środa, 5 października 2016

Mercury Records

Mercury Records została założona w Chicago w 1945r przez Irvinga Greena,Berle Adamsa i Arthura Talmadge.Stała się jedną z kilku największych wytwórni ,która wydawała jazz,blues,muzykę Columbia, Decca, i RCA Victor.Dwaj wynajęci promotorzy,Tiny Hill i Jimmy Hilliard penetrując rynek ściągnęli do wytwórni Frankie Laine'a, Vica Damone'a i Patti Page.W 1947r w wytwórni dokonano pierwszego udokumentowanego overdubbingu przy nagrywaniu piosenki Vica Damone "Confess" ,gdzie na oryginalne ścieżki dołączono głos Patti Page.Pomysłodawcą całego przedsięwzięcia był publicysta i menadżer,Jack Rael.Mercury wydał ogromną ilość płyt pod swoim szyldem,a także przez swoje oddziały Blue Rock Records, Cumberland Records, EmArcy Records, Fontana Records, Limelight Records, Philips Records, Smash Records i Wing Records specjalizujące się w różnych gatunkach muzycznych.Dodatkowo dzierżawili i kupowali materiał z niezależnych wytwórni,póżniej go redystrybując.Jazzowa sekcja Mercury Records miała dwóch różnych i wybitnych "ojców".Johna Hammonda ,który trafił tu z kupionej przez Mercury Records wytwórni Keystone pod koniec lat 40-tych,i Normana Granza przed jego kontraktem z Norgran/Verve Records.Mimo,że obaj odeszli z wytwórni w połowie lat 50-tych,to oni zapewnili jej wysoką pozycję na rynku jazzowym.Emarcy,oddział Mercury wydał wiele znaczących albumów artystów ery post-swingu o bebopu jak:Clifford Brown i Max Roach, Clark Terry, Dinah Washington, Cannonball Adderley, Sarah Vaughn, Maynard Ferguson, Jimmy Cleveland, Herb Geller i wielu innych.
Na początku lat 60-tych płyty jazzowe były okrętem flagowym Mercury wydawane już w nowej technologii stereo.Tu nagrywali minn.Quincy Jones, Buddy Rich, Cannonball Adderley, Charles Mingus, Dinah Washington, Sarah Vaughn,czy Max Roach.
Na początku lat 50-tych Norman Granz otworzył własną wytwórnię Norgran,którą póżniej przemianowano na Verve.Jak na ironię obie obecnie są pod skrzydłami Universal Music Group.W 1951r pod kierownictwem inżyniera nagrań C.Roberta Fine i dyrektora nagrań Davida Halla,Mercury inicjuje serię nagrań z użyciem pojedynczego mikrofonu.Pierwszym nagraniem było "Pictures at an Exhibition" Rafaela Kubelika.W 1955r zaczęto nagrywać przy pomocy trzech kierunkowych mikrofonów osiągając efekt stereo na trójśladowym zapisie.W 1961r holenderska kompania Phillips podpisała umowę z Mercury i jej sublabelami na rozpowszechnianie ich produktów,tracąc wcześniej prawo dystrybucji płyt Columbia Records poza obszarem Ameryki Płn.Rok póżniej wchodzi w spółkę z Deutsche Grammophon z którego wyłonił się w 1972r PolyGram.Pod skrzydłami PolyGramu Mercury wchłania w 1982r Casablanca Records razem z jej artystami,grupą Kiss,gwiazdami disco Donną Summer i Village People,stając się rockowo-popową wytwórnią z Scorpions,Rush,Kiss,Tears For Fears,Bon Jovi czy Def Leppard.W końcu 1998r Polygram zostaje kupione przez Seagrams,które póżniej zostało włączone w skład Universal Music Group.Po reorganizacji Mercury Records działał w nowej formule Island Def Jam Music Group.Nagrywający artyści pochodzili głównie z Island Records.Mercury stworzyła bazę nagraniową country pod szyldem Mercury Nashville Records i jest ciągle aktywna jako tłocznia dla Universal Music Group Nashville.Funkcjonuje też cały czas jako pełnowartościowa wytwórnia w W.Brytanii.Wiele starego materiału zostało wydane pod szyldem Island Def Jam Music Group.

Oddziały:
Atletico Records, Blue Gorilla, Chemistry Records , Fader Records, Fontana, Jambco Records, Limelight, Manifesto, Mercury Beats, Mercury Black Vinyl, Smash Records , Sonovox Records, Talkin' Loud, Talkin' Loud Classics, Teutonic Beats, Wing Records 
 
#1 na liście przebojów Billboard
09.1949 You're breaking my heart...Vic Damone...Mercury 5271
10.1949 That lucky old sun...Frankie Laine...Mercury 5316
11.1949 Mule train...Frankie Laine...Mercury 5345
03.1950 The Cry Of The Wild Goose...Frankie Laine...Mercury 5363-X45
03.1950 If I Knew You Were Comin' (I'd've Baked A Cake)...Eileen Barton...Mercury 5392
11.1950 All My Love (Bolero)...Patti Page...Mercury 5455-X45
12.1950 The Tennessee Waltz...Patti Page....Mercury 5534-X45
11.1951 Sin...Eddy Howard And His Orchestra...Mercury 5711-X45
05.1952 Kiss Of Fire...Georgia Gibbs...Mercury 5823-X45
09.1952 I Went To Your Wedding...Patti Page...Mercury 5899-X45
03.1953 The Doggie In The Window...Patti Page....Mercury 70070-X45
08.1954 Sh-Boom...The Crew-Cuts...Mercury 70404-X45
05.1955 Dance With Me Henry (Wallflower)...Georgia Gibbs...Mercury 70572
02.1956 The Great Pretender...The Platters...Mercury 70753
08.1956 My Prayer...The Platters...Mercury 70893
04.1958 Twilight Time...The Platters...Mercury 71289
01.1959 Smoke Gets In Your Eyes...The Platters...Mercury 71383
01.1960 Running Bear...Johnny Preston...Mercury 71474
06.1963 It's My Party...Lesley Gore...Mercury 72119
10.1971 Maggie May...Rod Stewart...Mercury 73224
08.1974 The Night Chicago Died...Paper Lace...Mercury 73492
11.1974 You Ain't Seen Nothing Yet...Bachman-Turner Overdrive...Mercury 73622
02.1975 Fire...Ohio Players...Mercury 73643
01.1976 Love Rollercoaster...Ohio Players...Mercury 73734
04.1983 Come On Eileen...Dexys Midnight Runners...Mercury 76189
06.1985 Everybody Wants To Rule The World...Tears For Fears...Mercury 880659
08.1985 Shout ...Tears For Fears...Mercury 880294
11.1986 You Give Love A Bad Name...Bon Jovi...Mercury 884953
02.1987 Livin' On A Prayer...Bon Jovi...Mercury 888184
10.1988 Love Bites...Def Leppard...Mercury 870402
11.1988 Bad Medicine...Bon Jovi...Mercury 870657
05.1989 I'll Be There For You...Bon Jovi...Mercury 872564
09.1990 Blaze Of Glory...Bon Jovi...Mercury 875896
05.1997 MMMBop...Hanson...Mercury 574261

People's Choice

The People's Choice był amerykańskim  zespołem  funk założonym w 1971 roku w Filadelfii przez Franka Brunsona i Davida Thompsona.
 Choć mieli kilka wokalistów , ich największe przeboje były utworami instrumentalnymi .Ich debiutancki singiel "I Likes To Do It", został   # 9 na liście R & B  Billboard   i  # 38 na Billboard Hot 100 . Niedługo później Kenny Gamble i Leon Huff zobaczyli grupę na koncercie i powiedzieli Brunsonowi, że chcieli by grupa nagrała wspomniany utwór dla Philadelphia International Records . Gamble & Huff podpisali kontrakt z nimi w 1974 roku, i to było w czasie,gdy mieli kolejny przebój   "Do It Any Way You Wanna",który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy w ciągu trzech miesięcy, i otrzymał złotą płytę  w listopadzie 1975 roku . Ta piosenka została wykorzystana w filmie Freda Williamsona z 1976r, Death Journey .
Brunson zmarł w dniu 24 listopada 2007 roku po długiej chorobie


Skład grupy:
    Frank Brunson - instrumenty klawiszowe, wokal    David Thomson - perkusja
    Guy Fiske - gitara
    Roger Andrews - bas
    Marc Reed - śpiew
    Clifton Gamble - fortepian, syntezator
    Johnnie Hightower - gitara
    Bill Rodgers - fortepian, syntezator
    Darnell Jordan - gitara
    Stanley Thomas - bas, wokal
    Valerie Brown - wokal

Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Likes To Do It/Big Ladies ManPeople's Choice07.1971-38[10]Phil-L.A. Of Soul 349[written by Frank Brunson][produced by Bill Perry, Rudy Wilson][9[12].R&B Chart]
Let Me Do My Thing/On A Cloudy DayPeople's Choice01.1973--Phil-L.A. Of Soul 358[written by Frank Brunson][produced by Bill Perry, John Perry][45[4].R&B Chart]
Party Is A Groovy Thing/Asking For TroublePeople's Choice12.1974--TSOP 4759[written by Gamble, Huff][produced by R. Andrews, F. Brunson, D. Thompson][45[14].R&B Chart]
Do It Any Way You Wanna/The Big HurtPeople's Choice08.1975-11[16]TSOP 4769[gold-US][written by Frank Brunson][produced by Bill Perry, Rudy Wilson][1[1][18].R&B Chart][3[15].Hot Disco/Dance;TSOP 4769 7"]
Nursery Rhymes (Part I)/Nursery Rhymes (Part II)People's Choice02.1976-93[3]TSOP 4773[written by Kenneth Gamble, Leon Huff][produced by Leon Huff, Frank Brunson][22[15].R&B Chart]
Here We Go Again/Mickey D'sPeople's Choice06.1976--TSOP 4781[written by L. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][52[7].R&B Chart][13[7].Hot Disco/Dance;TSOP 4781 7"]
Movin' In All Directions/A Mellow MoodPeople's Choice08.1976--TSOP 4782[written by L. Huff, D. Jordan, D. Ford][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][52[8].R&B Chart]
Cold Blooded And Down-Right-Funky/Jam, Jam, Jam (All Night Long)People's Choice01.1977--TSOP 4784[written by L. Huff, F. Brunson][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][83[3].R&B Chart]
f You Gonna Do It (Put Your Mind To It) (Part I)/If You Gonna Do It (Put Your Mind To It) (Part II)People's Choice04.1977--TSOP 4786[written by L. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][76[7].R&B Chart]
My Feet Won't Move, But My Shoes Did The Boogie/You Ought To Be Dancin'People's Choice12.1980--Casablanca 2322[written by Frank Brunson, David Thompson][produced by Tom Moulton][77[6].R&B Chart][8[19].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 228 12"]
Hey Everybody (Party Hearty)People's Choice06.1981---[80[8].Hot Disco/Dance;West End 22 133 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Boogie Down U.S.A.People's Choice09.1975-56[15]TSOP 33 154[produced by Leon Huff, Kenneth Gamble][7.R&B Chart]
We Got the RhythmPeople's Choice06.1976-174[3]TSOP 34 124[38.R&B Chart]

Sharon Jones

Sharon Lafaye Jones -ur. 04.05.1956r Augusta (Georgia, USA). Późno odkryta wokalistka soulowa i funkowa, liderka zespołu Sharon Jones & The Dap-Kings, próbującego uchwycić ducha muzyki soul popularnej w latach 60. i 70-tych. Sharon znana jest ze spontanicznych występów na żywo, dzięki którym dorobiła się przydomku „Królowa funku". Chwalona jest jako jedna z najlepszych artystek estradowych z kręgu współczesnego soulu.
Choć krótko po narodzinach Sharon, jej matka przeniosła się do Nowego Jorku, przyszła artystka pozostała w  kontakcie z rodziną z  Południa, do której była wysyłana co roku na parę miesięcy. Tam w towarzystwie braci ćwiczyła kroki taneczne i bawiła się, imitując   Jamesa Browna, święcącego w latach 60-tych triumfy wokalistę z ich rodzinnego miasta.
Jak wielu innych znanych artystów soulowych, Sharon zaczynała karierę od śpiewania w kościele, będąc jeszcze dzieckiem. Jako nastolatka, we wczesnych latach 70-tych, próbowała sił w konkursach talentów i udzielała się w kilku lokalnych grupach funkowych. Później usiłowała zarabiać na życie udzielając się sporadycznie podczas nagrań przeróżnych grup tanecznych.Czasem akredytowana była jako Lafaye Jones ,najczęściej jednak jej głos pozostawał anonimowy.By zarobić na życie chwytała się takich zajęć,jak śpiewanie na weselach.W swoim CV Sharon mogłaby zmieścić także nietypową posadę strażnika więziennego w Nowym Jorku oraz uzbrojonego konwojenta.

W 1996r nastąpił długo oczekiwany przełom w karierze Sharon.Została wówczas poproszona o zaśpiewanie chórków u legendarnego wokalisty funkowego Lee Fieldsa. Jednorazowy występ, którym zwróciła uwagę jednego z twórców wytworni  Desco Records: Bosco „Bass" Manna, przerodził się w stałą współpracę. Przez kolejne cztery lata Jones występowała obok Lee Fieldsa, Josepha Henry ego i Naomi Davis jako Desco Super Soul Revue. Wspierający ich wówczas zespół The Soul Providers, składający się z członków brooklyńskich formacji Antibalas i The Mighty Imperials, był zaczątkiem obecnej grupy Sharon - The Dap-Kings.
Wytwórnia Desco wydala kilka oryginalnych singli sygnowanych nazwiskiem Jones, m.in. „The Bump &
Touch", „Damn Its Hot" czy „You Better Think Twice", a także kilka takich wersji funkowych klasyków, jak „I Got the Feelin'" i „Hook & Sling". Kwitnąca scena funkowa w Wielkiej Brytanii, którą zachwyciła się Sharon i ogromny poklask z jakim spotkały się jej wydawnictwa, doprowadził do pierwszej międzynarodowej trasy koncertowej Jones i The Soul Providers w roku 1999.
Niestety na początku roku 2000, właśnie kiedy kariera Sharon nabierała rozpędu a jej występy zyskiwały reputację imprez nie do przeoczenia, wytwórnia desco zakończyła działalnośćw wyniku wewnętrznych konfliktów biznesowych.
Po przegrupowaniu zespól po raz pierwszy wyłonił się pod szyldem Sharon Jones & The Dap-Kings. Na bazie desco powstał nowy niezależny label Daptone, pod którego skrzydłami miejsce znaleźli artystka i towarzyszący jej muzycy. W 2001 r. grupa dostała ofertę letnich występów w klubie w Barcelonie. Aby uniknąć finansowej katastrofy Mann zdecydował, że formacja powinna nagrać album, który mogłaby rozprowadzać podczas koncertów.
Szybko napisane takty zarejestrowano w piwnicy pod klubem kung-fu, który w nocy zamieniał się w lokal słynący z grania brzmień afrobeat. Stworzono tam prymitywne studio wyposażone w maszynę 8-ścieżkową.W ten sposób w kilka tygodni powstał pierwszy długogrający album zespołu zatytułowany Dap Dippin' with Sharon Jones & The Dap-Kings.
Kolejne 3 lata w karierze zespołu zdominowane zostały głównie przez trasy koncertowe,podczas których muzycy zdobywali reputację niezrównanych kontynuatorów tradycyjnej sceny soul i funk.
Gdy grupa powróciła do studia w 2004r lista osób,które się przez nia przewinęły,była dosyć pokażna.
Większość z dorażnych członków zespołu zdobyła w swoim czasie uznanie na scenie soulowo-unkowej.Ogromna liczba występów Sharon i  Dap-Kings na żywo zamieniła sekcję rytmiczną
 w potęgę i wydobyła dzikość z Neala Sugarmana,Iana Hendricksona-.Smitha i Dawe'a Guya grających
w sekcji dętej. Za plecami wciąż rosnącej w potencjał sceniczny Sharon, The Dap-Kings stali się zespoleni
o wyjątkowych możliwościach.
W 2003 r. wytwórnia Daptone przeniosła się do nowej siedziby. Studio nagraniowe zostało wyposażono w nową 16-ścieżkową maszynę, która zarejestrowała drugi album zespołu. Wydany w styczniu 2004 r. krążek Naturally został entuzjastycznie przyjęty zarówno przez krytyków, jak i publiczność. Świetne recenzje płyty i koncertów nakręcały machinę marketingową, dzięki czemu liczba sprzedanych albumów oraz rozmiary publiczności podczas występów zaczęły gwałtownie rosnąć. Grupa koncertowała bezustannie. Pod koniec roku 2006 odbiorcy w Stanach, Kanadzie, Europie i Australii tłumnie zapełniali sale koncertowe, by zobaczyć słynną Sharon Jones oraz The Dap-Kings na żywo.

Zimą 2006 roku grupa zwolniła tempo koncertowe, by powrócić do studia   nagrać mocno oczekiwany
album 100 Days, 100Nights. Wydana we wrześniu tamtego roku płyta okazała się największym sukcesem komercyjnym i artystycznym zespołu. Obszerny udział członków grupy w tworzeniu materiału na
płytę spowodował, że zyskała ona bardziej wyrażną i określoną formę i w warstwie muzycznej powrócila jeszcze głębiej do muzycznych korzeni tradycyjnego rhythm'n'bluesa.

 Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Got A Thing On My MindSharon Jones And The Dap-Kings.2001--Daptone DAP-1001 [written by B. Mann][produced by Bosco Mann]
Make It Good To Me/Cassella WalkSharon Jones And The Dap-Kings.2001--Daptone DAP-1004 [written by B. Mann][produced by Bosco Mann]
Got To Be The Way It IsSharon Jones And The Dap-Kings.2002--Daptone DAP-1006 [written by B. Mann][produced by Bosco Mann]
What Have You Done For Me Lately? Sharon Jones And The Dap-Kings.2002--Daptone DAP-1009 [written by J. Harris, T. Lewis][produced by Bosco Mann]
Pick It Up Lay It In The Cut /Hard EightSharon Jones And The Dap-Kings.2002--Daptone DAP-1011 -
GenuineSharon Jones And The Dap-Kings.2004--Daptone DAP-1016 [written by B. Mann][produced by Bosco Mann]
What If We All Stopped Paying Taxes?/ This Land Is Your LandSharon Jones And The Dap-Kings.2004--Daptone DAP-1019 -
How Long Do I Have To Wait For You?Sharon Jones And The Dap-Kings.2004--Daptone DAP-1020 [written by B. Mann][produced by Bosco Mann]
How Do I Let A Good Man Down?/ My Man Is A Mean ManSharon Jones And The Dap-Kings.2005--Daptone DAP-1024 -
: I'm Not Gonna /Money Don't Make Sharon Jones And The Dap-Kings.2007--Daptone DAP-1031 [written by T. Brenneck, B. Mann][produced by Bosco Mann]
100 Days, 100 Nights/Settling InSharon Jones And The Dap-Kings.2008--Daptone DAP-1020 [written by B. Mann]
Ain't No Chimneys In The Projects/Holiday Breakdown '09 [Binky Griptite]Sharon Jones And The Dap-Kings.2009--Daptone DAP-1048 -
When I Come HomeSharon Jones And The Dap-Kings.2009--Daptone DAP-1049 -
Day Tripper [The Budos Band]/MoneySharon Jones And The Dap-Kings04.2010--Daptone DAP-1050 [written by J. Lennon, P. McCartney]
He Said I Can/It Hurts To Be AloneSharon Jones And The Dap-Kings10.2011--Daptone DAP-1061 -
Better Things/ Window ShoppingSharon Jones And The Dap-Kings10.2011--Daptone DAP-1053 [written by H. Steinweiss][produced by Rosco Mann]
Just Another Christmas Song/Big BulbsSharon Jones And The Dap-Kings11.2014--Daptone DAP-1086 [written by H. Steinweiss][produced by Bosco Mann]
Little Boys With Shiny ToysSharon Jones And The Dap-Kings04.2015--Daptone DAP-1089 [written by H. Steinweiss, B. Mann][produced by Bosco Mann]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dap Dippin' with Sharon Jones and the Dap-KingsSharon Jones And The Dap-Kings05.2002--Daptone DAP-001[produced by Bosco Mann]
NaturallySharon Jones And The Dap-Kings01.2005--Daptone DAP-004[produced by Bosco Mann]
100 Days, 100 NightsSharon Jones And The Dap-Kings10.2007-194[1]Daptone DAP-012[produced by Bosco Mann]
I Learned the Hard WaySharon Jones And The Dap-Kings04.2010-15[3]Daptone DAP-019[produced by Gabriel "Bosco Mann" Roth]
Soul Time!Sharon Jones And The Dap-Kings11.2011--Daptone DAP-024-
Give the People What They WantSharon Jones And The Dap-Kings01.2014-22[6]Daptone DAP-032-
It's A Holiday Soul PartySharon Jones And The Dap-Kings01.2016-185[1]Daptone DAP-037-

wtorek, 4 października 2016

Keziah Jones

Olufemi Sanyaolu-ur.  10.01.1968r Lagos (Nigeria). Mieszkający w Londynie wokalista i gitarzysta, mający korzenie w szczepie Yoruba.
Muzyka Keziah, której on sam nadał nazwę blufunk, jest bardzo ciekawą i intrygująca mieszanką bluesa, funku, soulu i rocka, o oryginalnym, korzennie afrykańskim posmaku. Olufemi przez pierwsze lata swojego życia mieszkał na przedmieściach Lagos, w doskonale usytuowanej - jak na nigeryjskie warunki  bardzo licznej rodzinie. Jego ojciec, wysoko postawiony w szczepie Yoruba biznesmen, wiązał z synem olbrzymie plany i nadzieje.
Gdy Keziah miał osiem lat, został wystany do Londynu i rozpoczął naukę w prywatnej szkole. Dla młodzieńca edukacja nie była jednak w życiu najważniejsza. W wieku trzynastu lat rozpoczął grę na pianinie,
a trzy lata później na gitarze - w obu wypadkach jako samouk. Nie mając jeszcze osiemnastu lat, Keziah podjął dramatyczną decyzję o porzuceniu studiów i rozpoczęciu samodzielnego życia, uwalniając się od presji rodziny.
 Przez wiele miesięcy przyszły gwiazdor wiódł bardzo trudne życie, grając na ulicach i w małych klubach, mając jednocześnie wiele problemów z policją, urzędem imigracyjnym i, nie mogącym pogodzić się z jego życiowym wyborem, ojcem. Keziah często grywał też w Paryżu, jednak to za sprawą występów na londyńskich Portobello Road i Covent Garden, został zauważony przez Phila Picketa - menedżera, który dostrzegł w Nigeryjczyku wielki potencjał i zaaranżował mu w 1990 r. pierwszą trasę koncertową po Wielkiej Brytanii.
Keziah Jones występował na niej z basistą Philem Sewellem i perkusistą Richiem Stevensem, każdorazowo dając wspaniały popis. Wyczyny artysty nie przeszły bez echa i z propozycją kontraktową zwrócił się do niego label delabel, podległy virgin records.
Jones, występujący zazwyczaj z nagim torsem i grający na gitarze w bardzo ekspresyjny sposób, ma na
koncie cztery doskonale albumy studyjne. Artysta  jest szczególnie popularny we Francji i Wielkiej Brytanii,ale jego sława dotarła też za Ocean.Docenia się jego oryginalny wokal,spore-wyszkolone samemu-umiejętności gry na gitarze,a przede wszystkim niezwykłe brzmienie całości,której nie da się jednoznacznie przypisać do żadnego gatunku.Jego największą inspirację stanowi twórczość Jimiego Hendrixa  i Fela Kuti.
Debiutancki krążek Keziah Jonesa Blufunk Is A Fact uważa się za jeden z najważniejszych albumów w czarnej muzyce lat 90-tych.
Artysta poza muzyką zajmuje się też malarstwem,pisaniem wierszy, robieniem fotografii i nagrywaniem krótkich filmów dokumentalnych, przeważnie odnoszących się do jego przeżyć.
 Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Million Miles From HomeKeziah Jones10.1995181[1]-Delabel DLBT7 [written by Keziah Jones][produced by Ron Saint Germain]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Blufunk Is A Fact! Keziah Jones03.1992--Delabel 412 811[produced by Kevin Armstrong]
African Space Craft Keziah Jones03.1995--Delabel 7243 8 40163 2 6[produced by Ron Saint Germain]
Liquid Sunshine Keziah Jones05.1999--Delabel 8472092[produced by Keziah Jones]
Black OrpheusKeziah Jones04.2003--Delabel 7243 5809702 3[produced by Kevin Armstrong]
Rhythm Is Love – Best Of Keziah Jones11.2004--Delabel [produced by Kevin Armstrong, Keziah Jones, Ron Saint Germain]
Nigerian Wood Keziah Jones09.2008--Because Music 5051442979756
Captain RuggedKeziah Jones11.2013--Because Music 256463649

