niedziela, 4 grudnia 2022

Janie Grant

Janie Grant była nastolatką, kiedy jej pierwsze trzy single trafiły na listy przebojów. Piosenka „That Greasy Kid Stuff” została skomponowana przez Seymoura „Cy” Cobena i została oparta na reklamie kremu do włosów Vitalis, która kontrastowała z różnymi celebrytami w serii reklam. Magazyn Billboard publikował minibiografie od 1959 do wczesnych lat 60., czasami dostarczając nam ciekawych ciekawostek – każda biografia była na ogół powiązana z aktualnym wydawnictwem w imieniu artysty Janie Grant („Tłuste dzieciaki”).

  Co dziwne, dwaj młodzi mężczyźni, Larry Frohman i William Cole, poszli o krok dalej i wymyślili własny produkt pod nazwą „Greasy Kid Stuff” i sprzedali ponad 150 000 butelek – żądając ogromnych 50 dolarów za butelkę! Cy Coben miał interesującą karierę pisząc dla różnych muzyków. Dwie z jego kompozycji zajęły pierwsze miejsca przez piosenkarza country Eddy’ego Arnolda - „There’s Been a Change In Me” i „I Wanna Play House With You” w 1951 roku. Jest współautorem „Sweet Violets” nagranego przez Dinah Shore i napisał piosenkę, która pojawiła się jako strona „B” Beatlesów w 1964 „Nobody's Child”, flip „Ain't She Sweet”.  

Janie Grant urodziła się jako Rose Marie Casilli w 1945 roku w New Jersey. Jako uczennica liceum brała udział w imprezie, na której usłyszał ją producent muzyczny Gerry Granahan (z Dickey Doo and the Don'ts) i zabrał ją do Caprice Records na przesłuchanie. Jej debiutanckie nagranie „Triangle” osiągnęło 29. miejsce na listach przebojów.  

Przed wydaniem płyty Rose Marie zmieniła nazwisko na Janie Grant. W latach 1961-1966 Janie wypuściła prawie tuzin 45-tek, po czym zdecydowała się wyjść z centrum uwagi i założyć rodzinę. Po raz ostatni dołączyła do Gerry'ego Granahama w 2001 roku, aby wziąć udział w programie radiowym przez telefon - ale bez koncertów. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Triangle/She's Going Steady With YouJanie Grant03.1961-29[13]Caprice 104[written by J. Grant]
Romeo/Roller CoasterJanie Grant08.1961-75[ 3]Caprice 109[written by J. Grant][produced by Hutch Davie]
That Greasy Kid Stuff/Trying To Forget YouJanie Grant06.1962-74[4]Caprice 115[written by Cy Coben][produced by Hutch Davie]

Earl Grant

Earl Grant (ur. 20 stycznia 1931r - zm. 10 czerwca 1970r) był amerykańskim pianistą, organistą i wokalistą popularnym w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku. 
 
  Grant urodził się w Idabel w stanie Oklahoma. Choć później był  znany ze swoich klawiszy i wokali, Grant grał także na trąbce i perkusji. Grant uczęszczał do czterech szkół muzycznych, ostatecznie zostając nauczycielem muzyki. Zwiększał swoje dochody, występując w klubach podczas służby wojskowej, podczas której stacjonował w Fort Bliss w Teksasie. 
 
 Podpisał kontrakt z Decca Records w 1957 roku, a jego pierwszy singiel „The End” osiągnął 7. miejsce na liście Billboard Hot 100. Album Ebb Tide (And Other Instrumental Favourites) sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy, zyskując status złotej płyty. Nagrał jeszcze sześć singli, które trafiły na listy przebojów, w tym „Swingin 'Gently” (z Beyond the Reef) i sześć dodatkowych albumów (w wytwórni Decca) do 1968 roku. Nagrał także album Yes Sirree! oraz instrumentalny album Trade Winds , zawierający pojedynczy utwór na organach Hammonda i fortepianie, zawierający motyw miłosny z filmu El Cid i „Eternally” Chaplina. Ten album zawierał kilka realistycznie brzmiących „tropikalnych śpiewów ptaków” wyprodukowanych przez jego organy elektryczne.
 
  „House of Bamboo” był kolejnym dobrze sprzedającym się singlem. Grant nagrał 30 albumów dla Decca, głównie dla wytwórni Brunswick, spółki zależnej Decca. Na kilku jego albumach występował saksofonista tenorowy Plas Johnson. Grant wystąpił także w kilku filmach i telewizji, w tym Tender Is the Night (1962), Juke Box Rhythm (1959), It Takes a Thief (1969)   i The Ed Sullivan Show ( 1960).  Grant zaśpiewał tytułowy temat do filmu Imitacja życia z 1959 roku . 
 
 Zginął natychmiast w wypadku samochodowym w Lordsburgu w Nowym Meksyku w wieku 39 lat , kiedy samochód, którym jechał, zjechał z autostrady międzystanowej nr 10.  Jechał z Los Angeles do miejsca docelowego w Juarez w Meksyku, aby wystąpić w nocnym klubie La Fiesta. W wypadku zginął również 17-letni syn jego kuzyna, Roosevelt Woods III.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The End/Hunky Dunky DooEarl Grant09.1958-7[19]Decca 30719[written by Jimmy Krondes, Sid Jacobson][16[9].R&B Chart]
Evening RainEarl Grant01.1959-63[7]Decca 30819[written by Leon Pober]
House Of Bamboo/Two Loves Have IEarl Grant03.1960-88[3]Decca 31044[written by Bill Crompton, Norman Murrells]
Swingin' Gently/Beyond The ReefEarl Grant05.1962-44[11]Decca 25560[written by E. Grant]
Sweet Sixteen Bars/Learnin' The BluesEarl Grant09.1962-55[8]Decca 25574[written by Ray Charles][9[7].R&B Chart]
Stand By Me/After HoursEarl Grant10.1965-75[7]Decca 25674[written by Ben E. King, Elmo Glick ]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Ebb Tide (And Other Instrumental Favorites)Earl Grant08.1961-7[45]Decca 74 165[gold-US]
Beyond The Reef (And Other Instrumental Favorites)Earl Grant04.1962-17[32]Decca 74 231-
At Basin Street EastEarl Grant12.1962-92[10]Decca 74 299-
Fly Me to the MoonEarl Grant01.1964-139[5]Decca 74 454-
Just for a ThrillEarl Grant07.1964-149[2]Decca 74 506-
Trade WindsEarl Grant05.1965-143[4]Decca 74 623-
Winter WonderlandEarl Grant12.1966-14[11].Christmas ChartDecca 74 677-
Gently Swingin' Earl Grant03.1968-192[2]Decca 74 937-

