmen Combo, założył ze swym szkolnym kolega Bozem Scaggsem. W college'u stworzyli wspólna grupę The Ardells, a na uniwersytecie, The Fabulous Night Trains.

Po przeniesieniu się do Chicago w 1964 r, Miller zetknął się w lokalnym kręgu bluesowym z Barrym Goldbergiem i wraz z nim założył kolejna formację The Goldberg Miller Blues Band. Zainteresowany hippisowską scena muzyczną w San Francisco, wyjechał na Zachodnie Wybrzeże, gdzie powołał do życia grupę Miller Blues Band. W niespełna rok zdołał wyrobić sobie nazwisko, zmienić nazwę zespołu na Steve Miller Band, podpisać kontrakt z wytwórnią Capitol opiewający na bezprecedensową jak na owe czasy kwotę 50000 dolarów i zabłysnąć na festiwalu w Monterey w 1970 r.

W tym czasie oprócz lidera (śpiew, gitara), w skład Steve Miller Band wchodzili: Boz Scaggs (gitara, śpiew), Lonnie Turner (bas), Jim Peterman (instrumenty klawiszowe) i Tim Davis (perkusja). W 1968 r. kwintet poleciał do Londynu, gdzie pod okiem producenta Glyna Johnsa nagrał swój pierwszy album Children Of The Future. Płyta pomimo dobrych recenzji nie była rynkowym sukcesem, ale kolejna, zarejestrowana w tym samym roku, pod tytułem Sailor. miała się stać popisowym dokonaniem Millera. Przejrzystość nagrania i pamiętane do dziś kompozycje sprawiły, że longplay jest wciąż faworytem krytyków. Jedwabisty głos Millera i mistrzowskie partie gitary nadały albumowi specyficzną elegancję odbiegającą od standardu większości rockowych grup z San Francisco. Spośród wielu zamieszczonych na płycie atrakcyjnych tematów na szczególną uwagę zasługuje nastrojowy, instrumentalny "Song For Our Ancestors" oraz zgrabne, poświęcone miłości utwory "Dear Mary" i "Quicksilver Girl".

Po nagraniu albumu z zespołu odeszli Scaggs i Peterman, doszedł za to utalentowany pianista Micky Hopkins, debiutujący na longplayu Brave New World - trzecim z nagranych w Londynie pod kierunkiem Johnsa. W dynamicznym temacie "My Dark Hour" na gitarze basowej grał ukrywający się pod pseudonimem Paul Ramon, Paul McCartney, epicki zaś "Cow Cow" zademonstrował fortepianową wrażliwość Hopkinsa.

Sukcesom i klasie poprzednich albumów dorównywała kolejna płyta, znakomita Your Saving Grace. W 1969 r. odeszli Hopkins i Turner. Miller zastąpił drugiego z nich Bobbym Winklemanem z grupy Frumious Bandersnatch (dziwaczna nazwa zespołu oznacza "nadpełgającego banderzwierza" z "Alicji po drugiej stronie lustra" Lewisa Carrolla . Longplay Number 5 muzycznie i rynkowo odpowiadał stałej normie zespołu, potwierdził jednak, że Miller pomimo popularności nic potrafi zdobyć sobie nowych kręgów słuchaczy. Próbą wyjścia z impasu było nagranie jednej strony płyty Rock Love na żywo. Niestety lider wybrał koncerty, w których towarzyszył mu jeden z najsłabszych składów. Instrumentaliści Rod Valory i Jack King odeszli na przestrzeni roku, album zaś sprzedawał się kiepsko. Po europejskim turnee Miller postanowił zrehabilitować się longplayem Recall The Beginning ... A Journey From Eden, na którym ku zaskoczeniu wgzestkich dominował nastrój melancholii i letargu. I ta płyta okazała się komercyjnym nieporozumieniem.

Po półtorarocznej przerwie Miller powrócił na rockową scenę przebojowym singlem "The Joker", chwytliwym, opartym na prostym riffie temacie i tekstem nawiązującym do rozmaitych wcieleń wykonawcy, wykorzystywanych w piosenkach z minionych siedmiu lat: "Dla jednych jestem Kosmicznym Kowbojem, dla drugich Gangsterem Miłości, jeszcze inni nazywają mnie Maurice..." ("Some people call me the Space Cowboy, some call me the Gangster of Love, some call me Maurice"). Aluzje odnosiły się kolejno do płyt Brave New World, Sailor i Recall The Beginning.... Sukces odniósł też towarzyszący singlowi album, który trafił na drugie miejsce listy amerykańskiej. Gdy przyszłość Millera zaczęła malować się w jasnych, jak nigdy dotąd, barwach, muzyk zakupił farmę, zbudował nagraniowe studio i przepadł na długie trzy lata. Gdy podjął znów nagrania, tylko najzagorzalsi fani wróżyli mu rynkowe sukcesy.

Niespodziewanie album Fly Like An Eagle rozszedł się w najwyższym ze wszystkich płyt Millera nakładzie, a na dodatek utorował artyście drogę na scenę brytyjską. Płyta, odpowiadająca w pełni ówczesnym standardom nagraniowym, przysporzyła muzykowi rzeszę nowych wielbiciela, czyniąc z Millera artystę prawdziwie światowego formatu. Niemal identycznym powodzeniem cieszył się siostrzany longplay Book Of Dreams (z 1977 r.). Obie płyty zawierały materiał wykorzystany na singlach, w tym bezpretensjonalny temat "Rock 'N' Me" i witalny "Jet Airliner". Miller nauczył się oferować swej publiczności dokładnie to, czego pragnęła. Po kolejnym zniknięciu ze sceny - na nowy album kazał czekać swoim fanom aż cztery lata. Tym razem powrót okazał się mniej spektakularny.
Longplay Circle Of Love zawierał na jednej stronie typowo Millerowskie krótkie, dynamiczne, rockowe tematy, całą zaś drugą stronę wypełniała rozwlekła, wybrana dość bezkrytycznie kompozycja "Macho City". Miller postanowił znów naprawić błąd i po pół roku powrócił na szczyt list przebojów chwytliwym utworem "Abracadabra", który w Wielkiej Brytanii w 1982 r. był o krok od powtórzenia sukcesu "Jokera". W USA album rozszedł się w ponad milionowym nakładzie i wszystko zapowiadało się dobrze. Nie na długo, ponieważ płyty Steve Miller Band-Live! i Italian X'Rays były bliskie fiaska.

