Taral Hicks

Taral Hicks (ur. 21.09.1974r Bronx, Nowy Jork) aktorka i wokalistka.
Hicks ukończyła w 1993 r. Grace Dodge Vocational High School w Nowym Jorku. Rozpoczęła swoją karierę filmową rolą obok Roberta De Niro w filmie ,A Bronx Tale. Jej kolejne role filmowe były niewielkie:w 1995 Just Cause z Seanem Connery i Laurence Fishburne, w 1996 Educating Matt Waters i The Preacher's Wife z Whitney Houston.Tak było do roku 1997 do filmu HBO Subway Stories, gdy zauważonoją na rynku. Jako "Kobieta z kwiatów" która śpiewa matce przez automat telefoniczny,jej występ został uznany za jednego z najlepszych w filmie.
W 1997 roku Hicks podpisała kontrakt z wytwórnią Motown Records i wydała album zatytułowany This Time. Singiel "Ooh, Ooh Baby", wyprodukowany, napisany przez Missy Elliott, trafił na listę przebojów Billboard R&B.; Jednakże pierwszym singlem przeznaczonym do debiutu był "Distant Lover", wyprodukowany przez Teddy Riley'a. Albumu nie wydano, dopóki drugi singel, "Silly", remake klasycznego hitu r&b; Deniece Williams,nie pojawił się na rynku. Po współpracy w wideoklipie reżyser Hype Williams,obsadził Hicks w swoim reżyserskim debiucie (i jej największą rolę do tej pory), Belly z 1998r , w roli Kishi,dziewczyny DMX-a. Teledysk do "Silly" ukazał się w jednej z filmowych scen.
Po premierze filmu w 1998 roku, Hicks była nieobecna w muzyce i filmie do roku 2000, gdy pojawiła się na ekranie w filmie krótkometrażowym, Are You Cinderella?, z Wood Harrisem . Następnie zagrała dwie gościnne role telewizyjne :w 2002r w 100 Centre Street w odcinku zatytułowanym "Ojcowie", a w 2003 roku epizod w Soul Food serialu "The New Math".
Późniejsze role filmowe grała w niezależnych filmach , takich jak z 2005 roku Salon z Vivicą A. Fox , Dondre Whitfieldem i Darrin Henson , z 2006r Zakazane Owoce z Ellą Joyce , Fredro Starr i R & B piosenkarzem Keithem Sweatem ; Humenetomy z 2007 roku oraz z 2010r w Ex$pendable. Obecnie jest w produkcji jej najnowszy film , Disciple , psychologiczny thriller o seryjnym mordercy terroryzujacym małe miasteczko. Hicks zdradziła ostatnio zainteresowanie karierą w muzyce gospel . Obecnie jest zamężna z Lorenem Dawsonem, z którym ma syna i mieszka w Północnym Jersey ,i który pracuje jako nauczyciel. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ooh, Ooh Baby	Taral Hicks	07.1996	-	-	Motown 0416	[written by Terry Williams,Missy Elliott][produced by Terry Williams][81[5].R&B; Chart]
Distant Lover	Taral	08.1997	-	-	Motown 0652	[written by Sherri Blair, Sprague "Doogie" Williams][produced by Sprague "Doogie" Williams][60[12].R&B; Chart]
Silly	Taral	01.1998	-	104[8]	Motown 860 738	[54[18].R&B; Chart][#53 hit for Deniece Williams in 1981]

Tashan

Urodzony 30 kwietnia 1962r w Poughkeepsie, New York. Pierwszorzędny wokalista rhythm'n'bluesowy, Tashan stylistycznie nie trafił w swój czas. Jego brzmienie jest zbyt ziemskie w porównaniu do mainstremów wykonujących urban conteporary, zbyt mało bluesowe na rynki Południa.
Używał stylistyki hip-hopowej i rapowej via Nowy Jork, jego album dla Def Jam zawiera duety z Alyson Williams. Tashan zaczął połowie lat osiemdziesiątych przez pisząc i produkując "Yours for a Night", który został zarejestrowany przez rapera Whodini. Podpisał kontrakt z Def Jam/Columbia w 1985 roku ,a Chasin' Dream został wydany w 1986 roku.
Nagrywał póżniej dla Horizon w 1989 roku. Jego trzeci album ,"For The Sake Of Love" (widziany przez niektórych jako odpowiednik Tashana na "What's Going On")został wydany w 1993 roku z "All I Ever Do" i "Romantically Inspired" był dobrze odebrany przez fanów.
Jeden utwór na płycie zatytułowany "Insane" został nagrany w duecie z Pennye Ford, , znalazł sie także na płycie Pennye Ford z 1993 r. z chórkiem z Jocelyn Brown. Tashan nagrał też cover Leona Ware, "I Want You", na albumie ze słynnymi utworami Marvina Gay'a. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Black Man/On The Horizon	Tashan	03.1990	-	-	Columbia 73 154	[produced by Sam Sever, Tashan][35[9].R&B; Chart]
Save The Family / Great Feeling	Tashan	06.1990	-	-	Columbia 73 385	[produced by Sam Sever, Tashan][34[10].R&B; Chart]
Think About You	Tashan	10.1990	-	-	Columbia 73 542	[produced by Davy D, Jason Mizell][74[5].R&B; Chart]