Angel Grant

Angel Grant (ur. 24 listopada 1973r) to wokalistka neo soul / alternative, uważana przez niektórych za piosenkarkę R&B w Stanach Zjednoczonych. Odniosła sukces na listach przebojów pod koniec lat 90-tych singlem „Lil Red Boat” wyprodukowanym przez Jimmy'ego Jam & Terry Lewisa i Jamesa „Big Jima” Wrighta. Pani Grant Co napisała cały swój album zatytułowany „Album” z twórcami i producentami mega hitów, Jimmym Jamem i Terrym Lewisem oraz Jamesem „Big Jimem” Wrightem.  

Grant była pierwszą artystką, która podpisała kontrakt z nowo utworzoną wytwórnią Flyte Tyme Records. Flyte Tyme Productions słynie ze współpracy z Janet Jackson, Chanté Moore Johnny Gil SOS Band i Mariah Carey. Jej debiutancki album zatytułowany Album pojawił się, a debiutancki singiel znalazł się w pierwszej dwudziestce hitów w sieci BET.W 2010r Grant wydał drugi album zatytułowany „My Journey Back” ,którywyprodukowała .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Lil Red BoatAngel Grant05.1998-104[7]Flyte Tyme 56 176[written by James "Big Jim" Wright, Jimmy Jam & Terry Lewis,Angela Grant ][produced by James "Big Jim" Wright, Jimmy Jam & Terry Lewis][48[11].R&B Chart]

Danity Kane

Mainstreamowy girls band r&b; Danity Kane powstał z inicjatywy Diddyego, pragnącego utworzyć współczesne wydanie Destinys Child, TLC czy En Vogue.

Grupa powstała pod koniec 2005 r. po kilkumiesięcznym castingu, odbywającym się w ramach trzeciej edycji emitowanego na antenie mtv programu "Making the Band". W ostateczny skład formacji weszło pięć śpiewających tancerek: Aubrey Morgan O'Day, Wanita "D. Woods" Woodgette, Shannon Rae Bex, Dawn Angelique Richard i Aundrea Aurora Fimbres. Wsparcie wydawnicze i medialne ze strony mogoła czarnych brzmień w postaci Diddyego umożliwiło zebranie na debiutanckiej płycie prawdziwej śmietanki producenckiej. Dokładnie dopracowane pod ucho masowego słuchacza klubowe i radiowe r&b; wyszło spod rąk takich gigantów, jak Scott Storch, Bryan-Michael Cox, Timbaland, Rodney Jerkins, Mario Winans czy Ryan Leslie.
 

Danity Kane zadebiutowało 22 sierpnia 2006 r. na szczycie listy przebojów Billboard Top 200, pokonując przy tym odbywające się w tym samym tygodniu premiery nowych płyt weteranów zestawienia, jak Christina Aguilera czy hiphopowy duet OutKast. Dwie białe, dwie czarne i latynoska piękność oczarowały Amerykę kreacjami w klipie do klubowego singla o minimalistycznym hiphopowym zacięciu "Showstopper" (#8 w USA). Decyzją fanów, wyrażoną na stronie internetowej grupy, drugim utworem promującym debiut była ballada "Ride for You", zaaranżowana w charakterystycznym dla Bryana-Michaela Coxa chwytliwym, melodyjnym stylu.
 

Po premierze debiutu piątka dziewczyn, śladem podobnego bandu Pussycat Dolls, zaangażowała się przede wszystkim w działalność koncertową oraz solowe, gościnne występy poszczególnych dziewczyn u zaprzyjaźnionych wykonawców. Premiera drugiego wspólnego materiału Danity Kane - Welcome to the Dollhouse - odbyła się w marcu 2008 r. Podobnie jak w przypadku platynowego debiutu i tym razem wybór singla pozostawiono fanom. Sympatycy twórczości kwintetu zdecydowali, że z zadania najlepszej promocji nowej plyty perfekcyjnie wywiąże się dynamiczna, wybuchowa kompozycja o przeznaczeniu stricte tanecznym: "Damaged".
 

Wybór okazał się trafny, nagranie kupiło w internecie ponad 1,5 mln fanów, a promowany przez nie krążek zadebiutował na szczycie billboardu i szybko okrył się złotem. Podobnie jak w przypadku debiutu po materiał sięgnęły przede wszystkim amerykańskie nastolatki, znające dziewczyny z anteny mtv, gdyż wartość muzyczna i tekstowa Welcome to the Dollhouse była zdaniem krytyków daleka od jakkolwiek ambitnej.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Show StopperDanity Kane feat. Yung Joc09.2006-8[20]Bad Boy Entertainment PR 302310[gold-US][written by Angela Hunte , Calvin Puckett , Frank Romano , James Scheffer , Krystal Oliver][produced by Jim Jonsin ][33[19].R&B; Chart]
Ride for YouDanity Kane09.2006-78[1]Bad Boy Entertainment PR 302434 [written by Adonis Shropshire , Bryan-Michael Cox , Kendrick Dean , Troy Clark][produced by Bryan-Michael Cox ][122.R&B; Chart]
Sleep On ItDanity Kane09.2006-64[2]Bad Boy Entertainment [written by Scott Storch,Jason Boyd][produced by Scott Storch]
One ShotDanity Kane09.2006-111[1]Bad Boy Entertainment [written by Bryan Michael Cox,Adonis Shropshire,Kendrich A.J. Dean][produced by Bryan Michael Cox]
Touching My BodyDanity Kane09.2006-109[2]Bad Boy Entertainment [written by Adonis Shropshire,Ryan Leslie,Makeba Riddick][produced by Ryan Leslie]
DamagedDanity Kane03.2008-10[22]Bad Boy Entertainment PR 449660 [platinum][written by Justin Walker, Sean Combs, Mario Winans, Jonathan Yip, Jeremy Reeves, Micayle McKinney, Ray Romulos, Shannon "Slam" Lawrence, Rose Marie Tan, James Smith][produced by Stereotypes, Combs, Winans][110.R&B; Chart]
Bad GirlDanity Kane feat. Missy Elliott09.2006-110[1]Bad Boy Entertainment PR 512325[written by Mary Brown, James Washington, Devin "DLP" Parker, Nathanial Hill, Missy Elliott ][produced by Danja]
Lights OutDanity Kane04.2008-101[1]Bad Boy Entertainment -

