poniedziałek, 3 lutego 2025

Jet

JET, grupa brytyjska. Powstała w czerwcu 1974 w Londynie. W jej składzie znalazło się pięciu doświadczonych muzyków: Peter Oxendale - k i Martin Gordon (1954, Hitchin, Hertfordshire) - b obaj wywodzący się ze Sparks, Andy Ellison - voc i Chris Townson - dr, wcześniej związani z John's Children, oraz David O'list (13.12.1948, Chiswick, Londyn) - g, p, tp, fl, voc, mający za sobą współpracę m.in. z The Attack, The Nice i Roxy Music. W pierwszej połowie 1976 najpierw O'lista zastąpił Ian McLeod-g, a później na miejsce Oxendale'a pojawił się Trevor White (3.10.1947, Leatherhead, Surrey) - g, jeszcze jeden były muzyk John's Children. Działała do jesieni 1976r. 

Odrodziła się w kwietniu 2000 w składzie: Ellison, Gordon, Townson, McLeod, White.
Grupa, utworzona przez Gordona, pragnęła zdyskontować popularność glam rocka, i wszystko wskazywało na to, że bez trudu osiągnie cel. Jej karierą pokierowała agencja RAM, która opiekowała się Garym Glitterem. Piątce muzyków udało się też podpisać kontrakt fonograficzny z CBS, a produkcji jej nagrań podjął się Roy Thomas Baker, współtwórca sukcesu Queen.

 Jednakże płyty Jet - single My river/Quandary z 1974 i Nothing To Do With Us/Brain Damage z 1975 oraz album "Jet" z marca 1975 (zrealizowany między listopadem 1974 a styczniem 1975 w SARM Studios v londyńskim East Endzie) - spotkały się więcej niż z chłodnym przyjęciem. Okazały się bowiem dokonaniami zbyt ambitnymi i wydumanymi jak na oczekiwania zwolenników glam rocka. Za bardzo też kojarzyły się z tym, co proponowały wcześniejsze zespoły całej piątki, zwłaszcza Sparks.
 

Przeszkodą we wspólnej karierze okazało się wreszcie to, co miało być największym atutem Jet: bogata przeszłość muzyków, sprawiająca, że ujrzano w nich weteranów, a nie odnowicieli stylu. Formacji nie pomogła w przebiciu się zorganizowana wiosną 1975 trasa po kraju u boku Iana Huntera. A niepowodzenia były źródłem wewnętrznych konfliktów. Skład zaczął się wykruszać i rozpoczęta już praca nad drugim albumem nie została ukończona; powstały jedynie cztery nagrania, m.in. Dirty Pictures i Sail Away. Jesienią 1976 drogi muzyków się rozeszły.
 

Zaraz po rozwiązaniu grupy Gordon wyjechał do Nowego Jorku i tam utworzył z Ianem Northern z Milk 'N' Cookies formację Ian's Radio. Townson przerwał na wiele lat karierę muzyka. Także McLeod odstawił gitarę do kąta i został mleczarzem. Jedynie Ellison nie chciał się pogodzić z niepowodzeniami Jet i zainteresował ostatnimi wspólnymi nagraniami małą firmę Chiswick. Ta zdecydowała się na wydanie wiosną 1977 singla Dirty Pictures/Sail Away, ale sygnowanego zupełnie nową nazwą: Radio Stars. Taki był początek zespołu, do którego Ellison pozyskał też Gordona i McLeoda.
 

W kwietniu 2000 grupa Jet wznowiła działalność na trasę po Wielkiej Brytanii, Niemczech i Holandii z reaktywowanymi tak jak ona formacjami John's Children i Radio Stars (trzon wszystkich stanowili ci sami muzycy). Wspólne tournee zostało w 2001 udokumentowane albumem "Music For The Herd Of Herring". Zawierał on m.in. nowe wersje takich utworów Jet, jak Cover Girl i Nothing To Do With Us.
Gordon jako solista nagrał płyty "The Baboon In The Basement" (Radiant Future, 2003) i "The Joy Of More Hogwash" (Radiant Future, 2004).

Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
My River / QuandaryJet03.1975--CBS CBS 3143[written by David O'List][produced by Roy Thomas Baker]
Nothing To Do With UsJet06.1975--CBS CBS 3317[written by Martin Gordon][produced by Roy Thomas Baker]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
JetJet05.1975--CBS S-80699-

Jethro Tull

Jethro Tull został założony w 1967 r. w Luton (Anglia), kiedy to Ian Andersen (ur. 10.08.1947 r. w Edynburgu, Szkocja; śpiew, flet) i Glenn Cornick (ur. 24.04.1947 r. w Barrow-in-Furness, Cumbria, Anglia; bas), członkowie bluesowej grupy John Evan's Smash, poznali Micka Abrahamsa (ur. 7.04.1943 r. w Luton, Bedfordshire, Anglia; gitara, śpiew) i Clive'a Bunkera (ur. 12.12.1946 r. w Blackpool, Lancashire, Anglia; perkusja), kolegę Abrahamsa z prowincjonalnej grupy McGregor's Engine.

 

Kwartet zadebiutował w marcu następnego roku utworami "Sunshine Day" i "Aeroplane". Ten komercyjnie nastawiony singel, z błędem w nazwie zespołu na nalepce (Jethro Toe), był jedynie zapowiedzią tego, co miało nadejść. Regularne występy w słynnym londyńskim klubie Marquee oraz sensacyjny występ na Sunbury Blues Festival w lecie 1967 r. potwierdziły rosnącą reputację grupy. Równocześnie "Song For Jeffrey", pierwszy utwór kwartetu wydany przez wytwórnię Island, dał wyobrażenie o muzyce, jaką będzie proponował nowy zespół. Potoczyste, improwizowane solówki bluesowe Abrahamsa i charakterystyczny stylizowany głos Andersena łącząc się doskonale stworzyły zręb płyty This Was - dla wielu najlepszej w kolekcji Tull. Materiał na niej zawarty był raczej wtórny, jednak zaangażowanie muzyków i dynamiczna gra Andersena na flecie, wzorowana na stylu jazzmana Raahsana Rolanda Kirka, wyjątkowo przekonujące. Album dotarł do pierwszej dziesiątki listy bestsellerów w Anglii, głównie dzięki reputacji, jaką członkowie Jethro Tull zyskali poprzez swoje liczne i niezwykłe koncerty, na których prym wiódł ekstrawagancki wokalista. Jego przesadna gestykulacja, długie zjeżone włosy, wystrzępiony płaszcz oraz wyróżniający się sposób stania na jednej nodze, wykreowały przyciągającą osobowość sceniczną do tego stopnia, że dla wielu widzów Jethro Tull było pseudonimem tego oryginalnego lidera, a pozostali muzycy jedynie jego podwładnymi. Wrażenie to utwierdzało się na skutek wewnętrznych kłótni w zespole (w rzeczywistości Jethro Tull to imię i nazwisko osiemnasto-wiecznego brytyjskiego agronoma).
 

W listopadzie 1968 r. Mick Abrahams opuścił zespół i założył Blodwyn Pig. Kiedy okazało się, że charakter przyszłego gitarzysty, Black Sabbath Tony'ego Iommiego, uniemożliwia współpracę z nim, przyjęto do zespołu Martina Barre (ur. 17.11.1946), z którym nagrano Stand Up, drugi wybitny album, który zajął pierwsze miejsca na listach przebojów. Później grupa została wzmocniona przez Johna Evana (właśc. John Evans, ur. 28.03.1948 r., w Blackpool; klawisze), pierwszego z blackpoolowskich znajomych Andersena, który został zaproszony do przyłączenia się do zespołu.
 

Wkrótce ukazał się Benefit, ostatni zdecydowanie bluesowy album. a okres ten odznaczył się także trzema singlami,które znalazły się w angielskiej Top 10: "Living In The Past", "Sweet Dream" (oba w 1969 r.) i "The Witch's Promise" (1970 r.). Potem zespół opuścił Cornick i założył Wild Turkey, a do nagrania kolejnej płyty Aqualung zaproszony został Jeffrey Hammond-Hammond (ur. 30.07.1946 r.). Ten ambitny i prawdopodobnie najpopularniejszy album grupy zawierał rozważania Andersena na temat religii i zawierał kilka utworów, które przez długi czas zachowywały dużą popularność, m.in. "My God" i "Locomotive Breath".
 

Clive Bunker, ostatni z oryginalnych członków formacji poza Andersenem, porzucił zespół w maju 1971 r. Zastąpił go kolejny eks-praktykant z zespołu Johna Evana - Barriemore Barlow (ur. 10.09.1949 r.). Stało się to w momencie, gdy Jethro Tull wchodził w swój najbardziej kontrowersyjny okres. Chociaż longplay Thick As A Brick zajął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów i osiągnął 5. pozycję w Anglii, krytycy zaczęli mieć zastrzeżenia do mętnych pomysłów, na jakich opierał się Andersen. 

