wtorek, 20 czerwca 2017

Captain Beefheart and His Magic Band

Właśc. Don Van Vliet, ur. 15.01.1941 r. w Glendale w stanie Kalifornia, USA. Już jako dziecko zyskał rozgłos jako utalentowany rzeźbiarz. Przez ponad trzy dekady enigmatyczny i charyzmatyczny "Kapitan", występujący z różnymi mutacjami zespołu Magic Band, był jedną z najbardziej interesujących postaci muzyki rockowej. Jeszcze jako nastolatek poznał Franka Zappę, z którym dzielił zainteresowanie rhythm'n'bluesem. Nie udało im się co prawda wspólnie stworzyć zespołu (choć występowali razem w grupach The Blackouts, The Omens i The Soots), ale Zappa (i członkowie jego The Mothers Of Invention) co jakiś czas pojawiał się na artystycznej drodze Beefhearta.
Pierwsza formacja o nazwie Captain Beefheart And His Magic Band powstała w 1964 r., ale dopiero w 1966 r. podpisała kontrakt nagraniowy. W składzie, poza liderem, znaleźli się: Alex St. Clair Snouffer (gitara), Doug Moon (gitara), Paul Blakely (perkusja) i Jerry Handley (bas). Pierwsze single, w tym "Diddy Wah Diddy", przyniosły komercyjną klapę i wytwórnia A&M; zrezygnowała z dalszej współpracy z muzykami. Beefheart pojawił się powtórnie na rynku w kwietniu 1967 r. albumem Safe As Milk i od razu został zaakceptowany przez scenę undergroundową. W nagraniu płyty wspomagał go doskonały gitarzysta Ry Cooder. Na stołku perkusisty zasiadł tymczasem John "Drumbo" French. Sukces tego wydawnictwa, przypadający na "lato miłości", miał przełomowe znaczenie.
Beefheart zauważył, że Europa lepiej przyjmuje jego wspaniałe, pełne nonsensownych przeciwstawień aliteracyjne liryki, prowokujące słuchaczy do ich rozszyfrowywania. Następny longplay, Strictly Personal, choć nie cieszył się zbytnim uznaniem krytyki, był w owym czasie jednym z najbardziej postępowych albumów lat 60. Utwory takie jak "Beatle Bones And Smokin' Stones" i "Ah Feel Like Ahcid" to zadziwiające halucylacyjne podróże. W składzie Magie Band pojawił się w tym czasie drugi gitarzysta Jimmy Semmens (znany też jako Jeff Cotton). W 1969 r. Beefheart osiągnął szczyty twórcze wybitnym podwójnym albumem Trout Mask Replica. Płyta ta nagrana w sposób surowy przez Franka Zappę zawierała całe bogactwo dziwacznych fragmentów, w tym "Old Fart At Play", "Veterans Day Poppy", "Hair Pie Bake One" i "Neon Meat Dream Of A Octofish". Beefheart wykorzystał z doskonałym rezultatem swoje nieprawdopodobne możliwości głosowe, deklamując i wyśpiewując przeróżne liryczne fantazje. W nagraniu albumu wziął udział nieco zreformowany Magie Band, w składzie: Mascara Snake (nie zidentyfikowany, rzekomo kuzyn Beefhearta; klarnet), Antennae Jimmy Semmens, Drumbo (John French), Zoot Horn Rollo (Bill Hackleroad; gitara) i Rockette Morton (Mark Boston; bas).
Z wiarygodnych źródeł wiadomo, że zespół nagrywał i wykonywał większość swoich partii w jednym studiu, a Beefheart dogrywał swoje teksty w innym. Strukturą i brzmieniem wiele fragmentów przypominało kompozycje Ornette'a Colemana. Nagrania wymagały od słuchacza wysokiego poziomu tolerancji. Możliwe, że w zamyśle Beefhearta i Zappy miał to być tylko jeden z największych muzycznych żartów naszych czasów, jednak album ceniony jest jako jeden z psychodelicznych klasyków lat 60. Płyty Lick My Decals Off, Baby i The Spotlight Kid miały podobny charakter, choć ta druga była muzycznie dużo bardziej strawna. Znalazł się na niej m.in. utwór "Blubber And Smoke", napisany przez Jan Van Vliet i opowiadający o jej mężu. Beefheart śpiewał tekst: "Dlaczego nie przestaniesz zachowywać się jak głupek, ciągle tylko ględzisz i kopcisz". Zwrócił także na siebie uwagę użyczając głosu w nagraniu "Willie The Pimp" na płycie Hot Rats Zappy z 1969 r.
Na zdecydowanie komercyjnym (jak na standard Beefhearta) albumie Clear Spot wydanym w 1972 r. w zespole Magic Band pojawiły się trzy nowe twarze: Orejon (Roy Estrada; bas), Ed Marimba (Art Tripp; perkusja) i Milt Holland (instr. perkusyjne). Jednak po forsownej trasie koncertowej i nagraniu longplaya Unconditionally Guaranteed, grupa Beefhearta uległa rozwiązaniu, a Zoot Horn Rollo i Rockette Morton założyli nową formację Mallard. Captain tymczasem podpisał nowy kontrakt nagraniowy z firmą Virgin w Wielkiej Brytanii i Mercury w USA. Debiut w nowej wytwórni nie wypadł zbyt okazale. Album Bluejeans And Moonbeams, w nagraniu którego wzięli udział: Dean Smith (gitara), Ira Ingber (bas), Gene Pello (perkusja), Ty Grimes (perkusja), Bob Weston (bas), Mark Gibson (klawisze), Michael Smotherman (klawisze) i Jimmy Caravan (klawisze), spotkał się z mało przychylnymi recenzjami krytyków.
W 1975 r. Beefheart po raz kolejny nawiązał współpracę z Zappą, która zaowocowała płytą Bongo Fury, znakomitym zestawem koncertowym nagranym w Austin w stanie Teksas. Wydanie tego longplaya wywołało jednak długi spór prawny z wytwórnią Virgin Records, która uzyskała sądowy zakaz sprzedaży płyty w Wielkiej Brytanii przez koncern Warner Brothers. Stopniowo Beefheart zaczął poświęcać więcej czasu swemu drugiemu zamiłowaniu - malarstwu. Barwne obrazy olejne w stylu Francisa Bacona wkrótce stały się jego główną pasją. Koncertował i nagrywał tylko sporadycznie. Wydawało się. że usuwa się w cień i przechodzi do historii jako postać kultowa. Jednak wydanie w 1982 r. albumu Ice Cream For Crow odwróciło tę tendencję. Był to powrót w wielkim stylu do dawnej formy, doskonale oddający nowy zapał artysty do komponowania i występów. Album przemknął przez listę brytyjską, lecz został zignorowany w ojczyźnie Beefhearta. Od tego czasu muzyk nie dokonał już żadnych nowych nagrań. Pod prawdziwym nazwiskiem - Don Van Vliet -jest dziś cenionym, regularnie wystawiającym malarzem, a jego prace osiągają znaczne ceny.


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Diddy Wah Diddy/Who Do You Think You're Fooling?Captain Beefheart04.1966--A&M; 794[written by A. Christensen][produced by David A. Gates]
Moonchild/Frying PanCaptain Beefheart10.1966--A&M; 818[written by Dave Gates][produced by David A. Gates]
Yellow Brick Road/Abba ZabaCaptain Beefheart09.1967--Buddah DA 9[written by Don Van Vliet, Herb Berman][produced by Richard Perry, Bob Krasnow]
Plastic Factory/Where There's A WomanCaptain Beefheart03.1969--Buddah DA 108[written by D. Van Vliet, H. Bermann, J. Handley][produced by Richard Perry, Bob Krasnow]
Too Much Time/My Head Is My Only HouseCaptain Beefheart12.1972--Reprise 1133[written by D. Van Vliet][produced by Ted Templeman]
Upon The My-O-My / I Got Love On My MindCaptain Beefheart.1974--Mercury 73494[written by Don Van Vliet, Jan Van Vliet, Andy Di Martino][produced by Andy Di Martino]
Ice Cream For Crow / Light Reflected Off The Oceands Of the MoonCaptain Beefheart08.1982--Virgin/Epic 14-03190[written by Don Van Vliet][produced by Don Van Vliet]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Safe as Milk Captain Beefheart and His Magic Band09.1967--Buddah BDS 5001[produced by Richard Perry & Bob Krasnow]
Strictly PersonalCaptain Beefheart and His Magic Band10.1968--Blue Thumb BTS 1[produced by Bob Krasnow]
Trout Mask ReplicaCaptain Beefheart and His Magic Band11.196921[1]-Straight STS 1053[produced by Frank Zappa]
Lick My Decals Off, BabyCaptain Beefheart and His Magic Band01.197120[10]-Straight STS 1063[produced by Don Van Vliet]
Mirror Man Captain Beefheart and His Magic Band05.197149[1]-Buddah BDS 5077[produced by Bob Krasnow]
The Spotlight KidCaptain Beefheart and His Magic Band02.197244[2]131[9]Reprise 2050[produced by Captain Beefheart]
Clear SpotCaptain Beefheart and His Magic Band12.1972-191[7]Reprise 2115[produced by Ted Templeman, Don Van Vliet]
Unconditionally GuaranteedCaptain Beefheart and His Magic Band04.1974-192[4]Mercury 709[produced by Andy DiMartino]
Bluejeans & MoonbeamsCaptain Beefheart and His Magic Band11.1974--Mercury SRM-1-1018[produced by Andy DiMartino]
Bongo FuryZappa/Beefheart/Mothers11.1975-66[8]DiscReet 2234[produced by Frank Zappa]
Shiny Beast (Bat Chain Puller)Captain Beefheart and His Magic Band01.1978--Virgin V 2149 [UK][produced by Don Van Vliet & Pete Johnson]
Doc at the Radar StationCaptain Beefheart and His Magic Band.1980-- Virgin Records America, Inc. VA 13148[produced by Don Van Vliet]
Ice Cream for CrowCaptain Beefheart and His Magic Band09.198290[2]-Virgin V 2237 [UK][produced by Captain Beefheart]