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Danity KaneDanity Kane08.2006-1[1][23]Bad Boy Entertainment 83989-2[platinum-US][produced by Bryan Michael Cox, Danja, D-Dot, Rodney Jerkins, Jim Jonsin, Ryan Leslie, Rami, Scott Storch, Timbaland, Mario Winans, Wyldcard][2.R&B; Chart]
Welcome to the DollhouseDanity Kane03.2008-1[1][21]Bad Boy Entertainment 444604-2[gold-US][produced by The Clutch, Bryan-Michael Cox, Fridolin Nordsoe, Danja, Donnie Scantz, Diddy, Drop Zone, Bernard Malik, Rockwilder, Romeo XI, Flex&Hated;, The Runners, Scyience, Stereotypes, Mario Winans, WyldCard][1.R&B; Chart]
DK3Danity Kane11.2014-44[1]Stereotypes Music 81012252[produced by The Stereotypes, Dem Jointz]

sobota, 3 grudnia 2022

Flip & Fill

Flip & Fill to duet elektronicznej muzyki tanecznej z Manchesteru w Anglii, składający się z producentów/remikserów, DJ-ów Grahama Turnera i Marka Halla.Mają kontrakt z wytwórnią płytową All Around The World. 

 Wydając utwory od 2000 roku, osiągnęli 34 miejsce na brytyjskiej liście singli w marcu 2001 roku dzięki „True Love Never Dies”  opartemu na połączeniu „Airwave” Rank 1 i „True Love Never Dies Donny Williams  , z ponownie nagranym wokalem Kelly Llorenna. Zremiksowany i ponownie wydany, osiągnął 7. miejsce w lutym 2002 roku. 

 Oprócz Llorenny, Karen Parry zapewniła również wokale dla zespołu, w tym w ich przeboju nr 3 w Wielkiej Brytanii z 2002 roku, „Shooting Star” i remiks przeboju Whitney Houston „I Wanna Dance With Somebody”. Wyprodukowali także remiks piosenki Ayumi Hamasaki „July 1st”, która zajęła 3. miejsce na japońskiej liście albumów Oricon. Zespół nagrał cover utworu Pop!   „Heaven and Earth”, ale nie została wydana jako singiel. Zespół nie jest już związany kontraktem z AATW. Zespół niedawno założył własną wytwórnię płytową „Filtrate”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
True Love Never DiesFlip & Fill featuring Kelly Llorenna03.200134[10]-All Around The World CDGLOBE 240[written by Jim Dyke,Margee Forman][produced by Graham Turner,Mark Hall]
True Love Never DiesFlip & Fill featuring Kelly Llorenna02.20027[11]-All Around The World CDGLOBE 248[written by Jim Dyke,Margee Forman][produced by Graham Turner,Mark Hall]
Shooting StarFlip & Fill featuring Karen Parry07.20023[32]-All Around The World CDGLOBE 258[written by Nick Arnold][produced by Flip & Fill]
I Wanna Dance With SomebodyFlip & Fill featuring Jo James01.200313[25]-All Around The World CDGLOBE 275[written by George Merrill,Shannon Rubicam][produced by Flip & Fill]
Shake Ya ShimmyFlip & Fill vs. Porn Kings03.200328[2]-All Around The World CDGLOBE 213[written by Rafael Vargas,Winston Rosa][produced by Flip & Fill]
Field Of DreamsFlip & Fill06.200328[10]-All Around The World CDGLOBE 273[written by Darren Mew,Paul Hobbs][produced by Flip & Fill]
Irish BlueFlip & Fill featuring Junior01.200420[6]-All Around The World CXGLOBE 309[written by Graham Turner,Mark Hall,Paul Hobbs,L. Van Brown][produced by Flip & Fill]
DiscolandFlip & Fill featuring Karen Parry04.200411[14]-All Around The World CDGLOBE 346[written by R. Benoz, S. Pretolesi, S. Francis][produced by Flip & Fill]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Floor FillasFlip & Fill07.200329[8]-All Around The World/UMTV 0392192-

Flobots

 

Flobots to amerykański zespół hip-hopowy i rocka alternatywnego z Denver w Kolorado.   Założony w 2000 roku przez Jamiego „Jonny 5” Laurie, zespół wydał rok później album Onomatopeia pod nazwą Jonny 5 and Yak. W tym czasie Laurie nawiązał  współpracę z producentem Farhadem Ebrahimim, znanym również jako Yahktoe. Razem wydali Onomatopeia w 2001 roku, a utwór tytułowy znalazł się na kompilacji klubu Yahktoe University, należącego do MIT. Wykonuje go David Gralow na gitarze, Terrence Favours na wiolonczeli i Jaymz Haynes na basie. 
 
