Z archiwum...rocka

sobota, 13 maja 2017

Call

The Call -amerykańska grupa rockowa założona w 1980r w Santa Cruz/Kalifornia przez wokalistę i gitarzystę Michaela Beena,Scotta Musicka i Toma Ferriera.Been i Musick pochodzili z Oklahomy.
Debiutowali w 1982r albumem "The Call" i od tego czasu do 2000r wydali 10 płyt długogrających.Premierowy album nagrywany był w W.Brytanii.Grupa spodobała się Peterowi Gabrielowi ,który zabrał ich jako support w trasę "Shock the Monkey".
Następny album Modern Romans poruszał problemy polityczne minn.Libanu,Grenady.Kolejny ,Scene Beyond Dreams był nazywany metafizycznym,z poetyckimi tekstami i rozbudowanym instrumentarium.Na ich trzech pierwszych płytach na fortepianie grał Garth Hudson z legendarnej grupy The Band.
Płyta Reconciled wydana w 1986r już po podpisaniu kontraktu z Elektrą okazała się ich najwiekszym sukcesem komercyjnym.Gościnnie zagrali na niej Peter Gabriel,członek Simple Minds- Jim Kerr, Hudson i kolejny członek Band - Robbie Robertson.Kilka ścieżek z tego albumu zostało przebojami na Mainstream Rock Chart.Rok póżniej na rynek trafia Into The Woods,który Been uważa za swój ulubiony album.W 1989r wydają Let the Day Begin,a tytułowy utwór z tej płyty ląduje na szczycie Mainstream Rock Chart.
Przez kilka nastepnych lat Been zmienia zainteresowania zajmując się minn. muzyka filmową.Komponuje muzykę i wystepuje w filmie Paula Schradera "Light sleeper" z 1992r.Z tego filmu pochodzą dwie jego piosenki-To Feel This Way i World On Fire.Dwa lata póżniej wydaje solowy album On the Verge of a Nervous Breakthrough.
Ich piosenka "Let The Day Begin" używał w swojej kampanii prezydenckiej 2000r Al Gore.Michael Been występuje obecnie jako członek grupy towarzyszącej aktorowi Harry Deanowi Stantonowi.Grał też apostoła Jana w słynnym filmie Martina Scorsese-Ostatnie kuszenie Chrystusa.Jego syn ,Robert Levon Been,jest frontmenem zespołu Black Rebel Motorcycle Club.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Walls Came Down / Upperbirth	Call	05.1983	-	74[5]	Mercury 811 487	[written by Michael Been][produced by Michael Been,The Call]
Let the Day Begin / Uncovered	Call	07.1989	42[6]	51[9]	MCA 53 658	[written by Jim Goodwin, Michael Been][produced by Jim Goodwin, Michael Been ]
You Run	Call	01.1990	78[2]	-	MCA MCA 1390 [UK]	[written by Michael Been][produced by Jim Goodwin, Michael Been ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Modern Romans	Call	03.1983	-	84[15]	Mercury 810 307	[produced by Call, Michael Been ]
Reconciled	Call	03.1986	-	82[30]	Elektra 60 440	[produced by Call, Michael Been ]
Into the Woods	Call	07.1987	-	123[13]	Elektra 60 739	[produced by Call, Don Smith , Michael Been]
Let the Day Begin	Call	07.1989	-	64[22]	MCA 6303	[produced by Jim Goodwin, Michael Been]

piątek, 12 maja 2017

Kool and The Gang

Zespół zaczynał działalność jako kwartet The Jazziacs, w którego składzie znaleźli się: Robert "Kool" Bell (ur. 8.10.1950 r. w Youngstown w stanie Ohio, USA; bas), Robert "Spike" Mickens (ur. w Jersey City w stanie New Jersey, USA; trąbka), Ronald "The Captain" Bell (ur. 1.11.1951 r. w Youngstown; saksofon), Dennis "D.T." Thomas (ur. 9.02.1951 r. w Jersey City; saksofon), Woody Sparrow (gitara) i Rick Westfield (instr. klawiszowe). Ta niezwykle ambitna, działająca w Jersey City formacja jazzowa otwierała występy takich wykonawców, jak Pharaoh Saunders i Leone Thomas. Niebawem do składu dołączyli: Charles "Claydes" Smith (ur. 6.09.1948 r. w Jersey City; gitara), który zastąpił Sparrowa, i "Funky" George Brown (ur. 5.01.1949 r. w Jersey City; perkusja) i już pod nazwą The Soul Music Review muzycy zmienili nieco obrany wcześniej kierunek, łącząc soul i funk.

Okres zmian - nie tylko muzycznych - zakończyli w 1969 r., gdy ostatecznie zdecydowali się na nazwę Kool And The Gang (poprzednio używali kolejno: The New Dimensions, The New Flames i Kool And The Flames).
W 1973 r. grupa trafiła na amerykańską listę przebojów muzyki pop i za początkowała serię 19 hitów z Top 40, które nagrała we własnej wytwórni De-Lite. Pierwszym z nich był "Funky Stuff", a sukces ten powtórzyło rok później kilka utworów, które trafiły do Top 10, wśród nich "Jungle Boogie" i "Hollywood Swinging". Muzycy szli od sukcesu do sukcesu, mimo że popularność zespołu spadła na jakiś czas pod koniec lat 70-tych, gdy swe panowanie rozpoczęła muzyka disco.

W 1978 r. do "Gangu" dołączyli dwaj wokaliści: James "J.T." Taylor (ur. 16.08.1953 r. w Laurens w stanie Karolina Południowa, USA) i Earl Toon Jnr. (grający też na klawiszach). Równocześnie odszedł Rick Westfield (zmarł w 1987 r.). Zbiegło się to z zatrudnieniem nowego producenta. Został nim znany jazzman, wirtuoz instrumentów klawiszowych - Eumir Deodato, który uwypuklił cechy charakterystyczne dla eklektycznego stylu grupy. Razem nagrali całą serię międzynarodowych przebojów, wśród których znalazły się "Ladies' Night" (z 1979 r.), "Too Hot" (z 1980 r.) i radosny "Celebration"- "platynowa płyta" i amerykański numer l z 1980 r., wykorzystany potem w mediach jako melodia witająca powracających do domu amerykańskich zakładników z Iranu.
Zespół odnosił podobne sukcesy także i za granicą, a w Wielkiej Brytanii udało mu się umieścić w Top 5 trzy piosenki: "Get Down On It" (w 1981 r.), "Joanna" (w 1984 r.) i "Cherish" (w 1985 r.). Po dołączeniu do grupy Taylora także i albumy "Gangu" zaczęły zajmować miejsca w Top 30 zestawień w rodzinnym kraju, a Celebrate dotarł w 1980 r. do Top 10. Tak długa i owocna kariera zespołu była po części możliwa dzięki stabilnemu składowi. Sześciu czlonków-założycieli dotrwało z grupą aż do lat 80., a mimo że nowy nabytek. Toon, niebawem odszedł, Taylor stał się idealnym frontmanem.

Skład zespołu uzupełniono potem o kilku dodatkowych członków, m.in. Curtisa "Fritza" Williamsa (instr. klawiszowe), Clifforda Adamsa (puzon) i Michaela Raya (trąbka). Równocześnie bracia Bellowie po przejściu na islam zmienili nazwiska na: Khalis Bayyan (Ronald) i Amir Bayyan (Robert). Ta idylla została w końcu przerwana w 1988 r. na skutek odejścia Taylora. Zastąpiło go trzech wokalistów: Skip Martin - były członek Dazz Band - oraz Odeen Mays i Gary Brown. W 1989 r. Taylor nagrał album solowy, Sister Rosa, a zespół w tym samym roku przypomniał się longplayem Sweat.