sobota, 1 października 2016

Morrissey

Właśc.Steven Patrick Morrissey; ur. 22.05.1959 w Davyhul me, Manchester (Anglia). Karierę rozpoczął jako recenzent muzyczny bez szczególnej wiary w sukces, co też początkowo sprawdzało się w pełni. Z końcem l. 70. został bez pracy, jeśli nie liczyć wysyłania listów do licznych periodyków branżowych, z których Record Mirror zaproponował mu luźną współpracę z edycją w Manchesterze. Morrrissey podjął ofertę, łącząc jaz prowadzeniem fan klubu New York Dolls, o którym napisał broszurkę. Efektem innych zainteresowań był ilustrowany przez autora tomik James Dean Is Not Dead. Pozostałe pomysły (książki o dziewczęcych grupach i drugorzędnych filmowych aktorach) pozostały w sferze zamiarów. Sporadycznie występował w lokalnych zespołach Nosebleeds i Slaughter And The Dogs, ale efekty były mało imponujące. W 1982 poznał gitarzystę Jonnny'ego Mahera (później Marra), z którym postanowił założyć spółkę autorską. Wkrótce tandem przeistoczył się w Smiths, jedną z najważniejszych i najsławniejszych grup l. 80., w znacznym stopniu dzięki tekstom, osobowości i elokwencji Morrisseya.
W 1987 zespół rozpadł się i Morrissey podjął działalność indywidualną, zapoczątkowaną singlem "Suedehead" nagranym z gitarzystą Vini Reillym z zespołu Durutti Column. Temat stał się przebojem, podobnie jak album Viva Hate i kolejne nagrania dla wytwórni EMI. Morrissey, mimo solowej sławy, próbował reaktywować Smiths. Efektem był zaaranżowany przez muzyka pożegnalny koncert w Wolverhamton Civic Hall z byłymi członkami grupy (Andy Rourke, Mikę Joyce i Craig Gannon) w grudniu 1988. Pojemność sali skazała znaczną część słuchaczy na długą kolejkę przed wejściem na widownię.
Rok 1989 przyniósł problemy. Single "The Last Of The Famous International Playboys" i "Interesting Drug" stały się przebojami, ale recenzje były krytyczne. "Ouija Board, Ouija Board" wszedł z trudem na brytyjską Top-20, pomimo błyskotliwych wywiadów wykonawcy. Morrissey odziedziczył po Smiths ciągłe zmiany menedżera i problemy finansowe. Album Bona Drag nigdy nie przybrał ostatecznej formy, a ciekawy materiał wykorzystano jedynie w kompilacjach. Morrissey skoncentrował się na singlach (horrorystyczny "November Spawned A Monster" i kontrowersyjny "Piccadilly Palare"). W marcu 1991 wydał długo oczekiwany longplay Kill Uncle produkcji Clive'a Langera i Alana Winstanleya. Morrissey zaniechał też publicznych występów, co zdaniem licznych krytyków zwiastowało koniec jego kariery. Odpowiedzią były trasy koncertowe latem i zimą 1991. Liderowi towarzyszyli instrumentaliści z kręgu rockabilly, a entuzjazm i energia przedsięwzięcia zaprzeczała opiniom malkontentów. Ostatecznym efektem był longplay Your Arsenal łączący rockabilly l. 50. z glamem l. 70., w czym ważną rolę odegrał związany wcześniej z Davidem Bowiem realizator nagrań Mick Ronson.
W grudniu 1992 Morrissey powrócił na nagłówki czasopism za sprawą prasowej polemiki z Johnnym Roganem, autorem książki o Smiths, której założyciel zespołu przed wdaniem się w spór nie przeczytał. Efektem kontrowersji byt wysoki nakład publikacji i wtórne zainteresowanie zespołem. Nagrany na żywo album Beethoven Was Deaf( 1993) był klęską powetowaną rosnącym w USA kultem Smiths. Gorzej szło w Anglii. Występ z reaktywowaną grupą Madness skończył się skandalem. Owinięty w brytyjską flagę Morrissey śpiewał tematy ("Bengali In Platforms", "The National Front Disco"), których teksty uznano w tym kontekście za nikczemne.
Nagrany w 1994 refleksyjny album Vauxhall And I stał się bestsellerem dowodzącym, że Morrissey we współpracy z dobrym realizatorem (Steve Lillywhite) ma wiele do powiedzenia. Magazyn "Select" pisał: "Jeśli będzie nagrywał równie dobre płyty, nie będziemy tęsknić za Smiths". Był to, niestety, ostatni, pomijając kiepską kompilację The World Of Morrissey, album wydany przez EMI/HMV. Po klęsce nagranego z Siouxie Sioux singla "Interlude", Morrissey podpisał kontrakt z BMG, filią renomowanej wytwórni RCA Victor.
Longplay Southpaw Grammar z 1995 otwierał 11-minutowy temat "The Head ster Rituał" przedstawiający nauczyciela szkoły średniej w roli ofiary. Recenzenci nie byli przekonani i płyta przeszła bez echa. W 1997 Morrissey powrócił na tamy prasy. Tym razem przyczyną był proces o tantiemy, a pozwanym Mike Joyce z grupy Smiths. Morrissey i Marr przegrali, czego świadkiem na sali sądowej był również biograf-węszyciel Johnny Rogan.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Suedehead/ I Know Very Well How I Got My NameMorrissey02.19885[6]-HMV POP 1618/Sire/Reprise 9 27907-7[written by Stephen Street,Morrissey][produced by Stephen Street Morrissey]
Everyday Is Like Sunday/ DisappointedMorrissey06.19889[6]-HMV POP 1619/Sire/Reprise 9 27837-7[written by Stephen Street,Morrissey][produced by Stephen Street]
The Last Of The Famous International Playboys/ Lucky LispMorrissey02.19896[5]-HMV POP 1620/Sire/Reprise 9 21163-0[written by Stephen Street,Morrissey][produced by Stephen Street]
Interesting Drug/ Such A Little Thing Makes A Big DifferenceMorrissey04.19899[4]-HMV POP 1621/Sire/Reprise 9 21232-0[written by Stephen Street,Morrissey][produced by Stephen Street]
Ouija Board, Ouija Board/ Yes, I'm BlindMorrissey11.198918[7]-HMV POP 1622/Sire/Reprise 9 21424-0[written by Stephen Street,Morrissey][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
November Spawned A Monster/ He Knows I'd Love To See HimMorrissey04.199012[4]-HMV POP 1623/Sire/Reprise 9 21529-0[written by Morrissey/Clive Langer][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
Piccadilly Palare/ Get Off The StageMorrissey10.199018[2]-HMV POP 1624/-[written by Morrissey/Kevin Armstrong][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
Our Frank/ Journalists Who LieMorrissey02.199123[6]-HMV POP 1618/Sire/Reprise 9 40043-0[written by Morrissey/Mark Nevin][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
Sing Your Life/ That's EntertainmentMorrissey04.199133[2]-HMV POP 1626/Sire/Reprise 9 40084-0[written by Morrissey/Mark Nevin][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
Pregnant For The Last Time/ Skin StormMorrissey07.199125[4]-HMV POP 1627/-[written by Morrissey/Mark Nevin][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
My Love Life/ I've Changed My Plea To Guilty Morrissey09.199129[2]-HMV POP 1628/Sire/Reprise 9 40163-2[written by Morrissey/Mark Nevin][produced by Clive Langer/Alan Winstanley]
We Hate It When Our Friends Become Successful/ Suedehead (live London 4/10/91)Morrissey04.199217[3]-HMV POP 1629/Sire/Reprise 9 40560-0[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Mick Ronson]
You're The One For Me, Fatty/ Pashernate LoveMorrissey07.199219[3]-HMV POP 1630/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Mick Ronson]
Certain People I Know/ Jack The RipperMorrissey12.199235[4]-HMV POP 1631/--
The More You Ignore Me, The Closer I Get/ Used To Be A Sweet BoyMorrissey02.19948[4]46[15]Parlophone R 6372/Sire/Reprise 9 18207-4-
Hold On To Your Friends/ MoonriverMorrissey05.199447[3]-Parlophone R 6383/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
InterludeMorrissey with Siouxsie Sioux08.199425[3]-Parlophone R 6365/-[written by George De La Rue/Hal Shaper][produced by Martin Boorer][oryginalnie nagrana przez Timi Yuro]
Boxers/ Have-A-Go MerchantMorrissey01.199523[9]118[2]Parlophone R 6400/Sire/Reprise 9 41914-2[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
Dagenham Dave/ Nobody Loves UsMorrissey08.199526[10]-RCA 29980 7/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
The Boy Racer/ London (live London 26/2/95)Morrissey11.199536[7]-RCA 33294 2/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
Sunny/ Black-Eyed SusanMorrissey12.199542[5]-Parlophone R 6243/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
Alma Matters/ Heir ApparentMorrissey07.199716[9]109[2]Island IS 667/Mercury 574757-2[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
Roy's Keen/ LostMorrissey10.199742[3]-Island IS 671/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Steve Lillywhite]
Satan Rejected My Soul/ Now I Am A WasMorrissey12.199739[4]-Island IS 686/-[written by Morrissey/Martin Boorer][produced by Steve Lillywhite]
Irish Blood, English Heart/ It's Hard To Walk Tall When You're SmallMorrissey05.20043[16]-Attack/Sanctuary ATKSI002/Attack/Sanctuary 86000-7[written by Alain Whyte/Morrissey][produced by Jerry Finn]
First Of The Gang To Die/ My Life Is A Succession Of People Saying GoodbyeMorrissey07.20046[9]-Attack/Sanctuary ATKSI003/Attack/Sanctuary 86007-7[written by Alain Whyte/Morrissey][produced by Jerry Finn]
Let Me Kiss You/ Don't Make Fun Of Daddy's VoiceMorrissey10.20048[8]-Attack/Sanctuary ATKSE008/-[written by Alain Whyte/Morrissey][produced by Jerry Finn]
I Have Forgiven Jesus/ No One Can Hold A Candle To YouMorrissey12.200410[7]-Attack/Sanctuary ATKSE011/-[written by Alain Whyte/Morrissey][produced by Jerry Finn]
Redondo Beach (live)/ There Is A Light That Never Goes Out (live)Morrissey03.200511[11]-Attack/Sanctuary ATKSE015/Attack/Sanctuary 86013-2[written by Lenny Kaye/Patti Smith/Richard Sohl/Morrissey/Johnny Marr][produced by Peter Asher]
You Have Killed Me/ Good Looking Man About TownMorrissey03.20063[10]-Attack/Sanctuary ATKSE017/Attack/Sanctuary 86016-2[written by Morrissey/Jesse Tobias][produced by Tony Visconti]
The Youngest Was The Most Loved/ If You Don't Like Me, Don't Look At MeMorrissey06.200614[6]-Attack/Sanctuary ATKSE018/Attack/Sanctuary 86017-2[written by Morrissey/Jesse Tobias][produced by Tony Visconti]
In The Future When All's Well/ Christian DiorMorrissey08.200617[4]-Attack/Sanctuary ATKSE021/Attack/Sanctuary 86016-2[written by Morrissey/Jesse Tobias][produced by Tony Visconti]
I Just Want To See The Boy Happy/ Speedway (live Royal Albert Hall 2002)Morrissey12.200616[2]-Attack/Sanctuary ATKSE023/-[written by Morrissey/Jesse Tobias][produced by Tony Visconti]
That's How People Grow UpMorrissey02.200814[4]-Decca 4780362/-[written by Morrissey/Martin Boorer][produced by Jerry Finn]
All You Need Is MeMorrissey02.200824[3]-Decca 4780963/-[written by Morrissey/Jesse Tobias][produced by Jerry Finn]
I'm Throwing My Arms Around ParisMorrissey02.200921[3]-Polydor F20008/-[written by Morrissey/Martin Boorer][produced by Jerry Finn]
Something Is Squeezing My SkullMorrissey05.200946[2]-Decca 4781875/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Jerry Finn]
Everyday Is Like SundayMorrissey10.201042[1]-Major Minor CDMM721/-[written by Morrissey, Stephen Street]
Glamorous GlueMorrissey04.201169[1]-Major Minor GBAYE 1100013/-[written by Morrissey/Alain Whyte][produced by Mark Ronson]
Satellite of LoveMorrissey02.2014124[1]-Parlophone/-[produced by David Millward, Mick Ronson]
World Peace Is None of Your BusinessMorrissey05.201483[1]-Harvest USUG 11400387/-[written by Morrissey, Boz Boorer][produced by Joe Chiccarelli]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Viva hateMorrissey03.19881[1][22]48[20]HMV CSD 3787/Sire/Reprise 9 25699-1[gold-US][gold-UK][produced by Stephen Street]
Bona DragMorrissey10.19909[9]59[16]HMV CLP 3788/Sire/Reprise 9 26221-2[gold-US][silver-UK][produced by Alan Winstanley/Clive Langer]
Kill UncleMorrissey02.19918[5]52[10]HMV CSD 3789/Sire/Reprise 9 26514-2[produced by Alan Winstanley/Clive Langer]
Your ArsenalMorrissey07.19924[6]21[14]HMV CSD 3790/Sire/Reprise 9 26994-2[produced by Mick Ronson]
Beethoven Was DeafMorrissey05.199313[3]-HMV CSD 3791/Sire/-[produced by Bob Clearmountain]
Vauxhall & IMorrissey03.19941[1][11]18[10]Parlophone PCSD 148/Sire/Reprise 9 45451-2[gold-UK][produced by Steve Lillywhite]
World Of MorrisseyMorrissey02.199515[4]134[1]Parlophone PCSD 163/Sire/Reprise 9 45879-2[produced by Clive Langer/Steve Lillywhite/Mick Ronson/Stephen Street/Alan Winstanley]
Southpaw GrammarMorrissey08.19954[6]66[2]RCA 29953 1/Sire/Reprise 9 45939-2[UK-silver][produced by Steve Lillywhite]
MaladjustedMorrissey08.19978[5]61[3]Island ILPS 8059/Sire/Mercury 314536036-1[produced by Steve Lillywhite]
Suedehead-The Best Of MorrisseyMorrissey09.199726[36]-EMI EMC 3771/-[produced by Stephen Street/Mick Ronson/Steve Lillywhite/Clive Langer/Alan Winstanley]
You Are The QuarryMorrissey05.20042[40]11[7]Attack/Sanctuary ATKLP001/Attack/Sanctuary 86001-1[platinum-US][platinum-UK][produced by Jerry Finn]
You Are The Quarry" (deluxe edition)Morrissey11.200485[8]-Attack/Sanctuary ATKDD013/Attack/Sanctuary 86011-2R
Live At Earls CourtMorrissey03.200518[5]119[1]Attack/Sanctuary ATKDV014/Attack/Sanctuary 86012-2[produced by Peter Asher]
Ringleader Of The TormentorsMorrissey04.20061[1][12]27[3]Attack/Sanctuary ATKLP016/Attack/Sanctuary 86014-2[gold-UK][produced by Tony Visconti]
Suedehead-The best ofMorrissey07.2006186[3]--/--
Greatest HitsMorrissey02.20085[5]-Decca 4780355/-[gold-UK][produced by Stephen Street/Tony Visconti/Jerry Finn/Various]
Years of RefusalMorrissey02.20093[8]11[5]Decca 4781435/-[silver-UK][produced by Jerry Finn]
SwordsMorrissey11.200955[2]-Polydor 5322208/-[produced by Jerry Finn/Tony Visconti/Gustavo Santaolalla]
Very Best of MorrisseyMorrissey05.201180[2]-Major Minor CDSMLP71/-[produced by Jerry Finn/Tony Visconti/Gustavo Santaolalla]
World Peace Is None of Your BusinessMorrissey07.20142[7]14Harvest 3781656/-[produced by Joe Chiccarelli]

