Z archiwum...rocka

wtorek, 24 listopada 2020

Family [Aus]

Family zebrali się jako trio 26 listopada 1972 roku, gdzie zaśpiewali po raz pierwszy w Pennant Hills Shopping Centre w Sydney w Australii. Wcześniej trzej chłopcy byli zaangażowani w inne grupy w Queensland w grupie „IRIP”, która reprezentowała Iana Rona Iana i Phila, a także w grupie „Family Friends”, w skład której wchodził kolega o imieniu Barry Graham, który wykonywał główne wokale z Ianem Philem i Ianem,którzy wykonują głównie chórki. Z okazji 26 listopada 1972 "IRIP" miał zagrać koncert, ale Ron się nie pojawił, więc Ian, Phil i Ian poszli sami i zagrali swój pierwszy wspólny koncert. Jakiś czas później Barry Graham dołączył do trio i został członkiem grupy ale to nie trwało długo i Barry opuścił grupę w dobrych okolicznościach i został ministrem, ale niestety zginął w wypadku samochodowym w 1990 roku na obrzeżach Maryborough.

Stopniowo poczucie, że najlepiej potrafią śpiewać, pojawiło się, gdy razem śpiewali o swoich przekonaniach, co zmusiło chłopców do połączenia się w jedną grupę wokalną. Od pierwszej chwili unikalne połączenie trzech głosów w harmonii było oczywiste dla rosnącej liczby przyjaciół, którzy przychodzili, by posłuchać, jak chłopaki biorą gitary i śpiewają. Dwaj bracia Truscott, Phil i Ian, byli poprzednio członkami własnego zespołu rockandrollowego i wpływy te można wyczuć w większości współczesnych „Jesus Songs” wykonywanych przez „Family”. Trzeci członek Ian Smallbone śpiewał z wieloma zespołami folklorystycznymi przed utworzeniem „Family”.

We wczesnych latach pisaniem większości piosenek dla „Family” zajął się Ian Truscott, a co najmniej połowa występów grupy na scenie byłaby poświęcona oryginalnym, ale mocno komercyjnym utworom z rękopisu Iana. Truscott i Ian Smallbone są reprezentowani zarówno jako autorzy piosenek, jak i wokaliści grupowi, Phil również przyczynił się do pisania piosenek przez całą swoją karierę. W grudniu 1972 roku nagrali swój pierwszy singiel, na którym znalazł się Barry Graham, zatytułowany „The Wedding Song”, a na stronie „B” był „Love From A Man", był to pierwszy z około 15 singli nagranych przez„ Family ”i nie zaszedł zbyt daleko na listach przebojów, ale następny singiel to „Hallelujah Day” i zajął 6. miejsce w Brisbane,# 22 w Sydney i # 38 w Melbourne na świeckich listach Top 40.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Hallelujah day	Family	08.1973	65[5]	-	M7 MS 019	-
This house runs on sunshine	Family	07.1975	58[12]	-	M7 MS 113	-

David Fanshawe

David Fanshawe (ur. 1942r w Devon , Anglia ; zm. 5.07.2010r ), angielski kompozytor i etnolog .

David Fanshawe był kompozytorem, etnomuzykologiem, dyrygentem , wykładowcą i poszukiwaczem przygód. Jego twórczość znajduje się na styku muzyki tradycyjnej i współczesnej.

Uczył się w szkole św. Jerzego , która przygotowuje śpiew chóralny w kaplicy św. Jerzego w Windsorze . Karierę rozpoczynał jako muzyk i producent filmów dokumentalnych . Studiował kompozycję u Johna Lamberta w Royal College of Music . Potem zasłynął głównie utworami chóralnymi. Oprócz utworów wokalnych skomponował muzykę filmową do ponad 50 filmów i produkcji telewizyjnych.

Fanshawe nagrał tysiące godzin muzyki podczas dziesięcioletniej odysei przez wyspy Oceanu Spokojnego, która rozpoczęła się w 1978 roku. Dokumentował muzykę i ustnie przekazywane tradycje Polinezji, Mikronezji i Melanezji za pomocą notatek i zdjęć. Ostatnio żył w Wiltshire , w Anglii .

Najbardziej udanym dziełem Fanshawe jest muzyka liturgiczna na albumie African Sanctus . W utworze tym łacińska msza została skontrastowana z tradycyjną muzyką afrykańską nagraną przez samego kompozytora. Nagrania pochodzą z Egiptu, Sudanu, Ugandy i Kenii. Utwór składa się z 13 części i podąża drogą, którą obrał kompozytor, na której dokonał nagrań dźwiękowych.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
African sanctus	David Fanshawe	05.1974	71[4]	-	Phillips 6558 001/-	-

Fantasy

Fantasy to grupa pop z Melbourne, który pierwotnie był zespołem towarzyszącym Johnowi Farnhamowi . Mieli ogromny hit w 1973 roku z "Marrow Song" (który był stroną "B" jednego z singli). Ich drugi hit "Just Another Pretty Face" był również bardzo udany i świetnie się sprawdza jako nostalgiczne brzmienie z minionej epoki.
Grupę stanowili :JEFF BUZAGLO- keyb, vcls,COLIN ROSS- dr, vcls,CHRIS STUDDARD -bs, vcls,DAVE STUDDARD- g, vcls,KEITH McKAY- keyb.Udało im się nagrać album,Tribute To Australian Rock And Roll(Hammond) w 1977 roku. Nagrali 3 single, z których 2 trafiły na listy przebojów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Forty Days Of Rain / Marrow Song	Fantasy	03.1973	29[17]	-	HMV EA 10 098/-	-
Just Another Pretty Face / Look Around	Fantasy	10.1973	99[1]	-	EMI EMI 10 277	-

Max Falcon

Kanadyjski piosenkarz country / rockabilly, autor tekstów i gitarzysta urodzony w Campbellton w Nowym Brunszwiku. Swój pierwszy zespół założył w Toronto w 1959 r.,co doprowadziło do przesłuchania w Nashville w 1961 r. Następnie dużo koncertował w Ameryce Północnej i występował w wielu programach telewizyjnych na całym kontynencie. Przez krótki okres na początku lat 60-tych jego grupą był zespół w The Peppermint Lou.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
I Though I Heard You Callin' My Name	Max Falcon	03.1963	69[5]	-	W&G; WG-S-1562	-

Father Abraham

Petrus Antonius Laurentius "Pierre" Kartner (ur. 11 kwietnia 1935 r.) to holenderski muzyk, piosenkarz, autor tekstów i producent muzyczny, występujący pod pseudonimem Vader Abraham ( Father Abraham ). Napisał około 1600 piosenek.

Kartner rozpoczął karierę wokalną w wieku ośmiu lat, wygrywając lokalny festiwal. Mieszkał z rodziną w Amsterdamie i pracował w fabryce czekolady.

Kartner pracował jako promotor i producent w wytwórni Dureco z Annie de Reuver, z którą utworzył Duo X . Był członkiem zespołu Corry & de Rekels , który w latach 60-tych sprzedał ponad milion płyt.

Swoje znane alter ego, Father Abrahama, stworzył po napisaniu holenderskiej piosenki karnawałowej „Father Abraham had seven sons”. Początkowo nosił sztuczną brodę, ale później zapuścił prawdziwą brodę, która wraz z melonikiem stała się jego znakiem rozpoznawczym.

W 1971 roku jego duet z Wilmą Landkroon , „Zou het erg zijn, lieve opa” , Osiągnął pierwsze miejsce na holenderskich listach przebojów muzyki pop.
W 1975 roku Kartner miał swój drugi największy przebój, „Het kleine café aan de Haven” (Mała kawiarnia przy porcie). Od tego czasu ta piosenka została nagrana ponad 250 razy w różnych językach.

