czwartek, 30 lipca 2020

Kirlian Camera

Pod koniec lat trzydziestych dwudziestego wieku, rosyjski inżynier Siemion Dawidowicz Kilrian skonstruował aparat, który robił zdjęcia.. ludzkiej aury nazwany aparatem Kirliana (Kirlian Camera). Pół wieku później we Włoskim mieście Parma, zafascynowany zjawiskami paranormalnymi wokalista Angelo Bergamini trafił na prace Siemiona Kiliana i postanowił nazwać tak swój projekt muzyczny.

Początkowo skład oprócz Bergaminiego stanowili grający na klawiszach Fabrizio Chiari, basista Mauro Montacchini oraz wokalistka Simona Buja. W składzie tym zespół latem 1980 roku zadebiutował na scenie mediolańskiego Teatro Cristello na Italian Gay Pride party. Następnie własnym sumptem nagrano w 25 egzemplarzach kaasetę demo. Rozesłano ją do włoskich wytwórni płytowych, a firmą, która się odezwała była Italian Recordings. W jej to barwach zespół wydał debiutancką płytę "It Doesn't Master" oraz singel "Blue Room" który osiągnął wysokie noty na listach przebojów.

Po serii występów we włoskiej telewizji, zespołem zainteresował się koncern Virgin. Kirlian Camera był pierwszym włoskim projektem, który podpisał umowę z tą wytwórnią. W 1988r nakładem tego labelu ukazuje się drugi album Kirlian Camera zatytułowany "Eclipse das Schwarze Denkmal". Promował go singel "Austria". Po wydaniu Eclipse z zespołu odeszła Simona Buja a miejsce wokalistki zajęła Emilia Lo Jacono. Sam utwór pozostał jednym z napopularniejszych w historii zespołu. Początkowo Simonę zastępowała przez krótki czas Bianca Hoffmann-Santos. Oficjalną wokalistką została jednak Emilia Lo Jacono.

Następna płyta Todesengel The Fall of Life ukazuje się nakładem niezależnej wytwórni Heaven's Gate. Tutaj też nastapiła spora zmiana w stylu zespołu. Zaczął on skłaniać się w kierunku muzyki eksperymentalnej. Z tego też powodu pomimo, że grupa zdobyła sobie wierne grono fanów we Włoszech, Virgin zrezygnowała z wydawania zespołu.

Po jej wydaniu zespół ruszył w trasę obejmującą Niemcy, Austrię, Szwajcarię, Holandię zdobywając sobie coraz więcej oddanych fanów. Szczególnie dużą popularność Kirlian Camera zdobywa w Niemczech. W 1993 roku grupa gra specjalną trasę dla niemieckich fanów Tour Summer 1993 a towarzyszy im kultowy w pewnych kręgach zespół "Mephisto Waltz".
W 1998 roku niemiecki magazyn Der Spiegel publikuje artykuł zarzucając grupie rasizm i propagowanie faszyzmu. Dziennikarze dotarli do niemieckich neonazistów którzy Kirlian Camera wymienili jako ulubiony i "inspirujący" zespół. Wymowę artykułu w Spieglu wzmacniał image kapeli - wojskowe kurtki polowe, buty spadochronowe, odznaki z okresu wojny/ Zespół zareagował na zarzuty dodając do singla Burning Sea CDR, na którym wyjaśniają, że ich utwory nie mają nic wspólnego.
26 kwietnia 1999 roku grupa została do sądu przez socjalistę Alfreda Schuberta. Wydarzenie zostało rozdmuchane przez niedawną strzelaninę w Columbine High School w hrabstwie Colorado gdzie zamachowcy przyznali się do subkultury goth. Dostało się nie tylko Kirilian Camera ale też Death in June oraz Boyd Rice. Pomimo wydania wyjaśnień na CDR grupie nie pozwolono odpowiedzieć na artykuł w gazecie, co zasktkowało w akcjach antyfaszystkow i odwoływaniem występów aż do 2002 roku.

W 2000 roku do zespołu dołącza Elena Alice Fossi - młoda i utalentowana piosenkarka i kompozytorka sceny dark, protegowana Susanny Rigacci. Elena był już wówczas dobrze znana, współpracowała między innymi z Ennio Morricone. Muzycy wydają kolejne albumy "Still Air", "Les Pritempts Des Larmes", "Absentee" oraz kompilację "Uno" a Ellena w międzyczasie otwiera swój pierwszy poboczny projekt Siderartica wydając album "Night Parade".

W 2005 roku grupa wydaje płytę "Invisible Front. 2005" potwierdzając wyraźne ukierunkowanie zespółu w stronę electro-popu - obszaru, który jest ich naturalnym polem działania. Utwory jak "K-Pax", "The Path of Flowers" i "Dead Zone In The Sky" osiągaja wysokie noty na za niezależnych listach.

W 2006 roku Elena Alice Fossi, ówczesna liderka Kirlian Camera, przywiodła do życia nowy akt Spectra Paris zastępujący całkowicie jej poprzedni czyn - Siderartica. Elena stworzyła swój zespół z dziewczynami z zespołu wprowadzając też w swoją muzykę gości z Dope Stars Inc. oraz Punto Omega. Zespół zadebiutował w grudniu 2006 roku w Mediolanie grając jako support niemieckiego tria And One. Grupa zadebiutowała płytą "Dead Models Society (Young Ladies Homicide Club)", która powstała przy współpracy z koleżankami z jej poprzedniego bocznego projektu - Siderartica.
W 2008 roku projekt Kirlian Camera zakończył prace nad mini albumem zatytułowanym "Shadow Mission: Held V" wydany przez Out Of Line jako jako limitowana edycja kolekcjonerska. Zespół zapowiedział także wydanie kompilacji "the best of" pod tytułem "Odyssey Europa".
 
"Shadow Mission: Held V" zawiera singiel "Mission Walhalla IX", nową wersję "Heldenplatz", oraz niewydany dotąd cover utworu Pink Floyd - "Comfortably Numb". Dołączona będzie też oryginalna wersja "Heldenplatz" i kilka wcześniej niepublikowanych utworów. Po długich bataliach prawnych Elena Alice Fossi i Angelo Bergamini potwierdzili też wydanie albumu "the best of" pod wcześniej zapowiadanym tytułem "Odyssey Europa" (4CD).



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[Ita]
Komentarz
CommunicateKirlian Camera.1983--Memory MEMIX 001[written by A. Bergamini][produced by A. Zanni-S. Cundari]
EdgesKirlian Camera.1984--Italian EXIT M 520[written by A. Bergamini][produced by Allan Goldberg , Oderso Rubini ]
Blue Room/Call Me Kirlian Camera.1985--Italian EXIT 730[produced by Allan Goldberg , Angelo Bergamini , Oderso Rubini ]
Ocean/Nightship 451Kirlian Camera.1986--Virgin Dischi VIN 45208[written by A. Bergamini][produced by Allan Goldberg , Oderso Rubini ]
Helden Platz/BurialKirlian Camera.1987--Virgin Dischi VIN 45228[produced by Oderso Rubine]
Austria • Tor ZweiKirlian Camera.1988--Rose Rosse ROSE 4024[written by A. Bergamini][produced by A. Bergamini , G. Mallozzi , J. Fryer]
Le Printemps Des LarmesKirlian Camera.1995--Discordia DISC 064 [Ger]-
Your Face In The SunKirlian Camera.1996--Discordia DISC 081 [Ger]-
The Desert InsideKirlian Camera.1997--Uranium's Studio MZF 7553-
DriftingKirlian Camera.1998--Solar Plexus SOL-09[Ger][written by A. Bergamini]
The Burning SeaKirlian Camera.1999--Triton Triton 27 CD [Ger]-
Berliner MesseKirlian Camera.2004-- SmallVoices SVLE03-09/12-



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[Ita]
Komentarz
It Doesn't Matter, NowKirlian Camera.1983--A.T.G. KC900[produced by Kirlian Camera ]
Eclipse (Das Schwarze Denkmal) Kirlian Camera.1988--Rose Rosse ROSE 5021[produced by Angelo Bergamini , Graziano Mallozzi , John Fryer ]
Todesengel. The Fall Of LifeKirlian Camera.1991--Blue Rain BRCD 9471[produced by Emilia Lo Jacono]
SchmerzKirlian Camera.1992--Blue Rain Records BRCD 9473[produced by Mauro Montacchini ]
ErinnerungKirlian Camera.1994--Discordia DISC 038 CD [Ger]-
Solaris The Last CorridorKirlian Camera.1995--Discordia DISC 027 CD [Ger][produced by Angelo Bergamini ]
Pictures From Eternity - Bilder Aus Der EwigkeitKirlian Camera.1996--Discordia DISC 082 CD [Ger]-
Unidentified LightKirlian Camera.1999--Triton Triton 28 CD [Ger][produced by Angelo Bergamini ]
Invisible Front. 2005Kirlian Camera.2004--Sad Eyes TRI 202 CD [Ger]-
Coroner's SunKirlian Camera.2006-- [Trisol] Music Group GmbH TRI 252 CD [Ger][produced by Angelo Bergamini , Elena Alice Fossi ]

środa, 29 lipca 2020

Target Records

Target Records została założona przez Boba Wilsona na początku 1971 roku w New Bern w Północnej Karolinie.Pierwszymi artystami z którymi Wilson podpisał kontrakty byli Jack Reno i Alice Creech, na początku lutego 1971 r., oraz Markiem Howardem wkrótce potem.
We wrześniu 1971 r., wytwórnia podpisała kontrakt na dystrybucję w kraju z wytwórnią z Nashville, Mega Records i przeniosła swoją siedzibę do Nashville.