piątek, 30 września 2016

Nelly

Nelly to dość niezwykła postać. Naprawdę nazywa się Cornell Haynes Jr., pochodzi z St. Louis, gdzie w późnych latach 90. Cornell - znany odtąd jako Nelly - zaczął swoją hip hopową karierę.
Początkowo muzykę traktował jako hobby, dorastając w biednej dzielnicy, otoczonej zaniedbanymi, opuszczonymi budynkami, wśród narkotyków i ulicznych gangów. Dopiero od 1993 roku, gdy zamieszkał w University City, zaczął poważnie myśleć o pisaniu tekstów. Razem z kumplem Kyjuanem ze szkoły średniej połączyli się z City Spudem, Murphym Lee, Alim i Jasonem i stworzyli formację rapową Nelly and The St. Lunatics. W 1996 roku zespół wylansował spory przebój "Gimme What Ya Want". Wkrótce potem Nelly zdecydował się rozpocząć karierę solową, podpisał kontrakt z wytwórnią Universal, jednak zespół wciąż istnieje.
Na swoim debiutanckim albumie "Country Grammar" (wrzesień 2000) Nelly wykorzystał różne zaskakujące elementy, jak np. dziecięcą piosenkę "Down Down Baby". Natomiast utwór "St. Louie" jest odą napisaną na cześć rodzinnego miasta, opisuje wszystko: od pobudki w niedzielny poranek do nocnych wyskoków. Na płycie wspomaga go wielu gości, jak byli koledzy z St. Lunatics, The Teamsters, Lil' Wayne z wytwórni Cash Money, czy Cedrik The Entertainer.
Płyta odniosła wielki sukces w USA, błyskawicznie uplasowała się na kilka tygodni na pierwszym miejscu zestawienia najpopularniejszych albumów. Chwytliwy tytułowy singiel "Country Grammar" utrzymał się na pierwszym miejscu Gorącej Listy Rapowych Singli Billboardu przez 4 tygodnie pod rząd, był mocno lansowany przez hip hopowe radia, a amerykańskie telewizje MTV, BET i THE BOX umieściły go na najwyższych rotacjach.
Po tym spektakularnym sukcesie Nelly został uhonorowany wieloma nagrodami i zaliczony przez magazyn "People" do grupy największych talentów 2001 roku. Dlatego też, drugi w jego dorobku album "Nellyville" (2002), miał pokazać "życie po osiągnięciu sukcesu". Piosenki tam prezentowane są żywe, ostre, prawdziwe. Pokazują, jak można urzeczywistniać sny i tworzyć nowe możliwości.
W jego twórczości nadal obecne jest rodzinne miasto, ze wszystkimi jego blaskami i cieniami. Wydaje się, że nawet będąc w drodze, Nelly nigdy na dobre nie opuszcza St. Louis. Na płycie znalazło się aż 19 utworów, w których gościnnie, poza St. Lunatics - "rodzinnym" zespołem Nelly'ego - pojawiają się: debiutant Dani Stevenson, The Neptunes, Justin Timberlake z boysbandu 'N Sync i Kelly Rowland, członkini popularnego tria Destiny's Child.
14 września 2004 roku ukazały się nowe krążki rapera z St. Louis, albumy "Sweat" oraz "Suit". Płyty te Nelly wydał we własnej wytwórni Derrty. Na płycie "Sweat" gościnnie wystąpili między innymi Christina Aguilera, Murphy Lee, Stephen Marley, Fat Joe, Young True, Remy, Lil' Flip i St. Lunatics. Natomiast na drugim krążku - "Suit" - można usłyszeć wokalistę country Tima McGrawa, Snoop Dooga, Rona Isleya, Mase i Anthony Hamiltona. Na pierwszym singlu promującym tą płytę znalazło suę nagranie "My Place".
O swojej muzyce raper powiedział: Nie brzmię jak ktokolwiek inny. Posiadam własny styl. Jestem rapującym bluesmanem. O swojej muzyce lubię myśleć jako o jazzowej wersji hip hopu.
Nelly znany jest też ze swych rozległych zainteresowań i aktywności - wziął udział w realizacji niezależnego filmu "Snipes" (2002), kolekcja jego sportowych ubrań cieszy się dużym uznaniem na rynku amerykańskim, a ponadto bardzo intensywnie angażuje się w działalność charytatywną, prowadzoną za pomocą założonej przez siebie fundacji pomagającej zaniedbanym wychowawczo dzieciom.

Raper pojawił się również na koncercie Tsunami Aid: A Concert for Hope po trzęsieniu ziemi na Oceanie Indyjskim. W listopadzie 2005 Nelly wydał składankę Sweatsuit, która zawierała utwory zarówno z albumu Sweat jak i Suit. Na liście utworów kompilacji znalazły się także trzy niepublikowane dotąd utwory, m.in. piosenka "Grillz" - czwarty w historii singel numer jeden na liście Billboard Hot 100.

W roku 2005, Nelly pojawił się gościnnie w utworze "Nasty Girl" nagranym wraz z Jagged Edge, Avery Storm i P. Diddy'm wydanym na pośmiertnym albumie Notoriousa B.I.G.'a Duets: The Final Chapter oraz jego własnym Sweatsuit. Raper użyczył swego głosu w kompozycji "To the Floor", która ukazała się na krążku Mariah Carey z roku 2005 The Emancipation of Mimi.