Angielskie wersje coverów to „The Little Cafe by the Harbor” Engelberta Humperdincka , „My Favorite Cafe on the Harbour” Audrey Landers i „ The Red Rose Café ” Demisa Roussosa, a także The Fureys . W języku francuskim piosenka została nagrana jako „Le café de la Rue d'Amérique” przez Mireille Mathieu i „Le café des trois Colombes” przez Joe Dassina ,i po niemiecku jako "Die kleine Kneipe" przez Petera Alexandera .

W maju 1977 Kartner został poproszony o zrobienie piosenki promocyjnej o The Smurfs . Wytwórnia początkowo wydała tylko 1000 kopii singla, zatytułowanego „The Smurf Song”, ponieważ nie byli pewni co do potencjału tego singla. Jednak wszystkie zostały sprzedane w ciągu jednego dnia na festiwalu Schlager . Po interwencji szybko sprzedano 400 000 singli. Powstał wtedy pełny album Smurfs, który sprzedał się w 500 000 egzemplarzy . Album został wydany w kilkudziesięciu krajach, w tym we Francji, Niemczech, Włoszech, Japonii, Hiszpanii i Szwecji, w różnych językach. Album zdobył hit numer jeden w 16 krajach. Następnie Kartner wydał inne albumy o tematyce Smurf, ponownie w różnych krajach i językach, takich jak Ga je mee naar Smurfenland (holenderski) i Vater Abraham im Land der Schlümpfe (niemiecki). W sumie dzieła Kartnera Smurf sprzedały się w około 17 milionach egzemplarzy .

W reakcji na kryzys naftowy z 1973 roku Kartner i prawicowy polityk Hendrik Koekoek nagrali duet „Den Uyl is in den olie” , za który obwinił socjaldemokratycznego premiera Joopa den Uyla i Arabów . W sezonie karnawałowym 1975 roku opublikował „Wat doen we Met die Arabieren hier” (Co robimy tutaj z Arabami?), którego część tłumaczy się jako „Co zrobimy z Arabami tutaj? / Nie mogą zaufać naszym ślicznym kobietom. „ Wytwórnia płytowa następnie usunęła piosenkę . Jego piosenka z 1976 roku, „ Het leger der werklozen ” (Armia bezrobotnych) przedstawia bezrobotnych jako osoby spędzające dzień w pubach, pijąc alkohol.

W 2002 roku nagrał „Wimmetje gaat, Pimmetje komt” z populistycznym politykiem Pimem Fortuynem .

W 1981 roku Kartner nagrał piosenkę o Weepuls , „Wij zijn de wuppies”. Napisał muzykę do napisów początkowych i końcowych do japońskiej adaptacji kreskówek serialu telewizyjnego Muminki z 1990 roku i „ Ik ben verliefd (Shalalie) ”, holenderskiego zgłoszenia na Konkurs Piosenki Eurowizji 2010 .

Kartner zdobył nagrodę Buma Lifetime Achievement Award w 2015 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Storm Warning/Baby	Father Abraham and The Smurfs	06.1978	2[17]	-	Decca F 13759	[written by Pierre Kartner,Frank Dostal,Jonathan King,Linlee][produced by Pierre Kartner,Jonathan King]
Dippety Day/Pinocchio In Smurfland	Father Abraham and The Smurfs	09.1978	13[12]	-	Decca F 13798	[written by Pierre Kartner,Helna,Linda Erkelens Lee][produced by Frans Erkelens,Marcel Stellman]
Christmas In Smurfland/Father Abraham's Holiday	Father Abraham and The Smurfs	12.1978	19[7]	-	Decca F 13819	[written by Pierre Kartner,Martyn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Father Abraham in Smurfland	Father Abraham and The Smurfs	11.1978	19[11]	-	Decca SMURF 1	-

Skepta

Skepta, właściwie Joseph Junior Adenuga (ur. 19 września 1982r w Tottenhamie w Londynie) - brytyjski raper, autor tekstów, MC i producent muzyczny pochodzenia nigeryjskiego. Jego bratem jest Jme . Prekursor gatunku grime.

Skepta jest jednym z pionierów gatunku grime. Zaczynał swoją karierę jako DJ w grupie Meridian Crew. Następnie produkował utwory instrumentalne, z których najbardziej znane to "DTI" (wydany w 2003 roku) oraz "Private Caller" (2004). Po rozwiązaniu grupy Meridian Crew przez krótki okres był członkiem grupy Roll Deep. W 2005 roku założył wspólnie ze swoim bratem Jme oraz Wiley'em wytwórnię Boy Better Know oraz grupę o tej samej nazwie . Zasłynął pokonaniem Devilman'a w turnieju MC Lord Of The Mics w 2006 roku.

Skepta wydał swój debiutancki album studyjny o nazwie "Greatest Hits" w 2007 roku, a następnie album "Microphone Champion" w 2009 roku. Oba albumy zostały wydane niezależnie, we współzałożonej przez Skeptę wytwórni Boy Better Know, zanim w 2010 roku podpisał on kontrakt z wytwórnią All Around the World.

W tym samym roku Skepta osiągnął komercyjny sukces dzięki swojemu utworowi "Bad Boy", który zajął 26 miejsce na UK Singles Chart. Również tego samego roku jego utwór "Rescue Me" zajął 14 miejsce.

W 2014 Skepta wydał utwór "That's Not Me" nagrany ze swoim bratem Jme, z nadchodzącego albumu Konnichiwa. Utwór ten jest zerwaniem z komercyjną ścieżką kariery Skepty i powrotem do muzyki grime.

Skepta w 2015 roku kontynuuje powrót do swoich korzeni. W kwietniu tego roku wydał kolejny singiel z nadchodzącego albumu zatytułowany "Shutdown", który osiągnął na listach miejsce 18. Singiel został wydany w jego niezależnej wytwórni Boy Better Know, a on sam promuje swoją muzykę zarówno w mediach, jak i na "ulicy" - 30 kwietnia Skepta zorganizował w Londynie niezapowiedziany i nielegalny minikoncert (wideo) na parkingu w Hollywell Lane, który odbił się szerokim echem w mediach. Najnowszy utwór zyskał ogromną popularność, dzięki czemu sam Skepta oraz gatunek grime są coraz szerzej rozpoznawalne, również poza granicami Europy .