Voices

Voices to rhythm'n'bluesowa grupa wokalna z wczesnych lat 90-tych. Grupa składała się z Monique Wilson, Arike Rice, i sióstr LaPetra i LaToya McMoore. Monique Wilson, LaToya McMoore, Tia Mowry i Tamera Mowry występowały w teledysku do pierwszego singla, "Yeah, Yeah, Yeah!" ,gdzie LaToya McMoore & Monique Wilson śpiewają solowe partie.
Jedyny album grupy , Just The Beginning ... wydany przez Zoo Entertainment pojawił sie na rynku muzycznym w 1992 roku . Na płycie pojawia się gościnnie Jo Marie Payton jako wokalistka i Berry Gordy, Jr jako kompozytor.
Just The Beginning ... przedstawia charakterystyczne utwory takie jak "Yeah, Yeah, Yeah!", "MMDRNF (My Mama Didn't Raise No Fool)" i "Cloudy With a Chance of Tears". Album nie był sukcesem komercyjnym i był ich jedynym albumem. Arike Rice stała się członkiem grupy Before Dark osiem lat później.Udzielając się w Isle of Deserted Pop Stars,kontynuje nagrywanie i pracuje jako tancerka z takimi artystami jak: Janet Jackson, Kanye West, Missy Elliot i Black Eyed Peas.
LaToya (znana także jako Josie G) wyszła zamąż za członka r&b; grupy Levert,Marca Gordona i kontynuowała karierę solową. Jej siostra LaPetra wstąpiła do wojska jako rezerwistka,służąc w liniach lotniczych na Hawajach ,a nawet w Iraku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Yeah, Yeah, Yeah!/A Capella Dub	Voices	08.1992	-	72[8]	Zoo 14 051	[14[18].R&B; Chart]
M.M.D.R.N.F (My Mama Didn't Raise No Fool)	Voices	11.1992	-	-	Zoo 14 073	[written by Hami][produced by Hami][53[12].R&B; Chart]
Cloudy with a chance of tears	Voices	05.1993	-	-	Zoo 14 079	[97[2].R&B; Chart]

Wild Oats

Korzenie Wild Oats sięgają lutego 1960 roku, kiedy szkolni znajomi Trev Rowland i Willy Brown, zainspirowani wyczynami Lonnie Donegana, utworzyli grupę skifflową w rodzinnym Leiston wsi w odległym zakątku Suffolk. Równolegle występowali jako duet wokalny w stylu braci Everly, ale do końca roku gitarzysta i wokalista Rowland zwerbował Stykxa Scarletta (perkusja), Roda Goldsmitha (bas) i Carla Harrisona (wokal), tworząc Rebels.
Wraz z przyjęciem na początku 1961 r. gitarzysty Robina Hare (który dołączył z Nightjars, innego lokalnego zespołu) i saksofonisty Rona Philpota, Rebels wystąpił na lokalnej scenie jako zespół rock'n'rollowy grając covery ostatnich hitów. Pojawiali się w klubach i salach w strefie Leiston, budując swoją lokalną popularność.
Na początku 1963 ansambl z Davidem Rattle-lokalnym fanem grupy, zmienił nazwę na Wild Oats mimo obaw niektórych członków zespołu, którzy uważali, że ta nowa nazwa przedstawia ich jako chuliganów . Wkrótce potem Rattle przedstawił ich Davidowi Nicolsonowi, który zajmował się promocją nowych zespołów w New Musical Express.Nicolson, który pracował w biurze prasowym EMI, sfinansował ich pobyt w studio nagrań w połowie 1963 roku,gdzie nagrali swoją wersję utworu Marvina Rainwatera "Whole Lotta Woman" i piosenkę Elvisa Presley'a "Put The Blame On Me" w studio RG Jones w Morden.
1964 okazał się pełnym pracy rokiem dla zespołu. Brali udział w All-England Big Beat Competition (imprezie sponsorowanej przez koncern Grundig ) zostając ex aequo zwycięzcami po wystepach w Marconi Club w Chelmsford, Essex. Ich nagrodą była sesja nagraniowa w Radio Luxembourg, a dwa utwory, które zostały zarejestrowane pod auspicjami prezentera Philipa Waddilove zostały następnie wyemitowane przez stację.
Zespół pozbył się gitar Fender Stratocasters na korzyść pół akustycznej gitary Gibsona w celu zbliżenia brzmienia do Chicago blues , a następnie nagrania zostały dokonane w londyńskim City Studios. Wersje hitu Mary Wells "Bye Bye Baby" i Sugar Pie De Santo "Soulful Dress" (piosenki, które były zalecane im przez przyszłego menedżera Moody Blues, Denny Cordella) zostały nagrane, ale zespół nie był zadowolony z wyników. Pomimo tego rozczarowania, pozwoliło im to pojawiać się w Gorleston Floral Hall , obok wielu największych nazwisk tej epoki, w tym The Kinks , Hollies, Animals i Georgie Fame.
Kolejnym singlem zespołu był "Route 66" i "Fanny Mae" powstałe w studio Tony Pike'a na początku 1965 roku, i zespół był zadowolony zarówno z jakości dźwięku jak i własnego występu. Wkrótce potem Graham Baldry zastąpił Rodney'a Goldsmitha, który odszedł z powodu różnic muzycznych. Robin Hare porzucił gitarę dla organów Farfisa i Wild Oats pozostawał coraz bardziej pod wpływem muzyki soul, grając swoje covery Lee Dorsey'a, Otisa Reddinga i Wilsona Picketta. W tym czasie, większe sukcesy odnosiły brytyjskie grupy oddalające się od rhythm'n'bluesa i soul ku bardziej eksperymentalnym obszarom. Wild Oats oficjalnie rozwiązał się pod koniec 1967 r. (Mick Hughes zastąpił rozczarowanego Treva Rowlanda w listopadzie 1966),ponieważ zespół stał się czymś w rodzaju muzycznego anachronizmu. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wild Oats [Can't Judge A Book By It's Cover/Walking The Dog/Will You Love Me Tomorrow/Put The Blame On Me] EP.	Wild Oats	.1964	-	-	Oak RGJ 117	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Live at Leiston	Wild Oats	.1995	-	-	Tenth Planet TP 013	-