Album Living In The 20th Century był hołdem złożonym Jimmy'emu Reedowi, z którym Miller występował jako nastolatek. Longplay Born 2B Blue z 1989 r. stanowił ukłon w stronę mniej komercyjnej muzyki. Wraz ze swym starym współpracownikiem Benem Sidranem, występującym z powodzeniem również w roli aranżera, Miller wykonywał na nim jazzowe i bluesowe standardy. Tematy "God Bless The Child" Billie Holiday i "Zip-A-Dee-Doo-Dah" śpiewał w zwolnionej manierze, nie nadużywając strun głosowych, a cała płyta była umiarkowanym sukcesem.
Jesienią 1990 r., gdy Miller opływający w luksusy zastanawiał się, co robić dalej, firma Levi's wykorzystała "Jokera" w brytyjskiej telewizyjnej kampanii reklamowej. Wytwórnia Capitol nie przegapiła okazji i tak oto w siedemnaście lat po nagraniu singla Maurice, alias Kosmiczny Kowboj, alias Gangster Miłości trafił po raz pierwszy na szczyt brytyjskiej Top 20.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Living in The U.S.A./Quicksilver girl	Steve Miller Band	11.1968	-	94[2]	Capitol 2287	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller/Glyn Johns]
My dark hour/Song for our ancestors	Steve Miller Band	07.1969	-	126[2]	Capitol 2520	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller/Glyn Johns]
Going to the country/Never kill another man	Steve Miller Band	08.1970	-	69[6]	Capitol 2878	[written by Steve Miller/Ben Sidran][produced by Steve Miller]
Steve Miller's midnight tango/Going to Mexico	Steve Miller Band	11.1970	-	117[1]	Capitol 2945	[written by Ben Sidran][produced by Steve Miller]
The joker/Something to believe in	Steve Miller Band	10.1973	1[2][13]	1[1][20]	Capitol 3732	[gold-US][silver-UK][written by Eddie Curtis/Steve Miller][produced by Steve Miller]
Your cash ain' t nothin' but trash/Evil	Steve Miller Band	02.1974	-	51[7]	Capitol 3837	[written by Charles Calhoun][produced by Steve Miller][#6 r&b; hit for The Clovers in 1954]
Take the money and run/Sweet Marie	Steve Miller	05.1976	-	11[16]	Capitol 4260	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Rock' n' me/Living in The U.S.A.	Steve Miller	08.1976	-	1[1][18]	Capitol 4323	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Rock' n' me/The window	Steve Miller	12.1976	11[9]	-	Mercury 6078 804 [UK]
Fly like an eagle/Lovin' cup	Steve Miller	12.1976	-	2[20]	Capitol 4372	[gold-US][written by Steve Miller][produced by Steve Miller][20[11].R&B Chart]
Jet airliner/Babes in the wood	Steve Miller Band	04.1977	-	8[18]	Capitol 4424	[written by Paul Pena][produced by Steve Miller]
Jungle love/Wish upon a star	Steve Miller Band	08.1977	-	23[14]	Capitol 4466	[written by Greg Douglas/Leonard Turner][produced by Steve Miller]
Swingtown /Winter time	Steve Miller Band	10.1977	-	17[15]	Capitol 4496	[written by Chris McCarty/Steve Miller][produced by Steve Miller]
Heart like a wheel/True fine love	Steve Miller Band	10.1981	-	24[14]	Capitol 5068	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Circle of love/[Part 2]	Steve Miller Band	01.1982	-	55[7]	Capitol 5086	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
Abracadabra /Give it up	Steve Miller Band	05.1982	2[12]	1[2][25]	Capitol 5126	[gold-US][silver-UK][written by Steve Miller][produced by Gary Mallaber/Steve Miller][26[11].R&B Chart][14[14].Hot Disco/Dance;Capitol 8537 12"]
Keeps me wondering why/Get on home	Steve Miller Band	08.1982	52[6]	-	Mercury STEVE 4 [UK]	[written by Gary Mallaber/Kenny Lewis][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Cool magic/Young girl' s heart	Steve Miller Band	10.1982	-	57[8]	Capitol 5162	[written by Gary Mallaber/Kenny Lewis][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Give it up/Heart like a wheel	Steve Miller Band	12.1982	81[3]	60[9]	Capitol 5194	[written by Steve Miller][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Shangri -la/Circle of love	Steve Miller Band	10.1984	-	57[6]	Capitol 5407	[written by Kenny Lewis/Steve Miller][produced by Kenny Lewis/Steve Miller]
Bongo bongo/Get on home	Steve Miller Band	02.1985	-	84[3]	Capitol 5442	[written by Chris McCarty/Steve Miller][produced by Kenny Lewis/Steve Miller/B.Allred]
I want to make the world turn around/Sunky	Steve Miller Band	11.1986	-	97[3]	Capitol 5646	[written by Steve Miller][produced by Steve Miller]
The joker/Don' t let nobody turn you around	Steve Miller Band	08.1990	1[2][13]	-	Capitol CL 583 [UK]	[written by Eddie Curtis/Steve Miller][produced by Steve Miller]
Wide river/Stranger blues	Steve Miller	07.1993	-	64[8]	Sailor 859194	[written by Chris McCarty/Steve Miller][produced by Steve Miller]

