Ichiban Records

Ichiban Records została założona w 1985r przez wspólników Johna E.Abbey'a i Ninę K.Easton.Rozwijała się jako jeden z liderów na niezależnym rynku i jako jedna z najbardziej urozmaiconym katalogiem.

 

Jej nazwa w języku japońskim znaczy dosłownie "numer jeden".Spędzone kilkadziesiąt lat w muzycznym biznesie przez założycieli wytwórni pozwoliło umocnić pozycję firmy a ich profesjonalizm był podstawą świetnej atmosfery w firmie.Abbey ,będący Anglikiem,swoją wczesną pasję w postaci "czarnej amerykańskiej muzyki" zamienił w zawód.W 1966r w Londynie założył magazyn "Blues & Soul",wydając go przez następne 25 lat,stając się autorytetem w tej dziedzinie na Wyspach Brytyjskich.Rozszerza swoją działalność organizując koncerty w Azji i Europie.
 

Właśnie podczas takiego jednego tour po Skandynawii poznał swoją partnerkę Ninę Easton [Finkę],która pracowała dla CBS,promując koncerty Reddings.Oboje osiedli w Atlancie w połowie lat 80-tych,John kontynuował swoją pracę jako organizator koncertów a Nina jako dziennikarka dla europejskich muzycznych magazynów.Mysleli też o otworzeniu własnej firmy w której mogliby pracować razem.Utwierdzili ich w tym przekonaniu wybitni artyści rhythm and bluesowi z którymi pracował Abbey tacy jak-William Bell,Clarence Carter czy Curtis Mayfield sugerując im chęć nagrywania dla ich przyszłej wytwórni.
 

W pierwszym roku działalności każdy z tych artystów wydał jeden album dla Ichiban i tak,Curtis Mayfield’s- We Come In Peace, Clarence Carter- Messin’ With My Mind i William Bell- Passion.Wszyscy trzej artyści do dzisiaj współpracują z wytwórnią.Nazwę wytwórni wymyślono podczas turnee Jamesa Browna,a jej twórcą był przyjaciel Abbey'a, Pete Barakan-osobistość telewizyjna w Japonii, st±ąd japoński rys w logo wytwórni
 

Zalążek Ichiban miał miejsce w garażu Johna i Niny.Ten skromny początek charakteryzował fakt zatrudnienia tylko jednego pracownika,który miał zajmować się promocją w radio.Katastrofalne warunki lokalowe [zniszczenie domu po burzy] wymusiły na nich otworzenie biura wytwórni w Marietta na przedmiesciach Atlanty.Wytwórnia stopniowo rozrastała się i zyskiwała znaczenie ,czego dowodem jest jej nominacja do tytułu "Wytwórni Roku 1994" nadane przez Organizację Sprzedawców Płyt [NARM].Zrzesza około 40 wykonawców nagrywających dla niej,a płyty swoje sygnują takie oddziały jak:Ichiban Records, Ichiban Blues, WRAP records, Soul Classics, Wild Dog Blues, Naked Language Records, Sky Records, Techno 404 and Ichiban International.Dystrybuuje płyty 25 niezależnych wytwórni.W 2001 roku przystępuje do grupy DM Records.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

1992 Ain t No Future In Yo Fronting MC Breed No. 66
1993 Gotta Get Mine MC Breed No. 96
1995 New Age Girl Deadeye Dick No. 27
1993 Whoot, There It Is 95 South No. 11

 

Idle Race

 W składzie: Dave Pritchard (gitara), Greg Masters (bas) i Roger Spencer (perkusja) występowali na początku lat sześćdziesiątych jako The Nightriders, grupa towarzysząca Mike'owi Sheridanowi, piosenkarzowi z Birmingham.

 

W 1966 r. lider zadebiutował jako solista, a na jego miejsce przyjęto gitarzystę i kompozytora Jeffa Lynne'a (ur. 30.12.1947 r. w Birmingham, w hrabstwie West Midlands, Anglia). Lynne zasugerował grupie swoje własne, nowatorskie pomysły. Po nagraniu jednego singla jeszcze jako The Nightriders przyjęli nazwę The Idle Race. W 1967 r. Lynne był już liderem, kompozytorem i ideologiem grupy.
 