28 kwietnia 2019 roku zapowiedział swój nowy album, zatytułowany "Ignorance Is Bliss" . 9 maja wydał dwa single promujące krążek: "Bullet From A Gun" i "Greaze Mode" . Album światło dzienne ujrzał 31 maja 2019 roku .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rolex Sweep	Skepta	09.2008	86[1]	-	Data/MOS CATCO 142493145	[written by Skepta,Gareth Keane]
Sunglasses at Night	Skepta	03.2009	64[2]	-	Boy Better Know MIUCT 8019	-
Too Many Man	Skepta with Wiley featuring Boy Better Know	06.2009	79[4]	-	Boy Better Know	[written by Deshane Cornwall,Jamie Adenuga,Joseph Adenuga,Richard Cowie][produced by Skepta]
Bad Boy	Skepta	03.2010	26[7]	-	Boy Better Know JMECD 033	[written by Joseph Junior Adenuga,Greg Bonnick,Leon Price][produced by Agent X]
Rescue Me	Skepta	07.2010	14[8]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know CDGLOBE 1415	[written by Joseph Junior Adenuga,Greg Bonnick,Leon Price,P Renshaw][produced by Agent X]
Cross My Heart	Skepta featuring Preeya Kalidas	10.2010	31[3]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know CDGLOBE 1468	[written by J. Adenuga][produced by J. Adenuga]
So Alive	Skepta vs. N-Dubz	12.2010	99[1]	-	AATV/Island MIUCT 8021	[written by J. Adenuga,Contostavlos,Tulisa Contostavlos,Richard Rawson][produced by J. Adenuga]
Hold On	Skepta	01.2012	31[5]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know GBSXS 1100225	[written by J. Adenuga,Nick Atkinson,Sigurdur Sigtryggsson,Mustaq Uddi][produced by Mushtaq Omar Uddin,Siggi Sigtryggsson]
Make Peace Not War	Skepta	05.2012	29[2]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know GBSXS 1200052	[written by Joseph Junior Adenuga,Greg Bonnick,Leon Price][produced by Agent X]
Can You Hear Me? (Ayayaya)	Wiley featuring Skepta, JME & Ms D	11.2012	3[19]	-	One More Tune GBAHT 1200558	[platinum-UK][written by Richard Cowie,Joseph Adenuga,Jamie Adenuga,Dayo Olatunji][produced by Rymez,Sillkey]
That's Not Me	Skepta featuring JME	06.2014	21[3]	-	3 Beat/AATV GBSXS 1400096	[platinum-UK][written by Jamie Adenuga,Joseph Junior Adenuga][produced by Skepta]
Shutdown	Skepta	05.2015	39[5]	-	Boy Better Know GB7QY 1500024	[platinum-UK][written by Joseph Adenuga,Idris Elba,Daniel Mukungu][produced by Ragz Originale,Skepta]
Man	Skepta	04.2016	34[8]	-	Boy Better Know GB7QY 1500549	[silver-UK][written by Joseph Adenuga][produced by Skepta]
Konnichiwa	Skepta	05.2016	41[2]	-	Boy Better Know GB7QY 1500544	[produced by Skepta]
Numbers	Skepta featuring Pharrell Williams	05.2016	69[1]	-	Boy Better Know GB7QY 1500548	[written by Pharrell Williams,Joseph Junior Adenuga][produced by Pharrell Williams,Skepta]
Corn on the Curb	Skepta featuring Wiley and Chip	05.2016	73[1]	-	Boy Better Know GB7QY 1500546	[produced by Skepta]
Crime Riddim	Skepta	05.2016	88[1]	-	Boy Better Know GB7QY 1500547	[produced by Blakie]
Ding-a-Ling	Skepta with Stefflon Don	11.2017	64[1]	-	Polydor GBUM 71705372	-
Pure Water	Skepta	05.2018	78[1]	-	Boy Better Know QM4TX 1803585	[written by Joseph Adenuga][produced by Skepta]
Praise the Lord (Da Shine)	A$AP Rocky featuring Skepta	06.2018	18[21]	45[8]	ASAP Worldwide/Polo/RCA USRC 11800930	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Rakim Mayers,Joseph Adenuga,Hector Delgado][produced by Skepta][22[8].R&B Chart]
Energy (Stay Far Away)	Skepta with Wizkid	07.2018	59[15]	-	Boy Better Know QM4TX 1885995	[gold-UK][written by Joseph Adenuga,Ayodeji Ibrahim Balogun][produced by Sarz]
Money Right	Dizzee Rascal featuring Skepta	09.2018	68[2]	-	Island GBUM 71805101	-
Greaze Mode	Skepta with Nafe Smallz	05.2019	18[9]	-	Boy Better Know QM6MZ 1960807	[silver-UK][written by Joseph Adenuga,Nathan Adams,Clayton Gavin,Andrew Mair,Vonkeli Williams][produced by Skepta]
Bullet from a Gun	Skepta	05.2019	32[6]	-	Boy Better Know QM6MZ 1960806	[written by Joseph Adenuga,Daniel Mukungu][produced by Skepta,Ragz Originale]
Inglorious	Slowthai featuring Skepta	05.2019	50[2]	-	Method GBAKX 1900012	[written by Tyron Frampton][produced by JD. Reid]
What Do You Mean?	Skepta featuring J Hus	06.2019	14[8]	-	Boy Better Know QM6MZ 1960810	[silver-UK][written by Joseph Adenuga,Momodou Jallow,Ayodele Oyadare][produced by iO]
Back to Basics	Headie One featuring Skepta	07.2019	42[4]	-	Relentless GBARL 1900748	-
Kiss and Tell	Skepta with AJ Tracey	11.2019	31[3]	-	Boy Better Know QMBZ 91970052	-
Papi Chulo	Skepta with Octavian	03.2020	37[9]	-	Black Butter QM4TX 2039607	[produced by YoungKio]
Waze	Skepta with Chip and Young Adz	04.2020	18[4]	-	SKC M29 ZZOPM 2002123	[written by Joseph Adenuga, Jahmaal Fyffe, Adam Williams][produced by Cardo]
Mains	Skepta with Chip and Young Adz	04.2020	32[3]	-	SKC M29 ZZOPM 2002121	-
Demons	Skepta with Chip and Young Adz featuring Dirtbike LB	04.2020	47[1]	-	SKC M29 ZZOPM 2002124	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Microphone Champion	Skepta	06.2009	103[2]	-	Boy Better Know JME 030	[produced by Skepta,Bless Beats,Boom Productions,Chad Jackson,Jme,Rudekid,Silencer]
Doin' It Again	Skepta	02.2011	19[5]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know GLOBECD 98	[produced by Skepta,Agent X,S-X, Drew]
Blacklisted	Skepta	12.2012	72[1]	-	3 Beat/AATV 5037128191711	-
Konnichiwa	Skepta	05.2016	2[32]	160[1]	Boy Better Know BBKS 004CD	[gold-UK][produced by Skepta,Blakie,Footsie,Jason Adenuga,Pharrell Williams,Ragz Originale]
Ignorance Is Bliss	Skepta	06.2019	2[12]	-	Boy Better Know BBKS 015CD	[silver-UK][produced by Skepta,Ragz Originale,Ayo,IndigoChild Rick,Trench]
Insomnia	Skepta with Chip and Young Adz	04.2020	3[5]	-	SKC M29 SKCM 29CD01	[produced by Adrian Francis, Ayo B, Cardo, Curtis James, Da Beatfreakz ,Fanatix, Jacques Toni, Mark Waxkirsh, Money Montage, Rxwntree, Skepta, SOS, Supreme & Styles]

poniedziałek, 23 listopada 2020

Joe Darion

Joe Darion [ ur. 30.01.1911r New York City, New York, USA-zm. 16.06.2001 in Lebanon, New Hampshire, USA ] amerykański autor tekstów,najbardziej znany z libretta do Man of La Mancha.

Autor tekstów („The Impossible Dream”, „Changing Partners”, „Ricochet”) i autor, wykształcony w City College of New York. Napisał muzykę sceniczną na Broadwayu do „Shinbone Alley ” i „Man of La Mancha”. Dołączył do ASCAP w 1951 roku. Pisał dla radia, telewizji, filmu, teatru i na koncerty.

Do jego głównych współpracowników muzycznych należą: George Kleinsinger, Ezra Laderman, Guy Wood, John Benson Brooks, Herman Krasnow i Mitchell Leigh. Jego popularne kompozycje to także "A Woman Wouldn't Be a Woman", "Toujours Gai", "Christmas Is a Feeling In Your Heart", "The Growing-Up Tree", "The Ho Ho Song", "The Midnight Train", "The Lollipop Tree", "The Goonie Bird Song" and "Little Red Train to the Zoo".

Kompozycje Joe Dariona na listach przebojów

  [with  Red Buttons,Jack Wolf]
05/1953 The Ho Ho Song   Red Buttons 9.US 


[with   Larry Coleman & Norman Gimbel]
10/1953 Ricochet (Rick-O-Shay)  Teresa Brewer 2.US 
12/1953 Ricochet   Joan Regan 8.UK

[with  Larry Coleman]
11/1953 Changing Partners   Patti Page 3.US
12/1953 Changing Partners  Kay Starr 7.US/4.UK
01/1954 Changing Partners   Dinah Shore 12.US
03/1954 Changing Partners  Bing Crosby 9.UK

[with  Robert Allen, John Benson Brooks]
11/1955 There Should Be Rules (Protecting Fools Who Fall in Love)   Betty Madigan 54.UK


[with Mitch Leigh]
06/1966 The Impossible Dream (The Quest)   Jack Jones 35.US 
03/1968 The Impossible Dream   The Hesitations 42.US
07/1968 The Impossible Dream   Roger Williams 55.US
11/1992 The Impossible Dream   Carter the Unstoppable Sex Machine 21.UK
12/2008 The Impossible Dream   Rhydian 91.UK
08/2013 The Impossible Dream   Richard & Adam 190.UK

Ivo Robić

Ivo Robić (ur . 28 stycznia 1923 r. W Garešnicy koło Bjelovaru , Królestwo Jugosławii , dziś Chorwacja ; zm. 9 marca 2000 r. W Rijece ) był jugosłowiańsko - chorwackim piosenkarzem pop .
Robić rozpoczął karierę muzyczną, studiując w Konserwatorium w Zagrzebiu, aby zostać nauczycielem muzyki. Podczas studiów uczył się gry na fortepianie , saksofonie , klarnecie , flecie i skrzypcach basowych . Poza studiami pracował jako śpiewak z orkiestrą taneczną Radia Zagrzeb.

