Joy Sarney

 Joy Sarney (ur. Florence Joy Crabtree , 1944r) to angielska piosenkarka pop, najbardziej znana z brytyjskiego hitu „Naughty Naughty Naughty” z 1977 roku.

Sarney urodziła się w Liverpoolu i rozpoczęła karierę jako wykonawczyni folk  /comedy w trio The Crabtrees z Liverpoolu w połowie lat 60-tych wraz ze swoim bratem Halem i Derekiem Marsdenami. The Crabtrees występowali w miejscach w całym Merseyside, a ich występ obejmował tradycyjne, współczesne i humorystyczne piosenki. Śpiewała z zespołem Mickey Jupp . 

Piosenka „Naughty Naughty Naughty”, była piosenką miłosną między piosenkarką i panem Punchem,kukiełkową postacią z tradycyjnych przedstawień ,   i osiągnął numer 26 na UK Singles Chart w maju 1977 roku. Następny singiel „Angling for a Kiss ”, został wydany w listopadzie 1977 roku, ale nie znalazł się na liście przebojów , a Sarney pozostaje artystką jednego hitu .

„Naughty Naughty Naughty” został wyreżyserowany przez Chrisa Tsangaridesa w Morgan Studios w Willesden w północnym Londynie.  Singiel został wydany przez Alaska Records, której właścicielem jest producent muzyczny i muzyk John Schroeder .

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Naughty Naughty Naughty/Letters Of Love [Friends Of Joy]	Joy Sarney	05.1977	26[6]	-	Alaska ALA 2005	[written by N. Ryan, R. Slater][produced by John Schroeder, Nick Ryan]

Mike Sarne

 Michael Sarne (ur. 6 sierpnia 1940r) to brytyjski aktor, pisarz, producent i reżyser, który w latach 60-tych miał również krótką karierę jako piosenkarz pop.



Sarne urodził się jako Michael Scheuer w St Mary's Hospital w Paddington w Londynie. Jest pochodzenia czechosłowackiego . Aktywny w 1960 roku jako piosenkarz, jest on najbardziej znany z  "Come Outside" z 1962r (wyprodukowany przez Charlesa Blackwella ),na  którym   wykrzykniki wokalne były wykonane przez Wendy Richard .  Miał trzy kolejne wydawnictwa , które znalazły się na brytyjskiej liście przebojów : „Will I What?” z 1962 roku, na którym znalazła się Billie Davis ; „Just for Kicks”, z 1963r; i „Code of Love”, również z 1963 roku.
 W połowie lat sześćdziesiątych Sarne wprowadził  serię quizów dla dzieci ITV Junior Criss Cross Quiz .

Jako aktor występował w telewizji, w brytyjskich serialach takich jak The Avengers , Man in a Suitcase , Jonathan Creek i The Bill . Sarne pojawiła się także w jednym z odcinków Mindera jako Billy Beesley, amator   dmuchawca. Jego filmowe dokonania obejmują główną rolę w filmie A Place to Go z Ritą Tushingham z 1963 roku w reżyserii Basila Deardena , a także wystąpił w Invasion Quartet (1961), Every Day's a Holiday (1965), Two Weeks in September (1967) , Moonlighting (1982) i Success Is the Best Revenge (1984)   polskiego reżysera Jerzego Skolimowskiego i filmu Herkules Poirot Spotkanie ze śmiercią (1988). Zagrał także kapitana SS w miniserialu telewizyjnym Wojna i pamięć (1988). Później pojawił się w The Fourth Angel (2001), jako Valery w thrillerze kryminalnym Eastern Promises (2007), jako kierownik sceny w Telstar: The Joe Meek Story (2008), a w 2011 był głosem Karli w szpiegowskim  filmie Tinker Tailor Soldier Spy . W 2012 roku zagrał ojca Mabeuf w filmie Les Misérables .  W 2013 roku był „Publican No 5” w brytyjskiej komedii The World's End.

Wyreżyserowane przez niego filmy to Joanna (1968) i Myra Breckinridge (1970), adaptacja książki Gore'a Vidala pod tym samym tytułem, z udziałem Raquel Welch , Rex Reed , Mae West , z Farrah Fawcett i Tomem Selleckiem w rolach na początku ich kariery. Joanna zarobiła nawet kasę, ale Myra Breckinridge okazała się wielką klapą kasową i wywołała tak krytyczną wrogość, że jego kariera nigdy się nie poprawiła. Nowszym filmem jest The Punk and the Princess (1994), adaptacja powieści Gideona Samsa dla młodzieży The Punk, o romansie między nastoletnim punkrockerem a dziewczyną ze Sloane Ranger . Wyreżyserował także film dokumentalny o Glastonbury Music Festival w 1995 roku.
 

Uczęszczał do Szkoły Slawistyki i Europy Wschodniej z tytułem licencjata .  Sarne miał  związek z Brigitte Bardot zaledwie kilka dni po jej miesiącu miodowym z Gunterem Sachsem .  Ma pięcioro dzieci - dwoje z małżeństwa z Tanyą Sarne, założycielką marki Ghost w latach 1969–1978 ; i trzech z drugą żoną Anne Musso, którą poślubił w 2004 roku w Chelsea w Londynie. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Come Outside/Fountain Of Love	Mike Sarne Featuring Wendy Richard	05.1962	1[2][19]	-	Parlophone R 4902	[written by Charles Blackwell][produced by Mike Sarne,Robert Stigwood]
Will I What/Bird, You Know I Love Ya	Mike Sarne Featuring Billie Davis	09.1962	18[10]	-	Parlophone R 4932	[written by Ken Hawker,John Shakespeare,William Bates][produced by Robert Stigwood]
Just For Kicks/Don't You Phone Me I'll Phone You	Mike Sarne	01.1963	22[7]	-	Parlophone R 4974	[written by Charles Blackwell][produced by Robert Stigwood]
Code Of Love/Are You Satisfied	Mike Sarne	04.1963	29[7]	-	Parlophone R 5010	[written by Charles Blackwell][produced by Robert Stigwood]