Na kolejną płytę Kool And The Gang fanom przyszło czekać aż cztery lata. W 1993 r. na rynku pojawił się album Unite, na którym partie wokalne powierzono Odeenowi Maysowi.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Kool and the gang/Raw hamburgers	Kool and The Gang	08.1969	-	59[12]	De-Lite 519	[written by Kool & The Gang][produced by Kool & The Gang][19[9].R&B; Chart]
The gangs back again/Kools back again	Kool and The Gang	12.1969	-	85[5]	De-Lite 523	[written by Kool & The Gang][produced by Kool & The Gang][37[4].R&B Chart]
Let the music take your mind/Chocolate buttermilk	Kool and The Gang	06.1970	-	78[6]	De-Lite 529	[written by Kool & The Gang, Gene Redd][produced by Gene Redd][19[9].R&B; Chart]
Funky man/1-2-3-4-5-6-7-8	Kool and The Gang	09.1970	-	87[4]	De-Lite 534	[written by Kool & The Gang,Gene Redd][produced by Gene Redd][16[9].R&B; Chart]
Who's gonna take the weight [Part.1]/Part.2	Kool and The Gang	01.1971	-	113[7]	De-Lite 538	[written by Kool & The Gang,Gene Redd][produced by Gene Redd][28[5].R&B; Chart]
I want to take you higher/Pneumonia	Kool and The Gang	06.1971	-	105[3]	De-Lite 540	[written by Sylvester Stewart][produced by Gene Redd][35[5].R&B; Chart][#38 hit for Sly & The Family Stone in 1970]
Love the life you live Part.1/Part.2	Kool and The Gang	02.1972	-	107[3]	De-Lite 546	[written by Kool & The Gang,Gene Redd][produced by Kool & The Gang][31[8].R&B; Chart]
Funky stuff/More funky stuff	Kool and The Gang	11.1973	-	29[12]	De-Lite 557	[written by Kool & The Gang][produced by Kool & The Gang][5[19].R&B; Chart]
Jungle boogie/North,East,South,West	Kool and The Gang	04.1974	-	4[22]	De-Lite 559	[gold-US][written by Ronald Bell, Kool And The Gang][produced by Kool & The Gang][2[22].R&B; Chart]
Hollywood swinging/Duji	Kool and The Gang	07.1974	-	6[19]	De-Lite 561	[gold-US][written by Kool & the Gang, Ricky West][produced by Kool & The Gang][1[1][17].R&B; Chart]
Higher plane/Wild is love	Kool and The Gang	09.1974	-	37[8]	De-Lite 1562	[written by Kool & the Gang, Ronald Bell][produced by K And G Productions][1[1][14].R&B; Chart]
Rhyme tyme people/Father father	Kool and The Gang	01.1975	63	63[8]	De-Lite 1563	[written by Kool & the Gang, Dennis Thomas, Penni Saunders][produced by K And G Productions][3[16].R&B; Chart]
Spirit of the boogie/Summer madness	Kool and The Gang	03.1975	-	35[17]	De-Lite 1567	[written by R. Bell, D. Boyce, Kool And The Gang][produced by R. Bell, Kool And The Gang][A:1[1][16].R&B; Chart][B:36[5].R&B Chart]
Caribbean festival/Caribbean festival [disco version]	Kool and The Gang	10.1975	-	55[7]	De-Lite 1573	[written by Kool & the Gang, Ronald Bell,Claydes Smith][produced by Kool & The Gang][6[16].R&B; Chart]
Love and understanding [Come together]/Sunshine and love	Kool and The Gang	03.1976	-	77[8]	De-Lite 1579	[written by Kool & the Gang, Ronald Bell,Claydes Smith][produced by Kool & The Gang][8[15].R&B; Chart]
Universal sound/Ancestral ceremony	Kool and The Gang	07.1976	-	101[3]	De-Lite 1583	[written by Kool & the Gang, Ronald Bell][produced by K.G. Productions][71[7].R&B; Chart]
Open sesame [Part 1]/Open sesame [Part 2]	Kool and The Gang	10.1976	-	55[7]	De-Lite 1586	[written by Kool & the Gang, Ronald Bell][produced by K.G. Prod., Mr. Vee Productions][6[18].R&B; Chart]
Super band/Sunshine	Kool and The Gang	05.1977	-	101[6]	De-Lite 1590	[written by Kool & the Gang][produced by K.G.Productions][17[13].R&B; Chart]
Slick superchick/Life's a song	Kool and The Gang	04.1978	-	102[3]	De-Lite 901	[written by George Brown, Kool And The Gang][produced by Ronald Bell, Kool And The Gang][19[16].R&B; Chart]
Everybody's Dancin'/Stay Awhile	Kool and The Gang	12.1978	-	-	De-Lite 910	[written by Ronald Bell, Kool And The Gang][produced by Ronald Bell, Kool And The Gang][65[8].R&B; Chart]
Ladies night/If you feel like dancin'	Kool and The Gang	09.1979	9[12]	8[24]	De-Lite 801	[gold-US][written by George M. Brown, Kool And Gang][produced by Emir Deodato, Kool And The Gang][1[3][21].R&B; Chart]
Too hot/Tonight' s the night	Kool and The Gang	01.1980	23[8]	5[18]	De-Lite 802	[gold-US][written by Kool & the Gang, George Brown][produced by Kool and The Gang, Eumir Deodato][3[20].R&B; Chart]
Hangin' out/Got you into my life	Kool and The Gang	06.1980	52[4]	103[3]	De-Lite 804	[written by Kool & the Gang,Ronald Bell][produced by Eumir Deodato][36[8].R&B; Chart][36.R&B; Chart]
Celebration /Morning star	Kool and The Gang	10.1980	7[18]	1[2][30]	De-Lite 807	[platinum-US][written by Kool & the Gang, Ronald Bell][produced by Kool and The Gang, Eumir Deodato][1[6][24].R&B; Chart]
Take It To The Top/Love Affair	Kool and The Gang	02.1981	15[9]	-	De-Lite 810	[written by Kool & the Gang, Ronald Bell][produced by Eumir Deodato][11[14].R&B; Chart]
Jones vs Jones/Night people	Kool and The Gang	05.1981	17[11]	39[11]	De-Lite 813	[written by Kool & the Gang, George Brown][produced by Kool and The Gang][33[12].R&B; Chart]
Take my heart [You can have it if you want it]/Just friends	Kool and The Gang	10.1981	29[7]	17[17]	De-Lite 815	[written by George Brown,Kool & The Gang,Charles Smith,James "J.T." Taylor][produced by Eumir Deodato][1[1][21].R&B; Chart]
Steppin' out/Love festival	Kool and The Gang	06.1982	12[13]	89[2]	De-Lite 816	[written by Ronald Bell, James Taylor, Kool And The Gang][produced by Eumir Deodato][12[10].R&B; Chart]
Get down on it/Steppin' out	Kool and The Gang	02.1982	3[13]	10[16]	De-Lite 818	[gold-US][written by Ronald Bell, James Taylor, Kool And The Gang][produced by Eumir Deodato][4[13].R&B; Chart]
Big fun/No show	Kool and The Gang	08.1982	14[8]	21[11]	De-Lite 822	[written by Robert "Kool" Bell, James Taylor, George Brown, Ronald Bell, Kool And The Gang][produced by Eumir Deodato][6[14].R&B; Chart]
Let' s go dancin' [Ooh,la la]/Be my lady	Kool and The Gang	10.1982	6[9]	30[15]	De-Lite 824	[written by Amir Bayyan, James Taylor, Kool And The Gang][produced by Eumir Deodato][7[17].R&B; Chart]
Hi de hi,hi de ho/No show	Kool and The Gang	11.1982	29[8]	-	De-Lite DE 14 [UK]
Joanna /Place for us	Kool and The Gang	10.1983	2[11]	2[24]	De-Lite 829	[silver-UK][gold-US][written by Charles Smith/James Taylor/Kool & The Gang][produced by Ronald Bell, James Bonnefond, Kool And The Gang][1[2][23].R&B; Chart]
Straight ahead/September love	Kool and The Gang	12.1983	15[10]	103[3][06.84]	De-Lite 831	[written by R. Bell, J. Taylor, Kool And The Gang][produced by Ronald Bell, James Bonnefond, Kool And The Gang][49[8].R&B; Chart]
Tonight /Home is where the heart is	Kool and The Gang	02.1984	-	13[18]	De-Lite 830	[written by J. Taylor, C. Williamson][produced by Ronald Bell][7[17].R&B; Chart]
[When you say you love somebody] In the heart/September love	Kool and The Gang	04.1984	7[8]	-	De-Lite DE 17 [UK]	[written by Robert Bell, James Taylor, Ronald Bell, Kool And The Gang][produced by Kool And The Gang]
Misled /Rollin'	Kool and The Gang	11.1984	28[5]	10[24]	De-Lite 88 0431	[written by R. Bell, J. Taylor, Kool And The Gang][produced by Ronald Bell, Jim Bonnefond, Kool And The Gang][3[20].R&B; Chart]
Fresh /Home is where the heart is	Kool and The Gang	03.1985	11[12]	9[19]	De-Lite 88 0623	[silver -UK][written by J. Taylor, S. Linzer, Kool And The Gang][produced by Jim Bonnefond, Ronald Bell, Kool And The Gang][1[1][19].R&B Chart]
Cherish /[instrumental]	Kool and The Gang	06.1985	4[22]	2[25]	De-Lite 88 0869	[gold-US][silver -UK][written by R. Bell, J. Taylor, Kool And The Gang][produced by Jim Bonnefond, Ronald Bell, Kool And The Gang][1[1][18].R&B Chart]
Emergency /You are the one	Kool and The Gang	10.1985	50[3]	18[16]	De-Lite 88 4199	[written by G. Brown, J. Taylor, Kool And The Gang][produced by Jim Bonnefond, Ronald Bell, Kool And The Gang][7[16].R&B Chart]
Victory /Bad woman	Kool and The Gang	11.1986	30[12]	10[18]	Mercury 88 8074	[written by Khalis Bayyan (Ronald Bell), James Taylor][produced by Khalis Bayyan (Ronald Bell), I.B.M.C, Kool And The Gang][2[18].R&B Chart]
Stone love/Dance champion	Kool and The Gang	02.1987	45[4]	10[18]	Mercury 88 8292	[written by C. Smith, J. Taylor, Kool And The Gang][produced by Khalis Bayyan (Ronald Bell), I.B.M.C, Kool And The Gang][4[17].R&B Chart]
Holiday	Kool and The Gang	06.1987	-	66[7]	Mercury 88 8712	[written by C. Williams, J. Taylor, Kool And The Gang][produced by Khalis Bayyan (Ronald Bell), I.B.M.C, Kool And The Gang][9[13].R&B Chart]
Special way/God' s country	Kool and The Gang	10.1987	-	72[14]	Mercury 88 8867	[written by K. Bayyan (R. Bell), D. Kyles, J. Taylor, K. Stubbs, G. Brown][produced by Khalis Bayyan (Ronald Bell), I.B.M.C, Kool And The Gang]
Rags To Riches	Kool and The Gang	08.1988	-	-	Mercury 870 513	[written by Meekaaeel, Imani][produced by I.B.M.C][38[9].R&B Chart]
Celebration [SAW remix]/Rags to riches	Kool and The Gang	12.1988	56[5]	-	Mercury JAB 78 [UK]
Raindrops/Amor Amore	Kool and The Gang	07.1989	-	-	Mercury 874 402	[written C. Booker][produced by Chuckii Booker][27[11].R&B Chart]
Never Give Up/Amor Amore	Kool and The Gang	10.1989	-	-	Mercury 876 072	[written S. Habeeb, D. Bellochio][produced by Nick Martinelli][74[6].R&B Chart]
Get down on it/ Celebration	Kool and The Gang	06.1991	69[1]	-	Mercury MER 346 [UK]
In the hood	Kool and The Gang & J.T. Taylor	08.1996	146	-	The Hit Label
Ladies night	Atomic Kitten feat Kool and The Gang	12.2003	8[11]	-	Innocent SINCD 53 [UK]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Live at The Sex Machine	Kool and The Gang	02.1971	-	122[19]	De-Lite 2008	[produced by Gene Redd]
The best of Kool and The Gang	Kool and The Gang	09.1971	-	157[8]	De-Lite 2009
Live at P.J.' S	Kool and The Gang	01.1972	-	171[7]	De-Lite 2010	[produced by Gene Redd]
Good times	Kool and The Gang	03.1973	-	142[7]	De-Lite 2012	[produced by Kool & the Gang]
Wild and peacefull	Kool and The Gang	10.1973	-	33[60]	De-Lite 2013	[gold-US][produced by Kool & the Gang]
Kool jazz	Kool and The Gang	01.1974	-	187[4]	De-Lite 4001
Light of worlds	Kool and The Gang	10.1974	-	63[34]	De-Lite 2014	[gold-US][produced by K. & G. Productions]
Kool & The Gang Greatest Hits!	Kool and The Gang	03.1975	-	81[23]	De-Lite 2015
Spirit of the boogie	Kool and The Gang	08.1975	-	48[14]	De-Lite 2016	[produced by Kool & the Gang]
Love & understanding	Kool and The Gang	03.1976	-	68[20]	De-Lite 2018	[produced by Kool & the Gang]
Open sesame	Kool and The Gang	11.1976	-	110[18]	De-Lite 2023	[produced by Kool & the Gang]
The force	Kool and The Gang	01.1978	-	142[7]	De-Lite 9501	[produced by Kool & the Gang]
Ladies' night	Kool and The Gang	09.1979	-	13[45]	De-Lite 9513	[platinium-US][produced by Eumir Deodato]
Celebrate!	Kool and The Gang	10.1980	-	10[44]	De-Lite 9518	[platinium-US][produced by Kool and the Gang, Eumir Deodato]
Something special	Kool and The Gang	10.1981	10[20]	12[67]	De-Lite 8502	[platinium-US][gold-UK][produced by Eumir Deodato]
As one	Kool and The Gang	10.1982	49[10]	29[24]	De-Lite 8505	[gold-US][produced by Eumir Deodato]
Twice as Kool	Kool and The Gang	05.1983	4[23]	-	De-Lite PROLP 2 [UK]	[gold-UK]
In the heart	Kool and The Gang	12.1983	18[23]	29[37]	De-Lite 8508	[gold-US][silver-UK][produced by Jim Bonnefond, Ronald Bell, Kool & the Gang]
Emergency	Kool and The Gang	12.1984	47[25]	13[74]	De-Lite 822 943	[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Jim Bonnefond, Ronald Bell, Kool & the Gang]
Forever	Kool and The Gang	12.1986	-	25[42]	Mercury 830 398	[gold-US][produced by Kool and the Gang, Khalis Bayyan, I.B.M.C.]
Everything' s Kool & The Gang:Greatest Hits and more	Kool and The Gang	08.1988	-	109[11]	Mercury 834 780
The singles collection	Kool and The Gang	11.1988	28[13]	-	De-Lite KGTV 1	[gold-UK]
Kool love	Kool and The Gang	10.1990	50[1]	-	Telstar STAR 2435