poniedziałek, 19 czerwca 2017

Mr. Lee

    Mr. Lee właściwie Lee Haggard, ur. ok. 1968 r. w Chicago w stanie Illinois (USA). W arkana muzyki wprowadził Haggarda jego starszy brat - nauczył go grać na basie, perkusji i instrumentach klawiszowych w starym dobrym stylu a la James Brown, Parliament i Funkadelic.

 Mając 18 lat Haggard pracował już jako DJ w miejscowych klubach, a w domu nagrywał taśmy demo i szlifował własne brzmienie. Gdy był już pewny swych umiejętności, poprosił o pomoc znajomego, który skontaktował go z wytwórnią Mitchball Records. Owocem podpisanego kontraktu było kilka singli, które jednak nie sprzedawały się najlepiej.
 Bardziej udana okazała się kooperacja z firmą Trax, dla której Mr Lee nagrał hip hopowy „Shoot Your Best Shot”. Zyskał on sporą popularność w Chicago i przetarł ścieżkę dla następnego singla, „I Can’t Forget”, na którym Haggard po raz pierwszy zaśpiewał; był to już przebój międzynarodowy.

Potem jednak Mr Lee zmienił wokalny styl - następne jego propozycje, „Pump Up Chicago” i „Pump Up England”, utrzymane były w kanonie rapu. Wkrótce kilka dużych wytwórni zaczęło starania o podpisanie z nim kontraktu - ostatecznie wylądował w stajni Jive. Wydała ona singel „Do It To Me”, nagrany z udziałem kilku gwiazd: producentem był Mr Fingers, współautorem muzyki - Stevie Wonder, wykorzystano sample z „Betcha” Quincy’ego Jonesa.
 Debiutancki album Mr Lee sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy na całym świecie, a tytułowy utwór „Get Busy” po wydaniu na singlu dotarł do 1. miejsca tanecznej listy „Billboardu”. Na drugim longplayu Haggard eksperymentował z brzmieniem New Jack Swingu, próbując w ten sposób pozostać przy mieszance rhythm’n’ bluesa, house- ’u i rapu, która mu jak dotąd tak dobrze służyła. Najlepiej nowy styl słychać na utworach w rodzaju „New House Swing”.
Na pierwszym singlu z drugiego albumu, „Hey Love”, wystąpił kolega z tej samej firmy, R. Kelly; reminiscencją hip hopu były natomiast sample z utworu „Bring The Noise” Chucka D (Public Enemy) wykorzystane na „Time To Party”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Can't ForgetMr. Lee08.198788[2]-Breakout USA 607[written by L. Haggard, R. Smith][produced by Mr. Lee]
Pump Up Chicago / Pump Up LondonMr. Lee08.198864[4]-Breakout USA 639[written by L. Haggard][produced by Mr. Lee]
Get BusyMr. Lee11.198941[5]-Jive JIVE 231[written by L. Haggard][produced by Mr. Lee]
Pump That BodyMr. Lee05.199079[2]-Jive JIVE 246-
Get BusyMr. Lee06.199586[1]-Jive JIVE 378-

Movin' Melodies

Wytwórnia płytowa założona w marcu 1993 r. przez DJ-ów Roba Boskampa i Patricka Prinsa. Boskamp rozpoczął karierę DJ-a w wieku lat 14 w rodzinnym Amsterdamie; w 1986 r. zaczął pracować dla DMC Holland.
Nagrywał z zespołami Go! Bang i ESP, po czym nakładem wytwórni MTMT Records wydał własny materiał. Nagrywał też dla innych wytwórni - Urban Sound Of Amsterdam, Gyrate, Weekend, Dutch Volume, Looneyville, Ces, Dutch Club Culture, Mulatto, Fast Food i Red Skins.
Prins zaczął pracować w roli DJ-a w Las Vegas; sam nauczył się obsługiwać automaty perkusyjne i instrumenty klawiszowe, po czym zafundował sobie kurs produkcji i inżynierii dźwięku oraz własne studio. Jako partnerzy Boskamp i Prins wystąpili w 1993 r. w jednym z holenderskich czasopism zajmujących się muzyką taneczną. Nazwę Movin’ Melodies wykorzystali po raz pierwszy w marcu 1993 r. - wydali pod nią EP-kę nakładem Urban Sound Of Amsterdam. Wytwórnia Movin’ Melodies zainaugurowała działalność miesiąc później wydaniem EP-ki French Connection July oraz jej singla „Bailando Guitarra”. Rok 1994 przyniósł „Lemon Project” formacji Peppermint Longe i „Bits & Pieces” Artemisii.


Single na liście przebojów UK Singles Chart:

Movin' Melodies  Movin' Melodies .1996   140 ( 1)
Rollerblade  Movin' Melodies .1997  71 (2)
Flatliner  Movin' Melodies .1997   152 ( 1)


Mother Earth

Powstała w 1991r formacja jazz-funkowa ze wschodniego Londynu.Przez jakiś czas działała wyłącznie w studiu. Pierwszy występ na żywo dała na zaproszenie założyciela wytwórni Acid Jazz Eddiego Pillera podczas przyjęcia na piąte urodziny firmy. Filarami grupy są Neil Corcoran (bas) i Matt Dreighton (śpiew, gitara; były członek Wolfhounds). Pozostali członkowie to Bym Barclam (instrumenty klawiszowe), Chris White (perkusja; były członek modnej grupy Kick) i Bunny (instrumenty perkusyjne); do 1993 r. zespół miał jeszcze w swym składzie fotogeniczną wokalistkę Shaunę Greene.
Zespół pojawił się na dziewiątej części serii Totally Wired (na szczególną uwagę zasługuje tam zainspirowany poczynaniami satyrycznej grupy Spinal Tap utwór „The Warlocks Of Pendragon”). Potem wydawał single w rodzaju „Illusions” - utwór ten stanowił krytykę brytyjskiej polityki względem Bośni.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Lost ItMother Earth02.199497[1]-Acid Jazz-
JesseMother Earth04.199479[2]-Acid Jazz JAZID 100CD[written by Deighton, Greene][produced by Edward Piller]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The People TreeMother Earth09.199345[3]-Acid Jazz JAZIDCD 083[produced by Eddie Piller]
You Have Been WatchingMother Earth10.1995100[1]-Focus FOCUSCD 11-]

Captain & Tennille

Duet amerykański, który założyła Toni Tennille (ur. 8.05.1943 r. w Montgomery w stanie Alabama, USA), współautorka skomponowanego w 1972 r. musicalu "Mother Earth". W skład instrumentalnego zespołu towarzyszącego inscenizacji widowiska w Los Angeles wchodził pianista Daryl Dragon (ur. 27.08.1942 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia), syn dyrygentki Carmen Dragon. Toni i Daryl stworzyli duet towarzyszący początkowo podczas koncertów grupie The Beach Boys.

Ich pierwszym nagranym pod nazwą Captain And Tennille singlem była własna kompozycja, "The Way I Want To Touch You". W 1975 r. beztroski temat "Love Will Keep Us Together", autorstwa Neila Sedaki, trafił w ich wykonaniu na amerykańską radiową listę przebojów, głównie dzięki wokalizie przypominającej kalifornijskie przeboje lat sześćdziesiątych.
Nagranie rozeszło się w milionowym nakładzie, podobnie jak kolejne single: "Lonely Night (Angel Face)" i "Muskrat Love". Piosenka "You Never Done It Like That" z 1978 r. weszła do pierwszej dziesiątki singli; wkrótce potem duet zmienił wytwórnię z A&M; na Casablanca. W 1979 r. zmysłowa, wolna ballada "Do That To Me One More Time" trafiła na szczyt listy przebojów, było to jednak ostatnie z bestsellerowych osiągnięć śpiewającej spółki. Captain And Tennille zdołali jednak już wcześniej zakotwiczyć się na trwałe w telewizji dzięki cyklicznym porannym serialom, a w latach osiemdziesiątych zadebiutowali emitowanym w porze najlepszej oglądalności programem prowadzonym przez Tennille, z Dragonem w roli kierownika muzycznego. Toni Tennille nagrywała w późniejszym okresie solowe albumy prezentujące dość szablonowe ballady. W 1991 r. wystąpiła na Broadwayu w spektaklu "Stardust".

