wtorek, 12 stycznia 2021

Rebecca St. James

Rebecca Jean Smallbone urodziła się 27 lipca 1977 roku w Sydney, Australii. Jej rodzice to David i Helen Smallbone. Jest chrześcijańską piosenkarką, autorką tekstów i aktorką. Swoją karierę rozpoczęła w latach 80-tych. Artystka uczęszczała do Pacific Hills Christian School w Dural.  W 1990 roku piosenkarka wystąpiła przed znanym artystą sceny CCM (Contemporary Christian Music), Carmanem, podczas jego trasy koncertowej po Australii. 

W tym samym roku wydała album pod pseudonimem Rebecca Jean zatytułowany "Refresh my heart". Niewiele później razem z rodzicami przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych w związku z ofertą pracy jaką dostał jej ojciec. Tam Rebecca podpisała kontrakt z wytwórnią ForeFront Records, dzięki której w 1994 roku pojawił się krążek "Rebecca St. James", a w 1995 roku EPka - "Extended Play Remixes". W 1998 roku został wydany jej album "Pray", za który zdobyła nagrodę Grammy w kategorii najlepszy Album Rock/Gospel, który w 2006 roku uzyskał status złotej płyty (sprzedaż ponad 500.000 egzemplarzy). 

W 2002 roku Rebecca w celu wypromowania nowego singla "Wait For Me", napisała książkę "Wait For Me: Rediscovering the Joy of Purity in Romance", zachęcającej do przedślubnej abstynencji seksualnej. Publikacja sprzedała się w nakładzie 100 tysięcy egzemplarzy.  Artystka udziela się także charytatywnie. Współpracuje z Compassion International, chrześcijańską organizacją, która zajmuje się sponsorowaniem biednych dzieci. Rebecca dzięki swoim występom pozyskała wielu sponsorów na całym świecie, którzy pomagają ponad 30.000 najbardziej potrzebującym dzieciom. 

Pod koniec 2008 roku zagrała jedną z głównych ról w filmie "Sarah's Choice", który miał wydźwięk chrześcijański. Został w nim użyty utwór piosenkarki "Little One". Rebecca mieszka w Nashville, Tennessee. Jej bracia Joel i Luke Smallbone także są muzykami i należą do zespołu For King & Country. 3 stycznia 2011 artystka za pomocą swojej strony Internetowej i portali społecznościowych ogłosiła swoje zaręczyny z Jacobem Finkiem, basistą zespołu Foster the People. Jacob oświadczył się jej podczas Bożego Narodzenia na jej rodzinnej farmie we Franklin, Tennessee w 2010 roku. Para pobrała się 23 kwietnia 2011 roku w San Diego, Kalifornia.

 


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
GodRebecca St. James07.1996-200[1]ForeFront 25 141[gold-US][produced by Tedd T]
ChristmasRebecca St. James11.1997-30[1].Christmas ChartForeFront 25 176[produced by Tedd T]
PrayRebecca St. James11.1998-168[1]ForeFront 25 189[produced by Tedd T]
Worship GodRebecca St. James03.2002-94[11]ForeFront 32 587[produced by Matt Bronleewe, Tedd T]
Live Worship: Blessed Be Your NameRebecca St. James03.2004-187[1]ForeFront 96 643-
I Will Praise YouRebecca St. James04.2011-153[1]Beach Street 0159[produced by Mark Miller]

Sanford-Townsend Band

The Sanford-Townsend Band to rock and rollowy zespół z Alabamy w Stanach Zjednoczonych . W 1977 roku nagrali hitowy singiel „ Smoke from a Distant Fire ”.
W zespole Sanford-Townsend Band występowali klawiszowcy Ed Sanford (z Montgomery, Alabama ) i Johnny Townsend (z Tuscaloosa, Alabama ), którzy wcześniej pracowali razem w zespole Heart z Tuscaloosa (nie mylić z zespołem o tej samej nazwie) Ann i Nancy Wilson z Seattle / Vancouver).


Po ponownym spotkaniu w Los Angeles , Sanford i Townsend podpisali umowę wydawniczą z Chappell Music i zaczęli pisać piosenki, w szczególności „Peacemaker” dla Loggins and Messina , który został napisany wspólnie przez Sanforda i Townsenda z Kennym Logginsem .

Ich album zatytułowany Sanford Townsend Band, nagrany w słynnym Muscle Shoals Sound Studio w Alabamie, zaczął przyciągać uwagę, gdy "Smoke from a Distant Fire" osiągnął 9 miejsce na liście Billboard Hot 100 , 9 w Cash Box i 13. w Record World . Album został ponownie nazwany tytułem przeboju i ponownie wydany. Zespół promował piosenkę otwierając koncerty Fleetwood Mac na ich Rumors Tour, jak również koncerty z The Marshall Tucker Band , Charlie Danielsa , Jimmy Buffetta , Foreigner , Heart i innych.

Kolejne albumy zespołu, zatytułowane Duo-Glide i Nail Me To The Wall , odniosły znacznie mniejszy sukces. Sanford i Townsend wrócili do swojej kariery jako muzycy sesyjni i autorzy tekstów .

Ed Sanford napisał wspólnie z Michaelem McDonaldem „ I Keep Forgettin ' ” , który ukazał się na debiutanckim solowym albumie McDonalda w 1982 roku.

Długoletni basista zespołu, Jerry Rightmer, zmarł w 2007 w wieku 57 lat z marskością wątroby , wywołane przez Hepatitis C . Pozostawił żonę i czworo dzieci.

Były gitarzysta prowadzący Roger Johnson pracuje obecnie z żoną przy wydawnictwach. Spędził 25 lat w przemyśle filmowym jako technik wideo i montażysta po okresie spędzonym w zespole Sanford-Townsend. 

W 2008 roku John Townsend wraz z Danem Tolerem założył zespół Toler / Townsend . Tenor Townsenda pozostaje zasadniczo niezmieniony od trzydziestu lat . 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Smoke From A Distant Fire/LouSanford-Townsend Band 06.1977-9[18]Warner Bros. 8370[written by Ed Sanford,John Townsend,Steven Stewart][produced by Jerry Wexler, Barry Beckett]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Smoke from a Distant FireSanford-Townsend Band 08.1977-57[15]Warner 2966[produced by Barry Beckett, Jerry Wexler]
Duo-GlideSanford-Townsend Band 02.1978-92[8]Warner 3081-

Barry St. John

 Eliza Janet Thomson (ur. listopad 1943r - zm. 24 lipca 2020r), która nagrywała jako Barry St. John , była szkocką piosenkarką, która w grudniu 1965 r. zajęła 47 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singlem „ Come Away Melinda ” . To był jej jedyny sukces na liście przebojów.

 

Urodzona i wychowana w Gallowgate, Glasgow w Szkocji, Liz Thomson śpiewała od najmłodszych lat i dołączyła do lokalnej grupy beatowej Bobby Patrick's Big Six, zanim przeniosła się do Londynu w styczniu 1962 roku. Grupa koncertowała w Niemczech i grała w klubach w Hamburgu , zanim Thompson postanowiła rozpocząć karierę solową i wrócić do Anglii. 

Jako Barry St. John podpisała kontrakt z Decca Records w 1964 roku i wydała swój pierwszy singiel, wersję „ A Little Bit of Soap ” zespołu Jarmels . Jego kontynuacja,   cover  Newbeats "Bread and Butter", trafił na   niemiecką listę później tego roku. Chociaż nadal wydawała single w Wielkiej Brytanii, odniosły one niewielki sukces. W 1965 roku przeniosła się do Columbia Records i miała swój jedyny hit na brytyjskiej liście przebojów singli z „ Come Away Melinda ”, piosenką Weavers nagraną wcześniej przez Harry'ego Belafonte, którą St. John nagrała za namową producenta Mickie Mosta .  Późniejsze wydawnictwa w Columbii były mniej udane, chociaż kilka z nich stało się popularnych kilka lat później na północnej scenie soulowej . W 1968 roku nagrała kolejne solowe single w wytwórni Major Minor , a także wydała album „ According to St. John” , wyprodukowany przez Mike'a Pasternaka, pseud . Emperor Rosko . 