Po niepomyślnym starcie maja Alice Creech w maju 1971 r. singlem country "Hunter" (napisany wspólnie z Bobem Wilsonem) ,który został # 73, z coverem Band / Joan Baez ,"The Night They Drove Old Dixie Down" na stronie B, a następnie remake Gale Garnetta "We'll Sing in the Sunshine", z których oba osiągnęły Top-40 list country.

W październiku 1971 roku, Jack Reno miał hit z coverem Vanity Fare "Hitchin' A Ride ", który dotarł do # 12 na listach przebojów country.Następnymi przebojami Reno były przeróbki, "Heartaches By The Number"(# 26) i " Do You Want To Dance "(# 38)."Big Blue Diamond" Jacky Warda osiągnął 39 miejsce w lecie 1972 roku, ale to był łabędzi śpiew wytwórni. Do końca roku wytwórnia została wycofana z branży.

           Single na liście przebojów "Billboard"

Hitchin' a Ride Jack Reno .1971 12.Country Chart
Heartaches by the Number Jack Reno .1972 26.Country Chart
Do You Want to Dance Jack Reno .1972 38.Country Chart
The night they drove old Dixie Down Alice Creech .1971 33.Country Chart
We'll sing in the sunshine Alice Creech .1972 34.Country Chart

          Albumy na liście przebojów Billboard

T13-1313 - Hitchin' a Ride - Jack Reno [1972] 44.Country Chart

T.A. Records

T.A. ("Talent Associates")to wytwórnia, którą założył Steve Binder, zatrudniając Dennisa Lamberta jako dyrektora ds. artystycznych. Podpisano kontrakt nagraniowy z Jimmy Sealsem i Dash Crofts, którzy nagrali tam swoje pierwsze dwa albumy przed swoim przejściem do Warner Bros.

Lambert sprowadził także do wytwórni kanadyjską grupę o nazwie Original Caste i zostając współautorem ich wielkiego hitu "One Tin Soldier". Obie grupy i wokalista Dixie Lee Innis nagrali póżniej kilka albumów po zamknięciu TA Records.

Jedynym innym artystą, który wydał albumy dla TA był Lance LeGault, popularny aktor telewizyjny i filmowy. Legault urodził się w Chicago, miał miano "cajun" , występował na koncertach Elvisa Presleya na początku lat 60-tych. Był także regularnym gościem w TV show The A Team.

             Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

One Tin Soldier / Live for Tomorrow Original Caste 11.69 35.US
Mr. Monday / Highway Original Caste 04.70 119.US
Nothing Can Touch Me / Country Song Original Caste 07.70 114.US
Ain't That Tellin' You People / Watch the Children Original Caste 10.70 117.US

            Albumy na liście przebojów Billboard

TA 5004 - Down Home - Seals & Crofts [1970] #122 

Jagged Edge

Ceniony kwartet r&b;, którego promotorem był od początku znany producent Jermaine Dupri. Jagged Edge zyskali popularność dzięki doskonale rozpoznawalnym singlom i udziałom gościnnym, które w połączeniu z efektownym wyglądem członków kwartetu i licznym słowom poparcia ze strony innych artystów, zaowocowały spektakularnym sukcesem.

W przeciągu dziesięciu lat funkcjonowania grupy aż czternaście singli firmowanych przez Jagged Edge dotarło do czołowej setki notowania billboard hot r&b.; W skład formacji Jagged Edge weszli bracia bliźniacy - Brandon "Case Dinero" Casey i Brian "Brasco" Casey, ich kolega poznany podczas zajęć w lokalnym kościele Kyle "Quick" Norman, oraz dokooptowany do zespołu dzięki protekcji wokalistki Kandi Burruss (znanej chociażby z Xscape) - Richard Wingo. To właśnie dzięki Kandi, która pierwsza zwróciła uwagę na działalność utalentowanych przystojniaków, taśma demo Jagged Edge trafiła do rąk Jermainea Dupri, który latem 1997 r. bez większego wahania podpisał z grupą kontrakt, wcielając ją do swego labelu so so def.

Jeszcze w tym samym roku, jesienią, po zaledwie trzech miesiącach wytężonej pracy, ukazał się debiutancki album kwartetu. Nieoczekiwanie, ponieważ promujące krążek A Jagged Era singlowe nagrania "The Way You Talk", "I Gotta Be" i "Slow Motion" nie zyskały większego uznania, wyprodukowana przez Jermainea Dupri i Manuela Seala, Jr.-a płyta uzyskała bardzo przyzwoite recenzje i w niespełna pół roku okryła się złotym nakładem. Grupie udało się nagrać materiał stojący na równym, wysokim poziomie, z jednej strony przebojowy, z drugiej nie pozbawiony także delikatności i nastrojowości. Album był wypadkową nowoczesnego r&b; z domieszką soulu i klimatu new jack swing, przypominającego dokonania Jodeci i BLACKstreet. Fanom twórczość Jagged Edge przypadła do gustu i od momentu wydania A Jagged Era formacja stała się ważnym elementem sceny r&b.;

Na początku 2000 r. (18 stycznia) kwartet powrócił swoją najlepszą płytą w dyskografii-J.A. Heartbreak. Wyprodukowany przez Dupriego i Bryana-Michaela Coxa album przyniósł aż trzy wielkie hity - "He Cant Love You", "Lets Get Married" i "Promise". Każda z tych piosenek dotarła do czołowej piętnastki notowania singli billboardu, w wydatny sposób pomagając płycie osiągnąć status podwójnej platyny. Choć album nie zyskał tak wysokich recenzji jak debiutancki materiał, Jagged Edge za sprawą świetnej sprzedaży, serii wyprzedanych koncertów, dwóch nagród soul train (za singiel "Lets Get Married" i w kategorii Najlepszy album) oraz nominacji do american music awards i bet awards, uzyskali status niezwykle istotnych graczy, chętnie zapraszanych przez innych twórców (m.in. Fabolousa - hit "Trade It All, Pt. 2" i Nivee w "Don't Mess With My Man" - przebój nr 8 na liście billboardu) do wspólnych nagrań.

Doskonałą passę Jagged Edge podtrzymali wydanym w wakacje 2001 r. przebojowym krążkiem Jagged Little Ihrill (nazwa jest wesołym nawiązaniem do bestsellerowego wydawnictwa Alanis Morissette Jagged Little Pill), który promował singlowy hit "Where the Party At" z gościnnym udziałem Nellyego. Nagranie to okazało się największym przebojem w historii grupy, docierając do trzeciej pozycji listy billboardu i uzyskując nominację do nagrody grammy. Płyta dotarła do 3. miejsca listy najlepiej sprzedających się krążków za Oceanem i osiągnęła platynowy nakład.

Popularne single "Goodbye" i "I Got It" pomogły grupie w utrzymaniu jeszcze przez pewien czas silnej pozycji na scenie r&b;, ale już po 2002 r. akcje kwartetu zaczynały powoli słabnąć. Wiązało się to z pewnym wyczerpaniem formuły męskich formacji w stylu Jagged Edge, Next, czy BLACKstreet, które traciły na znaczeniu na rzecz popularnych wokalistów i artystów, tworzących muzykę znacznie bardziej nawiązującą do stylistyki neo-soul (m.in. Musiq, Antliony Hamilton czy Rahsaan Patterson).

Miało to znaczne przełożenie na słabszą sprzedaż kolejnych płyt grupy. O ile jeszcze albumy Hard (2003) i Jagged Edge (2006) znalazły ponad pół miliona nabywców, okrywając się złotem i dochodząc do - odpowiednio - 3. i 4. pozycji na liście billboardu, o tyle wydane w 2007 r. Baby Makin' Project przeszlo zasadniczo bez większego echa, sprzedając się w ok. 150 tys. egzemplarzy. W międzyczasie grupa zmieniła aż dwa razy wydawcę. Najpierw w 2003 r. Jagged Edge opuścili so so def na rzecz arista records, by w 2007 r. powrócić pod skrzydła Jermainea Dupri i so so DEF, tyle że już w ramach island def jam.