Woggles

Biorąc swą inspirację z rocka lat 60-tych , Woggles dodaje swoje własne hybrydy surfa, R & B, rockabilly, bluesa od chwili swego powstania w 1987 r.
Pochodzący z Athens w Georgii, zespół wydał kilka EP-ek dla Zontar, Estrus,i Lance Rock Records w latach 1990 do 1993,Estrus Records był wytwórnią która wydała ich pierwszą długogrającą płytę, Teen Dance Party, w 1993 roku.
Po wydaniu rok póżniej albumu Zontar Sessions dla Estrus, Telstar Records wydał ich trzeci krążek , Get Tough!,w 1997 roku. Mini-album Wailin ' został nagrany dla Louder Records w roku następnym. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Graveyard Woman	Woggles	04.1991	-	-	Zontar ZR 002	[produced by Jeff Walls]
I Got Your Number	Woggles	02.1992	-	-	Estrus ES 721	[written by E. Agner, J. Walls, M. Jones][produced by Jeff Walls]
Carnivore!	Woggles	09.1993	-	-	Zontar ZR-5EP	-
Do Just What I Say	Woggles	06.1995	-	-	Telstar TR 017	-
When The Sun Goes Down / I Used To Be A Lover	Woggles	10.2002	-	-	Nicotene NIC 007	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
TeenDanceParty	Woggles	10.1993	-	-	Estrus ES 1210	-
The Zontar Sessions	Woggles	.1994	-	-	Estrus ES 1217	-
Get Tough!	Woggles	04.1997	-	-	Telstar TR 023	-
Wailin' With the Woggles	Woggles	06.1998	-	-	One Louder LOUD 29	-

Cavalera Conspiracy

Cavalera Conspiracy – grupa muzyczna powstała w 2007 roku z inicjatywy braci Maxa i Igora Cavalera, odpowiednio gitarzysty i wokalisty oraz perkusisty, znanych m.in. z grupy Sepultura. Muzycy zaprosili do współpracy gitarzystę Marca Rizzo znanego z grupy Soulfly oraz basistę Joe Duplantiera znanego z grupy Gojira. W tym składzie zespół zarejestrował album zatytułowany Inflikted, z gościnnym udziałem basisty Rexa Browna oraz Ritchiego Cavalera, wydany 25 marca 2008 roku nakładem Roadrunner Records. Dnia 9 czerwca 2008 roku Cavalera Conspiracy wystąpił w warszawskim klubie "Stodoła". Oprócz utworów z nowej płyty, zespół zagrał także cztery utwory z repertuaru Sepultury, m.in. "Attitude", "Territory" oraz finalne "Roots Bloody Roots".


 W pierwszym kwartale 2011 ukazał się drugi album pt. Blunt Force Trauma. Zarówno przy pierwszej jak i przy drugiej płycie z grupą współpracował producent muzyczny Logan Mader.