Była członkiem  Les Humphries Singers między 1972 i 1973r, ale pozostała jako wokalistka sesyjna dla zespołu aż 1975r. St. John był także wokalistką w chórkach na wielu nagraniach, w tym Pink Floyd „ The Dark Side Of The Moon" (1973), album koncepcyjny The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast (1974) oraz Andy Fairweather Low 's, La Booga Rooga (1975). Była zapraszona jako muzyk sesyjny przez szereg innych artystów, w tym Alexisa Kornera , Long John Baldry'ego i Duster Bennett w późnych latach 60-tych, a także  Bryana Ferry'ego , Steve Harley & Cockney Rebel i Eltona Johna w latach 70-tych. Jej inne prace projektowe w następnej dekadzie obejmowały Vivian Stanshall , Kevina Coyne , Johna Cale , Daevida Allena , Toma Robinsona i Whitesnake .  Jej praca była kontynuowana do wczesnych lat 90-tych z Squeeze i Jorge Ben Jor .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Come Away Melinda/Gotta Brand New ManBarry St. John12.196547[1]-Columbia DB 7783[written by Fred Hellerman,Fran Minkoff][produced by Mickie Most]

poniedziałek, 11 stycznia 2021

Kapp Records


 Kapp Records była niezależną wytwórnią płytową założoną w 1954 roku przez Davida Kappa w Nowym Jorku, brata Jacka Kappa (który założył American Decca Records w 1934 roku). David Kapp założył własną wytwórnię po pracy z Decca i RCA Victor .  Kapp udzielił licencji London Records na ich wydanie w Wielkiej Brytanii.

W 1967 roku David Kapp sprzedał swoją wytwórnię MCA Inc., a wytwórnia została przekazana pod zarząd Uni Records ; Kapp został skonsolidowany z innymi wytwórniami MCA w 1971 roku, a w 1973 roku MCA Records wydała ostatnią płytę Kappa. Albumy katalogowe, które nadal się sprzedawały, zostały ponumerowane i ponownie wydane przez wytwórnię MCA.

Filie Kappa to m.in. Medallion Records ( wytwórnia audiofilska ), Congress Records , Leader Records i Four Corners Records z logo „4 Corners of the World”. Four Corners powstało w celu promowania europejskich artystów, takich jak Françoise Hardy , Raymond Lefèvre i The Barclay Singers.

Obecnie katalog Kapp Records jest własnością następcy MCA Universal Music Group poprzez jej spółkę zależną Geffen Records

                         Albumy na listach przebojów Billboard 200 

Daydreams - Roger Williams [1956]   #19
Roger Williams Plays the Wonderful Music of the Masters - Roger Williams [1956]  #16
Almost Paradise - Roger Williams [1957]   #20
Fascination - Jane Morgan & The Troubadors [1957]   #13
Till - Roger Williams [1958]   #4
Near You - Roger Williams [1/59]   #9
More Songs of the Fabulous Fifties - Roger Williams [6/59]   #11
With These Hands - Roger Williams [9/59]   #8
 Christmas Time - Roger Williams [1961]   #105
Always: Meldoies That Will Last Forever - Roger Williams [1/60]  #25

More Jose Jimenez - Jose Jimenez (Bill Dana) [12/61]  , #109
Temptation - Roger Williams [1960]   #5
Roger Williams' Greatest Hits - Roger Williams [10/61]   #44
Mighty Day on Campus - Chad Mitchell Trio [11/61]  #39
Maria - Roger Williams [1962]   #9
Midnight in Moscow - Kenny Ball & His Jazzmen [2/62]   #13
At the Bitter End - Chad Mitchell Trio [7/62]  #81
Mr. Piano - Roger Williams [8/62]   #27
Country Style - Roger Williams [1963]  #122
Blowin' in the Wind - Chad Mitchell Trio [1963]   #87
Fly Me to the Moon and the Bossa Nova Pops - Joe Harnell & His Piano & Orchestra [1963] (  #3
Our Secret Weapon - Jose Jimenez (Bill Dana) [1963]   #30
The "President" Strikes Back! - Marc London [1963]   #35
Call Me Irresponsible and the Jack Jones Hits - Jack Jones [1963]   #98
Jose Jimenez in Jollywood - Jose Jimenez (Bill Dana) [1963]  #128
The Best of Chad Mitchell Trio - Chad Mitchell Trio [1963]  #63
For You - Roger Williams [1963]  #59
Wives and Lovers - Jack Jones [1963]  #18
The Solid Gold Steinway - Roger Williams [1964]  #27
Meet the Searchers/Needles & Pins - Searchers [3/64]   #22
Bewitched - Jack Jones [5/64] #43
Where Love Has Gone - Jack Jones [1964]  #62
Academy Award Winners - Roger Williams [1964]  #126
This Is Us - Searchers [1964] #97

The New Searchers LP - Searchers [1965]  #112
Roger Williams Plays the Hits - Roger Williams [1965] #118
Dear Heart - Jack Jones [1965]  #11
Summer Wind and Your Special Requests - Roger Williams [1965]  #63
Autumn Leaves - 1965 - Roger Williams [1965]  #130

For the "In" Crowd - Jack Jones [1966]  #147
Younger Girl - Critters [1966]   #147
The Impossible Dream - Jack Jones [1966]   #9
Jack Jones Sings - Jack Jones [1966]   #75
Born Free - Roger Williams [1966]   #7
Lady - Jack Jones [1967]  #23
Roger! - Roger Williams [1966]  #51
Golden Hits - Roger Williams [1967]   #87
Our Song - Jack Jones [1967]   #148
The New Born Free - Hesitations [1968]  #193
More Than a Miracle - Roger Williams [1968]   #164
What the World Needs Now Is Love! - Jack Jones [1968]   #167
Only for Lovers - Roger Williams [1968]  #131
 Love Theme from "Romeo & Juliet" - Roger Williams [1969]   #145
Roger Williams - Love Story [1971] (3-71, #112
Gypsies, Tramps & Thieves - Cher [1971]   #16
Summer of '42 - Roger Williams [1971]  #187
Sonny & Cher Live - Sonny & Cher [1971]   #35
All I Ever Need Is You - Sonny & Cher [1972]  #14
Love Theme from the Godfather - Roger Williams [1972]  #187
Foxy Lady - Cher [1972]  #43
Songs of the Fabulous Fifties - Roger Williams [1957]   #6
Songs of the Fabulous Forties - Roger Williams [1957]   #19

Roger Williams - Roger Williams  3-56, #19

 

Daydreams - Roger Williams [1956] (8-56, #19

 Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19

Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19

Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19 Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19

Racing Cars

 Racing Cars to walijski zespół popowy, założony w Rhondda Valleys w Walii w 1973 roku.Jedynym hitem był „They Shoot Horses, Don't They?”, który zadebiutował na czternastym miejscu na brytyjskiej liście singli w 1977 roku. , i został zainspirowany filmem  They Shoot Horses, Don't They? Trasa koncertowa obejmowała suportowanie Bad Company w 1976 roku.


Podpisali kontrakt z jedną z największych brytyjskich wytwórni płytowych tamtych czasów, Chrysalis Records .Debiutancki album Racing Cars przyniósł ich jedyny hit z utworem „They Shoot Horses, Don't They?”  Bez żadnych podobnych dalszych występów na listach bestsellerów, zespół ostatecznie uzyskały status artysty jednego przeboju. Jednak zespół był na tyle ugruntowany na trasach koncertowych, że w 1977 i 1978 roku wydał dwa kolejne albumy, które zawierały partie   sesyjnego pianisty Geraint Watkinsa ; amerykańskiego saksofonisty Jerry Jumonville ; The Bowles Brothers Band ( harmonie wokalne ); oraz Ray Ennis z Newport, który wcześniej grał z zespołem Good Habit

 Te nigdy nie osiągnęły takich samych wyżyn handlowych. Morty i Graham Williams grali razem w lokalnych zespołach, takich jak Morty and the Frantics, a także w późniejszych ewolucjach, w tym w Strawberry Dust. Byli bardzo dobrze znani w walijskim klubie.

