Montgomery Gentry

Montgomery Gentry- Gerald Edward (Eddie) Montgomery [ur. 30 września 1963r w Danville/Kentucky] i Troy Gentry [ur. 5 kwietnia 1967r w Lexington/Kentucky] stanowia duet Montgomery Gentry.Eddie i Troy w swoich szczenięcych latach występowali obaj w lokalnych klubach w zespole swoich rodziców.Obaj zaczynali profesjonalne kariery w zespole Early Tymz prowadzonym przez brata Montgomery'go-Johna,w przyszłości gwiazdy country.Na gruzach tego ostatniego powstał Young Country ,gdzie rolę frontmena pełnił John Montgomery.

Po dwóch latach Gentry opuszcza go i kontynuje karierę solową.Wygrał konkurs młodych talentów- Jim Beam National Talent Contest w 1994r i zarabiał na życie otwierając koncerty Patty Loveless,Tracy Byrd i Johna Michaela Montgomery'go [zresztą młodszym bratem Geralda].Nie osiągnowszy sukcesów występując solo,stworzył z Montgomerym duet,który budował swoją bazę koncertami w nocnych klubach Kentucky.Po kręceniu się w okolicy Lexington,podpisują kontrakt z Columbia Records dzieki wysłanemu demo.

Ich debiutancki album Tattoos & Scars wydany w 1999r trafia do Top10 listy country,a na Top20 trafiaja ich single-"Hillbilly Shoes" , "Daddy Won't Sell the Farm," , "Lonely and Gone" i we współpracy z Charlie Danielsem - "All Night Long".Otrzymali nagrodę CMA dla najlepszego duetu roku,po ośmiu latach dominacji Brooks & Dunn.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hillbilly shoes/All night long	Montgomery Gentry	03.1999	-	62[11]	Columbia 79 115	[13[17].Country Chart][written by Mike Geiger/Woody Mullis/Bobby Taylor][produced by Joe Scaife]
Lonely and gone/I' ve loved a lot more than i' ve hurt	Montgomery Gentry	07.1999	-	46[19]	Columbia 79 210	[5[22].Country Chart][written by Greg Crowe/Dave Gibson/Bill McCorvey][produced by Joe Scaife]
Daddy won' t sell the farm	Montgomery Gentry	03.2000	-	79[6]	Album cut	[17[17].Country Chart][written by Robin Branda/Steve Fox][produced by Joe Scaife]
Self Made Man	Montgomery Gentry	07.2000	-	-	Columbia	[written by Wynn Varble, Jay Knowles][produced by Joe Scaife][31[20].Country Chart]
All night long/Merry Christmas from the family	Montgomery Gentry feat Charlie Daniels	11.2000	-	47[9].Hot 100 singles Sales	Columbia 79 515	[31[11].Country Chart][written by Daniels, Charlie/DiGregorio, Joel "Taz"/Gavin, Jack/Hayward, Charlie/Brown, Bruce Ray ]
All Night Long	Montgomery Gentry with Charlie Daniels	12.2000	-	-	Columbia	[31[21].Country Chart]
Merry Christmas from the Family	Montgomery Gentry	01.2001	-	-	Columbia	[written by Robert Earl Keen][38[4].Country Chart]
She couldn' t change me/Hillbilly shoes [acoustic version]	Montgomery Gentry	04.2001	-	37[21]	Columbia 79 540	[2[30].Country Chart][written by Chris Knight/Gary Nicholson][produced by Joe Scaife]
Cold One Comin' On	Montgomery Gentry	01.2002	-	-	Columbia	[23[22].Country Chart][written by Mike Geiger, Woody Mullis, Michael Huffman][produced by Joe Scaife]
Didn't I	Montgomery Gentry	04.2002	-	-	Columbia	[45[7].Country Chart]
My town/Hell yeah	Montgomery Gentry	09.2002	-	40[20]	Columbia 79 786	[5[26].Country Chart][written by Reed Nielson/Jeffrey Steele][produced by Blake Chancey]
Speed/She Couldn't Change Me	Montgomery Gentry	03.2003	-	47[20]	Columbia 79 864	[5[27].Country Chart][written by Jeffrey Steele/Chris Wallin][produced by Blake Chancey]
Hell yeah	Montgomery Gentry	11.2003	-	45[20]	Columbia	[4[24].Country Chart][written by R Kelly][produced by Blake Chancey]
If you ever stop loving me	Montgomery Gentry	04.2004	-	30[20]	Columbia	[1[1][24].Country Chart][written by Bob DiPiero/Rivers Rutherford/Tom Shapiro][produced by Rivers Rutherford]