Nawet jeśli prasa zachowała się wstrzemięźliwie w przypadku tej płyty, to na albumie A Passion Play nie zostawiła suchej nitki. Album został belitośnie skrytykowany jako pretensjonalny, niezrozumiały produkt egotysty i jego neofitów. Tak silna niechęć z pewnością musiała boleć. Andersen odciął się, ogłaszając swoje bezterminowe wycofanie się z życia artystycznego. Nadal jednak odnosił sukcesy w Ameryce, gdzie album ten jako drugi w historii Tull znalazł się na czele listy przebojów. To bez wątpienia musiało złagodzić gniew lidera.
 

Kolejny longplay War Child, wydany w 1974 roku, drugi na liście najpopularniejszych płyt długogrających w Stanach, ponownie nie zmieścił się na listach angielskich. Większą popularność zdobył album Minstrel In The Gallery, który ukazał się rok później. Wydanie w 1976 r. płyty Too Old To Rock 'N' Roll. Too Young To Die zbiegło się z odejściem Hammonda-Hammonda, którego zastąpił John GIascock (ur. w 1953 w Londynie, zm. 17.11.1979 r. w Londynie), poprzednio członek takich zespołów, jak The Gods, Toe Fat i Chicken Shack.
 

Kolejne longplaye - Songs From The Wood z 1977 r. i wydany kilka miesięcy po nim Heavy Horses - miały bardziej pastoralne brzmienie, jako że Andersen porzucił manieryczne podejście, charakterystyczne dla poprzednich albumów. David Palmer, który aranżował wszystkie - z wyjątkiem pierwszego - albumy Jethro Tull, dołączył do zespołu jako drugi członek grający na instrumentach klawiszowych. Miało to miejsce w okresie, gdy grupa wchodziła w kolejną wysoce pomyślną fazę swojego rozwoju, z punktem kulminacyjnym w listopadzie 1978 r., kiedy to koncert w nowojorskiej Madison Square Garden transmitowano na żywo poprzez satelitę na cały świat. Niestety, przedwczesna śmierć Glascocka w 1979 r. podczas operacji serca była zapowiedzią okresu niepewno ści, który zakończył się wewnętrznymi przetasowaniami.
 

W 1980 r. Andersen rozpoczął pracę nad planowanym albumem solowym, zatrzymując Barre'a, nowego gitarzystę basowego Dave'a Pegga (ur. 2.11.1967 r. w Birmingham, wcześniej w Fairport Cinvention) i dodając Eddiego Jobsona (dawniej Curved Air, Roxy Music i U.K.; klawisze, skrzypce) oraz Marka Craneya (perkusja). Długoletnia świta Barlow, Evan i Palmer musiała pójść dalej własnymi drogami.
 

Ukończony w tym składzie longplay został wreszcie wydany w 1980 r. pod szyldem Jethro Tull i zapoczątkował słabszy okres w historii zespołu. Wtedy to powstał m.in. bodaj najsłabszy okres w historii grupy album Under Wraps, zupełnie nietullowski, przesycony elektroniką i bardziej przypominający produkcje popularnych wówczas grup spod znaku new romantic, Ian Andersen w porę zrozumiał swój błąd i powrócił w 1987 r. doskonałym longplayem Crest Of A Knave, na którym po raz pierwszy objawiła się fascynacja Martina Barre'a grą... Marka Knopflera. 22 lutego 1989 r. Jethro Tull otrzymał nagrodę "Grammy" dla najlepszego zespołu heavymetalowego (!), dystansując m.in. Metallikę, co było niesamowitą wręcz sensacją.
 

Wyróżnienie zbiegło się z 20. rocznicą działalności grupy, uświetnioną wydaniem wspaniałego zestawu płyt z nagraniowymi rarytasami. W 1989 r. i 1991 r. formacja nagrała kolejne udane longplaye studyjne Rock Island i Catfish Rising, a w 1992 r. na albumie A Little Light Mucic zaprezentowała swoje najsłynniejsze utwory, zarejestrowane podczas nietypowego, akustycznego tournee po świecie. Jethro Tull mimo długiego stażu wciąż cieszy się zasłużoną popularnością, o czym świadczy duża liczba widzów na ich koncertach. 

Wiosną 1993 r. z okazji ćwierćwiecza istnienia na rynku ukazał się kolejny, pięknie wydany, okolicznościowy zestaw The 25th Anniversary Box Set uzupełniony jesienią tego samego roku zbiorem Night Cap. Warto też wiedzieć, że lider grupy jest uznanym przedsiębiorcą i właścicielem połaci ziemi na zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz wysoce dochodowej przetwórni łososi Strathaird Salmon. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Sunshine Day / AeroplaneJethro Tull03.1968--MGM MGM 1384/-[written by Mick Abrahams][produced by Derek Lawrence]
A Song For Jeffrey / One For John GeeJethro Tull08.1968--Island WIP 6043/-[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
Love story/ A Christmas SongJethro Tull12.196829[8]-Island WIP 6048/Reprise 0815[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
Living in the past/ Driving SongJethro Tull05.19693[14]-Island WIP 6056/Reprise 0845[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Sweet dream/ 17 Jethro Tull10.19697[11]-Chrysalis WIP 6070/Reprise 0886[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Teacher /The witches promiseJethro Tull01.19704[9]-Chrysalis WIP 6077/Reprise 0899[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Inside / Alive And Well And Living InJethro Tull05.1970--Island WIP 6081/Reprise 0927[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Hymn 43/Mother gooseJethro Tull08.1971-91[2]-/Reprise 1024 [written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Life is a long song / Up The 'Pool Jethro Tull09.197111[8]-Chrysalis WIP 6106/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Thick as a brick/Hymn 43 Jethro Tull04.1972---/Chrysalis 1153[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Ian Anderson]
Living In The Past / Christmas SongJethro Tull10.1972-11[14]-/Chrysalis 2006[written by Ian Anderson][produced by Terry Ellis and Jethro Tull]
A passion play/A passion play [edit #9]Jethro Tull05.1973-80[5]-/Chrysalis 2012 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
A passion play [edit #10/A passion play [edit #6]Jethro Tull09.1973-105[3]-/Chrysalis 2017 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Bungle in the jungle/ Back-Door AngelsJethro Tull11.1974-12[16]Chrysalis CHS 2054/Chrysalis 2101[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Skating Away On The Thin Ice Of The New Day / SealionJethro Tull01.1974---/Chrysalis CRS 2103[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Minstrel in the gallery/ Summerday SandsJethro Tull10.1975-79[4]Chrysalis CHS 2075/Chrysalis 2106[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Locomotive breath/ Fat ManJethro Tull02.1976-62[8]-/Chrysalis CRS 2110[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson and Terry Ellis]
Too Old To Rock'N'Roll / Rainbow BluesJethro Tull03.1976--Chrysalis CHS 2086/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Too Old To Rock'N'Roll // Bad-Eyed And LovelessJethro Tull04.1976---/Chrysalis CRS 2114[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Ring out solstice bells EP.Jethro Tull12.197628[6]Chrysalis CXP 2/-
The Whistler/ Strip CartoonJethro Tull04.1977-59[6]Chrysalis CHS 2135/Chrysalis 2135 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Moths / Life Is A Long SongJethro Tull04.1978--Chrysalis CHS 2214/Chrysalis 2214 [written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
A Stitch In Time / Sweet DreamJethro Tull11.1978--Chrysalis CHS 2260/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
North Sea Oil / ElegyJethro Tull09.1979--Chrysalis CHS 2378/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Home /Warm SporranJethro Tull11.1979--Chrysalis CHS 2387/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson, Robin Black]
Working John, Working Joe / Fylingdale FlyerJethro Tull10.1980--Chrysalis CHS 2468/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson, Robin Black]
Fallen On Hard Times / Pussy WillowJethro Tull05.1982-108[2]Chrysalis CHS 2613/Chrysalis 2613[written by Ian Anderson][produced by Paul Samwell-Smith]
Broadsword / Fallen On Hard TimesJethro Tull05.1982--Chrysalis CHS 2616/-[written by Ian Anderson][produced by Paul Samwell-Smith]
Lap Of Luxury / AstronomyJethro Tull09.198470[2]-Chrysalis TULL 1/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Coronach / Jack Frost And The Hooded CrowJethro Tull06.1986--Chrysalis TULL 2/-[written by David Palmer][produced by David Palmer]
Steel Monkey / Down At The End Of Your RoadJethro Tull10.198784[4]-Chrysalis TULL 3/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Said She Was A Dancer / Dogs In The MidwinterJethro Tull12.198755[4]-Chrysalis TULL 4/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Another Christmas Song / Intro-A Christmas SongJethro Tull11.198995[2]-Chrysalis TULL 5/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
This Is Not Love / Night In The WildernessJethro Tull08.1991--Chrysalis TULL 6/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Rocks on the road/Jack-A-LynnJethro Tull03.199247[3]-Chrysalis TULL 7/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Living in the [Slightly more recent] pastJethro Tull05.199332[3]-Chrysalis CHS 3970/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
Bends like a willowJethro Tull12.1999136[1]-Papillion BTFLYS 0001/-[written by Ian Anderson][produced by Ian Anderson]
The Christmas EP: Ring Out Solstice Bells / God Rest Ye Merry Gentlemen / SlipstreamJethro Tull12.200478[2]-R&M;/-

