Roots Manuva

ROOTS MANUVA, właśc. Rodney Smith (ur. 1972r, Londyn, Anglia).
Jeden z najbardziej uznanych przedstawicieli brytyjskiej sceny, raper obdarzony niezwykle głębokim, elektryzującym głosem, a zarazem bardzo kreatywny producent brzmień na pograniczu progresywnego rapu i elektroniki.

 

Rodney Smith urodził się w Londynie. Jego rodzice pochodzili z Jamajki, stąd też specyficzne, toastersko-raggowe naleciałości w barwie głosu Manuvy. Smith debiutował w 1994 r. w utworze -  Blak Twanga „Queen’s Head”. W rok później nakładem labelu Sound Of Money ukazał się debiutancki singiel Roots Manuvy „Next Type Of Motion”. Następne miesiące przyniosły bardzo ciekawe nagrania rapera m.in. ze Skitzem i Tony Vegasem. Dopiero w 1998 r. Manuvie udało się uzyskać kontrakt z hiphopowym sublabelem Ninja Tune - Big Dada.
 

Wydany w 1999 r. debiutancki album Roots Manuvy „Brand New Second Hand” okazał się muzycznym wydarzeniem roku w Wielkiej Brytanii. Nikt nie spodziewał się takiego szumu wokół wydawnictwa - Big Dada wytłoczyła początkowo tylko 3 tysiące sztuk materiału, na który w błyskawicznym czasie wpłynęło ponad 45 tysięcy zamówień. Płyta łączyła w sobie hiphop z funkiem, dubem, reggae i elektroniką. Bogactwo jej brzmienia sprawiło, że wiele magazynów muzycznych na Wyspach określiło „Brand New Second Hand” najciekawszą ścieżką dźwiękową z czarną muzyką, jaka kiedykolwiek powstała w Anglii. Pod koniec roku Roots Manuva otrzymał zaszczytną nagrodę MOBO jako najlepszy hiphopowy artysta 1999 r.
 

Dwa lata później światło dzienne ujrzał drugi album artysty „Run Come Save Me”, na którym znalazły się m.in. nagrania „Witness” (uznane przez czytelników magazynu „Hip Hop Connection” za najlepsze w historii brytyjskiego rapu), „Dreamy Days” i owoc współpracy z Chali 2ną z Jurassic 5 - „Join The Dots”. Płyta sprzedała się w ponad 100 tysiącach egzemplarzy (w Wielkiej Brytanii oznacza to status „Złotej Płyty”) i została nominowana do najbardziej prestiżowej muzycznej nagrody na Wyspach - Mercury Music Prize. Kilka miesięcy później ukazała się kolejna płyta w dorobku artysty - „Dub Come Save Me”, utrzymana w jamajskim klimacie i zawierająca kompozycje, które nie zmieściły się na wcześniejsze wydawnictwo. Także w 2002 r. Smith firmował drugą część kompilacji „Badmeaningood”, na której zebrał kilkanaście nagrań różnych wykonawców.
 