czwartek, 11 maja 2017

Gianfranco Bortolotti

Jeden z najbarwniejszych ambasadorów muzyki tanecznej. Jako menedżer wytwórnii Media Records ma swój udział w powstaniu wielu klasyków „Italo- house’u”.
Początkowo Bortolotti zajął się pracą DJ-a, by sobie dorobić w czasie studiów. Znalazł się wtedy pod wpływem DJ-a Pierre’a (nie tego z Detroit!), od którego uczył się rzemiosła, a gdy ten zaczął robić prawdziwą karierę, Bortolotti pomagał mu rozprowadzać płyty. Coraz bardziej się angażował, aż dostrzeżono i jego zasługi w powstaniu kilku pomniejszych przebojów.
Zainwestował zarobione w ten sposób pieniądze w domowe studio nagraniowe i założenie firmy Media Records. Nigdy nie tracił czasu - i dziś jest właścicielem co najmniej dziesięciu studiów. Główny „kompleks” jego firmy powstał w Brescii według zasad zapożyczonych od słynnej wytwórni Motown/SAW - przeboje wychodziły z tej fabryki szybciej, niż z innych puszkowana fasola.

Począwszy od hitu Capelli „Heylom Halib”, wszystkie produkcje charakteryzowały się natarczywym rytmem, błlazeńskimi samplami, brzęczącymi partiami fortepianu i wpadającymi w ucho refrenami. W 1989 r. scenę taneczną zalała prawdziwa powódź hitów włoskiego house’u („Ride On Time” grupy Black Box, „Numero Uno” Starlighta, „Grand Piano” Mixmastera).

Utwory innych wykonawców - 49ers („Touch Me”), Fargetta („The Music Is Movin’”), East Side Beat, Clubhouse, Clock, DJ Professor, RAF - są w niezmienionym tempie. Gdyby Berry Gordy miał dostęp do współczesnej technologii, tak by to sobie zapewne wyobrażał.Imperium Media Records jest urządzone na wzór przedsiębiorstwa. Ma trzech głównych producentów (DJ Pierre, DJ Professor i RAF), z których każdy pracuje na własnym polu. Nagrywa się od 15 do 20 miksów każdego utworu, tak, by dopasować je jak najlepiej do potrzeb różnych sektorów rynku. Jest to zadziwiająco wydajna i trochę przerażająca, przemysłowa metoda robienia muzyki.

Piosenki Gianfranco Bortolotti na listach przebojów

 [with Francesco Bontempi] 
04.1988 Push Beat/Bauhaus   Cappella 60.UK


[with  Pieradis Rossini  & Pierre Feroldi] 
05.1989 Helyom Halib   Cappella 11.UK
06.1990 Girl to Girl   49ers 31.UK


[with   Stefano Lanzini, Pierre Feroldi & Pieradis Rossini ] 
09.1989 House Energy Revenge   Cappella 73.UK

[with   Narada Michael Walden , Preston Glass, Gianfranco Bortolotti , Pieradis Rossini, Paul Witts & Robert Manley] 
12.1989 Touch Me   49ers 3.UK

[with   Diego Leoni, Pieradis Rossini, Jody Watley , Franne Golde  & David Paul Bryant ] 
03.1990 Don't You Love Me   49ers 78.US/12.UK


[with  Lady Miss Kier, Super DJ Dmitri , Towa Tei, Pietro Rossini, Silvio Pozzoli, Mario Mudadu & Diego Leoni] 
04.1991 Deep in My Heart   Clubhouse 55.UK

[with Lorenzo Carpella & Max Persona] 
01.1992 Take Me Away   Cappella 25.UK
04.1993 U Got 2 Know   Cappella 6.UK
08.1993 U Got 2 Know Revisited   Cappella 43.UK

  
[with  Roberto Arduini, Antonio Puntillo, Mauro Picotto] 
03.1992 We've Got to Live Together   RAF 34.UK

[with   Antonio Puntillo, Carl Fanini, & Mauro Picotto] 
04.1994 Light My Fire   Clubhouse 7.UK

[with   Steven Zucchini, Pierre Feroldi, Antonio Puntillo & Roberto Arduini] 
10.1993 U Got 2 Let the Music   Cappella  2.UK

[with Antonio Puntillo, Diego Leoni,  Lisa B & Mauro Picotto] 
01.1994 You and Me   Lisa B 39.UK



[with Alessandro Pasinelli, Bruno Guerrini, Lorenzo Carpella, Guan Elmzoon, Diego Leoni & Cyriel Overman] 
02.1994 Move on Baby   Cappella 7.UK


[with   Roberto Arduini, Max Aventino, Mauro Picotto] 
03.1996 Take Me Higher   RAF  59.UK