You Do Your Thing	Montgomery Gentry	10.2004	-	-	Columbia	[22[20].Country Chart][written by Ed Hill, Casey Beathard][produced by Joe Scaife, Mark Wright]
Gone	Montgomery Gentry	02.2005	-	53[20]	Columbia	[gold-gold][3[27].Country Chart][written by Bob DiPiero/Jeffrey Steele][produced by Jeffrey Steele]
Something to be proud of	Montgomery Gentry	08.2005	-	41[20]	Columbia	[1[2][24].Country Chart][written by Jeffrey Steele/Chris Wallin][produced by Jeffrey Steele]
She don' t tell me to	Montgomery Gentry	12.2005	-	62[16]	Columbia	[15[12].Country Chart][written by Bob DiPiero/Rivers Rutherford/Tom Shapiro][produced by Mark Wright/Rivers Rutherford]
Some people change	Montgomery Gentry	10.2006	-	57[13]	Columbia	[written by Michael Dulaney/Jason Sellers/Neil Thrasher][produced by Mark Wright/Troy Gentry/Eddie Montgomery][7[27].Country Chart]
Lucky Man	Montgomery Gentry	05.2007	-	65[17]	Columbia	[written by David Lee/Dave Turnbull][produced by Mark Wright/Rivers Rutherford][1[2][25].Country Chart]
What Do Ya Think About That	Montgomery Gentry	10.2007	-	57[20]	Columbia	[written by Brett Jones/R. Anthony Smith][produced by Mark Wright/Jeffrey Steele][3[28].Country Chart]
Back When I Knew It All	Montgomery Gentry	04.2008	-	56[18]	Columbia	[written by Gary Hannan/Phil O'Donnell/Trent Willmon][produced by Blake Chancey][1[1][23].Country Chart]
Roll with Me	Montgomery Gentry	09.2008	-	33[20]	Columbia	[written by Clint Daniels/Tommy Karlas][produced by Blake Chancey][1[2][25].Country Chart]
One in Every Crowd	Montgomery Gentry	03.2009	-	53[17]	Columbia	[written by Eddie Montgomery/Ira Dean/Kim Tribble][produced by Blake Chancey][5[20].Country Chart]
Long Line of Losers	Montgomery Gentry	10.2009	-	-	Columbia	[written by Kevin Fowler,Kim Tribble][produced by Blake Chancey][23[19].Country Chart]
Oughta Be More Songs About That	Montgomery Gentry	01.2010	-	-	Columbia	[40[11].Country Chart]
While You're Still Young	Montgomery Gentry	07.2010	-	-	Columbia	[32[16].Country Chart]
Where I Come From	Montgomery Gentry	04.2012	-	71	Columbia	[gold-US][written by Rodney Clawson,Dallas Davidson][produced by Michael Knox][8[38].Country Chart]
So Called Life	Montgomery Gentry	07.2012	-	-	Columbia	[45[13].Country Chart]
Better Me	Montgomery Gentry	10.2017	-	-	Columbia	[40[2].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tattoos & scars	Montgomery Gentry	04.1999	-	131[8]	Columbia 69 156	[platinum-US][produced by Joe Scaife ]
Carrying on	Montgomery Gentry	05.2001	-	49[19]	Columbia 62 167	[gold-US][produced by Joe Scaife ]
My town	Montgomery Gentry	08.2002	-	26[73]	Columbia 86520	[platinum-US][produced by Blake Chancey ]
You do your thing	Montgomery Gentry	05.2004	-	10[71]	Columbia 905582	[platinum-US][produced by Blake Chancey, Rivers Rutherford, Joe Scaife, Jeffrey Steele, Mark Wright]
Something to be proud-The best of 1999-2005	Montgomery Gentry	11.2005	-	20[24]	Columbia 94 982	[gold-US][produced by Blake Chancey, Rivers Rutherford, Joe Scaife, Jeffrey Steele, Mark Wright ]
Some People Change	Montgomery Gentry	11.2006	-	23[25]	Columbia	[produced by Troy Gentry/Eddie Montgomery/Rivers Rutherford/Mark Wright]
Back When I Knew It All	Montgomery Gentry	06.2008	-	20[7]	Columbia	[produced by Blake Chancey]
For Our Heroes	Montgomery Gentry	06.2009	-	11[6]	Columbia	[produced by Blake Chancey/Joe Scaife/Various]
Rebels on the Run	Montgomery Gentry	11.2011	-	28[4]	Average Joe's Entertainment	[produced by Michael Knox]
Folks Like Us	Montgomery Gentry	06.2015	-	121[1]	Blaster	[produced by Michael Knox]
Playlist: The Very Best of Montgomery Gentry	Montgomery Gentry	09.2017	-	143[1]	Columbia	-
Here's to You	Montgomery Gentry	02.2018	-	32[1]	Average Joe's Entertainment	[produced by Noah Gordon,Shannon Houchins]