Przez kolejne miesiące artysta skoncentrował się głównie na gościnnych występach (m.in. u Cinematic Orchestra i soulowej wokalistki Hil St. Soul) i koncertowaniu, by ponownie wejść do studia w połowie 2004 r. Zaowocowało to wydanym w styczniu 2005 r. materiałem „Awfully Deep”. Krążek ten jest ukłonem Manuvy w stronę klasycznego rapu i korzeni tej muzyki, promując to wydawnictwo artysta zawitał pod koniec kwietnia 2005 r. do Polski, gdzie zagrał doskonałe koncerty w Warszawie i Krakowie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dusted	Leftfield /Roots Manuva	12.1999	28[9]	-	Higher Ground/Hard HAND 058	[written by Neil Barnes,Paul Daley,Rodney Smith][produced by Leftfield]
Witness [1 Hope]	Roots Manuva	08.2001	45[3]	-	Big Dada BD 022	[written by Rodney Smith][produced by Lord Gosh]
Dreamy days	Roots Manuva	10.2001	53[2]	-	Big Dada BD 033	[written by Jimmy Webb, M. Johnson, Rodney Smith][produced by Skillamanjaro]
Yellow Submarine	Roots Manuva	10.2002	89[2]	-	Ultimate Dilemma UDR 050	[written by Lennon/McCartney]
Oh you want more	Ty feat Roots Manuva	05.2004	65[2]	-	Big Dada BD 066	[written by Rodney Smith][produced by Drew ]
Colossal insight	Roots Manuva	01.2005	33[2]	-	Big Dada BD 073	[written by Rodney Smith][produced by Lord Gosh]
Too cold	Roots Manuva	04.2005	39[6]	-	Big Dada BD 078	[written by R.Smith/R.Lamb/A.Rosa ][Producer : Roots Manuva]
True Skool	Coldcut featuring Roots Manuva	04.2006	61[2]	-	inja Tune ZENCDS 178	[written by Jonathan More, Matt Black, R. Smith][Producer : Coldcut]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Brand new second hand	Roots Manuva	04.1999	165[1]	-	Big Dada BD 010	[silver-UK][produced by Roots Manuva, IG Culture, Hylton Smythe, Wayne Bennett, J.T., Jam El, V.R.S.]
Run come save me	Roots Manuva	08.2001	33[12]	-	Big Dada BD 032	[gold-UK][produced by Wayne Bennett, Lord Gosh, Al Mono, Hylton Smythe, Skillamanjaro]
Dub come save me	Roots Manuva	07.2002	75[1]	-	Big Dada BD 040	[produced by Hylton Smythe, Lord Gosh, Skillamanjaro]
Awfully deep	Roots Manuva	02.2005	24[7]	-	Big Dada BD 072	[produced by Roots Manuva (Lord Gosh), The Easy Access Orchestra, Blackitude, Wayne Bennett, Steve Dub]
Alternately Deep	Roots Manuva	03.2006	139[1]	-	Big Dada BD 089	[produced by Roots Manuva (Hylton Smythe), Steve Dub, The Easy Access Orchestra, Jammer, Wayne Bennett, Colossus]
Slime & Reason	Roots Manuva	09.2008	22[2]	-	Big Dada BD 123	[produced by Toddla T]
Duppy Writer	Roots Manuva	09.2010	109[1]	-	Big Dada BD 165	[produced by Lord Gosh, Roots Manuva]
4everevolution	Roots Manuva	10.2011	59[1]	-	Big Dada BD 190	[produced by Gibbs King]
Bleeds	Roots Manuva	11.2015	51[1]	-	Big Dada BD 269	-

Roulettes

Zaczynali jako zespół mający towarzyszyć Adamowi Faithowi,który cieszył się ogromną popularnością na początku lat 60-tych.Brali też udział w nagraniach kilku jego singli i albumu On The Move.Ten niedoceniany na brytyjskim rynku zespół pochodzący z Hertfordshire tworzyli pierwotnie: John Rodgers (bas), Russ Ballard (guitar prowadząca), Peter Thorpe (gitara rytmiczna) i Bob Henrit (perkusja).

Wraz z eksplozją liverpoolskiego brzmienia,grupa ciągle ulega reorganizacji.Po nagraniu ostatniego wielkiego hitu Faitha,"The First Time",grupa rozpoczyna samodzielne nagrania dla EMI pod koniec 1963r.Są dowodem na to,że była grupą konkurencyjną dla uznanych już zespołów jak Hollies czy Searchers.Nagrania wyrózniają się harmonią partii wokalnych,ostrą grą gitary i łatwo wpadające w ucho melodie.
 

Johna Rodgersa,który zginął w katastrofie samochodowej zastąpił w 1964r "Mod" Rogan,a John Beddingfield [grający od 1965r w Blues Roots] zastąpił Henrita na perkusji.Nieco póżniej Ballard i Henrit na krótko wzmocnili Unit Four Plus Two przed ich przekształceniem się w Argent.
 

Niestety mimo udanych nagrań sukces komercyjny przechodził im koło nosa.Pod koniec 1967r rozwiązała się.
Podczas europejskiego turnee w 1967r supportowali koncerty francuskiego gwiazdora Richarda Anthony.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hully Gully Slip And Slide/La Bamba	Roulettes	10.1962	-	-	Pye 7N 15467	[written by Les Vandyke]
Soon You'll Be Leaving Me/Tell Tale Tit	Roulettes	11.1963	-	-	Parlophone R 5072	[written by Andrews]
Bad Times/Can You Go	Roulettes	03.1964	-	-	Parlophone R 5110	[written by Andrews]
I'll Remember Tonight/You Don't Love Me	Roulettes	06.1964	-	-	Parlophone R 5148	[written by Andrews]
Stubborn Kind Of Fellow/Mebody	Roulettes	12.1964	-	-	Parlophone R 5218	[written by Gaye, Stevenson]
I Hope He Breaks Your Heart/Find Out The Truth	Roulettes	05.1965	-	-	Parlophone R 5278	[written by Sedaka]
The Long Cigarette/Junk	Roulettes	11.1965	-	-	Parlophone R 5382	[written by Parker, Moeller]
The Tracks Of My Tears/Jackpot	Roulettes	03.1966	-	-	Parlophone R 5419	[written by Robinson, Moore, Tarplin]
I Can't Stop/Yesterday, Today and Tomorrow	Roulettes	06.1966	-	-	Parlophone R 5461	[written by Lambert]
Rhyme Boy, Rhyme/Airport People	Roulettes	04.1967	-	-	Fontana TF 822	[written by Kenny Young]
Help Me To Help Myself/To A Taxi Driver	Roulettes	10.1967	-	-	Fontana TF 876	[written by Ballard]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Stakes and chips	Roulettes	.1965	-	-	Parlophone PMC 1257