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Love will keep us together/Gentle strangerCaptain & Tennille04.197532[5]1[4][23]A&M; 1672[gold-US][written by Neil Sedaka, Howard Greenfield][produced by Daryl Dragon][oryginalnie nagrana przez Neila Sedaka]
Poor amor viviremos/Broddy bounceCaptain & Tennille08.1975-49[6]A&M; 1715[written by Neil Sedaka, Howard Greenfield, Armando Martinez][produced by The Captain][hiszpańska wersja "Love will keep us together"]
The way i want to touch you/Broddy bounceCaptain & Tennille09.197528[6]4[17]A&M; 1725[gold-US][written by Toni Tennille][produced by Morgan Cavett]
Lonely night [Angel face]/Smile for me one more timeCaptain & Tennille01.1976-3[19]A&M; 1782[gold-US][written by Neil Sedaka][produced by Captain & Tennille]
Shop around/Butterscotch CastleCaptain & Tennille05.1976-4[16]A&M; 1817[gold-US][written by Smokey Robinson, Berry Gordy][produced by Daryl Dragon, Toni Tennille]
Muskrat love/Honey come love meCaptain & Tennille09.1976-4[20]A&M; 1870[gold-US][written by Willis Alan Ramsey][produced by Captain & Tennille]
Can' t stop dancin'/Mis canciones [The good songs]Captain & Tennille03.1977-13[12]A&M; 1912[written by John Pritchard Jr., Ray Stevens][produced by Daryl Dragon]
Come in from the rain/We never really say goodbyeCaptain & Tennille06.1977-61[7]A&M; 1944[written by M. Manchester, C. Sager][produced by Daryl Dragon, Toni Tennille][oryginalnie nagrana przez Melissę Manchester]
I' m on my way/We never really say goodbyeCaptain & Tennille04.1978-74[6]A&M; 2027[written by Howard Greenfield, Neil Sedaka][produced by Daryl Dragon]
You' ve never done it like that/ "D" Keyboard BluesCaptain & Tennille08.197863[3]10[22]A&M; 2063[written by Howard Greenfield, Neil Sedaka][produced by Daryl Dragon]
You need a woman tonight/Love me like a babyCaptain & Tennille12.1978-40[10]A&M; 2106[written by Dana Marino][produced by Daryl Dragon]
Do that to me one more time/Deep in the darkCaptain & Tennille10.19797[10]1[1][27]Casablanca 2215[gold-US][written by Toni Tennille][produced by Daryl Dragon][58[6].R&B Chart]
Love on a shoestring/How can you be so coldCaptain & Tennille03.1980-55[7]Casablanca 2243[written by Kerry Chater, Douglas Foxworthy][produced by Daryl Dragon]
Happy together [A fantasy]/Baby you still got itCaptain & Tennille05.1980-53[6]Casablanca 2264[written by Garry Bonner, Alan Gordon][produced by Daryl Dragon]
This Is Not the First Time / Gentle StrangerCaptain & Tennille12.1980-106[3]Casablanca 2320[written by T. Tennille][produced by Daryl Dragon]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Love will keep us togetherCaptain & Tennille06.1975-2[104]A&M; 3405[gold-US][produced by Daryl Dragon and Toni Tennille]
Song of JoyCaptain & Tennille03.1976-9[61]A&M; 4570[platinium-US][produced by Captain & Tennille]
Come in from the rainCaptain & Tennille04.1977-18[15]A&M; 4700[gold-US][produced by Daryl Dragon]
Captain & Tennille' s Greatest HitsCaptain & Tennille12.1977-55[12]A&M; 4667[gold-US]
DreamCaptain & Tennille07.1978-131[30]A&M; 4707[produced by Daryl Dragon]
Make your moveCaptain & Tennille11.197933[6]23[24]Casablanca 7188[gold-US][produced by Daryl Dragon]

piątek, 16 czerwca 2017

Capris

Amerykańska grupa doo-woop znana z jedynego większego przeboju "There' s a moon out tonight",założona w Ozone Park/N.Y. w pażdzierniku 1955 roku.
Liderem grupy był Nick Santo [prawdz. Nick Santamaria] -ur. 1941 r [lead],a nazwę grupa przyjęła od włoskiej wyspu miłości-Capri.Inni członkowie grupy to Frank Reina [second tenor],John Cassessa [bass],Tony Danno,Mike Mincelli [first tenor],Vinny Narcardo [baryton].
Vinnie ,Mike i John uczęszczali do John Adams High School,podczas gdy Nick był studentem Woodrow Wilson.Ich pierwotna nazwa to The Supremes,którą póżniej zmienili na Capris,ponieważ wszyscy mieli włoskie pochodzenie.
Występowali jak większość grup doo-woop w tym czasie na rogach ulic,w ich przypadku była to Leffert' s Boulevard 135 na Queensie.
Swój pierwszy i największy hit nagrali podczas sesji w Bell Sound Studio.Zanim jednak ktoś o nim usłyszał,grupa przestała istnieć w wyniku żeniaczki Mike' a i służby wojskowej Nicka.
Na nowo wylansował ją Jerry Greene zapalony kolekcjoner płyt pracujący w Time Square Records.Po intesywnej reklamie w radio piosenka weszła na listy przebojów,a zespół reaktywował się w 1961 roku z nowym menagerem Charlesem Merensteinem.
Odnoszą wielkie sukcesy podczas koncertów minn. z Jamesem Brownem w Apollo w 04.1961r.
O tę grupę otarł się Paul Simon,który pod pseudonimem Hy Weiss pisał dla nich wówczas piosenki.
Ostatni singiel "Limbo" wydali w 1962 roku.W 1963 odchodzi Nick od grupy [pracuje jako policjant w N.Jorku],a w 1965 roku Vinnie i John zastąpieni przez:
Johna Apostle-bass i Tony Dano-baryton.
Po wycofaniu się ze sceny muzycznej ,powrócili na nią triumfalnie w 1981 roku z albumem "There's a Moon Out Again" wydanym przez wytwórnię Ambient Sound.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
There' s a moon out tonight/Indian girlCapris01.1961-3[14]Lost Nite 101[written by Joe Luccisano, Al Striano, Al Gentile][11[5].R&B Chart]
Where i fell in love/Some people thinkCapris03.1961-74[4]Old Town 1099[written by Joe Luccisano, Al Striano, Al Gentile]
Girl in my dreams/My island in the sunCapris09.1961-92[1]Old Town 1107[written by Maxwell Davis, Joe Josea, Jules Taub, Sam Ling]
Limbo/From The Vine Came The GrapeCapris08.1962-99[1]Mr. Peeke 118[written by The Capris]

Capone-N-Noreaga

Capone-N-Noreaga, zał. w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Capone, Noreaga. Związany z nowojorskim osiedlem Oueensbridge duet raperów, którzy poznali się w 1992 r. podczas pracy w stołówce zakładu penitencjarnego Collins Correctional Facility. Po wyjściu z więzienia Kiam Holley i mający latynoskie korzenie Victor Santiago, postanowili przybrać gangsterskie ksywy - odpowiednio Capone i Noreaga, po czym rozpoczęli zbieranie materiału na debiutancką płytę.

