Z archiwum...rocka

wtorek, 7 czerwca 2022

St. Tropez

Podobnie jak wiele grup dyskotekowych lat 70-tych, Saint Tropez był pomysłem producentów, w tym przypadku amerykańskich producentów Laurina Rindera i W. Michaela Lewisa, którzy odnosili już sukcesy z grupami dyskotekowymi El Coco i Le Pamplemousse. Saint Tropez była żeńską grupą składającą się z trzech śpiewaczek sesyjnych. Pierwsze dwa albumy Je T'aime (1977) i Belle de Jour (1978), oba odnoszące ogromny sukces albumy disco z dużymi orkiestracjami symfonicznymi i mocnym podkładem disco, na wszystkich instrumentach granych wyłącznie przez dwóch producentów.

Je T'aime to znany klasyk Serge'a Gainsbourga w równie zmysłowej symfonii disco. Opracowali również materiał „Heart To Heart” Van McCoya i Gregga Diamonda (śpiewany po francusku jako „Coeur à coeur”), pierwotnie napisany dla The Andrea True Connection. Belle de Jour zastosowała tę samą formułę, tworząc dwie udane 12-tki „One More Minute” i „Fill My Life With Love”, a także cover „Most Of All” Glorii Gaynor. Typowe dla tego rodzaju projektów studyjnych, wiele różnych wokalistów było zaangażowanych we wcześniejsze projekty z lat '77 i '78.

Po czteroletniej przerwie Rinder & Lewis wskrzesił Saint Tropez (Mona Lisa Young, Phyllis Rhoades, Lyndie White) w 1982 roku na trzeci album. Hot and Nasty, który skłaniał się bardziej w stronę R&B/Dance, ale nadal zachował bogatą orkiestrację z dwóch pierwszych albumów. Powstał singiel „The Love Stealers”, cover przeboju Peaches & Herb. Ciekawostką dla wszystkich trzech albumów Saint Tropez była ciągła historia, film audio noir w języku francuskim, opowiadający historię Nicole, która zakochała się w napastniku, którego szuka policja paryska i Interpol. Zaczęło się jako „Violation” na Je T'aime, na Belle de Jour był to utwór tytułowy i „When You Are Gone”, a na Hot and Nasty było to „Femmes Fatales”. Na okładce trzeciego LP czytamy przypis redaktora: „Jeśli chodzi o Femmes Fatales, podstawowym pytaniem przed nami jest to, co stanie się z kochankiem Noicole [...] Być może w St. Tropez IV poznamy odpowiedź na to pytanie”.

Ale nigdy nie było czwartego albumu Saint Tropez. Dopiero na ostatnim 12-calowym singlu „Morning Music” historia toczyła się dalej na stronie B „The Chase”, która zamknęła książkę o Saint Tropez.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
One More Minute/Belle De Jour	St. Tropez	04.1979	-	49[11]	Butterfly 41080	[written by Dave Jordan, Barry Blue][produced by W. Michael Lewis, Laurin Rinder][90[4].R&B Chart]
Fill My Life With Love/When You Are Gone	St. Tropez	07.1979	-	102[4]	Butterfly 41081	[written by Richard Tate, Carol McDermott][produced by W. Michael Lewis, Laurin Rinder]
I Want To Do Something Freaky To You/I've Been Watching You	St. Tropez	03.1982	-	-	Destiny 2007	[written by Leon Haywood][produced by W. Michael Lewis, Laurin Rinder][71[5].R&B Chart]
Femmes Fatales/Love Stealers	St. Tropez	05.1982	-	-	Butterfly 2010	[written by A.J. Cervantes][produced by W. Michael Lewis, Laurin Rinder][43[11].R&B Chart]
Morning Music	St. Tropez	06.1983	-	-	-	[written by B. Bremers, Jackie English][produced by W. Michael Lewis, Laurin Rinder][61[6].Hot Disco/Dane;Destiny 1001 12"]]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Je T'Aime	St. Tropez	11.1977	-	131[10]	Butterfly 002	[produced by W. Michael Lewis / Laurin Rinder]
Belle De Jour	St. Tropez	05.1979	-	65[11]	Butterfly 3100	[produced by W. Michael Lewis / Laurin Rinder]

Gino Paoli

Gino Paoli (ur. 23 września 1934r w Monfalcone, Gorycja, Friuli-Wenecja Julijska) - włoski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów piosenek.

Gino Paoli razem z takimi piosenkarzami jak Umberto Bindi, Fabrizio De André, Bruno Lauzi i Luigi Tenco był reprezentantem tzw. genueńskiej szkoły śpiewających autorów, ugrupowania artystów, którzy postawili sobie za cel gruntowne odnowienie włoskiej muzyki popularnej na przełomie lat 50. i 60-tych.
Ważniejsze przeboje Gina Paolego: „Il cielo in una stanza”, „La gatta”, (1960), „Senza fine” (1961), „Sapore di sale” (1963), „A Milano non crescono fiori”, „Ieri ho incontrato mia madre” (1964).

Gino Paoli przyszedł na świat w Monfalcone w prowincji Gorycja, gdzie jego ojciec Aldo pracował jako inżynier okrętowy. Jako dziecko przeniósł się do Genui zamieszkując w dzielnicy Pegli, gdzie jego ojciec, pochodzący z Toskanii dostał pracę. Matka, urodzona na terenie Istrii musiała opuścić te tereny w związku czystkami etnicznymi stosowanymi podczas II wojny światowej przez partyzantów jugosłowiańskich. Była ona pianistką i to jej Gino Paoli zawdzięczał zamiłowanie do muzyki. Do 18 roku życia żył samotnie. Nie przejawiał chęci do nauki, w przeciwieństwie do brata Guido, który został fizykiem, choć wcześniej próbował swych sil jako muzyk. Sam Gino chciał być malarzem, później znalazł pracę jako grafik. W Genui poznał Luigiego Tenco, z którym się zaprzyjaźnił. Obaj zaczęli wspólnie improwizować. Z czasem do tych prób przyłączył się Bruno Lauzi. Oprócz muzyki Gino Paoli interesował się również literaturą czytając powieści Millera i Céline’a oraz poezje Sbarbara. Krąg jego znajomych poszerzał się stopniowo obejmując takie postacie jak Umberto Bindi, Fabrizio De André, Joe Sentieri, Giorgio Calabrese oraz bracia Gian Piero i Gianfranco Reverberi. Dwaj ostatni zaprosili pewnego dnia do Mediolanu Gina Paolego na przesłuchania w firmie fonograficznej Ricordi. Pod kierownictwem artystycznym Nanniego Ricordiego Gino Paoli nagrał w 1959 roku swoje pierwsze single: „La tua mano”, „Non occupatemi il telefono”, „Senza parole”, „Sassi”, ale nie odniosły one sukcesów.

Ten sam los spotkał nagrany w 1960 roku autobiograficzny singel „La gatta”, sprzedany w ciągu 3 pierwszych miesięcy w 119 egzemplarzach. Jednak pewien rozgłos spowodował, iż później nagranie, w zmienionej wersji, weszło na listy przebojów i sprzedało się w ilości 100 tysięcy egzemplarzy, przyciągając uwagę specjalistów z branży; piosenka wzbudziła zainteresowanie samego Mogola, znanego autora tekstów, który zgodził się firmować własnym nazwiskiem dzieło młodego Gina Paolego, nie będącego jeszcze wówczas członkiem SIAE (Włoskiego Stowarzyszenia Autorów i Wydawców).