Rok później, Nelly gościnnie wystąpił w utworze "Call on Me", który ukazał się jako pierwszy singel z albumu Janet Jackson 20 Y.O. we wrześniu 2006 w Europie.
W roku 2007, raper pojawił się gościnnie w utworach na albumach R. Kelly'ego Double Up oraz T.I. T.I. vs. T.I.P.. Nelly nagrał także piosenkę "Switch" wraz z Ashanti. Singel "Cut It Out" wydany został pod koniec 2007 i promował krążek Brass Knuckles wydany dnia 16 września 2008 na amerykańskim rynku muzycznym. Pomimo, iż "Cut It Out" wyciekł znacznie wcześniej niż data premiery albumu, producenci zdecydowali się nie umieszczać tego utworu na oficjalnej trackliście krążka.

Oficjalnym pierwszym singlem promującym album stała się kompozycja "Wadsyaname", która zawierała sampel z utworu "All My Life" zespołu K-Ci and JoJo. Później Nelly potwierdził, że "Wadsyaname" nigdy nie był brany pod uwagę, iż znajdzie się na liście utworów Brass Knuckles. Raper wyjaśnił, że "piosenka została wydana jako singel, lecz nie promując żaden z albumów". Następnie Nelly nagrał wraz z Fergie utwór "Party People", który wydany został jako pierwszy, oficjalnie potwierdzony singel promujący krążek. Drugim singlem z krążka stała się piosenka "Body on Me" nagrana wspólnie z Akonem oraz Ashanti natomiast trzecią kompozycją prezentującą Brass Knuckles utwór stworzony wspólnie z Ciarą "Stepped on My J'z" wyprodukowany przez Jermaine Dupri.

12 listopada 2010 ukazał się szósty album rapera 5.0 z początku miał nosić tytuł po prostu Nelly następnie miał nosić obecną nazwę później skrócił ja do nazwy 5.0. Promował go internetowy singel 1000 Stacks z Diddy'm oraz zmodyfikowanym głosem zmarłego Notoriousa B.I.G.. Następnie wyszedł oficjalny pierwszy singel Just a Dream który osiągał sukces docierając do #3 miejsca listy Billboard Hot 100. Ostatni raz Nelly trafił na Top 10 z singlem Grillz w 2005 roku, który uplasował się na szczycie tego zestawienia. Drugim singlem jest Move That Body z Akonem i T-Painem który jak na razie dotarł na #54 miejsce wyższego notowania. Trzeci singel to Gone z Kelly Rowland .
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
[Hot s**t] Country grammarNelly04.20007[17]7[34]Fo' Reel Universal 156800[gold-US][written by Cornell Haynes/Jason Epperson][produced by Jason Epperson/Nelly][5[34].R&B Chart]
Let's get marriedJagged Edge Feat. Nelly01.2001197[1]---
E.I.Nelly10.200011[15]15[20]Universal MCSTD 40249 [UK][written by Nelly, Jason "Jay E" Epperson][Producer - Jason Epperson][10[23].R&B Chart]
Ride wit meNelly feat City Spud02.20013[15]3[29]Universal MCSTD 40252 [gold-US][gold-UK][sample z I like it-DeBarge][written by Jason Epperson/Cornell Haynes][produced by Jason Epperson/Nelly][34[20].R&B Chart]
Where the party at/Let' s get marriedJagged Edge feat Nelly06.200125[8]3[29]So So Def 79 626[written by Brandon Casey/Brian Casey/Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri/Cornell Haynes][produced by Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri][1[3][39].R&B Chart]
Batter upNelly & St. Lunatics09.200128[4]-Fo' Reel 015320[written by Jason Epperson/Steve Wills/Cornell Haynes/Janet Dubois/Jeff Barry][produced by Jason Epperson/Steve Wills]
#1Nelly10.2001-22[20]Priority[written by Cornell Haynes/Waiel Yaghnam][produced by Waiel Yaghnam][20[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Training day"]
GirlfriendN' Sync feat Nelly02.20022[26]5[20]Jive 40 013[silver-UK][written by Wade Robson/Justin Timberlake][produced by Chad Hugo/Pharrell Williams][23[20].R&B Chart]
Hot in herreNelly05.20024[37]1[7][26]Fo' Reel Universal 019 279[2x-platinum-US][silver-UK][written by Charles Brown/Cornell Haynes/Chad Hugo/Pharrell Williams][produced by Chad Hugo/Pharrell Williams][sample z Bustin loose-Chuck Brown & The Soul Searchers][1[6][29].R&B Chart]
Dilemma /Air force onesNelly feat Kelly Rowland07.20021[2][25]1[10][29]; side B:3[20]Fo' Reel Universal 019 509[platinum-UK][written by Ryan Bowser/Kenny Gamble/Cornell Haynes/Antoine Macon/Bunny Sigler][produced by BAM/Ryan Bowser][B:written by Robert Cleveland/Tohri Harper/Cornell Haynes/Ali Jones][produced by The Trackboyz][sample z "Love,need and want you"-Patti LaBelle][[1[9][32].R&B Chart]
Rock baby/DriverJagged Edge Feat. Nelly07.2002140[3]---
Work itNelly feat Justin Timberlake03.20037[24]-Universal MCST 40312 [UK][written by Epperson/Nelly/Justin Timberlake][produced by Jason Epperson]
Pimp juiceNelly04.2003-58[7]Fo' Reel 019509[ Producer - Jason Epperson][written by Bettye Crutcher/Jason Epperson/Cornell Haynes/Carl Smith][27[23].R&B Chart]
Shake ya tailfeatherNelly ,P.Diddy and Murphy Lee09.200310[18]1[4][30]Universal MCSTD 40337 [UK][gold-US][written by Jayson Bridges/Tohri Harper/Cornell Haynes/Varick Smith][produced by Jayson Bridges][3[23].R&B Chart][piosenka z filmu "Bad Boys II"]
Iz UNelly11.200336[4]103[3]Universal MCSTD 40346 [UK]
Work it [Reinvention]Nelly03.2004-68[5]Fo' Reel [ Producer - Jason Nevins/Scott Storch][written by Cornell Haynes/Justin Timberlake/Andre Young][65[20].R&B Chart]
What's it likeJagged Edge Feat. Nelly05.2004179[1]---
My place/Flap your wingsNelly07.20041[1][23]4[20];B:52[11]Derrty 003154[gold-US][silver-UK][written by El DeBarge/Randy DeBarge/Randy Edelman/Kenny Gamble/Cornell Haynes/Leon Huff/Dorian Moore][produced by Doe Mo Beats ][A:4[27].R&B Chart][B:written by Cornell Haynes/Chad Hugo/Pharrell Williams][B:produced by Chad Hugo/Pharrell Williams][B:18[20].R&B Chart]
Tilt ya head back/Na-Nana-NaNelly feat Christina Aquilera12.20045[25]58[6]Universal MCST 40396 [UK][gold-US][Written by Cornell Haynes/Curtis Mayfield/Dorian Moore/Tegemold Newton][produced by Doe Mo Beats ][sample z "Superfly"-Curtis Mayfield]
Over and over Nelly feat Tim McGraw01.200581[2]-Universal 2103770-
Over and overNelly feat Tim McGraw03.20051[1][29]3[24]Curb/Universal MCSTD40402 [UK][platinum-US][silver-UK][ Producer - Jason "Koko" Bridges ][written by Jayson Bridges/Cornell Haynes][51[20].R&B Chart]
N Dey Say Nelly02.20056[12]64[7]Universal MCSTD 40414[written by Cornell Haynes/Gary Kemp][ Producer - Jason "Koko" Bridges ][sample z "True"-Spandau Ballett]
ErrtimeNelly feat. Jung Tru & King Jacob05.2005-24[6]Derrty[gold-US][Written by Phalon Alexander/Terrence Bradley/Cornell Haynes/Jacob Thomas/Zak Wallace][produced by Jazze Pha ][59[14].R&B Chart][piosenka z filmu "The Longest Yard"]
Get It Poppin' Fat Joe Featuring Nelly7.200534[13]9[20]Terror Squad 93 794[gold-US][Written by Joe Cartagena/Scott Storch][produced by Scott Storch][17[18].R&B Chart]
GrillzNelly feat Paul Wall, Ali & Gipp 11.200524[17]1[2][28]Derrty/Fo' Reel 005897[platinum-US][Written by Jermaine Dupri/Cameron Gipp/Cornell Haynes/Ali Jones/James Phillips/Paul Slayton][produced by Jermaine Dupri/LROC][2[29].R&B Chart][sample z "Soldier"-Destiny's Child]
Fly AwayNelly 11.2005-124[1]Derrty/Fo' Reel -
Nasty GirlNotorious B.I.G. Featuring Diddy, Nelly, Jagged Edge And Avery Storm01.20061[2][51]44[15]Bad Boy 94 143[Written by Sean "Puffy" Combs/Angie Stone/Antoine Junias Whitley/Christopher Wallace/Cornell Haynes/El Debarge/Howard Lilly/Joyce Sims/Phalon Alexander/Ralph DiStasio/Steve Jordan][produced by Jazze Pha][20[19].R&B Chart]
Call On MeJanet Duet With Nelly07.200618[9]25[18]Virgin 76 928[Written by Jermaine Dupri/Johnta Austin/James Phillips/Cornell Haynes/Terry Lewis/Jimmy Jam][produced by Jermaine Dupri/Jimmy Jam/Terry Lewis/Janet Jackson][1[2][24].R&B Chart][sample z "Tell Me If You Still Care"-The S.O.S. Band]
WadsyanameNelly09.2007-43[6]Derrty 009971[Written by Ron Feemster/Cornell Haynes/Rory BennettRon Feemster/Cornell Haynes/Rory Bennett][produced by Neff-U][31[16].R&B Chart]
Party PeopleNelly feat. Fergie04.200814[15]40[10]Universal CATCO 137208326 [UK][Written by Cornell Haynes/Jamal Jones/Sean Garrett/Stacy Ferguson][produced by Polow Da Don/Sean Garrett][62[10].R&B Chart]
Body on MeNelly Feat. Akon & Ashanti06.200817[13]42[15]Universal CATCO 1781914[UK][Written by Cornell Haynes/Aliaune Thiam/Giorgio Tuinfort][produced by Aliaune Thiam][69[20].R&B Chart]
Here I AmRick Ross Feat. Nelly & Avery Storm07.2008-41[14]Def Jam 0012513[Written by William Roberts/Christopher Gholson/Cornell Haynes/Ralph DiStasio][produced by Drumma Boy Drumma Boy][9[24].R&B Chart]
Stepped on My J'zNelly Feat. Ciara & JD07.2008-90[1]Derrty[Written by Cornell Haynes/Jermaine Dupri/James PhillipsCornell Haynes/Jermaine Dupri/James Phillips][produced by Jermaine Dupri/LROC][62[10].R&B Chart]/td>
WarriorNelly08.2008-96[1]Derrty[Written by Cornell Haynes/Theron Feemster][produced by Theron Feemster]
Just a DreamNelly09.20108[27]3[28]Island USUM 71020948 [UK][4x-platinum-US][Written by Cornell Haynes/James Scheffer/Rico Love/Frank Romano][produced by Jim Jonsin/Rico LoveJim Jonsin/Rico Love]
Move That BodyNelly Feat. T-Pain & Akon10.201071[5]54[1]Universal USUM 71025153 [UK][Written by Aliaune Thiam/Cornell Haynes/Lukasz Gottwald/Shondrae Crawford/T-Pain][produced by Dr Luke/Shondrae Crawford][62[10].R&B Chart]/td>
Long GoneNelly feat. Plies & Chris Brown11.2010-121[1]Motown[Written by Chris Brown,Cornell Haynes,Ester Dean,Awesome Jones,Miles Jaye,Plies ][produced by Polow Da Don]
Miss meMohombi Feat. Nelly11.201066[1]-Island CATCO 164758975 [UK][Written by Mohombi/RedOne/Ilya S/Cornell Haynes][produced by RedOne/KnocDown]
Liv TonightNelly featuring Keri Hilson12.201054[4]75[1]Island USUM 71026179 [UK][Written by Cornell Haynes/Keri Hilson/Jermaine MZ Jackson/Andrew Harr][produced by The Runners]
GoneNelly feat. Kelly Rowland03.201158[7]113[5]Universal USUM 71028827 [UK][Written by Cornell Haynes, Jr., Richard Butler, James Scheffer, Earl Hood, Eric Goody II][produced by Jim Jonsin, Rico Love]
The ChampNelly feat. Kelly Rowland12.2011-61[3]Universal [Written by Cornell Haynes, Jr., Andrew Thielk, Eduardo Montilla][produced by Drew Money, Eddie Montilla]
Hey PorscheNelly feat. Kelly Rowland03.20136[20]42[3]Universal USUM 71300653 [UK][gold-UK][Written by Cornell Haynes, Jr. Justin Franks David Glass Breyan Isaac Harrison Kipner][produced by DJ Frank E]
CruiseFlorida Georgia Line featuring Nelly08.201375[1]113[5]Island/Nashville USUM 71207991 [UK][Written by Brian Kelley, Tyler Hubbard, Joey Moi, Chase Rice, Jesse Rice][produced by Joey Moi]
Get Like MeNelly featuring Nicki Minaj and Pharrell10.201319[4]108Republic USUM 71308180 [UK][Written by Cornell Haynes, Jr. Onika Maraj Pharrell Williams ][produced by Pharrell Wiliams]
The FixNelly featuring Jeremih08.201582[3]62[1]Records QM33K1500003 [UK][platinum-US][Written by Cornell Haynes, Jr. Jeremih Felton, Dijon McFarlane, Mikely Adams, Ceresia Blanchard, Devon Bell, Kaleb Rollins, Marvin Gaye, Odell Brown, David Ritz][produced by DJ Mustard ,Mike Free]
Die a Happy ManNelly 03.2011-83[1]Records[Written by Thomas Rhett, Sean Douglas, Joe Spargur]