W 1996 r. związali się umową z wytwórnią Penalty, w której wydali swój pierwszy - bardzo pozytywnie przyjęty przez fanów ciężkiego, ulicznego brzmienia - singiel "Illegal Life". Styl Capone-N-Noreaga przypadł słuchaczom do gustu z bardzo prostego powodu. Rzeczy, o których mówili raperzy, nie byty w większości fikcją i wytworem wyobraźni. Obaj mieli na koncie wiele wykroczeń, obfitującą w konflikty z prawem przeszłość, stąd pisane przez duet wersy zyskiwały na autentyczności.
Jeszcze w 1996 r. razem z Marley Marlem i Mobb Deep dorzucili kolejną iskrę w konflikcie między wschodnim i zachodnim wybrzeżem, wydając singiel "L.A., L.A.". Utwór był odpowiedzią na pochodzące z płyty "Dogg Food" duetu Tha Dogg Pound (z gościnnym udziałem Snoop Dogga) nagranie "New York, New York". Spięcie pomiędzy grupami o mało nie doprowadziło do kolejnego rozlewu krwi, na szczęście obie strony w porę się opamiętały.
Gdy praca nad debiutancką płytą duetu dobiegały końca, Capone po raz kolejny trafił do więzienia. Noreaga wziął na swoje barki ciężar ukończenia materiału, który ostatecznie ujrzał światło dzienne w wakacje 1997 r. Krążek "The War Report" spotkał się z bardzo skrajnym przyjęciem. Z jednej strony - osiągnął status złotej płyty, miano kultowego w kręgach fanów mocnego, twardego brzmienia. Bardzo stonowane były zaś reakcje krytyków, zarzucających grupie monotematyczność, gloryfikowanie przemocy i dobór nudnych, schematycznych beatów.
Po zakończeniu promocji debiutanckiego albumu, Noreaga postanowił zająć się solową karierą. Jednak gdy tylko Capone na początku 1999 r. wyszedł z więzienia, duet natychmiast rozpoczął pracę nad wspólną płytą. Efektem tego wydany przez Tommy Boy krążek "The Reunion", przyjęty bardzo chłodno, pomimo współpracy z DJ'em Premierem czy The Alchemistem. Po tym, jak upadła wytwórnia, z którą mieli podpisany kontrakt (Tommy Boy), zawarli umowę z Def Jam. Nie udało im się jednak wydać kolejnego wspólnego krążka, ponieważ Capone wciąż więcej czasu spędzał w więzieniu niż w studiu.
W wakacje 2004r label Rhino, który przejął od Tommy Boya i Penalty prawa do poprzednich płyt CNN, wydał kompilację "Best Of Capone-N-Noreaga: Thugged da F*** Out", Od czasu premiery "The Reunion" raperzy skupili się na solowych karierach.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Illegal Life/Stick youCapone-N-Noreaga featuring Havoc & Tragedy Khadafi09.1996--Penalty 0177[written by Percy Lee Chapman, Kiam Holley, Kejuan Muchita, Victor Santiago][produced by Havoc, Tragedy Khadafi][84[3].R&B; Chart]
T.O.N.Y. (Top of New York)Capone-N-Noreaga featuring Tragedy Khadafi03.1997-103[11]Penalty 7193[written by Carlos Broady, Percy Lee Chapman, Kiam Holley, Nashiem Myrick.Victor Santiago][produced by Carlos Broady, Nashiem Myrick][56[19].R&B; Chart]
CloserCapone-N-Noreaga featuring Nneka11.1997-111[4]Penalty 7214[written by Bernard Leon Jackson Jr, Edward David Townsend, Victor Santiago][produced by DJ Clark Kent & Sam Sneed][sample z "Promise me"-Luther Vandross;"A little bit of love [Is all it takes]-New Edition][63[17].R&B; Chart]
Y'all Don't WannaCapone-N-Noreaga02.2001--Tommy Boy Music TBCD 2149[produced by Nokio][71[3].R&B; Chart]
Anything GoesCNN, Wayne Wonder & Lexxus10.2003--Red Star[produced by Tony "CD" Delly][85[9].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The War ReportCapone-N-Noreaga06.1997-21[10]Penalty 3041[produced by Charlemagne,EZ Elpee,Nashiem Myrick,Carlos "6 July" Broady,Naughty Shorts,Tragedy Khadafi,G-Money,Buckwild,Lord Finesse,Marley Marl,DJ Clark Kent][4[32].R&B; Chart]
The ReunionCapone-N-Noreaga11.2000-31[14]Tommy Boy 3110[produced by Rush,L.E.S.,The Alchemist,DJ Premier,Kyze,Nokio,Kenya,Jewellz,EZ Elpee,Omas Glover,Tony Aviles,Mike Fortunito,Havoc,SPK,Dame Grease,Lord Finesse,Chris Liggio][8[18].R&B; Chart]
Channel 10Capone-N-Noreaga03.2009-136SMC SMC 284[produced by Hazardis Soundz, Ron Browz, The Inkredibles, Mike Beatz, DJ Premier, Havoc, SPK, StreetRunner, Hangmen 3, The Alienz, Alchemist, Big Drain][21[5].R&B; Chart]
The War Report 2: Report the WarCapone-N-Noreaga07.2010-104Ice H20/EMI Records 50999 6 42802 2 6[produced by Raekwon (exec.) The Alchemist, Scram Jones, Dreddy K. Amarae, B.T., Neo Da Matrix, Tha Bizness, Buckwild, SPK, Hazardis Soundz, Kyze, Tony Heathcliff, araabMUZIK, M3, DJ Green Lantern, Just Blaze][19[5].R&B; Chart]

Cannibal Corpse

CANNIBAL CORPSE, grupa amerykańska. Powstała w grudniu 1988r w Buffalo w stanie Nowy Jork. W pierwszym składzie znaleźli się: Chris Barnes (właśc. Christopher Jaried Barnes; 12.12.1966, Buffalo, Nowy Jork) -voc, Bob Rusay-g, Jack Owen - g, Alex Webster - b i Paul Mazurkiewicz -dr. Muzycy ci już wcześniej współpracowali ze sobą w zespołach Tyrant Sin i Beyond Death. W 1993 Rusaya zastąpił Rob Barrett -g, znany z formacji Solstice i Malvolent Creation, a w 1997 jego z kolei Pat 0'Brien -g. W 1995 miejsce Barnesa, który kontynuował karierę w zespole Six Feet Under, zajął George "Corpsegrinder" Fisher - voc z Montrosity.


W marcu 1989r niewielkim kosztem czterystu dolarów w rekordowym czasie dziesięciu godzin zrealizowała w nowojorskich Niagara Falls Studios taśmę demo, którą rozesłała szefom różnych wytwórni płytowych. Zwróciła uwagę Briana Slagefa i podpisała kontrakt z jego firmą Metal Blade (opiewający aż na osiem płyt). Z początku koncertowała tylko sporadycznie, dopiero w 1991 i 1992 wybrała się w pierwsze dłuższe trasy, obejmujące zarówno Stany Zjednoczone, jak i Europę (wspólne występy z takimi zespołami, jak Death, Napalm Death, Pestilence, Obituary, Dismember i Agnostic Front). Na nagrania płytowe wybrała słynne studio Morrisound na Florydzie, dopiero w 1999 przeniosła się do Village Studios w El Paso w Teksasie.
Z początku współpracowała z cenionym producentem Scottem Burnsem, a w późniejszych latach m.in. z Jimem Morrisem i Colinem Richardsonem. Zyskała opinię jednej z tych grup, które doprowadziły death metal do skrajności. Stworzyła muzykę inspirowaną filmami grozy, zarówno urokliwie naiwnymi, poetyckimi, z lat czterdziestych, jak i wulgarnymi, dosłownymi, realizowanymi masowo i rozprowadzanymi głównie na wideokasetach, z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Teksty pełne odrażających opisów, np. ludzkich wnętrzności, ale też intrygujących rozważań, np. na temat zdolności paranormalnych, zilustrowała muzyką uproszczoną, ekstremalnie jazgotliwą, wykonywaną w szaleńczych tempach, np. A Skull Fulh-Of Maggots (utwór nagrany z gościnnym udziałem dwóch wokalistów - Glena Bentona z Deicide i Francisa M. Howarda z Incubus), Shredded Humans i The Undead Will Feast z "Eaten Back To Life" (wrzesień 1990), Meat Hook Sodomy, Gutted, Under The Rotted Flesh, Vomit The Soul i Rancid Amputation z "Butchered At Birm" (sierpień 1991), I Cum Blood, Necropedophile, Postmortal Ejaculation i Addicted To Vaginal Sin z "Tomb Of The Mutilated" (wrzesień 1992), The Fucked With A Knife, Stripped Raped And Strangled i An Fxperiment In Homicide z "The Bleeding" (marzec 1994), Mummified In Barbed Wire, Perverse Suffering, Puncture Wound Massacre i Faten From Inside z "Vile" (kwiecień 1996), Blood Drenched Execution, Dismembered And Molested, Stabbed In The Throat i Headless z "Gallery Of Suicide" (kwiecień 1998) oraz Sickening Metamorphosis, Coffinfeeder, Unleashing In Bloodthirsty i Condemned To Agony z "Bloodthirst" (październik, 1999).
Minialbum "Hammer Smashed Face" z kwietnia 1993 zawierał oprócz znanych już nagrań dwie przeróbki: zaskakująco wierne, z wyjątkiem zdecydowanie grindcore'owej partii wokalnej, opracowanie Zero The Hero zespołu Black Sabbath z okresu, gdy w jego składzie występował Ian Gillan, oraz The Exorcist formacji Possessed. Okładki płyt Cannibal Corpse, z rysunkami Vincenta ocke'a, twórcy słynnego komiksu Death World, np. "Tomb Of The Mutilated" z wizerunkiem zwłok uprawiających seks oralny, wzbudziły ogromne kontrowersje i wiele sklepów, zwłaszcza na Środkowym Zachodzie i Południu Stanów Zjednoczonych, odmówiło ich rozprowadzania. Niektóre albumy grupy w części nakładów ukazały się , w zmienionych, ocenzurowanych kopertach.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
VileCannibal Corpse06.1996-151[1]Metal Blade 14 204[produced by Scott Burns, Cannibal Corpse]
KillCannibal Corpse03.2006-170[1]Metal Blade 14560[produced by Erik Rutan & Cannibal Corpse]
Evisceration PlagueCannibal Corpse02.2009-66[2]Metal Blade 14718[produced by Erik Rutan]
TortureCannibal Corpse03.201212638[2]Metal Blade 15080[produced by Erik Rutan]
Skeletal DomainCannibal Corpse10.201416532[2]Metal Blade 15347[produced by Mark Lewis]