[with   Antonio Puntillo, Mauro Picotto] 
06.1994 Heaven   Fits of Gloom 47.UK


[with  Ricardo Overman, Diego Leoni, Christian Piccinelli & Luca Cittadini] 
06.1994 U & Me   Cappella 10.UK

 
[with  Max Castrezzati, Alessandro Pasinelli, Claudio Maifrini, Steven Zucchini, Diego Leoni, Guan Elmzoon & Cyriel Overman] 
06.1994 Move Your Body  Anticappella 21.UK

[with Pierangelo Feroldi, Max Castrezzati, Diego Leoni, Bruno Guerrini & P. Osbourne] 
07.1994 Love Me   Patric 54.UK


[with  Carl Fanini, Gianpiero Viani & Mauro Picotto] 
07.1994 Living in the Sunshine   Clubhouse 21.UK


[with   Alessandro Pasinelli, Claudio Maifrini, Diego Leoni, Max Persona & Sam Paganini] 
10.1994 Move It Up / Big Beat   Cappella 16.UK

[with  Klaus Doldinger, Carl Fanini,Hidalgo Serra, Alessandro Schiffer, Gianpiero Viani & Mauro Picotto] 
03.1995 Nowhere Land   Clubhouse 56.UK

[with  Bruno Guerrini, Diego Leoni, Gianpiero Viani, Mauro Picotto & Steven Zucchini] 
03.1995 Rockin' My Body   49ers 31.UK


[with Claudio Maifrini, Alessandro Pasinelli & Mauro Picotto] 
04.1995 Express Your Freedom   Anticappella 31.UK


[with  Roberto Cipro, Luca Cittadini, Martyn Imrei, Paolo Sandrini, Diego Leoni & Mauro Picotto] 
09.1995 Tell Me the Way   Cappella 17.UK

[with  Stu Allan, Max Persona, Max Aventino, Gianluigi Gallina & Giorgio Signorini] 
02.1996 Holding On 4 U   Clock 27.UK

[with  Roberto Arduini, Max Aventino] 
05.1996 Let the Rhythm Move You   Sharada House Gang 50.UK

[with  Gigi D'Agostino, Mauro Picotto, Max Castrezzati & Tiziano Giupponi] 
07.1996 Angel's Symphony   RAF 73.UK

[with  Antonio Puntillo, Diego Leoni, Lorenzo Carpella & Roberto Arduini] 
08.1996 Hold Me   Lovelife 189.UK

[with   Diego Leoni, Mario Fargetta, Lorenzo Carpella & Max Persona] 
08.1996 The Music Is Moving   Fargetta 74.UK

[with  Mario Scalambrin, Rorgerto Guiotto, Carlo Montagner] 
10.1997 Gypsy Boy, Gypsy Girl   Sharada House Gang 52.UK
	 

[with Andrea Remondini, Mauro Picotto] 
05.1999 The Wave  Sosa 140.UK

[with    Mauro Picotto, Riccardo Ferri & Andre Remondini] 
06.1999 Lizard (Gonna Get You)   Mauro Picotto 27.UK

[with  Diego Leoni, Mario Fargetta, Lorenzo Carpella & Max Persona] 
03.2000 Music Is Moving   Cortina 153.UK

[with  Mauro Picotto, Ricky Le Roy & Riccardo Ferri] 
04.2000 Tuareg   Ricky Le Roy 138.UK

[with  Paolo Sandrini] 
07.2000 Hypnobounce   Karin de Ponti 137.UK

[with  Andrea Remondini, Mauro Picotto & Riccardo Ferri] 
11.2000 Lovin'   CRW 49.UK

[with   Diego Leoni, Mario Fargetta, Lorenzo Carpella & Max Persona] 
03.2001 Music Is Moving   Cortina 42.UK

[with  Andrea Remondini, Mauro Picotto, Veronika] 
08.2001 After the Rain   CRW 86.UK

[with   Mauro Picotto & Riccardo Ferri] 
03.2002 Pulsar 2002   Mauro Picotto 35.UK

Boogie Beat Records

Wytwórnia płytowa, której specjalistą od spraw kadrowych i repertuarowych jest Kid Andy. Założono ją w lutym 1992 r. i od tego czasu zdążyła zdobyć sobie miano jednej z najpopularniejszych wytwórni zajmujących się hardcore'em i jungle. Andy był poprzednio DJ-em pirackie] stacji radiowej. Pozostali dwaj animatorzy przedsięwzięcia to George Power, dyrektor, oraz inżynier i współproducent Ben Wilon. Pierwszym singlem firmy był "Rizla Bass" zespołu Order 2 Move, a potem na listę płac trafiły takie formacje. jak Audio Illusion, Intellect, Dance On Arrival, Ministers Of Dance, Technicians Flingdown,D-Code, Mixmaster Max, Trance 4 Mist, Charl E, Agent 24K. Weekend Rush, Sonic The Dreadlocks i kilka innych o równie śmiesznych nazwach.

Katalog wytwórni:

BOG B1T 	Kid Andy 	Now Is The Time (12") 	1990
BOG B2T 	Ministers Of Dance 	Dance To The Melody ?  	1991
BOG B2T 	Ministers Of Dance 	Dance To The Melody (12") 	1991
BOG B2T 	Ministers Of Dance 	Dance To The Melody (12", Promo) 	1991
BOG B3T 	Ministers Of Dance & GSP* 	I Can't Wait No More ? (2 versions) 	1992
BOG B3T 	Ministers Of Dance & GSP* 	I Can't Wait No More (12") 	1992
BOG B3T 	Ministers Of Dance & GSP* 	I Can't Wait No More (12", Promo) 	1992
BOG B4T 	Order 2 Move 	Rizla Bass (12") 	1992
BOG B5T 	Intellect* 	Feel The Magic / Entirely Different ? (2 versions) 	1992
BOG B5T 	Intellect* 	Feel The Magic / Entirely Different (12", Promo) 	1992
BOG B5T 	Intellect* 	Feel The Magic / Entirely Different (12") 	1992
BOG B6T 	Dance On Arrival 	I Like It / Lockjaw ? (2 versions) 	1992
BOG B6T 	Dance On Arrival 	I Like It / Lockjaw (12", Promo) 	1992
BOG B6T 	Dance On Arrival 	I Like It / Lockjaw (12") 	1992
BOG B7T 	Audio Illusion 	The Energy E.P. - Remixed By The Scientist (EP) 	1992
BOG B7T 	Audio Illusion 	The Energy E.P. - Remixed By The Scientist (12", EP) 	1992
BOG B7T 	Audio Illusion 	The Energy E.P. - Remixed By The Scientist  1992
BOG B8T 	Various 	Techicians Flingdown Part 1 (12") 	1992
BOG B9T 	Dica & DJ Big Vern* 	Weekend Rush E.P. (12", EP) 	1992
BOG B10T 	Dance On Arrival 	Muppets Mayhem (12") 	1993
BOG B11T 	Trance 4 Mist 	Stop Pushing Me / Your Love (12") 	1992
BOG B12T 	Mixmaster Max 	Rockers (12") 	1992
BOG B13T 	D-Code (3) 	Take The Feeling (12") 	1992
BOG B14T 	Kid Andy & Nickle Bee & MC Charl E 	Immortal E.P. (12", EP) 	1992
BOG B15T 	Agent 24K 	Heat / Walk On By (12") 	1992
BOG B16T 	Kenetic 	Kenetic E.P. (12", EP) 	1992
BOG B17T 	Dica & Vinyl Groove 	Weekend Rush E.P. Part 2 (12", EP) 	1992
BOG B18T 	Agent 24K 	London Massive EP (12", EP) 	1992
BOG B19T 	Kid Andy, Nickle Bee* & MC Charl.E* 	Astrology E.P. (12", EP) 	1992
BOG B20T 	Order 2 Move 	Battle Of The Future E.P. (12", EP) 	1992
BOG B21T 	Dica & Red Ant (2) Featuring: Fearless M.C.* 	
Weekend Rush Part 3 (12") 	1992
BOG B22T 	Rising Damp, The 	Coughing Fit (12") 	1992
BOG B23T 	Kenetic 	Prototype E.P. (EP) ? (2 versions) 	1993
BOG B23T 	Kenetic 	Prototype E.P. (12", EP) 	1993
BOG B23T 	Kenetic 	Prototype EP (12", Promo, W/Lbl, EP) 	1993
BOG B24T 	DJ Outrage (2) + DJ Rough 	Demolition Crew E.P. (12", EP) 	1993
BOG B25T 	DJ Kid Andy* 	Baby Stop Spining Me Around / Reach The Sky (12") 	1993
BOG B26T 	Agent 24K 	Perfection E.P. (12", EP) 	1993
BOG B27T 	DJ Red Ant* With Ben Intellect 	Sunshine (12") 	1993
BOG B28T 	Kenny Ken 	Everybody's Friend (12") 	1993
BOG B29T 	DJ's Kid Andy & Nickle Bee* 	How We Fell Apart (12") 	1993
BOG B30T 	Kenetic 	Revenge Of The Pheonix / Original Raggamuffin Sound (12") 	1993
BOG B31T 	Vinyl Groove 	The Weed / Lettin' Loose (12") 	1993
BOG B32T 	Kid Andy & Nickle Bee 	Pain / The Return Of Zobra ? (2 versions) 	1993
BOG B32T 	Kid Andy & Nickle Bee 	Pain / The Return Of Zobra (12") 	1993
BOG B32T 	Kid Andy & Nickle Bee 	Pain / The Return Of Zobra (12", W/Lbl, Promo) 	1993
BOG B33T 	Wishdokta & Ravemaster Vibes* 	A New Direction (12") 	1993
BOG B34T 	Ben Intellect & Dica 	Weekend Rush Part 4 (12") 	1993
BOG B35T 	Matrix (20) 	Listen Up (12") 	1993
BOG B36T 	Agent 24K 	T. 1000 (12") 	1993
BOG B37T 	Red Ant (2) 	You Don't Know Me (12") 	1993
BOG B38T 	Ben Intellect 	Dream Lady (12") 	1993
BOG B39T 	Nocturnal Delight 	Motivate The Break (12") 	1993
BOGR40T 	Kid Andy 	Looking To Control / Let's Go (12") 	1994
BOGR41T 	Dica & Kid Andy 	Weekend Rush E.P. Part 5 The Continuation 1994
BOGR42T 	Kid Andy + Nickle Bee* 	The Unexpected E.P. Vol 1 (12", EP) 	1994
BOGR43T 	Editman 	Run De Country E.P. (12", EP) 	1994
BOGR44T 	Kinetic* 	Girl If Ever / It's Time ? (2 versions) 	1994
BOGR44T 	Kinetic* 	Girl If Ever / It's Time (12") 	1994
BOGR44T 	Kinetic* 	Girl If Ever / It's Time (Vinyl, W/Lbl, Promo) 	1994
BOGR45T 	Baraka & Master Laquar 	On One Against One (12") 	1995
BOGR46T 	Baraka 	Nutty Bass / I'll Be There (12") 	1995