Santos

 Santos , alias Sante Pucello ( Frosinone , ur. 1971r ), jest włoskim disc jockeyem i producentem muzycznym .
Pasjonat muzyki od dzieciństwa, swoją pierwszą miłość odkrył już w 1976 roku, między innymi Giorgio Morodera , producenta Donny Summer . Jego kultura muzyczna odwołuje się do coraz bardziej elektronicznych gatunków; w jego domu pojawiają się prace Jeana-Michela Jarre'a , Briana Eno , Kraftwerka, Gino Soccio , Cerrone. W latach 80-tych zaczął jako deejay z muzyką Gran MasterFlash & the Furios Five, Arthura Bakera , Paula Hardcastle'a , Run Dmc. Punktem zwrotnym dla Santosa jest nowy gatunek muzyczny z Chicago o nazwie house   przede wszystkim z Anglii, dzięki grupie S'Express, która głęboko wpisuje się w gust Santosa .

 

Karierę rozpoczął w 1992 roku, swoje pierwsze dzieło wyprodukował w 1994 roku, pracując w swojej sypialni przerobionej na studio nagrań. W '95 przybywa do Mantra Vibes z utworem The piano . W 1998 roku stworzył projekt „Santos & Sabino”, podczas którego powstaje disco- houseowy kawałek Lararari  .


Santos znalazł się w centrum uwagi w 2001 roku dzięki singlowi Camels, który znalazł się w pierwszej dziesiątce oficjalnej listy singli, dzięki czemu jest znany i doceniany przez najlepszych producentów i didżejów na świecie. Fatboy Slim zostaje jednym z jego wielbicieli i wzywa go do zremiksowania singla Drop The Hate i wstawia do kolekcji „Live from Brighton Beach” dwa utwory  3, 2, 1, Fire and Pray .

Przez lata Santos osiąga coraz większą międzynarodową sławę w świecie muzyki elektronicznej i breakbeat z turnee z całego świata, z Ibizy do Japonii, z Londynu do Australii, stając się pierwszym i jedynym włoskim DJ, którzy zostaną zaproszeni na Fuji Rock Festival ( Japan) oraz w Spinnaker Tower w Portsmouth z udziałem Plump Dj's z programu Annie Nighntgale na żywo w BBC Radio1.

Oprócz Fatboy Slima Santos współpracował z wieloma międzynarodowymi artystami, w tym z Armandem Van Heldenem , Pete Tongiem , Manuelem Göttsching , Judge Jules , Basement Jaxx i Ashley Beedle .

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Camels	Santos	01.2001	9[19]	-	Incentive CENT 15CDS	[written by Sante Pucello][produced by Sante Pucello][34[7].Hot Disco/Dance;Ultra 073 12"]
3-2-1 – Fire!	Santos	05.2001	178[1]	-	Incentive CENT 23	-
70 Sensation	Santos	07.2003	199[1]	-	Mob MOB 022	[written by Sante Pucello]
Sabot	Santos	01.2004	121[2]	-	Mob MOB 025	[written by Sante Pucello][produced by Sante Pucello]
Try To Burn	Santos	08.2004	163[1]	-	Mob MOB 029	[written by Sante Pucello][produced by Sante Pucello]

Mark Picchiotti

Mark Picchiotti to amerykański DJ , producent , remixer i autor tekstów mieszkający w Chicago w stanie Illinois . Jako remixer i producent Picchiotti zgromadził 24 single numer jeden na liście Billboard Dance Club Songs i zremiksował takich artystów jak Beyoncé , Katy Perry , Mariah Carey , Rihanna , Daft Punk , The Killers , AC / DC , Florence i Maszyna , Amy Grant , Foster The People , Michael Jackson, Madonna , Sia , Sybil , Enriqué Iglesias i Mary J. Blige . W 2002 roku wyprodukował i był współautorem singla Kylie Minogue „Give It To Me” na jej 8x platynowy album „ Fever” . Picchiotti został również uznany za jednego z 40 najbardziej wpływowych remikserów wszechczasów przez brytyjską publikację Blues & Soul Magazine. Jego rezydencje jako DJ-a w klubach nocnych w jego rodzinnym Chicago obejmowały Shelter, Smartbar, Berlin, Crobar i Medusa's; a także brytyjskie kluby nocne Ministry of Sound (Londyn) i Hard Times (Leeds).Nadal podróżuje po całym świecie, występując w znanych klubach, takich jak Pacha (Portugalia) i El Divino (Ibiza). Był także głównym bohaterem festiwalu Mardi Gras dla gejów i lesbijek w Sydney i był dj-em  niesławnego Laneway.

 

Mark Picchiotti jest właścicielem i operatorem wydawnictwa Blueplate Records, w którym znajdują się jego własne zespoły Basstoy, Sandstorm, Fondue i Streetlife.  Picchiotti jest również członkiem kilku duetów muzyki tanecznej: The Absolute, Nightman i Doctorz, MD. Muzyka Marka Picchiotti została opisana jako house, gospel house, soulful house i progressive house. Dodatkowo, Billboard Magazine tak pisze o muzyce Marka: „Jego ucho do uduchowionego rytmu łączy się z talentem do tworzenia słodkiej popowej melodii”. W latach 90-tych jego praca z Suzanne Palmer, „There Will Come A Day” i następny singiel „I Believe” przyniosły Picchiottiemu tytuł „Ojca Chrzestnego Gospel House” dziennikarzy muzycznych. 