Został odkryty przez jugosłowiańską wytwórnię Jugoton , która wydała swoją pierwszą płytę z Robiciem w 1948 roku. Do 1977 roku Jugoton Ivo Robicia miał około 100 płyt, co uczyniło go jedną z najbardziej utytułowanych gwiazd jugosłowiańskich. Od 1977r nagrywał płyty dla czechosłowackiej wytwórni Supraphon. Na początku lat pięćdziesiątych Robić zaczął koncertować za granicą, m.in. w Czechosłowacji, Austrii i NRD .

Robić po raz pierwszy pojawił się w Niemczech w 1955 roku w Hof (Saale) . Ale dopiero w 1958 roku doszło tutaj do zawarcia kontraktu płytowego. Inicjatywa wyszła od żony Robicia, która wysłała taśmy demo do różnych niemieckich wytwórni płytowych. Polydor jako jedyny wykazał zainteresowanie i zaprosił Robicia do testowania nagrań. Po odrzuceniu dwóch coverów nagranych w styczniu 1959 roku z tytułami Chessmen i Raya Petersona , pierwszy singiel Robicia z tytułami Morgen i Ay, ayay Paloma został wydany w maju 1959 roku . Producentem był Bert Kämpfert , który opiekował się Robiciem w kolejnych latach. Tytuł Morgen skomponował Peter Moesser , przez jakiś czas współpracował z Robiciem. Jutro stało się światowym sukcesem i sprzedało się w ponad milionie egzemplarzy w samych Niemczech, za co Robić otrzymał platynową płytę od swojej wytwórni muzycznej. Mimo że tylko osiągnął numer dwa w Niemczech w zestawieniu specjalistycznym czasopiśmie Musikmarkt otrzymał Brązowego Lwa z Radia Luxembourg . Amerykański magazyn muzyczny Billboard umieścił również niemiecki oryginalny tytuł, który został opublikowany przez wytwórnię Laurie , w swoim Hot 100 .Singiel utrzymywał się tam przez 14 tygodni i awansował na 13. miejsce. Polydor wypuścił tytuł w Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnął 23 miejsce na listach przebojów. Z drugim nagraniem z Ivo Robiciem, Polydor od początku przyjął dwutorowe podejście. Niemiecki tytuł Muli-Song ukazał się w tym samym czasie w Niemczech i USA, ale w Stanach Zjednoczonych w angielskiej wersji The Happy Muleteer . Ta wersja wróciła również na Billboard Hot 100 , była tam notowana przez pięć tygodni i awansowała na 58. miejsce. Robić trafił do amerykańskiej rozrywki, więc został zaproszony na występy w Perry Como Show , Ed Sullivan Show i Dick Clark Show .

Podczas gdy Muli-Song w Niemczech uplasowała się na siódmym miejscu, Robić odniósł sukces numer jeden w 1961 roku dzięki coverowi amerykańskiego tytułu Save the Last Dance for Me zespołu Drifters . Wersja niemiecka Mit 17 fängt das Leben erst an była notowana na rynku muzycznym przez 32 tygodni, a w marcu 1961 roku zajęła pierwsze miejsce w dwóch tygodniowych ocenach. Tym razem Radio Luxemburg przyznało mu Srebrnego Lwa. Następnie Ivo Robić osiągnął szczyt swojej kariery w Niemczech. Tylko z tytułem Ein ganzes Leben lang , wydanym w 1962 r. , coverem przeboju Raya Charlesa I Can't Stop Loving You, wrócił do pierwszej dziesiątki (8. miejsce).

Potem rynek muzyczny umieszczał go w niższych szeregach tylko trzy razy, aż do 1967 roku. W 1968 roku Bert Kämpfert przeszedł na emeryturę jako producent, aby poświęcić więcej czasu własnej karierze, a nagrania Robicia nadzorował Kai Warner . Robić ostatecznie osiadł w Chorwacji, gdzie wraz z żoną Martą miał dom w małej wiosce rybackiej Ičićiposiadane na chorwackiej riwierze. W Jugotonie kontynuował wydawanie płyt na rynek jugosłowiański. Przez ostatnie kilka lat, aż do śmierci, był honorowym przewodniczącym Chorwackiego Związku Muzyków. Zmarł w 2000 roku w wieku 77 lat w wyniku operacji dróg żółciowych w szpitalu w Rijece. Znalazł swoje ostatnie miejsce spoczynku na cmentarzu Mirogoj w Zagrzebiu .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Morgen/Ay, Ay, Ay Paloma	Ivo Robić	08.1959	23[1]	13[17]	Laurie 3033	[written by Peter Moesser][produced by Bert Kaempfert]
The Happy Muleteer/Rhondaly	Ivo Robić	01.1960	-	58[6]	Laurie 3045	[written by Peter Moesser, Joe Sherman][produced by Bert Kaempfert]

Elle King

Elle King (wł. Tanner Elle Schneider) urodziła się 3 lipca 1989 roku w Los Angeles, w stanie Kalifornia. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Jest amerykańską piosenkarką, autorką tekstów oraz aktorką. Jej styl muzyczny to country, soul, rock i blues. Jest córką znanego aktora komediowego Roberta Schneidera oraz modelki London King.

Dorastała w Ohio . Jako dziewięciolatka słuchając punk rocka -żeński zespół Donnas postanowiła zostać wokalistką. W wieku 13 lat zaczęła grać na gitarze . Banjo zostało dodane później. W wieku 16 lat King jako muzyk uliczny deptała po Nowym Jorku i okolicach, ale potem przeniosła się do Filadelfii, aby uczęszczać do miejscowej szkoły artystycznej zajmującej się malarstwem i filmem. Po ukończeniu szkoły spędziła trochę czasu w Kopenhadze i Los Angeles, ale potem wróciła do Nowego Jorku, osiadła na Brooklynie i pracował między innymi w sklepie tatuażu na Lower East Side .

W 2010 roku King wystąpiła w filmie dokumentalnym Legends of La La . W marcu 2012 roku jej pierwszy singiel Good to Be a Man został wydany przez niezależną wytwórnię Fat Possum Records . Następnie podpisała kontrakt z RCA Records i w czerwcu tego roku wydała EP-kę The Elle King z czterema utworami, w tym piosenką z jej pierwszego singla Good to Be a Man . W tym samym roku King wystąpiła w telewizji w Big Morning Buzz Live i Late Show z Davidem Lettermanem .

We wrześniu 2014 roku singiel Ex's & Oh trafił do sklepów jako zwiastun debiutanckiego albumu Love Stuff z lutego 2015 roku . Po tym, jak album znalazł się na amerykańskich listach przebojów w marcu 2015 r. i awansował do pierwszej trzydziestki, singiel znalazł się również na amerykańskich listach przebojów w lipcu 2015 r., 10 miesięcy po wydaniu, i osiągnął numer 10. Dalsze wydania 2015 roku to cyfrowe single Catch Us If You Can w kwietniu i American Girl w maju. Obie piosenki można usłyszeć w komedii akcji Miss Bodyguard - In High Heels on the Run . American Girl jest coverem wersja hitu napisanego przez Toma Petty i wydana z jego zespołem The Heartbreakers w 1977 roku.