 

Röyksopp

Röyksopp- norweski duet grający muzykę elektroniczną. W skład zespołu wchodzą Torbjørn Brundtland i Svein Berge. Röyksopp powstał w 1998 roku w Tromsø i do tej pory wydał pięć studyjnych albumów, które odniosły sukces w wielu krajach.

 

Nazwa zespołu jest stylizowaną wersją norweskiego słowa "røyksopp", które dosłownie można przetłumaczyć jako grzyb dymny i po norwesku oznacza purchawkę. Brundtland i Berge byli kolegami w szkole w swoim rodzinnym mieście Tromsø i od początku lat 90-tych eksperymentowali z instrumentami elektronicznymi. Röyksopp powstał jednak dopiero w 1998 roku, kiedy dwójka spotkała się ponownie w Bergen. Pierwsze single zostały wydane w niezależnej wytwórni Tellé, natomiast później zespół nawiązał współpracę z Wall of Sound i Astralwerks.

Swój pierwszy album Melody A.M. duet wydał w 2001 roku. Zebrał on świetne recenzje i zdobył uznanie fanów. Kolejna płyta, The Understanding, miała premierę w 2005r. W 2009 zespół wydał trzeci album Junior, natomiast w 2010 ukazał się czwarty album grupy Senior.

W listopadzie 2014 zespół wydał swój piąty album The Inevitable End, który został ogłoszony jako ostatni album zespołu wydanym w tradycyjnej formie.

Niektóre piosenki Röyksopp zostały użyte w reklamach, grach, programach telewizyjnych oraz filmach. Utwór Eple został wykorzystany w filmie powitalnym systemu OS X "Panther". Piosenka What Else is There? śpiewana przez Karin Dreijer Andersson została wykorzystana w filmie Cashback. Utwór Follow My Ruin jest częścią soundtracku gry FIFA 06, Electronic Arts wykorzystał także piosenkę It's What I Want w grze FIFA 10. Zespół zyskał sporą popularność w USA dzięki wykorzystaniu fragmentu piosenki Remind Me w reklamie firmy ubezpieczeniowej Geico. Ponadto, utwór So Easy został wykorzystany w filmie Kranked 8 - Revolve.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Eple	Röyksopp	08.2001	122[2]	-	Wall Of Sound WALLT 071	[written by Röyksopp][produced by Röyksopp]
Poor Leno	Röyksopp	12.2001	59[2]	5[14].Hot Disco/Dance	Wall Of Sound WALLT 073	[written by Erlend Oye , Röyksopp][produced by Röyksopp]
Remind Me/So Easy	Röyksopp feat. Erland Oye	08.2002	21[7]	-	Wall Of Sound WALLT 074	[written by Erlend Oye , Röyksopp][produced by Röyksopp]
Poor Leno [reissue]	Röyksopp	11.2002	38[7]	-	Wall Of Sound WALLT 079	[written by Erlend Oye , Röyksopp][produced by Röyksopp]
Eple	Röyksopp	03.2003	16[5]	-	Wall Of Sound WALLT 080	[written by Röyksopp][produced by Röyksopp]
Sparks	Röyksopp feat. Anneli Drecker	06.2003	41[2]	-	Wall Of Sound WALLT 084	[written by Anneli Drecker, Röyksopp][produced by Röyksopp]
So Easy [remix]	Röyksopp	08.2003	103[2]	-	Wall Of Sound WALLT 084	[written by Anneli Drecker, Röyksopp][produced by Röyksopp]
Only This Moment	Röyksopp	06.2005	33[9]	-	Wall Of Sound WALLT 104	[written by Röyksopp][produced by Röyksopp]
49 Percent	Röyksopp	09.2005	55[4]	-	Wall Of Sound WALLT 107	-
What Else Is There?	Röyksopp	11.2005	32[18]	-	Wall Of Sound WALLT 111	[written by Karin Dreijer , Röyksopp][produced by Röyksopp]
Happy Up Here	Röyksopp	01.2009	44[3]	-	Wall Of Sound WALLT 111	[written by George Clinton, Jr,Garry M. Shider,Bernard B. Worrell,Röyksopp][produced by Röyksopp]
Do It Again	Röyksopp with Robyn	05.2014	75[1]	-	Dog Triumph/Wall Of Sound GBW 231400003	[written by Röyksopp,Robyn][produced by Röyksopp,Robyn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Melody A.M.	Röyksopp	10.2001	9[82]	-	Wall Of Sound WALLCD 027	[platinum-UK][produced by Röyksopp]
The Understanding	Röyksopp	07.2005	13[11]	-	Wall Of Sound WALLCD 035	[gold-UK][produced by Röyksopp]
Junior	Röyksopp	03.2009	21[4]	126[1]	Wall Of Sound WALLCD 051	[produced by Röyksopp]
Senior	Röyksopp	09.2010	33[2]	-	Wall Of Sound WOS 080	[produced by Röyksopp]
Do It Again EP.	Röyksopp with Robyn	06.2014	20[2]	14[1]	Dog Triumph/Wall Of Sound DOG 007	[produced by Röyksopp,Robyn]
The Inevitable End	Röyksopp	11.2014	38[1]	103[1]	Dog Triumph/Wall Of Sound DOG013	[produced by Röyksopp]