  Po separacji Jonny 5 zreformował grupę z innym raperem z Denver, Brerem Rabbitem, i zdecydował się przyjąć nazwę Flobots. Dołączają do nich ci, którzy obecnie tworzą grupę i wydali w 2005 roku album Flobots present... Platypus. Obecność altówki i trąbki w ich muzyce - podobnie jak mocne polityczne treści ich tekstów, zwłaszcza przeciwko wojnie w Iraku - szybko dały im znać w rodzinnym mieście. Podczas konkursu zorganizowanego przez stację radiową w Denver, grupa zgłosiła się, wykonując piosenkę Handlebars. Sekstet zwyciężył nie tylko w konkursie na najlepszą piosenkę, ale także na najlepszy występ na scenie. Radio szeroko emituje tytuł, który w 2007 roku staje się bardzo popularny .  
W kwietniu 2008 roku do grupy zwróciła się wytwórnia Universal Republic i podpisała kontrakt na dwa albumy . Aby wesprzeć wydanie Fight with Tools, Flobots pojawił się na kilku festiwalach, grając u boku takich zespołów jak Metallica, The Offspring, The Raconteurs i Scars na Broadwayu.    17 lutego 2009 Flobots ogłosił nowy album na MySpace. We wrześniu 2009 roku zespół zakończył swój drugi album. Zapowiadają na YouTube tytuł Survival Story. Album został wydany 16 marca 2010 roku . Główny singiel z albumu nosił tytuł White Flag Warrior, z udziałem Tima McIlratha z Rise Against. Producentem jest Mario Caldato, Jr., najlepiej znany ze współpracy z The Beastie Boys . 
 
 W grudniu 2010 roku oddzielili się od Universal Republic Records . Brer Rabbit wyjaśnia, że ​​ta separacja została dokonana wspólnie między grupą a wytwórnią . Latem 2011 roku gitarzysta Andy „Rok” Guerrero opuścił zespół z powodu różnic twórczych i zajął się własnym projektem Bop Skizzum. 17 września 2011 roku podczas występów w Gallogly Events Center, UCCS, w Colorado Springs, The Flobots ogłosili nowy album z 2012 roku zatytułowany Stop the Apocalypse . Grają także nową piosenkę zatytułowaną The Circle in the Square. Ich nowy album miał ostatecznie nosić tytuł The Circle in the Square i zostać wydany 28 sierpnia 2012 roku . 
 
W 2013 i 2014 roku The Flobots zagrali darmowy koncert w hrabstwie Jefferson w Kolorado z okazji dorocznego wiecu A Day Without Hate .   W 2015 roku ogłosili nowy album zatytułowany No Enemies, który dotyczyłby takich tematów jak zmiany klimatyczne i reforma imigracyjna. Zespół będzie wzywał do datków na sfinansowanie swoich dwóch nowych albumów za pośrednictwem Kickstarter . 8 listopada 2016 Flobots wydał piosenkę na swoim SoundCloud, Rattle the Cage. Piosenka została wydana przed terminem w odpowiedzi na wyniki wyborów prezydenckich w 2016 roku. 20 stycznia 2017 roku wydali polityczną piosenkę Pray tego samego dnia, co inauguracja Donalda Trumpa.   5 maja 2017 roku ukazało się No Enemies13, zainspirowane mentorem zespołu Vincentem Hardingiem.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
HandlebarsFlobots08.200814[20]37[20]Island MIUCT 4745[platinum-US][silver-UK]][written by Jamie Laurie,Andrew Guerrero,Jesse Walker,Kenneth Ortiz,Mackenzie Roberts,Stephen Brackett][produced by Flobots]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Fight with ToolsFlobots05.200851[7]15[25]Universal 1125802[produced by Flobots]
Survival StoryFlobots04.2010-44[2]Universal Republic 2733029[produced by Mario Caldato, Jr.]

Jerry Livingston

Jerry Livingston (ur. Jerry Levinson ; 25 marca 1909r - zm. 1 lipca 1987r) był amerykańskim autorem tekstów i pianistą orkiestry tanecznej.Urodzony w Denver w Kolorado, Livingston studiował muzykę na Uniwersytecie w Arizonie. Tam skomponował swoją pierwszą ścieżkę dźwiękową do musicalu uniwersyteckiego. W latach trzydziestych przeniósł się do Nowego Jorku, początkowo pracując jako pianista w orkiestrach tanecznych. Livingston służył w dywizji służb specjalnych armii podczas II wojny światowej. 

 Wśród popularnych piosenek, które Livingston pomógł napisać, są „It's the Talk of the Town”, „Under a Blanket of Blue”, „Blue and Sentimental”, „Close to You”, „Mairzy Doats”, „Wake the Town and Tell the People” , „The Twelfth of Never” i Young Emotions. Od 1940 do 1960r pisał piosenki do wielu filmów i seriali telewizyjnych, w tym Cinderella (1950), Bronco (1958), 77 Sunset Strip (serial telewizyjny, 1958), Hawaiian Eye (serial telewizyjny, 1959), Bourbon Street Beat ( serial telewizyjny, 1959), Surfside 6 (serial telewizyjny, 1960) i piosenka „ This is It ” (z lat 60. XX wieku The Bugs Bunny Show ). 

Pracował na  Tin Pan Alley i jest współautorem z Mackiem Davidem piosenki przewodniej do Casper the Friendly Ghost, a także współautorem „The Unbirthday Song” dla Alicji w Krainie Czarów i „Trick or Treat For Halloween” dla Trick or Treat z Davidem i Al  Hoffmanem. Kompozycje Livingstona na Broadwayu obejmowały musical Molly i muzyczną rewię Bright Lights z 1944 roku, oba z Mackiem Davidem. Z Mackiem Davidem był trzykrotnie nominowany do Oscara, po raz pierwszy w 1951 roku za piosenkę „Bibbidi-Bobbidi-Boo” z filmu Cinderella (1950) z Alem Hoffmanem, ponownie w 1960 roku za piosenkę „The Hanging Tree” z filmu  z filmu o tym samym tytule (1959), a ostatni raz dla „The Ballad of Cat Ballou” (z filmu Cat Ballou z 1965 roku ) w 1966 roku. 

 Zmarł na serce w swoim domu w Beverly Hills w Kalifornii, w wieku 78 lat.