środa, 14 czerwca 2017

Patti LaBelle

Właśc. Patricia Holte, ur. 24.05.1944 w Filadelfii wstanie Pensylwania (USA).
 Swoją karierę rozpoczęła śpiewając jako nastolatka w chórze Beulah Baptist Church. Sama uformowała własną grupę The Ordettes, która wkrótce przekształciła się w Patti LaBelle & The Blue Belles.
W jej skład wchodziły Patti, Nona Hendryx, Sarah Dash i Cindy Birdsong. Kiedy Cindy odeszła od grupy i dołączyła do The Supremes w 1967r, pozostałe dziewczyny skróciły nazwę zespołu do LaBelle. Grupa odniosła sukces w 1975 piosenką „Lady Marmalade”, która stała się numerem jeden w rozgłośniach popowych i R’n’B (cover tego utworu stał się światowym przebojem dwie i pół dekady później).
 W 1977 trio się rozstało, a Patti rozpoczęła solową karierę. Jej debiutancki album wyszedł jeszcze w tym samym roku. Patti nagrała kilka hitów, m.in. „I Don't Go Shopping” i „Little Girls”.

Wprawdzie jej wczesne nagrania wydawały ; się obiecujące, ale nie dorównywały legendzie grupy, toteż z początkiem lat 80-tych pieśniarka zdecydowała się na udział w objazdowym wznowieniu sztuki „Your Arms Are Too Short To Box With God”.

Inscenizacja dotarta na Broadway w 1982, gdzie z Alem Greenem w jednej z głównych ról stała się przebojem sezonu.
 Po trzech kolejnych płytach Patti przeszła do wytwórni Philadelphia International w 1981r, gdzie wydała kolejne albumy - The Spirit's In It (1981), Im In Love Again (1983) i Patti (1984). Patti ponownie podbiła listy przebojów piosenką „If Only You Knew”.

 W 1984r wystąpiła w filmie „A Soldier’s Story" („Opowieść żołnierza”, reż. Norman Jewison). Rola śpiewaczki bluesowej w nominowanym do Oscara obrazie utorowała LaBelle powrót na listy przebojów („Love Has Finally Come At Last” w duecie z Bobbym Womackiem).
 Popularnością cieszyły się też tematy z ; filmu „Beverly Hills Cop” („Gliniarz z Beverly Hills", reż. Daniel Petrie): „Ne Attitude” i „Stir It Up”. W 1986r przebojem stała się sentymentalna, wykonywana wraz z Michaelem McDonaldem, piosenka „On My Own”. Milionowy bestseller potwierdził klasę pieśniarki, mimo że niektórzy recenzenci zarzucali jej balansowanie na granicy operowego patosu.

W 1989 wykonała piosenkę „If You Asked Me To” do filmu Licencja na zabijanie, szesnastej przygody Jamesa Bonda.
 Estradową klasę ugruntowała w 1989r występami w „odkurzonym” musicalu Duke’a Ellingtona „Queenie Pie”.