Mark Picchiotti po raz pierwszy zyskał na znaczeniu w 1991 roku, kiedy wyprodukował tytułowy debiutancki album kolegi z Chicago, LaTour, który dał początek kontrowersyjnemu hitowi Top 40 „ People Are Still Have Sex ”. Ta piosenka stała się pierwszą produkcją Picchiottiego, która osiągnęła 1.miejsce na liście Billboard Dance i została wykorzystana przez amerykańską łyżwiarkę figurową Tonyę Harding w jej programie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1992 roku .  Album LaTour zawierał także „Blue”, piosenkę wykorzystaną w kultowym filmie Basic Instinct (z Sharon Stone w roli głównej ).

W 1994 roku, używając pseudonimu Streetlife, Picchiotti po raz pierwszy współpracował z piosenkarką gospel house Dana Divine przy utworze „Love Breakdown”, wydanym przez Tribal America Records.   W wyniku tego udanego parowania, Dana pojawiła się w jednej z największych produkcji Marka, „Runnin '” Basstoya.  Singiel osiągnął 13 miejsce na UK Singles Chart,   # 1 na UK Club chart,  i # 3 na Billboard Dance Club Songs.   Dana ponownie pojawiła się na kolejnym singlu „Turn It Up”, który również odniósł światowy sukces, osiągając 1. miejsce na liście Billboard Dance,   # 1 na brytyjskiej liście Upfront Music Chart,  i # 1 na DMC World Music Chart i zapewnienie sobie miejsca jako 3. klubowa piosenka roku na liście Billboard . 

W 1995 roku Mark Picchiotti rozpoczął współpracę z Craigiem Sniderem i uznaną wokalistką muzyki dance Suzanne Palmer , tworząc „There Will Come A Day” i „I Believe” pod nazwą The Absolute.  Jeśli chodzi o ich współpracę, Palmer wspomina: „Ponieważ robiłem więcej występów, zacząłem śpiewać reklamy dla radia i telewizji i zwróciłem uwagę na Marka Picchiottiego, producenta muzyki house z Chicago i jego współpracownika muzycznego, Craiga Snidera , autora i producenta jingli ”. 

W 1997 roku Picchiotti był DJ-em na imprezie z okazji premiery albumu Janet Jackon Velvet Rope w Sony Pictures Studios w Culver City w Kalifornii . W tym samym roku Mark założył własną wytwórnię muzyki dance , Blueplate Records, w której ukazały się liczne projekty z list przebojów Billboardu i chwalone przez krytyków.
Rok 1998 był początkiem współpracy Marka ze Strictly Rhythm , kultową amerykańską wytwórnią taneczną, która podpisała umowę na produkcję i dystrybucję fizycznych płyt CD i winylu. Rozpoczął także współpracę z brytyjskim duetem Lighthouse Family . Po zdobyciu szacunku zespołu remiksem ich utworu „Raincloud”, Mark został poproszony o współpracę z zespołem nad kolejnym albumem. Następnie został poproszony o udział w imprezie z okazji światowej trasy koncertowej Lighthouse Family w Newcastle w Anglii .

W 1999 roku Parlophone / EMI zwrócił się do Marka o wyprodukowanie utworu dla brytyjskiej piosenkarki pop Kylie Minogue na jej nadchodzącym wówczas albumie Light Years . W rezultacie Picchiotti wyprodukował przebój klubowy z 2000 roku „Butterfly” (14. miejsce na liście Billboard Dance) i wynegocjował umowę, która pozwoliła mu zamówić towarzyszącą mu EP-kę z remiksem i wydać ją pod własnym wydawnictwem Blueplate w ramach limitowanej serii.   Jego praca z Minogue była kontynuowana, a on wyprodukował i współautorem singla „ Give It To Me” na jej 8-krotny platynowy album „ Fever” , wydany w 2002 roku. Zremiksował także singiel Kylie „All I See” z 2008 roku i jej singiel z 2013r “Skirt”.

W 2004 roku, kontynuując równoważenie swoich ról jako DJ i remikser, Mark podpisał kontrakt z zespołem Jersey St. z Leeds i wyprodukował ich singiel „Love Will be Our Guide” , wydany przez Defected Records .

W 2009 roku Picchiotti zaakceptował prośbę o bycie oficjalnym DJ-em reality show RuPaul's Drag Race Winner's Tour, sponsorowanego przez Absolut Vodka . Mark podpisał kontrakt ze zwycięzcą pierwszego sezonu Bebe Zahara Benet i wyprodukował trzy jej single; „I'm The Sh * t”, „Cameroon” i „Dirty Drums”, z których wszystkie były wydawnictwami Blueplate.   Mark ponownie koncertował z serialem po jego drugim sezonie.

W tym samym roku Mark założył spółkę joint venture z renomowaną wytwórnią Strictly Rhythm, ustanawiając spółkę 50/50 o nazwie Blueplate Global. Rok 2009 był również rokiem, w którym Picchiotti współpracował z brytyjskim artystą Alecem Sun Drae przy produkcji singla „Feel Like Singin '”, wydanego przez Blueplate Global. Obaj kontynuowali współpracę w 2010 roku, kiedy Mark wyprodukował singiel „Let The Music Guide You”. Później Mark wyprodukował płytę CD Matta Zarleya „ Change Begins With Me” , która w 2012 roku zdobyła tytuł Albumu Roku Outmusic Awards. W tym samym roku utwór tytułowy zdobył tytuł Outmusic Awards oraz tytuł Najlepszej Piosenki Roku Rightout TV. Pod względem komercyjnym był to sukces międzynarodowy; publikacja spędziła cztery tygodnie na pierwszym miejscu w Eurochartoraz dwie piosenki z albumu „WTF” i „Trust Me”, które znalazły się na liście Billboard Dance. 