Na pierwszym albumie, The Birthday Party, zaprezentował swój muzyczny i poetycki, oparty na absurdalnym humorze talent, w tematach "Follow Me Follow" i "The Skeleton And The Roundabout". Na drugim "Idle Race" wykazał pełnię gitarowych i reżyserskich umiejętności. Jako kompozytor ujawnił swoją fascynację twórczością Beatlesów, unikając łatwego naśladownictwa. Niestety dobre intencje nie spotkały się z aprobatą odbiorców płyty i Lynne nie oparł się kolejnej ofercie ze strony grupy The Move. Nagrane z myślą o rynkowych sukcesach single "Come With Me" i "At The End Of The Road" okazały się niewypałem.
 

W styczniu 1970 r. Lynne postanowił ostatecznie założyć własną grupę Electric Light Orchestra. Pritchard, Masters i Spencer dokoptowali do Idle Race Mike'a Hopkinsa i Roya Colluma, zastąpionego szybko przez Dave'a Walkera. W pięcioosobowym składzie nagrali album Time Is, aspirujący do muzyki progresywnej, pomimo typowo popowych korzeni grupy. Po odejściu Walkera do grupy The Savoy Brown, do Idle Race przyjęto Steve'a Gibbonsa, beatowego weterana z Birmingham.

 Z czasem założycieli grupy, Pritcharda i Spencera, zastąpili Bob Lamb i Bob Wilson z zespołu Tea And Symphony, a wkrótce potem odszedł ostatni z weteranów, Mike Hopkins, zastąpiony przez Dave'a Carrolla. Odejście Grega Mastersa w 1971 r. oznaczało definitywny koniec starych Idle Race, występujących później pod nazwą Steve Gibbons Band.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Here We Go Round The Lemon Tree / My Fathers Son	Idle Race	09.1967	-	-	Liberty LBF 15010	[written by Roy Wood][produced by Eddy Offord,Gerald Chevin]
The imposters of life' s magazine/Sitting in my tree	Idle Race	10.1967	-	-	Liberty LBF 15 026	[written by G. Lynn][produced by Peanut Chevin, Metric Offord]
The skeleton and the roundabout/Knocking nails into my house	Idle Race	03.1968	-	-	Liberty LBF 15 054	[written by Jeff Lynne][produced by Eddy Offord,Gerald Chevin]
The end of the road/Morning sunshine	Idle Race	06.1968	-	-	Liberty LBF 15 101	[written by Jeff Lynne][produced by Eddy Offord,Gerald Chevin]
I like my toys/Birthday	Idle Race	09.1968	-	-	Liberty LBF 15 129	[written by Jeff Lynne]
Days of broken arrows/Worn red carpet	Idle Race	04.1969	-	-	Liberty LBF 15 218	[written by Jeff Lynne][produced by Noel Walker, Jeff Lynne]
Come with me/Reminds me of you	Idle Race	07.1969	-	-	Liberty LBF 15 242	[written by Jeff Lynne][produced by Jeff Lynne]
In The Summertime / Told You Twice	Idle Race	06.1970	-	-	Liberty 1237	[written by Jeff Lynne]
Dancing flower/Bitter green	Idle Race	.1971	-	-	Regal Zonophone RZ 3036	[written by Dave Pritchard][produced by The Idle Race, Kenneth Young]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The birthday party	Idle Race	10.1967	-	-	Liberty LBS 83 132	[Produced by Eddie Offord, Gerald Chevin & The Idle Race]
Idle Race	Idle Race	06.1968	-	-	Liberty LBS 83 221	[Produced Jeff Lynne]
Time is	Idle Race	05.1971	-	-	Regal Zonophone SLRZ 1017	[Produced by The Idle Race & Kenneth Young]

Shontelle

Shontelle Delia Layne (ur. 4 października 1985r), znana pod pseudonimem Shontelle, jest barbadoską piosenkarką i autorką tekstów. W 2008 roku wydała swój debiutancki album Shontelligence. Jej drugi album, No Gravity, ukazał się w 2010 roku. Jej single „T-Shirt” i „Impossible” odniosły międzynarodowy sukces. W 2020 roku Shontelle wydała „Remember Me”. 