Albumy [US] all time *271*-albums 6/#1 [3]/Top10 [4]/261 weeks
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Country grammarNelly07.200014[68][02.2001]1[5][104]Fo' Reel 57 743[diamond-US][platinum-UK][produced by Jason Epperson/City Spud/Steve Wills]
NellyvilleNelly07.20022[52]1[4][72]Fo' Reel 017747[6x-platinium-US][2x-platinum-UK][producers by Jason Epperson/Just Blaze/Justin Timberlake/Ryan Bowser/Chad Hugo/Pharrell Williams]
Da Derrty versionsNelly11.200394[3]12[21]Fo' Reel 001665[platinium-US]
SweatNelly09.200411[26]2[25]Derrty 003314[platinium-US][gold-UK][producers by The Alchemist/Dirty Swift/Jason Epperson/Jasper Cameron/Jayson Bridges/Jazze Pha/T-Mix/Chad Hugo/Pharrell Williams]
SuitNelly09.20048[35]1[1][34]Derrty 003316[3x-platinium-US][platinum-UK][produced by Beat Bullies/Big Boi/Earl Gaynor/Jayson Bridges/Jazze Pha/Jermaine Dupri/L-Roc/Robert & Sam Gerongco/Soulshock/Chad Hugo/Pharrell Williams]
SweatsuitNelly11.200541[11]26[22] Fo' Reel 005825[gold]
Brass KnucklesNelly09.200820[3]3[10]Universal 1768847 [UK][gold-US][producers by Polow Da Don/Jermaine Dupri/Akon/Chad Hugo/Pharrell Williams/Various]
5.0Nelly11.201059[6]10[20]Universal 2753541 [UK][producers by Danny Morris/Don Vito/Infamous/Jim Jonsin/Rico Love/The Runners/Brandon Bowles/E/Dr Luke/Shondrae Crawford/Polow da Don/Earl Hood/The Smash Factory]
M.O.Nelly09.201389[1]14[2]Republic 3756643 [UK][producers by Nelly (exec.) ,DJ Frank E, Detail, J.U.S.T.I.C.E. League, John "$K", McGee, K-Mack ,Planet VI, Pharrell Williams, Rico Love, Sag ,Live, Soul Unique ]

czwartek, 29 września 2016

Lacuna Coil

Lacuna Coil – włoska grupa muzyczna grająca gothic metal, utworzona w 1994 roku w Mediolanie. Dawniej znana była jako Sleep of Right i Ethereal.
Muzyka Lacuna Coil jest inspirowana gotyckim brzmieniem muzyki średniowiecznej, jest to jednak mniej widoczne niż w przypadku podobnych zespołów. Na muzykę grupy wpływali tacy artyści jak: Tiamat, Paradise Lost, Septicflesh, Type O Negative, Opeth, Dragons from Gothland i wiele innych.

Grupa powstała w 1994 roku jako Sleep of Right, ale szybko zmieniła nazwę na Ethereal i podpisała kontrakt z wytwórnią Century Media Records. Okazało się, że nazwa zespołu została już wcześniej wykorzystana, zmieniono ją na Lacuna Coil (nazwa znaczy „pusta spirala” – lacuna to włoskie określenie na pustkę lub zapomnienie, a coil z języka angielskiego oznacza spiralę).

Lacuna Coil składała się wówczas z wokalistów: Cristiny Scabbii i Andrei Ferro (ten układ utrzymuje się do dziś) oraz basisty Marca Cotiego Zelatiego. W 1997 roku wydali pierwszy studyjny album Lacuna Coil.
Andrea Ferro i Marco Coti Zelati założyli zespół Sleep of Right w 1994 roku w Mediolanie we Włoszech. Po jakimś czasie do zespołu dołączył gitarzysta Raffaele Zagaria oraz perkusista Michaelangelo. Po wydaniu dwóch albumów demo, Bleeding Souls i Noise of Bolgia, Claudio Leo dołączył do zespołu jako drugi gitarzysta, a Leonardo Forti zastąpił ówczesnego perkusistę Michaelangelo po jego odejściu. Po pewnym czasie Cristina Scabbia została zaangażowana w pracę w zespole. Na początku była ona proszona o lekki wokal w tle utworów, jednak niedługo po tym stała się oficjalnym członkiem Sleep of Right. Później grupa zmieniła nazwę na Ethereal i podpisała pierwszy kontrakt z wytwórnią Century Media Records pod koniec 1997 roku. Okazało się jednak że nazwa Ethereal była już zajęta przez grecką grupę muzyczną, więc zespół zmienił nazwę na Lacuna Coil, co w tłumaczeniu oznacza „pusta spirala”.