Również w 2015 roku King pojawiła się w różnych programach telewizyjnych, w tym The Tonight Show , The Late Late Show with James Corden , Live with Regis and Kathie Lee , Jimmy Kimmel Live! . Po raz pierwszy wystąpiła w telewizji w Niemczech w listopadzie tego roku w programie Inas Nacht oraz w grudniu na finale piątego sezonu The Voice of Germany , gdzie śpiewała Ex's & Oh’s ze wszystkimi kandydatami. Zaraz potem singiel, a tydzień później album wszedł na niemieckie listy przebojów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ex's & Oh's	Elle King	11.2015	15[19]	10[38]	RCA	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Elle King, Dave Bassett][produced by Dave Bassett]
America's Sweetheart	Elle King	04.2016	-	114[4]	RCA	[written by Elle King,Martin Johnson][produced by Martin Johnson]
Different for Girls	Dierks Bentley featuring Elle King	10.2016	-	42[20]	Capitol Nashville	[platinum-US][written by J. T. Harding ,Shane McAnally][produced by Ross Copperman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love Stuff	Elle King	11.2015	18[12	26[66]	RCA 88843098052	[gold-US][silver-UK][produced by John Hill,Dave Bassett,Jeff Bhasker,Martin Johnson,Jacknife Lee,Eg White]
Shake the Spirit	Elle King	11.2018	18[12]	68[1]	RCA 88310	[produced by Elle King, Matt Pence ,Greg Kurstin,Tim Pagnotta]

Nina Sky

Duet latynoskich sióstr z powodzeniem funkcjonujący na scenach reggaeton i r&b.
Posiadające portorykańskie korzenie bliźniaczki Natalie i Nicole (ur. 13.03.1986r) z domu Albino poznały piękny świat muzyki dzięki pasji ojczyma, który był didżejem. Uczył je też gry na gitarze i instrumentach perkusyjnych, istotnie przyczyniając się w ten sposób do związania przez dziewczyny planów na przyszłość z karierą muzyczną. Jako nastolatki regularnie ćwiczyły śpiew i brały udział w licznych przeglądach młodych talentów, rozwijały edukację muzyczną także jako didżejki.

Reprezentujące nowojorską dzielnicę Queens, dziewczyny zaczęły na początku XXI wieku wspólnie nagrywać pod szyldem Nina Sky - pierwszy człon nazwy był połączeniem pierwszych sylab ich imion, zaś drugi nawiązywał do popularnej mantry ludzi sukcesu - „sky is the limit” („niebo stanowi limit”). Ich talent docenił duet producencki The Jettsonz, który następnie przedstawił w 2004 r. dwójkę hiphopowemu didżejowi Cipha Sounds, związanemu z założoną przez duet The Neptunes wytwórnią star trak entertainment.

Nagrany wspólnymi siłami debiutancki numer uroczych bliźniaczek „Mova Ya Body” został oparty na słynnym karaibskim riddimie „Coolie Dance”. Zmysłowy śpiew sióstr Albino zgrabnie wpasował się w rytmicznie pulsujący podkład i szybko zwrócił na dziewczyny uwagę tysięcy fanów. Singiel dotarł do pierwszej dwudziestki listy the billboard HOT loo i był głównym motorem napędowym pełnogrającego debiutu dwójki, wydanego w podległym UNIVERSALOWI labelu NEXT PLATEAU.

Choć album Nina Sky nie wygenerował już hitów na miarę „Move...”, Portorykanki zostały jednymi z najbardziej popularnych kobiecych postaci na dynamicznie rozwijającej się scenie brzmień reggaeton - wyjątkowo energetycznej mieszanki reggae, muzyki latynoskiej i hip-hopu o przeznaczeniu klubowym. Seksowny śpiew sióstr pojawił się w wielu hymnach tego stylu, jak „Oye Mi Canto” (N.O.R.E., Daddy Yankee), „Mas Maiz" (N.O.R.E., Fat Joe) czy „Play That Song” (B-Real, Tony Touch). Artystki podjęły także współpracę przy stricte rapowych produkcjach takich postaci, jak The Alchemist
(„Key to the City”), Angie Martinez („Time to Go”), Red Cafe („Things You Do”) i Cassidy („Kicks n My New Dress”).
Premiera drugiego pełnego wydawnictwa śpiewających często jednym głosem wokalistek przekładana jest od 2006 roku. Według najnowszych informacji odbędzie się ona pod koniec 2008 roku w POLO records (podległe j records). Materiał Musical zapowiedziały już dynamiczne numery „Clothes Off’, „Sugar Daddy”, „Flippin’ That” i „Curtain Call” (w ostatnich dwóch gościnnie Rick Ross).

Miał on mieć premierę 27 lipca 2007 roku, jednak płyta nie została wydana. Pod koniec 2007 roku Nina Sky opuściły wytwórnię Universal i zaczęły śpiewać dla J Records.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Move Ya Body	Nina Sky featuring Jabba	05.2004	6[13]	4[26]	J-Time 002570	[gold-US][silver-UK][written by Nicole Albino ,Natalie Albino, Cordel Burrell, Luis Diaz, Paul George ,Curtis Bedeau ,Gerald Charles, Brian George ,Elijah Wells, Lionel Bermingham][produced by Elijah Wells, Lionel Bermingham][14[25].R&B Chart][sample z "Can You Feel The Beat"-Lisa Lisa and Cult Jam;"Coolie Dance Rhythm"-Cordell Burrell]
Oye Mi Canto	N.O.R.E. featuring Nina Sky, Daddy Yankee, Gem Star & Big Mato	08.2004	-	12[22]	Roc-A-Fella 003967	[written by Natalie Albino,Nicole Albino,Raymond Ayala,R. Ramirez,Victor Santiago,Edwin Almonte,Linnette Vasquez][produced by SPK][24[24].R&B Chart]
Turnin' Me On	Nina Sky featuring Jabba	01.2005	-	-	Next Plateau	[written by Nicole Albino, Natalie Albino ,Luis Diaz, David Shayman, Dwayne Chin-Quee][produced by Cipha Sounds ,Disco D ,Supa Dups, M. "Khan" Chin][74[8].R&B Chart]
Hold You Down	The Alchemist featuring Nina Sky & Prodigy	01.2005	-	95[4]	ALC 9670	[written by Alan Maman, Albert Johnson, Nicole Albino, Natalie Albino, Gregory W. Jackson, Al Kooper][produced by The Alchemist][47[20].R&B Chart]
Play That Song	Tony Touch featuring Nina Sky and B-Real	07.2005	-	113[1]	EMI	[written by Natalie Albino, Nicole Albino, Vladimir Felix, Louis Freese, Stephen Hague, Joseph Hernandez, Malcolm McLaren, Ronald Larkins, Robert Andrews, Tyrone Price][produced by DJ Sonic, DJ Blass][122.R&B Chart]
Curtain Call	Nina Sky featuring Rick Ross	09.2008	-	-	Polo Grounds	[written by Robert Smith ,Robert Waller ,William Roberts, Jr.][produced by Robert "EST" Waller, Bryan Leach, Cipha Sounds, Jamal Landlord, Nicole Albino, Natalie Albino ,Mr. Morgan, Big Bert][79[6].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nina Sky	Nina Sky	07.2004	-	44[12]	Next Plateau 002739	[gold-US][produced by Eddie O'Loughlin,Nicole Albino,Natalie Albino, Lionel Bermingham, M. "Khan" Chin, The Jettsonz, Cipha Sounds, Supa Dups ,Will Divide ,Disco D ,Jamal Landlord ,George Charles, E.J. Wells, Cordel Burrell, Curtis Bedeau]

Nicole Wray

Nicole Monique Wray (ur. 01.07.1981r Salinas (Kalifornia, USA). Wokalistka, aktorka i modelka, była podopieczna Missy Elliott. Jej związek z raperem Cam’ronem był przez pewien czas pożywką dla prasy bulwarowej, a parę często porównywano do duetu Jay-Z - Beyonce. Bardzo urodziwa i obdarzona dobrym głosem Wray jeszcze jako dziecko przeprowadziła się wraz z rodzicami do położonego w Wirginii miasta Portsmouth. Tam poznała i zaprzyjaźniła się z Missy, która szybko dostrzegła drzemiący w Nicole talent i zaprosiła do gościnnego udziału na przełomowym albumie Supa Dupa Fly (1997), gdzie wystąpiła w nagraniu „Gettaway”. Niedługo później Elliott podpisała z Wray umowę wydawniczą, czyniąc ją pierwszą artystką w katalogu goldmind inc.