 Racing Cars rozpadł się po raz pierwszy pod koniec lat 70-tych. W 1980 roku Morty wydał solowy album Love Blind . W 1981 roku Morty dołączył do zespołu The Bleeding Hearts z muzykami Paulem Rosserem, Bobem Watkinsem i Dave'em Ilesem. Morty zasugerował, że nazwają siebie Racing Cars. Kiedy ten zespół dobiegł końca, główny wokalista Morty śpiewał chórki dla takich artystów jak The Beach Boys , Tina Turner i Bryan Adams . Morty spotkał się z lokalnymi muzykami i założył Gareth Thomas Mortimer Band (GTM Band).

Morty, Graham Hedley Williams i Paul Rosser ponownie zjednoczyli się jako Racing Cars i grali koncerty w całej Europie, po zreformowaniu w 2000 roku nowym albumem, Bolt From The Blue, który został wydany przez DA Records  .

Ostatni album Racing Cars, Second Wind , został wydany w październiku 2007r.  

Gareth Mortimer zmarł 17 grudnia 2015 r. w swoim domu w Rhondda w Walii na raka w wieku 66 lat.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
They Shoot Horses Don't They?/Four Wheel Drive Racing Cars02.197714[7]-Chrysalis CHS 2129 [written by G. Mortimer][produced by Bill Price, Racing Cars]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Downtown Tonight Racing Cars02.197739[6]-Chrysalis CHR 1099-

Racey

 Racey to brytyjska grupa popowa założona w 1976 roku w Weston-super-Mare w Somerset w Anglii przez Clive'a Wilsona i Phila Fursdona.  Odnieśli sukces w późnych latach siedemdziesiątych i wczesnych osiemdziesiątych dzięki hitom takim jak „ Lay Your Love on Me ” i „ Some Girls ”. Ich piosenka „Kitty” z 1979 roku stała się międzynarodowym hitem w 1981 roku   Toni Basil, kiedy przerobiła ją na „ Mickey ”.



W oryginalnym składzie znaleźli się Richard Gower (ur. 1955r w Hackney , Londyn, Anglia; wokal i instrumenty klawiszowe), Phil Fursdon (wokal i gitara), Pete Miller (wokal i bas) oraz Clive Wilson (wokal i perkusja). Po wczesnych sukcesach w lokalnych pubach zwrócili na siebie uwagę Mickie Mosta .  Pierwszy singiel Racey , „Baby It's You”, został napisany przez członków Smokie, Chrisa Normana i Pete'a Spencera i wydany w 1978 roku. Ich drugi singiel, „Lay Your Love on Me”, był pierwszym hitem grupy, osiągając  3 pozycję na UK Singles Chart od końca 1978 do początku 1979 roku.Trzeci singiel, „Some Girls”, został napisany dla amerykańskiego zespołu Blondie ,   którego Mike Chapman również był producentem, ale zamiast tego został przekazany Racey  jako kontynuacja „Lay Your Love on Me”.  

"Some Girls" zostało później nagrane przez Barry'ego Manilowa na jego album "Here Comes the Night" z 1982 roku). Następnie zespół rozstał się z Chinnem i Chapmanem po wydaniu albumu i chociaż kontynuowali grę i trasę koncertową, wydali tylko kilka innych singli, które nie dorównywały swoim poprzednim sukcesom. Jedynym albumem, jaki stworzyli w oryginalnym składzie, był ich debiutancki album z 1979 roku Smash and Grab .  

Zespół formalnie rozpadł się w 1985 roku i od tego czasu istnieją dwie odrębne grupy o nazwie Racey, jedna z członkiem zespołu Richardem Gowerem, a druga z Clive'em Wilsonem, Philem Fursdonem i Pete'em Millerem, oryginalnym basistą . Miller zmarł na raka 6 maja 2003 r  Kilka albumów i płyt CD z ponownymi nagraniami oryginalnych hitów, jak również nowy materiał jest dostępnych z obu obecnych wersji grupy.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Lay Your Love On Me/I Believed You Racey11.19783[14]-RAK RAK 284[written by Nicky Chinn, Mike Chapman][produced by Mickie Most]
Some Girls/Fighting Chance Racey03.19792[11]-RAK RAK 291[written by Nicky Chinn, Mike Chapman][produced by Mickie Most]
Boy Oh Boy/Sensational Buzz Racey08.197922[9]-RAK RAK 297[written by Glo Macari, Roger Ferris][produced by Mickie Most]
Runaround Sue/Hold Me Close Racey12.198013[10]-RAK RAK 325[written by Dion DiMucci,Ernie Maresca][produced by Mickie Most]

Rabbit

 Rabbit (pierwotnie The Cherries ) był australijskim zespołem glam rockowym z Newcastle , założonym w 1973 roku przez Jima Porteusa na gitarze basowej, Phila Screena na perkusji i Marka Tinsona na gitarze i wokalu. W październiku 1974 roku dołączył do nich Dave Evans (ex- AC / DC ) - wokal. Grupa przeniosła się do Sydney i wydała dwa albumy, Rabbit (1975) i Too Much Rock n Roll (1976), zanim rozpadła się pod koniec 1977 roku. Porteus, Screen i Tinson wrócili do Newcastle, gdzie utworzyli hardrockowy zespół Heroes, z Peterem de Jongiem -gitara i wokal. Wydali album zatytułowany Heroes w październiku 1980r i rozwiązali się w 1982r.

The Cherries powstało w 1973 roku w Newcastle jako glam rockowy zespół Jima Porteusa na gitarze basowej, Phila Screena na perkusji i Marka Tinsona na gitarze prowadzącej i wokalu.   Zostali przemianowani na Rabbit i zagrali mieszankę oryginałów i coverów Alice Cooper , The Who i Sweet . Wokalista Greg Douglas dołączył na początku 1974 roku i został zastąpiony w październiku tego samego roku przez Dave'a Evansa , wokalistę założyciela zespołu AC / DC . Evans widział grupę występującą „w nocnym klubie Chequers w Sydney i był pod wrażeniem ich konfrontacyjnej obecności na scenie”. 

Według australijskiego muzykologa, Iana McFarlane'a , Rabbit grał „  komercyjny glam-boogie (gdzieś pomiędzy amerykańskimi grupami, takimi jak Kiss i Brownsville Station), a członkowie wystroili się w jedwabne bluzki z nagą klatką, spandexowe legginsy i wysokie buty na obcasie ... Punktem kulminacyjnym występów zespołu były spektakularne pokazy ziejące ogniem  ”.  Grupa przeniosła się do Sydney, gdzie podpisała kontrakt z CBS Records Australia .   Debiutancki singiel Rabbit, "Lady La Di Da",   był coverem utworu szwedzkiej grupy New Quidesty Blaise (aka NQB), napisanego przez gitarzystę i wokalistkę tego zespołu, Elisabeth Åhlander. 

Następnie wydali swój debiutancki album w 1975 roku.   Ich drugi singiel, „Running Bear”, ukazał się w grudniu tego roku. David Hinds (były Marshall Brothers) dołączył do składu na gitarze prowadzącej w 1976 roku.  Zespół został opisany jako szalony i gwałtownie hedonistyczny. Przed swoim drugim albumem, Too Much Rock n Roll (październik 1976), wydali dwa kolejne single, „Wildfire” (maj) i utwór tytułowy (sierpień) - oba znalazły się w pierwszej setce listy Kent Music Report Singles Chart.  Album dotarł do pierwszej 60 na liście albumów Kent Music Report.

Tinson i Screen opuścili zespół na początku 1977 roku; Barry Lytten dołączył jako perkusista, a Tinson nie został zastąpiony.  Cover hitu Paula Revere & the Raiders z 1969 roku, "Let Me", została wydana przez Rabbit jako singiel w lipcu 1977r.  Evans opuścił grupę w październiku i wkrótce po rozwiązaniu Rabbit. Porteus, Screen i Tinson utworzyli hardrockową grupę Heroes w Newcastle, która wydała swój album zatytułowany w październiku 1980; rozpadli się w 1982 roku. Hinds dołączył do grupy hardrockowej z Sydney, Finch w 1977r.   Po tym, jak Heroes podzielił się Screen i Tinson obaj dołączyli do Swanee, a następnie byli członkami Tex Pistols.Evans był członkiem wielu innych zespołów: Dave Evans and the Line-Ups, Hot Cockerel, David Evans and Thunder Downunder oraz Surprise Party.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Wildfire/Bad GirlsRabbit 05.197686[7]-CBS BA 222207/-[written by D. Van Eaton, L. Van Eaton][produced by Peter Dawkins]
Too Much Rock 'N' Roll/Shake That ThingRabbit 08.197664[14]-CBS BA 222227/-[written by M. Tinson][produced by Peter Dawkins]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus US Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Too Much Rock n RollRabbit 09.197653[9]-CBS SBP 234866/--

 

John Wesley Ryles

 John Wesley Ryles (urodzony 2 grudnia 1950r) to amerykański artysta muzyki country. Ryles nagrał serię hitów country, poczynając od 1968 roku, kiedy był jeszcze nastolatkiem, i kontynuując przez lata 80-te. Nie nagrywa już jako główny artysta, ale pozostaje aktywny w przemyśle muzycznym jako muzyk sesyjny .