Lacuna Coil wydali pierwszy minialbum Lacuna Coil nakładem Century Media Records w 1998 roku. Krótko potem z zespołu odeszli Raffael Zagaria, Claudio Leo, oraz Leonardo Forti. W zastępstwie dołączyli gitarzysta Cristiano Migliore i perkusista Cristiano Mozzati. Po tych zmianach i wydaniu minialbumu zespół wybrał się na pierwszą trasę koncertową jako support zespołu Moonspell.
Po wydaniu pierwszego albumu lp In a Reverie, do zespołu dołączył drugi gitarzysta, Marco Biazzi. Po wydaniu albumu zespół udał się w Europejskie Tournée wraz z zespołem Skyclad. Allmusic oceniło album na 4 z 5 możliwych gwiazdek. Klasę albumu zauważył również magazyn Rolling Stone zapraszając Lacuna Coil na sponsorowane przyjęcie w Mediolanie.


W 2000 roku ukazał się kolejny minialbum zespołu zatytułowany Halflife zawierający pięć utworów, w tym wersję demo utworu „Senzafine”, zaśpiewanego w ojczystym języku członków zespołu, po włosku. „Senzafine” znalazło się na albumie Unleashed Memories wydanym w 2001 roku. Album początkowo zawierał 10 utworów, jednak na reedycji zostały dołączone utwory z Halflife.


Albumem przełomowym dla zespołu stał się wydany w 2002 roku album Comalies, który został bardzo gorąco przyjęty przez środowisko heavy metalowe.Po tym sukcesie grupa zdecydowała się otworzyć podbój na amerykański rynek muzyczny, na którym dotąd była nieznana. Pierwszą okazją do zaprezentowania się przed amerykańską publicznością był udział w programie telewizyjnym Uranium. Rok później pierwszy singel z albumu Comalies - „Heaven's a Lie” przyciągnął uwagę radia i telewizji w północnej Ameryce. Na początku 2005 roku singel „Heaven’s a Lie” zdobył nagrodę Independent Music Awards za najlepszy utwór rock/metal. Kolejny singel „Swamped” został użyty w grze komputerowej Vampire: The Masquerade – Bloodlines, a także pojawił się na ścieżce dźwiękowej filmu Resident Evil 2: Apokalipsa. Teledyski do obu singli często pojawiały się w Headbangers Ball na MTV2.

W 2004 roku Comalies stała się najlepiej sprzedającą się płytą w historii Century Media Records. Grupa również uczestniczyła na światowej sławy wydarzeniu muzyki metalowej: Ozzfest.


Karmacode – został wydany w kwietniu 2006. Pierwszy singel z tego albumu „Our Truth” znalazł się na soundtracku do filmu Underworld: Evolution, oraz został użyty w dwóch grach muzycznych Rock Band 2 i Guitar Hero World Tour. Klip do tego utworu był często puszczany w MTV, a singel znalazł się na liście 40 najlepiej sprzedających się albumów w USA.

Podczas Europejskiego tournée w 2005 roku, zespół grał 2 nowe utwory (tytuły robocze: „A2” i „Antonio”) na niektórych koncertach. „Our Truth” powstało na bazie „Antonio”, a „A2” okazało się być tym samym utworem co „Fragile”, który jest pierwszym utworem na Karmacode.

Karmacode zadebiutował na 28 miejscu na liście Billboardu i spotkało się z pozytywną opinią krytyków i prasy muzycznej. Promując swój album, na początku 2006 roku Lacuna Coil wybrali się w trasę koncertową po Północnej Ameryce wraz z Robem Zombie. Pojawili się również na Ozzfeście na głównej scenie. Kolejnym wielkim wydarzeniem w 2006 roku w którym uczestniczył zespół był Download Festival, gdzie głównymi gwiazdami były Metallica, Tool i Guns N’ Roses. W grudniu tamtego roku Lacuna Coil wybrało się na kolejną trasę po Stanach Zjednoczonych koncertując razem z In Flames, The Sword i Seemless.

W sumie do Karmacode ukazały się cztery single: „Our Truth”, „Closer”, „Within Me”, oraz cover Depeche Mode „Enjoy the Silence”.

W marcu 2007 roku Lacuna Coil dołączyli do Stone Sour i Shadows Fall na trasę koncertową Jägermeister Music Tour. W maju zespół wybrał się na amerykańskie tournée The Hottest Chicks in Metal Tour 2007 wraz z Within Temptation i The Gathering.

Pomimo masy zaplanowanych koncertów zespół brał również udział w kilku koncertach nie będących częścią oficjalnej trasy koncertowej. W kwietniu 2007 roku zespół zagrał w Raleigh (Karolina Północna, USA) aby zagrać z lokalnymi zespołami Wounded Soul, Blatant Disarray i Shadows Fall. Drugim wyjątkiem (też w kwietniu) był koncert w Albuquerque (Nowy Meksyk, USA), gdzie zespół grał ze Stolen Babies, Beneath the Sky i Shadows Fall.

W październiku 2007 roku Lacuna Coil po raz pierwszy zagrali w Japonii,jako część Loudpark Festival '07 w Saitamie. W listopadzie zespół wybrał się na australijską część trasy koncertowej organizowanej przez Megadeth, Gigantour gdzie grali obok gospodarza oraz DevilDriver, Static-X czy Bring Me the Horizon.
Visual Karma (Body, Mind and Soul)


Pierwsze informacje o nowym albumie grupy pojawiły się w magazynie Rock Sound. W wywiadzie dla tego magazynu zostało już wyjawione przez wokalistów: Cristinę Scabbię i Andrea Ferro że producentem albumu zostanie Don Gilmore, z którym szlifowali oni również wymowę angielskich tekstów. Od początku było też wiadome że na albumie będzie można usłyszeć bliskowschodnie i arabskie akcenty.

W lutym i marcu 2009 roku, Lacuna Coil zagrali na australijskim festiwalu Soundwave Festival wu boku DevilDriver, In Flames, Lamb of God oraz Nine Inch Nails. Festiwal odbywał się w pięciu miastach. Podczas tamtych koncertów grupa po raz pierwszy grała nowy utwór „Spellbound”, który potem ukazał się na nowym albumie i singlu.

13 grudnia 2008 roku ujawniony został tytuł albumu: Shallow Life. Album został wydany w Europie 20 kwietnia 2009, a w USA dzień później. Album zadebiutował na liście Billboardu na 16 miejscu, co uczyniło z Shallow Life pierwszy album grupy który dostał się do pierwszej dwudziestki tego zestawienia.

Shallow Life obok gothic metalu z którego głównie znamy zespół, przedstawia nam również elementy rocka alternatywnego i hard rocka. W całość wmieszane są elementy orientalne.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Our Truth/Without a ReasonLacuna Coil04.200640[2]-Century Media 776598[written by Marco Biazzi, Marco Coti Zelati, Andrea Ferro, Cristiano Migliore, Cristiano Mozzati, Cristina Scabbia][produced by Waldemar Sorychta]
Enjoy the Silence/Virtual EnvironmentLacuna Coil07.200641[2]-Century Media 776618[written by Martin Gore][produced by Waldemar Sorychta]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
ComaliesLacuna Coil 08.2004-178[4]Century Media 8160[produced by Waldemar Sorychta]
KarmacodeLacuna Coil 04.200647[2]28[9]Century Media 776602[produced by Waldemar Sorychta]
Shallow LifeLacuna Coil 04.200942[1]16[3]Century Media 9978802[produced by Don Gilmore]
Dark AdrenalineLacuna Coil 01.201248[1]15[3]Century Media 9981322[produced by Don Gilmore]
Broken Crown HaloLacuna Coil 04.201445[1]27[1]Century Media 9983632[produced by Jay Baumgardner]
DeliriumLacuna Coil 05.201642[1]33[1]Century Media 88985313752[produced by Marco Coti Zelati]

Nick Lachey

Nicholas Scott Lachey urodził się 9 listopada 1973 roku w Stanach Zjednoczonych. W latach 90-tych był liderem boysbandu 98 Degrees.
Jako dziecko Nick wolał sport niż muzykę. Dopiero na studiach ta hierarchia się odwróciła. Wkrótce po tym, wraz ze swoim bratem Drew i kolegami Justinem Jeffre oraz Jeffem Timmonsem, Lachey założył zespół 98 Degrees.
 W takim składzie formacja wydała cztery platynowe albumy oraz kilkanaście singli - m.in. "My Everything", "Way You Want Me To" czy "Give Me Just One Night" - które szybko stawały się przebojami.


W 2002 roku Lachey rozpoczął solową karierę i rok później wydał swój debiutancki album "SoulO". Artysta powrócił dopiero w 2006 roku z albumem "What’s Left of Me".


Lachey próbował także swoich sił jako aktor. Zagrał m.in. w kilku odcinkach "Czarodziejek" i w filmie "Czarownica".

 Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
This I SwearNick Lachey11.2003-111Universal B0002548-32 [written by David Eriksen, John Reid]
What's Left of MeNick Lachey03.200647[3]6[25]Jive[gold-US][written by Nick Lachey, Jess Cates, Emanuel Kiriakou, Lindy Robbins][produced by Emanuel Kiriakou]
I Can't Hate You AnymoreNick Lachey09.2006-87[6]Jive[written by Nick Lachey, Rob Wells, Jess Cates, Lindy Robbins][produced by Rob Wells]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SoulONick Lachey11.2003-51[2]Universal 000 190[produced by Walter Afanasieff, Gary Baker, Stuart Brawley, Guy Chambers, David Eriksen, Trina Harmon, Nick Lachey, Anthony Little, The Matrix, Steve Power]
What's Left of MeNick Lachey05.200691[1]2[14]Jive 82876848612 [UK][gold-US]