pc Quest

pc Quest to grupa   pop działająca w latach 90-tych z Oklahomy. Zarządzali nimi George Tobin, najbardziej znany z zarządzania Tiffany i Tim James, połowa duetu Rock Mafia. Zostali przedstawieni w magazynie Bop and Teen Beat jako idole nastolatków.
 

 Kwartet pierwotnie podpisał kontrakt z Geffen Records w 1990 roku, ale pierwsze wydanie „After The Summer's Gone”, które trafiło do przebojów współczesnych stacji radiowych za pośrednictwem zarówno Geffen, jak i Giant Records, nie znalazło się na listach przebojów. Miesiące później,  podpisali kontrakt z Headlinerecords Tobina i RCA Records.

 Ich singiel "Can I Call You My Girl?" stał się pomniejszym hitem, po którym nastąpiła reedycja „After The Summer's Gone”, która o włos minęła top 40 na liście Billboard Hot 100. Kolejny album z 1992 roku nie przyniósł żadnych hitów, a drogi grupy się rozeszły. Członek grupy, Chad Petree, odniósł sukces wiele lat później jako jeden z liderów indie rockowego zespołu Shiny Toy Guns, a brat Stephen został uznany za autora kilku piosenek zespołu. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Can I Call You My Girl?	pc Quest	05.1991	-	58[15]	Headliner 62 018	[written by John Duarte, Monty Brinkley, Steven McClintock, Tim James][produced by George E. Tobin]
After The Summer's Gone	pc Quest	08.1991	-	41[11]	Headliner 62 051	[written by Mike Piccirillo][produced by George E. Tobin]

Paulette Sisters

Paulette Sisters to dziewczęca grupa  ,która tworzyły Betty Paulette, Gloria Paulette, Jane Paulette .Wiadomo że Jane śpiewała niskie harmonie w grupie, a Gloria jest znana swoim krewnym pod czułym przezwiskiem „Tootie”.   Ich jedyny hit na listach przebojów miał miejsce w 1955 roku i był to cover klasycznej piosenki Hanka Williamsa You Win Again. Udało mu się osiągnąć pozycję 91 na liście Billboard Hot 100 w listopadzie tego roku. Rozpoczęły swoją karierę od użyczania swoich głosów jako podkładu innym wokalistom tamtych czasów. 

Dodały wokale w tle w kilku piosenkach Connee Boswell, która sama zaczynała jako członek Boswell Sisters . Należą do nich „There Must Be A Way” i „Who Told You That Lie”  w połowie lat czterdziestych. Również w 1945 roku, dokładnie 12 lipca, wystąpiły gościnnie w programie radiowym The Kraft Music Hall. Connee Boswell również była w tym odcinku, więc jest całkiem spora szansa, że ​​siostry Paulette również ją w tym wspierały. Po tym, jak ich własna kariera nagraniowa zaczęła się na dobre, wydaje się, że nagrywały dla wielu różnych wytwórni. Widzimy je bowiem w Columbii w 1952 i 1953 roku, nagrywając takie piosenki jak Put That Foot Down, Oh Johnny Oh Johnny Oh, Glow Worm, Sui Sin Fa, You'll Never Get Away, My-Na Shay-Na Ty-Ra, Following The Leader i Never Smile At A Crocodile. Ta ostatnia piosenka pochodziła ze ścieżki dźwiękowej filmu Walta Disneya Piotruś Pan, a  ich wersja znalazła się na ścieżce dźwiękowej do filmu Masz wiadomość z 1998 roku. 