To właśnie Mogol zaproponował Minie, piosenkarce o ustalonej już pozycji, nagranie utworu „Il cielo in una stanza”, napisanej wprawdzie przez Gina Paolego, ale podpisanej przez Mogola jako autora tekstu i Renato Angioliniego jako kompozytora (pod pseudonimem Toang). Jak wyjaśniał autor, inspiracją do napisania tej piosenki stał się jego pobyt w domu publicznym. Sukces komercyjny tego nagrania, znajdującego się ponad 6 miesięcy na liście przebojów i na pierwszym miejscu najlepiej sprzedawanych singli roku 1960 utwierdził ostatecznie pozycję Gina Paolego jako głównego reprezentanta piosenki autorskiej we Włoszech.

Rok 1961 okazał się bardzo ważny dla Gina Paolego tak pod względem artystycznym jak i prywatnym. Był to rok jego debiutu na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo piosenką „Un uomo vivo”, śpiewaną w parze ze zwycięzcą poprzedniego festiwalu, Tony Dallarą. Piosenka zajęła w finale 10. miejsce . W tym samym roku Gino Paoli poznał młodą piosenkarkę Ornellę Vanoni i wdał się z nią w związek uczuciowy, który stał się inspiracją do kilku jego piosenek o miłości: „Senza fine”, „Anche se”, „Me in tutto il mondo” i „Che cosa c'è”, wykonywanych również przez Vanoni. Piosenka „Senza fine” doczekała się w latach następnych około 300 wersji na całym świecie, a Gino Paoli otrzymał za nią gratulacje od samego Herberta von Karajana i Hoagy Carmichaela. Dzięki Ginowi Paolemu i jego czterem przyjaciołom: Umbertowi Bindiemu, Brunowi Lauziemu, Luigiemu Tenco i Fabriziowi de André narodziła się w Genui piosenka autorska, rewolucyjna forma ekspresji muzycznej, której celem było wyrażanie uczuć i zdarzeń z prawdziwego życia przy pomocy niekonwencjonalnego języka; piosenka autorska przestała być tym samym pojęciem czysto rozrywkowym i stała się pod każdym względem formą sztuki.

8 października ukazał się na rynku debiutancki album Gina Paolego, zatytułowany jego imieniem i nazwiskiem. Zawierał 15 piosenek, z których tylko jedna nie była jego autorstwa. Album miał rozkładaną okładkę i dołączoną 4-stronicową książeczkę z tekstami otworów.

W 1962 roku, podczas długiego tournée po Włoszech Gino Paoli spotkał młodą aktorkę, Stefanię Sandrelli i zakochał się w niej. Z ich związku, okrzykniętego skandalicznym przez prasę i opinię publiczną (jako ze piosenkarz był już żonaty i właśnie spodziewał się syna, a Stefania była jeszcze nieletnia) urodziła się w 1964 roku Amanda, w wieku dojrzałym również aktorka.

Tymczasem Nanni Ricordi opuścił swoją wytwórnię i przyłączył się do RCA Italiana, a Gino Paoli podążył za nim. Nagrał piosenkę „Non andare via” (cover „Ne me quitte pas” Jacques’a Brela, którego w międzyczasie zdążył poznać) oraz kolejne albumy: Le cose dell’amore (1962) i Basta chiudere gli occhi (1963) oraz największy, jak się później miało okazać, przebój w swojej karierze, zatytułowany „Sapore di sale”, zaaranżowany przez samego Ennio Morricone; artysta wyjaśniał, że inspiracją do tego nagrania był jego związek ze Stefanią Sandrelli. Przebój wziął udział w konkursie Cantagiro. Przy tej okazji doszło do konfliktu Gino z większością opinii publicznej, a ciąg problemów z tym związanych wpędził młodego artystę w kryzys; w niewyjaśniony sposób usiłował on 13 lipca 1963 roku popełnić samobójstwo, strzelając sobie w serce. Przeżył, chociaż pocisku nie udało się usunąć z klatki piersiowej.

W 1964 roku Gino Paoli uczestniczył w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z piosenką „Ieri ho incontrato mia madre”, śpiewaną w parze z Antoniem Prieto. Po nagraniu kilku piosenek, tym razem nie własnego autorstwa („Lei sta con te”, „Rimpiangerai rimpiangerai”) Gino Paoli wydał album nagrany w studiu na żywo i z udziałem publiczności, Gino Paoli allo Studio A, kończąc na tym swój kontrakt z RCA. Artysta podpisał umowę z firmą CGD, ale złoty okres w jego twórczości był już zamknięty. Wystartował wprawdzie w 1966 w Festiwalu w San Remo z piosenką „La carta vincente” ale utwór nie dotarł do finału. wszystko to sprawiło, że w następnych latach Gino Paoli już nie występował w świetle jupiterów. Zaczął występować za niewielkie pieniądze w salach tanecznych i night-clubach Ligurii, zetknął się też z narkotykami; uwolnił się od nich dopiero po ciężkim wypadku samochodowym, z którego udało mu się wyjść bez szwanku. Pod koniec dekady nagrał kilka singli: „Dio ti dà” (1968), „Come si fa” (1969), „Il tuo viso di Sole” (1969), spróbował też swych sil w roli łowcy talentów lansując młodą piosenkarkę Violę Valentino.

Po paru latach milczenia Gino Paoli powrócił w 1971 roku trylogią albumów nagranych dla wytwórni Durium: Le due facce dell'amore, Rileggendo vecchie lettere d'amore i Amare per vivere; lansowane przez Renzo Arbore w jego audycjach radiowych i telewizyjnych albumy świadczyły o bardziej dojrzałej i konkretnej wizji życia artysty, ich powodzenie ograniczyło się jednak tylko do kręgów wielbicieli piosenkarza. W tych latach Gino Paoli utwierdził swoją pozycję jako wydawca muzyczny dzięki nabyciu praw autorskich do twórczości zespołu Bee Gees. Powodzenie u krytyki dało piosenkarzowi podnietę do publikacji kolejnych wydawnictw, takich jak: I semafori rossi non sono Dio, album w całości oparty na utworach katalońskiego śpiewającego poety Joana Manuela Serrata, Ciao, salutime un po' Zena, śpiewanego po genueńsku czy podwójnego Il mio mestiere. Mniejszym uznaniem cieszyły się natomiast single Gina Paolego; choć były to utwory godne uwagi, starannie opracowane i zaaranżowane, to jednak większość słuchaczy zignorowała je.

W latach 80. wydał album Ha tutte le carte in regola, dedykowany zmarlemu w 1980 roku na raka Pierowi Ciampiemiu. Duże powodzenie u fanów przyszło nieoczekiwanie z albumem Una lunga storia d'amore, który Gino Paoli skomponował pierwotnie jako czołówkę dźwiękową do Una donna allo specchio, filmu z 1984 z udziałem Stefanii Sandrelli; album stał się potem hitem piosenkarza, porównywalnym z jego największymi przebojami sprzed lat. W 1985 roku Gino Paoli i Ornella Vanoni rozpoczęli tournée po Włoszech, uwieńczone później podwójnym, koncertowym albumem Insieme. W 1989 roku artysta po raz kolejny uczestniczył w Festiwalu w San Remo z piosenką „Questa volta no”.