Do 2013 gitarzystą basowym koncertowym i sesyjnym grupy był Johny Chow, który skupił się na grze w zespole Stone Sour; jego następcą w grudniu 2013 został Nate Newton z formacji Converge.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Inflikted	Cavalera Conspiracy	03.2008	77[2]	72[2]	Roadrunner RR 79552	[produced by Max Cavalera, Logan Mader]
Blunt Force Trauma	Cavalera Conspiracy	04.2011	99[1]	123[1]	Roadrunner RR 77582	[produced by Max Cavalera, Logan Mader]
Pandemonium	Cavalera Conspiracy	11.2014	188	178[1]	Napalm	[produced by Max Cavalera]

Cat Power

Cat Power lub Chan Marshall, właściwie Charlyn Marie Marshall, (ur. 21 stycznia 1972) – amerykańska wokalistka i autorka utworów muzycznych. Słynie z minimalistycznego stylu, oszczędnej gry na gitarze czy fortepianie oraz eterycznego, niskiego głosu. Chan (wymowa podobna do "Shawn" lub "Sean") urodziła się w Atlancie w stanie Georgia. Jej ojciec był zawodowym bluesmanem i pianistą. Jako dziecko rozwiedzionych rodziców sporo czasu spędzała w rozjazdach, podróżując między miejscami zamieszkania obojga rodziców a domem babci. Chan często wspomina ten okres w wywiadach, twierdząc, że bezustanne przemieszczanie się przygotowało ją do przyszłego życia w trasie jako zawodowy muzyk.
Po tym, jak rzuciła naukę w liceum, Chan zaczęła występować na scenie pod pseudonimem Cat Power. Towarzyszyli jej m.in. muzycy Glen Thrasher i Mark Moore. Koncertując w Atlancie często grała jako support dla zaprzyjaźnionych zespołów, takich jak Magic Bone i Opal Foxx Quartet. W wywiadach Chan podkreśla, iż jej ówczesne występy były raczej efektem bliskich kontaktów ze środowiskiem muzycznym i przyjaźni z członkami lokalnej sceny niż ambicji artystycznych. Twierdzi również, iż w owym okresie jej muzyka była raczej eksperymentalna a same koncerty były dla całego środowiska przede wszystkim okazją do alkoholowo-narkotykowych libacji.
W 1992 wraz z Glenem Trasherem przeprowadziła się do Nowego Jorku. To właśnie Trasher wciągnął ją w nowojorską scenę eksperymentalną i free jazzową. Jej pierwszy nowojorski koncert miał miejsce w magazynie na Brooklynie i był jednym z licznych improwizowanych koncertów jakie Chan dawała na początku swego pobytu w Nowym Jorku. Na jednym z tych koncertów grała jako support dla zespołu Man or Astro Man?- jej występ polegał na grze na dwustrunowej gitarze i powtarzaniu słowa "No" przez 15 minut. Mniej więcej w tym samym czasie Chan zaprzyjaźniła się z muzykami z zespołu God Is My Co-Pilot. Współpraca ta zaowocowała nagraniem przez zespół (pod ich własnym labelem Making of Americans) jej pierwszego singla "Headlights" w ograniczonym nakładzie 500 kopii.
W 1994 Cat Power otwierała koncert Liz Phair w Nowym Jorku. Na koncercie poznała Steve'a Shelley'a z zespołu Sonic Youth i Tima Foljahna z Two Dollar Guitar, który zachęcił ją do wydania solowego albumu i udzielił się na jej abumach "Dear Sir" z 1995 roku i "Myra Lee" z roku 1996. Oba albumy nagrane zostały tego samego dnia w grudniu 1994 w Nowym Jorku i zawierają utwory pozbawione typowych "piosenkowych" struktur, podobne bardziej do eksperymentalnych utworów którymi zainteresował ją Trasher. W 1996 roku Cat Power podpisała kontrakt z wytwórnią Matador Records i nagrała swój trzeci album, "What Would The Community Think", z którego pochodzą singel oraz wideoklip "Nude as the News".
Pod koniec roku 1996, po odbyciu 3-miesięcznej trasy koncertowej z zespołem Guv'ner, Chan zniknęła ze sceny muzycznej. Znalazła pracę jako opiekunka do dzieci w Portland w stanie Oregon, po czym przeniosła się do Prosperity w stanie Karolina Południowa, gdzie zamieszkała na farmie wraz z partnerem Billem Callahanem, występującym pod pseudonimem Smog. Marshall zamierzała permanentnie wycofać się z muzyki, lecz podczas pewnej bezsennej nocy napisała kilka nowych piosenek. Znalazły się one na albumie "Moon Pix", który nagrany został w Sing Sing Studios w Melbourne w ciągu zaledwie 11 dni, przy udziale takich muzyków jak Mick Turner i Jim White z zespołu Dirty Three. Album zyskał poklask krytyków i został dobrze przyjęty przez scenę indie rock. Mimo to, Marshall, jak twierdzi, "znudziła się" własnym materiałem i podczas swych koncertów zaczęła