Black Box

Zespół ten to jeden z głównych przedstawicieli włoskiego house'u, która opanowana dyskoteki pod koniec lat 80-tych. W skład Black Box wchodzili trzej włoscy muzycy studyjni (Daniele Davoli, Mirko Limoni i Valeric Simplici), znani pod wspólnym pseudonimem Groove Groove Melody.

Pochodzili oni z okolic Regio D'Emilia na północy Włoch i często współpracowali z francuską wokalistką Katrine (właśc. Catherine Quinol, ur. w Paryżu; jej przodkowie pochodzili z Gwadelupy). Simplici nauczał gry na klarnecie i grywał w orkiestrze mediolańskiej La Scali. Davoli był dobrze znanym włoskim DJ-em klubowym (posługiwał się pseudonimem DJ Lelewel i działał głównie w klubie Marabu Starlight), natomiast Limoni był specjalistą od komputerów i instrumentów klawiszowych: poprzednio zajmował się produkcją nagrań dla gwiazdorów włoskiego popu-grupy Spagna.
Ekipa Groove Groove Melody szybko ustaliła swą pozycje jednego z dwóch wiodących zespołów producenckich we włoskiej muzyce tanecznej. W swej ojczyźnie wydawała kilkanaście singli rocznie. Katrine zauważył w jakimś klubie gitarzysta grupy Spagna - zaśpiewała ona na singlu "Ride On Time". Był to pierwszy z całej serii włoskich singli house'owych, które dostały się na brytyjskie listy przebojów; w l989 r. przez sześć tygodni zajmował na nich pierwszą pozycję. Jednak okazało się. że wykorzystano w nim bez zezwolenia sampel z głosem Loleatty Holloway z singla "Love Sensation", który nagrała ona pod koniec lat 70. wraz z Danem Hartmanem. W końcu cała sprawa została załatwiona ugodowo z firmą Salsoul, która była właścicielem praw autorskich, i obydwie wytwórnie podzieliły się zyskami ze sprzedaży ośmiuset tysięcy egzemplarzy wykupionych w Wielkie) Brytanii.
Ekipa Groove Groove Melody kryła się też za nagraniami "Numero Uno" Starlighta oraz "Grand Piano" Mixmastera - które są świetnymi próbkami "Italo-house'u". Muzycy z Groove Groove Melody działali pod co najmniej siedmioma nazwami i wydali mnóstwo nagrań.
Największe hity pod szyldem Black Box to "I Don't Know Anybody Rise". "Everybody Everybody" (ostatnia cześć trylogii "Ride On Time"), oraz "Fantasy" (nowa wersja przeboju grupy Earth, Wind And Fire). Członkowie grupy zajmowali się też remiksowaniem; wymienić tu można singel, którym na scenę; powrócił zespół ABC - "Say It" z 1991 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ride on time	Black Box	08.1989	1[6][23]		De-Conctruction PB 43 055	[platinum-UK][written by Dan Hartman/Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici][produced by Groove Groove Melody][39[6].Hot Disco/Dance;De-Conctruction [import]
I don' t know anybody else	Black Box	02.1990	4[8]	23[14]	De-Conctruction PB 43 479	[written by Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici][produced by Groove Groove Melody][1[1][16].Hot Disco/Dance;RCA 2144 12"]
Everybody everybody	Black Box	06.1990	16[6]	8[19]	De-Conctruction PB 43 851	[written by Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici][produced by Groove Groove Melody][1[3][10].Hot Disco/Dance;RCA 2628 12"]
Fantasy	Black Box	10.1990	5[11]	-	De-Conctruction PB 43 900	[written by Eddie Del Borria/Maurice White/Verdine White][produced by Groove Groove Melody]
Total mix	Black Box	12.1990	12[8]	-	De-Conctruction PB 44 235	[written by Mirko Limoni/Daniele Davoli/Valerio Semplici/Dan Hartman/Maurice White/Eddie Del Barrio/Verdine][produced by Groove Groove Melody]
Strike it up	Black Box	03.1991	16[8]	8[18]	De-Conctruction PB 44 460	[written by Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici][produced by Groove Groove Melody][1[1][14].Hot Disco/Dance;RCA 2792 12"]
Open Your Eyes	Black Box	12.1991	48[4]	-	De-Conctruction PB 45053	[written by Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici][produced by Groove Groove Melody]
Rockin' to the music	Black Box	08.1993	39[2]	-	De-Conctruction 74321158122	[written by Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici/Daniele Benati][produced by Mirko Limoni/Daniele Davoli/DJ Lelewel/Valerio Semplici]
Not anyone	Black Box	06.1995	31[4]	-	Mercury MERCD 434	[written by Daniele Davoli/Mirko Limoni/Valerio Semplici/Daniele Benati][produced by Black Box]
I got the vibration	Black Box	04.1996	21[5]	-	Manifesto MERCD 459	[written by Sandy Linzer/Danny Randell][produced by Black Box]
Native New Yorker	Black Box	02.1997	46[3]	-	Manifesto FESCD 18	[written by Mirko Limoni/Daniele Davoli/Valerio Semplici/Daniele Benati/Pam Sawyer/Marilyn McLeod][produced by Daniele Davoli/Mirko Limoni]
Ride on time/Everybody Everybody	Black Box	04.2002	164[5]	-	-	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dreamland	Black Box	05.1990	14[30]	56[61]	Deconstruction PL 74572	[produced by Groove Groove Melody]