Członkowie kwartetu utworzyli ponadto własną oficynę 581 music, nie chcąc więcej być uzależnionym od polityki wydawniczej wielkich labeli. Kwartet Jagged Edge odegrał istotną rolę w szczytowej fazie popularności muzyki r&b; rodem z Atlanty. Grupie udało się szturmem wedrzeć na scenę i przez kilka lat pozostawać jej istotnym ogniwem. Produkując wiele ważnych i do dziś popularnych hitów, grupa nie zapominała o tym, że poza singlami istotna tość całych płyt, dlatego ich krążki choć nie osiągały najwyższe wyniki sprzedaży, każdorazowo otrzymywały pozytywne oceny prasy i fanów.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Way That You TalkJagged Edge feat Da Brat & JD09.1997-65[9]So So Def 78 639[produced by Jermaine Dupri ][34[19].R&B; Chart]
Gotta BeJagged Edge08.1998-23[16]So So Def 79 010[produced by Jermaine Dupri ][11[25].R&B; Chart]
Keys to the RangeJagged Edge featuring Jermaine Dupri08.1999--So So Def [written by Brandon Casey, Brian Casey, Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri ][55[9].R&B; Chart][pioseka z filmu "I Too Deep"]
He Can't Love UJagged Edge12.1999-15[20]So So Def 79 146[gold-US][written by Brandon Casey , Brian Casey , Bryan Cox][produced by Bryan-Michael Cox ][3[31].R&B; Chart]
Let's Get MarriedJagged Edge05.2000197[1]11[24]So So Def 79 437[written by Brian Casey, Brandon Casey, Jermaine Dupri, Bryan-Michael Cox][produced by Jermaine Dupri][1[3][44].R&B; Chart]
PromiseJagged Edge12.2000-9[21]So So Def 79 545[written by Brian Casey, Brandon Casey, Gary Smith, Lechas Young, Jermaine Dupri, Bryan-Michael Cox][produced by Jermaine Dupri ][1[1][34].R&B; Chart][sample z "I need love"-LL Cool J]
Puppy loveLil' Bow Wow feat Jagged Edge01.2001-75[7]So So Def 79 556[written by Bryan-Michael Cox Brian Casey, Brandon Casey and Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri ][27[18].R&B; Chart][sample z "Kanday"-LL Cool J]
Where the party at/Let' s get married [Run DMC]Jagged Edge feat Nelly06.200125[5]3[29]So So Def 79 626[written by Jermaine Dupri, Brandon Casey, Bryan-Michael Cox, Brian Casey, Cornell Haynes, Jr.][produced by Jermaine Dupri ][1[3][39].R&B; Chart]
Ghetto GirlsLil' Bow Wow featuring Jagged Edge08.2001-91[4]So So Def 79 612[written by Cox, Dupri, Mitchell, Wilton Felder][produced by Jermaine Dupri][40.R&B; Chart]
GoodbyeJagged Edge11.2001-58[15]Album cut[produced by Jermaine Dupri][18[21].R&B; Chart]
Thank youLil' Bow Wow feat Jagged Edge and Fundisha01.2002-93[5]So So Def 79 685[written by Bryan-Michael Cox, Jermaine Dupri & Ric Ocasek][45[17[.R&B; Chart][sample z "I' m not the one"-Cars]
I got it 2Jagged Edge feat Nas05.2002-103[7]So So Def 79 739[produced by Jermaine Dupri ][34[15].R&B; Chart]
Trade It All [Part.2]Fabolous feat P Diddy & Jagged Edge08.2002-20[18]Desert Storm[written by B. Casey,Chauncey Hawkins,John Jackson,K. Ilfill,Ernesto Shaw][produced by Clue,Duro][14[31].R&B; Chart][utwór z filmu "Barbershop"]
Don' t mess with my manNivea feat Brian & Brandon Casey Of Jagged Edge08.200241[2]8[36]Jive 40 041[written by Bryan-Michael Cox, B. Casey][produced by Bryan-Michael Cox][25[32].R&B; Chart]
Walked Outta Heaven/Girls gone wildJagged Edge09.200321[7]6[27]So So Def 76 974[written by Jagged Edge][produced by Jermaine Dupri][2[37].R&B; Chart]
My babyBow Wow feat Jagged Edge12.2003-42[11]Columbia 76 779[written by Johntá Austin, Ryan Bowser, Rahman Griffin, Antoine Macon, Shad Gregory Moss, Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri][17[20].R&B; Chart]
What's It LikeJagged Edge05.2004179[1]85[2]Columbia 76 696[32[20].R&B; Chart]
Choosin'Jagged Edge featuring Too Short & Jazze Pha07.2004--Short[written by B. Casey, B. Casey, P. Alexander, T. Shaw][produced by Jazze Pha][84[3].R&B; Chart]
So AmazingJagged Edge featuring Voltio11.2005--Columbia 80463[written by Brandon Casey, Brian Casey, Jermaine Dupri, Julio Ramos, PJ Morton][produced by Jermaine Dupri][84[3].R&B; Chart]
Nasty girlThe Notorious B.I.G. feat Diddy,Nelly,Jagged Edge11.2004136[3]44[15]Bad Boy 94 143[gold-US][written by Christopher Wallace, Steven Jordan, Sean Combs, Cornell Haynes, Brian Casey, Brandon Casey, Leroy Watson][produced by Jazze Pha][20[19].R&B; Chart]
Good Luck CharmJagged Edge04.2006-73[10]Columbia[gold-US][written by Brian Casey, Brandon Casey, Chad Elliott, Bobby Johnson, Rod Richards, John Hosea Williams][produced by Jermaine Dupri][13[30].R&B; Chart]
I Really Wanna Know YouDJ Clue? featuring Jagged Edge and Fabolous12.2006--Roc-A-Fella[53[20].R&B; Chart]
Put a Little Umph in ItJagged Edge featuring Ashanti07.2007-113[2]So So Def[written by Johntá Austin, Brian Casey, Brandon Casey, Jermaine Dupri, Manuel Seal, Steve Standard][produced by Jermaine Dupri, Manuel Seal][49[20].R&B; Chart]
Tip of My TongueJagged Edge Featuring Trina & Gucci Mane01.2010---[51[13].R&B; Chart]
Lay You DownJagged Edge09.2010--Slip-N-Slide[89[1].R&B; Chart]
BabyJagged Edge04.2011---[58[15].R&B; Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
A Jagged EraJagged Edge10.1997-104[36]So So Def 68 181[gold-US][produced by Jermaine Dupri, Manuel Seal, Scorpion][19[57].R&B; Chart]
J.E. HeartbreakJagged Edge02.2000183[1]8[74]So So Def 69 862[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Jermaine Dupri, Bryan Michael Cox][1[1][73].R&B; Chart]
Jagged little thrillJagged Edge07.200185[5]3[41]So So Def 85 646[platinum-US][silver-UK][Producers: Jermaine Dupri , Jason Rome , Gary U. Smith ][2[47].R&B; Chart]
HardJagged Edge10.200382[24]3[26]Columbia 87 017[gold-US][silver-UK][Producers: Phalon Alexander , Melvin Coleman , Jermaine Dupri , Kevin Hicks , Brian Michael Cox][1[1][32].R&B; Chart]
The ultimate video collectionJagged Edge05.2004-131[1]Columbia 58 514[34[3].R&B; Chart]
Jagged EdgeJagged Edge05.2006104[2]4[10]-[produced by Jermaine Dupri, Pitch Black, The Clutch, Hakim Young, Jermaine Mobley, Corna Boyz, Chad Elliott][2[12].R&B; Chart]
Baby Makin' ProjectJagged Edge10.2007-8[8]Island 09493[produced by Brandon Casey,Brian Casey,Jermaine Dupri,Sick Cents, Tha Corna Boyz, Crackpot, Manuel Seal, Selasi][3[31].R&B; Chart]
The RemedyJagged Edge07.2011-35[3] Slip-N-Slide 5099990790027[produced by Ted "Touche" Lucas,Brandon & Brian Casey,Mad Skrews, Adam Ledgister, Bigg D, Cool & Dre, Jim Jonsin, Paul Anderson, Casey Boyz, Cainon Lamb, Brass Knuckles, Gorilla Tek]
J.E. Heartbreak 2Jagged Edge11.2014-28[3]So So Def 810115902[produced by Jermaine Dupri, Michael T. Mauldin, Brandon Casey, Brian Casey, Bryan-Michael Cox, Clifford Henson]


Korn

Amerykański zespół Korn założony został w 1992 roku. Ich styl to wyjątkowo dobrze brzmiąca mieszanka rapu i metalu. Pod koniec lat 90-tych byli jedną z najpopularniejszych grup rockowych, do dziś sprzedając ponad 30 milionów albumów na całym świecie i zdobywając dwie nagrody Grammy.
 
Grupę stworzyli gitarzyści James "Munky" Shaffer i Brian "Head" Welch, basista Reginald "Fieldy Snuts" Arvizu oraz perkusista David Silveria. Wkrótce do składu dołączył wokalista Jonathan Davis i zespół zaczął tworzyć muzykę pod nazwą Korn. W 1994 roku podpisali kontrakt z wytwórnia Epic i wydali debiutancką płytę nazwaną po prostu "Korn". Dzięki długiemu tournee, gdzie występowali między innymi przed Ozzym Osbournem, czy Megadeath, zarówno album, jak i grupa zaczęli zyskiwać coraz większą popularność.
Rok 1996 przyniósł kontynuację debiutu i płytę "Life is Peachy", która od razu osiągnęła sukces dzięki utworom takim jak "No Place to Hide", czy "A.D.I.D.A.S.". W 1997 roku Korn założył własną wytwórnię płytową Elementree Records.

Najsłynniejszym i najlepiej sprzedającym się wydawnictwem zespołu była płyta "Follow The Leader" z 1998 roku. Na niej znalazły się takie hity jak "Freak on a Leash" oraz "Got the Life". Album przyniósł grupie masową popularność i wielki sukces sprzedaży - krążek zadebiutował na pierwszym miejscu rankingu płyt Billboard. Ostatecznie wydawnictwo ma status pięciokrotnej platyny i sprzedało się w ponad 10 milionowym nakładzie na całym świecie. Na fali sukcesu Korn ruszył w trasę koncertową Family Values Tour wspólnie z Incubus, Orgy, Limp Bizkit, Ice Cube oraz Rammstein.

W 1999 roku ukazał się album "Issues", debiutując w pierwszym tygodniu po premierze na szczycie listy sprzedaży Billboardu. Płyta przyniosła udane single "Falling Away From Me", "Make Me Bad" oraz "Somebody Someone" i podtrzymała status Korna jako wielkiej gwiazdy metalu.