Nagrali także Tell Me You Don't Love Me, Shalimar i Everybody Loves Saturday Night dla Columbii, ten ostatni dla Percy Faith Orchestra z udziałem ich i Burta Taylora w 1953 roku. Później, w 1955 roku, widzimy je nagrywających dla Capitolu, w okresie, w którym miał miejsce ich główny sukces na listach przebojów You Win Again. W Capitol Records nagrały także Dream Boat, wspierany przez Leave My Honey Be, Ring-A-Ding-A-Doo, wspierany przez Lonely One, Mama, El Baion, In Madrid i Now Is The Time. Potem nagrały piosenkę o nazwie Jody dla firmy Decca,   w okresie 1956-1957, w 1958 nagrywały w wytwórni Aamco i nagrywających Calla, Calla (The Bride, The Bride) i Why. 

 Wydały piosenkę odpowiedż na hit Fireflies z 1959 roku You Were Mine, zatytułowany I Was Yours, dla wytwórni Ribbons Records w 1960 roku, która była stroną b Poor Me.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Win Again/Mama, El Baion	Paulette Sisters	11.1955	-	92[2]	Capitol 3186	[written by Hank Williams]

Christopher Paul and Shawn

 Paul Engemann to amerykański były muzyk pop, najbardziej znany ze swojej piosenki z 1983 roku „Scarface (Push It to the Limit)”. Piosenka pojawiła się w filmie Scarface, który został emitowany w tym samym roku. 

Wraz ze swoją siostrą Shawn  (obecnie wdową po Larrym Kingu), Paul miał mały (#91) krajowy hit „For Your Love” w 1975 roku, zapowiadany jako Christopher Paul and Shawn. Jego młodsza siostra Shannon Engemann (ur. 1964) jest aktorką i modelką. Razem z Giorgio Moroderem miała numer jeden w Niemczech (81 miejsce w USA) z utworem „Reach Out”, który stał się oficjalną piosenką 33. Igrzysk Olimpijskich 1984 w Los Angeles. Wśród innych wydawnictw były „American Dream” (z Giorgio Moroderem 1984), „Face to Face” (1985), „Shannon's Eyes” (1985, 1986), „Brain Power” (ścieżka dźwiękowa do Summer School) (1987), „To Be Number One” (1990) i „NeverEnding Story” (2000). 

 Paul Engemann był frontmanem zespołu Device z lat 80-tych, którego jedyny album, o futurystycznym tytule 22B3, ukazał się wiosną 1986 roku. Wyprodukował singiel Top 40 z „Hanging on a Heart Attack”, który osiągnął 35. pozycję. Device został założony przez muzyka i autorkę tekstów Holly Knight , z Engemannem jako głównym wokalistą wraz z Knight i gitarzystą sesyjnym Gene'em Blackiem. Producent i autor tekstów, Mike Chapman, który współpracował z Knight w przeszłości, wyprodukował album. Engemann dołączył do zespołu Animotion jako wokalista wraz z aktorką Cynthią Rhodes (która zastąpiła Astrid Plane) w 1988 roku (Engemann zajął miejsce byłego męskiego lidera Billa Wadhamsa) i znalazł się w pierwszej dziesiątce z singlem „Room to Move” z filmu Dana Aykroyda Moja macocha jest kosmitą. Animocja rozwiązał się w 1990 roku. 

 Od czasu przejścia na emeryturę z branży muzycznej Engemann otworzył firmę projektową, którą prowadził przez około 17 lat wraz z żoną, byłą aktorką i modelką Suzanne Barnes. Ich prace znalazły się na okładce Architectural Digest. Obecnie jest czołowym dystrybutorem Xocai Corporation.Następnie pojawił się w kilku reklamach internetowych, promując zdrową czekoladę firmy, a także wzywając widzów do zaciągnięcia się jako dystrybutorzy. Engemann jest żonaty z aktorką i byłą modelką Suzanne Barnes od 1985 roku. Mają jednego syna, Austina.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
For Your Love/My Love's Never Gonna Burn Out, Baby	Christopher Paul and Shawn	08.1975	-	91[5]	Casablanca 838	[written by Ed Towsend][produced by Mike Curb, Tony Scotti]