Albumy
*61*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
This was
1 My Sunday Feeling 3:42 2 Some Day The Sun Won't Shine For You 2:49 3 Beggar's Farm 4:20 4 Move On Alone 1:59 5 Serenade To A Cuckoo 6:11 6 Dharma For One 4:16 7 It's Breaking Me Up 5:05 8 Cat's Squirrel 5:44 9 A Song For Jeffrey 3:23 10 Round 0:49
Jethro Tull25.10.196810[22]62[17]Island ILPS 9085/Reprise RS 6336[produced by Terry Ellis and Jethro Tull ]
Stand up
1 A New Day Yesterday 4:10 2 Jeffrey Goes To Leicester Square 2:12 3 Bourée 3:47 4 Back To The Family 3:48 5 Look Into The Sun 4:21 6 Nothing Is Easy 4:26 7 Fat Man 2:52 8 We Used To Know 4:00 9 Reasons For Waiting 4:06 10 For A Thousand Mothers 4:13
Jethro Tull1.08.19691[5][29]20[40]Island ILPS 9103/Reprise RS 6360[silver-UK][gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Benefit
1 With You There To Help Me 6:17 2 Nothing To Say 5:12 3 Inside 3:49 4 Son 2:50 5 For Michael Collins, Jeffrey and Me 3:49 6 To Cry You A Song 6:12 7 A Time For Everything 2:43 8 Teacher 3:59 9 Play In Time 3:48 10 Sossity, You're A Woman 4:30
Jethro Tull1.05.19703[13]11[41]Island ILPS 9123/Reprise RS 6400[gold-US][produced by Ian Anderson ]
Aqualung
1 Aqualung 6:31 2 Cross-Eyed Mary 4:09 3 Cheap Day Return 1:23 4 Mother Goose 3:52 5 Wond'ring Aloud 1:56 6 Up To Me 3:18 7 My God 7:10 8 Hymn 43 3:18 9 Slipstream 1:13 10 Locomotive Breath 4:25 11 Wind-Up 5:42
Jethro Tull19.03.19714[21]7[76]Island ILPS 9145/Reprise MS 2036[gold-UK][3x-platinum-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Thick as a brick
1 Thick As A Brick (Part 1) 22:39 2 Thick As A Brick (Part 2) 21:05
Jethro Tull10.03.19725[14]1[2][46]Chrysalis CHR 1003/Reprise MS 2072[gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Living in the past
1 Song For Jeffrey 3:24 2 Love Story 3:07 3 Christmas Song 3:09 4 Living In The Past 3:23 5 Driving Song 2:44 6 Bourée 3:47 7 Sweet Dream 4:06 8 Singing All Day 3:07 9 Teacher 3:59 10 Witch's Promise 3:49 11 Alive And Well And Living In 2:48 12 Just Trying To Be 1:36 13 By Kind Permission Of (live) 10:10 14 Dharma For One (live) 9:58 15 Wond'ring Again 4:16 16 Hymn 43 3:19 17 Life Is A Long Song 3:22 18 Up The 'Pool 3:15 19 Dr. Bogenbroom 3:01 20 For Later 2:08 21 Nursie 1:36
Jethro Tull23.06.19728[11]3[31]Chrysalis CJT 1/Chrysalis MS 2106[silver-UK][gold-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
A passion play
1 A Passion Play (Part 1) 23:04 2 A Passion Play (Part 2) 22:00
Jethro Tull6.07.197313[8]1[1][32]Chrysalis CHR 1040/Chrysalis CHR 1040[silver-UK][gold-US][produced by Jethro Tull]
War child
1 War Child 4:34 2 Queen And Country 3:02 3 Ladies 3:19 4 Back-Door Angels 5:29 5 Sealion 3:38 6 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:58 7 Bungle In The Jungle 3:37 8 Only Solitaire 1:30 9 The Third Hoorah 4:51 10 Two Fingers 5:09
Jethro Tull26.10.197414[4]2[31]Chrysalis CHR 1067/Chrysalis CHR 1067[gold-US][produced by Ian Anderson ]
Minstrel in the gallery
1 Minstrel In The Gallery 8:13 2 Cold Wind To Valhalla 4:21 3 Black Satin Dancer 6:53 4 Requiem 3:45 5 One White Duck/0^10 = Nothing At All 4:39 6 Baker St. Muse 16:42 7 Grace 0:37
Jethro Tull5.09.197520[6]7[14]Chrysalis CHR 1082/Chrysalis CHR 1082[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
M.U. The best of Jethro Tull
1 Teacher 3:54 2 Aqualung 6:38 3 Thick As A Brick Edit #1 3:00 4 Bungle In The Jungle 3:40 5 Locomotive Breath 4:38 6 Fat Man 2:52 7 Living In The Past 3:25 8 A Passion Play Edit #8 3:30 9 Skating Away (On The Thin Ice Of The New Day) 4:01 10 Rainbow Blues 3:39 11 Nothing Is Easy 4:24
Jethro Tull9.01.197644[5]13[23]Chrysalis CHR 1078/Chrysalis CHR 1078[gold-UK][platinum-US][produced by Terry Ellis and Ian Anderson ]
Too old to rock' n' roll too young to die
1 Quizz Kid 5:10 2 Crazed Institution 4:48 3 Salamander 2:52 4 Taxi Grab 3:56 5 From A Dead Beat To An Old Greaser 4:08 6 Bad-Eyed and Loveless 2:12 7 Big Dipper 3:38 8 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 5:42 9 Pied Piper 4:35 10 The Chequered Flag (Dead or Alive) 5:24
Jethro Tull25.04.197625[10]14[21]Chrysalis CHR 1111/Chrysalis CHR 1111[produced by Ian Anderson ]
Songs from the wood
1 Songs From The Wood 4:55 2 Jack-In-The-Green 2:32 3 Cup Of Wonder 4:34 4 Hunting Girl 5:13 5 Ring Out, Solstice Bells 3:47 6 Velvet Green 6:05 7 The Whistler 3:31 8 Pibroch (Cap In Hand) 8:38 9 Fire At Midnight 2:27
Jethro Tull11.02.197713[12]8[22]Chrysalis CHR 1132/Chrysalis CHR 1132[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Repeat-The best of Jethro Tull-Vol.II
1 Minstrel In The Gallery 4:16 2 Cross-Eyed Mary 4:11 3 A New Day Yesterday 4:10 4 Bourée 3:45 5 Thick As A Brick Edit #4 3:27 6 War Child 4:36 7 A Passion Play Edit #9 3:32 8 To Cry You A Song 6:13 9 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 5:41 10 Glory Row 3:32
Jethro Tull9.09.1977-94[6]Chrysalis CHR 1135/Chrysalis CHR 1135
Heavy horses
1 ...And The Mouse Police Never Sleeps 3:13 2 Acres Wild 3:26 3 No Lullaby 7:55 4 Moths 3:27 5 Journeyman 3:58 6 Rover 4:16 7 One Brown Mouse 3:23 8 Heavy Horses 8:59 9 Weathercock 4:03
Jethro Tull21.04.197820[10]19[17]Chrysalis CHR 1175/Chrysalis CHR 1175[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Live bursting out
1 No Lullaby 6:01 2 Sweet Dream 4:33 3 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:25 4 Jack-In-The-Green 2:49 5 One Brown Mouse 4:01 6 A New Day Yesterday 2:50 7 Flute Solo Improvisation/God Rest Ye Merry Gentlemen/Bourée 5:41 8 Songs From The Wood 2:36 9 Thick As A Brick 12:53 10 Hunting Girl 5:42 11 Too Old To Rock 'n' Roll: Too Young To Die 3:55 12 Conundrum 6:52 13 Minstrel In The Gallery 5:44 14 Cross-Eyed Mary 3:57 15 Quatrain 1:37 16 Aqualung 8:33 17 Locomotive Breath 6:38 18 The Dambusters March/Medley 2:19
Jethro Tull22.09.197817[8]21[15]Chrysalis CJT 4/Chrysalis CH2 1201[silver-UK][gold-US][produced by Ian Anderson ]
Storm watch
1 North Sea Oil 3:11 2 Orion 3:58 3 Home 2:45 4 Dark Ages 9:14 5 Warm Sporran 3:35 6 Something's On The Move 4:27 7 Old Ghosts 4:23 8 Dun Ringill 2:42 9 Flying Dutchman 7:45 10 Elegy 3:34
Jethro Tull14.09.197927[4]22[17]Chrysalis CDL 1238/Chrysalis CDL 1238[gold-US][produced by Ian Anderson and Robin Black ]
A
1 Crossfire 3:54 2 Fylingdale Flyer 4:36 3 Working John, Working Joe 5:04 4 Black Sunday 6:36 5 Protect and Survive 3:37 6 Batteries Not Included 3:53 7 Uniform 3:34 8 4.W.D. (Low Ratio) 3:42 9 The Pine Marten's Jig 3:28 10 And Further On 4:22
Jethro Tull29.08.198025[5]30[12]Chrysalis CDL 1301/Chrysalis CDL 1301[produced by Ian Anderson and Robin Black ]