grywać liczne covery. Wiele z nich znalazło się na jej późniejszym albumie "The Covers Record" ze względu na wysoki poziom oryginalności i autorskie wykonanie. Marshall często wykonuje podczas swych występów utwory innych artystów. Ich dobór świadczy o eklektycznym smaku muzycznym- Gnarls Barkley, The White Stripes, Bob Dylan, Nina Simone i Will Oldham to zaledwie parę przykładów z jej repertuaru. Covery grane przez Chan charakteryzuje minimalizm w porównaniu z oryginalnym wykonaniem- melodie często sprowadzone są do oszczędnie zagranej linii melodycznej lub riffu. Marshall zdarza się także dodawać lub usuwać fragmenty utworów lub linię melodyczną. W jej wykonaniu piosenka The Rolling Stonesów I can't get No (Satisfaction) jest praktycznie nierozpoznawalna.
W 2003 Marshall powróciła do regularnego grania i nagrywania muzyki z albumem "You Are Free", w którym gościnnie wystąpili Eddie Vedder, Dave Grohl i Warren Ellis z Dirty Three. Wideoklip dla piosenki "He War" emitowany był w paśmie Subterranean stacji MTV2.
W roku 2004 wydano DVD Marshall zatytułowane "Speaking for Trees" zawierające prawie 2-godzinne nagranie Chan grającej w lesie, wraz z płytą audio z 18-minutowym utworem "Willie Deadwilder", z M.Wardem na gitarze. Rok 2005 Marshall spędziła w trasie, grając przy pełnych salach. Supportowała również Nicka Cave'a w Australii i Patti Smith na festiwalu Meltdown.
Jej kolejny album "The Greatest" pojawił się na światowym rynku w styczniu 2006. Nie jest to jednak album w stylu greatest hits, a raczej efekt współpracy z wieloma zdolnymi muzykami (m.in. gitarzystą Ala Greena Teenie Hodgesem zaaranżowana przez wytwórnię Matador Records.
Na początku roku 2006 Marshall odwołała trasę koncertową po USA z powodu "problemów zdrowotnych". Po dwóch dniach Matador Records odwołała koncerty Chan w Londynie i Paryżu. Marshall powróciła na scenę w kwietniu 2006, grając jedne ze swoich najlepszych koncertów, zarówno solo jak z zespołem Memphis Rhythm Band.
Zimą 2006 w wywiadzie dla Venuszine Chan wyjawiła prawdziwą przyczynę odwołania trasy koncertowej. Okazało się, że problemy z alkoholem i depresja doprowadziły ją na skraj samobójstwa. Zamiast w trasie Chan spędziła ten okres na oddziale psychiatrycznym szpitala Mount Sinai Medical Center w Miami.
Poza powrotem do koncertowania na żywo, Marshall ma w zanadrzu dwa nowe projekty. Jeden to album z coverami, mający się ukazać w 2007 roku, oraz nowy, autorski album roboczo zatytułowany "Sun", którego premiera zapowiedziana jest na wiosnę 2008.
Chan zgodziła się również zostać "twarzą" nowej linii biżuterii firmy Chanel. Projektant Karl Lagerfeld stwierdził, iż jest ona idealną kandydatką do tej roli, ponieważ jest jedyną kobietą, która wygląda elegancko z papierosem. Marshall występowała również w reklamach firm Gap, Cingular, De Beers' i Garnier.
W styczniu 2007 Cat Power z zespołem zaskoczyła publiczność niezapowiedzianym występem na pokazie haute couture wiosna/lato domu mody Chanel w Grand Palais w Paryżu.
Chan zamierza również spróbować swych sił jako aktorka- zapowiedziała współpracę z Wong Kar-Waiem oraz Vincentem Gallo. Pojawia się ona również w instalacji Douga Aitkena "Sleepwalkers" w nowojorskim MOMA, wraz z Tildą Swinton, Donaldem Sutherlandem, Seu Jorge i Ryanem Donowho.
Marshall udzielała się w licznych akcjach charytatywnych, m.in. w kampanii reklamowej PETA. Zagrała na Fuck Cancer Benefit w 2006 roku oraz wraz z Bobem Dylanem na koncercie organizacji charytatywnej Music for Youth Foundation.
Latem 2007 roku Cat Power odbyła trasę koncertową po Ameryce Północnej wraz z zespołem Dirty Delta Blues.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Greatest/Hate	Cat Power	01.2006	138[2]	-	Matador OLE 688-7	[written by Chan Marshall]
Could We?/Dreams	Cat Power	11.2006	145[1]	-	Matador OLE 717-7	[written by Chan Marshall]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Are Free	Cat Power	03.2003	157[1]	105[4]	Matador 427	[produced by Adam Kasper]
The Greatest	Cat Power	01.2006	45[4]	34[2]	Matador OLE 6262	[produced by Stuart Sikes]
Jukebox	Cat Power	01.2008	32[4]	12[3]	Matador OLE 7942	-
Sun	Cat Power	09.2012	33[1]	10[6]	Matador OLE 7732	[produced by Cat Power]