Albumy *89*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Children of the future	Steve Miller Band	06.1968	-	134[18]	Capitol 2920	[produced by Glyn Johns]
Sailor	Steve Miller Band	11.1968	-	24[17]	Capitol 2984	[produced by Glyn Johns]
Brave new world	Steve Miller Band	06.1969	-	22[26]	Capitol 184	[produced by Glyn Johns]
Your saving grace	Steve Miller Band	11.1969	-	38[14]	Capitol 331	[produced by Glyn Johns]
Number 5	Steve Miller Band	07.1970	-	23[26]	Capitol 436	[produced by Steve Miller]
Rock love	Steve Miller Band	10.1971	-	82[9]	Capitol 748	[produced by Steve Miller]
Recall the beginning...A journey from Eden	Steve Miller Band	04.1972	-	109[10]	Capitol 11 022	[produced by Ben Sidran]
Anthology	Steve Miller Band	11.1972	-	56[39]	Capitol 11 114	[gold-US]
The Joker	Steve Miller Band	10.1973	-	2[38]	Capitol 11 235	[platinium-US][produced by Steve Miller]
Fly like an eagle	Steve Miller Band	05.1976	11[18]	3[97]	Capitol 11 497	[4x-platinium-US][gold-UK][produced by Steve Miller]
Book of dreams	Steve Miller Band	05.1977	12[13]	2[68]	Capitol 11 630	[3x-platinium-US][silver-UK][produced by Steve Miller]
Greatest Hits 1974-78	Steve Miller Band	12.1978	-	18[23]	Capitol 11 872	[14x-platinium-US][produced by Steve Miller]
Circle of love	Steve Miller Band	11.1981	-	26[17]	Capitol 12 121	[gold-US][produced by Steve Miller]
Abracadabra	Steve Miller Band	06.1982	10[16]	3[33]	Capitol 12 216	[platinium-US][silver-UK][produced by Gary Mallaber/Steve Miller]
Steve Miller Band-Live!	Steve Miller Band	04.1983	79[2]	125[7]	Capitol 12 263	[produced by Steve Miller]
Italian X Rays	Steve Miller Band	11.1984	-	101[10]	Capitol 12 339	[produced by Steve Miller]
Living in the 20th century	Steve Miller Band	11.1986	-	65[23]	Capitol 12 445	[produced by Steve Miller]
Born 2B blue	Steve Miller Band	10.1988	-	108[10]	Capitol 48 303	[produced by Steve Miller]
The best of 1968-1973	Steve Miller Band	10.1990	34[3]	-	Capitol EST 2133	[gold-US]
Wide river	Steve Miller	06.1993	-	85[15]	Polydor 519 441	[produced by Steve Miller]
Young Hearts: Complete Greatest Hits	Steve Miller	10.2003	127[2]	37[10]	Capitol 90 509	[gold-US][produced by Steve Miller/Gary Mallaber/Glyn Johns]
Bingo!	Steve Miller	07.2010	156[2]	37[2]	Roadrunner 1686-177592	[produced by Steve Miller]
Let Your Hair Down	Steve Miller	05.2011	174[1]	180[1]	Roadrunner	[produced by Steve Miller, Andy Johns]

Metalheadz

Jedna z najlepszych wytwórni spod znaku drum’n’bass, założona przez nie mniej utytułowanego Goldie’ego na przełomie 1994 i 1995 r. Metalheadz. jest wytwórnią prestiżową - wszyscy znani muzycy z brytyjskiej sceny jungle pragną wydać dla niej choćby jeden singel.

 Udało się to niewielu (np. Lemon D „Urban Style Music",Doc Scott „Far Away”,Jay Majik „Your Sound”, Hidden Agenda „Pressin’ On” czy Source Direct „Made Up.Sound”). Metalheadz ma od niedawna swoją filię Razor Edge, która zainaugurowała swoją działalność na początku 1996 r. wydaniem singla „Still Life” Photeka.

Niektóre wydawnictwa Metalheadz rozpowszechnia wytwórnia  London, z którą Goldie podpisał kontrakt przed wydaniem debiutanckiego albumu Timeless. Płyta ta okazała się najlepiej sprzedającym albumem jungle’owym i spowodowała gwałtowne zainteresowanie innych dużych wytwórni tą muzyką.

                                                          Hity na liście UK Singles Chart

Amit Gatecrasher / Pirates  2004   123.UK

John B Up All Night / Take Control  2001  82.UK

Blame Medusa / Burnout  2004   166.UK

Danny C.   Star / Sunday   2003  88.UK

Calyx Leviathan / Mindfold  2003   107.UK

Future Cut Obsession / Tear Out My Heart / Steppaz  2001   95.UK

Goldie feat. KRS One Digital  1997   13.UK

Goldie feat. Noel Gallagher Tempertemper  1998   13.UK

Goldie Believe [ltd. 1 day]  1998   36.UK

Hidden Agenda Dar Out / Stay  2003   129.UK

Hive Krush / Against The Grain  2005  114.UK

Marcus Intalex & ST Files Universe / Loose Control  2001  96.UK

The Invaderz Winter Sun / Controls My Mind  2001   120.UK

Klute Curley Wurley / Splendor  2001  187.UK

Jonny L.  Synchronize / Phreak  2002   100.UK

Rufige Cru Beachdrifta / Stormtroopa VIP 2001   121.UK

Sonic & Silver On The Anson / In To The Light 2002   111.UK

Special Forces Satisfy / Dirty  2003  129.UK

Spirit Solitaire / Soul Survivor  2004   115.UK

Leon Switch & Kryptic Minds Hide The Tears  2004   90.UK

Total Science Borderline 2000 / Jungle Jungle   2001   98.UK

Total Science Ice Cubes / Red Carpet  2002   95.UK

Denez Prigent

Denez Prigent (ur. 17 lutego 1966), francuski pieśniarz śpiewający w języku bretońskim. Śpiewa między innymi w Kan ha diskan. Nagrał pięć albumów. Jego utwór Gortoz a ran został użyty w ścieżce dźwiękowej filmu pt. Helikopter w ogniu.
Obecnie artysta komponuje sam, ale zanim do tego doszło poznał od podstaw tradycję pieśni bretońskiej, zwanej gwerz. 