Broadsword and the beast
1 Beastie 3:58 2 Clasp 4:18 3 Fallen On Hard Times 3:13 4 Flying Colours 4:40 5 Slow Marching Band 3:40 6 Broadsword 5:03 7 Pussy Willow 3:56 8 Watching Me Watching You 3:41 9 Seal Driver 5:10 10 Cheerio 1:10
Jethro Tull10.04.198227[19]19[17]Chrysalis CDL 1380/Chrysalis CDL 1380[silver-UK][produced by Paul Samwell-Smith ]
Under wraps
1 Lap Of Luxury 3:36 2 Under Wraps #1 4:03 3 European Legacy 3:23 4 Later, That Same Evening 3:53 5 Saboteur 3:32 6 Radio Free Moscow 3:42 7 Astronomy 3:37 8 Tundra 3:39 9 Nobody's Car 4:09 10 Heat 5:37 11 Under Wraps #2 2:15 12 Paparazzi 3:48 13 Apogee 5:29 14 Automotive Engineering 4:05 15 General Crossing 4:02
Jethro Tull7.09.198418[5]76[12]Chrysalis CDL 1461/Chrysalis CDL 1461[produced by Ian Anderson]
Original masters
1 Living In The Past 3:18 2 Aqualung 6:34 3 Too Old To Rock 'N' Roll: Too Young To Die 5:39 4 Locomotive Breath 4:23 5 Skating Away On The Thin Ice Of The New Day 3:27 6 Bungle In The Jungle 3:36 7 Sweet Dream 4:01 8 Songs From The Wood 4:52 9 Witches Promise 3:48 10 Thick As A Brick 3:00 11 Minstrel In The Gallery 7:48 12 Life's A Long Song 3:19
Jethro Tull21.10.198563[3]-Chrysalis JTTV 1/Chrysalis CHR 1515[silver-UK][platinum-US]
Crest of a knave
1 Steel Monkey 3:40 2 Farm On The Freeway 6:31 3 Jump Start 4:55 4 Said She Was A Dancer 3:43 5 Dogs In The Midwinter 4:38 6 Budapest 10:05 7 Mountain Men 6:20 8 The Waking Edge 4:50 9 Raising Steam 4:06
Jethro Tull11.09.198719[10]32[28]Chrysalis CDL 1590/Chrysalis VK 41 590[gold-UK][gold-US][Production: Ian Anderson ]
20 years of Jethro Tull
Disc 1: 1 Song For Jeffrey 2:51 2 Love Story 2:49 3 Fat Man 2:58 4 Bourée 4:04 5 Stormy Monday Blues 4:07 6 A New Day Yesterday 4:19 7 Cold Wind To Valhalla 1:31 8 Minstrel In The Gallery 2:11 9 Velvet Green 5:54 10 Grace 0:42 11 Jack Frost And The Hooded Crow 3:21 12 I'm Your Gun 3:18 13 Down At The End Of Your Road 3:32 14 Coronach 3:51 15 Summerday Sands 3:44 16 Too Many Too 3:27 17 March The Mad Scientist 1:48 18 Pan Dance 3:26 19 Strip Cartoon 3:17 20 King Henry's Madrigal 3:00 21 A Stitch In Time 3:38 22 17 3:07 23 One For John Gee 2:05 24 Aeroplane 2:17 25 Sunshine Day 2:25 Disc 2: 1 Lick Your Fingers Clean 2:46 2 The Chateau D'Isaster Tapes 11:12 3 Beltane 5:20 4 Crossword 3:36 5 Saturation 4:20 6 Jack-A-Lynn 4:40 7 Motoreyes 3:38 8 Blues Instrumental (Untitled) 5:17 9 Rhythm In Gold 3:07 10 Part Of The Machine 6:55 11 Mayhem, Maybe 3:05 12 Overhang 4:27 13 Kelpie 3:31 14 Living In These Hard Times 3:10 15 Under Wraps #2 2:15 16 Only Solitaire 1:30 17 Salamander 2:51 18 Moths 3:26 19 Nursie 1:34 Disc 3: 1 Witch's Promise 3:49 2 Bungle In The Jungle 3:36 3 Farm On The Freeway (live) 6:48 4 Thick As A Brick (live) 6:39 5 Sweet Dream (live) 4:35 6 The Clasp (live) 3:31 7 Pibroch (Pee Break)/Black Satin Dancer (Instrumental) (live) 4:02 8 Fallen On Hard Times (live) 4:00 9 Cheap Day Return 1:22 10 Wond'ring Aloud (live) 1:54 11 Dun Ringill (live) 3:05 12 Life's A Long Song 3:18 13 One White Duck/0^10 = Nothing At All 4:36 14 Songs From The Wood (live) 4:30 15 Living In The Past (live) 4:07 16 Teacher 4:48 17 Aqualung (live) 7:44 18 Locomotive Breath (live) 6:00
Jethro Tull27.06.198878[1]97[15]Chrysalis TBOX 1/Chrysalis V3K 41 653
Rock island
1 Kissing Willie 3:32 2 The Rattlesnake Trail 4:02 3 Ears Of Tin 4:55 4 Undressed To Kill 5:25 5 Rock Island 6:54 6 Heavy Water 4:12 7 Another Christmas Song 3:32 8 The Whaler's Dues 7:53 9 Big Riff and Mando 5:58 10 Strange Avenues 4:10
Jethro Tull21.08.198918[6]56[18]Chrysalis CHR 1708/Chrysalis F2 218 08[silver-UK][Production: Ian Anderson ]
Catfish rising
1 This Is Not Love 3:57 2 Occasional Demons 3:50 3 Roll Yer Own 4:26 4 Rocks On The Road 5:33 5 Sparrow On The Schoolyard Wall 5:23 6 Thinking Round Corners 3:32 7 Still Loving You Tonight 4:32 8 Doctor To My Disease 4:35 9 Like A Tall Thin Girl 3:38 10 White Innocence 7:54 11 Sleeping With The Dog 4:26 12 Gold-Tipped Boots, Black Jacket and Tie 3:42 13 When Jesus Came To Play 5:03
Jethro Tull23.09.199127[3]88[5]Chrysalis CHR 1886/Chrysalis F2 218 63[Production: Ian Anderson ]
A little light music
1 Someday The Sun Won't Shine For You 3:59 2 Living In The Past 5:08 3 Life Is A Long Song 3:37 4 Under Wraps 2:30 5 Rocks On The Road 7:05 6 Nursie 2:27 7 Too Old To Rock: Roll Too Young To Die 4:44 8 One White Duck 3:15 9 A New Day Yesterday 7:34 10 John Barleycorn 6:34 11 Look Into The Sun 3:46 12 A Christmas Song 3:46 13 From A Dead Beat To An Old Greaser 3:51 14 This Is Not Love 3:53 15 Bourée 6:06 16 Pussy Willow 3:32 17 Locomotive Breath 5:52
Jethro Tull14.09.199234[2]150[2]Chrysalis CHR 1954/Chrysalis F2 219 54[Production: Ian Anderson ]
Roots to branches
1 Roots To Branches 5:12 2 Rare And Precious Chain 3:35 3 Out Of The Noise 3:25 4 This Free Will 4:05 5 Valley 6:08 6 Dangerous Veils 5:35 7 Beside Myself 5:51 8 Wounded, Old And Treacherous 7:50 9 At Last, Forever 7:55 10 Stuck In The August Rain 4:06 11 Another Harry's Bar 6:22
Jethro Tull4.09.199520[4]114[1]Chrysalis CHR 6109/Chrysalis F2 35 418[Production: Ian Anderson ]
J-Tull Dot Com
1 Spiral 3:53 2 Dot Com 4:26 3 Awol 5:21 4 Nothing @ All 0:57 5 Wicked Windows 4:43 6 Hunt By Numbers 4:03 7 Hot Mango Flush 3:52 8 El Nino 4:43 9 Black Mamba 4:59 10 Mango Surprise 1:17 11 Bends Like A Willow 4:54 12 Far Alaska 4:08 13 The Dog-Ear Years 3:35 14 A Gift Of Roses silence bonus: The Secret Language Of Birds 3:54 0:59 4:37
Jethro Tull23.08.199944[4]161[1]Papillon/Fuel 2000 FLD 1043[Production: Ian Anderson ]
The Very Best Of
1 Living In The Past 3:39 2 Aqualung 6:35 3 Sweet Dream 4:02 4 The Whistler 3:28 5 Bungle In The Jungle 3:35 6 The Witch's Promise 3:49 7 Locomotive Breath 4:24 8 Steel Monkey 3:36 9 Thick As A Brick 3:00 10 Bourée 3:44 11 Too Old To Rock'N'Roll: Too Young To Die (Edited version) 3:54 12 Life Is A Long Song 3:16 13 Songs From The Wood 4:51 14 A New Day Yesterday 4:08 15 Heavy Horses (Edited version) 3:19 16 Broadsword 4:59 17 Roots To Branches 5:11 18 A Song For Jeffrey 3:17 19 Minstrel In The Gallery (Edited version) 3:49 20 Cheerio 1:10
Jethro Tull14.05.2001133[2]-Chrysalis:EMI/-[gold-UK][Production: Ian Anderson ]
The Strings QuartetsJethro Tull04.201756[1]-BMG 538257472/--
50 for 50Jethro Tull06.201873[1]-Parlophone 0190295659295/--
The Zealot GeneJethro Tull02.20229[1]-Century Media 19439927162/-[Production: Ian Anderson ]
RökFlöteJethro Tull05.202317[1]-Century Media 19658776882/-[Production: Ian Anderson ]
The Jethro Tull Christmas AlbumJethro Tull12.202473[1]-Century Media 19802818352/-[Production: Ian Anderson ]