Piąta płyta grupy "Untouchables" ukazała się w 2002 roku, nie udało jej się jednak powtórzyć sukcesu poprzedniczki. Zespół za niższą sprzedaż obwinił Internet, gdzie 3 miesiące przed premierą ktoś umieścił nielegalnie cały album. Nie przeszkodziło to jednak singlom "Here to Stay" oraz "Thougthless" odnieść spore sukcesy na listach przebojów.

W roku 2003 zespół powrócił z kolejnym albumem "Take a Look In the Mirror". Singlami były "Right Now", "Y'all Want a Single" oraz "Everything I've Known". Następnie Korn zdecydował się na wydanie zestawu największych przebojów "Greatest His vol.1" wzbogaconego o dwa nowe nagrania. Były to covery piosenek "Word Up!" z repertuaru grupy Cameo oraz "Another Brick In The Wall" Pink Floyd. Zanim grupa rozpoczęła pracę nad nową płytą studyjną, z Kornem pożegnał się gitarzysta Brian "Head" Welch. Jako powód podał głębokie nawrócenie na wiarę chrześcijańską.

Grupa zmieniła wytwórnię na Virgin i wydała nową płytę "See You On The Other Side" w 2005 roku. Nie zabrakło przebojów - "Twisted Transistor" oraz "Coming Undone". 9 grudnia 2006 roku Korn wystąpił na koncercie z serii MTV Unplugged. Nagranie występu, na którym gościnnie pojawili się między innymi muzycy The Cure oraz wokalista Evanescence Amy Lee, wydano na płycie "MTV Unplugged: Korn".

W 2007 roku ukazał się następny krążek zespołu. Płyta nie ma tytułu, a zespół pozostawił fanom nadanie nazwy albumowi. "Evolution" oraz "Hold On" to najpopularniejsze nagrania z tego krążka.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
No place to hide/ProudKorn10.199626[4]-Immortal 6638452 [written by Reginald Arvizu, Jonathan Davis, James Shaffer, David Silveria, Brian Welch][produced by Ross Robinson]
A.D.I.D.A.S./WickedKorn02.199722[5]113[4]Epic 6642042[written by Jonathan Davis,Brian Welch,David Silveria,James Shaffer,Reginald Arvizu][[produced by Ross Robinson]
Good godKorn06.199725[5]-Epic 6646582[written by Jonathan Davis,Brian Welch,David Silveria,James Shaffer,Reginald Arvizu][produced by Ross Robinson]
Got the lifeKorn08.199823[6]-Epic 6663912[written by Korn][produced by Korn, Steven Thompson, and Toby Wright]
Freak on a leashKorn05.199924[6]106[18]Epic 6672522[silver-UK][written by Jonathan Davis,Brian Welch,David Silveria,James Shaffer,Reginald Arvizu][[produced by Steve Thompson, Korn, Toby Wright]
[Life is]Falling away from me/Jingle ballsKorn02.200024[8]108[16]Epic 6688692[written by Jonathan Davis,Brian Welch,David Silveria,James Shaffer,Reginald Arvizu][[produced by Brendan O'Brien]
Make me bad/Dirty [live]Korn05.200025[6]114[12]Epic 6694332[written by Jonathan Davis,Brian Welch,David Silveria,James Shaffer,Reginald Arvizu][[produced by Brendan O'Brien]
Here to stayKorn06.200212[9]72[12]Epic 6727425[written by Korn][produced by Michael Beinhorn]
ThoughtlessKorn09.200237[4]108[9]Epic 6731572[written by Korn][produced by Michael Beinhorn]
Did my timeKorn08.200315[5]38[10]Epic 6741422[produced by Jonathan Davis , Korn][[written by Korn]
Right nowKorn12.2003-119[3]album cut[written by Korn][produced by Korn & Jonathan Davis]
Word upKorn10.2004-123[1]album cut[written by Larry Blackmon, Tomi Jenkins][produced by Korn,Jonathan Davis, Toby Wright]
Twisted transistorKorn12.200527[8]64[8]Virgin VUSCD 316[written by Reginald Arvizu,Lauren Christy,Jonathan Davis,Graham Edwards,James Shaffer,David Silveria,Scott Spock][producer by The Matrix,Jonathan Davis]
Coming UndoneKorn06.200663[1]79[6]Virgin VUSCD 323 [written by Reginald Arvizu,Lauren Christy,Jonathan Davis,Graham Edwards,James Shaffer,David Silveria,Scott Spock][producer by The Matrix,Jonathan Davis]


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
KornKorn10.1994181[3][02.2001]72[64]Immortal/Epic 66633[2x-platinium-US][gold-UK][producer by Ross Robinson]
Life is peachyKorn10.199632[10]3[50]Immortal/Epic 67554[2x-platinium-US][gold-UK]][producer by Ross Robinson]
Follow the leaderKorn08.19985[19]1[1][89]Immortal/Epic 69001[5x-platinium-US][gold-UK]][producer by Korn,
Steve Thompson,
Toby Wright]
IssuesKorn11.199937[17]1[1][47]Immortal/Epic 63710[3x-platinium-US][gold-UK][producer by Brendan O'Brien]
All mixed upKorn10.200199[5]-Epic SSP 303882 [UK]
UntouchablesKorn06.20024[20]2[34]Epic 61488[platinum-US][gold-UK][producer by Korn,
Michael Beinhorn]
Take a look in the mirrorKorn11.200353[7]9[26]Immortal 90335[platinum-US][silver-UK][producer by Korn,
Jonathan Davis]
Greatest Hits Vol.1Korn10.200422[6]4[39]Immortal 92700[platinum-US][gold-UK]
See You On The Other SideKorn12.200571[5]3[49] Virgin 45889[platinum-US][silver-UK][produced by Jonathan Davis,Atticus Ross, and The Matrix]
Live And RareKorn05.2006193[1]51[4]Sony/Epic 82876822472-
MTV UnpluggedKorn03.2007131[1]9[7] Virgin 86027 [produced by Richard Gibbs, Alex Coletti]
UntitledKorn08.200715[4]2[20]Virgin 5038802[gold-US]
Korn III: Remember Who You AreKorn07.201023[2]2[9]Roadrunner RR 77572 [UK][produced by Ross Robinson]
The Path of TotalityKorn12.201168[1]10[21]Roadrunner RR 77282 [UK][produced by [produced by Jonathan Davis,Skrillex,Noisia,Excision,Downlink,12th Planet,Flinch,Feed Me,Kill the Noise,Datsik,Jim Monti]
The Paradigm ShiftKorn10.201316[2]8[7]Spiefarm 8501141 [UK][silver-UK][produced by Don Gilmore]
The Serenity of SufferingKorn11.20169[2]4[6]Roadrunner 0016861747121 [UK][produced by Nick Raskulinecz]
The NothingKorn09.20199[2]8[2]Roadrunner 0016861740924 [UK][produced by Nick Raskulinecz]



Kingston Trio

KINGSTON TRIO- Bardzo wpływowy zespół w czasach odrodzenia muzyki folk. Powstał w 1957 r. w San Francisco, a największą popularność osiągnął pod koniec lat 50.
Jego skład tworzyli Bob Shane (ur. l .02.1934 r. w Hilo na Hawajach), Nick Reynolds (ur. 27.07'. 1933 r. w Coronado w stanie Kalifornia, USA) i Dave Guard (ur. 19.10.1934 r. w San Francisco wstanie Kalifornia, zm 22.03.1991 r.). Niewiele ich singli osiągnęło sukces. Najbardziej pamiętanym ich utworem jest "Tom Dooley", który w 1958 r. dotarł na 5. miejsce brytyjskich list przebojów i na l. amerykańskiej. Utwór ten, napisany przez Guarda, był oparty na starej melodii ludowej z XIX wieku zatytułowanej "Tom Dula".

Album The Kingston Trio, z którego pochodzi "Tom Dooley", również dotarł na sam szczyt listy przebojów w USA. Następne albumy z 1959 r. także cieszyły się powodzeniem. Spośród nich koncertowy From The Hungry i osiągnął 2. pozycję, a The Kingston Trio At Large i Here We Go Again uplasowały się na wysokich miejscach. Także płyty Sold Out i String Along dotarły na szczyt list przebojów.

Odkryte przez nich świeże rozwiązania harmoniczne i chłopięcy entuzjazm spotkały się z sympatycznym przyjęciem ze strony publiczności amerykańskiej, nieufnej wobec folka słuchanego z upodobaniem przez przedstawicieli lewej strony sceny politycznej USA, ale jednocześnie utorowały drogę pokoleniu bardziej sugestywnych wykonawców. W maju 1961 r. Guarda, który kontynuował karierę solową i utworzył zespół The Whiskeyhill Singers, zastąpił John Stewart (ur. 5.09.1939 r. w San Diego w stanie Kalifornia, USA) poprzednio występujący z grupą The Cumberland Three.

Album Close-Up był pierwszą płytą nagraną ze Stewartem i dotarł na 3. pozycję amerykańskich list przebojów. Rok później utwór "San Miguel" (kontynuacja piosenki "Tom Dooley")zdołał wejść zaledwie do pierwszej 30. brytyjskich list przebojów. Kompozycja "The Reverend Mr Black" dostała się w 1963 r. do pierwszej 10. listy amerykańskiej. Stewart pozostał w składzie zespołu do 1967 r.