W 2013 roku Mark kontynuował remiksowanie nagrań znanych artystów, w tym singla Daft Punk „Get Lucky” i „Turn The Night Up” Enriqué Iglasiasa, oba osiągając pierwsze miejsce na liście Billboard Dance. W 2014 roku Mark wyprodukował taneczną wersję utworu „Better Than A Hallelujah” Amy Grant , który został wydany jako singiel i znalazł się również na jej albumie In Motion: The Remixes . Ostatnio Picchiotti podpisał kontrakt z Defected Records na kilka swoich tytułów z wcześniejszego katalogu; jego utwór „Pump The Boogie” z 1998 roku znalazł się jako utwór tytułowy na kompilacji Glitterbox o tej samej nazwie. 

Rok 2020 był rokiem sztandarowym dla Picchiotti. Wyprodukował remiks do „Pump The Boogie”, który ukazał się nakładem Glitterbox / Defected  , a także współpracował z wokalistką Kenyatą White przy wydaniu disco singla „Love is the Message” (wydanego w Quantize Recordings).  Ponadto współpracował z artystą Javi Starem (znanym również jako Weezy, trenerem Phoenix Suns Solar Squad) i swoim bratem Amani Jae, produkując inspirowany R&B utwór „I Got You”, który został wydany w Studio 54 .   W ramach swojej 25-letniej współpracy z divą taneczną Suzanne Palmer, Mark wyprodukował także dyskotekowy singiel „Love Reaction”, wydany przez Nervous Records .
 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Paul's Pain	Teri Bristol & Mark Picchiotti	02.1995	-	-	Strictly Rhythm 12315 [US]	[written by M. Picchiotti, T. Bristol][produced by Mark Picchiotti, Teri Bristol][6[13].Hot Disco/Dance;Strictly Rhythm 12315 12"]
Love Breakdown	Streetlife feat. Dona Stovall	05.1995	184[1]	-	TRIBAL United Kingdom TRIUKCD 030	[produced by Mark Picchiotti]
What You Want	Future Force	08.1996	47[4]	-	AM:PM 5816592	[written by Kenny Thomas,Steve Mac][produced by Mark Picchiotti]
Puttin' A Rush On Me	Future Force	04.1997	79[3]	-	AM:PM 5821711	[written by Paul Laurence, Tim Allen][produced by Mark Picchiotti]
The Return Of Nothing	Sandstorm	05.2000	54[6]	-	Renaissance RENCDS 001	[written by Mark Picchiotti][produced by Mark Picchiotti][4[14].Hot Disco/Dance;Blueplate 005 12"]
Runnin	Basstoy	05.2000	62[1]	-	Neo NEOCD 029	[written by Dana Stovall,Mark Picchiotti][produced by Mark Picchiotti][3[13].Hot Disco/Dance; Groovilicious 264 12"]
Runnin'	Mark Picchiotti pts. Basstoy	01.2002	13[10]	-	Black & Blue NEOCD 073	[written by Dana Stovall,Mark Picchiotti][produced by Mark Picchiotti]
Love Will Be Our Guide	Mark Picchiotti pres. Jersey Street	07.2004	88[2]	-	In The House ITHS 03	[produced by Mark Picchiotti]

Grace

 Grace Sewell (ur.  8 kwietnia 1997r), znana   jako Grace a ostatnio SayGrace ,  australijska wokalistka. Najbardziej znana jest z „ You Don't Own Me ”, cover  piosenki Lesley Gore z 1963 roku , wyprodukowanej przez Quincy'ego Jonesa , Parkera Ighile i z udziałem G-Eazy'ego .  Piosenka, singiel z jej debiutanckiego albumu  Regime Music Societe  i RCA Records , była hitem numer jeden w Australii.



Grace pochodzi z Brisbane i uczęszczała do All Hallows 'School oraz Our Lady of Lourdes Catholic Primary School w Sunnybank. Dorastała słuchając artystów muzycznych, takich jak Smokey Robinson , Janis Joplin , Shirley Bassey i Amy Winehouse .Grace pochodzi z rodziny muzyków. Jej dziadkowie koncertowali z Bee Gees . Jej brat Conrad Sewell jest także piosenkarzem, najbardziej znanym z występów w piosence Kygo „ Firestone ” oraz z jej solowego hitu „ Start Again ”. Kiedy „Start Again” został  numerem jeden na liście ARIA Charts w czerwcu 2015 roku Conrad i Grace stali się pierwszym rodzeństwem urodzonym w Australii w historii list przebojów, które zajęło pierwsze miejsce jako osobni artyści.
Występowała w Dropout Live UK Wielkiej Brytanii , śpiewając cover " Do It Like a Dude "  Jessie J . Grace podpisała kontrakt z Regime Music Societe  i RCA Records w 2015 roku i zaczęła nagrywać w Atlancie z Puff Daddy i Quincy Jonesem. 