Cathy Jean & The Roommates

The Roommates założyła dwójka piętnastoletnich przyjaciół pochodząca z Kew Gardens, Queens, w Nowym Jorku,Steve Susskind i Bob Minsky uczęszczajacych do Russell Sage Junior High.Susskind wcześniej śpiewał w lokalnym kwartecie Sparklers,ale w 1959r razem z Minskym stworzył duet.Niedługo po tej decyzji zajęli drugie miejsce w konkursie w Forest Hills High School,który wygrał inny duet Tom and Jerry,znany póżniej jako Simon and Garfunkel. Do 1960r rozszerzono skład ,który stanowili:Steve Susskind (lider), Jack Carlson ( tenor i falsetto), Felix Alvarez (drugi tenor) i Bob Minsky (bas).Grupa ćwiczyła po zajęciach szkolnych i próbowała pisać własne utwory.Myśląc o wydaniu płyty przygotowali dwa utwory "One Summer Night" i "The Glory of Love",które śpiewali pod apartamentem pracujacej w rozgłośni WMGM-Jody Malis,która podpisała z nimi kontrakt menadżerski.Ich pierwszy hit to utwór country "Making Believe".
W maju 1960r dla wytwórni Valmor,której założycielką była Malis,nagrywa balladę "Please Love Me Forever", 14-letnia Cathy Jean.Partie wokalne do tego utworu nagrywają Roommates i w ten sposób ten przyszły przebój [#12]sygnuje dwoje wykonawców,którzy nie spotkali się w studio nagraniowym.
Jako nagrodę za wspóludział w tym sukcesie grupa uzyskała sesję nagraniową w Regent Sound Studio,gdzie 25 listopada 1960r rejestruje "Band of Gold", "Glory of Love" i "My Foolish Heart" ."Glory of Love" wchodzi na listę Billboard,natomiast "Band of Gold" zostaje tylko lokalnym przebojem w Nowym Jorku.Krótko przed zamknięciem wytwórni Valmor w 1962r nagrywaja jako Cathy and the Roommates album.W styczniu tego roku grupa rozpada się;Cathy wychodzi za mąż i pracuje w biznesie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Please Love Me Forever/Canadian sunset [Cathy Jean]	Cathy Jean & The Roommates	02.1961	-	12[12]	Valmor 007	[written by Malone, Blanchard ]
Glory of Love/Never knew	The Roommates	04.1961	-	49[9]	Valmor 008	[written by Billy Hill][#1 hit for Benny Goodman in 1936]
Band of Gold/O baby love	The Roommates	07.1961	-	119[1]	Valmor 010	[written by Bob Munsel, Jack Taylor][#4 hit for Don Cherry in 1956]

Cathy Carr

Cathy Carr – ur. 28.06.1936r Bronx, Nowy Jork-zm.11.1988r,prawdziwe nazwisko Angelina Helen Catherine Cordovano,była wokalistką pop.
Jako dziecko występowała w słynnym programie telewizyjnym The Children's Hour sponsorowany przez sieć cafeterii Horn & Hardart zlokalizowanych w Nowym Jorku i Filadelfii.Póżniej została piosenkarką i tancerką występując z big bandami minn. z bandem Sammy Kaye,Johnny Dee i Larrym Fontaine. W 1953r podpisała kontrakt nagraniowy z Coral Records,ale nie wylansowała żadnego hitu,pózniej przeniosła się do Fraternity,małej wytwórni z Cincinnati w stanie Ohio na początku 1955r.
Dla niej nagrała swój jedyny wielki hit "Ivory Tower",który był jej trzecią płytą nagraną dla tej wytwórni.Był to cover rhythm'n'bluesowego utworu Otisa Williamsa & the Charms.Nigdy więcej nie wylansowała dużego przeboju,mimo,że w 1959r nagrała dla Roulette dwa niewielkie hity.Póżniej nagrywała dla Smash Records [1961],Laurie Records [1962] i w końcu Dot Records w 1966r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [USA]	Komentarz
Ivory tower/Please,please believe me	Cathy Carr	03.1956	-	2[24]	Fraternity 734	[written by Jack Fulton, Lois Steele][with Dan Belloc Orch]
Heart hideaway/The boy on page thirty-five	Cathy Carr	07.1956	-	67[4]	Fraternity 743	[written by Joe Raye][with Dan Belloc Orch]
First anniversary/With love	Cathy Carr	01.1959	-	42[12]	Roulette 4125	[written by Schroeder, Wayne][with Hugo Peretti Orch]
I'm gonna change him/The little things you do	Cathy Carr	06.1959	-	63[4]	Roulette 4152	[written by Miller, Kay][with Joe Reisman Orch]
Little sister/Dark river	Cathy Carr	02.1960	-	106[2]	Roulette 4219	[written by Allen][with Joe Reisman Orch]
Sailor boy/The next time the band plays a waltz	Cathy Carr	12.1962	-	112[2]	Laurie 3147	[written by G. Jusshoven, B. Ross, H. Linsley][with Glen Stuart Orch]