1990 był rokiem kolejnego sukcesu Gina Paolego- ukazał się jego album Matto come un gatto, z wiodącym przebojem „Quattro amici”. W nagraniu tym artysta zacytował kilka fraz z piosenki „Vita spericolata” Vasca Rossiego. W 1992 roku wyszła natomiast kompilacja Senza contorno, solo... per un'ora, któraś z kolei reedycja starych przebojów z niewydanym dotychczas nagraniem „La bella e la bestia”, z filmu Disneya pod tym samym tytułem, zaśpiewanego przez artystę w duecie z córką Amandą Sandrelli. W 1996 roku ukazał się album Appropriazione indebita, na którym Gino zamieścił własne wersje przebojów Charles'a Aznavoura, Jamesa Taylora, Johna Lennona i innych znanych muzyków. W październiku 1998 roku ukazał się album Pomodori, na którym znalazła się piosenka poświęcona Marcellowi Mastroianniemu, „Noi che non ci siamo accorti”. Choć album zawierał szereg dobrze napisanych piosenek i chwytliwych melodii, jak: „Pomodori”, „Lacrime di coccodrillo”, „Babbo Natale” czy „Maria”, to nie udało mu się zdobyć szerokiej popularności.

W 2000 roku Gino Paoli wydał album Per una storia, zawierający orkiestrowe opracowania jego największych przebojów oraz 3 nagrania premierowe, w tym utwór tytułowy. Kolejne dwa lata upłynęły pod znakiem jego koncertów z ludźmi jazzu (pianista Renato Stellani, trębacz Enrico Rava). W 2002 roku artysta raz jeszcze powrócił na Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo z piosenką „Un altro amore”, która zajęła trzecie miejsce i zdobyła nagrodę krytyki za najlepszy tekst roku. Utworem tym Gino Paoli potwierdził swoją pozycję lidera włoskiej sceny muzycznej, zawsze zdolnego do odnowy przy zachowaniu charakterystycznej formy i treści swoich piosenek, które zawsze odróżniały go od innych artystów. W tym samym roku wziął udział w koncercie Pavarotti and Friends, występując z takimi artystami jak James Brown, Sting, Lou Reed, Grace Jones, Zucchero i Andrea Bocelli. Rok zamknął z bilansem ponad 80 koncertów, danych z orkiestrą Dimi di Roma zarówno w dużych teatrach, jak i na wolnym powietrzu.

W 2004 roku ukazał się album Ti ricordi? No, non mi ricordo z niewydanymi wcześniej utworami, zrealizowany wspólnie z Ornellą Vanoni; był on częścią ich wspólnego tournée. W tym samym roku ukazała się ich wspólna książka, Noi due una lunga storia, do której dołączono wspomniany album.

W 2007 roku wydana została kompilacja Milestones - Un incontro in jazz, nagrana z udziałem takich włoskich muzyków jazzowych jak: Enrico Rava, Danilo Rea, Flavio Boltro, Rosario Bonaccorso i Roberto Gatto.