Ową wiedzę zawdzięcza m.in. swojej babce, która w dzieciństwie śpiewała mu pieśni w ojczystym języku. Kiedy Denez Prigent zaczął śpiewać, dość szybko rozpoznano w nim talent, który błyskawicznie umożliwił mu wejście na małe, średnie, a w końcu, duże (i różnorodne) sceny muzyczne. W 1992 roku podczas festiwalu Transmusicales de Rennes śpiewał a capella dla publiczności rockowej. Tam też zapoznał się ze stylem techno, w którym dostrzegł pokrewieństwo z pieśniami gwerz. Uznał, iż w obu nurtach powtórzenia wprowadzają słuchacza w trans. Od tego dnia jego fascynacją stało się łączenie stylistyk. Zaczął współpracować z muzykami, prezentującymi często dalekie muzyczne światy, jak wspaniały saksofonista Louis Sclavis, grupa Deep Forest czy Lisa Gerrard (Dead Can Dance), z którą przejmująco zaśpiewał w utworze "Gortoz A Ran", wybrzmiewającym w filmie "Helikopter w ogniu" na życzenie samego reżysera, Ridleya Scotta.
 

Na trzecim albumie artysty ("Irvi") możemy obok pieśni gwerz usłyszeć rock alternatywny, elektronikę, trip-hop, jazz i muzykę celtycką. Zadziwia lista gości, którzy wzięli udział w nagraniu. Zjawili się: ponownie Lisa Gerard, Uillean Pipe, Bertrand Cantat (Noir Désir), Dave Spillane oraz jazzman Valentin Clastrier. Ich wspólny koncert został zarejestrowany i wydany na płycie "Holl A-Gevret" (Wszyscy razem). Artysta twierdzi, że kiedy śpiewa, czuje jak znika otaczający go świat. Pochodzący z Bretanii, lądu marynarzy, Prigent swoją sztuką zaprasza do podróżowania, a jego otwartość na świat ma w sobie humanizm. Kiedy staje na scenie twarzą do publiczności, w czarnym ubraniu, stukając nogą, trzymając przy uchu skuloną dłoń, widownię przeszywa dreszcz.
 
Magazyn "Le Monde" o muzyce Prigenta napisał: "jego muzyka to czyste emocje. Prawdopodobnie właśnie emocje przyciągają słuchaczy do tego typu nowych form muzycznych. Obecnie zbyt często muzyka prezentowana na estradach świata, obojętnie czy jest to pop, rock, elektronika, czy nawet jazz, cierpi na nadmiar produkcji i chroniczny brak emocji. Odkrywanie tożsamości kulturowej małych i peryferyjnych regionów Europy wyzwala wielką siłę, która powoli krystalizuje się w intrygujące zjawisko." 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Irvi	Denez Prigent	05.2000	28[6]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 543 647 2	-
Live Holl Agevret	Denez Prigent	03.2002	130[4]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 589664 2	-
Sarac'h	Denez Prigent	09.2003	68[6]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 981 154 2	-
La Bretagne fete la Saint-Patrick	Gilles Servat, Denez Prigent, Susana Seivane, Nolwenn Korbell ...	03.2006	156[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Denez - Best Of	Denez Prigent	03.2011	144[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Princess Lover

Princess Lover , ur. jako Nicole Nérêt le 3 września 1978 r na Martynice jest piosenkarzem zouka . Stała się znana dzięki piosence Mon soleil wydanej w 2000 roku.
Zaczynając od dancehallu, Princess Lover stała się z czasem najpiękniejszym głosem zouka z lat 2000 i najbardziej charyzmatyczną piosenkarką, docenioną przez społeczność zachodnioindyjską.
Swoją karierę rozpoczęła w wieku 14 lat wraz z bratem Master MX, wokalistą dancehall  pierwszym hitem   Enmen. Po wielu występach na kompilacjach zouk i ragga, które zaskarbiły jej niezaprzeczalną popularność, w 1998 zdecydowała się na emigrację. Przybyła do Paryża, dołączyła do szkoły Alice Dona i odbyła wiele spotkań, które zwielokrotniły jej potencjał. Doprowadziło to do wydania trzech singli i dwóch klipów pod szyldem wytwórnii Freedonia  w reżyserii Fabrice Natafa. 

Po hitach "Mon soleil" i "Je sais" z Pearl Lama, wydanych w 2000 roku , w 2002 roku , Princess Lover wciąż pokazuje swój talent dzięki swojemu hitowi Dans la vie, który jest na jej pierwszym solowym albumie Juste Moi, który pojawia się w lipcu 2003 r., atakując świat Karaibów różnorodnymi rytmami muzycznymi, słodkim głosem i przenikliwymi melodiami  oraz wieloma opiniami artystów takich jak Sonia Dersion , Ali Angel , Frederic Wurtz, Jocelyne Labylle i Master MX. Album został sprzedany w ponad 70 000 egzemplarzy.

Następnie, Princess Lover dołączyła do grupy zarządzającej Lickshot Entertainment, która planowała po pierwszym koncercie piosenkarki, aby wydać singiel z Lady Laistee, który doprowadził do wyprodukowania drugiej części jej albumu Juste moi w kwietniu 2006 r.

W 2007 roku wydała remiks swojego przeboju " Mon soleil", a w 2012 roku wróciła z tytułem Fè chimen' , a w 2015 roku Je les laisserai .