 

 Shontelle rozpoczęła pracę nad swoim debiutanckim albumem studyjnym na początku 2008 roku i ukończyła go w ciągu sześciu miesięcy. Tytuł albumu nadał jej inżynier dźwięku, który użył słowa „shontelligence” jako żartu po tym, jak Shontelle i jej producenci grali w grę polegającą na tworzeniu słów z jej imienia. „T-Shirt”, debiutancki singiel Shontelle, został wydany w lipcu 2008 roku i osiągnął trzydzieste szóste miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA, stając się umiarkowanym hitem. Jednak osiągnął szczyt w pierwszej dziesiątce list przebojów w Belgii i Wielkiej Brytanii. Debiutancki album Shontelle, Shontelligence, został wydany 18 listopada 2008 roku. Album osiągnął 115 miejsce na liście Billboard 200 w USA, sprzedając się w 6200 egzemplarzach w pierwszym tygodniu, i osiągnął dwudzieste czwarte miejsce na liście R&B/Hip-Hop Albums. Został ponownie wydany 10 marca 2009 roku i od tego czasu sprzedał się w 30 000 egzemplarzy w USA.Drugi singiel z albumu, „Stuck with Each Other”, z udziałem Akona, został wydany w lutym 2009 roku w USA i maju 2009 roku w Wielkiej Brytanii. Singiel nie znalazł się na listach przebojów w USA, ale osiągnął 23. miejsce w Wielkiej Brytanii. 

 

Shontelle koncertowała jako support podczas brytyjskiej części trasy New Kids on the Block World Tour w styczniu 2009 roku. Shontelle była również supportem Beyoncé podczas jej trasy I Am... World Tour od maja do czerwca 2009 roku w Wielkiej Brytanii. Shontelle zaczęła również pisać piosenki dla wielu artystów na Barbadosie, w tym hit Roll It Gyal z 2007 roku dla królowej Soca Alison Hinds i hit Winners z 2018 roku dla Shanta Prince. Shontelle była również gospodynią My Prom Style! i reality show mody Ultimate Prom z 2009 roku Universal Motown. Wystąpiła na balu maturalnym w Nowym Jorku w czerwcu 2009 roku, ale najpierw poprowadziła trzech uczniów w konkursie na zaprojektowanie sukienki, którą piosenkarka Kat DeLuna, gwiazda wieczoru, miała założyć na koncert Ultimate Prom.

 

 Drugi album Shontelle, No Gravity, został wydany w USA 21 września 2010 roku. Shontelle oświadczyła, że ​​album będzie eksperymentalny i że chciała zmienić swoje oryginalne brzmienie na potrzeby płyty. Podczas gdy tytuł „No Gravity” symbolizuje mantrę, stwierdziła, że ​​dostosowała się do swojego życia i kariery, aby zmotywować się do ciągłego wspinania się wyżej i aby nic jej nie powstrzymywało ani nie powstrzymywało. Shontelle współpracowała z Bruno Marsem, Tonym Kanalem i Darkchildem przy nagraniu płyty. W pierwszym tygodniu od wydania No Gravity znalazło się na osiemdziesiątym pierwszym miejscu na liście Billboard 200, sprzedając się w nakładzie 7000 egzemplarzy. Później tego samego roku Shontelle współtworzyła piosenkę Rihanny „Man Down” z jej piątego albumu studyjnego Loud (2010). Główny singiel z albumu, „Impossible”, został wydany w lutym 2010 roku do pobrania w wersji cyfrowej, ale nie odniósł sukcesu aż do maja tego samego roku, kiedy zadebiutował na liście Billboard Hot 100. Od tego czasu stał się jej najpopularniejszym singlem do tej pory, osiągając trzynaste miejsce na liście Billboard Hot 100. Drugi singiel z albumu, „Perfect Nightmare”, został wydany w sierpniu 2010 roku. „Say Hello to Goodbye” został wysłany do radia pop 15 marca 2011 roku jako trzeci singiel. Oba nie znalazły się na liście Hot 100, ale znalazły się na liście piosenek pop. Szacuje się, że No Gravity sprzedało się w USA w 2012 r. w 150 000 egzemplarzy. 