W wieku 17 lat zadebiutował w 1968 roku singlem „ Kay ”, który znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów Billboard Hot Country Singles (obecnie Hot Country Songs ) oraz utworem tytułowym do jego debiutanckiego albumu dla Columbia Records

Później Ryles nagrał jeden album, Reconsider Me , dla wytwórni Plantation, który w utworze tytułowym wyprodukował singiel nr 39. Potem pojawiły się dwa nie-albumowe single, „Tell It Like It Is” i „When a Man Loves a Woman”, oba wydane przez wytwórnię Music Mill w 1976 roku. 

Następnie przeniósł się do Dot Records . Jego pierwszy singiel w ABC / Dot, „Fool”, uplasował się na 18 miejscu listy Hot Country, a następnie jego singiel z największym sukcesem - „Once in a Lifetime Thing” nr 5.  Kiedy ta wytwórnia połączyła się z MCA Records , wydał tam album Let the Night Begin . Pierwszy singiel „Liberated Woman” uplasował się na 14. miejscu listy Billboard Hot Country. Potem nastąpiło wykonanie utworu „ Always on My Mind” , który zajął 20 miejsce na liście Billboard Hot Country.   Ostatnia piosenka z tego albumu, „Perfect Strangers”, osiągnęła 24 miejsce na liście Billboard .

Potem pojawiły się dwa kolejne single, które ukazały się w wytwórni Primero: „We've Got to Start Meeting Like This” i „Just Once”, a następnie „She Took It Too Well” z 16th Avenue Records w 1984 roku.  Ostatnia wytwórnia, dla której nagrywał to Warner Bros. Records pomiędzy 1987 a 1988 rokiem. Mimo że dotarł do Top 20 z „Louisiana Rain” podczas pobytu w Warner, nie wydał albumu dla tej wytwórni. 

Od czasu wydania swojego ostatniego singla w 1988 roku, Ryles służył głównie jako wokalista w chórkach, śpiewając na płytach z Randym Travisem, Brooksem i Dunnem, Alanem Jacksonem, Rebą McEntire, Toby Keith, George'em Jonesem, Martiną McBride, Garth Brooksem innymi. Był głównym głosem w reklamach telewizyjnych i radiowych dla Wal-Mart, McDonald's, Sears, The American Dairy Association, Dollar General Stores i Coors Beer. Dodatkowo dodał chórki do reklam American Airlines, Ford Trucks, GMC Trucks, Dodge Trucks, General Electric i Applebee's. Jego głos można również usłyszeć w filmach Beverly Hillbillies, Honeymoon in Vegas, Hope Floats, Prince Of Egypt, Lawless, Babe: Pig In The City, Scooby Doo And The Witch's Ghost oraz Billy: The Early Years.
 

Ryles jest żonaty z Joni Lee Twitty, córką piosenkarza country Conway'a Twitty.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Kay/Come On HomeJohn Wesley Ryles12.1968-83[5]Columbia 44682[written by Hank Mills][produced by George Richey][9[12].Country Chart]
I've Just Been Wasting My Time/The House On The HillJohn Wesley Ryles05.1970--Columbia 45119[written by J. Foster, B. Rice][produced by Glenn Sutton][17[8].Country Chart]
Reconsider Me/ MobileJohn Wesley Ryles12.1971--Plantation 81[written by Mira Smith, Margaret Lewis][produced by Tommy Allsup][39[1].Country Chart]
Fool/I Fought The LawJohn Wesley Ryles06.1977--ABC Dot 17679[written by T. Skinner][produced by Johnny Morris][18[8].Country Chart]
Once In A Lifetime Thing/Wild Rose Of VirginiaJohn Wesley Ryles09.1977--ABC Dot 17698[written by Jerry Foster, Bill Rice][produced by Johnny Morris][5[10].Country Chart]
Shine On Me (The Sun Still Shines When It Rains)/ Warming LoveJohn Wesley Ryles01.1978--ABC Dot 17733[written by Terry Skinner, Jerry Wallace][produced by Johnny Morris][13[7].Country Chart]
Love Ain't Made For Fools/It's Raining Outside Your DoorJohn Wesley Ryles01.1979--ABC 12432[written by Terry Skinner, Jerry Wallace][produced by Johnny Morris][33[4].Country Chart]
Liberated Woman/She's On My MindJohn Wesley Ryles06.1979--MCA 41033[written by Wayne Carson][produced by Bob Montgomery][14[9].Country Chart]
You Are Always On My Mind/My Angel Got Her Wings TodayJohn Wesley Ryles11.1979--MCA 41124[written by Wayne Carson, Mark James, John Christopher][produced by Bob Montgomery][20[7].Country Chart]
Perfect Strangers/Nothing But LoveJohn Wesley Ryles03.1980--MCA 41184[written by Sam Lorber, Jeff Silbar][produced by Bob Montgomery][24[5].Country Chart]
Midnight Blue/Starting Over AgainJohn Wesley Ryles06.1987--Warner Bros. 28377[written by Don Goodman, John Wesley Ryles][produced by Barry Beckett][36[3].Country Chart]
Louisiana Rain/Strong HeartJohn Wesley Ryles01.1988--Warner Bros. 28228[written by Richard Alves, Roger Murrah][produced by Barry Beckett][20[9].Country Chart]

Mitch Ryder & The Detroit Wheels

Mitch Ryder And The Detroit Wheels, właśc. William Sherille Levise Jnr., ur. 26.02.1945 r. w Detroit w stanie Michigan, USA. Utalentowany młody piosenkarz będący pod silnym wpły wem Little Richarda; dużo czasu spędzał w klubach przy Woodward Avenue, gdzie występowały gwiazdy wytwórni Tamla Motown.

 

Początkowo był członkiem dwóch zespołów szkolnych (m.in. Peps), a w 1963 r. założył grupę Billy Lee And The Rivieras, której skład ponadto tworzyli: Jim McCarty (gitara prowadząca, później członek Buddy Miles Express i Cactus), Joe Cubert (gitara rytmiczna), Earl Elliott (bas) i "Little" John Badanjek (perkusja). Zespół nagrał dwa single w lokalnych wytwórniach, zanim "odkrył" go producent Bob Crewe. Kwintet zmienił wtedy nazwę na Mitch Ryder And The Detroit Wheels i w 1965 r. nagrał swój największy przebój - dynamiczny utwór "Jenny Take A Ride".
 

Kolejne nagrania formacji Rydera, czerpiące inspirację z czarnej muzyki, były równie ekspresyjne, lecz szczyt swoich możliwości zespół osiągnął w znakomitej wiązance tematów "Devil With A Blue Dress On" i "Good Golly Miss Molly". Od tego momentu formuła, którą zaproponowali, zaczęła się powtarzać i przestała być oryginalna, a grupa nie była w stanie podtrzymać swojej popularności. W 1967 r. po odejściu lidera, członkowie The Wheels zostali zmuszeni do zakończenia wspólnej działalności. Ryder rozstał się z Crewem w nieprzyjemnych okolicznościach, lecz za to współpraca nawiązana później z gitarzystą Stevem Cropperem zaowocowała znakomitym albumem Detroit/Memphis Experiment.
 

W 1971 r. artysta sformował zespól o nazwie Detroit, grający hard rocka, który jednak mimo dużych możliwości wkrótce się rozpadł. Wokalista przestał potem występować z powodu choroby gardła i powrócił do muzycznego życia dopiero pod koniec lat 70. Nowym nagraniom brakowało jednak ekspresji charakterystycznej dla pierwszych produkcji. Styl stworzony przez Mitcha Rydera stał się inspiracją m.in. dla Bruce'a Springsteena, MC5 i The Stooges.  