Cathedral

Cathedral - angielska grupa wykonująca muzykę z pogranicza stoner rocka i doom metalu. Powstała w Coventry w 1989 roku z inicjatywy wokalisty Lee Doriana, występującego wcześniej w grupie Napalm Death. Do 2010 roku zespół wydał dziewięć albumów studyjnych oraz szereg pomniejszych wydawnictw, które cieszyły się uznaniem krytyków jak i publiczności. W swej twórczości grupa poruszyła m.in. takie zagadnienia jak okultyzm, zagłada czy mitologia. Zespół powstał w 1989 roku w Coventry w Anglii z inicjatywy byłego członka Napalm Death - Lee Dorriana. Wokalista do współpracy zaprosił gitarzystę Gary'ego Jenningsa znanego z występów w thrashmetalowej grupie Acid Reign, basistę Marka Griffithsa redaktora magazynu Under the Oak. Pierwsza próba zespołu odbyła się Rich Bitch Studios w marcu 1990 roku z udziałem tymczasowego perkusisty Bena Mochrie. Wkrótce potem nowym perkusistą został Andy Baker, były członek The Varukers.
W październiku 1990 roku ukazało się pierwsze demo zespołu In Memorium. Kolejne demo pt. Demo 2 ukazało się rok później. 6 grudnia 1991 roku ukazał się pierwszy album zespołu pt. Forest of Equilibrium. Płyta została zarejestrowana w Workshop Studios w Redditch. W ramach promocji płyty zespół zagrał szereg koncertów w Wielkiej Brytanii wraz z grupami Anathema i My Dying Bride. Następnie odbyła się europejska trasa koncertowa Gods of Grind wraz Carcass, Entombed i Confessor. 20 października również 1992 roku został wydany pierwszy minialbum Cathedral zatytułowany Soul Sacrifice.
1 lutego 1993 roku ukazał się drugi album zespołu pt. The Ethereal Mirror. Nagrania odbyły się w The Manor Studios w Oksfordzie we współpracy z producentem muzycznym Davidem Bianco. Wydanie płyty poprzedziły single Grim Luxuria i Twylight Songs. 5 kwietnia 1994 został wydany minialbum Statik Majik. Z kolei 30 sierpnia został wydany kolejny minialbum Cosmic Requiem. Na początku 1995 roku zespół ponownie odbył europejską trasę koncertową wraz z Deicide i Brutal Truth. 29 września 1995 roku ukazał się trzeci album zespołu pt. The Carnival Bizarre. 9 kwietnia 1996 został wydany minialbum Hopkins (The Witchfinder General). Natomiast 12 listopada tego samego roku ukazał się czwarty album zespołu pt. Supernatural Birth Machine.
6 grudnia 1998 roku ukazał się piąty album zespołu pt. Caravan Beyond Redemption. 18 stycznia 2000 roku nakładem wytwórni muzycznej Music Cartel ukazała się kompilacja In Memoriam. W lutym 2001 roku ukazał się szósty album zespołu pt. Endtyme. Album promował singel pt. Gargoylian. Oprawę graficzną płyty przygotował Stephen O'Malley. Tego samego roku ukazało się pierwsze DVD formacji zatytułowane Our God Has Landed. 21 października 2002 roku ukazał się siódmy album zespołu pt. The VIIth Coming. Płytę wydała wytwórnia Dream Catcher Records.
W styczniu 2003 roku Cathedral wraz z grupą Samael odbyli europejską trasę koncertową. Natomiast latem muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną Nuclear Blast]. 21 czerwca 2004 roku nakładem wytwórni muzycznej Earache Records ukazała się dwupłytowa kompilacja pt. The Serpent's Gold. 26 września 2005 roku ukazał się ósmy album zespołu pt. The Garden of Unearthly Delights. W kwietniu 2009 roku zespół wystąpił na festiwalu Hammerfest wraz z takimi zespołami jak: Saxon, Opeth czy Paradise Lost. 26 marca 2010 roku ukazał się dziewiąty album zespołu pt. The Guessing Game. Płyta zadebiutowała na 31. miejscu greckiej listy sprzedaży.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Soul Sacrifice	Cathedral	.1992	-	-	Earache MOSH40T	[written by M. Griffiths, G. Jennings][produced by Cathedral]
Twylight Songs	Cathedral	.1993	-	-	Earache	-
Cosmic Requiem EP.	Cathedral	.1994	-	-	Earache CK 64326 [US]	[produced by Paul Johnson]
Statik Majik EP.	Cathedral	.1994	-	-	Earache MOSH 106 12	[produced by Garry Jennings, Paul Johnson, Lee Dorrian]
Hopkins (The Witchfinder General) EP.	Cathedral	.1995	-	-	Earache MOSH 152	[produced by Cathedral]
A New Ice Age EP.	Cathedral	.2011	-	-	Rise Above RISE 12/141	[produced by Warren Riker]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Forest Of Equilibrium	Cathedral	12.1991	-	-	Earache MOSH43CD	[produced by PBL]
The Ethereal Mirror	Cathedral	02.1993	-	-	Earache MOSH 77	[produced by David Bianco]
The Carnival Bizarre	Cathedral	10.1995	130[1]	-	Earache MOSH 130	[produced by Kit Woolven]
Supernatural Birth Machine	Cathedral	11.1996	-	-	Earache MOSH 156	[produced by Kit Woolven]
Caravan Beyond Redemption	Cathedral	12.1998	-	-	Earache MOSH 211 CD	[produced by Andy Sneap]
Endtyme	Cathedral	.2001	-	-	Earache MOSH 236 CD	[produced by Billy Anderson]
The VIIth Coming	Cathedral	11.2002	-	-	Dream Catcher CRIDE 49	[produced by Cathedral, Kit Woolven]
The Garden Of Unearthly Delights	Cathedral	09.2005	-	-	Nuclear Blast NB 1199-1	[produced by Warren Riker]
The Guessing Game	Cathedral	03.2010	-	-	Nuclear Blast NB 2276-0	[produced by Warren Riker]
The Last Spire	Cathedral	04.2013	-	-	Nuclear Blast	-