Właśnie w goldmind/ elektra jesienią 1998 r. ujrzała światło dzienne jedyna wydana oficjalnie płyta Nicole - Make It Hot. Krążek, którego produkcji podjęli się m.in. Timbaland i Missy Elliott, szybko dotarł do 5. miejsca na liście billboardu, ale nie spotkał się z entuzjastycznymi recenzjami. Materiał został zdominowany przez gościnne udziały i produkcję, nie dając Wray wielkiej szansy na pokazanie swych możliwości. Co prawda udało się wypromować trzy single z płyty - „Make It Hot", „Without You” i „Eyes Better Don’t Wander”, jednak generalnie debiutowi Nicole towarzyszyło uczucie niedosytu i zawodu.

Kolejne dwa albumy nagrane przez Wray nie ukazały się nigdy w oficjalnym obiegu. Najpierw elektra wstrzymała premierę albumu Elektric Blue (2001), a w 2005 r. damon dash music group, gdzie artystka trafiła po rozłamie w Roc-A-Fella records, z którym to labelem miała podpisany kontrakt, nie zdecydowało się na wydanie ukończonego już krążka Lovechild. Niezrażona tym wszystkim wokalistka podpisała w 2006 r. umowę z Family Over Everything ENTERTAINMENT i rozpoczęła pracę nad kolejną płytą - Young Talented & Beautiful.

Pełna niefortunnych zdarzeń kariera muzyczna Nicole Wray nie jest jedynym polem aktywności artystki. Z powodzeniem sprawdza się jako modelka i aktorka.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Make It Hot	Nicole featuring Mocha and Missy Elliott	06.1998	22[4]	5[23]	Gold Mind 64 110	[gold-US][written by Missy Elliott,Tim Mosley,A. Richards][produced by Timbaland][2[27].R&B Chart]
I Can't See	Nicole featuring Mocha and Missy Elliott	10.1998	55[2]	-	East West E 3801 [UK]	[written by Brian Alexander Morgan, Cynthia Loving][produced by Brian Alexander Morgan][60[8].R&B Chart]
I Like Control	DJ Clue? featuring Missy "Misdemeanor" Elliott, Nicole Wray and Mocha	02.1999	-	-	Roc-A-Fella	[written by M. Elliott,Mocha,N. Wray,E. Shaw,K. Ifill,R. DeBarge,El DeBarge,H. Tee][produced by DJ Clue?,Ken "Duro" Ifill][81[5].R&B Chart]
Eyes Better Not Wander	Nicole	04.1999	-	-	EastWest	[written by J. Peacock, S. Garrett][produced by Smokey][71[10].R&B Chart]
All N My Grill	Missy "Misdemeanor" Elliott featuring Big Boi of Outkast& Nicole	06.1999	-	64[14]	Gold Mind	[written by MC Solaar, M. Elliott, T. Mosley][produced by Timbaland][16[22].R&B Chart]
I'm Lookin'	Nicole	08.2001	-	-	Gold Mind 67 214	[written by Balewa Muhammad, Cliff Lighty, Darren Lighty, Edward Ferrell, Nicole Wray][produced by Darren Lighty, Eddie F][66[7].R&B Chart]
If I Was Your Girlfriend	Nicole Wray	09.2004	-	-	Roc-A-Fella 003999	[written by A. Hooker, A. Lewis, W. Beck, C. Satchell, J. Williams, L. Bonner, M. Jones, M. Pierce, N. Wray, R. Middlebrooks][produced by Boola][57[20].R&B Chart][sample z "Fire"-Ohio Players]
Do Your Thing	Cam'Ron featuring Nicole Wray	12.2005	-	-	Diplomatic Man	[written by C. Giles, Kyle Proctor, M. Armstead, M. Hip Armstead, N. Wray][produced by Bliz][65[6].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Make It Hot	Nicole	09.1998	94[1]	42[9]	EastWest 62 209	[produced by Missy Elliott,Merlin Bobb,Sylvia Rhone,Big Baby, Dent ,Kevin Hicks, Donald "Lenny" Holmes, Brian Alexander Morgan, Suga Mike, Smokey of Playa ,Timbaland, Gerard "Soundman" Thomas]

Don Robertson

Donald Irwin Robertson (ur. 5 grudnia 1922r - zm. 16 marca 2015r) był amerykańskim autorem tekstów piosenek i pianistą, występującym głównie w country i popularnych gatunkach muzycznych . Został wprowadzony do Nashville Songwriters Hall of Fame w 1972 roku. Jako wykonawca trafił do pierwszej dziesiątki w USA z „ The Happy Whistler ” w 1956 roku. W tym samym roku utwór osiągnął 8. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli . Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i otrzymał złoty krążek .

Chociaż Robertson podpisał kontrakt z Capitolem w czasie, gdy wydawał swój największy przebój , następnie podpisał kontrakt z RCA Victor . Wraz z Halem Blairem (z domu Harold Keller Brown; 1915–2001) skomponował lub współtworzył wiele hitów dla innych muzyków, w tym dla Elvisa Presleya, który nagrał kilkanaście piosenek Robertsona, z których pięć pojawiło się w licznych filmach Presleya. Zmarł w 2015 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Happy Whistler/You're Free To Go	Don Robertson	01.1956	-	6[20]	Capitol 3391	[written by Don Robertson]
Tennessee Waltz/ Feather In The Wind	Don Robertson	07.1961	-	117[2]	RCA Victor 7909	[written by Redd Stewart, Pee Wee King]

Kompozycje Dona Robertsona na listach przebojów

  [with  Jack Rollins]
  .1954 I Don't Hurt Anymore   Dinah Washington 3.R&B
  .1954 I Don't Hurt Anymore   Hank Snow 1.Coumtry Chart
12/1962 Does He Mean That Much to You?   Eddy Arnold 98.US

[with Howard Barnes]
  .1954 I Really Don't Want to Know   Eddy Arnold 1.Country Chart
04/1954 I Really Don't Want to Know   Les Paul & Mary Ford 11.US
05/1960 I Really Don't Want to Know   Tommy Edwards 18.US
09/1962 I Really Don't Want to Know  Solomon Burke 93.US
02/1963 I Really Don't Want to Know  Esther Phillips 61.US
09/1966 I Really Don't Want to Know   Ronnie Dove 22.US
12/1970 I Really Don't Want to Know   Elvis Presley 21.US

[solo]
07/1955 Hummingbird   Les Paul & Mary Ford 7.US
09/1955 Humming Bird   Frankie Laine 17.US/16.UK
11/1955 Magic Fingers   Eddie Fisher 52.US
04/1956 The Happy Whistler   Don Robertson 6.US/8.UK
06/1956 Born to Be with You   The Chordettes 5.US/8.UK
06/1956 The Happy Whistler   Cyril Stapleton 22.UK
05/1960 Born to Be with You   The Echoes 101.US
03/1962 Anything That's Part of You   Elvis Presley 31.US
02/1963 They Remind Me Too Much of You   Elvis Presley 53.US
02/1964 I Love You More and More Every Day   Al Martino 9.US
08/1964 Thank You for Loving Me  Al Martino 118.US
06/1965 Born to Be with You   The Capitol Showband 126.US
08/1966 Born to Be with You  The Silkie 133.US
08/1967 There's Always Me   Elvis Presley 56.US
11/1968 Born to Be with You   Sonny James 81.US/1.Country Chart
06/1973 Born to Be with You   Dave Edmunds 5.UK
06/1976 Born to Be with You   Dion 108.US

[with  Hal Blair]
05/1960 Please Help Me, I'm Falling   Hank Locklin 9.UK/8.US/1.Country Chart
07/1960 Please Help Me I'm Falling   Rusty Draper 54.US
10/1960 Please Help Me, I'm Falling   Homer and Jethro 101.US
10/1964 Ringo   Lorne Greene 1.US/22.UK
08/1965 I'm Yours   Elvis Presley 11.US

[with  Hal Blair,Skeeter Davis]
06/1960 (I Can't Help You) I'm Falling Too   Skeeter Davis 39.US

[with  Lou Herscher]
02/1972 You're Free to Go   Jim Reeves 48.UK

niedziela, 22 listopada 2020

Dick Robertson

Dick Robertson ( ur. 3 lipca 1903r-zm.1979r) był popularnym amerykańskim wokalistą big bandowym i autorem tekstów z lat 30 i 40 -tych. Śpiewał dla wielu liderów zespołów, takich jak Leo Reisman i Roger Wolfe Kahn and His Orchestra, a także był na liście artystów w Banner Records .