Shane później przekształcił zespół w The New Kingston Trio. W jego składzie znaleźli się Roger Gamble i George Grove. Grupa dalej cieszyła się dużą popularnością. Jej twórczość, chociaż stylistycznie coraz gorszą, należy uznać za bogatą, jednak sukcesy odnoszone przez bardziej atrakcyjnych wykonawców folkowych i folk-rockowych sprawiły, że The New Kingston Trio odbierano jako zespół nie na czasie. Dlatego też grupa rozwiązała się w 1968 r.

W 1981 r. w programie telewizyjnym Toma Smothersa doszło do ponownego połączenia zespołu - wtedy to po raz pierwszy zebrała się cała szóstka. Stewart zaczął się cieszyć kultowym powodzeniem, występując jako solista, nagrywając i koncertując do dnia dzisiejszego. W 1987 r. na trasę koncertową wyruszyli razem Shane, Grove i nowy członek zespołu, Bob Haworth.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Tom Dooley/Ruby redKingston Trio09.19585[14]1[1][21]Capitol 4049[gold-US][written by Trad.,Alan Lomax,Frank Warner,John Avery Lomax][produced by Dave Guard,Voyle Gilmore]
Raspberries, Strawberries/SallyKingston Trio01.1959-70[8]Capitol 4114[written by Dave Guard,Bob Shane,Nick Reynolds,Will Holt][produced by Voyle Gilmore]
Tijuana jail/Oh,CindyKingston Trio03.1959-12[13]Capitol 4167[written by Denny Thompson][produced by Voyle Gilmore]
M.T.A./All my sorrowsKingston Trio06.1959-15[11]Capitol 4221[written by Jacqueline Steiner, Bess Hawes][produced by Voyle Gilmore]
Worried man/San MiguelKingston Trio09.1959-20[11]Capitol 4271[written by Dave Guard, Tom Glazer][produced by Voyle Gilmore][adaptacja tradycyjnej ludowej piosenki amerykańskiej"Worried man blues"][#14 hit for Carter Family in 1930]
Coo Coo-U/Green grassesKingston Trio12.1959-98[1]Capitol 4303[written by David Wheat, Bill Loughborough][produced by Voyle Gilmore]
San Miguel/A Worried ManKingston Trio12.195929[1]Capitol 15 073 [UK][written by Jane Bowers][produced by Voyle Gilmore]
El Matador/Home from the hillKingston Trio02.1960-32[11] side B:102[3]Capitol 4338[A:written by Jane Bowers / Irving Burgess][B:written by Bronislau Kaper, Mack David][produced by Voyle Gilmore][side B:tytułowa piosenka z filmu]
Bad man blunder/The escape of Old John WebbKingston Trio06.1960-37[10]Capitol 4379[written by Cisco Houston / Lee Hays][produced by Voyle Gilmore]
Everglades/This mornin',this evenin',so soonKingston Trio10.1960-60[5]Capitol 4441[written by Harlan Howard][produced by Voyle Gilmore]
Where have all the flowers gone/O Ken KarangaKingston Trio01.1962-21[14]Capitol 4671[written by Pete Seeger][produced by Voyle Gilmore]
Scotch and soda/Jane Jane JaneKingston Trio04.1962-81[7] side B:93[1]Capitol 4740[A:written by Dave Guard][B:written by Stan Wilson][produced by Voyle Gilmore]
Old Joe Clark/C'mon Betty homeKingston Trio09.1962-113[1]Capitol 4808[written by Reynolds, Shane, Stewart][produced by Voyle Gilmore]
One more town/She was too good to meKingston Trio10.1962-97[2]Capitol 4842[written by John Stewart][produced by Voyle Gilmore]
Greenback dollar/The new frontierKingston Trio01.1963-21[11]Capitol 4898[written by Hoyt Axton / Ken Ramsey][produced by Voyle Gilmore]
Reverend Mr. Black/One more roundKingston Trio04.1963-8[11]Capitol 4951[written by Billy Edd Wheeler, Jed Peters][produced by Voyle Gilmore][#15 hit for Carter Family in 1931]
Desert Pete/Ballad of the thresherKingston Trio08.1963-33[8]Capitol 5005[written by Billy Ed Wheeler][produced by Voyle Gilmore]
Ally ,ally oxen free/Marcelle VahineKingston Trio11.1963-61[7]Capitol 5078[written by Rod McKuen, Stephen Yates][produced by Voyle Gilmore]
Last night I had the strangest dream/The patriot gameKingston Trio02.1964-124[3]Capitol 5132[written by Ed McCurdy][produced by Voyle Gilmore]
If you don't look around/Seasons in the sunKingston Trio05.1964-123[1]Capitol 5166[written by John Stewart][produced by Voyle Gilmore]
I'm going home/Little play soldiersKingston Trio01.1965-104[1]Decca 31 730[written by Fred Geis][produced by Trident Productions]
Scotch and soda/One too many morningsKingston Trio05.1969-124[2]Tetragrammaton 1526[written by Dave Guard][produced by Frank Werber]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Kingston TrioKingston Trio02.1958-1[1][195]Capitol T 996[gold-US][produced by Voyle Gilmore]
From the hungry IKingston Trio01.1959-2[178]Capitol T 1107[gold-US][produced by Voyle Gilmore]
Kingston Trio at LargeKingston Trio06.1959-1[15][118]Capitol ST 1199[gold-US][produced by Voyle Gilmore]
Sold outKingston Trio.1960-1[12][73]Capitol ST 1352[gold-US][produced by Voyle Gilmore]
Here we go againKingston Trio.1960-1[8][126]Capitol ST 1258[gold-US][produced by Voyle Gilmore]
String alongKingston Trio.1960-1[10][60]Capitol ST 1407[gold-US][produced by Voyle Gilmore]
Last month of yearsKingston Trio10.1960-11[4]Capitol ST 1446[produced by Voyle Gilmore]
Make way!Kingston Trio02.1961-2[39]Capitol ST 1474[produced by Voyle Gilmore]
Goin' placesKingston Trio07.1961-3[41]Capitol ST 1564[produced by Voyle Gilmore]
Close -upKingston Trio.1961-3[46]Capitol ST 1642[produced by Voyle Gilmore]
College concertKingston Trio03.1962-3[51]Capitol ST 1658[produced by Voyle Gilmore]
The best of Kingston TrioKingston Trio06.1962-7[105]Capitol ST 1705[gold-US]
Something specialKingston Trio08.1962-7[37]Capitol ST 1747[produced by Voyle Gilmore]
New frontierKingston Trio12.1962-16[36]Capitol ST 1809[produced by Voyle Gilmore]
The Kingston Trio #16Kingston Trio03.1963-4[29]Capitol ST 1871[produced by Voyle Gilmore]
Sunny sideKingston Trio.1963-7[25]Capitol ST 1935[produced by Voyle Gilmore]
Sing a song with a Kingston TrioKingston Trio01.1964-69[14]Capitol ST 2005
Time to thinkKingston Trio02.1964-18[21]Capitol ST 2011[produced by Voyle Gilmore]
Back in townKingston Trio05.1964-22[20]Capitol ST 2081[produced by Voyle Gilmore]
The Kingston Trio [Nick-Bob-John]Kingston Trio01.1965-53[13]Decca 74 613[produced by Frank Werber]
Stay awhileKingston Trio06.1965-126[10]Decca 74 656[produced by Frank Werber]
Once upon a timeKingston Trio07.1969-163[6]Tetragramm. 5101[produced by Frank Werber, Ron Furmanek]


Harry Ruby

Harry Ruby (urodzony 27 stycznia 1895r w Nowym Jorku , zm. 23 lutego 1974r w Woodland Hills w Kalifornii ), amerykański scenarzysta , kompozytor i autor tekstów.

Po ukończeniu dwóch szkół średnich Harry Ruby był pianistą na początku swojej kariery, a ostatecznie pracował dla wydawcy muzycznego Gusa Edwardsa  jako tzw. „song plugger” musiał grać a pianinie dla klientów piosenki wydawcy w oddziałach Woolworth . Następnie pracował w Vaudeville- Revuen z Harrym Cohnem , późniejszym założycielem Columbia Pictures .

Ruby grał  następnie na pianinie w Messenger Boys Trio; tam poznał Berta Kalmara , który pracował tam jako tancerz. W 1920 roku obaj napisali hit Where Do They Go When They Row, Row? , a potem My Sunny Tennessee , który stał się hitem Eddiego Cantora . Rozwinęli szczególne poczucie humoru w swoich piosenkach na Broadwayu, zwłaszcza w piosenkach takich jak The Sheik of Avenue B. z rewii The Sheik of Araby . Niedługo potem wraz z Herbertem Stothartem napisał I Wanna Be Loved by You .

Świętowali także sukces w Hollywood . Duet Ruby & Kalmar stał się najbardziej znany dzięki pracy nad filmami Marx Brothers , takimi jak Animal Crackers (1928) i The Marx Brothers in War (1933). W 1930 roku napisali swój najbardziej znany tytuł Three Little Words , który stał się standardem jazzowym . Bert Kalmar zmarł w 1947 roku. Film Three Little Words powstał na jego cześć w 1950 roku ; Fred Astaire zagrał rolę Kalmara, Red Skelton,Harry'ego Rubiego, który również odegrał niewielką rolę drugoplanową. Krótko po filmie Ruby przeszedl na emeryturę z branży filmowej. Ponadto wystąpił także w dwóch filmach jako aktor - w 1951r w Anioły na polu bitwy i w 1957r w The Story of Mankind as Indian .