Charles Blackwell

Charles Blackwell (ur. 20 maja 1940 r. w Londynie , Anglia) to angielski producent , aranżer i autor tekstów .
Charles Blackwell nauczył się sam grać na pianinie i pisać aranżacje. Zaczął pracować jako aranżer z producentem muzycznym Joe Meekiem w wieku osiemnastu lat. Stał się jednym z najbardziej płodnych aranżerów i producentów nagrań z lat 60. i 70-tych XX wieku, z szeregiem rekordowych hitów], w tym „ Johnny Remember Me ” Johna Leytona ; „ What's New Pussycat ”,  „ I'll Never Fall In Love Again ” Toma Jonesa ;  „ Release Me ”,  „ A Man Without Love ”   Engelberta Humperdincka .

Ponadto był zaangażowany w nagrania „Hold Me” dla PJ Proby'ego  oraz w wiele hitów Kathy Kirby , w tym w „ Secret Love ”. Blackwell regularnie organizował i prowadził również nagrania studyjne dla artystów frankofońskich, w tym Arta Sullivana ,  Michela Polnareffa („Love Me Please Love Me”), i Françoise Hardy („Je Veux” Qu'il Revienne ”/„ Only You Can Do It ”). Skomponował wiele hitów dla Hardy. [ Miał wiele hitów z producentem telewizyjnym Jackiem Goodem dla wytwórni Decca Records, w tym The Vernon Girls, Jessa Conrada, Jeta Harrisa i Karla Denvera.

Ma ogromną listę artystów, z którymi nagrywał, w tym Shirley Bassey , Lena Horne , Buddy Greco , Billy Fury , Adam Faith , Marlene Dietrich , Paul Anka , Brigitte Bardot , Lulu , Vera Lynn , Slim Whitman , Bobby Goldsboro , Dionne Warwick , Gene Pitney , Brook Benton , Del Shannon i Jackie DeShannon . 

Zaaranżował tytułową piosenkę do serialu Fireball XL5 z lat 60-tych i napisał muzykę do kilku filmów, w tym A Place to Go (1963) i Some Girls Do (1969). Współpracował także z Burtem Bacharachem przy dwóch filmach Petera Sellersa „ What's New Pussycat”? (1965) i After the Fox (1966). Napisał muzykę i teksty do   przeboju z 1962 roku „ Come Outside ” nagranego przez Mike'a Sarne i Wendy Richards .   Skomponował także   „Tchin Tchin” Richarda Anthony'ego . 