niedziela, 2 lutego 2025

Fraser T. Smith

Fraser Thorneycroft-Smith (ur. 8 lutego 1971), znany zawodowo jako Fraser T. Smith, jest angielskim producentem muzycznym, autorem tekstów piosenek i muzykiem. Niektóre z singli, nad którymi współpracował, to „Set Fire to the Rain” Adele, „Broken Strings” Jamesa Morrisona, „Number 1” Tinchy Strydera i „Break Your Heart” Taio Cruza.

  W 2016 roku Smith połączył siły ze Stormzym, aby wyprodukować swój debiutancki album Gang Signs & Prayer, który zdobył nagrodę Best Album na Brit Awards 2018. Wcześniej tego samego roku wyprodukował siedem utworów na albumie Made in the Manor Kano i był współproducentem debiutanckiej EP-ki rapera z południowego Londynu Dave'a. Smith współpracował również z Samem Smithem. Smith wydał swój debiutancki album, 12 Questions, 30 października 2020 r. Płyta opiera się na serii 12 pytań, z których wszystkie zrodziły się z obaw Smitha o świat, omawiając takie kwestie jak wiara, wolność, rasa, płeć, bogactwo, równość i ekologia. Smith współpracował z Dave'em, Kano, Ghetts, Bastille, Idris Elba i Stormzy.

  18 marca 2021 r. Smith otrzymał stypendium RSL (Rockschool Ltd). W sierpniu 2021 r. Dave i Smith zostali nominowani do nagrody Ivor Novello Awards 2021 w kategorii Najlepsza współczesna piosenka za "Children of the Internet". Następnie Dave i Smith wygrali. Było to ich trzecie zwycięstwo w Ivor Novello w ciągu czterech lat. Piosenkę wykonuje Future Utopia. Był to nowy projekt producenta Smitha, w którym występują Dave i Es Devlin.

  Smith rozpoczął karierę grając na gitarze w pubach i klubach zarówno jako muzyk solowy, jak i w zespołach. W 1992 roku Smith poznał Ricka Wakemana, z którym koncertował i nagrywał. Następnie Smith zaczął współpracować z Tonym Hadleyem i Adamem Wakemanem. W połowie lat 90-tych założyli zespół Jeronimo Road, grający rock progresywny. Następnie Smith zaczął grać na gitarze w sesjach studyjnych, występując na ponad 200 płytach, w tym na numerze jeden Rui da Silvy „Touch Me” i „It Just Won't Do” Tima Deluxe'a. W 1999 roku Smith poznał nieznanego wówczas Craiga Davida i spędził pięć lat pracując jako jego gitarzysta występując w telewizji i radiu, a także na koncertach, w tym John Lennon Tribute Concert w Radio City Hall w Nowym Jorku, Tsunami Relief Cardiff na Millennium Stadium w Cardiff i Live 8 w Londynie. Razem remiksowali piosenki pod pseudonimem Treats i napisali piosenki „World Filled With Love”, „6 of 1 Thing” i „Hot Stuff”.

  W 2011 roku Smith zdobył nagrodę Grammy za współpracę z Adele. W 2012 roku Smith został nominowany do nagrody Ivor Novello za napisanie „Broken Strings”.W 2015 roku Smith został nominowany do Albumu Roku w 57. rozdaniu nagród Grammy za swój wkład w album Sama Smitha In the Lonely Hour. W latach 2013–2016 Smith współpracował z wieloletnim współpracownikiem Kano nad jego albumem Made in the Manor, który następnie znalazł się na krótkiej liście nominacji do Mercury Prize 2016 i został nominowany do Albumu Roku podczas Brit Awards 2017. Album zdobył nagrodę dla najlepszego albumu na MOBO Awards. Smith współpracował również z meksykańskim duetem Jesse & Joy przy ich albumie Un Besito Más, który ukazał się w grudniu 2015 r. Podczas 17. dorocznej gali Latin Grammy Awards album otrzymał nominację do Albumu Roku i wygrał w kategorii Najlepszy współczesny album popowy.

  W 2016 r. Smitha zainteresował artysta grime'owy i hiphopowy Stormzy.] Przez dziesięć miesięcy pisali i produkowali jego debiutancki album, Gang Signs & Prayer, wydany niezależnie przez #Merky Records 24 lutego 2017 r. Album był promowany przez główny singiel „Big for Your Boots”. Podczas pandemii COVID-19 Smith wyprodukował charytatywną wersję utworu „Times Like These” zespołu Foo Fighters dla Live Lounge Allstars, w której wzięło udział dwudziestu czterech muzyków nagranych w ich domach. W 2018 roku Smith i raper Dave zdobyli nagrodę Ivor Novello za utwór „Question Time”. W 2020 roku zdobyli nagrodę Ivor Novello za utwór „Black”.


                                         Kompozycje Frasera T. Smitha na listach przebojów

 


[with Joe Johnson, Rick Witter]
05/2001 Cry for Help Shed Seven 30.UK
05/2003 Why Can't I Be You? Shed Seven 23.UK

[with Craig David]
10/2003 World Filled with Love Craig David 15.UK
02/2008 6 of 1 Thing Craig David 39.UK

[with Kano & Craig David]
09/2007 This Is the Girl Kano 18.UK

[with Craig David,David Bowie]
11/2007 Hot Stuff (Let's Dance) Craig David 7.UK

[with Kano & Damon Albarn]
12/2007 Feel Free Kano 143.UK

[with Tinchy Stryder]
08/2008 Stryderman Tinchy Stryder 73.UK

[with Nina Woodford & James Morrison]
10/2008 Broken Strings James Morrison 2.UK
11/2009 Get to You James Morrison 104.UK

[with Craig David, June Hamm, Stephen Emmanuel & Tinchy Stryder]
11/2008 Where's Your Love Craig David 58.UK

[with Tinchy Stryder & Taio Cruz]
01/2009 Take Me Back Tinchy Stryder 3.UK

[with Tinchy Stryder, Tim Kellet, Robin Taylor-Firth & Tinie Tempah]
08/2009 You're Not Alone Tinchy Stryder 14.UK

[with Taio Cruz]
09/2009 Break Your Heart Taio Cruz 1.UK/1.US
10/2009 Dirty Picture Taio Cruz 6.UK/96.US
10/2009 No Other One Taio Cruz 42.UK
11/2009 Stand Up Cheryl Cole 112.UK

[with Chip & Ayak Thiik]
05/2010 Until You Were Gone Chip 3.UK

[with Clare Maguire]
10/2010 Ain't Nobody Clare Maguire 78.UK
03/2011 The Last Dance Clare Maguire 23.UK
05/2011 The Shield and the Sword Clare Maguire 91.UK

[with Adele]
02/2011 Set Fire to the Rain Adele 11.UK/1.US
06/2014 Set Fire to the Rain Josh Kaufman 115.US

[with Cee Lo Green, Jack Splash ]
06/2011 I Want You Cee Lo Green 90.UK

[with Josh Kear]
07/2011 Inventing Shadows Dia Frampton 20.US

[with Cee Lo Green & Rick Nowels]
09/2011 Cry Baby Cee Lo Green 58.UK

[with Maverick Sabre]
02/2012 No One Maverick Sabre 50.UK

[with Dappy, Wayne Hector, Clinton Outten, Alfred Millar & Tim Powell]
09/2012 Good Intentions Dappy 12.UK