Ruby zmarł w dniu 23 lutego 1974 roku w Woodland Hills, California , i został pochowany w kaplicy Pines w Los Angeles .

Filmografia
Animal Crackers (1930)/
Horse Feathers (1932)/
Duck Soup (1933)/
Bright Lights (1935)/
Walking on Air (1936)/
Three Little Words (1950)
Kacza zupaPan życia i śmierciKońskie pióraBezsenność w Seattle


Awards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1952 Best Music, Original Song The Strip


                                            Piosenki na listach przebojów
Kompozycje Harry Ruby'ego a listach przebojow

with Edgar Leslie 
04/1919 Come On, Papa The Avon Comedy Four 7.US

with George Jessel 
10/1919 And He'd Say Oo-La-La! Wee Wee!   Billy Murray 6.US

with Bert Kalmar 
08/1920 So Long, Oo-Long (How Long You Gonna Be Gone)   Frank Crumit 7.US
10/1920 Snoops, the Lawyer   Eddie Cantor 9.US
04/1921 Timbuctoo   The Paul Biese Trio & Frank Crumit 7.US
07/1922 Pick Me Up and Lay Me Down in Dear Old Dixieland   The Peerless Quartet 14.US
  .1927 All Alone Monday  Nat Shilkret & the Victor Orchestra 2.US
  .1927 Thinking of You  Ruth Etting 5.US
  .1928 Thinking of You   Harry Archer & His Orchestra 20.US
  .1928 Thinking of You   Nat Shilkret & the Victor Orchestra 5.US
  .1928 Up in the Clouds   Nat Shilkret & the Victor Orchestra 13.US
  .1930 Three Little Words  The Ipana Troubadors 10.US
  .1930 Three Little Words  Jacques Renard and His Orchestra 3.US
  .1931 Nevertheless (I'm in Love with You)  Jack Denny & His Orchestra 5.US
  .1931 Three Little Words   Ethel Waters 8.US
  .1932 Everyone Says I Love You  Isham Jones & His Orchestra 10.US
  .1936 Thinking of You  Carlos Molina & His Orchestra 19.US
  .1939 Ain'tcha Comin' Out Tonight?   The Glenn Miller Orchestra 8.US
09/1950 Nevertheless  Ralph Flanagan and His Orchestra 9.US
09/1950 Thinking of You   Don Cherry 4.US
10/1950 Nevertheless (I'm in Love with You)  Paul Weston and His Orchestra 2.US
10/1950 Thinking of You   Eddie Fisher 5.US
10/1950 Nevertheless (I'm in Love with You)  Ray Anthony and His Orchestra 9.US
11/1950 Nevertheless   Frankie Laine 11.US
11/1950 Nevertheless (I'm in Love with You)  The Mills Brothers 4.US
11/1950 Thinking of You   Sarah Vaughan 16.US
12/1950 Nevertheless (I'm in Love with You)   Frank Sinatra 14.US
03/1968 Nevertheless   Frankie Vaughan 29.UK
04/1973 Nevertheless (I'm in Love with You)   The New Seekers 34.UK


with Herman Ruby,Bert Kalmar
12/1921 My Sunny Tennessee   The Broadway Quartet 11.US
01/1922 My Sunny Tennessee   The Peerless Quartet 3.US

with Bert Kalmar,Fred E. Ahlert
05/1923 I Gave You Up Just Before You Threw Me Down   Billy Murray & Rachel Grant 12.US 

with Ted Snyder, Bert Kalmar 
07/1923 Who's Sorry Now?   Irving Kaufman 11.US
08/1923 Who's Sorry Now?  Isham Jones & His Orchestra 3.US
09/1923 Who's Sorry Now?   Marion Harris 5.US
10/1923 Who's Sorry Now?  Lewis James 11.US
06/1946 Who's Sorry Now?  Harry James and His Orchestra 18.US
02/1956 Who's Sorry Now   Johnnie Ray 17.UK
02/1958 Who's Sorry Now?   Connie Francis 4.US/1.UK
10/1974 Who's Sorry Now   Lyn Paul 52.UK
03/1975 Who's Sorry Now   Marie Osmond 40.US

with  Dave Dreyer 
01/1926 Cecilia   Whispering Jack Smith 7.US
05/1940 Cecelia   Dick Jurgens and His Orchestra 8.US

with  Bert Kalmar & Otto Harbach
  .1927 Dancing the Devil Away   Don Voorhees & His Orchestra 18.US

with  Herbert Stothart,Bert Kalmar
  .1928 I Wanna Be Loved By You   Helen Kane 2.US

with  Bert Kalmar, Irving Caesar,Harry Akst
  .1932 What a Perfect Combination   Eddie Cantor 7.US

with  Rube Bloom
01/1946 Give Me the Simple Life   Bing Crosby and Jimmy Dorsey and His Orchestra 16.US
03/1946 Give Me the Simple Life   Benny Goodman and His Orchestra 13.US

solo 
07/1946 Do You Love Me  Harry James and His Orchestra 15.US

with   Johnnie Scott
07/1949 Maybe It's Because  Dick Haymes 5.US
08/1949 Maybe It's Because   Eddy Howard 9.US
09/1949 Maybe It's Because   Connie Haines 20.US
10/1949 Maybe It's Because  Bob Crosby and Marion Morgan 22.US

with   Bert Kalmar, ,Oscar Hammerstein II
11/1951 A Kiss to Build a Dream On  Louis Armstrong 16.US
01/1952 A Kiss to Build a Dream On   Hugo Winterhalter 10.US

with Edward Buzzell, Bert Kalmar
11/1975 Baby Face   Wing and a Prayer Fife and Drum Corps 14.US/12.UK

with Grandmaster Slice, David Martin
10/1991 Thinking of You   Grandmaster Slice 85.US

 

wtorek, 28 lipca 2020

Cole Swindell

Colden Rainey "Cole" Swindell (urodzony 30 czerwca 1983r), amerykański muzyk  country wokalista i autor  tekstów. Napisał single dla Craiga Campbella , Thomasa Rhetta , Scotty'ego McCreery'ego i Luke'a Bryana , a także wydał trzy albumy dla Warner Bros. Records Nashville. Wydał dziewięć singli, z których siedem znalazło się na liście przebojów Top 5 Hot Country Songs  lub Country Airplay .

Jego rodzicami są William Keith Swindell i Betty Carol Rainey. Jego ojciec zmarł niespodziewanie w dniu 2 września 2013 roku,majac 65 lat.  Dorastał w Bronwood, Georgia , i ma dwóch braci.

Swindell uczęszczał do Terrell Academy w Dawson w stanie Georgia   Swindell studiował na Georgia Southern University , gdzie specjalizował się w marketingu.  Spotkał Luke Bryana , który studiował na tej samej uczelni kilka lat wcześniej i był również członkiem Sigma Chi ,  gdy Bryan wrócił do Statesboro robić show. Utrzymywali kontakt, a po tym, jak Swindell opuścił college w 2007 roku i przeniósł się do Nashville, przez trzy lata sprzedawał towary Bryanowi i pisał piosenki w trasie.
W 2010 roku Swindell podpisał umowę wydawniczą z Sony / ATV Music Publishing .

Cole Swindell napisał „ Outta My Head ” dla Craiga Campbella ;dla  Luke'a Bryana „Just a Sip”, „Beer in the Headlights”, „ Roller Coaster ”, „Out Like That”, „I'm Hungover”, „In Love with the Girl”, „Love in a College Town ”,„ Shore Thing ”,„ Shake the Sand ” i „ The Sand I bring to the Beach ”; Thomasa Rhetta „ Get Me Some of That ”; oraz „Water Tower Town” i „Carolina Eyes” dla Scotty'ego McCreery'ego . Jest także współautorem   „ This Is How We Roll ” Florida Georgia Line z Bryanem,który pojawił się w piosence.


W 2013 roku, po tym, jak jego niezależny debiutancki singiel „ Chillin 'It ” był intensywnie grany przez satelitarny kanał radiowy „The Highway” na SiriusXM, piosenka zaczęła wspinać się na listy przebojów Swindell podpisał kontrakt płytowy z Warner Music Nashville . Piosenka została wyprodukowana przez Jody Stevens, który jest synem producenta Luke'a Bryana, Jeffa Stevensa , i był wcześniej połową duetu Fast Ryde . Nagranie „Chillin 'It” było demo składającym się z wokali Swindella i Stevensa wykonującego partie instrumentalne i zostało wysłane do radia, zanim zostało zmasterowane .

Swindell wydał swój debiutancki album 18 lutego 2014 r. Gitarzysta Luke'a Bryana, Michael Carter , wyprodukował pozostałą część albumu. Wraz z Lee Brice'em Swindell otworzył trasę koncertową Luke'a Bryana 2014 That's My Kind of Night . Daty tras koncertowych rozpoczęły się w połowie stycznia i trwały do ​​początku marca. „Chillin 'It” znalazł się na liście 5 najpopularniejszych hitów na Country Airplay i na pierwszym miejscu na liście Hot Country Songs . Drugi singiel z albumu to „ Hope You Get Lonely Tonight ”, który Swindell napisał wspólnie z oboma członkami Florida Georgia Line . Trzeci singiel z albumu "Ain't Worth the Whiskey"  wydany w radiu country 3 listopada 2014 r. Osiągnął pierwsze miejsce na liście Country Airplay w kwietniu 2015 r. Czwarty singiel z albumu " Let Me See Ya Girl " został wydany w radiu country 20 kwietnia 2015 roku, numer dwa na liście Country Airplay w listopadzie 2015 r.