New Jack Swing

style>r&b>>Contemporary r&b>>New Jack Swing [swingbeat]

New jack swing

---

---

Określenia

---

Styl muzyczny utożsamiany często z New Jack Swingiem (lub w wypadku muzyków płci pięknej New Jill Swingiem). Początki swingbeatu sięgają lat 80, Jego ojcem jest Teddy Riley, który zresztąpozostaje najważniejszą postacią tego nurtu po dziś dzień.

 Riley był hiphopowym DJ-em znowojorskiego Harlemu. Eksperymentował z rytmami rapowymi, do których dodawał soulowe wokale, by uzyskać bardziej przystępne, rhythm’n’bluesowe brzmienia. Hybryda ta szybko stała się znana pod nazwą swing- beat. Choć początkowo nie znalazła uznania w oczach purystów hip hopu czy soulu, doczekała się oddanej grupy przeważnie młodych miłośników. 

Pierwsze znane grupy z nowego nurtu to Today i Guy. W latach 90-tych amerykańska prasa muzyczna ukuła nową nazwę dla tego stylu - New Jack Swing. Stawał się on coraz popularniejszy. Pierwszą grupą New Jill Swingu była formacja Gyrlz, której protektorem był sam Teddy Riley. Później wielkie sukcesy odnosiły Jade, TLC i SWV.

 Dziś do czołowych wykonawców swingbeatu należy zaliczyć Jodeci i Wreckx- N-Eftect oraz Mary J. Blige i Bobby’ego Browna (i innych członków New Edition). Ścieżką tą podążają także’ zespoły brytyjskie, np. Rhythm Within i TCW (Twentieth Century Women)..

Reprezantywni artyści

After 7, Another Bad Creation, Bell Biv DeVoe,Blackstreet, The Boys,Boyz II Men,C+C Music Factory,Club Nouveau ,Color Me Badd,En Vogue,,Full Force,Guy, Heavy D & the Boyz,Hi-Five,Immature ,  Jade,Jodeci,LeVert,Mint Condition,MN8,New Edition ,New Kids on the Block,P.M. Dawn,Portrait, Ready for the World,The Rude Boys,Run–D.M.C,  Soul II Soul,SWV,Timex Social Club, TLC,Tony! Toni! Toné,Ultimate Kaos,The Winans ,Wreckx-n-Effect,

Reprezentatywne płyty

1988 Don't Be Cruel Bobby Brown 1988 Guy Guy 1988 Heart Break New Edition 1989 Wrecks-N-Effect Wreckx-N-Effect 1990 Poison Bell Biv DeVoe 1991 Forever My Lady Jodeci 1992 Hard or Smooth Wreckx-N-Effect

Charakterystyka

New Jack Swing Style żródłowe: Swing, R&B, soul, pop, funk Żródła kulturowe: lata 80-te,USA Typowe instrumenty : drum machine,sampler,synthesizer Okres popularności: Głównie lata 80-te,90-te Pochodne formy: - Subgenres -