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Mon soleil

Princess Lover

10.2007

85[2]

-

-

-

-

-

-

-

-

[written by Thierry Delannay,Nicole Neret]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Tous Mes Reves	Princess Lover	10.2007	36[5]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Priscilla

Préscillia Samantha Cynthia Betti (przezwisko Prissou)- urodzona 2 sierpnia 1989 roku w La Trinité (Alpes-Maritimes) blisko Nicei - gdzie obecnie zamieszkuje. Francuska piosenkarka znana pod pseudonimem artystycznym "Priscilla". Jej matka ma na imię Annie a ojciec Jean-Perre. Priscilla ma dwie siostry (Sandra i Séverine).

 Gdy miała 11 lat wzięła udział w programie "Les drôles de petits champions" gdzie odkrywano nowe talenty i tam właśnie zauważył ją Patrick Debord (producent MGM). I w ten oto sposób nagrała swój pierwszy album 'Cette Vie Nouvelle' wraz z jej pierwszym singlem - 'Quand Je Serai Jeune' za które otrzymała złotą płytę, którą wręczyła jej jej idolka Britney Spears (BMG). Priscilla stała się bardzo popularna we Francji a jej sukces przypieczętował singiel "Regarde-Moi" który na zawsze pozostanie w sercach fanów.
 
W 2004 roku Priscilla zgrała w filmie Hervé'a Palud'a "Albert est méchant" (pol. "Albert jest zły") u boku Christiana Claviera i Michela Serraulta. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Quand Je Serai Jeune	Priscilla	09.2001	17[26][silver]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 79252609	[written by Shetan, P. Osman ]
Cette Vie Nouvelle	Priscilla	03.2002	14[13]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 79253299	[written by Giorgio Moroder,Keith Forsey,Irene Cara,Michel Mallory,Shetan]
Bla Bla Bla	Priscilla	05.2002	62[13]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 79253709	[written by Steve Mac,Jörgen Elofsson,Shetan ]
Regarde-Moi (Teste Moi, Déteste Moi)	Priscilla	11.2002	8[27][gold]	81[1]	-	-	-	-	-	-	Jive 79254449	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Tchouk Tchouk Music	Priscilla	04.2003	11[31][silver]	47[7]	-	-	-	-	-	-	Jive 9254902	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman ]
Une Fille Comme Moi	Priscilla	01.2004	27[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Toujours Pas D'amour	Priscilla	01.2004	6[17][silver]	39[11]	-	-	-	-	-	-	Jive 82876 58550 2	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Toi C'est Moi	Priscilla	04.2004	29[14]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 82876 61189 2	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Jalousie	Priscilla	09.2004	39[8]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 82876 64482 2	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Bric A Brac	Priscilla	06.2005	58[13]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 82876 68874 2	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Je Danse Donc Je Suis	10.2005	75[4]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 82876 74084 2	[written by Bertrand Châtenet,Philippe Osman]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Cette vie nouvelle	Priscilla	06.2002	18[20][silver]	53[9]	-	-	-	-	-	-	Zomba 79223722	-
Priscilla	Priscilla	11.2002	16[43][gold]	72[6]	-	-	-	-	-	-	Jive 79224822	-
Cette vie nouvelle / Priscilla	Priscilla	01.2003	133[2]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 654 951-2	-
Une fille comme moi	Priscilla	02.2004	8[43][gold]	83[4]	-	-	-	-	-	-	BMG 82876 58552 2	-
Bric A Brac	Priscilla	06.2005	20[23]	-	-	-	-	-	-	-	Jive 82876 68873 2	-
Cassé Comme Du Verre	Priscilla	12.2007	111[7]	-	-	-	-	-	-	-	Epic 88697198592	-

Princess Anies

Princess Anies jest raperką francuską pochodzącą z Tajwanu,wychowująca się w Pontoise.Pierwsze swoje kroki w rapie stawiała mając 14 lat i dołączajac do DA System (Mysta. D Abuz, Tepa, Stor K). Założyła grupę The Specialists z Tepa w 1997 .
Wystapiła na wielu projektach i zgromadziła w okresie 1995/99 ponad pięćdziesiąt mixtapów ( Cut Killer , DJ Poska , Oxmo Puccino , IV My People ), kompilacji (New Deal, Lab'elles, Invincible armada Operation freestyle, D. Abuz System), oraz zrealizowała 150 koncertów we Francji i za granicą (Le Printemps de Bourges , Festiwal Solidays, Algieria, Szwajcaria, Niemcy).
W 1999, wraz z Tepa , wydała pierwszy album Specialists. Ten album otrzymał nagrodę dla najlepszej samodzielnej produkcji roku na Festival Performances XXL.
Anies Princess stała się pierwszym raperem , prezenterem radiowym w 1999 roku, gospodarzem show Bob Generations 2000.. Jest zaangażowana w projekty takie jak First Class Vol.2,Suicide Mission, Cutee B. Style, IV My People .
Po kilku EP-kach w tym "The one / Constantly" Princess Anies wydała swój pierwszy album solowy w listopadzie 2002 r.,Tale of facts . Ten album stał się najlepiej sprzedającym się niezależnym albumem roku.Związała się z niezależną wytwórnią Amara (Tilt prod),w której ukazał się jej album "tale made".Nagrała też swój pierwszy klip If I were a man.
Princess Anies brala udział w nagrywaniu drugiego albumu Specialists : Reality Show,który został wydany we wrześniu 2005 roku. Następnie pracuje nad drugim albumem dla wytwórni Amara "Spitting Image", wydanym w 2006 r. przez wytwórnię Tilt .