 

 Przenosi się do Republic Records i  zagrała w GUMBO @ The Canal Room w Nowym Jorku 15 lipca 2011 r., gdzie ujawniła informacje o nadchodzącym singlu i trzecim albumie studyjnym. Ujawniono również, że odeszła z Universal Motown i dołączyła do Universal Republic. Główny singiel z nadchodzącego albumu nosi tytuł „Reflection” i miał premierę na SoundCloud we wrześniu 2011 r. Oczekiwano, że utwory z albumu zostaną zaprezentowane podczas przyjęcia urodzinowego Shontelle. Wśród osób, które potwierdzono, że pracują nad albumem, byli Rockwilder, Tony Kanal i The Runners. Restrukturyzacja w Universal Music Group oznaczała, że ​​Motown Records zostało oddzielone od Universal Motown Republic Group i połączone z The Island Def Jam Music Group. Universal Republic zostało zamknięte, a wszyscy artyści z wytwórni zostali przeniesieni do nowo reaktywowanej Republic Records. Shontelle nagrywa teraz dla Republic Records.

 

  W grudniu 2012 roku Shontelle potwierdziła, że ​​„Put Me on Blast” będzie głównym singlem z jej nadchodzącego trzeciego albumu studyjnego i że nakręciła już teledysk do tego singla w Los Angeles. Jej trzeci album był zaplanowany do wydania w 2013 roku, ale nigdy nie doszło do skutku, a żadne przyszłe daty nie zostały ogłoszone. 4 listopada 2017 roku wystąpiła i była gościem jurora w konkursie Miss Earth 2017, który odbył się w Manili. W 2021 roku Shontelle zagra w filmie Amazon Prime Joseph, a także podpisała kontrakt z Shakir Entertainment Management w Nowym Jorku na produkcję telewizyjną i filmową. 14 marca 2020 roku Shontelle wydała swój singiel promocyjny „Remember Me” jako wprowadzenie do swojej nowej ery. 9 kwietnia 2021 roku Shontelle współpracowała przy singlu „Let You Go” z Supasoaką i Arpadem. 29 października 2021 roku Shontelle wydała główny singiel „Sanctify” ze swojej nadchodzącej EP-ki „tilted”.  

 

14 stycznia 2022 roku Shontelle wydała singiel „Be the One” jako drugi singiel z EP-ki. Shontelle wydała promocyjny singiel „No More” jako piosenkę przewodnią Metheors 14 marca 2022 r. 27 maja 2022 r. Shontelle wydała EP-kę zatytułowaną Boomerang, który zawiera nowe utwory „Boomerang” i „Live It Up”, a także remiksy i miksy akustyczne.

 