Grace wydała „ You Don't Own Me ” w marcu 2015 r, jako hołd dla i cover oryginalnej piosenkarki Lesley Gore , która niedawno zmarła w tym czasie.  Grace nagrała piosenkę z raperem G-Eazy'm , a Quincy Jones powrócił, by współprodukować utwór. To był jej pierwszy singiel z RCA Records. Piosenka znalazła się na liście 10 najpopularniejszych utworów na Spotify w kwietniu 2015 r. i zadebiutowała na 14 miejscu na liście ARIA Singles Chart w maju 2015 r., później osiągając pierwsze miejsce. W maju 2016 r. wydała swoją debiutancką EP Memo  w lipcu 2015 roku. Piosenka została wykorzystana do promocji australijskiego serialu Love Child i została wykorzystana w reklamach bożonarodzeniowych House of Fraser w Wielkiej Brytanii. W 2016 roku piosenka została wykorzystana w zwiastunie filmu Suicide Squad . Została również pokazana podczas wykonywania piosenki w odcinku 3 sezonu NCIS: New Orleans .

"You Don't Own Me" znalazł się na debiutanckim albumie Grace, FMA , co oznacza Forgive My Attitude , został wydany 1 lipca 2016 r.  Grace jest także współautorką utworu na album z Fraserem T Smith , w którym znajdują się dodatkowe artykuły pisarskie i produkcyjne Parkera Ighile , Diane Warren i Quincy Jonesa.  We wrześniu wydała oficjalną wersję singla „Boyfriend Jeans”, która została dołączona jako wersja demo do jej debiutanckiej EP, Memo . Grace była główną artystką w Live from Daryl's House 16 czerwca 2016 r.
W październiku 2019 Grace przemianowała się na SayGrace i wydała singiel „Boys Ain't Shit”.   22 listopada 2019 roku wydała singiel „Doin 'Too Much” i potwierdziła Billboardowi nazwę swojego nowego EP, The Defining Moments of SayGrace: Girlhood, Fuckboys & Situationships , który został wydany 7 lutego 2020 roku.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You Don't Own Me	Grace featuring G-Eazy	12.2015	4[21]	57	RCA USRC 11500344	[written by John Madara,David White,Gerald Gillum][produced by Quincy Jones,Parker Ighile]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
FMA	Grace	07.2016	42[1]	34	RCA/Regime Music Societe 88985329552	[produced by Da Internz, Philip Constable, Parker Ighile, Quincy Jones, Kassa Alexander, Mike Riley, Fraser T Smith, Byron Thomas, R!O, Naughty Boy]

5 Seconds of Summer

 5 Seconds of Summer (5SOS)- australijski zespół grający muzykę pop punk/pop rock. Został założony w roku 2011 w Sydney. W skład wchodzą: Luke Hemmings (główny wokal, gitara), Michael Clifford (gitara, wokal), Calum Hood (bas, wokal) oraz Ashton Irwin (perkusja, wokal). Zespół zaczął swoją działalność od publikowania w serwisie YouTube filmów z coverami, które szybko zdobyły popularność. Międzynarodową sławę zdobyli, gdy członkowie zespołu One Direction zaprosili ich do uczestniczenia w trasie koncertowej Take Me Home Tour.


W lutym 2014 roku wydali singiel „She Looks So Perfect”, który zdobył szczyty list przebojów w Australii, Nowej Zelandii, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Ich pierwszy album 5 Seconds of Summer został wydany 27 czerwca 2014 roku i osiągnął pierwsze miejsce w 11 państwach. W grudniu 2014 roku wydali koncertową wersję albumu LIVESOS. 23 października 2015 roku ukazał się ich drugi album Sounds Good Feels Good. W lipcu 2016 roku zespół wydał singiel zatytułowany "Girls Talk Boys". Piosenka znalazła się na oficjalnej ścieżce dźwiękowej do filmu Ghostbusters. Po trzyletniej przerwie, 22 czerwca 2018 roku zespół wydał trzeci studyjny album Youngblood. Dwa lata później - czwarty, o tytule "CALM", który miał premierę 27 marca 2020 roku.
 

5 Seconds of Summer rozpoczęli swoją karierę w grudniu 2010 roku, kiedy Luke Hemmings, Michael Clifford i Calum Hood, którzy uczęszczali do Norwest Christian College, zaczęli publikować covery popularnych piosenek w serwisie YouTube. Pierwszym video Hemmingsa był cover piosenki Mike'a Posnera „Please don't go”, który opublikował 3 lutego 2011 roku. Ich cover piosenki Chrisa Browna „Next to You” osiągnął ponad 600 000 odtworzeń. W grudniu 2011 roku do zespołu dołączył perkusista - Ashton Irwin.

Zespół przyciągał wielu przedstawicieli dużych wytwórni muzycznych i w końcu podpisał umowę z Sony ATV Music Publishing. Pomimo braku promocji ich pierwsza EP zatytułowana „Unplugged” osiągnęła 3. miejsce na australijskim iTunes i znalazła się w Top 20 w Nowej Zelandii i Szwecji. Ich międzynarodowa sława znacznie wzrosła, kiedy członek One Direction, Louis Tomlinson, opublikował na portalu społecznościowym link do wideoklipu ich piosenki „Gotta Get Out”, pisząc, że jest ich fanem. 5 Seconds of Summer zainteresował się również inny członek One Direction, Niall Horan, który opublikował 19 października 2012 roku na Twitterze link do ich pierwszego singla „Out of My Limit”.
 

14 lutego 2013 roku 5SOS potwierdziło, że będzie występować jako support One Direction na ich światowej trasie koncertowej Take Me Home. Trasa ruszyła 23 lutego na arenie O2 w Londynie i zespół dołączył do One Direction na koncertach w UK, USA, Australii i Nowej Zelandii, włączając siedem koncertów w Allphones Arena w rodzinnym Sydney. Podczas przerwy Take Me Home Tour zespół zagrał w Australii cykl koncertów, na które bilety wyprzedały się w ciągu kilku minut. W tym czasie zespół stawał się coraz bardziej popularny i rozpoznawalny na świecie. 21 listopada 2013 członkowie zespołu powiadomili, że podpisali kontrakt z wytwórnią Capitol Records.