Rozmiar: 1223 bajtówAwards

Oscar [Muzyka filmowa]
Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1966     Cat Ballou     Best Music, Original Song
1960     The Hanging Tree    Best Music, Original Song    
1951     Cinderella     Best Music, Original Song

Grammy

Golden Globe

Kompozycje Jerry Livingstona na listach przebojów


[with Marty Symes, Al Neiburg]
.1933 (When It's) Darkness on the Delta Ted Fio Rito & His Orchestra 12.US
.1933 It's the Talk of the Town Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 6.US
.1933 It's the Talk of the Town Fletcher Henderson & His Orchestra 20.US
.1933 Under a Blanket of Blue Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 6.UK
.1933 Under a Blanket of Blue Don Bestor & His Orchestra 8.US
.1934 Learning Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 12.US
12/1934 I've Got an Invitation to a Dance Paul Pendarvis & His Orchestra 8.US
.1935 Star Gazing Kay Kyser and His Orchestra 14.US
.1935 Where There's Smoke - There's Fire Freddy Martin and His Orchestra 20.US

[with Al Neiburg]
.1936 Moonrise on the Lowlands Willie Bryant & His Orchestra 20.US

[with Mack David]
.1938 Sixty Seconds Got Trogether The Mills Brothers 8.US
08/1951 Go Go Go Go Richard Hayes 23.US
12/1953 Baby Baby Baby Teresa Brewer 12.US
04/1959 77 Sunset Strip Don Ralke 69.US
04/1960 Young Emotions Ricky Nelson 12.US/48.UK

[with Al Hoffman, Manny Curtis]
.1942 The Story of a Starry Night The Glenn Miller Orchestra 15.US
09/1942 Put-Put-Put (Your Arms Around Me) Barry Wood 20.US

[with Carl Lampl & Al Hoffman]
10/1943 Close to You Frank Sinatra 10.US

[with Milton Drake, Al Hoffman]
02/1944 Mairzy Doats Al Trace and His Orchestra 7.US
02/1944 Mairzy Doats The Merry Macs 1.US
04/1944 Mairzy Doats Lawrence Welk and His Orchestra 16.US
04/1944 Mairzy Doats Pied Pipers 8.US
04/1944 Mairzy Doats (Mares Eat Oats and Does Eat Oats) The Four King Sisters 21.US
06/1944 She Broke My Heart in Three Places Hoosier Hot Shots 21.US
03/1945 I'm a Big Girl Now Swing and Sway with Sammy Kaye 1.US
07/1945 Fuzzy Wuzzy The Milt Herth Trio and the Jesters 12.US
03/1967 Mairzy Doats The Innocence 75.US

[with Mack David, Al Hoffman]
05/1946 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) Perry Como 1.US
05/1947 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) Blue Barron and His Orchestra 14.US
06/1947 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) Peggy Lee 10.US
07/1947 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) The Charioteers 16.US
09/1949 Reckon I'm in Love Paul Weston and His Orchestra 23.US
12/1949 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Jo Stafford and Gordon MacRae 13.US
.1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo Perry Como and the Fontane Sisters 14.US
01/1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Ilene Woods & the Woodsmen 22.US
01/1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Perry Como 14.US
02/1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Dinah Shore 25.US
02/1950 God's Country Frank Sinatra 25.US
10/1995 A Dream Is a Wish Your Heart Makes Linda Ronstadt 101.US

[with Paul Webster]
10/1954 Veni-Vidi-Vici (I Came, I Saw, I Conquered) The Gaylords 30.US
12/1954 Veni Vidi Vici Ronnie Hilton 12.UK
02/1956 Who Are We Gogi Grant 62.US
06/1956 Who Are We Vera Lynn 30.UK
06/1956 Who Are We Ronnie Hilton 6.UK
10/1957 The Twelfth of Never Johnny Mathis 9.US
10/1958 Blue Bell Mitch Miller 94.US
05/1959 Fountain of Youth The Four Lads 90.US
03/1962 Sweet Thursday Johnny Mathis 99.US
10/1964 The Twelfth of Never Cliff Richard 8.UK
   09/1969 The Twelfth of Never The Chi-Lites 122.US
03/1973 The Twelfth of Never Donny Osmond 8.US/1.UK
11/1995 The Twelfth of Never Elvis Presley 21.UK

[with Carolyn Leigh ]
06/1955 Stowaway Barbara Lyon 12.UK

[with Sammy Gallop]
08/1955 Wake the Town and Tell the People Les Baxter 5.US
08/1955 Wake the Town and Tell the People Mindy Carson 13.US

[with Bob Russel]
11/1955 Amukiriki (The Lord Willing) Les Paul & Mary Ford 38.UK

[with Max Steiner, Mack David]
02/1959 The Hanging Tree Marty Robbins 38.US

[with Ralph Freed]
05/1962 Adios Amigo Jim Reeves 90.US/23.UK
07/1965 I Heard from a Memory Last Night Jim Ed Brown 33.Country Chart

[with Joe Allison, Audrey Allison, Harlan Howard, Benny Davis, Joe Burke, Mark Fisher, Ralph Freed, Eddie Masterson]
12/1964 Tribute to Jim Reeves Larry Cunningham & the Mighty Avons 40.UK


piątek, 2 grudnia 2022

Go-Betweens

Grupa australijska. Utworzona w 1977 w Brisbane. Debiutowała jako duet: Robert Forster - g i Grant McLennan - voc, g, k. Później stopniowo powiększała się: o Lindy Morrison - dr (w 1980), o Roberta Vickersa - b,k(w 1983) i o Amandę Brown - voc, viol, ob, k, g (w 1987). W 1990 rozwiązała się.

Grupa nie odniosła nigdy sukcesu komercyjnego, ale zdobyła szacunek i uznanie słuchaczy piosenkami i balladami o niezwykłej urodzie melodycznej i wysmakowanej kolorystyce, np. Two Steps Step Out, Dusty In Here, Cattie And Cane, Man 0'Sand To Girl 0'Sea, Bachelor Kiss, Part Company, In the Core Of A Flame, Right Here, The House That Jack Kerouac Built, The Streets Of Your Town. Wzorów szukała m.in. w twórczości Boba DYLANA, Phila OCHSA, The BYRDS, Patti SMITH, TELEYISION, The CURE i AZTEC CAMERA.
 