17 maja 2013 roku Gino Paoli został wybrany prezesem SIAE, stawiającej sobie za cel zwalczanie piractwa i promowanie praw autorskich. Zrezygnował ze stanowiska 24 lutego 2015 roku w następstwie dochodzenia Korpusu Straży Skarbowej, zamierzającego oskarżyć go o oszustwa podatkowe w związku z transferem 2 milionów euro do Szwajcarii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Ita	Fra	Wytwórnia [Ita]	Komentarz
Dormi / Non occupatemi il telefono	Gino Paoli	.1959	A:25;B:45	-	Dischi Ricordi, SRL 10.048	[A:written by Gino Paoli][B:written by Franchi, Reverberi]
La tua mano / Chiudi	Gino Paoli	.1959	13	-	Dischi Ricordi, SRL 10.047	[written by Gino Paoli]
La gatta/Io vivo nella luna	Gino Paoli	.1960	13[6]	-	Dischi Ricordi, SRL 10.114	[written by Gino Paoli]
Sassi/Maschere	Gino Paoli	.1960	3[10]	-	Dischi Ricordi, SRL 10.161	[written by Gino Paoli]
Il cielo in una stanza/Però ti voglio bene	Gino Paoli	.1960	29	-	Dischi Ricordi, SRL 10.130	[written by Mogol - Gino Paoli - Toang]
Grazie / Volevo averti per me	Gino Paoli	.1960	15	-	Dischi Ricordi, SRL 10.114	[written by Mogol - Gino Paoli - Toang]
Gli innamorati sono sempre soli/Senza fine	Gino Paoli	.1961	A:12[6];B:3[5]	-	Dischi Ricordi, SRL 10.197	[A:written by Gino Paoli][B:written by Gino Paoli]
Un delitto perfetto d'amore/Me in tutto il mondo	Gino Paoli	.1961	11[2]	-	Dischi Ricordi, SRL 10.208	[written by Carraresi \ Migliacci,F]
Un uomo vivo/In un caffè	Gino Paoli	.1961	4[13]	-	Dischi Ricordi, SRL 10.177	[written by Gino Paoli]
Tu prima o poi /Un vecchio bambino	Gino Paoli	.1961	43	-	Dischi Ricordi, SRL 10.209	[written by Polito,E \ Meccia,G]
Le cose dell'amore/Due poveri amanti	Gino Paoli	.1962	16	-	Dischi Ricordi, SRL 10.256	[written by Gino Paoli]
Devi sapere / Non andare via	Gino Paoli	.1962	A:24;B:35	-	Dischi Ricordi, SRL 10.260	[A:written by Aznavour,C - Beretta,L][B:written by Brel,J - Gino Paoli]
Che cosa c'è/Sarà così	Gino Paoli	.1963	21	-	RCA Italiana, PM45-3234	[written by Gino Paoli]
Sapore di sale / La nostra casa	Gino Paoli	.1963	1[10]	-	RCA Italiana, PM45-3204	[gold-Ita][written by Gino Paoli]
Basta chiudere gli occhi / Domani	Gino Paoli	.1963	27	-	RCA Italiana, PM45 3181	[written by Gino Paoli]
Ieri ho incontrato mia madre / Ricordati	Gino Paoli	.1964	15	-	RCA Italiana, PM45-3244	[written by Gino Paoli]
Lei sta con te / Vivere ancora	Gino Paoli	.1964	21	-	RCA Italiana, PM45-3284	[written by Ogerman - Raleigh \ Bardotti,S - Gino Paoli]
Prima di vederti /Sarà lo stesso	Gino Paoli	.1965	19	-	RCA Italiana, PM45-3304	[written by Gino Paoli]
Rimpiangerai rimpiangerai / Il poeta	Gino Paoli	.1965	16	-	RCA Italiana, PM45-3310	[written by Lepore - Marchetti - Sanjust]
Un uomo che vale / Sempre	Gino Paoli	.1966	27	-	CGD, N 9603	[written by Gino Paoli]
Io che sarei/Il mondo in tasca	Gino Paoli	.1967	87	-	CGD, N 9655	[written by Barosso,P - Trent,J]
Come si fa / Monique	Gino Paoli	.1969	57	-	Durium, CN A 9305	[written by Barosso - Gino Paoli]
I giorni senza te / La vita è come un ring	Gino Paoli	.1969	104	-	Durium, CN A 9286	[written by Lepore - Marchetti - Sanjust]
Albergo a ore / Il tuo viso di sole	Gino Paoli	.1969	67	-	Durium, CN A 9314	[written by Marguerite Monnot \ Pagani,H - Delecluse,C - Senlis,M]
Invece no/Addio	Gino Paoli	.1972	49	-	Durium, Ld A 7751	[written by Bindi,U \ Calabrese,G]
Una lunga storia d'amore/I cinque sensi	Gino Paoli	.1984	41	-	Five Record, FM 13065	[written by Gino Paoli]
Ti lascio una canzone/Coppi	Gino Paoli & Ornella Vanoni	.1985	33	-	Five Record, FM 13102	[written by Gino Paoli - Vessicchio,G]
Quattro amici	Gino Paoli	.1991	16	-	-	[written by Gino Paoli]
La bella e la bestia	Gino Paoli & Amanda Sandrelli	.1992	9	-	WEA	[written by Alan Menken \ Ermavilo - Gino Paoli]
Che cosa c'è	Giuliano Palma and the Bluebeaters feat. Gino Paoli	.2001	54	-	-	[written by Gino Paoli]
Il Nome	Gino Paoli	.2009	65	-	-	[written by Gino Paoli - Paola Penzo]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Ita	Wytwórnia [Ita]	Komentarz
Le due facce dell’amore	Gino Paoli	.1971	-	12[9]	Durium, msAI 77275	[produced by Alberto Martinelli]
La luna e il sig. Hyde	Gino Paoli	.1985	-	13[7]	Five FM 13536	[produced by Michele Torpedine]
Vanoni/Paoli… insieme	Ornella Vanoni, Gino Paoli	.1985	-	3[17]	CGD CGD 21213	[produced by Sergio Bardotti]
Vanoni/Paoli… sempre	Ornella Vanoni, Gino Paoli	.1985	-	20[5]	Ariston Music TAM 5001	-
L’ufficio delle cose perdute	Gino Paoli	.1989	-	6[22]	Ricordi SMRL 6395	[gold-Ita][produced by Pino Longobardi]
Gino Paoli ’89 dal vivo	Gino Paoli	.1990	-	11[10]	Fonit Cetra TGP 2101	[produced by Pino Longobardi]
Matto come un gatto	Gino Paoli	.1991	-	1[29]	WEA9031 74398-1	[platinum-Ita][produced by Pino Longobardi,Adriano Pennino]
Senza contorno solo… per un’ora	Gino Paoli	.1992	-	14[11]	WEA 4509 91263-1	[produced by Pino Longobardi,Adriano Pennino,Aldo Mercurio]
King Kong Paoli	Gino Paoli	.1994	-	11[13]	Wea 4509 95955-4	[produced by Aldo Mercurio,Adriano Pennino]
Amori dispari	Gino Paoli	.1995	-	24[2]	Durium, msAI 77275	[produced by Aldo Mercurio,Adriano Pennino,Bruno Sconocchia]
Per una storia	Gino Paoli	.2000	-	27[17]	Warner	-
Se	Gino Paoli	.2002	-	17[8]	Sony Music 5075192000	[produced by Bruno Sconocchia]
Ti ricordi? No, non mi ricordo	Ornella Vanoni, Gino Paoli	.2004	-	3[26]	Columbia 517823 9	[produced by Bruno Sconocchia, Paolo Santoli]
Vanoni & Paoli Live 2005	Ornella Vanoni, Gino Paoli	.2005	-	15[14]	Columbia COL 520480 2	-
Canzoni da ricordare	Gino Paoli	.2006	-	22[11]	Epic 82876885992	-
Milestones. Un incontro in jazz	Gino Paoli, Enrico Rava, Flavio Boltro, Danilo Rea, Rosario Bonaccorso, Roberto Gatto, Renato Sellani	.2007	-	6[16]	Blue Note 0946-394362-2-4	-
Storie	Gino Paoli	.2009	-	17[5]	Sony Music 88697443462	-
Senza fine	Gino Paoli	.2009	-	65[2]	Columbia 88697563392	-
Un incontro in jazz	Gino Paoli, Flavio Boltro, Danilo Rea, Rosario Bonaccorso, Roberto Gatto	.2011	-	26[5]	Parco Della Musica MR 028CD	-
Due come noi che…	Gino Paoli, Danilo Rea	.2012	-	31[6]	Parco Della Musica MPR 042	[produced by Aldo Mercurio]
Napoli con amore	Gino Paoli & Danilo Rea	.2013	-	87[2]	Parco Della Musica MPR 051	[produced by Alberto Martinelli]
Appunti di un lungo viaggio	Gino Paoli	.2019	-	14[6]	Warner Music 5054197045509	[produced by Alberto Martinelli]

poniedziałek, 6 czerwca 2022

Ricky Van Shelton

Ur. 2.01.1952 w Grit nieopodal Lynchburga w stanie Wirginia (USA). Wychowany w religijnej rodzinie, stykał się z gospel od dziecka. Zainteresowanie muzyką country spowodowało częste podróże ze starszym bratem. Początkowo pracował jako stroiciel organów, ale jego narzeczona, Bettye, zachęciła go do kariery wokalnej i przeniesienia się do Nashville, gdzie w 1984 zatrudniła się w dziale kadr miejscowej firmy. Podczas występu w klubie Shelton został dostrzeżony przez realizatora nagrań Steve’a Buckinghama, który zaproponował mu studyjną sesję.

Efektem były singlowe przeboje „Wild-Eyed Dream”, „Crimes Of Passions”, a zwłaszcza „Somebody Lied” z repertuaru Conway Twitty. Shelton pozostał wierny klasyce country (wersja „Life Turned Her Way That Way” Harlana Howarda wykonywana w tradycyjnym tempie cztery czwarte).

Sukcesem okazała się też interpretacja zapomnianego tematu Rogera Millera „Don’t We All Have The Right” i inne przeboje country z pierwszego albumu. Jako gwiazda country, Shelton przypomniał też „I’ll Leave This World Loving You” i „From A Jack To A King” Neda Millera i wylansował własną kompozycję „Living Proof”. Uważany za „twardziela z Południa" pieśniarz nie stroni od mniej oficjalnych nagrań. Nagrywał bożonarodzeniowe standardy, a także wykonywane w duetach z Brendą Lee i Dolly Parton masowo kupowane piosenki „Sweet Memories” i „Rockin’ Year”. Jego podporą jest małżonka, która postanowiła skończyć studia prawnicze, pod warunkiem, że on wyzbędzie się lęku przed podróżami samolotem.