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Le sang chaud

Lââm feat. Princess Anies

11.2006

7[22]

81[6]

-

-

-

-

-

-

Heben / RCA 88697002202

[written by Laura Marciano, Saloon,Princess Aniès]

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Au carrefour de ma douleur

Princess Anies

02.2008

111[2]

81[6]

-

-

-

-

-

-

Tilt Prod DPCD00808

-

Love Generation

The Love Generation to amerykański zespół muzyki pop z lat 60. XX wieku. Zespół był razem od 1967 do 1969 roku.
The Love Generation została założona przez braci Johna Bahlera i Toma Bahlera . Grupa działała od 1967 do 1969 roku. John i Tom byli wokalistami w stajni Imperial Records ; byli częścią Ron Hicklin Singers . Dwie   piosenki   The Love Generation - "Together (Havin 'a Ball)" i "Let the Good Times In" - zostały wykorzystane w pilotażowym odcinku The Partridge Family .

The Love Generation dostarczył główne wokale (zamiast Davida Cassidy'ego i Shirley Jones ) na dwóch ścieżkach na debiutanckim albumie Partridge Family z 1970 r, The Partridge Family Album : "I'm on the Road" i "I Really Want to Know You", obie napisane przez Barry Manna i Cynthię Weil .

Pierwotny skład składał się z Mitcha Gordona, Jimmy'ego Wassona, Marilyn Miller, Annie White i braci Bahler.
The Love Generation był zespołem studyjnym i nie koncertował, co doprowadziło do rozpadu grupy. Nagrali dwie płyty, które zostały wyprodukowane przez Tommy'ego Olivera, tworząc piosenki takie jak "Let the Good Times In" i "Groovy Summertime". John i Tom stworzyli trzecią płytę "Montage", używając nazwy The Love Generation (na płycie John i Tom są przedstawieni na pierwszym planie, podczas gdy reszta zespołu jest widoczna znikając w tle).
Po rozpadzie grupy John i Tom podjęli się różnych projektów, takich jak The Going Thing, z wokalistką Janis Hansen i gitarzystą Larry Carltonem .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Groovy Summertime/Playin' On The Strings Of The Wind	Love Generation	06.1967	-	74[7]	Imperial 66243	[written by Keith Colley, Tom Bahler, Dick Ross ][produced by Tommy Oliver]
Montage From How Sweet It Is (I Knew That You Knew)/ Consciousness Expansion	Love Generation	08.1968	-	86[3]	Imperial 66310	[written by Jim Webb][produced by Tommy Oliver, Joe Saraceno]

Messiah

Duet w składzie: Ali Ghani (z Hounslow, Anglia) i Mark Davies (z Bamet, Anglia). Poznali się na University of East Anglia. W 1993 r. Messiah z niezależnej wytwórni Kickin’ Records przeszedł do WEA.

Debiutancki album duet nagrał przy współpracy Ricka Rubina z Def American. Uważa on, że Messiah jest idealną grupą taneczną,którą można by sprzedać w USA. Skontaktował on duet z Brytyjczykiem Ianem Astburym z grupy The Cult, który wyprodukował jeden z utworów na pierwszy album. Pierwszy album wydany przez WEA powstał przy wokalnym wsparciu Precious Wilson; znalazły się na nim także wydane ponownie przeboje klubowe - „Temple Of Dreams” (oparty na utworze „Song To The Siren” formacji This Mortal Coil), „I Feel Love”, „20,000 Hardcore Members” i „There Is No Law”. 
Pierwsze dwa weszły do Top10. Poza tym.duet wydał singel „Thunderdome”, zawierający remiksy autorstwa grup Spicelab, Secret Knowledge i Gods Underwater. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Temple Of Dreams	Messiah	06.1992	20[5]	-	Kickin KICK 125	[written by Messiah][produced by Messiah, Ralph P. Rupert][10[11].Hot Disco/Dance;Warner 4101 12"]
I Feel Love	Messiah feat Precious Wilson	09.1992	19[5]	-	Kickin KICK 225	[written by Donna Summer, George Moroder, Bellotte][produced by Messiah, Ralph P. Rupert][15[10].Hot Disco/Dance;White Label 41 827 12"]
Thunderdome	Messiah	11.1993	29[3]	-	WEA YZ 790CD1	[written by Messiah][produced by Messiah, Ralph P. Rupert]

Rhythim Is Rhythim

Derrick May należy do pionierów techno. Jest obok Saundersona i Atkinsa uważany za członka "wielkiej trójki" z Detroit, która określia brzmienie Detroit techno i której przypisuje się stworzenie nowego gatunku muzyki nazwanego techno.

Derrick May urodził się w Detroit w 1962 roku. W wieku 13 lat zaczął uczęszczać do szkoły na przedmieściach Belleville, gdzie poznał Juana Atkinsa. Poprzez wymianę kaset Atkins wprowadził May'a do świata muzyki elektronicznej (Krafwerk, Parliament, Gary Numan). Gdy jego matka przeprowadziła się do Chicago on został w Detroit z nowym przyjacielem -Kevinem Saundersonem.

Na początku lat osiemdziesiątych Atkins nauczył May'a i Saundersona podstawowych umiejętności DJa i wkrótce wspólnie założyli grupę Deep Space Soundworks. Od tej chwili mogli prezentować swoją ulubioną muzykę w klubach i na imprezach. May i Atkins zaczęli także współpracować z DJem -The Electrifyin' Mojo, który umożliwił im prezentowanie miksów w programie radiowym.


Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia, ale zmęczony życiem akademickim wrócił do Detroit, gdzie pracował w sklepie. Podczas częstych wyjazdów do matki mieszkającej w Chicago, poznał Chicagowską scenę house. Zafascynowany atmosferą w Power Plant i Music Box, gdzie DJ'e Frankie Knuckles i Ron Hardy prezentowali house wywodzący się z disco, pozostał tam przez rok (dołączył do niego Saunderson). Po powrocie do Detroit postanowił założyć własny klub. Razem z grupą Deep Space otworzył Music Insitute, gdzie obok niego grali Atkins, Saunderson oraz Eddie "Flashin" Fowkles i Blake Baxter. Klub ten miał ogromny wpływ na drugą falę artystów z Detroit takich jak Carl Craig, Stacey Pullen, Kenny Larin, Richie Hawtin.