środa, 10 maja 2017

Cake

Cake – amerykański zespół rockowy pochodzący z Sacramento, Kalifornia, USA grający rock alternatywny i indie rock. Zespół nagrał kilka przebojów na przestrzeni lat 90. XX wieku i na początku XXI. Zespół Cake został stworzony w 1991 roku w Kalifornii przez pięciu amerykańskich muzyków : wokalistę, multiinstrumentalistę i autora tekstów Johna McCrea, gitarzystę Grega Browna, trębacza Vince DiFiore, basistę Shona Meckfessela i perkusistę Franka Frencha. Na początku działalności, w 1991 roku, zespół wydał demo, "Is This Love?", zaś dwa lata później ukazał się debiutancki singel zespołu, "Rock 'N' Roll Lifestyle". Singel dotarł do 31 miejsca na liście US Modern Rock Tracks. Singel odniósł duży sukces często był puszczany w amerykańskich radiach. Po wydaniu tego singla, zespół nagrał 12 innych piosenek i wydał pierwszy album: "Motorcade of Generosity". W tym czasie zespół opuścił Shon Meckfessel, jego miejsce zajął Gabe Nelson, który z kolei odszedł po kilku miesiącach (zastąpił go Victor Damiani). Zespół podpisał kontrakt z Capricorn Records. Z zespołem pożegnał się również Frank French.
W roku 1996 zespół wydał kolejny album, "Fashion Nugget", który zdobył ogromną popularność w USA, zaś singel "The Distance" był puszczany bardzo często w amerykańskich stacjach radiowych. Następnym singlem z tej płyty został cover piosenki śpiewanej przez Glorię Gaynor pt. "I Will Survive".
W trakcie nagrywania materiału na trzeci album studyjny do zespołu powrócił Gabe Nelson, który zastąpił Victora Damianiego. 6 października 1998 roku wydano trzeci album – "Prolonging the Magic". Singlem promującym album został "Never There", która to piosenka utrzymała się 3 tygodnie na 1 miejscu na liście U.S. Modern Rock Tracks. Po wydaniu albumu z zespołu odszedł Greg Brown, którego zastąpił Xan McCurdy.
W 2001 roku zespół wydał album długogrający pt. "Comfort Eagle", który stał się pierwszym albumem wydanym przez Columbia Records. Singlem promującym płytę stał się "Short Skirt/Long Jacket", który wspiął się na 7 miejsce na liście U.S. Modern Rock Tracks.
Piąty album zespołu, "Pressure Chief", został wydany 5 października 2004 roku. Single z tej płyty : "No Phone" i "Carbon Monoxide" oraz cower piosenki zespołu Bread pt. "The Guitar Man" zyskały sobie dużą popularność w USA i okazały się przebojami.
Cake wydał kompilację swoich rzadko dostępnych utworów pt. "B-Sides and Rarities" w październiku 2007 roku. Zawiera cower piosenki zespołu Black Sabbath pt. "War Pigs" i cower piosenki Barry'ego White'a pt. "Never, Never Gonna Give You Up," oraz wersje live utworów "Short Skirt/Long Jacket" i "It's Coming Down". Kompilacja została wydana za pośrednictwem prywatnej wytwórni należącej do zespołu Cake, Upbeat Records.
Cake ujawnił, że trwają prace nad dwoma nowymi albumami : "Live at the Crystal Palace", który ma być pierwszym albumem live zespołu oraz nad nowym albumem studyjnym, którego data wydania jest przewidywana na początek roku 2009. Producentem będzie Upbeat Records.
Mimo tego, że muzyka zespołu Cake jest klasyfikowana jako rock alternatywny, punk rock lub indie rock, muzyka zespołu jest kombinacją wielu różnych stylów i nurtów w muzyce m.in. funk, ska, pop, jazz, rap, country. Muzyka oparta jest na mocnych, często skomplikowanych riffach gitarowych oraz mocnym wokalu Johna McCrea. Wokale często są stylizowane na rap, jednak w lakonicznym stylu. Słyszymy też często trąbkę, wprowadzaną przez Vince DiFiore. Działalność, muzyka zespołu Cake jest porównywana do zespołów takich jak: Soul Coughing, They Might Be Giants, Talking Heads, The Cars, Camper Van Beethoven, i Lou Reed.
Cake wziął udział w Unlimited Sunshine Tour w 2002 roku, w której oprócz Cake wzięły udział takie zespoły jak : Modest Mouse, The Flaming Lips, De La Soul, Kinky i The Hackensaw Boys. Cake wziął udział w trasie koncertowej w 2003 roku z takimi artystami jak : Cheap Trick, Charlie Louvin, The Detroit Cobras. Trasa koncertowa została powtórzona w 2007 roku wraz z Brazilian Girls i The Detroit Cobras.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Distance/It's Coming Down	Cake	10.1996	22[7]	35[14].Hot 100 Airplay	Capricorn 5742212	[written by Greg Brown][produced by Cake ][4.Modern Rock Tracks]
I Will Survive/Rock'N'Roll Lifestyle	Cake	05.1997	29[5]	-	Capricorn 5744712	[written by Freddie Perren, Dino Fekaris][produced by Cake ][28.Modern Rock Tracks]
Never There	Cake	05.1999	66[3]	78[17]	Capricorn 8708112	[written by John McCrea][produced by John McCrea][1.Modern Rock Tracks]
Short Skirt/Long Jacket	Cake	11.2001	63[2]	119[6]	Columbia 6720402	[written by John McCrea][produced by Cake ][7.Modern Rock Tracks]
Sick of You/Italian Guy	Cake	09.2010	-	108	Upbeat 8506-CKE769931-7	[written by John McCrea, Xan McCurdy][4.Modern Rock Tracks]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fashion Nugget	Cake	10.1996	53[10]	36[51]	Capricorn 532 867	[platinum-US][produced by Cake]
Prolonging the Magic	Cake	10.1998	28[6]	33[36]	Capricorn 538 ]- 92	[platinum-US\ ][Producer - John McCrea]
Comfort Eagle	Cake	08.2001	-	13[14]	Columbia 5015402	[gold][Producer - John McCrea]
Pressure Chief	Cake	10.2004	-	17[7]	Columbia 5174502	[Producer - Cake]
Showroom of Compassion	Cake	01.2011	-	1[1][6]	Upbeat 99332	[Producer - Cake]

Cage

CAGE, właśc. Chris Pałko (ur. Wurzberg, Niemcy). Podziemny raper niemieckiego pochodzenia, blisko związany z amerykańską wytwórnią Eastern Conference. Niezależny emce w swojej twórczości nie stroni od bardzo kontrowersyjnych tekstów, które mocno ubarwia, delikatnie mówiąc, niecenzuralnymi wyrazami. Zadebiutował w 1993 r. na płycie "Dust To Dust" Paula Nice'a, a w kolejnych latach przede wszystkim występował gościnnie w audycjach radiowych. W 1997 związał się z nowojorską Fondle'Em Records, gdzie wydał debiutancki singiel "Agent Orange7/Radio Head". Nagranie spodobało się duetowi The High & Mighty, który zaprosił Cage'a na swój słynny debiut "Home Field Advantage" z roku 2000. Rok później zespół nagrał wspólnie z raperem sprośną płytę "Porn Again" pod szyldem Smut Peddlers.
Niemałą sensację w rapowym podziemiu wywołał debiut płytowy Cage'a: "Movies For The Blind" (2002) - w wielu kręgach klasyczne wydawnictwo rapera. W roku 2003 raper wydał EP-kę "Weatherproof EP", zapowiadającą premierę kolejnego krążka. "Hell's Winter", materiał przyjęty równie dobrze, jak poprzedni, ukazał się we wrześniu 2005 r. nakładem uznanej, niezależnej oficyny Definitive Jux.
Przez wielu obserwatorów sceny Cage nazywany jest "podziemnym - Eminemem". Etykietka związana jest nie tylko z białym kolorem skóry obu artystów, lecz przede wszystkim z umieszczaniem przez nich w tekstach szczególnie kontrowersyjnych tematów i swobodnym używaniem wulgarnych słów. Określenie okazało się krzywdzące dla Cage'a, który zdecydował się rozpocząć rapowy konflikt z multiplatynowym emce, oskarżając go o kradzież perwersyjnego stylu. Chris Pałko jest członkiem podziemnego lolektywu The Weatherman, który wspólnie z nim ttworzą Breeze Brewin,-Copywrite,El-P,Jakki Tha MotaMouth, Tame One,Vast Aire i Yak Ballz.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Suicidal Failure	Cage	01.1991	-	-	Rawkus 287	[93[3].R&B Chart]
Radiohead / Agent Orange	Cage	.1997	-	-	Fondle 'Em FE-007	[produced by Necro ]
Mersh / 4 Letter Word	Cage	.1998	-	-	Fondle 'Em FE-0072	[produced by Weathermen]
54	Cage	.1999	-	-	Bad Magic MAGICT 05 [UK]	[produced by DJ Mighty Mi ]
That smut/Medicated minutes	Smut Peddlers	12.2000	-	56[2].Hot 100 Singles Sales	Rawkus 273	-
Suicidal Failure/The Weather Report/Dust vs. Ecstacy	Cage	01.2001	-	63[3].Hot 100 Singles Sales	Eastern/Rawkus 287	[produced by DJ Mighty Mi][93[3].R&B Chart]
Hell's Winter	Cage	05.2005	-	-	Definitive Jux DJX 119	[produced by El-P]
Scenester / Left It To Us	Cage	08.2005	-	-	Definitive Jux DJX 120	-
Days	Cage	05.2006	-	-	Definitive Jux DRX 008	[produced by Camu Tao ]
Good Morning New York	Cage	06.2006	-	-	Definitive Jux DRX 18	[produced by El-P ]
Shoot Frank (Remix)	Cage	05.2006	-	-	Definitive Jux DRX 014	[produced by Daryl Palumbo]
Too Heavy for Cherubs	Cage	06.2006	-	-	Definitive Jux DRX 016	[produced by Blockhead , El-P]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Movies For The Blind	Cage	08.2002	-	193[1]	Eastern Conference 102	-
Hell's Winter	Cage	09.2005	-	193[1]	Definitive Jux DJX123	-

B.G.