W 1992 Shelton nagrał dedykowany swoim rodzicom album Don’t Overlook Salvation, a po nim kilka nowych kompozycji na longplyau Greatest Hits Plus. Następnie wycofał się w cień, a jedynym przypomnieniem było „Still Got A Couple Of Good Years Left” cieszące się umiarkowaną popularnością na amerykańskch listach country w 1993r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wild-Eyed Dream/Think It Over	Ricky Van Shelton	12.1986	-	-	Columbia 06542	[written by Alan Rhody][produced by Steve Buckingham][24[18].Country Chart]
Crime Of Passion/Don't We All Have The Right	Ricky Van Shelton	04.1987	-	-	Columbia 07025	[written by Mac McAnally,Walt Aldridge][produced by Steve Buckingham][7[19].Country Chart]
Somebody Lied/Working Mans Blues	Ricky Van Shelton	08.1987	-	-	Columbia 07311	[written by Joe Chambers,Larry Jenkins][produced by Steve Buckingham][1[1]25].Country Chart]
Life Turned Her That Way/I Don't Care	Ricky Van Shelton	01.1988	-	-	Columbia 07672	[written by Harlan Howard][produced by Steve Buckingham][1[1][25].Country Chart]
Don't We All Have The Right/Baby I'm Ready	Ricky Van Shelton	05.1988	-	-	Columbia 07798	[written by Roger Miller][produced by Steve Buckingham][1[1][20].Country Chart]
I'll Leave This World Loving You/Sometimes I Cry In My Sleep	Ricky Van Shelton	09.1988	-	-	Columbia 08022	[written by Wayne Kemp and Mack Vickery][produced by Steve Buckingham][1[2][21].Country Chart]
From A Jack To A King/The Picture	Ricky Van Shelton	01.1989	-	-	Columbia 08529	[written by Ned Miller][produced by Steve Buckingham][1[1][16].Country Chart]
Hole In My Pocket/Let Me Live With Love (And Die With You)	Ricky Van Shelton	04.1989	-	-	Columbia 68694	[written by Boudleaux Bryant & Felice Bryant][produced by Steve Buckingham][4[16].Country Chart]
Living Proof/Somebody's Back In Town	Ricky Van Shelton	07.1989	-	-	Columbia 68994	[written by Steve Clark and Johnny MacRae][produced by Steve Buckingham][1[1][22].Country Chart]
Statue Of A Fool/He's Got You	Ricky Van Shelton	11.1989	-	-	Columbia 73077	[written by Jan Crutchfield][produced by Steve Buckingham][2[26].Country Chart]
I've Cried My Last Tear For You/I Still Love You	Ricky Van Shelton	03.1990	-	-	Columbia 73263	[written by Tony King, Chris Waters][produced by Steve Buckingham][1[1][25].Country Chart]
I Meant Every Word He Said/Sometimes I Cry In My Sleep	Ricky Van Shelton	06.1990	-	-	Columbia 73413	[written by Joe Chambers, Bucky Jones, Curly Putman][produced by Steve Buckingham][2[21].Country Chart]
Life's Little Ups And Downs/Love Is Burnin'	Ricky Van Shelton	10.1990	-	-	Columbia 73587	[written by Margaret Ann Rich][produced by Steve Buckingham][4[20].Country Chart]
Rockin' Years/What A Heartache	Dolly Parton With Ricky Van Shelton	03.1991	-	-	Columbia 73711	[written by Floyd Parton][produced by Gary Smith, Dolly Parto][1[1][20].Country Chart]
I Am A Simple Man/Backroads	Ricky Van Shelton	05.1991	-	-	Columbia 73780	[written by Walt Aldridge][produced by Steve Buckingham][1[1][20].Country Chart]
Keep It Between The Lines/Weekend World	Ricky Van Shelton	08.1991	-	-	Columbia 73956	[written by Russell Smith,Kathy Louvin][produced by Steve Buckingham][1[2][20].Country Chart]
After The Lights Go Out/Oh Heart Of Mine	Ricky Van Shelton	11.1991	-	-	Columbia 74104	[written by Warner McPherson][produced by Steve Buckingham][13[20].Country Chart]
Backroads/Call Me Up	Ricky Van Shelton	03.1992	-	-	Columbia 74258	[written by Charlie Major][produced by Steve Buckingham][2[20].Country Chart]
Wear My Ring Around Your Neck/Who'll Turn Out The Lights	Ricky Van Shelton	07.1992	-	-	Columbia 74418	[written by Bert Carroll, Russell Moody][produced by Steve Buckingham][26[20].Country Chart]
Wild Man/If You're Ever In My Arms	Ricky Van Shelton	10.1992	-	-	Columbia 74748	[written by Rick Giles,Susan Longacre][produced by Steve Buckingham][5[20].Country Chart]
Just As I Am/Slam That Door	Ricky Van Shelton	03.1993	-	-	Columbia 74896	[written by Larry Boone, Paul Nelson][produced by Steve Buckingham][26[20].Country Chart]
A Couple Of Good Years Left/My First Reaction	Ricky Van Shelton	08.1993	-	-	Columbia 77130	[written by Gary Burr][produced by Steve Buckingham][44[12].Country Chart]
Where Was I (Remix)/If It Weren't For Me	Ricky Van Shelton	01.1994	-	-	Columbia 77334	[written by Gary Burr, Harry Stinson][produced by Steve Buckingham][20[20].Country Chart]
Wherever She Is/Thanks A Lot	Ricky Van Shelton	09.1994	-	-	Columbia 77653	[written by James House, John Jarrard][produced by Blake Chancey, Paul Worley ][49[10].Country Chart]
Lola's Love/Been There, Done That	Ricky Van Shelton	01.1995	-	-	Columbia 77792	[written by Dennis Linde][produced by Blake Chancey, Paul Worley ][62[5].Country Chart]
The Decision	Ricky Van Shelton	06.2000	-	-	-	[71[1].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wild-Eyed Dream	Ricky Van Shelton	12.1987	-	76[41]	Columbia 40 602	[platinum-US][produced by Steve Buckingham]
Loving Proof	Ricky Van Shelton	10.1988	-	78[24]	Columbia 44 221	[platinum-US][produced by Steve Buckingham]
RVS III	Ricky Van Shelton	02.1990	-	53[61]	Columbia 45 250	[platinum-US][produced by Steve Buckingham]
Backroads	Ricky Van Shelton	06.1991	-	23[57]	Columbia 46 855	[platinum-US][produced by Steve Buckingham,Gary Smith]
Don't Overlook Salvation	Ricky Van Shelton	05.1992	-	122[24]	Columbia 46 854	[gold-US][produced by Steve Buckingham]
Greatest Hits Plus	Ricky Van Shelton	08.1992	-	50[31]	Columbia 52 753	[platinum-US][produced by Steve Buckingham]
A Bridge I Didn't Burn	Ricky Van Shelton	09.1993	-	91[8]	Columbia 48 992	[gold-US][produced by Steve Buckingham,Ricky Van Shelton]

niedziela, 5 czerwca 2022

Sagat

Sagat to amerykański raper. Pracuje również jako producent pod pseudonimami Jump Chico Slamm (lub Jump „Chico” Slamm) i Sadat X. Miał wielki hit w 1994 roku "Why Is It? (Funk Dat)". Następnie wyprodukował kolejny singiel „Luvstuff”. Te piosenki znalazły się w okresie Bożego Narodzenia na brytyjskiej liście singli w 1993 i 1994 roku.