May pierwsze swoje nagrania zaczął tworzyć już na początku lat osiemdziesiątych, gdy poznawał możliwości Rolanda TR-909, ale dopiero po sukcesie grupy Cybotron Atkinsa zajął się tym na poważnie. Po wydaniu przez Metroplex Records debiutanckiego nagrania -"Let's Go" otworzył własny label -Transmat. Swoje nagrania wydawał pod pseudonimem Rhythim Is Rhythim. Utwory takie jak "Nude Photo", "Strings of Life", "It Is What It Is", "Kaos" to dzisiaj absolutna klasyka i podstawa muzyki techno. Łącznie wydał 15 EPek. Jego muzyka łączy w sobie beat techno z dźwiękami elektro, samplami smyków i ciepłem chicago house. Po wydaniu "Strings of Life" May pojechał do Wielkiej Brytanii, gdzie właśnie zaczynała rozwijać się scena house a w klubach grano rave i hardcore. Był on pierwszym amerykańskim artystą techno, występującym w Anglii. Jak duży wpływ miał na scenę w UK świadczy sprzedanie miliona sztuk kompilacji "Deep Heat" zawierającej kilka jego najlepszych nagrań.


May jest także znany jako autor remiksów dla grup związanych z muzyką dance oraz pop. Pracował przy remiksach dla ABC, Depeche Mode, Fine Young Cannibals, System 7. Niestety w ostatnich latach nie tworzy własnej muzyki a koncentruje się na pracy DJ'a występując na całym świecie oraz na wydawaniu nagrań innych artystów. W 1995 roku Sony wydało w Japonii album-kompilacje "Innovator", który jest zbiorem wszystkich najważniejszych klasyków oraz bardzo rzadkich nagrań Derricka Maya. Jeden z utworów został użyty jako soundtrack do gry "Ghost In The Shell". W 1998 r. album "Innovator" pojawił się ponownie dzięki Transmat -macierzystej wytwórni May'a.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Strings Of Life '89	Rhythim Is Rhythim	11.1989	74[2]	-	Kool Kat KOOL 509	[written by Mayday ][produced by Mayday]
The Beginning	Rythim Is Rythim	07.1990	80[1]	-	Transmat MS-15	[written by Derrick May][produced by Derrick May]

Masters At Work

Jeden z najbardziej znanych i szanowanych zespołów producenckich ostatniej dekady XX i pierwszej XXI w. Tworzący Masters at Work producenci i didżeje zarazem - Kenny „Dope” Gonzales oraz „Little” Louie Vega - są twórcami niezliczonej ilości klubowych hitów i niezapomnianych remiksów, w których nieszablonowo i niezwykle oryginalnie łączą brzmienja house, latynoskiego jazzu i klasycznego soulu oraz funku.
 

Gonzales i Vega poznali się w połowie lat 80-tych, kiedy obaj byli już uznanymi i szanowanymi didżejami oraz producentami. Łączyły ich zarówno muzyczne fascynacje, jak i portorykańskie pochodzenie. Nazwę formacji pożyczyli od Todda Terry’ego - jednej z ikon sceny house w Nowym Jorku. Za początek wspólnej działalności Masters at Work przyjmuje się 1990 r., gdy ukazał się pierwszy remiks podpisany przez Gonzaleza i Vegę w ten sposób.
 

Od tego czasu duet - również pod aliasami MAW,   Nuyorican Soul, Groove Box, River Ocean czy KenLou - ma na koncie dziesiątki doskonałych płyt, miksów, remiksów i pojedynczych produkcji dla wielu wybitnych artystów. Z ich wybuchowej mieszanki brzmień klubowych, soulu, hip-hopu i jazzu korzystali np.   Aaliyah,  Michael Jackson,   Janet Jackson, Madonna,   Jamiroquai,   Jody Watley, Will Smith, Barbara Tucker.
 