[with Leona Lewis, Hugo Chegwin, Harry Craze, Naughty Boy , Flava, Strider , Emeli Sandé]
10/2012 Trouble Leona Lewis 7.UK

[with Chris Loco, LP]
11/2012 Shine Ya Light Rita Ora 10.UK

[with Example, Alf Bamford]
03/2014 Kids Again Example 13.UK

[with Sam Smith]
05/2014 Not in That Way Sam Smith 120.US

[with Tyrell Paul & Dave ]
11/2016 Wanna Know Dave 51.UK

[with Stormzy, Varren Wade & Dion Wardle]
03/2017 Blinded by Your Grace, Pt. 1 Stormzy 59.UK
03/2017 Blinded by Your Grace, Pt. 2 Stormzy 7.UK

[with Stormzy, Kehlani & Dion Wardle]
03/2017 Cigarettes & Cush Stormzy 30.UK

[with Stormzy, Eyobed Getachew , Kwabs]
03/2017 Lay Me Bare Stormzy 68.UK

[with Dave , Tyrell 169]
07/2017 Tequila Dave 86.UK

[with Dave, MoStack, Steel Banglez,Tyrell Paul]
11/2017 No Words Dave 17.UK

[with Craig David, Dan Smith, Carmen Reece]
12/2017 I Know You Craig David 5.UK

[with Dave, Fredo, Tyrell Paul]
10/2018 Funky Friday Dave 1.UK

[with Dave]
03/2019 Black Dave 40.UK

[with Tiësto , Jonas Blue, Gracey, Michael Stonebank, Wayne Hector ]
06/2019 Ritual Tiësto, Jonas Blue & Rita Ora 24.UK

[with Stormzy,Headie One]
12/2019 Audacity Stormzy 6.UK

[with Aitch, LiTek, Ed Sheeran, Whyjay]
01/2022 My G Aitch & Ed Sheeran 6.UK

[with Dave, Tyrell Paul, Selam Woldehaimanot]
03/2022 Screwface Capital Dave 70.UK

sobota, 1 lutego 2025

Bruno D'Andrea

Bruno D'Andrea, pseudonim Bruno Noliego, znanego jako Bruno Pagni (ur. 7 lipca 1950r,Tortona lub 9 lutego 1949r), jest włoskim prezenterem telewizyjnym, piosenkarzem i aktorem.  Swoją karierę artystyczną rozpoczął w latach 60-tych jako piosenkarz i muzyk zespołu Nottambuli, a później jako lider własnej grupy Bruno D'Andrea Band. W drugiej połowie lat siedemdziesiątych nagrał singli, Siamo noi i cover Ti parlerò d'amor, słynącego już wówczas z przebojów Wandy Osiris. W 1978 roku pisarz Luigi Albertelli, zachwycony jego chropawym głosem, zlecił mu nagranie kilku piosenek przewodnich do serialu telewizyjnego Fonit Cetra: w 1979 roku powstała bardzo udana piosenka przewodnia do serialu telewizyjnego Mork & Mindy zatytułowana Na-no na-no, a w kolejnym roku Ty Uan (pod pseudonimem Gli Atomi), piosenka przewodnia popołudniowego programu 3,2,1... contatto!.
 

W tym samym roku wziął udział w San Remo 1980 z piosenką Mara. W tym okresie pojawił się także w kilku programach telewizyjnych, m.in. w „Domenica in” i „Discoring”. Później poświęcił się śpiewaniu w zespołach tanecznych, występując ze swoją grupą w klubach w północnych Włoszech, prezentując bogaty repertuar.

 Single na listach przebojów

 

1979 Na-no na-no/Mork & Mindy Fonit Cetra, SP 1715 (Vince Tempera \ Luigi Albertelli - Oreste Lionello) 29.Ita

piątek, 31 stycznia 2025

Amii Stewart

Amii Stewart, właściwie Amy Nicole Stewart (ur. 29 stycznia 1956r w Waszyngtonie) - amerykańska wokalistka muzyki disco i tancerka, popularna zwłaszcza we Włoszech, gdzie osiedliła się w latach 80-tych. Najbardziej znana z przeboju „Knock on Wood” (1978).


Amii Stewart urodziła się w rodzinie katolickiej, jako piąte z sześciorga dzieci Mary i Josepha Stewartów. Imię otrzymała po ciotce Amy. W wieku 9 lat zaczęła tańczyć, idąc w ślady starszej siostry Brendy. Wstąpiła do Workshops for Careers in the Arts. W latach młodości słuchała takich artystów jak Dinah Washington, Louis Armstrong, Ray Charles, Mahalia Jackson czy Nat King Cole. Postanowiła zostać artystką estradową.

W latach 1975–1976 przeniosła się do Nowego Jorku. Kiedy wstąpiła do Actors Equity, była tam już wokalistka o imieniu Amy, więc postanowiła zmienić swoje imię na Amii. Rozpoczęła karierę jako piosenkarka w stylu disco, bardzo popularnym w Stanach Zjednoczonych i w Europie w latach 70-tych. W 1978 roku zamieszkała w Londynie. Pierwszym jej singlem, który osiągnął światową popularność, był wydany w 1978 roku „Knock nn Wood”, cover piosenki Eddiego Floyda z 1966 roku. Promocji piosenki towarzyszył wideoklip, w którym Amii Stewart wystąpiła w egzotycznym, stylizowanym na egipski, stroju. 

Singiel „Knock on Wood” zadebiutował 27 stycznia 1979 roku na liście Hot 100, publikowanej przez magazyn Billboard, natomiast 21 kwietnia osiągnął pozycję nr 1 na tej liście. Zyskał status platynowej płyty i był nominowany do nagrody Grammy. W tym samym roku osiągnął także pozycję numer 6 w Wielkiej Brytanii i numer 2 w Australii. Był jedynym amerykańskim hitem numer 1 Amii Stewart, wskutek czego zyskała ona w ojczystym kraju miano artystki jednego przeboju, choć kilka jej piosenek weszło również na listy Top 10 i Top 20 dance chart. W 1979 roku wydała album Paradise Bird, będący podsumowaniem epoki disco. Nie wzbudził on wielkiego zainteresowania publiczności amerykańskiej, ale kilka singli („Jealousy” i „The Letter”) pochodzących z jej debiutanckiego albumu Knock on Wood wzbudziło zainteresowanie we Włoszech, Holandii i Wielkiej Brytanii. Kolejny album artystki został wydany w 1981 roku pod różnymi tytułami i z różnym zestawem utworów: w Europie jako Images, zaś w Stanach Zjednoczonych jako I’m Gonna Get Your Love.

Kiedy popularność muzyki disco w Stanach Zjednoczonych zaczęła spadać, artystka postanowiła kontynuować karierę w Europie. Przeniosła się do Włoch, gdzie w latach 80. i 90-tych wykonywała międzynarodowe standardy muzyki pop. Na włoskim rynku płytowym zadebiutowała w 1983 roku albumem Amii Stewart, wydanym przez włoski oddział RCA Records. Wyróżniały się na nim utwory „Working Late Tonight” i „Beginning Of The End”, nagrane w stylu heavy disco, z którym artystka zaczęła być odtąd kojarzona. „Working Late Tonight” zaprezentowała jako gość specjalny Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. Pomyślny okazał się dla niej we Włoszech rok 1984. Nagrała wówczas z Giannim Morandim piosenkę „Grazie perché”, będącą coverem amerykańskiego hitu Kenny’ego Rogersa „We’ve Got Tonight”. Piosenka weszła na 1. miejsce włoskiej listy przebojów. Kolejnym jej sukcesem okazał się singiel „Friends” nagrany przy pomocy włoskiego kompozytora i producenta, ukrywającego się pod pseudonimem Mike Francis. 

Jej popularność podtrzymało następne nagranie, „Light My Fire” cover utworu pod tym samym tytułem amerykańskiego zespołu The Doors. Zaczęła intensywnie uczyć się języka włoskiego wynajmując w tym celu prywatnego nauczyciela. Wystąpiła w programie rozrywkowym Tasto matto, wyemitowanym przez RAI. W 1986 roku nawiązała współpracę z Giorgio Moroderem (kompozytorem piosenek Donny Summer) oraz braćmi Robem i Ferdim Bollandami. Efektem współpracy z nimi był album Amii (1986); pochodzące z niego single „Time is tight” i „Break These Chains”, utrzymane w stylu electropop, nie wzbudziły jednak większego zainteresowania Sama artystka również nie była zadowolona z efektów współpracy z Moroderem i braćmi Bolland, a piosenki albumu określiła jako „bezbarwne”. 