„Luvstuff” zyskał wsparcie DJ-ów takich jak Pete Tong, Jon Carter i Judge Jules. W 1994 roku wydał swój album My Poem Is... The World Według Sagat, zawierający jego hity "Why Is It? (Funk Dat)" i "Luvstuff". Został wydany w nowojorskiej wytwórni Maxi Records. Nagrał jedną płytę, Mr. Phat, pod pseudonimem Blaksam.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Funk dat	Sagat	01.1994	-	63[17]	Maxi 101	[written by F. Lenon][produced by Jump "Chico" Slamm][54[17].R&B Chart]
Luvstuff	Sagat	12.1994	71[3]	-	Maxi 2017	[written by F. Lenon][produced by Jump "Chico" Slamm]

Feargal Sharkey

Ur. 13.08.1958r w Derry w Irlandii Północnej. Debiutował jako wokalista w irlandzkiej popowo-punkowej grupie Undertones, której single cieszą się do dzisiaj zasłużonym powodzeniem. Po rozwiązaniu zespołu w 1983 dołączyŁ do efemerycznej formacji Assembly, w której towarzyszyŁ mu Vince Clarke. Już tam zabłysnął wokalizą w przeboju „Never Never”, a w 1984r nagrał samodzielnie ciekawe single „Listen To Your Heart” i „Good Heart” dla kierowanej przez Madness wytwórni Zarjazz.

Drugie z nagrań wypromować go na szczyt brytyjskich list przebojów, a pierwszy album wokalisty realizował David A. Stewart z Eurythmics. Kolejne Wish i Songs From The Mardi Gras powstały w USA, gdzie osiadł stroniący coraz bardziej od popu wykonawca. W 1993r powrócił niespodziewanie na listy brytyjskich przebojów tematem „I’ve Got News For You”. Zatrudnił się jako kierowca działu promocji w wytwórni Polydor, a w 1995r zapowiedział założenie własnej brytyjskiej wytwórni.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Listen To Your Father/Can I Say I Love You?	Feargal Sharkey	10.1984	23[7]	-	Zarjazz JAZZ 1	[written by Carl Smyth][produced by Feargal Sharkey,Liquidator Productions]
Loving You/Is This An Explanation?	Feargal Sharkey	06.1985	26[11]	-	Virgin VS 770	[written by Feargal Sharkey, Jo Callis][produced by Roger Taylor, David Richards]
A Good Heart/Anger Is Holy	Feargal Sharkey	10.1985	1[2][16]	74[6]	Virgin VS 808	[gold-UK][written by Maria McKee][produced by David A. Stewart]
You Little Thief/The Living Actor	Feargal Sharkey	01.1986	5[9]	-	Virgin VS 840	[written by Benmont Tench][produced by David A. Stewart]
Someone To Somebody/Coldwater	Feargal Sharkey	04.1986	64[5]	-	Virgin VSP 828	[written by Geraldine L. Gooden, Michael Torrence, Thomas Gordy, Daniel Kane][produced by David A. Stewart]
More Love/A Breath Of Scandal	Feargal Sharkey	01.1988	44[5]	-	Virgin VS 992	[written by Benmont Tench][produced by Danny Kortchmar]
I've Got News For You/I Can't Begin To Stop	Feargal Sharkey	03.1991	12[9]	-	Virgin VS 1294	[written by Feargal Sharkey, Dennis Morgan][produced by Barry Beckett]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Feargal Sharkey	Feargal Sharkey	11.1985	12[20]	75[11]	Virgin V 2360	[gold-UK][produced by David A. Stewart]
Songs from the Mardi Gras	Feargal Sharkey	04.1991	27[4]	-	Virgin V 2642	[produced by Barry Beckett]

sobota, 4 czerwca 2022

Jack Harlow

Jackman Thomas Harlow (ur. 13 marca 1998r w Louisville) - amerykański raper, piosenkarz i autor tekstów. Podpisał kontrakt z wytwórnią Don Cannona i DJ Dramy Generation Now oraz Atlantic Records. Jest także założycielem własnego kolektywu muzycznego Private Garden. Najbardziej znany jest ze swojego singla „Whats Poppin” z 2020 roku, który zadebiutował na ósmym miejscu na liście Billboard Hot 100.

Harlow urodził się i wychował w Louisville w stanie Kentucky, gdzie rozpoczął karierę rapera. Wychował się na farmie koni. Jest pochodzenia francuskiego i irlandzkiego. Harlow zaczął rapować w wieku 12 lat. On i jego przyjaciel Sharath używali mikrofonu z gry Guitar Hero i starego laptopa do nagrywania piosenek. Zrobili płytę zatytułowaną Rippin 'and Rappin', sprzedawali jej egzemplarze w swojej szkole (Highland Middle School). Kiedy był w siódmej klasie, Harlow nabył profesjonalny mikrofon i nagrał swój pierwszy mixtape, Extra Credit, używając pseudonimu „Mr. Harlow”. Podczas edukacji w liceum był członkiem szkolnej drużyny piłkarskiej juniorów. Z przyjaciółmi założył kolektyw „Moose Gang”; w tym samym czasie pracował nad dwoma mixtape'ami, które ostatecznie nigdy nie zostały wydane, nazywały się: „Moose Gang” i „Music for the Deaf”.

14 listopada 2015 roku Jack Harlow wydał swoją pierwszą komercyjną EP-kę zatytułowaną The Handsome Harlow. Została wydana przez wytwórnie sonaBLAST! Gilla Hollanda. W szkole średniej często grał koncerty w Louisville.

W czerwcu 2016 roku, niecały miesiąc po ukończeniu szkoły średniej (Atherton High School), wydał mixtape o nazwie 18.

Latem 2017 roku Harlow wydał singiel „Routine”. W październiku tego roku wydał kolejny singiel „Dark Knight” z towarzyszącym mu teledyskiem. "Dark Knight" stał się głównym singlem z mixtape'a Gazebo, który został wydany w listopadzie 2017r.

Po przeprowadzce do Atlanty Harlow pracował w Georgia State Cafeteria, aby zwiększyć swoje dochody. Miesiąc po pracy w kafeterii poznał się z DJ Drama w Mean Street Studio.

W sierpniu 2018 roku ogłoszono, że Harlow podpisał kontrakt z DJ Dramą i jego wytwórnią Generation Now ktróra współpracuje z Atlantic Records. Wydał także teledysk do swojego singla „Sundown”. 17 sierpnia Harlow wydał mixtape Loose. W listopadzie 2018 r. Harlow wyruszył w trasę koncertową wspierającą mixtape Loose, która zakończyła się w grudniu. W tym miesiącu wydał także teledysk do piosenki „PickYourPhoneUp” z udziałem K Campa. Loose został nominowany do nagrody BET Hip Hop Awards 2019 w kategorii najlepszy mixtape. 21 sierpnia 2019 roku Harlow wydał singiel „Thru the Night”, w którym wystąpił Bryson Tiller. Następnie wydał 12-ścieżkowy mixtape o nazwie Confetti.

W styczniu 2020 roku wydał singiel „Whats Poppin”. Piosenka była dużo razy udostępniana na platformie TikTok, a teledysk wyprodukowany przez Cole Bennetta przekroczył próg 125 milionów wyświetleń. W urodziny Harlowa, 13 marca 2020 r., wydał 7-utworowy projekt o nazwie Sweet Action.

W maju Harlow wydał singiel „Moana” z G-Eazy. Harlow wydał oficjalny remiks utworu „Whats Poppin” z udziałem DaBaby'ego, Tory Laneza i Lil Wayne'a, który zajął drugie miejsce na liście Hot 100. W dniu 11 sierpnia Harlow wziął udzał w XXL Fresham Class 2020.