 Shontelle wydała swój trzeci album studyjny, Tokyo Nights. Filantropia Shontelle jest również znana ze swojego zaangażowania w działalność charytatywną. Wykorzystała swój talent, aby pomóc zebrać fundusze dla pacjentów z chorobą Alzheimera poprzez koncert Together for Care, edukację dziewcząt dla She's the First, VH1 Save the Music Foundation, i organizacje charytatywne zajmujące się badaniami nad rakiem piersi.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
T-Shirt/Blaze It Up	Shontelle	01.2009	6[19]	36	Universal MIUCT 7980	[gold-UK][written by Andrew Frampton, Wayne Wilkins ,Savan Kotecha][produced by Andrew Frampton, Wayne Wilkins]
Stuck with Each Other	Shontelle	04.2009	23[14]	-	Island MIUCT 7981	[written by Diane Warren][produced by Darkchild]
Battle Cry	Shontelle	08.2009	61[3]	-	Universal CATCO 152500841	[written by J. Omley, J. Jones, J. Kugell, J. Pennock, W. Wilkins][produced by Wayne Wilkins, The Heavyweights, The Jam]
Impossible	Shontelle	09.2010	9[14]	13	Universal CATCO 167495962	[platinum-US][silver-UK][written by Arnthor Birgisson,Ina Wroldsen][produced by Arnthor Birgisson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shontelligence	Shontelle	03.2009	147[3]	115	Universal 2700028	[produced by Dwayne "Supa Dups" Chin-Quee, Classic Soul Productions, Andrew Frapton, Fredo, The Heavyweights, The Jam, Carl Sturken and Evan Rogers, Stargate, Wayne Wilkins]
No Gravity	Shontelle	03.2009	-	81	Universal 2746270	[produced by Arnthor Birgisson, Darkchild, The-Dream, Andrew Frampton Tony Kanal, Savan Kotecha, Evan Rogers, The Smeezingtons, Harry Sommerdal, Carl Sturken]

Sparkle

 Stephanie Edwards (ur. 13 maja 1975r), lepiej znana pod pseudonimem Sparkle, jest amerykańską wokalistką R&B. Swoją karierę rozpoczęła w 1998 roku jako protegowana rodaka z Chicago, R. Kelly'ego. Sparkle jest najbardziej znana ze swojego debiutanckiego przeboju R&B z 1998 roku „Be Careful”. 

Sparkle zaczęła śpiewać w rodzinnym zespole muzyki gospel. Sparkle poznała piosenkarza R. Kelly'ego w 1989 roku. Sparkle była pierwszą i jedyną odnoszącą sukcesy artystką, która wydała album w wytwórni Rockland należącej do Kelly'ego. Debiutancki album Sparkle, zatytułowany Sparkle, ukazał się 19 maja 1998 roku. Album zadebiutował na 3. miejscu listy Billboard 200 i na 2. miejscu list przebojów R&B, a wkrótce po wydaniu uzyskał status złotej płyty. Album jest najbardziej znany z singla „Be Careful”, duetu z 1998 roku z R. Kelly, który znalazł się na dwóch głównych listach przebojów Billboardu, osiągając 3. miejsce na Rhythmic Top 40 i 1. miejsce na liście Billboard's Hot R&B Airplay przez sześć kolejnych tygodni, a także osiągając 7. miejsce w Wielkiej Brytanii.  

 Pomimo sukcesu jej debiutanckiego albumu, Sparkle i R. Kelly zaczęli mieć różnice twórcze podczas pracy nad jej drugim albumem, co doprowadziło do tego, że poprosiła o zwolnienie z Rockland/Interscope. Następnie podpisała kontrakt z Motown Records, gdzie wydała swój drugi album Told You So w 2000 roku. Jednak album nie odniósł tak dużego sukcesu z powodu braku promocji, osiągając tylko 121. miejsce na liście Billboard 200, a jednocześnie odnosząc niewielki sukces dzięki singlowi „It's a Fact”.  

13 sierpnia 2012 r. Sparkle wydała swój pierwszy od 12 lat teledysk zatytułowany „So Bad”; jednak singla nie można obecnie kupić na iTunes ani w żadnym sklepie z muzyką cyfrową.  Sparkle współpracowała z wieloma artystami, w tym Aaliyah (wokal wspierający na albumie Age Ain't Nothing but a Number), R. Kelly w R; Mary J. Blige w Share My World; Wyclef Jean w „Loving You Remix”; Avant w remiksie „Separated” z udziałem Kelly Rowland; Joe w „Woman's Heart”, Jimmy Sommers; i Tank. Sparkle śpiewała również wokale wspierające dla Toni Braxton w jej show scenicznym w Las Vegas Toni Braxton Revealed. 