Płyta Very Quick on the eye-Brisbane,1981 zawierała wczesne próbne nagrania, a minialbum The Able Singles był zbiorem utworów z pierwszych singli, wydanych przez firmę Able (np. Lee Remick i People Say). Dyskografię uzupełnia m.in. amerykańska przekrojowa płyta "Metals And Shells" (PVC, 1985). Forster jako solista zadebiutował albumem "Danger In The Past" (Beggars Banquet, 1991).

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Lee Remick/KarenGo-Betweens.1978--Able Label AB 001 [Aus][written by Robert Forster ]
People say/Don' t let him come backGo-Betweens05.1979--Able Label AB 003 [Aus][written by Robert Forster ]
I Need Two Heads/Stop Before You Say ItGo-Betweens06.1980--Postcard POSTCARD 80-4
Your Turn, My Turn/World WearyGo-Betweens07.1981--Missing Link MISS 29
Hammer the Hammer/By ChanceGo-Betweens06.1982--Rough Trade RT 108
Cattle And Cane/Heaven SaysGo-Betweens01.02.1983--Rough Trade RT 124
Man O' Sand to Girl O' Sea/This Girl, Black GirlGo-Betweens10.1983--Rough Trade RT 144
Bachelor Kisses/Rare Breed/Unkind & UnwiseGo-Betweens08.1984--Sire W 9156
Part Company/Just A King In MirrorsGo-Betweens01.11.1984--Sire W 9211
Spring Rain/The Life at Hand/Little JoeGo-Betweens02.1986--Beggars Banquet BEG 155
The Peel Session EP.Go-Betweens.1986--Strange Fruit SFPS 074
Head Full Of Steam/Don't Let Him Come BackGo-Betweens05.1986--Beggars Banquet BEG 159
Right Here/When People Are DeadGo-Betweens02.198782[2]-Beggars Banquet BEG 183
Cut It Out/Time In The DesertGo-Betweens05.1987--Beggars Banquet BEG 190
Bye Bye Pride/The House That Jack Kerouac BuiltGo-Betweens08.1987--Beggars Banquet BEG 194
Streets Of Your Town/Wait Until JuneGo-Betweens07.198880[8]-Beggars Banquet BEG 218
Was There Anything I Could Do?/Rock And Roll FriendGo-Betweens10.1988--Beggars Banquet BEG 219
Love Goes On!/CloudsGo-Betweens01.1989--Beggars Banquet BEG 225

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Send Me A LullabyGo-Betweens06.1982--Rough Trade ROUGH 45[ Producer - Go-Betweens and Tony Cohen]
Before HollywoodGo-Betweens03.1983--Rough Trade ROUGH 54[Produced by John Brand]
Spring Hill FairGo-Betweens09.1984--Sire 25 179-1[Produced by John Brand]
Metal And ShellsGo-Betweens09.1985--PVC 8942 [US]
Liberty Belle and The Black Diamond ExpressGo-Betweens03.1986--Beggars Banquet BEGA 72
TallulahGo-Betweens06.198791[1]-Beggars Banquet BEGA 81
16 Lovers LaneGo-Betweens08.198881[1]-Beggars Banquet BEGA 95
1978 to 1990Go-Betweens.1990--Beggars Banquet BEGA 104
The Friends of Rachel WorthGo-Betweens09.2000113[1]-Circus
Bright Yellow Bright OrangeGo-Betweens03.2003134[1]-Circus
Oceans ApartGo-Betweens05.200585[1]-Lomax

Gogi Grant

Myrtle Audrey Arinsberg (ur. 20 września 1924r - zm. 10 marca 2016r), zawodowo znana jako Gogi Grant , była amerykańską piosenkarką pop. Najbardziej znana jest z przeboju nr 1 z 1956 roku „ The Wayward Wind ”

 Grant urodziła się jako Myrtle Audrey Arinsberg w Filadelfii w Pensylwanii jako najstarsze z sześciorga dzieci rosyjskich żydowskich rodziców, Rose (z domu Jacobson) i Alexandra Arinsberga. W wieku 12 lat przeprowadziła się do Los Angeles, gdzie uczęszczała do Venice High School. W Kalifornii wygrała konkurs śpiewu dla nastolatków i pojawiła się w telewizyjnych talent show. Na początku lat pięćdziesiątych pracowała jako sprzedawczyni samochodów. W 1952 roku zaczęła nagrywać, używając najpierw imienia „Audrey Brown”, a później „Audrey Grant”. Imię „Gogi” nadał jej Dave Kapp, szef Artists and Repertory w RCA Victor, który lubił gościć w restauracji o nazwie Gogi's LaRue. 

 W 1955 roku Grant podpisała kontrakt z małą wytwórnią płytową, Era Records, i miała swój pierwszy hit w pierwszej dziesiątce z „Suddenly There's a Valley”. W następnym roku odniosła jeszcze większy sukces, osiągając pierwsze miejsce na liście Billboard Top 100 z „The Wayward Wind” i utrzymując się tam przez sześć tygodni. Piosenka sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych  i osiągnęła 9. miejsce na brytyjskiej liście singli . Została uznana przez magazyn Billboard za najpopularniejszą wokalistkę. Ten singiel powrócił na listę Hot Billboard Hot 100 w 1961 roku. 

 W 1957 roku dostarczyła wokale do roli Helen Morgan przez Ann Blyth w filmie biograficznym The Helen Morgan Story . Ścieżka dźwiękowa spowodowała jej powrót do RCA Victor (album ze ścieżką dźwiękową wspiął się na 25. miejsce na liście albumów Billboard), gdzie w następnym roku odniosła nagrała hit „ Strange Are the Ways of Love ”. Grant otrzymała gwiazdę w The Big Beat wiosną 1957 roku. W filmie wystąpiły muzyczne występy wielu artystów, w tym Fatsa Domino, The Diamonds, the Del Vikings, The Mills Brothers, Cal Tjader Quintet, George Shearinga, i Harry'ego Jamesa. Został wyprodukowany i wyreżyserowany przez Williama Cowana i został wydany w lutym 1958 roku. 