22 października 2020 r. Harlow wydał singiel „Tyler Herro”. Piosenkę chwalono za charyzmę słów i przekaz Harlowa. 2 grudnia 2020 roku Harlow ogłosił swój debiutancki album, That's What They All Say. Album składa się z 15 utworów, w tym „Tyler Herro”, „Whats Poppin” i remiks „Whats Poppin”. Singel "Way Out" z Big Seanem został wydany 9 grudnia 2020 roku, a album 11 grudnia.

Harlow wskazuje szereg wpływów z wielu gatunków muzycznych, w tym między innymi takich artystów jak: Eminem, Drake, Jay-Z, Lil Wayne, Outkast, Paul Wall, Willie Nelson, Johnny Cash, Hall and Oates i Jesse McCartney.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whats Poppin	Jack Harlow	04.2020	25[26]	2	Atlantic USAT 22000162	[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Jackman Harlow, Tahj Morgan, Darryl Clemons, John Lucas, Carlos Goodwin Jr., Nathan Ward II][produced by JetsonMade, Pooh Beatz, LosTheProducer]
Face of My City	Jack Harlow featuring Lil Baby	.2020	-	107	-	-
Moana	G-Eazy x Jack Harlow	05.2020	-	123	RCA 88644843590	[written by Xavier Dotson,Gerald Gillum,Jack Harlow][produced by Zaytoven]
Tyler Herro	Jack Harlow	10.2020	-	34	Generation Now / Atlantic 075679799128	[platinum-US][written by Jack Harlow, Jahaan Sweet ,Matthew Samuels ,Scott Storch, Sean Seaton][produced by Boi-1da, Storch, Neenyo Sweet]
Way Out	Jack Harlow feat. Big Sean	12.2020	-	74	Generation Now / Atlantic 075679795014	[gold-US][written by Jackman Harlow, Sean Anderson ,Tahj Morgan, Jasper Harris, Everett Romano][produced by JetsonMade ,Harris, Heavy Mellow]
Already Best Friends	Jack Harlow feat. Chris Brown	03.2021	-	119	Generation Now / Atlantic	[written by Jackman Harlow ,Christopher Maurice Brown][produced by JetsonMade, Ye Ali ,Christopher Bivins, Joe Hodges ,Rance]
Killer (Remix)	Jack Harlow	06.2021	77[1]	62	Interscope	[written by Marshall Mathers, D.A. Doman, Ezemdi Chikwendu][produced by D.A. Got That Dope, Lonestarrmuzik]
Industry Baby	Lil Nas & Jack Harlow	08.2021	3[37]	1	Lil Nas X USSM 12105360	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Montero Hill ,Jackman Harlow, Mark Williams, Raul Cubina, Roy Lenzo, Denzel Baptiste, David Biral, Kanye West ,Nick Lee][produced by Take a Daytrip ,Kanye West]
SUVs (Black on Black)	Jack Harlow & Pooh Shiesty	08.2021	-	67	Generation Now / Atlantic	[gold-US][written by Jackman Harlow, Lontrell Williams, Kevin Price, Samuel Jimenez][produced by Go Grizz, Smash David]
Nail Tech	Jack Harlow	03.2022	55[26]	18	Atlantic USAT 22200223	[written by Jackman Harlow ,Matthew Samuels, Rogét Chahayed ,Jahaan Sweet ,Scotty Coleman, José Velazquez, Amir Sims, Douglas Ford ,Montez Jones][produced by Boi-1da ,Chahayed, Sweet Coleman, BabeTruth, Fierce]
First Class	Jack Harlow	04.2022	2[8]	2	Atlantic USAT 22203024	[silver-UK][written by Jackman Harlow, Jasper Harris, Douglas Ford, Rogét Chahayed, José Velazquez, Micaiah Raheem, Nickie Jon Pabón ,Ryan Vojtesak, Stacy Ferguson, Jamal Jones, Will Adams ,Elvis Williams, Christopher Bridges][produced by Rogét Chahayed ,Jack Harlow ,Charlie Handsome, Jasper Harris]
Dua Lipa	Jack Harlow	05.2022	33[2]	21	Atlantic USAT 22203495	-
Talk of the Town	Jack Harlow	.2022	-	106	Generation Now / Atlantic	-
Young Harleezy	Jack Harlow	.2022	-	97	Generation Now / Atlantic	-
I'd Do Anything to Make You Smile	Jack Harlow	.2022	-	88	Generation Now / Atlantic	-
Side Piece	Jack Harlow	.2022	-	103	Generation Now / Atlantic	-
Movie Star	Jack Harlow featuring Pharrell Williams	.2022	-	101	Generation Now / Atlantic	-
Lil Secret	Jack Harlow	.2022	-	110	Generation Now / Atlantic	-
I Got a Shot	Jack Harlow	.2022	-	104	Generation Now / Atlantic	-
Churchill Downs	Jack Harlow feat. Drake	05.2022	19[4]	23	Atlantic USAT	-
Like a Blade of Grass	Jack Harlow	.2022	-	107	Generation Now / Atlantic	-
Parent Trap	Jack Harlow featuring Justin Timberlake	.2022	-	109	Generation Now / Atlantic	-
Poison	Jack Harlow featuring Lil Wayne	.2022	-	99	Generation Now / Atlantic	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Thats What They All Say	Jack Harlow	12.2020	73[1]	5	Atlantic 67523720	[platinum-US][produced by 1st Class, Ayo the Producer, Boi-1da, BRYVN, Carlos Homs ,Chef Boya Dru, Cubeatz, Danny McKinnon, DJ Dahi ,EY ,Fabio Aguilar, Foreign Teck ,Go Grizzly, Harry Fraud, Heavy Mellow, Hit-Boy, Jack LoMastro, Jahaan Sweet, Jasper Harris, Jenius, JetsonMade, J.LBS, Keanu Beats, Khirye Tyler, LosTheProducer, Mantiz, Mike Wavvs, Nami, Neeko Baby, Neenyo, Paul Blanco, Pooh Beatz, Quintin Gulledge, Rance ,Scott Storch, Squat Beats, The Trak Starz, VinnyForGood, Skrillex, Wallis Lane, Buddafly Wolf, Joseph Hodges, Jr.]
Come Home the Kids Miss You	Jack Harlow	05.2022	4[4]	5	Atlantic 0075678635892 [UK]	[produced by 2fo’ or Woyne/2forWoyne, Ace G ,Audi, BabeTruth, Bedrm, Bobby Kritical ,Boi-1da ,Charlie Handsome, Clay Harlow ,Coleman, Dutchboi, Fede Vindver ,Fierce, FnZ ,Foreign Teck ,Frankie Bash, Hollywood Cole ,Jack Harlow, Jahaan Sweet, Jasper Harris, JetsonMade, John Mayer ,Leon Thomas III, Lophiile, Marco, Mikewavvs, Nemo Achida, Nickie Jon Pabón, Oz, Pharrell Williams, Pooh Beatz ,Rogét Chahayed ,Timbaland, Tobias Wincorn, WallisLane]

Tony James

Angielski muzyk i producent, który odcisnął swoje piętno na scenie punkowej i nowej fali jako basista Generation X i Sigue Sigue Sputnik, Tony James zaciął zęby w 1975 roku jako członek brytyjskiego zespołu punkowego London SS, obok Briana Jamesa (the Damned)), Micka Jonesa (Clash) i Terry Chimesa (Clash). W następnym roku dołączył do zespołu Chelsea, kolejnego początkującego punkowego zespołu, gdzie poznał gwiazdora Billy'ego Idola, a następnie Williama Broada, z którym założył Generation X.