B.G., właśc. Christopher Dorsey (ur. 1982r, Nowy Orlean, Luizjana, USA). Jeden z czołowych przedstawicieli hiphopowego Nowego Orleanu. Od najmłodszych lat rapował pod pseudonimem Baby Gangsta. Mimo że dorastał w niebezpiecznym otoczeniu, w ciężkiej biedzie, dzięki wsparciu przyszłych założycieli wytwórni Cash Money już w wieku 11 lat wydał podziemnie debiutancką EP-kę "True Story" (1993). Kolejne solowe produkcje B.G. (nowy pseudonim artysty), produkowane regularnie przez Mannie'ego Fresha, zapoczątkowały późniejszy sukces labela z Nowego Orleanu. Zyski z płyt Christophera, cieszących się dużą popularnością na południu Stanów, umożliwiły właścicielom wytwórni podpisanie kontraktu z kolejnymi raperami. Razem z Lil' Wayne'em, Juvenile'em i Young Turkiem, rymującymi w podobnie agresywno-imprezowym stylu, B.G. założył The Hot Boys.
Olbrzymia popularność debiutu grupy z 1997 r. i podpisanie przez Cash Money umowy dystrybucyjno-marketingowej z Universal Records otworzyły Dorseyowi drogę do ogólnokrajowego sukcesu. Jego "Chopper City In The Ghetto" (1999) zadebiutował w pierwszej dziesiątce albumów USA, a zawarty na nim "Bling Bling" stał się wielkim hitem. Tytuł utworu posłużył następnie za nazwę dla całej konwencji rapowej, zdominowanej przez syntetyczne brzmienia, do których rozpustne teksty rymowali emce obwieszający się drogą biżuterią i gustujący w przepychu. Sukcesy komercyjne platynowego albumu rapera oraz płyt The Hot Boys zachęciły właścicieli Cash Money do wznowienia w 1999 r. katalogu pierwszych nagrań Christophera Dorseya.
W 2000 r., oprócz złotego krążka artysty "Checkmate", ukazał się na wideo film "Baller Blockin'", w którym Dorsey spróbował swoich sit jako aktor. Niedługo po premierze obrazu rozstał się z Cash Money z powodu nieporozumień finansowych i podpisał nowy kontrakt z Koch Records, w której ukazały się dwa kolejne krążki: "Livin' Legend" (2003) i "Life After Cash Money" (2004). Żadne z późniejszych wydawnictw B.G. nie cieszyło się jednak takim powodzeniem, jak nagrania wychodzące w czasie jego aktywnej współpracy z najbardziej hedonistycznym obozem hiphopowego świata.
W odróżnieniu od byłych kolegów z niesławnego labelu, B.G. w swojej twórczości zawierał często mroczne, wręcz fatalistyczne wątki z życia na ulicy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Block is hot	Lil Wayne featuring Juvenile and B.G.	12.1999	-	72[11]	Cash Money 156546	[written by B.G., Juvenile , Lil Wayne, Mannie Fresh][produced by Mannie Fresh][24[20].R&B Chart]
Bling Bling	B.G. featuring Big Tymers, Lil Wayne, Juvenile, & Turk	09.1999	-	36[19]	Cash Money 156483	[written by Christopher Dorsey, Dwayne Carter, Jr. Virgil Tab, Jr., Byron Thomas, Brian "Baby" Williams][produced by Mannie Fresh, Ronald "Slim" Williams][13[24].R&B; Chart]
Hypnotize / Cash Money	Tear Da Club Up Thugs featuring Hot Boyz, B.G. and The Big TYmers	10.1999	-	-	Hypnotize Minds 1804	[74[15].R&B Chart]
I Know	B.G.	11.2000	-	-	Cash Money 860 918	[written by B. Thomas, C. Dorsey][produced by Mannie Fresh][86[3].R&B; Chart]
X & Henne	B.G.	02.2001	-	-	Cash Money 860 918	[produced by Kidd][91[2].R&B; Chart]
Hottest of the Hot	B.G.	03.2003	-	-	Choppa City 8650	[produced by Kidd][74[7].R&B; Chart]
Where Da At	B.G. AKA B. Gizzle Feat. Homebwoi	05.2005	-	-	Choppa City	[written by C. Dorsey, J. Maddox, J. Campbell, M. Crooms][produced by Jevor, Mr. Collipark][65[19].R&B; Chart]
Move Around	B.G. featuring Mannie Fresh	03.2006	-	113	Choppa City	[produced by Mannie Fresh][52[13].R&B; Chart]
My Hood	B.G. featuring Gar & Mannie Fresh	12.2009	-	-	Choppa City	[written by B.G., Mannie Fresh, Vandell Smith][produced by Mannie Fresh][70[7].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's All on U, Vol. 2	B.G.	11.1997	-	184[1]	Cash Money 9616	[produced by Mannie Fresh][20.R&B; Chart]
Chopper City in the Ghetto	B.G.	04.1999	-	9[42]	Cash Money 53265	[platinum-US][produced by Mannie Fresh][2.R&B; Chart]
Checkmate	B.G.	11.2000	-	21[15]	Cash Money 860909	[gold-US][produced by Mannie Fresh][5.R&B; Chart]
Livin' Legend	B.G.	02.2003	-	21[12]	Koch 8465	[produced by Christopher Dorsey(Executive),Carol Dorsey,T. Smooth,K.I.D.D.,Kenoe,DJ Smurf,Clinton Sparks,Beat Doctor][4.R&B; Chart]
Life After Cash Money	B.G.	07.2004	-	22[9]	Koch 5708	[produced by Christopher Dorsey(Executive),Carol Dorsey (Executive),C-Los Beats,Cracktracks,Dani Kartel,G-Sta,The Arciteks,Hush,Bass Heavy,KLC,Sinista,DJ Smurf,K.I.D.D.][2.R&B; Chart]
The Heart of tha Streetz, Vol. 1	B.G.	05.2005	-	6[4]	Choppa City 5819	[produced by Christopher Dorsey(Executive),Carolyn Dorsey,Dani Kartel,Hush,Sinista,DJ Smurf,Kidd,Mouse][2.R&B; Chart]
The Heart of tha Streetz, Vol. 2 (I Am What I Am)	B.G.	03.2006	-	21[7]	Koch 5849	[6.R&B; Chart]
Too Hood 2 Be Hollywood	B.G.	12.2009	-	77[1]	Choppa City	[produced by T.I. (exec.), Mista Raja, Sef Millz, Sir Stephen Breaux, KLC, Bass Heavy, Mannie Fresh, Savage, Oddz N Endz, Cool & Dre, Dupree, Joe Lindsay, Scott Storch, J.U.S.T.I.C.E. League][14.R&B; Chart]

wtorek, 9 maja 2017

Mark Knopfler

Mark Knopfler znalazł się na 27. miejscu najlepszych gitarzystów wszech czasów według wpływowego magazynu "The Rolling Stone". - W perfekcyjny sposób potrafi zabrzmieć, jego melodie i solówki są bardzo płynne - czytamy w uzasadnieniu. Mark Knopfler urodził się 12 sierpnia 1949 roku w szkockim Glasgow.

Jego matka była angielką, a ojciec węgierskim Żydem, który w tamtym czasie sympatyzował z ruchem komunistycznym. W obawie przed faszystowskim reżimem rodzina na początku uciekła do Szkocji. Następnie, gdy Mark miał 9 lat przeniosła się do Newcastle upon Tyne. Tam późniejszy wirtuoz gitary wraz ze swoim młodszym bratem Davidem, również przyszłym muzykiem uczęszczali do szkoły językowej Gosforth Grammar School. Wtedy też młody Mark, dzięki dziadkowi zainteresował się bluesem; grą na harmonijce i fortepianie. Szczególnie umiłował styl boogie-woogie. W naturalny sposób zapragnął mieć własny instrument. Wybór padł na bardzo drogą gitarę Fender Stratocaster, na którą Mark nie miał pieniędzy. W końcu artysta kupił tańszą, bliźniaczą Höfner Super Solid V-2 w kolorze czerwonym, która kosztowała 50 funtów.

W latach 60-tych przystąpił do jednego z wielu szkolnych zespołów. Wtedy też słuchał Elvisa Presleya, a także obserwował grę Cheta Atkinsa, Scotty Moore'a, Jimi Hendriksa, Django Reinhardta oraz Jamesa Burtona. W wieku 16 lat wraz z kolegą wystąpił z krótkim koncertem w lokalnej telewizji.

Wykazując ogromny talent do języka angielskiego, artysta rozpoczął studia dziennikarskie w Harlow Technical College. Kończąc naukę, rozpoczął pracę jako młody reporter w redakcji Yorkshire Evening Post, która mieściła się w Leeds. Jednak porzucił zawód i postanowił kontynuować naukę na lokalnym uniwersytecie. W tym czasie łączył ze sobą karierę naukową wykładowcy oraz grę w miejscowym zespole Cafeé Racers. Muzyk od długiego okresu zafascynowany był klimatem muzycznym Londynu, gdzie w końcu się przeniósł i dołączył do zespołu Brewers Droop, z którym w 1973 roku nagrał longplay zatytułowany "The Booze Brothers". W wielu wywiadach Knopfler powtarzał, że wtedy odnalazł swoje właściwe brzmienie.

W 1977 roku artysta założył nowy zespół o nazwie Dire Straits. Pierwsze demo, które powstało na trzech sesjach nagraniowych stało się fundamentem debiutanckiego albumu, który ukazała się rok później. Płyta zatytułowana po prostu "Dire Straits" została nagrana w składzie: Mark Knopfler - wokal, gitara prowadząca, gitara rytmiczna; John Illsley - gitara basowa, wokal; David Knopfler - gitara rytmiczna, wokal i Pick Withers - perkusja. Na materiał składało się z 9 kompozycji, a wśród nich był największy, ponadczasowy przebój zespołu "Sultans of Swing". Na początku płyta tryumfowała w Wielkiej Brytanii, później stała się popularna w całej Europie i Stanach Zjednoczonych.