 W 1958 roku Grant była jednym z trzech solistów występujących na pierwszym stereofonicznym albumie klasycznego musicalu Show Boat. Innymi solistami byli Howard Keel, który pojawił się w filmowej wersji programu z 1951 roku, oraz Anne Jeffreys. W 1959 roku RCA Records wydała Kiss Me, Kate , w której wystąpiła wraz z Howardem Keelem i Ann Jeffreys, z muzyką zaaranżowaną przez Henri René, również w stereo. Chociaż Grant tworzyła albumy i pojawiała się w telewizji do lat 60-tych, jej popularność spadła i początkowo wycofała się ze śpiewania w 1967 roku po ostatnim singlu z amerykańskiej listy przebojów „ The Sea ” (pierwsza 20 na liście Billboard Easy Listening). 

 Grant przeżyła operację raka i był w remisji. W 2004 roku w wieku 80 lat zaśpiewała „The Wayward Wind” w programie PBS Magic Moments. Grant wystąpiła z The Fabulous Palm Springs Follies w Palm Springs w Kalifornii. Jednym z jej bardziej znaczących występów w późniejszych latach był występ z Follies 31 grudnia 2006 roku. Nadal występowała aż do 2013 roku, w wieku 89 lat.  

W 1959 roku Grant poślubił adwokata Roberta Rifkinda. Para miała dwoje dzieci.  Grant zmarła w Los Angeles 10 marca 2016 roku w wieku 91 lat. O jej śmierci poinformował jej syn Joshua Beckett. Miała też córkę, Jeri Brown.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Suddenly there' s a valley/Love isGogi Grant10.1955-9[11]Era 1003[written by Chuck Meyer, Biff Jones][produced by Buddy Bregman]
Who are we/We believe in loveGogi Grant02.1956-62[7]Era 1008[written by Paul Francis Webster, Jerry Livingston]
Wayward wind/No more than foreverGogi Grant04.19569[11]1[7][28]Era 1013[written by Herb Newman, Stan Lebowsky][produced by Buddy Bregman]
You're in love/When the tide is highGogi Grant09.1956-69[7] side B:75[2]Era 1019 [written by Herb Newman, Buddy Bregman][piosenka z filmu "Accused of murder"]
Strange are the ways of love/MarjolainaGogi Grant08.1958-80[3]RCA 7294[written by Ned Washington, Dimitri Tiomkin][produced by Dick Peirce][piosenka z filmu "The Young Land"]
Wayward wind [re-entry]Gogi Grant04.1961-50[9]Era 3046[written by Herb Newman, Stan Lebowsky][produced by Buddy Bregman]

Pleasure P

Wokalista R&B, Pleasure P, po raz pierwszy odniósł  sukces jako członek  grupy Pretty Ricky, zanim zaczął  grać solo. Zdobył kilka hitów na przełomie lat 2000 i 2010, ostatecznie ponownie łącząc się z Pretty Ricky na ponowne spotkanie w 2014 roku. Kontynuował karierę solową, a także przez kilka lat występował w serialu VH1 Love & Hip Hop: Atlanta

Urodzony jako Marcus Ramone Cooper 27 grudnia 1984 roku w Miami na Florydzie, Pleasure P zadebiutował na pierwszym albumie Pretty Ricky, Bluestars (2005). Wydany przez Atlantic Records album odniósł złoty sukces, dając początek przebojowi Top Ten „Grind with Me” i hitowi Top 20 „Your Body”. Drugi album Pretty Ricky, Late Night Special (2007), odniósł podobny sukces, dając początek hitom „On the Hotline” i „Push It Baby”.

 W 2007 roku, po wydaniu Late Night Special, Pleasure P ogłosił odejście z grupy i plany rozpoczęcia kariery solowej.  W 2008 roku wydał swój solowy debiutancki singiel „Did You Wrong”, który szybko stał się hitem. Jego debiutancki solowy album, The Introduction of Marcus Cooper , ukazał się w czerwcu 2009 roku. Mixtape zatytułowany Break Up to Make Up ukazał się w 2014 roku i zawierał kilka epizodów autorstwa DJ Clue

W tym samym roku Pretty Ricky ogłosił, że ponownie połączy się z Pleasure P, planując wydanie albumu Bluestars 2 gdzieś w 2015 roku. Chociaż zjednoczona grupa wydała nową muzykę w postaci singla „Puddles”, album nie powstał. szybko, a data premiery była co jakiś czas przesuwana. W międzyczasie Pleasure P wydało wiele singli, a nawet album studyjny She Likes z 2018 roku. Kontynuował wydawanie nowych utworów, zamykając rok singlem zatytułowanym „Bust a Whine”, na którym wystąpiła Amara La Negra.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Did You WrongPleasure P11.2008-90[4]Bluestar[written by Rex Zamor, Noble Prince Hart][produced by Rex Zamor][20[37].R&B Chart]
Boyfriend #2Pleasure P04.2009-42[18]Atlantic 517 661[written by Marcus Ramone Cooper, Richard Preston Butler, Jr., James Scheffer, Derrick Baker][produced by Jim Jonsin, Bigg D, Rico Love, EHood & E2][2[26].R&B Chart]
ShoneFlo Rida featuring Pleasure P03.200914457[1]Poe Boy 517 992[written by Tramar Dillard,Marcus Cooper,Jim Jonsin,Andre Harris,Vidal Harris,Richard Butler, Jr.][produced by Jim JonsinDre & Vidal][81[5].R&B Chart]
UnderPleasure P09.2009-78[10]Atlantic[written by D. Babbs , Lonny Bereal, M. Cooper , A. Dixon, J. Franklin, T. Jones, R. New & K. Stephens][produced by Durrell Babbs][5[29].R&B Chart]
AlohaFat Joe featuring Pleasure P and Rico Love09.2009--Terror Squad[written by Rico Love,Fat Joe,Marcus Cooper,Eric Goudy,Earl Hood][produced by Rico Love][86[3].R&B Chart]
I Love GirlsPleasure P featuring Tyga08.2012---[63[11].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Introduction of Marcus CooperPleasure P06.2009-10[15]Atlantic 516393[produced by Marcus "Pleasure P" Cooper, Craig Kallman , Bryant McKinnie, santana TanaBaby Robinson,Adonis, Rico Love, Brandon Richardson, E, Earl Hood, Don Vito, Tank, D-Town, 1852 Productions, Jack Rabbit Slim, Rudy, Static ]