W 2002 r. policja Chicago i dziennikarz Chicago Sun Times pokazali Sparkle taśmę wideo rzekomo przedstawiającą jej młodą siostrzenicę, wówczas około 14-letnią, i R. Kelly podczas aktów seksualnych. Sparkle zidentyfikowała młodą dziewczynę jako swoją siostrzenicę. Sparkle zeznawała przeciwko R. Kelly w późniejszym procesie karnym pod zarzutem pornografii dziecięcej w 2008 r.Jednak ostatecznie ława przysięgłych uznała Kelly za niewinną w tej sprawie. Kilka lat później jej siostrzenica zeznawała przeciwko R. Kelly. W 2022 r. jej siostrzenica (w dokumentach sądowych określana jako „Jane”) twierdziła, że ​​jej ciotka Sparkle przedstawiła ją Kelly i zachęciła ją do zbudowania bliskiej relacji z obecnie zhańbioną piosenkarką.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Be Careful	Sparkle featuring R. Kelly	05.1998	7[9]	32[16]	Jive 0521452	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][1[6][21].R&B Chart]
Time to Move On	Sparkle	09.1998	40[2]	-	Jive 0522032 [UK]	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][41[9].R&B Chart]
Lovin You	Sparkle	08.1999	65[1]	-	Jive 0523450 [UK]	[written by Minnie Riperton, Richard Rudolph]
It's a Fact	Sparkle	09.2000	7[9]	-	Motown 157584	[written by Sparkle, S. Huff][produced by Steve Huff][62[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sparkle	Sparkle	06.1998	57[2]	3[17]	Rock Land 90 149	[gold-US][produced by R. Kelly]
Told You So	Sparkle	11.2000	-	121[2]	Motown 159 743	[produced by Steve "Stone" Huff]

Tortoise

 Tortoise to amerykański zespół post-rockowy założony w Chicago, Illinois w 1990 roku. Zespół łączy w swojej muzyce krautrock, dub, muzykę minimal, elektronikę i jazz, a ich eklektyczny styl wywarł duży wpływ na gatunek post-rockowy. Tortoise jest konsekwentnie uznawany za przyczynę wzrostu ruchu post-rockowego w latach 90-tych.
 

 Początki grupy sięgają późnych lat 80-tych, kiedy to Doug McCombs (basista Eleventh Dream Day) i perkusista John Herndon połączyli siły, aby stworzyć niezależną sekcję rytmiczną (podobnie jak legendy reggae Sly i Robbie). Pomysł nie doszedł do skutku, ale ich zainteresowanie rytmami groovingowymi, a także wiedza na temat studia nagraniowego doprowadziły do ​​partnerstwa z perkusistą Johnem McEntire i basistą Bundym K. Brownem (obaj wcześniej w Bastro i Gastr Del Sol), którzy dołączyli, a następnie perkusistą Danem Bitneyem. Chociaż utwory są przypisywane wszystkim muzykom, McEntire stał się postrzegany jako siła przewodnia grupy,  ponieważ jego wkład przybrał głównie formę inżyniera dźwięku i miksera. 

Ich pierwszy singiel został wydany w 1993 roku, a ich debiutancki album o tym samym tytule ukazał się rok później. Instrumentalny i głównie w średnim tempie Tortoise powoli zyskiwał pochwały i uwagę, zwłaszcza za niezwykłe instrumentarium (dwie gitary basowe, trzech perkusistów zmieniających bębny, wibrafony i marimby). Następnie ukazał się album z remiksami Rhythms, Resolutions and Clusters.  Brown odszedł i został zastąpiony przez Davida Pajo (dawniej ze Slint) na albumie Millions Now Living Will Never Die z 1996 roku, który pojawił się na wielu listach najlepszych albumów roku, a 20-minutowy Djed został opisany przez krytyka Johna Busha jako dowód na to, że „Tortoise sprawił, że eksperymentalny rock spełniał podwójną rolę jako sugestywna, piękna muzyka”.