Zespół stał się jednym z pierwszych grup punk, które miały pojawić się na Top of the Pops i cieszyły się stałym ciągiem uznanych singli przed rozpadem w 1981 roku. James wyprodukował album dla Sex Gang Children i napisał singiel „Russian Roulette” dla Lords of the New Church frontman Stiv Bators. W 1982 roku wraz z wokalistą i projektantem mody Martinem Degvillem założył electro-glam punkowy zespół Sigue Sigue Sputnik. Grupa zdobyła kilka hitów, w tym „21st Century Boy” i „Love Missile F1-11”, z których popularność tego ostatniego wzrosła w 1986 roku po tym, jak pojawiła się w przebojowej komedii dla nastolatków „Day Off” Ferrisa Buellera.

W 1990 roku James dołączył do zespołu Sisters of Mercy, grając na ich ostatnim albumie studyjnym, Vision Thing, a w 2002 roku wraz z wieloletnim przyjacielem i współpracownikiem Mickiem Jonesem założył punkrockowy duet Carbon/Silicon.

Kompozycje Tony Jamesa na listach przebojów

[with Billy Idol]
01/1979 King Rocker Generation X 11.UK
04/1979 Valley of Dolls Generation X 23.UK
06/1979 Friday's Angels Generation X 62.UK
10/1980 Dancing with Myself / Untouchables Generation X 60.UK

[with Martin Degville, Neal X]
03/1986 Love Missile F1-11 Sigue Sigue Sputnik 3.UK
06/1986 21st Century Boy Sigue Sigue Sputnik 20.UK
05/1987 Love Missile F1-11 Pop Will Eat Itself 78.UK
11/1988 Success Sigue Sigue Sputnik 31.UK
03/1989 Dancerama Sigue Sigue Sputnik 50.UK

[with Martin Degville, Stephen Hague,Neal X]
05/1989 Albinoni vs. Star Wars Sigue Sigue Sputnik 75.UK

Lamon Records

Lamon Records to niezależna wytwórnia płytowa, która powstała w Północnej Karolinie, zanim przeniosła się do Nashville w stanie Tennessee. Lamon Records koncentruje swoje wysiłki na muzyce country, bluegrass, alternatywnej i Americana, a także wszystkich formach muzyki chrześcijańskiej.

Lamon Records została założona w 1962 roku przez Dwighta i Lucille (Cathy) Moody. Pierwszą płytą wytwórni była 4-utworowa zbiórka pieniędzy na EPkę dla lokalnego kościoła, w którym pastorem był Dwight Moody. Synowie Moodysów, Carlton Moody, Dave Moody i Trent Moody, znani jako The Moody Brothers, zostali nominowani do nagrody Grammy za instrumentalne wykonanie klasycznej melodii „Cotton Eyed Joe”. Ta płyta ugruntowała pozycję Lamon jako międzynarodowej wytwórni. Trio braci zostało nominowane do drugiej nagrody Grammy od rodzinnej wytwórni Lamon w 1990 roku i zdobyło trzy międzynarodowe nagrody Country Music Awards w Europie. Następnie Disney zaoferował The Moody Brothers główną rolę koncertową w Disneyland Paris we Francji, kiedy park i kompleks rozrywkowy został otwarty w 1992 roku. Moody Brothers występowali dla ponad 50 milionów gości podczas ich pobytu w Disney we Francji.

Dave Moody wrócił do Ameryki w 1998 roku, aby stanąć na czele rodzinnej wytwórni. Firma przeniosła swoją siedzibę główną i dLAB Studios z Charlotte, do Nashville, w 2008 roku. W 2004 roku, świętując wielokrotne nominacje firmy do nagrody Dove Award, trzy pokolenia rodziny Moody wystąpiły w Grand Ole Opry, kiedy założyciel Fiddlin' Dwight Moody dołączył do swoich synów i wnuków, Joshuy i Rebecci, na występie. Lamon Records świętowała 50-lecie jako niezależna wytwórnia w 2012 roku występami kilku artystów z tej wytwórni na Midnite Jamboree w WSM Radio, transmitowanym na żywo z Ernest Tubb Record Shop w Nashville.

Oprócz dwóch nominacji Moody Brothers do nagrody Grammy, artyści, producenci i autorzy piosenek Lamon zdobyli osiem Dove Awards i ponad sześćdziesiąt nominacji do nagrody Dove Award od członków Gospel Music Association od 2002 roku. W 1989 roku Moodys i Lamon nagrali album w Pradze w Czechosłowacji z Jiri Brabecem i Country Beat. Album „Friends” był pierwszą taką wspólną produkcją amerykańskiej firmy z ówczesną komunistyczną państwową wytwórnią płytową Supraphon. Projekt zdobył dla artystów, producentów, inżynierów i studiów nagrodę Ampex Golden Reel Award. W 2002 roku Lamon wydał album „George Peach” Burrito Deluxe, zespołu country-rockowego utworzonego przez oryginalnego stalowego gracza Flying Burrito Brothers, Sneaky'ego Pete'a Kleinowa. Album był hołdem dla piosenek Grama Parsonsa, a wraz z Kleinow zawierał sidemanów i artystów, takich jak Garth Hudson z The Band, Carlton Moody z The Moody Brothers, Gillian Welch i David Rawlings.

W 2007 roku Chris Berardo i DesBerardos, artysta nagrywający Americana z wytwórni Lamon, wydali album „Ignoring All The Warning Signs…” wyprodukowany przez Dave'a Moody'ego i Dicka Neala, który znalazł się na liście 40 najlepszych albumów X-Country na koniec roku. Od 2009 roku Lamon wydaje oryginalne albumy ze ścieżką dźwiękową do filmów dla Elevating Entertainment Motion Pictures, w tym Praise Band: The Movie, No Limit Kids: Wiele hałasu o gimnazjum i Season of Miracles. W 2010 roku producenci Dave Moody i Colin Elliott z irlandzkiej grupy Live Issue nagrali album Old Fashioned Hymns and Gospel Songs...for These Who Miss Them z Georgem Hamiltonem IV i muzycznymi gośćmi Ricky Skaggsem, Marty Stuart, Gail Davis, Pat Boone , Del McCoury, Charlie Pride, Bill Anderson, Connie Smith, Tommy Cash, Cliff Barrows, George Beverly Shea i wielu innych. Utwór „I'm Using My Bible for a Roadmap” z udziałem Del McCoury i The Moody Brothers został nominowany do nagrody Dove 2011 przez członków Gospel Music Association.

W 2015 roku Lamon podpisał kontrakt z artystą country Buddy Jewellem, pierwszym zwycięzcą programu talentów USA Network Nashville Star. Pierwsze wydawnictwo Jewella dla wytwórni My Father's Country zawierało kolekcję klasycznych piosenek country, w tym Abilene, Behind Closed Doors, Galveston i inne piosenki. Jewell dorastał, słuchając śpiewu swojego ojca. Producentem albumu był Dave Moody, współproducentem Josh Moody. W 2019 roku Lamon dostarczył kilka licencjonowanych utworów do ścieżki dźwiękowej do filmu All Light Will End, który był dystrybuowany przez Gravitas Ventures i dostępny na Netflix.