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Jenny Take A Ride /Baby Jane [Mo-Mo Jane]Mitch Ryder And The Detroit Wheels.11.196533[5]10[12]New Voice 806[written by Bob Crewe/E. Johnson/Penniman, R.][produced by Bob Crewe]
Little latin lupe lu/I hopeMitch Ryder And The Detroit Wheels03.1966-17[9] side B:114[1]New Voice 808[A:written by Bill Medley][B:written by Bob Crewe][produced by Bob Crewe]
Breakout /I need helpMitch Ryder And The Detroit Wheels05.1966-62[5]New Voice 811[written by Herb Bernstein/G. Knight][produced by Bob Crewe]
Talkin' All I Can Get /You get your kicksMitch Ryder And The Detroit Wheels07.1966-100[1]New Voice 814[written by Bob Crewe/G. Knight][produced by Bob Crewe]
Devil With A Blue Dress On-Good Golly Miss Molly/I had it madeMitch Ryder And The Detroit Wheels09.1966-4[16]New Voice 817[written by W. Stevenson, F. Long, J. Marascalco, R. Blackwell][produced by Bob Crewe][oryginalnie nagrana przez Shorty Longa w 1964r]
Sock It To Me Baby /I never had it betterMitch Ryder And The Detroit Wheels01.1967-6[11]New Voice 820[written by Russell Brown/Bob Crewe][produced by Bob Crewe]
Too Many Fish In The Sea /One grain of sandMitch Ryder And The Detroit Wheels04.1967-24[6]New Voice 822[written by Whitfield, Holland ; Saxie Dowell][produced by Bob Crewe]
Joy /I' d rather go to jailII' d'd Rather Go To JailMitch Ryder And The Detroit Wheels07.1967-41[6].Hot 100 Singles SalesNew Voice 824[written by Raymond Bloodworth/J. Brown/Mitch Ryder][produced by Bob Crewe]
You Are My Sunshine /Wild ChildMitch Ryder10.1967-88[3]New Voice 826[written by J. Davis, C. Mitchell][produced by Bob Crewe][klasyczna piosenka country napisana przez Jimmie Davisa w 1940r]
Come See About Me /Take The TimeMitch Ryder And The Detroit Wheels12.1967-113[2]New Voice 828[#1 hit for Supremes in 1964r][written by Lamont Dozier/Eddie Holland/Brian Holland][produced by Bob Crewe]
What Now My Love /Blessings In DisguiseMitch Ryder09.1967-30[7]Dyno Voive 901[written by Becaud, Delanoe, Sigman][produced by Bob Crewe][wersja francuskiej piosenki napisanej przez Gilberta Becauda w 1962r jako Et Maintenant]
(You've Got)Personality - Chantilly Lace /I Make A Fool Of MyselfMitch Ryder01.1968-87[4]Dyno Voive 905[written by Logan/Price/Richardson][produced by Bob Crewe]
You Get Your Kicks /Ruby Baby & peaches on a cherry treeMitch Ryder And The Detroit Wheels05.1968-106[2]New Voice 830[written by B. Crewe, L. Weiss][produced by Bob Crewe]
The lights of night/I need loving youMitch Ryder06.1968-122[2]Dyno Voive 916[written by Bob Crewe/G. Knight][produced by Bob Crewe]
Baby I Need Your Lovin' (& Theme For Mitch) /Ring Your BellMitch Ryder And The Spirit Feel01.1969-Side B:125[1]Dyno Voive 934[B:written by Mitch Ryder]
Rock And Roll /Box Of Old RosesDetroit feat Mitch Ryder.1972-107[5]Paramount PAA 0133[written by Lou Reed][produced by Bob Ezrin]
When You Were Mine /StandMitch Ryder07.1983-87[4]Riva 213[written by Prince][produced by Little Bastard ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Take a rideMitch Ryder & The Detroit Wheels03.1966-78[7]New Voice 2000[produced by Bob Crewe]
Breakout...!!!Mitch Ryder & The Detroit Wheels08.1966-23[34]New Voice 2002[produced by Bob Crewe]
Sock it to me!Mitch Ryder & The Detroit Wheels04.1967-34[16]New Voice 2003[produced by Bob Crewe]
All Mitch Ryder Hits!Mitch Ryder & The Detroit Wheels10.1967-37[26]New Voice 2004
Never kick a sleeping dogMitch Ryder07.1983-120[9]Riva 7503

niedziela, 10 stycznia 2021

Charlie Ryan

 Charles Ryan (ur. 19 grudnia 1915 r. w Graceville w stanie Minnesota - zm. 16 lutego 2008 r. w Spokane w stanie Waszyngton ) był amerykańskim piosenkarzem i autorem tekstów, najbardziej znanym ze współtworzenia i pierwszego nagrania przeboju rockabilly „ Hot Rod Lincoln ”.

 

Ryan dorastał w Polson w stanie Montana i przeniósł się do Spokane w 1943 roku. Służył w armii Stanów Zjednoczonych podczas wojny koreańskiej. Po wojnie pracował jako muzyk i autor tekstów, koncertując z takimi artystami jak Jim Reeves i Johnny Horton . W 1955r napisał „Hot Rod Lincoln”, a Ryan nagrał pierwszą wersję piosenki (jako „Charley Ryan and The Livingston Brothers”).

Ryan wydał remake w 1959 roku jako „Charlie Ryan and The Timberline Riders”; piosenkę wykonali później między innymi Johnny Bond (1960) i Commander Cody and His Lost Planet Airmen (1972) (# 7, Kanada). 

 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Hot Rod Lincoln/Thru The MillCharlie Ryan05.1960-33[19]4 Star 1733[written by C. Ryan, W. S. Stevenson]
Side Car Cycle/Steel RockCharlie Ryan10.1960-84[6]4 Star 1745[written by C. Ryan, W. S. Stevenson]

Paul & Barry Ryan

Właśc. Paul i Barry Sapherson, ur. 24. 10. 1948 r. w Leeds, Anglia. Bracia bliźniacy, synowie popularnej piosenkarki Marion Ryan (żony impresaria Harolda Davidsona), zadebiutowali singlem „Don’t Bring Me Your Heartaches”, który w 1965 r. znalazł się w brytyjskiej Top 20. Dwa następne wydawnictwa, „Have Pity On The Boy” i „I Love Her” odniosły mniejszy sukces. 

Bracia odeszli od wcześniejszego stylu, nagrywając swoje wersje kompozycji The Hollies i Cata Stevensa: „Have You Ever Loved Somebody” (z 1966 r.) oraz „Keep It Out Of Sight” (z 1967 r.), jednak bez większego powodzenia. Ich drogi rozeszły się w 1968 r. Paul postanowił pisać piosenki, a Barry rozpoczął karierę solową. Wspólnie skomponowali utwór „Eloise”, który opublikowany na singlu przez Barry’ego, dotarł do 2. miejsca listy bestsellerów, a jego sprzedaż osiągnęła milion egzemplarzy. Kolejne single nie poszły jednak w ślady swojego poprzednika.