5 lutego 2014 roku 5 Seconds of Summer udostępnili ich pierwszy singiel „She Looks so Perfect” do przedpremierowego pobrania na iTunes. Przyjaźń między 5SOS i One Direction spowodowała podpisanie kontraktu z Modest Mangament. To spowodowało mylne określenie 5 Seconds Of Summer boysbandem, lecz członkowie zaprzeczali temu i mówili, że są po prostu zespołem. W przeciwieństwie do większości boysbandów pisali swoje własne piosenki, grali na instrumentach i nie tańczyli. Niemniej jednak zespół przyciągał grupę fanów tak jak boysbandy. Ashton Irwin porównał fanatyczne fanki, do tych, które mają Fall Out Boy. John Feldmann, frontmen Goldfinger i producent 5 Seconds of Summer, powiedział, że fani 5SOS „fundamentalnie zmienili wygląd fanów pop punku”, przypominają oni fanów zespołów z lat 90-tych takich jak Green Day i Blink-182.
 

Pod koniec marca 2014 roku „She Looks so Perfect” została wydana w Wielkiej Brytanii. Pomimo tego, że na pierwszym miejscu top na brytyjskim iTunes znajdowała się tylko jeden dzień, a po tygodniu spadła z pierwszej dziesiątki, 5 Seconds of Summer stali się czwartym australijskim zespołem, który osiągnął pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii i pierwszym, który to zrobił od 14 lat.

5 marca 2014 roku zostało potwierdzone, że zespół ponownie dołączy do trasy One Direction, supportując ich w 2014 roku na trasie „Where We Are” w USA, Kanadzie, UK i Europie. 9 kwietnia 2014 roku EP-ka „She Looks so Perfect” zadebiutowała na 2 miejscu Billboard 200.

9 maja 2014 roku ukazał się drugi singiel „Don't Stop”. Zadebiutował on na 2. miejscu w UK. Billboard napisał, że piosenka jest utrzymana „w duchu "She" Green Day i "All the Small Things" Blink-182.

13 maja 2014 zespół potwierdził, że ich debiutancki album będzie się nazywał 5 Seconds of Summer i zostanie wydany 27 czerwca 2014 roku w Europie i Australii, a w innych częściach świata później. Album wygrał nagrodę magazynu Kerrang!. Luke Hemmings powiedział, że to zaszczyt wygrać jedną z tych nagród i wszyscy są ogromnymi fanami Kerrang!. Album zadebiutował na pierwszym miejscu Billboard 200 i osiągnął 1. miejsce w 13 krajach oraz znalazł się w top 10 w 26 krajach.

15 lipca 2014 5SOS wydali swój trzeci singiel, „Amnesia”, który był jedyną piosenką nienapisaną przez zespół.

10 października 2014 roku został wydany czwarty singiel „Good Girls”.

22 listopada 2014 roku zespół zawiadomił, że wydadzą swój pierwszy album z piosenkami granymi na żywo, LIVESOS, 15 grudnia 2014 roku.

Pierwsza trasa koncertowa zespołu „Rock Out with Your Socks Out” rozpoczęła się 5 maja 2015 w Lizbonie, a zakończyła się 13 września na Florydzie. Na koncercie w Lizbonie 5SOS zagrali pierwszy singiel z drugiej płyty. Piosenka nosi tytuł „Permanent Vacation”.

23 października 2015 roku ukazała się nowa płyta pod tytułem Sounds Good Feels Good.

19 lutego 2016 roku rozpoczęła się trasa koncertowa „Sounds Live Feels Live”.

15 lipca 2016 roku ukazał się singiel „Girls Talk Boys” dla filmu Ghostbusters.


13 stycznia 2017 Seconds Of Summer gościnnie wzięli udział w nagraniu piosenki „Take What You Want”, która znalazła się na ósmej płycie japońskiego zespołu One Ok Rock - Ambitions.

22 lutego 2018 zespół wydał singiel „Want You Back”, który był zapowiedzią światowej trasy koncertowej 5SOS III. Zespół występował w kameralnych miejscach w Europie, Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Australii, Meksyku i Brazylii od marca do czerwca 2018 roku. W ramach promocji nadchodzącego albumu, grupa występowała także na festiwalach muzycznych, w telewizji oraz odbyła kilka sesji akustycznych w stacjach radiowych.

22 maja miał swoją premierę drugi singel „Youngblood”, który stał się ogólnoświatowym hitem. W Australii dotarł do pierwszego miejsca najpopularniejszych singlii i utrzymywał się na szczycie listy ARIA przez osiem kolejnych tygodni. W Polsce dotarł do drugiego miejsca notowania AirPlay – Top oraz uzyskał status potrójnej platynowej płyty.

15 czerwca 2018 roku zespół wydał trzeci studyjny album pt. Youngblood. Album zadebiutował na pierwszym miejscu w Australii, stając się trzecim numerem jeden zespołu w swoim kraju. Dzięki łącznej sprzedaży 142 000 egzemplarzy w ciągu pierwszego tygodnia od premiery, krążek uplasował się na pierwszym miejscu notowania Billboard 200, powtarzając tym samym sukces dwóch poprzednich albumów. 5 Seconds of Summer jest pierwszym australijskim artystą, którego trzy albumy osiągnęły szczyt notowań w Stanach Zjednoczonych. Kolejnymi singlami z albumu zostały utwory „Valentine” oraz „Lie to Me”.