Po pierwszej dużej trasie koncertowej zespołu, w 1979 roku ukazała się druga płyta zatytułowana "Communiqué". Rok później na trzecim krążku "Making Movies", znalazł się utwór "Romeo and Juliet", jeden z bardziej osobistych w twórczości Knopflera, przez wielu krytyków uważany za jedną z najpiękniejszych kompozycji miłosnych w historii rocka. Kolejne wydawnictwo "Love over Gold" pochodzi z roku 1982. Jednak, dopiero 3 lata później na wydawnictwie "Brothers in Arms", znalazł się kolejny klasyczny ponadczasowy utwór zatytułowany "Money for Nothing", w którym wraz z Knopflerem zaśpiewał Sting. Płyta jest pierwszą w historii, która w formacie CD sprzedała się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Również teledysk do tego utworu był pierwszym, który został zagrany przez brytyjską stację MTV. W latach 1985 - 1986 zespół zagrał ponad 230 koncertów na całym świecie. Ostatnia płyta zespołu "On Every Street" ukazała się w 1991 roku i towarzyszyły jej mieszane uczucia ze strony krytyków. Wraz z wydaniem albumu zespół ruszył w ostatnią trasę koncertową. Od 1996 roku Mark Knopfler prowadzi karierę solową.

W okresie działalności grupy Dire Straits, lider zaangażowany był w wiele innych pobocznych projektów. Przede wszystkim skupił się na komponowaniu i nagrywaniu muzyki filmowej, między innymi do produkcji "Local Hero", "Cal", "Comfort and Joy", "The Princess Bride", "Last Exit to Brooklyn" czy "Screenplaying".

Kariera solowa artysty nie zwolniła tempa, w sumie do 2007 roku wydał 5 albumów, 2 EP-ki w tym jedną koncertową oraz podsumowanie zarówno drogi solowej jak i Dire Straits. Chociaż Knopfler nigdy nie schodził poniżej pewnego poziomu, to spośród tego zbioru zdecydowanie wybijają się "Sailing to Philadelphia" oraz "Shangri-La". W 1997 roku artysta stworzył kolejną muzyką filmową, tym razem do "Wag the Dog". W tym samym roku magazyn "Rolling Stone" wprowadził utwór "Sultans of Swing" do elitarnego grona "Rock 'n' Roll Hall of Fame's 500 Songs That Shaped Rock and Roll".

W 2002 roku doszło do krótkotrwałego powrotu grupy Dire Straits na scenę. Zespół reaktywował się na 4 koncerty charytatywne. Rok później przebywając w Londynie, Knopfler uczestniczył w groźnym wypadku motocyklowym; złamał obojczyk, ramię oraz 7 żeber. Wypadek przerwał na ponad rok plany koncertowe artysty. Jego fani obawiali się nawet, czy piosenkarzowi starczy sił, by nagrać jeszcze coś sensownego. Wspomniana płyta "Shangri-La" udowodniła, że obawy były niesłuszne. Na pytanie dotyczące inspiracji artysty, zamieszczone w jednym z magazynów poświęconych gitarze, odpowiada - przede wszystkim słucham starej muzyki i nie mówię tutaj o kapelach typu Led Zeppelin. To zdecydowanie inne doświadczenie. Poszukuję inspiracji w dźwiękach amerykańskich stworzonych w latach 20. XX wieku. Ta muzyka jest wypadkową fuzji tego, co najlepsze w bluesie i country. Jeżeli coś chce się robić dobrze, należy najpierw zapoznać się z historią.

Mark Knopfler jest leworęczny, jednak gra prawą ręką i nigdy nie używa kostki. Jest posiadaczem ponad 70 gitar, w tym takich egzemplarzy jak: Fender Stratocasters, Fender 1952 Telecaster, Gibson Les Pauls, kilka różnych modeli w tym dwa pochodzące z lat 50. XX wieku. Posiada również gitarę Fender Stratocasters, która firmowana jest jego nazwiskiem.

Artysta był trzykrotnie żonaty. Gdy mieszkał w Leeds poślubił Kathy White, wieloletnią przyjaciółkę jeszcze z czasów szkolnych. Jednak związek nie przetrzymał próby i czasu i rozpadł się, gdy artysta przeprowadził się do Londynu. W listopadzie 1983 roku Knopfler związał się z Lourdes Salamone, z którą ma dwóch synów, Benjiego i Josepha, obaj urodzili się w 1987 roku. Związek rozpadł się po kilu latach. 14 lutego 1997 roku, artysta ożenił się po raz trzeci. Jego żoną została angielska aktorka i pisarka, Kitty Aldridge. Para ma dwie córki, Isabell, urodziła się w 1998 roku, a pięć lat później na świat przyszła Katya Ruby Rose. Obecnie cała rodzina mieszka w Chelsea.

Muzyk jest wszechstronnie wykształcony. W maju 2006 roku ukończył studia doktoranckie w dziedzinie muzyki na Uniwersytecie w Leeds. Otrzymał również 3 muzyczne doktoraty honoris causa; w 1993 na University of Newcastle, w 1995 na University of Leeds oraz w 2007 na University of Sunderland. W 1999 roku przyznano mu Order Imperium Brytyjskiego, stąd też ma prawno używania po nazwisku odpowiedniej klasy odznaczenia. W przypadku Knopflera jest to OBE, czyli oficer Orderu.

Zarówno z Dire Straits jak i za płyty solowe, muzyk odbierał wiele prestiżowych nagród. Trzykrotnie otrzymywał Brit Awards - w 1983, 1986, 1987 roku dla najlepszego brytyjskiego zespołu. Dwie nagrody Grammy Awards w 1986 roku za produkcję "Brothers in Arms" oraz za najlepszy utwór ''Money For Nothing''. Również w tym samym roku dwie nagrody MTV Video Music za najlepszy teledysk do tej piosenki. Już solo, w posiadaniu jest trzech statuetek Grammy; odpowiednio w 1986 i dwukrotnie w 1991 roku. Po raz ostatni Knopfler nominowany był do tego wyróżnienia w 2007 roku za album "All the Roadrunning", który współtworzyła amerykańska piosenkarka country Emmylou Harris.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Going Home: Theme Of The Local Hero/Smooching	Mark Knopfler	03.1983	56[5]	-	Vertigo DSTR 4	[written by M. Knopfler][produced by M. Knopfler]
Wonderful Land/Nivram	Hank Marvin Feat. Mark Knopfler	10.1993	97[1]	-	Polygram PO 297	[written by Lordan][produced by Jeff Lynne]
Darling Pretty	Mark Knopfler	03.1996	33[7]	-	Vertigo VERCD 88	[written by M. Knopfler][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Cannibals	Mark Knopfler	05.1996	42[5]	-	Vertigo VERCD 89	[written by M. Knopfler][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Why Aye Man	Mark Knopfler	09.2002	81[3]	-	Mercury 0639132	[written by M. Knopfler][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Boom, Like That	Mark Knopfler	09.2004	34[2]	-	Mercury 9867839	[written by M. Knopfler][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Brothers in arms	Mark Knopfler	10.2004	135[1]	-	Bluebeach CA APT8525	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Local Hero [OST]	Mark Knopfler	04.1986	14[11]	-	Vertigo VERL 4	[produced by Mark Knopfler]
Cal [OST]	Mark Knopfler	10.1984	65[3]	-	Vertigo VERH 17	[produced by Mark Knopfler]
Neck and Neck	Chet Atkins And Mark Knopfler	11.1990	41[11]	127[25]	CBS 4674351	[produced by Mark Knopfler]
Screenplaying	Mark Knopfler	11.1993	77[3]	-	Vertigo 518 327	[produced by Mark Knopfler]
Golden Heart	Mark Knopfler	04.1996	9[26]	105[12]	Vertigo 5147322	[gold-UK][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Sailing to Philadelphia	Mark Knopfler	10.2000	4[30]	60[22]	Mercury 5429812	[gold-US][gold-UK][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
The Ragpicker's Dream	Mark Knopfler	10.2002	7[12]	38[6]	Mercury 0632922	[gold-UK][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Shangri-La	Mark Knopfler	10.2004	11[8]	66[6]	Mercury 9867260	[gold-UK][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations	Dire Straits & Mark Knopfler	11.2005	20[157]	-	Mercury 9872936	[gold-UK][2x-platinum-UK][produced by Muff Winwood/Mark Knopfler/Jimmy Iovine/Neil Dorfsmann/Chuck Ainlay/Dire Straits]
All the Roadrunning	Mark Knopfler And Emmylou Harris	05.2006	8[19]	17[20]	Mercury 9856242	[gold-UK][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler]
Kill to Get Crimson	Mark Knopfler	09.2007	9[10]	26[8]	Mercury 1724908	[silver-UK][produced by Chuck Ainlay/Mark Knopfler/Guy Fletcher]
Get Lucky	Mark Knopfler	09.2009	9[12]	23[7]	Vertigo 2708674	[silver-UK][produced by Mark Knopfler/Guy Fletcher/Chuck Ainlay]
Privateering	Mark Knopfler	09.2012	8[6]	65[1]	Mercury 3707935	[produced by Mark Knopfler]
Tracker	Mark Knopfler	03.2015	3[14]	14[4]	EMI 4712928	[produced by Mark Knopfler]