W ciągu następnych kilku lat Patti dorobiła się pierwszego platynowego krążka i zdobyła kilka statuetek Grammy. Przez krótki czas miała swój własny serial Out All Night.
W 2005 wydała płytę Classic Moments, na której można usłyszeć jej przeboje w nowych wersjach, śpiewane m.in. z Mary J. Blige.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Sold My Heart to the Junkman/Itty Bitty TwistBlue-Belles04.1962-15[11]Newtown 5000[written by Leon Rene, Otis Rene][produced by Terry, Robinson][13[7].R&B Chart]
I Found a New Love/Go on [This is goodbye]Blue-Belles10.1962-122[2]Newtown 5006[written by R. Martin, M. Levinson][produced by Harold B. Robinson]
Cool Water/When Johnny Comes Marching HomeBlue-Belles01.1963-127[1]Newtown 5009[written by Bob Nolan][oryginalnie nagrana przez Sons Of The Pioneers in 1936]
Down the Aisle/C'est La ViePatti LaBelle and the Bluebelles09.1963-37[13]Newtown 5777[14[21].R&B Chart]
You'll Never Walk Alone/Decatur StreetPatti LaBelle and the Bluebelles01.1964-34[8]Parkway 896[written by Rodgers, Hammerstein][produced by Harold B. Robinson][32[5].R&B Chart]
I'm Still Waiting/Family ManPatti LaBelle and the Bluebelles10.1966--Atlantic 2347[written by Mayfield][36[7].R&B Chart]
Danny Boy/I BelievePatti LaBelle and the Bluebelles12.1964-76[4]Parkway 935[written by Fred E. Weatherly]
All or Nothing/You Forgot How to LovePatti LaBelle and the Bluebelles12.1965-68[6]Atlantic 2311
Take Me For A Little While/I Don't Want To Go On Without YouPatti LaBelle and the Bluebelles01.1967-89[2]Atlantic 2373[written by Trade Martin][produced by Bob Gallo, Tom Dowd][36[4].R&B Chart]
Always Something There to Remind Me/Tender WordsPatti LaBelle and the Bluebelles04.1967-125[1]Atlantic 2390[written by Bert Bachrach, Hal David][produced by Finiz, Rome][#8 hit for Naked Eyes in 1963]
Lady Marmalade/Space ChildrenLaBelle03.197517[9]1[1][18]Epic 50048[gold-US][written by B. Crewe, K. Nolan][produced by Allen Toussaint][1[1][18].R&B Chart][oryginalnie nagrał tę piosenkę zespół Eleventh Hour][Grammy-Hall of Fame]
What Can I Do for You/NightbirdsPatti LaBelle and the Bluebelles05.1975-48[6]Epic 50097[written by J. Ellison, E. Batts][produced by Allen Toussaint][8[14].R&B Chart]
Messin' with My Mind/Take the Night OffPatti LaBelle and the Bluebelles09.1975--Epic 50140[written by Nona Hendryx][produced by Allen Toussaint][19[12].R&B Chart]
Far As We Felt Like Goin'/Slow BurnPatti LaBelle and the Bluebelles12.1975--Epic 50168[written by B. Crewe, K. Nolan][produced by Allen Toussaint][99[1].R&B Chart]
Get You Somebody New/Who's Watching the WatcherPatti LaBelle and the Bluebelles10.1976-102[7]Epic 50262[written by J.Crane][produced by David Rubinson And Friends Inc.][50[9].R&B Chart]
Isn't It a Shame/Gypsy MothsPatti LaBelle and the Bluebelles12.1976--Epic 50315[written by R. Edelman][produced by David Rubinson And Friends Inc.][18[15].R&B Chart]
Joy to Have Your Love/Do I Stand a ChancePatti LaBelle10.1977--Epic 50445[written by Ray Parker Jr, J. Cohen, B. Ellison][produced by David Rubinson ][31[15].R&B Chart]
You Are My Friend/I Think About YouPatti LaBelle01.1978--Epic 50487[written by P. Labelle, B. Ellison, A. Edwards][produced by David Rubinson And Friends Inc.][61[6].R&B Chart]
Teach Me Tonight/Quiet TimePatti LaBelle06.1978--Epic 50550[written by A. Edwards, P. Labelle, B. Ellison][produced by David Rubinson And Friends Inc.][51[8].R&B Chart]
Little Girls/You Make It So Hard (to Say No)Patti LaBelle08.1978--Epic 50583[written by A. Willis][produced by David Rubinson And Friends Inc.][60[7].R&B Chart]
It's Alright with Me/Music Is My Way Of LifePatti LaBelle03.1979--Epic 50659[written by S. Scarborough][produced by Skip Scarborough][A:34[11].R&B Chart;B:81[6].R&B Chart]
Release/Come and Dance with MePatti LaBelle03.1980--Epic 50852[written by A. R. Toussaint][produced by Allen R. Toussaint, Patti Labelle, James "Bud" Ellison][61[7].R&B Chart]
I Don't Go Shopping/Come and Dance with MePatti LaBelle05.1980--Epic 50872[written by P. Allen, D. Lasley][produced by Allen R. Toussaint][26[12].R&B Chart]
The best is yet to come/More than meets the eye [Washington]Grover Washington Jr, with Patti LaBelle12.1982-104[4]Elektra 69 887[written by Dexter Wansel, Cynthia Biggs][produced by Grover Washington Jr., Dexter Wansel][14[19].R&B Chart]
If Only You Knew/I'll Never, Never Give UpPatti LaBelle01.1984-46[12]Philadelphia Int. 04248[written by C. Biggs, K. Gamble, D. Wansel][produced by Kenneth Gamble, Dexter Wansel][1[4][26].R&B Chart]
Love has finally come at last/American dreamPatti LaBelle with Bobby Womack03.1984-88[5]Beverly Glen 2012[written by Bobby Womack][produced by Bobby Womack, Andrew Oldham and James Gadson][3[17].R&B Chart]
It Takes a Lot of Strength to Say GoodbyePatti LaBelle with Bobby Womack11.1984--Beverly Glen 2018[76[7].R&B Chart]
Love, Need And Want You/I'm In Love AgainPatti LaBelle03.1984--Philadelphia International 04399[written by K. Gamble, W. B. Sigler][produced by Kenneth Gamble, James Sigler][10[17].R&B Chart]
New Attitude/Shoot OutPatti LaBelle02.1985-17[21]MCA 52517[written by S. Robinson, J. Gilutin, B. Hull][produced by Howie Rice, Peter Bunetta, Rick Chudacoff][3[19].R&B Chart][piosenka z filmu "Beverly Hills Cop"]
On My Own (with Michael McDonald)/Stir It UpPatti LaBelle03.19842[13][04.86]1[3][23]MCA 52610[gold]
Stir It Up/DiscoveryPatti LaBelle06.1985-41[14]MCA 52610[written by A. Willis, D. Sembello][produced by Harold Faltermeyer, Keith Forsey][5[14].R&B Chart][piosenka z filmu "Beverly Hills Cop"]
I Can't Forget You/Living DoublePatti LaBelle08.1985--Philadelphia International 05436[written by T. Wells, J.H. Smith][produced by Dexter Wansel][63[10].R&B Chart]
If You Don't Know Me By Now - Part 1/If You Don't Know Me By Now - Part 2Patti LaBelle01.1986--Philadelphia International 05755[written by K. Gamble, L. A. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon A. Huff][79[6].R&B Chart]
On My Own (with Michael McDonald)/Stir It UpPatti LaBelle03.19862[13]1[3][23]MCA 52610[gold-US][written by B. Bacharach, C. B. Sager][produced by Burt Bacharach, Carole Bayer Sager][1[4][21].R&B Chart]
Oh, People/Love AttackPatti LaBelle08.198626[6]29[12]MCA 52877[written by B. Roberts, A. Goldmark][produced by Richard Perry][7[12].R&B Chart]
Kiss Away the Pain/InstrumentalPatti LaBelle10.1986--MCA 52945[written by R. "Have Mercy" Kersey, A. Brown][produced by Ron "Have Mercy" Kersey, Budd Ellison][13[16].R&B Chart]
Something Special (Is Gonna Happen Tonight)Patti LaBelle06.1987--MCA 52876[written by A.D. Rich, H. Rice][produced by Howie Rice, Budd Ellison][50[8].R&B Chart][piosenka z filmu "Outrageous Fortune"]
Just the Facts/InstrumentalPatti LaBelle06.1987--MCA 53100[written by Jimmy Jam, Terry Lewis][produced by Jimmy Jam, Terry Lewis][33[11].R&B Chart][piosenka z filmu "Dragnet"]
If You Asked Me to/InstrumentalPatti LaBelle07.1989-79[5]MCA 53358[written by Dianne Warren][produced by Stewart Levine][10[21].R&B Chart][piosenka z filmu "Licence To Kill"]
Yo Mister/I Can FlyPatti LaBelle10.1989--MCA 53728[written by Prince][produced by Prince][6[16].R&B Chart]
I Can't Complain/I Can FlyPatti LaBelle03.1990--MCA 53774[65[7].R&B Chart]
Feels Like Another One/Somebody Loves You Baby (You Know Who It Is)Patti LaBelle09.1991--MCA 54 225[written by M. Stokes, S. Barnes, P. LaBelle, J. R. Ellison][3[21].R&B Chart]
Somebody Loves You Baby (You Know Who It Is)Patti LaBelle12.1991--MCA 54 315[written by W. Sigler, E. Curry][2[25].R&B Chart]
When You've Been Blessed (Feels Like Heaven)Patti LaBelle04.1992--MCA 54 376[written by James R. "Budd" Ellison, Patti La Belle, Nathaniel "Crockett" Wilkie, Nona Hendryx, Walter "Bunny" Sigler, Julie Gold][produced by James R. "Budd" Ellison][4[19].R&B Chart]
When You Love Somebody (I'm Saving My Love For You)/TemptationPatti LaBelle09.1992--MCA 54481[written by Jonathan Butler, Graham Lyle][produced by James R. "Budd" Ellison][70[5].R&B Chart]
All Right NowPatti LaBelle11.1992--MCA 54513[written by Sami McKinney, Cutfather, SoulShock, Kenneth Karlin, Lori Perry][produced by SoulShock, Cutfather, Karlin, Sami McKinney][30[19].R&B Chart]
The Right Kinda LoverPatti LaBelle05.199450[3]61[16]MCA 54673[written by James Harris III, Terry Lewis, Ann Bennett-Nesby, Jimmy Wright][produced by Jimmy Jam, Terry Lewis][8[25].R&B Chart][z filmu "Beverly Hill Cop II"]
All This LovePatti LaBelle10.1994--MCA 54925[written by El DeBarge][42[14].R&B Chart]
I Never Stopped Loving YouPatti LaBelle02.1995--MCA 54951[written by El DeBarge][67[11].R&B Chart]
When you talk about lovePatti LaBelle07.1997-56[12]MCA 55358[written by James Harris III, Terry Lewis, Ann Nesby, James "Big Jim" Wright][produced by Jimmy Jam and Terry Lewis, Jimmy Wright][12[20].R&B Chart][sample z "Love and happines"-Al Green]
Shoe Was on the Other FootPatti LaBelle09.1997--MCA [35[20].R&B Chart]
Someone Like YouPatti LaBelle02.1998--MCA [43[12].R&B Chart]
New dayPatti LaBelle04.2004-93[7]Def Soul 002821[written by P. LaBelle, P. Medor, D. Nesmith, T. Palmer, C. Ricketts, J. Rome][36[21].R&B Chart]
Gotta go soloPatti LaBelle with Ronald Isley12.2004-89[9]Def Soul 003855[31[29].R&B Chart]
Ain't No WayPatti LaBelle with Mary J. Blige07.2005--Def Soul Classics[written by Aretha Franklin,Carolyn Franklin][produced by Patti Labelle, Joey Arbagey][62[19].R&B Chart]
When Love BeginsPatti LaBelle with Yolanda Adams01.2007--Umbrella[68[11].R&B Chart]
AnythingPatti LaBelle with Mary Mary, Kanye West & Consequence07.2007--Umbrella[64[6].R&B Chart]

Albumy
[US] all time *401*-albums 20/#1 [1]/Top10 [2]/327 weeks
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Patti LaBellePatti LaBelle09.1977-62[16]Epic 34 847[produced by David Rubinson & Friends]
TastyPatti LaBelle09.1978-129[7]Epic 35 335[produced by David Rubinson]
It' s alright with mePatti LaBelle03.1979-145[16]Epic 35 772[produced by Skip Scarborough]
ReleasedPatti LaBelle04.1980-114[13]Epic 36 381[produced by Allen Toussaint]
The spirit' s on itPatti LaBelle10.1981-156[4]Philadelphia Int'l 37 380[produced by Kenny Gamble, Leon Huff, James "Budd" Ellison, Cynthia Biggs, Dexter Wansel, Cecil Womack]
I' m in love againPatti LaBelle01.1984-40[35]Philadelphia Int'l 38 539[gold-US][produced by Kenny Gamble, Leon Huff, Bunny Sigler, Cecil Womack, Dexter Wansel, Cynthia Biggs, Joseph B. Jefferson]
PattiPatti LaBelle08.1985-72[29]Philadelphia Int'l 40 020[produced by Cecil Womack, Bunny Sigler, Dexter Wansel, Joseph Jefferson, Leon Huff, Kenny Gamble]
Winner in youPatti LaBelle05.198630[17]1[1][30]MCA 5737[platinium-US][produced by Patti LaBelle, Richard Perry , Burt Bacharach & Carole Bayer-Sager , Howie Rice, Budd Ellison, Nick Johnson, Nickolas Ashford & Valerie Simpson]
Be yourselfPatti LaBelle07.1989-86[26]MCA 6292[produced by Full Force, Prince, Narada Michael Walden, Carole Bayer Sager, Burt Bacharach, Stewart Levine]
This ChristmasPatti LaBelle12.1990-18[5]MCA 10 113
Burnin'Patti LaBelle10.1991-71[36]MCA 10 439[gold-US][produced by Sami McKinney, Michael J. Powell, James R. "Budd" Ellison]
Live !Patti LaBelle11.1992-135[3]MCA 10 691
GemsPatti LaBelle06.1994-48[22]MCA 10 870[gold-US][produced by Patti LaBelle, Jimmy Jam & Terry Lewis, James Wright, Teddy Riley]
FlamePatti LaBelle07.1997-39[21]MCA 11 642[platinum-US][produced by Patti LaBelle an L. Armstead Edwards ,Jimmy Jam & Terry Lewis, Gerald Levert, David Foster, Arif Mardin]
Live ! One night onlyPatti LaBelle10.1998-182[1]MCA 11 814
When a woman lovesPatti LaBelle11.2000-63[5]MCA 112267[produced by Patti LaBelle , Diane Warren , Jimmy Jam & Terry Lewis, James "Big Jim" Wright, Hex Hector & Mac Quayle]
Timeless journeyPatti LaBelle05.2004-18[10]Def Soul Classics 000243302[gold-US][produced by J. Moss]
Classic momentsPatti LaBelle07.2005-24[9]Def Soul Classics 004639[gold-US][produced by Patti LaBelle; Babyface, Gregg Pagani, Daryl Simmons; Michael Bearden, Sheldon Goode, Sami McKinney; Tomi]
The Gospel According to Patti LaBellePatti LaBelle11.2006-86[9]Umbrella[produced by Paul "PDA" Allen, Del Atkins, Eddie Brown, Dean "DC" Charles, Thianar Gomis, Gerald Haddon, J. Moss, Troy Taylor, Scott "Shavoni" Parker, Gordon Chambers]
Miss Patti's ChristmasPatti LaBelle10.2007-174[1]Def Soul Classics[produced by Jimmy Jam & Terry Lewis]