17 listopada 2014 Swindell wydał cyfrową EP-kę składającą się z pięciu utworów, zatytułowaną The Down Home Sessions . Wydanie EP zbiega się z jego główną trasą koncertową o tym samym tytule.
Pierwszy singiel z albumu „ You Should Be Here ” został wydany w radiu country 14 grudnia 2015 roku. Napisany został z Ashley Gorley . Osiągnął numer jeden na liście Country Airplay i Hot Country Songs w kwietniu 2016 r. Drugi singiel z albumu, „ Middle of a Memory ”, wydany w radiu country 2 maja 2016 r. Osiągnął numer jeden na Country Airplay w listopadzie 2016 r. Trzeci singiel z albumu „Flatliner” (z udziałem Dierksa Bentleya) wydany 23 stycznia 2017 roku. Osiągnął drugie miejsce na liście Country Airplay w sierpniu 2017. Czwarty singiel z albumu, „Stay Downtown”, wydany w radiu country 5 września 2017 r.

Swindell wydał „ Break Up in the End ”, główny singiel z trzeciego albumu All of It, 23 lutego 2018 r.  Nowy album, All of It , został wydany 17 sierpnia 2018 r. Po tym, jak album stał się dostępny w przedsprzedaży w lipcu 2018, Swindell wydał numer 1 „Love You Too Late” jako promocyjny singiel.  „Love You Too Late” został ogłoszony jako oficjalny drugi singiel albumu i został wydany w radiu 19 listopada 2018 r.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Chillin' ItCole Swindell03.2014-28[20]Warner Bros. Nashville[2x-platinum-US][written by Cole Swindell,Shane Minor][produced by Jody Stevens][1[2][40].Coutry Chart]
Hope You Get Lonely TonightCole Swindell10.2014-50[20]Warner Bros. Nashville[platinum-US][written by Cole Swindell,Brian Kelley,Tyler Hubbard,Michael Carter][produced by Michael Carter][7[37].Coutry Chart]
Ain't Worth the WhiskeyCole Swindell04.2015-43[19]Warner Bros. Nashville[platinum-US][written by Cole Swindell,Josh Martin,Adam Sanders][produced by Michael Carter][3[29].Coutry Chart]
Let Me See Ya GirlCole Swindell11.2015-59[18]Warner Bros. Nashville[platinum-US][written by Cole Swindell,Michael Carter,Jody Stevens][produced by Michael Carter][9.Coutry Chart]
Should've Ran After YouCole Swindell11.2015-118[1]Warner Bros. Nashville[27[1].Coutry Chart]
You Should Be HereCole Swindell04.2016-31[20]Warner Bros. Nashville[3x-platinum-US][written by Cole Swindell,Ashley Gorley][produced by Michael Carter][1[4][26].Coutry Chart]
StarsCole Swindell05.2016--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][41[1].Coutry Chart]
Remember BoysCole Swindell05.2016--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][27[1].Coutry Chart]
Broke DownCole Swindell05.2016--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][28[2].Coutry Chart]
Middle of a MemoryCole Swindell11.2016-46[20]Warner Bros. Nashville[platinum-US][written by Cole Swindell,Zach Crowell,Ashley Gorley][produced by Michael Carter][3[31].Coutry Chart]
FlatlinerCole Swindell featuring Dierks Bentley08.2017-56[18]Warner Bros. Nashville[platinum-US][written by Cole Swindell,Jaron Boyer,Matt Bronleewe][produced by Michael Carter][10[32].Coutry Chart]
Stay DowntownCole Swindell01.2018--Warner Bros. Nashville[written by Matt Dragstrem,Cole Taylor][produced by Michael Carter][34[19].Coutry Chart]
Somebody's Been Drinkin'Cole Swindell04.2018--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][49[1].Coutry Chart]
The Ones Who Got Me HereCole Swindell05.2018--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][50[1].Coutry Chart]
Reason to DrinkCole Swindell06.2018--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][48[1].Coutry Chart]
Break Up in the EndCole Swindell09.2018-49[17]Warner Bros. Nashville[2x-platinum-US][written by Jon Nite,Chase McGill,Jessie Jo Dillon][produced by Michael Carter][4[34].Coutry Chart]
Dad's Old NumberCole Swindell09.2018--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][33[1].Coutry Chart]
All of ItCole Swindell09.2018--Warner Bros. Nashville[produced by Michael Carter][49[1].Coutry Chart]
Love You Too LateCole Swindell11.2019-49[14]Warner Bros. Nashville[gold-US][written by Cole Swindell,Michael Carter,Brandon Kinney][produced by Michael Carter][7[35].Coutry Chart]
Single Saturday NightCole Swindell05.2021-26[20]Warner [platinum-US][written by Cole Swindell,Mark Holman,Ashley Gorley,Michael Hardy][produced by Michael Carter][4[41].Coutry Chart]
Never Say NeverCole Swindell / Lainey Wilson 01.2022-27[20] Warner Nashville[gold-US][written by Jessi Alexander, Chase McGill, Cole Swindell][produced by Zach Crowell][2[26].Coutry Chart]
She Had Me at Heads CarolinaCole Swindell06.2022-16[36] Warner Music Nashville[3x-platinum-US][written by Cole Swindell,Ashley Gorley,Jesse Frasure,Thomas Rhett,Mark D. Sanders,Tim Nichols][produced by Zach Crowell][3[37].Coutry Chart]
DrinkabyCole Swindell06.2023-103[16]Warner [written by Jon Pardi,Michael Hardy,Jordan Schmidt,Hunter Phelps][produced by Zach Crowell][22[20].Coutry Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Cole SwindellCole Swindell03.2014-3[99]Warner Bros. 541372[platinum-US][produced by Michael Carter,Jody Stevens]
Down Home Sessions EP.Cole Swindell12.2014-36[1]Warner Bros.[produced by Michael Carter]
Down Home Sessions IICole Swindell11.2015-43[1]Warner Bros.[produced by Michael Carter]
You Should Be HereCole Swindell05.2016-6[68]Warner Bros. 554671[platinum-US][produced by Michael Carter]
Down Home Sessions IIICole Swindell11.2016-36[1]Warner Bros.[produced by Michael Carter,Jody Stevenstd]
All of ItCole Swindell09.2018-7[11]Warner Bros. 572705[gold-US][produced by Michael Carter]
StereotypeCole Swindell04.2022-48[50] Warner Music Nashville 093624872108[gold-US][produced by Michael Carter ,Zach Crowell, Chris LaCorte ,Jordan Schmidt]



Morton Gould

Morton Gould (ur. 10 grudnia 1913r - zm. 21 lutego 1996r) był amerykańskim kompozytorem, dyrygentem, aranżerem i pianistą.Morton Gould urodził się w Richmond Hill w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych.  Wcześnie został rozpoznany jako cudowne dziecko ze zdolnościami improwizacji i kompozycji . Jego pierwsza kompozycja została opublikowana w wieku sześciu lat. Gould studiował w Institute of Musical Art w Nowym Jorku. Jego najważniejszymi nauczycielami byli Abby Whiteside i Vincent Jones.

Podczas Wielkiego Kryzysu Gould jako nastolatek pracował w Nowym Jorku, grając na fortepianie w kinach , a także w wodewilach . Kiedy Radio City Music Hall zostało otwarte, Gould został zatrudniony jako pianista sztabowy. W 1935 roku prowadził i aranżował programy orkiestrowe dla nowojorskiej stacji radiowej WOR , gdzie docierał do ogólnopolskiej publiczności za pośrednictwem systemu Mutual Broadcasting System , łącząc popularne programy z muzyką klasyczną.

W 1936 roku Gould poślubił Shirley Uzin, ale małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1943 roku. W następnym roku Gould poślubił Shirley Bank. To małżeństwo również zakończyło się rozwodem. 

W latach czterdziestych Gould pojawił się w programie Cresta Blanca Carnival , a także w The Chrysler Hour w CBS, gdzie dotarł do milionów odbiorców. W 1942 roku skomponował muzykę do filmu krótkometrażowego Ring of Steel w reżyserii Garsona Kanina i wyprodukowanego przez Wydział Filmowy Biura Zarządzania Kryzysowego Stanów Zjednoczonych .

Gould miał czworo dzieci. 16 lutego 1945 r. urodził się syn Goulda, Eric.   Syn Goulda, David, urodził się 2 marca 1947 r. Pierwsza córka Goulda, Abby, urodziła się 3 lutego 1950 r.  , a 21 grudnia 1954 r. Urodziła się jego córka Deborah. 

Gould skomponował muzykę na Broadwayu, m.inn Billion Dollar Baby and Arms and the Girl ; muzyke filmowa, np. Delightfully Dangerous , Cinerama Holiday i Windjammer ; muzyka do seriali telewizyjnych, takich jak  World War One i miniserial Holocaust ; i partytury baletowe, w tym Interplay , Fall River Legend i I'm Old Fashioned .
Muzyka Goulda, zamówiona przez orkiestry symfoniczne w całych Stanach Zjednoczonych, została również zamówiona przez Bibliotekę Kongresu , Towarzystwo Muzyki Kameralnej w Lincoln Center , American Ballet Theatre i New York City Ballet . Jego zdolność do płynnego łączenia wielu gatunków muzycznych w formalną strukturę klasyczną, przy jednoczesnym zachowaniu ich charakterystycznych elementów, była niezrównana, a Gould otrzymał trzy zamówienia na dwustulecie Stanów Zjednoczonych .