W 1988 roku wytwórnia RCA Italiana wydała jej kolejny album, nagrany w Londynie Time For Fantasy. Popularnością cieszył się pochodzący z niego singiel „Dusty Road”. Koniec dekady lat 80-tych to także współpraca artystki z Ennio Morricone. Zrealizowane wspólnie nagrania znalazły się na wydanym w 1990 roku albumie Amii Stewart Sings Ennio Morricone.

W latach 90. nagrała kilka albumów, w tym Magic (1990) i dobrze przyjęte Lady To Ladies (1992) i The Man I Love (1995). W lutym 1994 roku wystąpiła gościnnie na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo prezentując w parze z Dee Dee Bridgewater piosenkę „Why”, cover przeboju Annie Lennox pod tym samym tytułem. W 1995 roku ponownie była gościem Festiwalu, prezentując wspólnie z Gilbertem Bécaud i Randy Crawford piosenkę „September matin” („September Morn”). Dekadę zamknęła albumem Unstoppable, popularnym zwłaszcza we Francji.

23 kwietnia 2001 roku w Rzymie została mianowana ambasadorem dobrej woli UNICEF przez przewodniczącego włoskiego oddziału tej organizacji, Giovanniego Micali.

Wspólnie z mężem Giampiero założyła wydawnictwo Perle Nere Edizioni Musicali. Pod jego szyldem wydała w 2004 roku w wersji cyfrowej swój album Lady Day. W 2005 roku wzięła udział w kampanii na rzecz pomocy kobietom afrykańskim wydając singiel „Walking Africa”. W 2012 roku wydała, krytycznie przyjęty, album Intense, który sama wyprodukowała i na którym zadebiutowała jako autorka tekstów

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Knock On Wood/When You Are BeautifulAmii Stewart01.19796[12]1[1][20]Atlantic K 11214[silver-UK][platinum-US][written by Eddie Floyd,Steve Cropper][produced by Barry Leng][6[16].R&B Chart][5[19].Hot Disco/Dance;Ariola America 9000 12"]
Light My Fire/137 Disco Heaven/Bring It On Back To MeAmii Stewart06.19795[11]69[6]Atlantic K 11278[written by Barry Leng, Simon May, The Doors][produced by Barry Leng][36[11].R&B Chart]
Jealousy/Step Into The Love LineAmii Stewart11.197958[3]-Atlantic K 11386[written by B. Leng, S. May, G. Morris][produced by Barry Leng]
The Letter/Paradise BirdAmii Stewart01.198039[4]-Atlantic K 11424[written by Wayne Carson][produced by Barry Leng]
My Guy, My Girl/NowAmii Stewart And Johnny Bristol07.198039[5]63[8]Atlantic K 11550[written by W. Robinson W. Robinson, R. White][produced by Barry Leng, Simon May][76[3].R&B Chart]
Friends/PictureAmii Stewart12.198412[11]-RCA RCA 471[written by Mike Francis][produced by Paul Micioni][46[13].R&B Chart]
That Loving Feeling/Fever LineAmii Stewart03.198595[1]-RCA PB 40017[written by Tony Joe White][produced by Paul Micioni]
Knock On Wood/Light My Fire / 137 Disco HeavenAmii Stewart08.19857[12]-Sedition EDIT 3303[written by Eddie Floyd, Steve Cropper]
You Really Touch My Heart/You Really Touch My Heart (Instrumental)Amii Stewart10.198589[4]-Sedition EDIT 3307[written by B. Leng, S. May][produced by Barry Leng]
My Guy, My Girl/Bring It On Back To MeAmii Stewart And Deon Estus12.198563[7]-Sedition EDIT 3310[written by W. Robinson, R. White][produced by Barry Leng]
Love Ain't No Toy/Lover To LoverAmii Stewart03.198799[1]-RCA PB 41105[written by Whitfield][produced by Bolland, Bolland]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Knock on WoodAmii Stewart03.1979-19[23]Ariola 50054[gold-US][produced by Barry Leng]

czwartek, 30 stycznia 2025

Steel Pulse

Steel Pulse to jeden z największych brytyjskich zespołów reggae, który pod względem sukcesu kreatywnego i komercyjnego dorównuje jedynie Aswad. Generalnie politycznie nastawiony zespół rastafariański, Steel Pulse zaczynał od grania autentycznego roots reggae z elementami jazzu i muzyki latynoskiej i zyskał znaczną publiczność wśród brytyjskich punków, jak i lojalnych fanów reggae. Ich debiutancki album z 1978 r., Handsworth Revolution, jest uważany przez wielu krytyków za kamień milowy i szczytowy moment w historii brytyjskiego reggae.
 
 
W miarę upływu lat 80-tych do ich muzyki wkradały się wypolerowane dźwięki syntezatorów oraz elementy muzyki tanecznej i R&B, nawet gdy ich tematyka pozostawała po stronie bojowej (jak w State of Emergency z 1988 r.). Pod koniec lat 80-tych Steel Pulse zdobyło Grammy i działało na pełnoprawnym terytorium crossover w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Powrócili do twardego, korzennego brzmienia, które uznawało współczesne trendy z akcentami dancehallu i hip-hopu na Vex z 1994 roku i Rage and Fury z 1997 roku. Podobnie jak wiele weteranów, Steel Pulse kładło nacisk na trasy koncertowe zamiast nagrywania w latach 2000. i 2010., ale ich wakacje od studia zakończyły się sesjami na Mass Manipulation z 2019 roku. 
 
Steel Pulse powstało w 1975 roku w Birmingham w Anglii, a konkretnie w dzielnicy getta Handsworth. Członkami założycielami byli koledzy ze szkoły David Hinds (główny autor tekstów, a także wokalista i gitarzysta), Basil Gabbidon (gitara) i Ronnie „Stepper” McQueen (bas). Wszyscy pochodzili z biednych rodzin imigrantów z Indii Zachodnich i żaden z nich nie miał dużego doświadczenia muzycznego. Poświęcili trochę czasu na doskonalenie swoich umiejętności technicznych, często grając na materiałach o zabarwieniu rastafariańskim Boba Marleya i Burning Spear. McQueen zaproponował nazwę zespołu, na cześć konia wyścigowego, a wkrótce skład uzupełnili perkusista Steve „Grizzly” Nisbett, klawiszowiec/wokalista Selwyn „Bumbo” Brown, perkusista/wokalista Alphonso „Fonso” Martin i wokalista Michael Riley. 
 
 Początkowo Steel Pulse miał trudności ze znalezieniem występów na żywo, ponieważ właściciele klubów niechętnie dawali im platformę dla ich „subwersywnej” polityki rastafariańskiej. Na szczęście ruch punkowy otwierał nowe drogi dla muzyki w całej Wielkiej Brytanii, a także znajdował duchowe pokrewieństwo z protestem reggae. W ten sposób grupa zaczęła występować jako support przed zespołami punkowymi i nowofalowymi, takimi jak Clash, Stranglers, Generation X, Police i XTC, i w tym procesie zyskała szeroką publiczność. Zgodnie z duchem czasu, Steel Pulse stworzyło teatralne widowisko, które wzbogaciło ich komentarz społeczny satyrycznym humorem; wielu członków było ubranych w kostiumy, które wyśmiewały tradycyjne brytyjskie archetypy (Riley był wikariuszem, McQueen arystokratą w meloniku, Martin lokajem trenera itd.). Zespół wydał dwa single - „Kibudu, Mansetta and Abuku” i „Nyah Love” - w małych niezależnych wytwórniach, a następnie zwrócił na siebie uwagę Island Records po występie przed Burning Spear. 
 
 Pierwszym singlem Steel Pulse dla Island był klasyczny „Ku Klux Klan”, który dobrze nadawał się do bardzo wizualnych koncertów zespołu, pełnych kostiumów. Ukazał się na ich debiutanckim albumie z 1978 roku, Handsworth Revolution, który wkrótce został okrzyknięty klasyką brytyjskiego reggae przez wielu fanów i krytyków, dzięki utworom takim jak tytułowy utwór, „Macka Splaff”, „Prodigal Son” i „Soldiers”. Riley odszedł przed następcą, Tribute to the Martyrs z 1979 roku, który zawierał inne kluczowe wczesne single, takie jak „Sound System” i „Babylon Makes the Rules”, i umocnił reputację zespołu jako bezkompromisowej politycznej zaciekłości. Ta reputacja poszła w zapomnienie wraz z Caught You z 1980 roku, bardziej popowym zestawem poświęconym utworom tanecznym i lovers rock.  
 