wtorek, 13 czerwca 2017

Capleton

Capleton (właściwie Clifton George Bailey III, ur. 13 kwietnia 1967 w Saint Mary na Jamajce,znany również jako King Shango, King David, The Fireman i The Prophet) - wykonawca muzyki reggae i dancehall . Nagrywa dla wytwórni David House Production. Karierę rozpoczął pod koniec lat 80-tych W 1989 roku pierwszy raz zagrał dla publiczności. Stewart Brown, właściel African Star, dał mu możliwość do wykazania się przed takimi gwiazdami jak Ninjaman, czy Flourgan. Na tym etapie twórczości Capleton wydawał głównie piosenki slacknessowe, które przyniosły mu dużą popularność na Jamajce. Nagrywał dla African Star i Def Jam.
Na początku lat 90-tych przeszedł duchową przemianę wstępując do ruchu bobo dread w 1993 roku. Od tej pory jego teksty często opierały się o rastafariański przekaz (zyskał wtedy przydomek The Prophet czyli Prorok). Przemiana duchowa zaowocowało nagraniem m.in. hitu "Dis The Trinity" dla wytwórni Star Trial(1994).
W roku 1995 ukazał się kluczowy dla tego artysty album "The Prophecy". Utwory z tego krążka charakteryzowały się bardzo rozbudowanymi tekstami. Drugim ważnym albumem, w którym po raz pierwszy Fireman pokazał ognisty styl, z którego znany jest do dzisiaj jest "More Fire" z 2000 roku. Od wydania tej płyty koncertom tego artysty często towarzyszą buchające płomienie.
Przezwisko Capleton nadali Cliftonowi George'owi Baileyowi jego koledzy jeszcze na wczesnym etapie jego kariery. Wzięło się ono od najsłynniejszego adwokata Jamajki i wynikała z ciętego języka używanego przez artystę.
Capleton mówi, że nauki pobiera z każdego kultu Rasta. Nyahbinghi, Dwanaście Plemion, Ortodoksyjny Kościoł Koptyjski i Natsari są dla niego jednością. Największym szacunkiem darzy jednak Bobo Dread, gdyż "Bobo" oznacza "Lojalny", lub "Wierzący Jemu".
Organizacje gejowskie, często ostro protestują przeciwko występom wielu jamajskich dancehallowych artystów ze względu na homofobiczne teksty niektórych piosenek. Capleton nie stanowi wyjątku, na dodatek jego poglądy mają silne utwierdzenie w filozofii, którą uznaje. Owocuje to odwołaniami koncertów po interwencjach takich organizacji jak brytyjska Outrage.

[Wikipedia-Polska]

CAPLETON to pochodzący z Jamajki wokalista muzyki reggae i dancehall. Capleton znany jest również jako King Shango, King David, The Fireman i The Prophet. Jego wytwórnia ma nazwę David House Production. Swoją muzyczną ścieżkę zaczął w połowie lat osiemdziesiątych na pierwszych koncertach w Kanadzie. W 1989 roku pierwszy raz zagrał dla publiczności,a umożliwił mu to Stewart Brown, właściel African Star, który pozwolił mu wystąpić przed takimi gwiazdami jak Ninjaman, czy Flourgan. Inspirował go Bob Marley, Bunny Wailor, Peter Tosh. To w Kanadzie stworzył pierwsze hity dopiero co raczkującej muzyki dancehall. Powstały takie utwory jak "Number One on the Look Good Chart" i "Woman We Lotion".
Po powrocie z Kanady, już na Jamajce Capleton stworzył największy dancehall’owy klasyk "Alms House", który następnie został zastąpiony przez utwory również jego autorstwa "Music is a Mission" i "Tour". W swoich tekstach Capleton nie boi się mówić o kontrowersyjnych sprawach związanych z przemysłem muzycznym na Jamajce. Jako rodowity Jamajczyk, Capleton należy do ruchy Rasta. Capleton mówi, że nauki pobiera z każdego kultu Rasta, Nyahbinghi, Dwanaście Plemion, Ortodoksyjny Kościoł Koptyjski i Natsari są dla niego jednością. Największym szacunkiem daży jednak Bobo Dread, gdyż "Bobo" oznacza "Lojalny", lub "Wierzący Jemu".
Capleton zwraca uwagę na bardziej świadome podejście do życia i do muzyki. Swoich tekstów nie ogranicza do wypowiedzi o seksie, pieniądzach i materialnych sprawach, ale podnosi kwestie wiary i Boga, naszej duszy. Ostatni projekt Capletona zatytułowany jest "I-Testament" zawiera 16 piosenek, wyprodukowanych przez m.in. Sly i Robbie oraz członków David House Crew.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
TourCapleton02.1995-57[14]Signet SIG 162[written by C. Bailey][42[20].R&B Chart]
Wings Of The MorningCapleton feat Method Man10.1995-79[10]African Star 577198[produced by Lil' Jon , Paul Lewis][54[20].R&B Chart]
Heathen rage/See from AfarCapleton04.1996-125[1]African Star 576016[79[2].R&B; Chart]

Capercaillie

Zespół wykonujący tradycyjną muzykę szkocką w składzie: Karen Matheson (ur. 11.02.1963 r. w Oban w hrabstwie Argyll, Szkocja; śpiew), Marc Duff (ur. 8.09.1963 r. w Ontario, Kanada; bodhran, piszczałki), Manus Lunny (ur. 8.02.1962 r. w Dublinie, Irlandia; buzuki, śpiew), Charlie McKerron (ur. 14.06.1960 r. w Londynie; skrzypce), John Saich (ur. 22.05.1960 r. w Irvine, Szkocja; bas, śpiew, gitara) i Donald Shaw (ur. 6.05.1967 r. w Ketton w hrabstwie Leicestershire, Anglia; instrumenty klawiszowe, akordeon, śpiew; nagrywał z Fishem). Zespół powstał w 1984 r. w szkole średniej w Oban w Szkocji; początkowo miał on grywać na lokalnych potańcówkach, ale wkrótce zdobył sobie uznanie za opracowania muzyki tradycyjnej i celtyckiej ze szkockich wyżyn West Highlands. Stało się tak głównie za sprawą muzycznego profesjonalizmu Manusa Lunny'ego (który równie dobrze znany jest dzięki swej współpracy z Andym M. Stewartem) i nawiedzonego śpiewu Karen Matheson.
Grupa odbyła w latach 1984-90 trasy koncertowe po Bliskim Wschodzie, Ameryce Południowej i USA i wydaje się, że jej popularność wykracza poza granice rynku folkowego. W 1988 r. otrzymała zamówenie na muzykę do serialu telewizyjnego "The Blood Is Strong" opowiadającego o historii szkockich Celtów. Tak cykl, jak i muzy­ka do niego odniosły spory sukces, co zaowocowa­ło ukazaniem się ścieżki dźwiękowej w postaci al­bumu, który już po sześciu miesiącach zdobył w Szkocji miano platynowej płyty. W 1990 r. Capercaillie podpisał kontrakt z wytwórnią Survival Records. Dowodem na rosnącą popularność zespołu było pojawienie się na falach BBC Radio l singla "Coisich a Ruin" ("Chodź moja ukochana"), pochodzącej z albumu Delirium tradycyjnej piosenki śpiewanej przy pracy przez szkockich Celtów. W czasie trasy promocyjnej Delirium Capercaillie wystąpił podczas koncertu grupy Runrig w Loch Lomond w Szkocji, na który latem 1991 r. przybyło 40000 słuchaczy.
Zmiana wytwórni sprawiła, że Capercaillie został wtłoczony w banalne, rutynowe zabiegi showbiznesu. Wprawdzie grupa ta koncertuje nieprzerwanie i wydaje płyty z remixami i koncertowymi wersjami wcześniej nagranych przebojów, jednak świeżość Sidewalk to już wspomnienie. Od czasu do czasu członkowie zespołu współpracują z różnymi wykonawcami. Karen wystąpiła z Danem Ar Brazem na jego koncercie (i płycie) Heritage des Celtes, śpiewając piosenkę M. McFerlane'a w opracowaniu Donala Lunny'ego i męża D. Shawa. Donald Shaw grał m.in. z Fishem na jego solowej płycie. W sierpniu 1996 roku grupa pojawiła się na festiwalu folkowym w Danii wraz z formacją Runrig.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
A Prince Among IslandsCapercaillie02.199239[2]-Survival ZB 45393[written by Donald Shaw][produced by Donal Lunny, Donald Shaw][muzyka z programu telewizyjnego "A Prince among Islands"]
When You ReturnCapercaillie09.199486[2]-Survival/Arista 74321221802[written by Aonghas MacNeacail, Donald Shaw][produced by Will Mowat]
Miracle Of BeingCapercaillie12.199477[5]-Survival/Arista 74321240532[written by Donald Shaw][produced by Will Mowat, Calum Malcolm, Donal Lunny]
Dark Alan [Ailein Duinn]Capercaillie06.199565[4]-Survival SURCD 55[written by trad][produced by Capercaillie][utwór z filmu "Rob Roy"]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Secret PeopleCapercaillie09.199340[3]-Survival 74321 16274 2 [produced by Calum Malcolm , Donal Lunny ]
CapercaillieCapercaillie09.199461[1]-Survival 74321 22911 2[produced by Will Mowat]
To the MoonCapercaillie11.199541[5]-Survival SURCD 019[produced by Capercaillie]
Beautiful WastelandCapercaillie09.199755[5]-Survival SURCD 021[produced by Capercaillie]
Dusk Till Dawn: The Best of CapercaillieCapercaillie04.1998102[2]-Survival SURCD 023-
Choice LanguageCapercaillie05.2003123[2]-Survival VRTCD 006[produced by Capercaillie]