W 2005 r. Louie Vega odebrał w imieniu Masters at Work-nagrodę GRAMMY za najlepszy remiks nagrania muzyki popularnej. Zaszczyt ten przypadł w udziale za interpretację legendarnego nagrania „Superfly" z repertuaru   Curtisa Mayfielda. Ich singiel „I Can’t Get No Sleep” w 1993 r. dotarł z kolei na sam szczyt listy billboardu hot dance music/ club play.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gonna Get Back To You	MAW & Company Featuring Xaviera Gold	12.1992	-	-	-	[written by D. Whitaker, India, L. Springsteen, L. Vega][produced by "Little" Louie Vega][1[1][14].Hot Disco/Dance;Esquire 74 341 12"]
When You Touch Me	Masters At Work Featuring India	01.1994	-	-	-	[written by D. Frank, D. Whitaker, India, L. Vega ][produced by "Little" Louie Vega, Kenny "Dope" Gonzalez][13[13].Hot Disco/Dance;Cutting 292 12"]
I can' t get no sleep ' 95	Masters At Work present India	08.1995	44[7]	-	A&M 5811412	[written by India, L. Vega][produced by Kenny "Dope" Gonzalez, "Little" Louie Vega][1[1][14].Hot Disco/Dance;Cutting 273 12"]
What A Sensation	Kenlou	02.1996	183[1]	-	-	[written by India, C.K. Gonzalez, L. Vega][produced by Masters At Work][26[10].Hot Disco/Dance;MAW MAW 005 12"]
Runaway	Nuyorican Soul Featuring India	02.1997	24[8]	-	Talkin Loud TLCD 20	[written by Janice Gugliuzza, Ronnie James, Vincent Montana Jr.][produced by Kenny 'Dope' Gonzalez, 'Little' Louie Vega][1[1][14].Hot Disco/Dance;Blue Thumb 3083 12"]
It's Alright, I Feel It! (A.M.)	Nuyorican Soul Featuring Jocelyn Brown	05.1997	26[6]	-	Talkin Loud TLCD 22	[written by Bennie Diggs, Jocelyn Brown, Carl K. Gonzalez, Luis F. Vega][produced by Kenny "Dope" Gonzalez, "Little" Louie Vega][3[14].Hot Disco/Dance;Blue Thumb 3101 12"]
I Am The Black Gold Of The Sun	Nuyorican Soul Featuring Jocelyn Brown	10.1997	31[2]	-	Talkin Loud TLCD 26	[written by Charles Stepney, Richard Rudolph][produced by Kenny "Dope" Gonzalez, "Little" Louie Vega]
I Love The Nightlife (Disco Round)	India & Nuyorican Soul	06.1998	-	-	-	[written by Bennie Diggs, Jocelyn Brown, Carl K. Gonzalez, Luis F. Vega][produced by Kenny "Dope" Gonzalez, "Little" Louie Vega][12[11].Hot Disco/Dance;Work 78 935 12"]
To be in love	Masters At Work present India	07.1999	23[16]	-	Defected DEFECT 05	[written by Joey Lazzanzi, Vincent Montana Jr.][produced by Masters At Work][4[14].Hot Disco/Dance;MAW 019 12"]
Brazilian beat EP-The remixes	Masters At Work feat Liliana Chachian	02.2001	77[2]	-	Mr Bongo MRB 12005	[produced by Kenny "Dope" Gonzalez]
Work	Masters At Work	07.2001	192[1]	-	MAW Records MAW 060 [US]	[written by Anastas Hackett, Harkness Taitt][ Producer - Puppah Nas-T][7[15].Hot Disco/Dance;Tommy Boy 2302 12"]
Backfired [remix]	Masters At Work present India	07.2002	62[4]	-	Susu CDSUSU 4	[written by India, L. Vega][produced by Kenny "Dope" Gonzalez, "Little" Louie Vega][18[12].Hot Disco/Dance;MAW 0067 12"]
I can' t get no sleep/Lei lo lai	Masters At Work /Latin Project	05.2004	81[3]	-	ITH Records ITHS 01
Work	Masters At Work	06.2007	81[2]	-	All Around The World CDGLOBE 649	[written by Anastas Hackett, Harkness Taitt][ Producer - Masters At Work]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Our time is coming	Masters At Work	04.2002	94[5]	-	Susu SUSUCD 1

Masterminded For Success

Wytwórnia niemiecka, utworzona przez Marka Reedera i Torstena Jurka we  wschodnim Berlinie  w 1990 r. Reeder organizował wcześniej trasę koncertową po Wielkiej Brytanii berlińskiego, żeńskiego awangardowego zespołu Malaria. Wrócił z dziewczynami do ich miasta i tam zamieszkał.

Początkowo wytwórnia MFS funkcjonowała pod skrzydłami NRD-owskiej Deutsche Schallplatten Berlin (oficjalnie znanej jako Amiga) aż do zaprzestania działalności DSB w 1993 r. Biura MFS/DSB były usytuowane w pałacu prezydenckim za budynkiem niemieckiego parlamentu we wschodnim Berlinie.

W czerwcu 1991 r., po wydaniu piątego singla „General Motor”, MFS zyskała uznanie. Przypadkowo stała się pionierem w kreowaniu nowych trendów, np. w lutym 1992 r. wydała pierwszą niemiecką trance’ową składankę Tranceformed From Beyond, zarazem pierwszy tzw. miks CD podpisany przez duet Cosmic Baby i Mijk Van Dijk.

W grudniu 1993 r. zamknięto DSB z powodu problemów finansowych, MFS poszła dalej własną drogą. Mniej więcej w tym czasie najbardziej komercyjny artysta tej wytwórni Cosmic Baby został przejęty przez fillię Logic. Jednak pozostali nadal Paul Van Dyk, Effective Force (Paul Browse, Johnny Klimek), Mijk Van Dijk, Voov.

MFS zaczęła lepiej prosperować, dodatkowo pozyskując kilku nowych artystów (nadal właściwie wyłącznie niemieckich), m.in. DFM, Ellen Allien (jedyną kobietę w tym towarzystwie), Jajt Ray, Commander Krilly, Marco Zaffarano (kiedyś Harthouse) czy Positive Thinking. Na przełomie 1995/1996 r. odbyli oni gigantyczną trasę koncertową po całej Europie (m.in. Grecja, Turcja, Jugosławia, Czechy).

Mastercuts Series

Filia wytwórni Beechwood, prowadzona przez byłego DJ-a Northern Soul - Iana Dewhirsta. Została założona w czerwcu 1990 r. z myślą o dokumentowaniu najważniejszych momentów w historii muzyki tanecznej w jej licznych odmianach.

Pierwsze płyty, np. Jazz Punk   sprzedawały się w nakładach ok. 25 000 egzemplarzy, ale już New Jack Swing wspiął się na 8. miejsce listy kompilacji tygodnika „Music Week” - wyprzedził wiele albumów, na które wydano dużo więcej pieniędzy i które reklamowano w telewizji.

 Pierwszą płytą w serii był „Classic,Mix”; potem pojawiały się kolejne, w następującym porządku; „Jazz-Funk”, „Mellow”, „New Jack Swing”, „Funk”, ;,Salsoul”, „Rare Groove”, „P-Funk”, „80s Groove”, „Electro” i „House”. Każdej towarzyszyła książeczka z bardzo dokładnymi informacjami i anegdotami; ktoś zajął się w końcu historią muzyki tanecznej z równą powagą, jak w wypadku innych gatunków muzycznych: „Staramy się dojść do tego, by ludzie uważali logo Mastercuts za znak jakości”.
Później wytwórnia otworzyła ponownie legendarną firmę Streetsounds; Beechwood kryje się także za serią albumów eksperymentalnych z serii „New Electronica”.