W rzeczywistości był jednym z najbardziej płodnych wokalistów z Nowego Jorku (razem z Irvingiem Kaufmanem , Chickiem Bullockiem , Scrappy Lambertem , Elmerem Feldkampem, Paulem Small and Smith Ballew) na dziesiątkach płyt z końca 1928 roku do połowy lat trzydziestych XX wieku. Seria płyt wydanych w Melotone / Perfect / Banner / Oriole / Romeo, Crown, Bluebird w latach 1930-1934 została wydana pod jego nazwiskiem lub jest wymieniona w wydaniu z 2010 roku „American Dance Bands on Record and Film (1915-1942)” przez Richarda J. Johnsona i Bernarda H. Shirleya pod jego nominalnym przywództwem.

Jego ostatnia sesja nagraniowa jako wokalisty miała miejsce w 1949 roku. Używał również pseudonimu Bob Richardson do niektórych nagrań w Mayfair Records .

Jako autor piosenek, jego największym hitem był „ We Three (My Echo, My Shadow and Me) ” z 1940 roku. Wersja piosenki Sinatry została ponownie wydana na The Song Is You (album) i ponownie w Frank Sinatra & Tommy Dorsey Orchestra . Jukebox Ella: The Complete Verve Singles, Vol. 1 .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Toodle-Oo	Dick Robertson & His Orchestra	06.1937	-	16[2]	Decca 1260	[written by Carmen Lombardo & John Jacob Loeb]
On a Little Dream Ranch	Dick Robertson & His Orchestra	07.1937	-	14[2]	Decca 1283	[written by Billy Hill]
The Merry-Go-Round Broke Down/Good Mornin'	Dick Robertson & His Orchestra	07.1937	-	A:12[2];B:20[1]	Decca 1334	[A:written by Cliff Friend & Dave Franklin][B:piosenka z filmu "Mountain music"]
Sailboat in the Moonlight	Dick Robertson & His Orchestra	09.1937	-	10[2]	Decca 1367	[written by Carmen Lombardo & John Jacob Loeb]
Blossoms on Broadway/You Can't Stop Me from Dreaming	Dick Robertson & His Orchestra	10.1937	-	A:5[11];B:11[2]	Decca 1415	[A:written by Ralph Rainger & Leo Robin][B:written by Cliff Friend & Dave Franklin]
Rollin' Plains/I Want You For Christmas	Dick Robertson & His Orchestra	12.1937	-	16[1]	Decca 1498	[written by Walter Samuels, Leonard Whitcup & Teddy Powell]
That Old Gang of Mine	Dick Robertson & His Orchestra	12.1937	-	14[2]	Decca 1536	[written by Billy Rose, Mort Dixon & Ray Henderson]
Cry, Baby, Cry/Oh! Ma-Ma! (The Butcher Boy)	Dick Robertson & His Orchestra	03.1938	-	A:9[3];B:7[7]	Decca 1726	[A:written by Jimmy Eaton & Terry Shand][B:written by Lew Brown, Paolo Citorello & Rudy Vallée]
Rancho Grande	Dick Robertson & His Orchestra	09.1938	-	5[5]	Decca 1979	[written by Emilio Donato Uranga , Juan Del Moral & Hartley Costello]
I'm Building a Sailboat of Dreams	Dick Robertson & His Orchestra	04.1939	-	10[2]	Decca 2364	[written by Cliff Friend & Dave Franklin]
Pippinella/Where Do You Work-A, John? (Push-a Push-a Push)	Dick Robertson & His Orchestra	06.1939	-	12[2]	Decca 2497	[written by Barney Salera, Addy Britt & Sammy Mysels]
Ma (He's Making Eyes at Me)	Dick Robertson & His Orchestra	02.1940	-	12[6]	Decca 2920	[written by Con Conrad & Sidney Clare]
Goodbye Little Darlin', Goodbye/I'll Never Smile Again	Dick Robertson & His Orchestra	09.1940	-	22[1]	Decca 3304	[written by Johnny Marvin & Gene Autry]
We Did It Before (And We Can Do It Again)	Dick Robertson & His Orchestra	02.1942	-	22[1]	Decca 4117	[written by Cliff Friend & Charles Tobias]

Kompozycje Dicka Robertsona na listach przebojów

  [with Sammy Mysels]
  .1939 At Least You Could Say Hello  Connee Boswell 14.US 


[with  Nelson Cogane, Sammy Mysels]
10/1940 We Three (My Echo, My Shadow and Me)  The Ink Spots 3.US 
11/1940 We Three (My Echo, My Shadow and Me)   Tommy Dorsey and His Orchestra 3.US
  .1942 Yesterday's Gardenias   The Glenn Miller Orchestra 19.US
05/1956 Is There Somebody Else?   The Dream Weavers 87.US

[with Sammy Mysels & James F. Hanley]
11/1940 You Forgot About Me  Bob Crosby and His Orchestra 15.US

[with Frank Weldon, Al Hoffman]
05/1944 Good Night, Wherever You Are   Russ Morgan 6.US


[with   Frank Weldon & James Cavanaugh]
02/1945 A Little on the Lonely Side  Frankie Carle and His Orchestra 4.US 
02/1945 A Little on the Lonely Side  Guy Lombardo and His Royal Canadians 5.US
05/1945 A Little on the Lonely Side   Phil Moore Four 22.US

Paddy Roberts

John Godfrey Owen "Paddy" Roberts (ur. 18 stycznia 1910r - zm. 24 sierpnia 1975r), brytyjski autor tekstów i piosenkarz, który mieszkał w Devon w Anglii , wcześniej był prawnikiem i pilotem (służył w RAF podczas drugiej wojny światowej ). Następnie dołączył do BOAC i latał na Lockheed Constellations dla tej linii pod koniec lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku.

Roberts, który urodził się w Durbanie , RPA , odnosił sukcesy z wielu piosenek w latach 50 i 60-tych i pisał piosenki do kilku filmów. Wydał kilka płyt LP i EP z własnym materiałem, często zawierającym, jak na tamte czasy, nieco ryzykowne teksty . Jedną z jego najpopularniejszych i najbardziej zabawnych kompozycji, którą sam nagrał, była „The Ballad of Bethnal Green” , którą również nagrała Beatrice Lillie .

Roberts był pięciokrotnym zdobywcą nagrody Ivor Novello , czterech za pisanie piosenek i jedną za zasługi dla brytyjskiego przemysłu muzycznego. Był współautorem brytyjskiej listy przebojów z 1955 roku „ Softly, Softly ” śpiewanej przez Ruby Murray i „ Lay Down Your Arms ” Anne Shelton , która osiągnęła 1. miejsce na brytyjskiej liście singli w 1956 roku.