W tym momencie Steel Pulse chcieli spróbować podbić amerykański rynek i ruszyli w trasę koncertową pomimo sprzeciwów Island. Caught You został wydany w Stanach jako Reggae Fever, ale nie udało mu się rozbić grupy i wkrótce rozstali się z Island.  Steel Pulse przeszło do Elektra/Asylum, które wydało wersję LP ich głównego występu na Reggae Sunsplash Festival w 1981 roku. Ich debiutem studyjnym był True Democracy z 1982 roku, powszechnie chwalony zestaw, który równoważył jasną, przystępną produkcję z powrotem do świadomości społecznej. Stał się ich pierwszym LP, który znalazł się na listach przebojów w Ameryce, znajdując się zarówno na listach pop, jak i R&B. Bardziej efektowny następca, Earth Crisis, został wydany w 1984 roku i zawierał producenta Jimmy'ego „Senyah” Haynesa zastępującego członków założycieli Gabbidona i McQueena na gitarze i basie, którzy obaj odeszli pod koniec sesji nagraniowych. Zostali zastąpieni przez gitarzystę Carltona Bryana i basistę Alvina Ewena w Babylon the Bandit z 1986 roku, kolejnym dziele wyprodukowanym przez Haynesa, które zostało uznane za najbardziej dopracowany, skoncentrowany na syntezatorach album grupy do tej pory. Mimo że zawierał potężną wersję „Not King James Version” i zdobył nagrodę Grammy za najlepszy album reggae, sprzedawał się słabo i zraził do siebie niektórych starszych fanów zespołu; w rezultacie Elektra wkrótce ich porzuciła. 
 
Steel Pulse powrócił na MCA w 1988 roku z State of Emergency, ich najbardziej wyraźnie crossoverowym albumem do tej pory. Wnieśli również utwór „Can't Stand It” do ścieżki dźwiękowej klasycznego utworu Spike'a Lee Do the Right Thing. W 1991 roku wydali kolejny mocno komercyjny album, nominowany do nagrody Grammy Victims, na którym znalazł się singiel „Taxi Driver”. Popierając poglądy zawarte w piosence, Steel Pulse złożyło pozew zbiorowy przeciwko New York City Taxi and Limousine Commission, oskarżając kierowców o dyskryminację osób czarnoskórych, a w szczególności Rastafarian.  
 
Członek założyciel Fonso Martin odszedł w tym samym roku, redukując Steel Pulse do podstawowego trio Hindsa, Nisbetta i Browna. W ich zespole wspierającym nadal występował Ewen, a w innych miejscach byli to gitarzysta Clifford „Moonie” Pusey, klawiszowiec Sidney Mills i perkusista/instrumentalista Conrad Kelly.  Album koncertowy Rastafari Centennial z 1992 r. zapoczątkował powrót do muzycznych korzeni grupy i przyniósł kolejną nominację do nagrody Grammy. W następnym roku wystąpili na inauguracyjnej imprezie Billa Clintona, jako pierwszy zespół reggae, który pojawił się na takim wydarzeniu.  
 
Album studyjny Vex z 1994 r. dopełnił powrotu Steel Pulse do klasycznego roots reggae, choć nawiązał również do współczesnego dancehallu dzięki kilku gościnnym tosterom i produkcji o charakterze cyfrowym. Rage and Fury z 1997 r. kontynuował w podobnym duchu i został nominowany do nagrody Grammy. W 1999 r. grupa wydała kolejną kolekcję występów na żywo, Living Legacy. W 2004 roku, wydając African Holocaust, Steel Pulse powróciło do silnych tematów politycznych ze swojej wczesnej twórczości, a podczas gdy przez następne 15 lat poświęcili się pracy na żywo, Mass Manipulation z 2019 roku było przypomnieniem zaangażowania Steel Pulse w roots reggae i śmiałe wypowiedzi liryczne. Perkusista Conrad Kelly zmarł 8 maja 2024 roku w wieku 65 lat.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Ku Klux KlanSteel Pulse04.197841[4]-Island WIP 6428[written by Hinds][produced by G. Logie, S. Lillywhite]
Prodigal SonSteel Pulse07.197835[6]-Island WIP 6449[written by Steel Pulse][produced by Karl Pitterson ]
Sound System/Crampars StyleSteel Pulse06.197971[2]-Island WIP 6490[written by D. Hinds][produced by Karl Pitterson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Handsworth RevolutionSteel Pulse08.19789[12]-Island ILPS 9502[produced by Karl Pitterson]
Tribute to the MartyrsSteel Pulse07.197942[6]-Island ILPS 9568[produced by Karl Pitterson]
True DemocracySteel Pulse07.1982-120[13]Elektra 60 113 [US][gold-US][produced by Karl Pitterson]
Earth CrisisSteel Pulse03.1984-154[12]Elektra 60 315 [US][gold-US][produced by Jimmy Haynes, Steel Pulse]
State of EmergencySteel Pulse07.1988-127[7]MCA 42 192 [US][produced by Steel Pulse,Godwin Logie]

środa, 29 stycznia 2025

Anthony Steel

Anthony Maitland Steel (ur. 21 maja 1920r w Londynie, zm. 21 marca 2001r w Northolt) - brytyjski aktor i piosenkarz.


Urodził się w Chelsea, jako syn Kathleen Lucy Invicty Yate-Lee (z domu Laing; 1900-1962)  i indyjskiego oficera armii Edwarda Geralda Steela (1897–1965), który później sam został aktorem. Steel spędził większość swojego wczesnego dzieciństwa w Indiach w Lahaur i kształcił się do 14 roku życia w Alexander House Prep School w Broadstairs w hrabstwie Kent. Naukę kontynuował w domu z korepetytorem, zanim rozpoczął naukę w Kolegium Trójcy Świętej w Cambridge.

Steel ukończył zaledwie rok w Cambridge, kiedy wybuchła II wojna światowa. W wieku 18 lat wstąpił do Straży Grenadierów i został ewakuowany z Dunkierki w maju 1940. Otrzymał zlecenie i służył na Bliskim Wschodzie, gdzie został ciężko ranny podczas patrolu. Trenował jako spadochroniarz i wykonał dziewięć skoków operacyjnych. Pod koniec wojny był w randze majora.

Po małej roli porucznika Charlesa McHattena w dramacie Jeana Negulesco The Mudlark (1950) z Irene Dunne i Alekiem Guinnessem, zagrał w serii filmów przygodowych dla studia J. Arthur Rank. Był zbiegiem Johnem z niemieckiego obozu jenieckiego w dramacie wojennym Drewniany koń (The Wooden Horse, 1950). Pojawił się także jako Larry Stevens w dramacie Irvinga Rappera Another Man's Poison (1952) z Bette Davis oraz w filmie przygodowym płaszcza i szpady Pan na Ballantrae (The Master of Ballantrae, 1953) z Errolem Flynnem. W dramacie wojennym Bitwa o Maltę (Malta Story, 1954) wystąpił jako Wing Commander Bartlett. Był odważnym strażnikiem zwierzyny Bobem Paytonem w filmie przygodowym Na zachód od Zanzibaru (West of Zanzibar, 1955) i odważnym kierowcą wyścigowym Billem Fraserem w dreszczowcu Checkpoint (1957). W dramacie Historia O (The Story of O, 1975) z Udo Kierem wystąpił jako Sir Stephen.

W 1954 nawiązał współpracę z brytyjskim zespołem wokalnym, z The Radio Revellers, aby nagrać „West of Zanzibar”. Wydany w Polygon Records label, zadebiutował na pozycji nr 11 na UK Singles Chart.

W latach 1949–1954 był żonaty z Juanitą Forbes. 22 maja 1956 ożenił się ze szwedzką aktorką Anitą Ekberg i para przeniosła się do Hollywood. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 14 maja 1959, po którym Steel wrócił do Wielkiej Brytanii. W 1964 poślubił Johannę Melcher.Zmarł 21 marca 2001 w Northolt, Middlesex, na raka płuc

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
West Of Zanzibar / Who CaresAnthony Steel With The Radio Revellers09.195411[6]-Polygon P 1114[written by G. Sigara]

Dynatones

Dynatones grali gatunek znany jako Northern Soul w połowie lub pod koniec lat 60-tych. Pochodzący głównie z Clarksburg, West Virginia, Dynatones składali się z Eddiego Evansa na pianinie/instrumentach klawiszowych, Raya Figlara na piszczałce/flecie/saksofonie/instrumentach dętych drewnianych, Gary'ego Van Scyoca na basie i gitarze oraz Jacka Wolfe'a na perkusji.  

Van Scyoc dołączył do zespołu jako student pierwszego roku w Salem College, Salem, West Virginia. Nagrali swój hit, „The Fife Piper”, wraz z „And I Always Will” na stronie B, w St. Clair/Gateway Studios w Pittsburg, Pensylwania. Został on później wydany przez krótkotrwałą (1965-67) wytwórnię Hannah Barbera Records. „The Fife Piper” osiągnął # 53 na liście Billboard Hot 100 po tym, jak HBR go podchwyciło.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Fife PiperDynatones09.1966-53[8]HBR 494[written by Eddie Evans,Gary Van Scyoc,Ray Figlar][produced by J. J. Jules][46[2].R&B Chart]