Jako dyrygent Gould prowadził wszystkie główne orkiestry amerykańskie, a także kanadyjskie , meksykańskie , europejskie , japońskie i australijskie . Z orkiestrą nagrał muzykę w wielu klasycznych standardach, w tym „ Błękitną Rapsodię ” Gershwina, na której grał również na pianinie. W 1966 roku zdobył nagrodę Grammy za nagranie pierwszej symfonii Charlesa Ivesa z Chicago Symphony Orchestra . W 1986 roku został wybrany do American Academy & Institute of Arts and Letters .

Aktywny członek ASCAP (American Society of Composers, Authors and Publishers) przez wiele dziesięcioleci, Gould był prezesem od 1986 do 1994 roku. Podczas swojej kadencji lobbował na rzecz praw intelektualnych artystów wykonawców, ponieważ internet stawał się siłą, która ma duży wpływ na członków ASCAP.

Był także członkiem zarządu American Symphony Orchestra League oraz panelu muzycznego National Endowment for the Arts . Oryginalne rękopisy Goulda, dokumenty osobiste i inne stosowne fragmenty są archiwizowane w Bibliotece Kongresu i dostępne dla publiczności. 

Gould zmarł 21 lutego 1996 r. w Orlando na Florydzie  , gdzie był pierwszym gościnnym kompozytorem / dyrygentem w Disney Institute . Miał 82 lata.

Rozmiar: 1223 bajtówAwards


Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]


Golden Globe

Grammy
2005 Lifetime Achievement Award 
1967 Album of the Year, Classical 

Rozmiar: 1016 bajtówFilmografia
Delightfully Dangerous (1945)/
Casey, Crime Photographer (1951–1952)/
Cinerama Holiday (1954)/
Windjammer (1957/
World War One







Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Tchaikovsky:1812 Overture/Ravel:BoleroMorton Gould11.1959-5[52]RCA Victor 2345-
Grofe: Grand Canyon Suite/Beethove:Welligton's VictoryMorton Gould07.1960-3[41]RCA Victor 2433-




Barry Goudreau

Barry Goudreau (urodzony 29 listopada 1951r) to muzyk, najbardziej znany jako jeden z oryginalnych gitarzystów rockowego zespołu Boston .

Goudreau zainteresował się muzyką w młodym wieku i dostał swoją pierwszą gitarę akustyczną, którą pożyczył od przyjaciela w wieku 11 lat. Zaczął brać lekcje i w wieku 13 lat dołączył do swojego pierwszego zespołu „Tornadoes”. W wieku 15 lat dołączył do innego zespołu z przyszłym perkusistą z Bostonu Sibem Hashianem . Często grali w nocnych klubach, czasem siedem razy w tygodniu. Później spotkał się z Bradem Delpem i Fran Sheehan, obaj przyszłymi członkami Bostonu. Brał udział w przesłuchaniu do zespołu Delpa, ale nie przeszedł.

Kiedy poszedł do college'u na Uniwersytecie Bostońskim , starał się uzyskać dyplom z geologii . Próbował odłożyć muzykę na bok, aby skupić się na szkole, ale wkrótce spotkał Toma Scholza, który był po drugiej stronie rzeki na MIT .

Goudreau współpracował z Tomem Scholzem i Bradem Delpem już w 1969 roku nad pierwszym zestawem taśm demo, na których wykonywał wszystkie utwory rytmiczne i gitarowe. Te wczesne próby przyciągnięcia zainteresowania wytwórni nie powiodły się.

Później Scholz przerobił i ponownie nagrał niektóre z tych utworów demo i napisał kilka nowych piosenek na drugi zestaw taśm demo, tym razem z Scholzem wykonującym wszystkie partie gitary, basu i klawiszy. Ten drugi zestaw demo wygrał kontrakt nagraniowy z Epic Records.

Pod koniec 1979 roku Scholz zaangażował się w prawne i kontraktowe batalie z managerem zespołu, a później z CBS. Następnie poinformował członków Bostonu, że nie będzie pracował nad materiałami zespolu przez co najmniej rok i że powinni czuć się swobodnie, aby robić projekty solowe.

W tym czasie Goudreau napisał wiele piosenek w nadziei, że Scholz włączy je do następnego bostońskiego LP. Scholz nie wyraził zainteresowania wykorzystaniem żadnego z dzieł Goudreau. W 1980 roku Goudreau nagrał swój pierwszy solowy album, zatytułowany Barry Goudreau , z udziałem Brada Delpa i Fran Cosmo (Fran dołączył do Bostonu w 1991 roku) na wokalu oraz Sib Hashian na perkusji. Wytwórnia płytowa starała się zarobić na tym "prawie bostońskim" składzie. Płyta z powodzeniem trafiła na fale radiowe z piosenkami „Dreams” i „Mean Woman Blues”. Ostatecznie to właśnie ten album skłonił Scholza do poproszenia Goudreau o opuszczenie Bostonu.

W 1984 roku Goudreau założył zespół Orion The Hunter i wydał debiutancki album. Tym razem Fran Cosmo pojawił się jako główny wokalista, a Delp zapewnił chórki i współautorem pięciu piosenek z albumu. Album zawierał singiel „So You Ran”. Następnie zespół dołączył do zespołu klawiszowca i wokalistę wspierającego Briana Maesa i koncertował, wspierając Aerosmith w 1984 roku, ale ostatecznie rozpadł się w 1985 roku.

W 1990 roku Goudreau założył zespół RTZ (Return to Zero). Delp opuścił Boston, aby dołączyć do zespołu. RTZ odniósł pewien sukces dzięki przebojowi „Until Your Love Comes Back Around”, którego autorem jest Brian Maes. Delp i Goudreau uznali, że wytwórnia nie wspiera zespołu najlepiej jak potrafią i poprosili o zwolnienie z kontraktu. Później podpisali kontrakt z MTM Records; Jednak Delp odszedł wkrótce potem, aby wrócić do Bostonu.

W 1997 Goudreau pojawił się z Lisa Guyer Band na albumie Gypsy Girl, a w 2000r na albumie Leap of Faith . 

W 1998 roku RTZ przegrupowało się, by wydać swój drugi album Lost z mniejszym sukcesem niż debiut.

W 2003 roku Goudreau i Delp połączyli siły, aby stworzyć niezależne nagranie Delp i Goudreau . Singiel „It's What You Leave Behind” był emitowany przez radio w ograniczonym zakresie.

W 2005 roku Goudreau i członkowie RTZ wydali dwie płyty CD z piosenkami, które zostały przeznaczone na nigdy nie zrealizowaną trzecią płytę RTZ. Albumy zostały wydane w USA nakładem Briola Records jako Lost in America i Found in America . Goudreau nadal występuje z Sheehanem i Hashianem w małych, lokalnych lokalach w większym rejonie Bostonu, a także kontynuował występy z Delpem aż do swojej śmierci w 2007 roku.

16 października 2007 roku Goudreau wydał ostatnią piosenkę z wokalem Delpa, zatytułowaną „Rockin 'Away”. Według Goudreau „Rockin 'Away” został napisany latem 2006 roku z okazji 30. rocznicy wydania pierwszej płyty „Boston”. Była to ostatnia piosenka, którą Brad i ja napisaliśmy razem. W niej Brad zastanawia się jak zaangażował się w muzykę i dziękuję swoim licznym fanom za lata ich lojalności. Miałem nadzieję, że piosenka może doprowadzić do ożywienia moich relacji z zespołem. Niestety tak się nie stało ”. Piosenka była niewielkim hitem na początku 2008 roku, zajmując 18 miejsce na liście przebojów America's Music wśród rockowych stacji radiowych.

Po śmierci Delpa pozostali członkowie RTZ zjednoczyli się, by nagrać „Set The Songbird Free”, którego autorem jest Brian Maes. „Chcieliśmy, aby był to hołd dla miłości i szacunku, jakim wszyscy darzymy naszego kolegę z zespołu i przyjaciela Brada” - wspomina Maes.

25 lutego 2012 r. Goudreau zagrał trzygodzinny set z Sheehanem i innymi w „All Star Jam”, aby wspomóc Centrum Sztuki w Sydney i Berne Davis w Ft Myers Florida.

Goudreau założył Engine Room Barry'ego Goudreau z Brianem Maesem, Timem Archibaldem, Tonym DePietro, Mary Beth Maes, Joannie Cicatelli i Terri O'Soro. We wrześniu 2017 roku wydali swoją pierwszą płytę „Full Steam Ahead”. Od 2014 roku Goudreau koncertował także z amerykańskim zespołem Vinyl All Star, w skład którego wchodzi także Jeff „Skunk” Baxter . Goudreau czasami pojawia się także z Scrap Metal, supergrupą utworzoną przez Gunnera i Matthew Nelsona, bliźniaków synów muzyka Ricky'ego Nelsona.

Goudreau mieszka teraz ze swoją żoną Connie w Swampscott w stanie Massachusetts . Mają dwoje dzieci, Seana, dyrektora hipotecznego i Michele, koordynatora ds. Zdrowia i dobrego samopoczucia. Mają też troje wnuków: Alyssa, Sammy i Matthew.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dreams/Sailin' AwayBarry Goudreau10.1980-103[1]Portrait 70042[written by B. Goudreau][produced by John Boylan, Barry Goudreau]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Barry GoudreauBarry Goudreau09.1980-88[8]Portrait 36542[produced by John Boylan, Barry Goudreau]