 Wśród kompozycji Paula znalazła się piosenka „I Will Drink The Wine”, nagrana przez Franka Sinatrę. Żadnemu z braci nie udało się potórzyć wcześniejszych sukcesów.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Don't Bring Me Your Heartaches/To Remind You Of My LovePaul & Barry Ryan11.196513[9]-Decca F 12 260[written by Les Reed & Robin Conrad][produced by Les Reed]
Have Pity On The Boy/There You GoPaul & Barry Ryan02.196618[6]-Decca F 12 319[written by Les Reed & Barry Mason][produced by Les Reed]
I Love Her/Gotta Go Out To WorkPaul & Barry Ryan05.196617[8]-Decca F 12 391[written by Ivor Raymonde & Peter Callander][produced by Ivor Raymonde]
I Love How You Love Me/Baby I'm SorryPaul & Barry Ryan07.196621[7]-Decca F 12 445[written by Barry Mann & Larry Kolber][produced by Chris Curtis]
Have You Ever Loved Somebody/I'll Tell You LaterPaul & Barry Ryan10.196649[1]-Decca F 12 494[written by Allan Clarke, Tony Hicks & Graham Nash][produced by Chris Curtis]
Missy, Missy/Rainbow WeatherPaul & Barry Ryan12.196643[4]-Decca F 12 520[written by Charles Mills & Mike Leander][produced by Mike Leander]
Keep It Out Of Sight/Who Told You?Paul & Barry Ryan03.196730[6]-Decca F 12 567[written by Cat Stevens][produced by Mike Hurst]
Claire/I'll Make It Worth Your WhilePaul & Barry Ryan07.196747[2]-Decca F 12 633[written by Geoff Stephens & Les Reed][produced by Les Reed]
Eloise/Love I Almost Found YouBarry Ryan10.19682[12]86[4]MGM MGM 1442[written by Paul Ryan][produced by Bill Landis]
Love Is Love/I'll Be On My Way DearBarry Ryan02.196925[4]-MGM MGM 1464[written by Paul Ryan][produced by Bill Landis]
The Hunt/Oh, For The Love Of MeBarry Ryan10.196934[5]-Polydor 56348[written by Paul Ryan][produced by Bill Landis]
Magical Spiel/CarolineBarry Ryan02.197049[1]-Polydor 56370[written by Paul Ryan][produced by Paul Ryan]
Kitsch/Give Me A SignBarry Ryan05.197037[6]-Polydor 2001 035[written by Paul Ryan][produced by Paul Ryan]
Can't Let You Go/When I Was A ChildBarry Ryan01.197232[5]-Polydor 2001 256[written by Russ Ballard][produced by Wayne Bickerton]


Kompozycje Paula Ryana na listach przebojów


 
  [solo]
10/1968 Eloise   Barry Ryan 86.US/2.UK 
02/1969 Love Is Love   Barry Ryan 25.UK
04/1969 Colour of My Love   Jefferson 68.US/22.UK
10/1969 The Hunt   Barry Ryan 34.UK
02/1970 Magical Spiel   Barry Ryan 49.UK
05/1970 Kitsch   Barry Ryan 37.UK
02/1971 Who Put the Lights Out   Dana 14.UK
03/1971 I Will Drink the Wine   Frank Sinatra 16.UK
06/1971 Today   Dana 52.UK
02/1980 Love's Only Love   Engelbert Humperdinck 83.US
02/1986 Eloise   The Damned 3.UK


 

sobota, 9 stycznia 2021

Sylvia Moy

 Sylvia Rose Moy (ur. 15 września 1938r-zm. 15 kwietnia 2017r), amerykańska autorka tekstów i producentka muzyczna , wcześniej związana z grupą Motown Records . Pierwsza kobieta w wytwórni muzycznej z siedzibą w Detroit , która pisała i produkowała dla Motown, jest prawdopodobnie najbardziej znana ze swoich piosenek napisanych z i dla Steviego Wondera .



Urodzona i wychowana w północno-wschodniej części Detroit , Moy studiowała i wykonywała jazz i muzykę klasyczną w Northern High School , zanim zobaczył  ją w klubie w 1963 roku Marvin Gaye i Mickey Stevenson . Dostała kontrakty na nagrywanie i pisanie piosenek od Motown, ale nalegano, aby nadała priorytet jej pisaniu, ponieważ firmie brakowało materiału dla swoich artystów. 

Według autobiografii Berry'ego Gordy'ego To Be Loved , Moy była bezpośrednio odpowiedzialna za wytwórnię, która utrzymywała Steviego Wondera . Gordy napisał, że po tym, jak głos Steviego zaczął się zmieniać w wyniku dojrzewania, miał zamiar usunąć go z wytwórni. To wtedy Moy podeszła do Gordy'ego i zapytała „czy mogłaby wymyślić przebój dla Steviego, czy on by to ponownie rozważył”; zgodził się. Jej pierwszy sukces w pisaniu przyszedł wraz z utworem „ Uptight (Everything's Alright) ”, którego współautorką była z Henrym „Hankiem” Cosbym po wysłuchaniu Wondera improwizującego na fortepianie. Moy napisała tekst do piosenki, którą przekazała Wonderowi, śpiewając do jego słuchawek jedną linijkę do przodu podczas nagrywania.

Wśród kolejnych hitów, które Moy napisała i   lub wyprodukowała w Motown, były „ My Cherie Amour ” , „ I Was Made to Love Her ” i „ Never Had a Dream Come True ” Steviego Wondera; oraz „ Honey Chile ” i „ Love Bug Leave My Heart Alone ” Marthy and the Vandellas .  Jest także współautorką  „ This Old Heart of Mine (Is Weak for You) ” z Holland-Dozier-Holland dla Isley Brothers ; oraz „ It Takes Two ” z Williamem „Mickeyem” Stevensonem dla Marvina Gaye'a i Kim Weston

Później napisała piosenki tematyczne do kilku programów telewizyjnych i była zaangażowana w pisanie muzyki filmowej.  Została wprowadzona do Songwriters Hall of Fame wraz z innym autorem piosenek i producentem Motown Hankiem Cosby w 2006r.  Założyła także grupę non-profit, Centre for Creative Communications, pracującą z upośledzonymi dziećmi w Detroit . 

Moy zmarła z powodu powikłań zapalenia płuc w Dearborn w stanie Michigan 15 kwietnia 2017 r. w wieku 78 lat.

W 1969 roku Moy zdobyła trzy nagrody BMI za piosenki „Honey Chile”, „I Was Made to Love Her” i „Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day”. 


Kompozycje Sylvi Moy na listach przebojów


 
  [with Stevie Wonder,Henry Cosby]
12/1965 Uptight (Everything's Alright)  Stevie Wonder 3.US/14.UK 
04/1966 Uptight  The Crusaders 95.US
07/1966 Uptight (Everything's Alright)   Nancy Wilson 84.US
10/1966 Uptight   Ramsey Lewis 49.US
09/1967 Little Ole' Man (Uptight Everything's Alright)   Bill Cosby 4.US
10/1967 I'm Wondering   Stevie Wonder 12.US/22.UK
04/1968 Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day  Stevie Wonder 9.US/46.UK
05/1969 My Cherie Amour   Stevie Wonder 4.US/4.UK
02/1970 Never Had a Dream Come True   Stevie Wonder 26.US/6.UK
08/1977 My Cherie Amour   Soul Train Gang 92.US
07/1994 Everything Is Alright (Uptight)   CJ Lewis 10.UK
01/2015 Wish You Were Mine   Philip George 2.UK


[with  William "Mickey" Stevenson ,Ivy Jo Hunter]
01/1966 My Baby Loves Me   Martha and the Vandellas 22.US 
12/1969 My Baby Loves Me   David T. Walker 128.US

[with   Brian Holland, Lamont Dozier, Eddie Holland Jr.]
02/1966 This Old Heart of Mine (Is Weak for You)  The Isley Brothers 12.US/3.UK
01/1969 This Old Heart of Mine (Is Weak for You)   Tammi Terrell 67.US
04/1972 This Old Heart of Mine (Is Weak for You)   Donnie Elbert 52.UK
11/1975 This Old Heart of Mine   Rod Stewart 83.US/4.UK

[with  Vicki Basemore, Henry Cosby]
03/1966 With a Child's Heart   Stevie Wonder 131.US
05/1973 With a Child's Heart   Michael Jackson 50.US

[with Henry Cosby,William "Mickey" Stevenson]
04/1966 Nothing's Too Good for My Baby  Stevie Wonder 20.US 

[with  William "Mickey" Stevenson]
06/1966 What Am I Going to Do without Your Love   Martha and the Vandellas 71.US
01/1967 It Takes Two   Marvin Gaye & Kim Weston 14.US/16.UK
11/1990 It Takes Two   Rod Stewart & Tina Turner 5.UK

[with  Harvey Fuqua, Johnny Bristol]
10/1966 These Things Will Keep Me Loving You   The Velvelettes 102.US/34.UK

[with Stevie Wonder, Lula Mae Hardaway, Henry Cosby]
06/1967 I Was Made to Love Her   Stevie Wonder 2.US/5.UK 
12/1967 I Was Made to Love Her   King Curtis 76.US