7 lutego 2019 roku ukazał się singel „Who Do You Love” będący owocem współpracy z duetem The Chainsmokers. Utwór zdobył sporą popularność na całym świecie, a zespół występował gościnnie podczas ich trasy World War Joy Tour pod koniec 2019 roku. Wraz z premierą utworu „Easier” rozpoczęto promocję nadchodzącego albumu grupy. 21 sierpnia 2019 roku został wydany kolejny singel pt. „Teeth”, który wykorzystano również w trzecim sezonie serialu Netflixa Trzynaście powodów. Wraz z premierą trzeciego singla „No Shame” ogłoszono, że czwarty album zespołu będzie zatytułowany Calm, a jego premiera zaplanowana jest na 27 marca 2020 roku.

16 lutego 2020 roku 5SOS wystąpił podczas Fire Fight Australia, telewizyjnym koncercie odbywającym się na Stadium Australia. Całkowity dochód z koncertu został przekazany organizacjom, które walczą z trwającymi pożarami buszu.

Utwór „Old Me” został wydany najpierw jako singel promocyjny, a następnie jako oficjalny singel w dniu 6 marca. Promocję albumu zakończono wraz z premierą utworu „Wildflower”.
 

27 stycznia 2014 roku zespół powiedział, że założył własną wytwórnię Hi or Hey Records. Na oficjalnej stronie Hi or Hey Records zespół wyjaśnił, że będą oni wydawać swoje projekty z pomocą Capitol Records. 24 marca 2015 roku do ich wytwórni dołączył zespół Hey Violet.

5 Seconds of Summer styl muzyczny jest określany jako pop punk, pop rock. Jako swoje inspiracje wymieniają m.in. McFly, Blink-182, All Time Low, Mayday Parade, Green Day, Boys Like Girls and Busted.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
She Looks So Perfect	5 Seconds of Summer	04.2014	1[1][27]	24[20]	Capitol GBUM 71400499	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Ashton Irwin, Michael Clifford, Luke Hemmings, Jake Sinclair][produced by Jake Sinclair, Eric Valentine]
Good Girls	5 Seconds of Summer	05.2014	19[9]	34[2]	Capitol GBUM 71401915	[gold-US][silver-UK][written by Michael Clifford, Matthew Norman ,Ashton Irwin ,Roy Stride, Josh Wilkinson, Rick Parkhouse, George Tizzard][produced by John Feldmann]
Don't Stop	5 Seconds of Summer	06.2014	2[14]	47[3]	Capitol GBUM 71401710	[gold-US][gold-UK][written by Steve Robson ,busbee, Luke Hemmings, Calum Hood][produced by Steve Robson]
Try Hard	5 Seconds of Summer	06.2014	80[1]	-	Capitol GBUM 71401713	-
Amnesia	5 Seconds of Summer	07.2014	7[18]	16[20]	Capitol GBUM 71401926	[2x-platinum-US][gold-UK][written by Michael Biancaniello, Louis Biancaniello, Benji Madden, Joel Madden ,Sam Watters][produced by M. Biancaniello, L. Biancaniello ,Watters]
Kiss Me Kiss Me	5 Seconds of Summer	07.2014	110	28[1]	Capitol	[written by John Feldmann,Alex Gaskarth,Luke Hemmings,Calum Hood][produced by John Feldmann]
Everything I Didn't Say	5 Seconds of Summer	08.2014	130	24[1]	Capitol	[written by John Feldmann,Nicholas "Ras" Furlong, Ashton Irwin,Calum Hood][produced by John Feldmann]
She's Kinda Hot	5 Seconds of Summer	07.2015	14[10]	22[9]	Capitol GBUM 71504046	[gold-US][silver-UK][written by Michael Clifford, Ashton Irwin, John Feldmann, Benji Madden, Joel Madden][produced by John Feldmann]
Fly Away	5 Seconds of Summer	08.2015	44[1]	100[1]	Capitol GBUM 71505162	[written by John Feldmann,Luke Hemmings,Calum Hood]
Jet Black Heart	5 Seconds of Summer	09.2015	60[1]	95[1]	Capitol GBUM 71505155	[written by Calum Hood ,Michael Clifford ,David Hodges, Jon Green][produced by David Hodges]
Money	5 Seconds of Summer	10.2015	88[1]	-	Capitol GBUM 71505152	[written by Benji Madden,Joel Madden,John Feldmann,Ashton Irwin,Luke Hemmings][produced by John Feldmann]
Hey Everybody!	5 Seconds of Summer	10.2015	49[1]	116[3]	Capitol GBUM 71505172	[written by Calum Hood, Stefan Johnson, Jordan Johnson, Marcus Lorax ,Clarence Coffee Jr., Joel Madden, Benji Madden, John Taylor, Roger Taylor ,Andy Taylor, Simon Le Bon, Nick Rhodes][produced by The Monsters and the Strangerz, John Feldmann]
Girls Talk Boys	5 Seconds of Summer	07.2016	28[5]	68[1]	Capitol GBUM 71603113	[written by Eric Frederic, Teddy Geiger, John Ryan, Ammar Malik][produced by Ricky Reed]
Want You Back	5 Seconds of Summer	03.2018	22[8]	61[1]	Capitol GBUM 71800363	[gold-US][silver-UK][written by Calum Hood ,Asia Whiteacre, Andrew Goldstein ,Jacob Kasher Hindlin, Ashton Irwin ,Luke Hemmings, Steve Mac][produced by Andrew Wells, Andrew Goldstein]
Youngblood	5 Seconds of Summer	04.2018	4[40]	7[48]	Capitol GBUM 71800366	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Calum Hood, Ali Tamposi ,Andrew Watt ,Ashton Irwin ,Luke Hemmings ,Louis Bell][produced by Andrew Watt, Louis Bell]
Lie to Me	5 Seconds of Summer featuring Julia Michaels	02.2019	99[1]	-	Capitol GBUM 71800364	[written by Ashton Irwin,Luke Hemmings,Calum Hood,Julia Michaels,Ali Tamposi,Andrew Watt][produced by Andrew Watt]
Who Do You Love	The Chainsmokers featuring 5 Seconds of Summer	04.2019	34[14]	52[16]	Disruptor USQX91803661	[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart,Alex Pall,Ashton Irwin,Calum Hood,Luke Hemmings,Michael Clifford,Talay Riley,Warren Felder,Trevor Brown,Sean Douglas,William Simmons][produced by The Chainsmokers,Warren "Oak" Felder]
Easier	5 Seconds of Summer	06.2019	27[9]	48[16]	Polydor USUG 11901520	[platinum-US][silver-UK][written by Louis Bell ,Charlie Puth, Ali Tamposi ,Ryan Tedder, Andrew Watt][produced by Charlie Puth, Louis Bell ,Andrew Watt]
Teeth	5 Seconds of Summer	09.2019	46[5]	104[17]	Interscope USUG 11902528	[gold-US][written by Ali Tamposi,Ashton Irwin,Luke Hemmings,Andrew Watt,Bernard Sumner,Carl Sturken,Evan Rogers,Peter Hook,Gillian Gilbert,Ryan Tedder,Stephen Morris][produced by Andrew Watt,Louis Bell]
No Shame	5 Seconds of Summer	02.2020	68[1]	112[1]	Interscope USUG 12000281	[written by Calum Hood ,Luke Hemmings, Ashton Irwin, Michael Clifford, Alexandra Tamposi, Andrew Wotman, Nathan Perez ,Donna Lewis][produced by Andrew Watt, Happy Perez]
Wildflower	5 Seconds of Summer	04.2020	81[1]	-	Interscope USUG 12000296	[written by Calum Hood, Ashton Irwin, Michael Clifford, Geoff Warburton, Oscar Gorres, Rami Yacoub][produced by Oscar Gorres]
Old Me	5 Seconds of Summer	04.2020	-	105[1]	Interscope	[written by Luke Hemmings ,Ashton Irwin, Alexandra Tamposi, Andrew Wotman, William Walsh, Louis Bell ,Brian Lee ,Andre Proctor][produced by Andrew Watt, Louis Bell, Dre Moon]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
She Looks So Perfect	5 Seconds of Summer	04.2014	-	2[24]	Capitol	-
5 Seconds of Summer	5 Seconds of Summer	07.2014	2[42]	1[66]	Capitol 3784467	[platinum-UK][gold-US][produced by Louis Biancaniello, Michael Biancaniello, Joel Chapman ,John Feldmann]
LiveSOS	5 Seconds of Summer	12.2014	31[5]	13[7]	Capitol 4710700	[produced by Louis Biancaniello, Michael Biancaniello ,Joel Chapman, John Feldmann, Red Triangle, Dan Lancaster, Steve Robson ,Louis Schoorl, Jake Sinclair, Eric Valentine]
Sounds Good Feels Good	5 Seconds of Summer	11.2015	1[1][15]	1[14]	Capitol 4753104	[gold-UK][produced by John Feldmann ,The Monsters and the Strangerz, David Hodges ,Mike Green]
Youngblood	5 Seconds of Summer	06.2018	3[13]	1[64]	Capitol 6748222	[silver-UK][produced by Andrew Watt, Louis Bell, Andrew Wells ,Andrew Goldstein ,Mike Elizondo, Carl Falk ,Rami Yacoub ,Sir Nolan, The Monsters and the Strangerz, Kristoffer Fogelmark, Albin Nedler, Jake Sinclair, Dan Book]
Calm	5 Seconds of Summer	04.2020	1[1][5]	2[9]	Interscope 858556	[silver-UK][produced by Louis Bell, Charlie Puth ,Happy Perez ,Andrew Watt ,Matthew Pauling ,Dre Moon ,Oscar Gorres ,Benny Blanco]