Play-N-Skillz

 

Rodzeństwo Juan „Play” Salinas i Oscar „Skillz” Salinas to Play N Skillz, wszechstronni producenci i okazjonalni raperzy, którzy z powodzeniem poruszali się po współczesnym rapie, R&B, popie i muzyce tanecznej. Wychowani w Irving w Teksasie, zaczęli tworzyć muzykę w mieszkaniu swojej matki, wywołali lokalne poruszenie i w 2004 roku rozeszli się po całym kraju dzięki pracy nad utworem Lil' Flip U Gotta Feel Me, który znalazł się w pierwszej piątce listy Billboard 200.
 

W tym samym roku podpisali kontrakt z wytwórnią major Universal jako artyści nagrywający, bracia Salinas wydali wspólny utwór z Krayzie Bone i Adina Howard „Freaks”, singiel, który w lipcu zajął odpowiednio 69. miejsce na liście Hot 100. W ciągu następnych kilku lat tubylcy z Dallas odnieśli największy sukces dzięki piosence Chamillionaire „Ridin'”, przebojowi popowemu numer jeden, który w 2006 roku zdobył nagrodę Grammy za najlepszy rapowy występ duetu lub grupy, a także innej produkcji, „Got Money Lil Wayne’a ” był nominowany do nagrody Grammy w 2008 roku, a macierzysty album Tha Carter III zdobył nagrodę dla najlepszego albumu rapowego.

 Play N Skillz wydało kilka mixtape'ów i wyprodukowało piosenki dla Bun B, Pitbull i Slim Thug. Ich twórczość wahała się od trapu po reggaeton w połowie 2010 roku, podczas których dodali do swoich osiągnięć, umieszczając na listach przebojów klubowe single, takie jak „Not a Crime - No Es Illegal” z udziałem Daddy Yankee i „Si una Vez (If I Once )”, na którym asystowali im Frankie J, Becky G i Kap G.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
FreaksPlay-N-Skillz Featuring Krayzie Bone And Adina Howard 07.2004-69[10]Universal[produced by Play-N-Skillz][52[16].R&B Chart]

Players Association

The Players Association to grupa studyjna z siedzibą w Nowym Jorku, założona przez perkusistę / aranżera Chrisa Hillsa i producenta Danny'ego Weissa w 1977 roku w Vanguard Records. Nagrania Players Association przyciągnęły czołowych jazzowych muzyków sesyjnych, takich jak Joe Farrell, David Sanborn, James Mtume, Bob Berg, Mike Mandel, syntezator Marcus Barone i Lorraine Moore na wokalu, a także inni.

 Pisząc niektóre własne piosenki, grupa skupiła się głównie na coverach. Ich dwa największe hity to „Disco Inferno”, cover utworu Trammps, oraz ich własna kompozycja „Turn the Music Up!”. Oba utwory zostały nagrane przez wytwórnię Vanguard i wydane w Wielkiej Brytanii jako 12-calowe single, co zwiększyło popularność grupy na parkietach w całej Wielkiej Brytanii. „Disco Inferno” był podziemnym hitem klubowym w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, najbardziej znanym z przenikliwych solówek trębacza Jona Faddisa , Michaela Breckera i Davida Sanborna na saksofonie tenorowym i altowym.

 Zespół okazał się bardziej popularny w Wielkiej Brytanii , gdzie zdobył trzy single na listach przebojów, w tym przebój disco „Turn the Music Up!” (wszedł na brytyjską listę przebojów pod numerem 41 w dniu 4 marca 1979 r.), który osiągnął 8. miejsce na brytyjskiej liście singli  i trwał przez dziewięć tygodni, a także jeden album na listach przebojów, co również zapoczątkowało brytyjską trasę koncertową.

 Ich innymi mniejszymi singlami z list przebojów były „ Ride the Groove ” (wydany w Wielkiej Brytanii w 1979 r.), który osiągnął 42 miejsce na brytyjskiej liście przebojów oraz „ We Got the Groove ” (wydany w Wielkiej Brytanii w 1980 r.), który osiągnął 61. miejsce. Po wydaniu pięciu albumów w latach 1977-1981 związek się zakończył.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Love Hangover/ Moon In PiscesPlayers Association02.1977--Vanguard 35198[written by Pamela Sawyer, Marilyn McLeod][produced by Danny Weiss][24[6].Hot Disco/Dance;Vanguard 17 12"]
Turn The Music Up!Players Association03.19798[9]-Vanguard VS 5011[written by Chris Hills, Laurel Dann][produced by Danny Weiss][56[2].Hot Disco/Dance;Vanguard 22 12"]
Ride The GroovePlayers Association05.197942[5]-Vanguard VS 5012[written by Chris Hills, Laurel Dann][produced by Danny Weiss]
We Got The GroovePlayers Association02.198061[3]-Vanguard VS 5016[written by Chris Hills][produced by Danny Weiss][18[15].Hot Disco/Dance;Vanguard 32 12"]
The Get-Down Mellow Sound/DancePlayers Association04.1980--Vanguard 35 214[written by Chris Hills][produced by Danny Weiss][59[7].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Turn the Music UpPlayers Association03.197954[4]-Vanguard VSD 79421[produced by Danny Weiss]