Capadonna

CAPPADONNA, właśc. Darryl Robert Hill (ur. 1969, Nowy Jork, Nowy Jork, USA).
Dokooptowany jako ostatni do składu Wu-Tang Clan, Darryl Hill był zarazem pierwszą osobą związaną z tą kultową grupą, która wystąpiła na koncercie w Polsce. Swoje pierwsze rymy zaczął pisać, gdy w szkole na Staten Island poznał grupę raperów, która w 1993 zaszokowała cały świat swym debiutem "Enter The Wu-Tang: 36 Chambers".

Przybrał pseudonim Cappadonna i w 1995 r. zadebiutował gościnnym udziałem na legendarnym krążku Raekwona "Only Built 4 Cuban Linx". Od tego czasu stał się regularnym członkiem Klanu. Wystąpił na albumie "Ironman" Ghostface Killah, drugim dziele Wu-Tang Clanu "Forever". W marcu 1998 ukazała się zaś pierwsza solowa produkcja Cappaddonny "The Pillage". Płyta, nad którą producencką opiekę objął oczywiście RZA, zadebiutowała na trzecim miejscu listy "Billboardu" i uzyskała status złotej. Materiał zebrał wysokie oceny i ukazał, że raper nieprzypadkowo został przyjęty do grupy.
Jednak jego kolejne dokonania nie były już tak spektakularne. W 2001 r. ukazały się "The Yin And The Yang" i będąca totalnym niewypałem "Greatest Hits". Wydanie drugiej z tych pozycji należy uznać za nieporozumienie, biorąc pod uwagę, że żaden z singli Cappadonny nie dotarł do setki "Billboardu". Po rozwiązaniu kontraktu z firmą Epic artysta postanowił kolejny album wydać na własną rękę w niezależnym obiegu. Niestety pochodzące z jesieni 2003 r. wydawnictwo "Struggle" stało na bardzo słabym poziomie i nie zyskało żadnego rozgłosu. Cappadonna zagrał w Polsce trzy razy. Po raz pierwszy zagrał w październiku 2001 w Warszawie, miesiąc później w Szczecinie, a w czerwcu 2003 w Poznaniu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wu-Wear: The Garment RenaissanceRZA feat. Method Man & Cappadonna08.1996-60[12]Big Beat 98 045[produced by RZA][piosenka z filmu "High School High"]
TriumphWu-Tang Clan feat. Cappadonna08.199743[1]-Loud 74321 49678 1 [UK][produced by RZA]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The PillageCapadonna04.199843[3]3[10]Razor Sharp 67 947[gold-US][produced by RZA, True Master, Mathematics, 4th Disciple, Goldfingaz]
The Yin and the YangCapadonna04.2001-51[4]Wu-Tang 69 821[produced by Agallah, True Master, Neonek, Goldfinghaz, Jermaine Dupri, Inspectah Deck]

sobota, 10 czerwca 2017

Mass Order

Duet z Baltimore w stanie Maryland (USA), w składzie Mark Valentine i Eugene Hayes. Obydwaj dorastali słuchając O’Jays  i standardów soulowych. Jesienią 1991 r. Mass Order wylansował wielki przebój - gospelowo-house’owy „Take Me Away”, nagranie popularne choć trudne do zdobycia.

Był to w zasadzie bootleg, nagrany podczas jednego z nowojorskich New Music Seminars na magnetofonie DAT. Oficjalna wersja ukazała się dopiero po jakimś czasie, pod pełnym tytułem: „Lift Every Voice (Take Me Away)”. Na singlu znalazły się remiksy autorstwa Basement Boys i Tony’ego Humphriesa. Wydawców bootlega, Davida Coopera i Williama Lyncha, próbowano pociągnąć do odpowiedzialności sądowej, ale udało im się wykręcić sianem. Zostali uniewinnieni, ponieważ „nie zdawali sobie sprawy z tego, że łamią prawo”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Lift Every Voice (Take Me Away)Mass Order03.1992---[written by E. Hanes, M. Valentine, L. Hill, G. Hines][produced by The Basement Boys][2[13].Hot Disco/Dance;Columbia 74 131 12"]
I Wanna Be Your Love Mass Order06.1992--Columbia 74 315[produced by The Basement Boys][91[4].R&B Chart]

Cansei de Ser Sexy

CSS pochodzą z Sao Paulo i są żywym przykładem udanego flirtu z nowymi mediami. Dzięki umieszczaniu w internecie zdjęć i utworów, zyskali sobie spore grono fanów na długo przed wydaniem debiutanckiej płyty "Cansei de Ser Sexy", która ukazała się nakładem legendarnej wytwórni Sub Pop (kiedyś wydawca Nirvany i Soundgarden). Słyną ze swojego prowokacyjnego wizerunku.
 Nazwa brazylijskiej grupy wywodzi się od skrótu "cansei de ser sexy", co z portugalskiego można przetłumaczyć jako "zmęczona od bycia sexy". Jeśli zestawić skrót z pseudonimem liderki CSS - znanej jako Lovefoxxx - szczere intencje w nazwie grupy mogą wydawać się cokolwiek podejrzane.
Ale taka właśnie jest muzyka CSS. Na swoim drugim krążku poszli za ciosem. "Donkey" to jeszcze bardziej przewrotna dawka pozytywnej energii i chwytliwych melodii, którym stale towarzyszą prowokujące teksty (najczęściej o seksie). Tytuły ich najbardziej znanych piosenek mówią za siebie: "Let's Make Love And Listen To The Death From Above" czy "Music Is My Hot Hot Sex".
Na koncertach brzmią o wiele bardziej intensywnie, grupa udowadnia, że ich sława jest jak najbardziej zasłużona. Szczególną popularnością ich występy cieszą się w Europie - zdarzają się tacy, co na koncerty CSS przychodzą jedynie po to, żeby przyjrzeć się wdziękom i urodzie charyzmatycznej wokalistki Lovefoxxx.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Let's Make Love & Listen To Death From AboveCansei de Ser Sexy09.2006141[1]-Sub Pop SP 723 [US]-
AlalaCansei de Ser Sexy11.200689[3]-Sub Pop SP 728[written by Adriano Cintra / Lovefoxxx][produced by Adriano Cintra]
Off the HookCansei de Ser Sexy03.200743[3]-Sire WEA 416X[written by Adriano Cintra][produced by Adriano Cintra]
Let's Make Love & Listen To Death From AboveCansei de Ser Sexy05.200739[10]-Warner Bros WEA 418CD[written by Adriano Cintra / Lovefoxxx]
Music Is My Hot Hot SexCansei de Ser Sexy11.2007-63[3]Sub Pop [written by Adriano Cintra][produced by Adriano Cintra]
Left BehindCansei de Ser Sexy07.200878[3]-Sub Pop WEA 449X [written by Adriano Cintra][produced by Adriano Cintra]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Cansei de Ser SexyCansei de Ser Sexy02.200769[21]-Sire 5101196842[produced by Adriano Cintra]
DonkeyCansei de Ser Sexy07.200832[3]189Warner Bros 5144289832[produced by Adriano Cintra]