[with Richard Morris ]
08/1967 Love Bug Leave My Heart Alone   Martha and the Vandellas 25.US/56.UK
11/1967 Honey Chile   Martha and the Vandellas 11.US/30.UK
04/1969 (We've Got) Honey Love   Martha and the Vandellas 56.US
02/1971 Forget Me Not   Martha and the Vandellas 11.UK

[with  Oisin Lunny, Stephen Daley, Hollis Byrne, Stevie Wonder, Henry Cosby]
03/1993 All About Eve  Marxman 28.UK

[with  William "Mickey" Stevenson, Henry Cosby,Ivy Jo Hunter]
05/1994 Lucky Lucky Me   Marvin Gaye 67.UK


[with Dario Caminita, Mario Caminita, Henry Cosby, Tiziana Venrurelli & Stevie Wonder]
07/1999 Just Round   A Very Good Friend of Mine 55.UK

 

Jack Rhodes

Andrew Jackson „Jack” Rhodes (ur. 12 stycznia 1907r - zm. 9 października 1968r)  był amerykańskim producentem muzyki country i autorem tekstów,   autorem ponad 625 wydanych piosenek. Kilka jego piosenek zostało przebojami, w tym „ A Satisfied Mind ”, „ Silver Threads and Golden Needles ”, „Conscience I'm Guilty”, „The Waltz of the Angels”, „Beautiful Lies” i „Till the Last Leaf Shall Fall”. Wprowadzony do Nashville Songwriters Hall of Fame w 1972 r. (pośmiertnie), ostatnio uznawany jest za jednego z ojców założycieli rockabilly.Został wprowadzony do Rockabilly Hall of Fame w 2009 roku. Pamiątki po Jacku Rhodesie są obecnie wystawiane w Muzeum Historycznym Mineola w Mineola w Teksasie oraz w Nashville Songwriters Hall of Fame w Nashville.


Rhodes jest znany z przełomowych piosenek rockabilly „Rockin 'Bones”, „Action Packed” i „Woman Love”. Czczony jako wpływowy mentor wielu początkujących artystów od połowy do późnych lat pięćdziesiątych, on i jego współpracownicy napisali wiele piosenek dla Gene Vincenta , pracując dla wytwórni Capitol .

BMI nagrodziło go za ponad milion odtworzeń radiowych za „Silver Threads and Golden Needles” i otrzymał wiele złotych płyt za różne wydawnictwa. Jednym z nich był hit numer 1 amerykańskiej muzyki country z utworem „A Satisfied Mind” Portera Wagonera .

Jack Rhodes urodził się 12 stycznia 1907 r.   w Martin's Mill w Teksasie , w gminie nieposiadającej osobowości prawnej w hrabstwie Van Zandt . Niewiele wiadomo o jego wczesnym dzieciństwie, poza tym, że nigdy nie ukończył szkoły. Spis ludności Stanów Zjednoczonych z 1940 r. wskazuje, że najwyższy poziom edukacji Rodos sięgał szóstej klasy w szkole podstawowej.Podobnie jak wiele dzieci w wieku szkolnym w tym okresie rzucił palenie, aby pomóc w utrzymaniu rodziny. Miał pięcioro rodzeństwa i przyrodniego brata.

Podczas II wojny światowej pracował w stoczni Houston w Teksasie . Rhodes rozpoczął karierę jako autor tekstów po złamaniu kręgosłupa w wypadku przy pracy. Wracając do zdrowia, zaczął pisać piosenki, starając się powstrzymać nudę leżenia w łóżku.

Rhodes był właścicielem kawiarni w Grand Saline w Teksasie , a później otworzył The Trail 80 Motor Courts, stację benzynową i restaurację w Mineola w Teksasie .

Leon Payne (przyrodni brat Rhodesa) napisał „ I Love You Because ”, które były coverami m.in. Elvisa Presley'a ( Elvis Presley LP, 1956), Al Martino (Billboard Hot 100 # 3, 1963), Jim Reeves (UK Singles Chart # 5, 1964), Johnny Cash , Matt Monro i Slim Whitman .

Rhodes poślubił Gladyce Lucile Yates w 1929 roku.   Mieli trzech synów, Bobby'ego, Billy'ego Jacka i Dona oraz córkę Wandę.

Rhodes rozwiódł się z Lucile na jakiś czas przed ślubem z drugą żoną Lorettą Joyce Williams w 1955 roku. Rhodes i Loretta mieli jednego syna Buddy'ego w 1956 roku.

W październiku 1968 roku Rhodes zmarł na atak serca w domu, po powrocie z Nashville z zamiarem przejścia na emeryturę.

We wczesnych latach życia Jack Rhodes wraz ze swoim przyrodnim bratem Leonem Payne'em założył kilka grup hillybilly/western  . Grupa wydała kilka singli i regularnie występowała w The Louisiana Hayride , a także występowała w całym wschodnim Teksasie i Luizjanie. Rhodes często nagrywał dema w KWKH w Shreveport i innych okolicznych stacjach radiowych, zanim stworzył własne studio w Mineola, Tx.

Założył także The Jack Rhodes Ramblers, Jack Rhodes & The Trail 80 Boys oraz Jack Rhodes & The Trail 80 Roundup.

Rhodes założył własną wytwórnię płytową „National Sounds” w ramach swojej firmy All-Roads Music Publishing. Rhodes był również właścicielem Red Ball Music Publishing.

Wydania z jego wytwórni „National Sounds” są rzadkie i poszukiwane przez kolekcjonerów. Większość wydawnictw to utwory rockabilly, chociaż powstały również standardowe utwory country.


Kompozycje Jacka Rhodesa na listach przebojów


 
  [with Red Hayes]
  .1955 A Satisfied Mind   Red Foley & Betty Foley 3.Country Chart
  .1955 A Satisfied Mind   Jean Shepard 4.Country Chart
  .1955 A Satisfied Mind   Porter Wagoner 1.Country Chart
10/1966 A Satisfied Mind   Bobby Hebb 39.US/32.UK
  .1973 Satisfied Mind   Roy Drusky 25.Country Chart

[solo]
  .1955 Beautiful Lies   Jean Shepard 4.Country Chart
  .1961 Conscience, I'm Guilty   Rose Maddox 14.Country Chart

[with   Dick Reynolds]
  .1956 Conscience I'm Guilty   Hank Snow 4.Country Chart
  .1956 Waltz of the Angels  Wynn Stewart 14.Country Chart
  .1962 Waltz of the Angels   Margie Singleton 11.Country Chart
08/1962 Silver Threads and Golden Needles   The Springfields 20.US
06/1965 Silver Threads and Golden Needles   Jody Miller 54.US
10/1969 Silver Threads and Golden Needles  The Cowsills 74.US
04/1974 Silver Threads and Golden Needles   Linda Ronstadt 67.US

[with   Audrey Allison, Joe Allison, Faron Young, Gertrude Cox]
  .1956 It's a Great Life (If You Don't Weaken) / For the Love of
  a Woman Like You  Faron Young  5.Country Chart

[with Ferlin Husky]
  .1959 Black Sheep   Ferlin Husky 21.Country Chart

[with  Billy E. Spears & Buck Owens]
  .1979 Hangin' In and Hangin' On   Buck Owens 30.Country Chart

 

Tommy Sands

 Thomas Adrian Sands (ur. 27 sierpnia 1937r) , amerykański piosenkarz muzyki pop i aktor . Pracując w showbiznesie jako dziecko, Sands stał się z dnia na dzień sensacją i idolem nastolatków, kiedy pojawił się w Kraft Television Theatre w styczniu 1957 roku jako „The Singin 'Idol”. Piosenka z serialu „ Teen-Age Crush ” zajęła drugie miejsce na liście Billboard Hot 100 i pierwsze miejsce na liście Cashbox.