 Również w 1996 roku zespół przyczynił się do powstania charytatywnego albumu na rzecz walki z AIDS Offbeat: A Red Hot Soundtrip wyprodukowanego przez Red Hot Organization. Wydali składankę wyłącznie w języku japońskim zawierającą utwory z debiutanckiego albumu o tym samym tytule, Rhythms, single i występy na składankach, zatytułowaną A Digest Compendium of the Tortoise's World 21 listopada 1996 roku. W 1998 roku Tortoise wydał TNT, prawdopodobnie ich najbardziej jazzowy album. Jeff Parker dołączył jako gitarzysta do Pajo, który opuścił zespół po ukończeniu albumu. 

2001 przyniósł Standards, gdzie Tortoise włączył do swojej muzyki więcej elektronicznych dźwięków i postprodukcji niż w poprzednich pracach. W 2001 roku zespół był kuratorem edycji brytyjskiego festiwalu All Tomorrow's Parties. Następnie w 2004 roku powrócili, aby być kuratorami kolejnego dnia tego samego wydarzenia. It's All Around You został wydany w 2004 roku. W 2006 roku Tortoise współpracował z Bonnie „Prince” Billy przy albumie coverów zatytułowanym The Brave and the Bold i wydał A Lazarus Taxon, box set zawierający dwie płyty CD z pojedynczymi utworami i remiksami, trzecią płytę CD z rozszerzonym Rhythms, Resolutions and Clusters (niedostępny w sprzedaży) oraz DVD z filmami i nagraniami występów na żywo.  

W 2001 roku zespół nagrał „Didjeridoo” na album kompilacyjny Red Hot Organization Red Hot + Indigo, hołd dla Duke'a Ellingtona, który zbierał pieniądze na różne cele charytatywne poświęcone sprawom związanym z AIDS. Bitney i McEntire przyczynili się również do albumu Bright Eyes Cassadaga. Grupa współpracowała z multiinstrumentalistą Paulem Duncanem z zespołu Warm Ghost. 

 Tortoise wydał swój przedostatni album, Beacons of Ancestorship, 23 czerwca 2009 roku. Zespół odbył trasę koncertową po środkowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych we wrześniu i październiku 2009 roku, a następnie w Europie w listopadzie i grudniu. Zespół wystąpił na festiwalu muzycznym ATP New York 2010, który odbył się w Monticello w stanie Nowy Jork. W 2012 roku Tortoise napisał i nagrał ścieżkę dźwiękową do filmu Lovely Molly Eduardo Sáncheza, psychologicznego horroru częściowo inspirowanego tradycyjnymi pieśniami ludowymi.Siódmy album studyjny, The Catastrophist, został wydany przez Thrill Jockey na początku 2016 roku, poprzedzony singlem „Gesceap”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Djed	Tortoise	05.1996	96[1]	-	City Slang SHELL 001	[written by Tortoise]
Galapagos (Version 1)	Tortoise	09.1996	169[1]	-	City Slang SHELL 003	[written by Tortoise]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tortoise	Tortoise	.1994	-	-	Thrill Jockey THRILL 013	[produced by Tortoise]
Rhythms, resolutions & clusters	Tortoise	.1995		-	Thrill Jockey THRILL 019
Millions Now Living Will Never Die	Tortoise	01.1996	-	-	Thrill Jockey THRILL 025
TNT	Tortoise	03.1998	76[1]	-	Thrill Jockey THRILL 050	[produced by John McEntire]
Standards	Tortoise	03.2001	95[1]	200[1]	Thrill Jockey THRILL 089	[produced by John McEntire]
It's All Around You	Tortoise	.2004	-	-	Thrill Jockey THRILL 115
The Brave And The Bold	Tortoise & Bonnie Prince Billy	02.2006	101[1]		Domino WIGCD 167 [UK]
A Lazarus Taxon	Tortoise	09.2006	-		Thrill Jockey THRILL 152 [UK]
Beacons of Ancestorship	Tortoise	07.2009	-		Thrill Jockey THRILL 210 [UK]
The Catastrophist	Tortoise	02.2016	-		Thrill Jockey THRILL 406 [UK]