N'Dambi

Amerykańska wokalistka, której kariera solowa rozpoczęła się od śpiewania w chórkach   Eryki Badu na płycie Baduizm (1997) i podczas trasy promującej to wydawnictwo.

 

Pochodząca, tak jak Badu, z Dallas N'dambi obdarzona jest bardzo silnym, mocnym głosem. W jej muzyce można znaleźć elementy funku, soulu i bluesa. Największą inspiracją artystki jest fenomenalna Nina Simone, do której N'dambi często się odwołuje. Wokalistka ma na koncie dwa doskonałe, świetnie przyjęte albumy - Little Lost Girls Blues (1999) i podwójne wydawnictwo Tunin Up & Cosignin (2001), na którym znalazło się kilka nagrań z debiutu, zaaranżowanych jednak na nowo.
 

W 2005 r. tylko w Japonii ukazał się kolejny krążek artystki-A Weird Kinda Wonderful Jego amerykańskim wydawcą ma być legendarna wytwórnia STAX. Niestety dyskusje na temat amerykańskiej i europejskiej premiery albumu, pomimo że podjęte zostały jeszcze w 2005 r., nie doczekały się finalizacji. Płyta A Weird Kinda Wonderful osiągała od tego czasu zawrotne ceny w internetowych serwisach sprzedaży.
Na zakup wydanego w Japonii krążka trzeba było czasem przeznaczyć ponad 140 dolarów.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Can't Hardly Wait/The World Is A Beat	N'Dambi	10.2009	-	-	Coco Red	[written by James R. Butler, Jr. , Leon F. Sylvers III, N'Dambi, Ronnie L. Breaux, Jr., Samir Moulay Elmehdaoui][78[17].R&B Chart]