Roberts zmarł w sierpniu 1975 roku w Dartmouth, Devon w Anglii.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Strictly for Grown Ups	Paddy Roberts	09.1959	8[7]	-	Decca LF 1322	-
Paddy Roberts Tries Again	Paddy Roberts	09.1960	16[1]	-	Decca LK 4358	-

Kompozycje Paddy Robertsa na listach przebojów

  [with  Leo Towers, Desmond Cox, Harold Elton Box,Don Pelosi]
  .1937 When the Poppies Bloom Again   George Hall & His Orchestra 15.US 
  .1937 When the Poppies Bloom Again   Russ Morgan 8.US

[with Les Paul, Marcel Stellman]
07/1953 Johnny (Is the Boy for Me)   Les Paul & Mary Ford 15.US 

[with  Hans Gottwald]
02/1954 The Book   David Whitfield with Stanley Black and His Orchestra 5.UK

[with Mark Paul, Pierre Dudan]
01/1955 Softly Softly   Ruby Murray 1.UK

[with   Gerry Levine]
07/1955 Evermore   Ruby Murray 3.UK

[with Peter Hart]
11/1955 Meet Me on the Corner   Max Bygraves 2.UK

[with Derek Bernfield, Garfield De Mortimer]
12/1955 Pickin' a Chicken   Eve Boswell with Glen Somers and His Orchestra 9.UK

[with  Ake Gerhard, Leon Landgren, Gerhard]
08/1956 Lay Down Your Arms   Anne Shelton 1.UK /59.US
09/1956 Lay Down Your Arms   The Chordettes 16.US

[with   Lester Powell]
09/1956 You Are My First Love   Ruby Murray 16.UK 
02/1957 You Are My First Love   Nat King Cole 65.US

[solo]
04/1957 The World Is Mine   Malcolm Vaughan 26.UK

[with  Peggy Cochrane]
07/1959 The Heart of a Man   Frankie Vaughan 5.UK

[with  Carl Sandburg, Lee Hays]
05/1960 I Wanna Go Home (The Wreck of the John 'B')   Lonnie Donegan 5.UK

[with Jo Moutet, Robert Chabrier]
07/1960 Papa Loves Mama   Joan Regan 29.UK

Aardvarks

The Aardvarks to amerykański zespół rockowy z Muskegon w stanie Michigan, który działał w latach 1964-1968. Byli jedną z najpopularniejszych grup w rejonie Muskegon i nagrali trzy single, z których dwa zostały wydane przez wytwórnie Dave Kalmbacka Fenton Records z siedzibą w Sparcie w stanie Michigan . Zespół zdobył lokalny hit utworem „I'm Higher than I'm Down”, który jest obecnie uznawany za klasykę rocka garażowego, a ich twórczość jest wysoko ceniona przez kolekcjonerów i entuzjastów.

The Aardvarks, z Muskegon , Michigan , wzrosła z popiołów poprzednich grup , Hitchhikers w której występowali wokalista Daryl Dingler i perkusista Garey Walker, który odejdzie do utworzenia nowego zespołu pod koniec 1964 roku Początkowo skład składał się z lidera grupy Dinglera na wokalu i Walkera na perkusji, wraz z Johnem Carterem i Rickiem Spattem na gitarach. Po tym, jak Spatt wyjechał na studia, zespół zdecydował, że potrzebuje klawiszy, więc Dingler poprosił Ricka Kuertha, aby dołączył jako organista. Kuerth grał na klasycznym pianinie i znał Gary'ego Walkera w liceum, gdzie obaj grali na perkusji w orkiestrze marszowej.Zespół potrzebował basisty i ostatecznie znalazł Terry'ego Pottsa, aby wypełnić tę rolę.

Aardvarks zaczął przyciągać zwolenników w rejonie Muskegon. Podczas bitwy zespołów, która odbyła się w LC Walker Arena w 1966 roku, Chuck St. Louis podszedł do Darryla Dinglera i umówił się na spotkanie z zespołem. Stał się de facto menadżerem grupy i przekonał zespół, by zastąpił Johna Cartera Chrisem Johnsonem, utalentowanym gitarzystą, który był biegły w wymyślaniu akordów wielu piosenek z coverów, i sprowadził Jima Brittona i Don Heralda. St. Louis był w stanie pomóc zespołowi skoncentrować się na wyższym poziomie, zaszczepiając nowy poziom profesjonalizmu i dyscypliny. Przekonał zespół do stosowania trzyczęściowych harmonii i koordynował garderobę i ubiór zespołu, a także łączył grupę z profesjonalną agencją rezerwacyjną w Grand Rapids, organizował trasy podróży, planował zdjęcia reklamowe, kupował wysokiej jakości wzmacniacze Vox i system nagłaśniający dla zespół i ustalenie dobrze zorganizowanego harmonogramu prób. St. Louis zorganizował dla grupy nagrywanie dla Fenton Records w ich studiu nagraniowym Great Lakes w Sparta w stanie Michigan, które znajdowało się w wciąż czynnym kinie. Wytwórnia, teatr i studio były własnością Dave'a Kalmbacha, który wyprodukował sesje. Pierwszym singlem zespołu był ognisty „I'm Higher Than I'm Down” uzupełniony o „That's Your Way”, który ukazał się w maju 1966 roku w Vark Records. „I'm Higher than I'm Down” stał się hitem na lokalnej 40-tce i jest dziś uważany za klasykę rocka garażowego.Następnie grupa kontynuowała singlem „I Don't Believe” / „I Don't Need You”, który został wydany w regularnej wytwórni Fenton we wrześniu 1966 roku. Według Kuertha „Darryl sam napisał cały nasz oryginalny materiał i zaaranżował go”. Zespół nagrał dwie niewydane piosenki, hymn protestacyjny „People of the Land” i „I Can't Explain”.

W 1967 roku studio Eda VerSchure'a w Holland w stanie Michigan nagrali swój trzeci singiel „Cherrie Can't You Tell”/ „Let's Move Together”, który ukazał się w Forte Records, wytwórni , której właścicielem był Charlie Bowbeer, przyjaciel ich menadżera Chucka St. Louisa. Zespół pojawił się na podobnie jak Grateful Dead w regionalnie emitowanym programie telewizyjnym Swingin 'Time .

Menedżer zespołu, Chuck St. Louis, przedstawił grupę Harper and Rowe, duetowi śpiewającemu z Kanady, który szukał zespołu wspierającego. Perkusista Garey Walker wstąpił do armii i opuścił zespół. Zespół próbował kontynuować i spróbował byłego perkusisty z lokalnej grupy Shackelfosts, ale po jednym koncercie zdecydowali, że nie pasuje do utraty Walkera. Według Kuertha: „To było tak, jakby ktoś wyrwał nam serce i po prostu nie było to samo”. Terry Potts i Rick Kuerth opuścili grupę wkrótce potem, a Spatt zapisał się na studia. Dingler próbował utrzymać zespół razem z nowym składem, ale z niewielkim sukcesem. Aardvarks rozpadł się w 1968 roku.

Kuerth wstąpił do armii, a kiedy wrócił, grał w lokalnej grupie na początku lat 70-tych. Terry Potts i Don Harold nie żyją. Gitarzysta Jimmy Britton, który nadal mieszka w Muskegon, jest właścicielem studia nagrań i aktywnie działa na scenie muzyki country. Garey Walker pozostał w wojsku i został chorążym. Obecnie mieszka w Maryland i gra na perkusji w swoim kościele. John Carter jest na emeryturze i mieszka w Holland, Michigan. Daryl Dingler mieszka teraz w Grand Haven i zarządza polem golfowym. Podobnie jak Britton, ma studio nagrań i kolekcjonuje wzmacniacze Fendera . Kuerth jest teraz na emeryturze i nadal gra na klawiszach, gitarze i banjo.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Higher Than I'm Down/Thats Your Way	Aardvarks	05.1966	-	-	Vark 2058	[written by D. Dingler]
I Don't Believe/I Don't Need You	Aardvarks	09.1966	-	-	Fenton 2090	[written by D. Dingler]
Cherrie, Can't You Tell/Let's Move Together	Aardvarks	07.1967	-	-	Forte 2021	[written by D. Dingler][produced by Ed VerSchure]