Sands urodził się w muzycznej rodzinie w Chicago w stanie Illinois; jego ojciec, Ben, był pianistą, a jego matka, Grace, śpiewaczką big- bandową.  Przeprowadził się z rodziną do Shreveport w Luizjanie. Zaczął grać na gitarze w wieku ośmiu lat i po roku pracował dwa razy w tygodniu w lokalnej stacji radiowej. Na początku swoich nastoletnich lat przeniósł się do Houston w Teksasie, gdzie uczęszczał do Lamar High School i dołączył do zespołu „Jimmie Lee Durden and the Junior Cowboys”, w skład którego wchodzili Sands, Durden i Billy Reno. Występowali w radiu, na jarmarkach powiatowych .  Miał zaledwie 15 lat, kiedy pułkownik Tom Parker usłyszał o nim i podpisał z nim kontrakt z RCA Records .
Pierwsze nagrania Sandsa niewiele osiągnęły pod względem sprzedaży, ale na początku 1957 roku miał okazję zagrać w odcinku Kraft Television Theatre zatytułowanym „ The Singing Idol ”. Grał rolę piosenkarza, który był bardzo podobny do Elvisa Presleya , z gitarą, włosami pompadour i podekscytowanymi nastoletnimi fanami.

W tym show, jego prezentacja piosenki z Joe Allison  o nazwie „ Teen-Age Crush ” zyskała aplauz młodej publiczności , a wydany jako singiel przez Capitol Records , doszedł do nr 2 na liście Billboard Hot 100   i Nr 1 na liście Cashbox .  Stał  się złotą płytą .

Jego utwór, „The Old Oaken Bucket”, zadebiutował na 25 miejscu listy UK Singles Chart w 1960 roku.
Wydał swój debiutancki album  Steady Date with Tommy Sands (1957).

Nagła sława Sandsa przyniosła mu propozycję śpiewania na gali rozdania Oscarów . Nakręcił kolejny odcinek Kraft Television Theatre , „Flesh and Blood” (1957) grając syna gangstera. Nakręcił także „The Promise” dla Zane Gray Theatre (1957) w roli syna Gary'ego Merrilla .

Sands- idol nastolatek dostał filmowy kontrakt z 20th Century Fox jako gwiazda w 1958 roku w dramacie muzycznym  Sing Boy,Sing , filmową wersję „Singin' Idol”. Fox odniósł sukces w filmach z innymi idolami nastolatków, takimi jak Elvis Presley i Pat Boone, ale Sing, Boy, Sing był finansową porażką.

Sands pojawił się w telewizji CBS 9 stycznia 1958 roku w odcinku Shower of Stars i zagrał inną śpiewającą gwiazdę w „The Left-handed Welcome” dla Studio One w Hollywood (1958).

Sands wspierał Pata Boone w musicalu dla Foxa, Mardi Gras (1958), który okazał się umiarkowanym hitem. Wydał także albumy Sands Storm (1958), This Thing Called Love (1959) i When I'm Thinking of You (1959).

Sands pojawił się w 1960 roku w odcinku Wagon Train zatytułowanym „The Larry Hanify Story”, a także w późniejszym odcinku Wagon Train w 1963 roku „The Gus Morgan Story”. Jego późniejsze albumy to Sands at the Sands (1960) i Dream with Me ( 1960) Od maja do listopada 1960 służył w Rezerwach Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych .


Drugą główną rolą Sandsa w filmie fabularnym była komedia dla nastolatków Love in a Goldfish Bowl (1961) z Fabianem Forte , która nie odniosła sukcesu. Bardziej popularny był musical fantasy, który nakręcił w Disney, Babes in Toyland (1961), z udziałem Annette Funicello .
Sands wystąpił gościnnie w "The Inner Panic" dla The United States Steel Hour i był jedną z kilku gwiazd muzyki pop, która zagrała US Rangers w The Longest Day (1962).

Sands poślubił Nancy Sinatrę, której ojciec Frank zaproponował Sandsowi rolę w Come Blow Your Horn, ale odrzucił ją. Sands studiował aktorstwo w Nowym Jorku. 

Sands pojawił się u boku Freda Astaire w „Blow High, Blow Clear” dla Alcoa Theatre (1963).
Później, w 1963 roku, Sands wystąpił kilka razy w Wagon Train, w tym w „The Davey Baxter Story”, „The Gus Morgan Story” (z Peterem Falk ) i „The Bob Stuart Story”

Sands miał drugoplanową rolę w filmie fabularnym Ensign Pulver (1964) w Warners. Wystąpił gościnnie w filmie Slattery's People i zagrał drugoplanową rolę w wojennym filmie „ None But the Brave” (1965), z udziałem i wyreżyserowanym przez Franka Sinatrę .

Sands rozwiódł się z Nancy Sinatra w 1965 roku. „Wydawało się, że drzwi do Hollywood zatrzasnęły się po rozwodzie z Nancy”, powiedział. „Nie mogłem dostać ról aktorskich, moja kariera wokalna w telewizji i filmach dobiegła końca”. 

Jego ostatnim filmem fabularnym był The Violent Ones (1967), w którym Sands zagrał drugoplanową rolę. Przeprowadził się na Hawaje w 1967 roku.

Na Hawajach Sands prowadził Tommy Sands Nightclub Tour przez pięć lat, otworzył główny salon Outrigger i prowadził dystrybucję odzieży. Ożenił się po raz drugi i został ojcem.

Późniejsze występy Sandsa obejmują więcej odcinków Hawaii Five-O („Hit Gun for Sale”, „A Sentence to Steal”) i The Hardy Boys / Nancy Drew Mysteries („Mystery on the Avalanche Express”). Od czasu do czasu wracał na kontynent do pracy, występując w teatrze .

Sands powrócił na stałe na kontynent Stanów Zjednoczonych w 1981 roku, osiedlając się w Fort Wayne w stanie Indiana . Regularnie koncertował. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Teen-Age Crush/Hep Dee Hootie (Cutie Wootie)Tommy Sands02.1957-2[17]Capitol 3639[written by Audrey Allison, Joe Allison][10[3].R&B Chart]
Ring-A-Ding-Ding/My Love SongTommy Sands04.1957-A:50[5];B:62[7]Capitol 3690[A:written by Guy Singer][B:written by Gordon Charles, Billy Towne]
Goin' Steady/Ring My PhoneTommy Sands05.1957-16[13]Capitol 3723[written by Faron Young]
Sing Boy Sing/Crazy 'Cause I Love YouTommy Sands02.1958-24[11]Capitol 3867[written by Tommy Sands, Rod McKuen][piosenka tytułowa z filmu]
Teen-Age Doll/Hawaiian RockTommy Sands05.1958-81[2]Capitol 3953[written by Bobbie Carroll]
Blue Ribbon Baby/I Love You BecauseTommy Sands And The Raiders09.1958-50[11]Capitol 4036[written by Allison Dowd, Diane Lampert]
The Worryin' Kind/Bigger Than TexasTommy Sands And The Raiders12.1958-69[9]Capitol 4082[written by Diane Lampert, Allison Dewar]
I'll Be Seeing You/That's The Way I AmTommy Sands09.1959-51[5]Capitol 4259[written by Sammy Fain, Irving Kahal][produced by Ken Nelson][piosenka z musicalu na Broadway'u "Right This Way"][#1 hit for Bing Crosby in 1944]
The Old Oaken Bucket/These Are The Things You AreTommy Sands08.196025[7]73[4]Capitol 4405[written by Ervin Drake][produced by Karl Engemann]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Steady Date with Tommy SandsTommy Sands05.1957-4[18]Capitol 848-
Sing Boy SingTommy Sands02.1958-17[4]Capitol 929-

Jodie Sands

 Jodie Sands (ur. Eleanor DiSipio ) była amerykańską popularną piosenkarką , która urodziła się w Filadelfii , Pensylwania , Stany Zjednoczone.

Miała tylko jeden  przebój „With All My Heart”,   angielski  cover „ Gondolier ”, który osiągnął nr 15 na liście Billboard Hot 100 Chart w 1957 roku .

Jej drugie nagranie „ Someday (You Want Me to Want You) ” ledwo znalazło się na liście Top 100 w następnym roku, osiągając 95. miejsce, ale lepiej wypadło w Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnęło 14. miejsce na brytyjskiej liście singli . 

Wystąpiła także w filmie Jamboree z 1957 roku .

 

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
With All My Heart/(Can't We Be) More Than Only FriendsJodie Sands05.1957-15[18]Chancellor 1003[written by Peter De Angelis, Robert Marcucci]
Someday (You'll Want Me To Want You)/Always In My HeartJodie Sands10.195814[10]95[1]Chancellor 1023[written by Jim Hodges]