W latach 90-tych współautor wielu hitów w Europie dla Davida Hasselhoffa . 

W 2005 roku był aranżerem i dyrektorem muzycznym afrykańskiego show tanecznego Sun Dance . Niedawno zlecono mu przez Parlament Europejski, aby zaaranżował i poprowadził Hymn Europy („ Oda do radości ” Beethovena) z 70-osobową orkiestrą, aby uzyskać nowe nagranie, które będzie odtwarzane na każdym posiedzeniu parlamentarnym.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Freight train	Charles Blackwell and His Orchestra	01.1963	88[7]	-	Columbia DO 4325	-

Piosenki na listach przebojów

Kompozycje Charlesa Blackwella na listach przebojów [solo] 05/1962 Come Outside Mike Sarne 1.UK 01/1963 Just for Kicks Mike Sarne 22.UK 03/1963 Code of Love Mike Sarne 29.UK 06/1963 He's the One Billie Davis 40.UK [with Alex Hughes, Ted Lemon ] 12/1975 Christmas in Dreadland / Come Outside Judge Dread 14.UK

Stanley Black

Stanley Black-ur. 14.06.1913r-zm. 27.11.2002r; był angielskim dyrygentem,aranżerem i pianistą specjalizujacym się w muzyce popularnej.Napisał wiele ścieżek muzycznych do filmów i nagrywał z własną orkiestrą dla wytwórni Decca.
Rozpoczął swoją karierę muzyczną w latach 30-tych od współpracy z amerykańskimi muzykami jazzowymi;Colemanem Hawkinsem i Benny Carterem.Póżniej zajął się aranżowaniem i nagrywaniem muzyki latynoskiej.
 
Urodzony w Londynie w wieku 7 lat pobierał lekcje gry na fortepianie,by póżniej studiować na renomowanej Matthay School of Music.Mając 15 lat zwyciężył w organizowanym przez Melody Maker konkursie na aranżację.W latach 30-tych założył własną orkiestrę grającą muzykę taneczną i jazzową z którą występowali minn. Lew Stone,Bert Ambrose i przez cztery lata Harry Roy.
 
Po 10-cio miesięcznej służbie w RAF-ie w czasie II wojny światowej,powrócił do samodzielnej pracy w 1942r jako dyrygent,pianista i aranżer występów Anne Shelton.Dwa lata póżniej zostaje nadwornym aranżerem i dyrygentem w wytwórni Decca,gdzie współpracuje z Verą Lynn i dwie dekady póżniej Catherine Valente i Dickie Hendersonem.Od 1944 do 1952r był dyrygentem orkiestry tanecznej BBC ,dając ze swoją orkiestrą ponad 4000 audycji.
Współpracę z filmem rozpoczął w 1948r jako kompozytor muzyki do obrazu It Always Rains On Sunday.W sumie skomponował muzykę do ponad 80 obrazów minn.Laughter In Paradise (1951), The Naked Truth (1957), Too Many Crooks (1958)i Sparrows Can't Sing (1963).Ostatnim jego filmem był Valentino, and The Razor's Edge (1984).
 
W latach 60 i 70-tych wraca do muzyki klasycznej wydając płyty z kompozycjami Czajkowskiego,Rimskiego-Korsakowa,Wagnera z London Philharmonic Orchestra.Odbywa też turnee po japonii,Filipinach ,Australii i Ameryce Płn.W 1987r nominowany do British Academy of Songwriters, Composers and Authors.Był od 1947r żonaty z Edną Kaye, piosenkarką,z którą miał dwoje dzieci.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Mary Rose	Stanley Black & His Orchestra	04.1952	8[5]	-	Decca Y 6342	-

Sharon Black

Pochodząca z Ipswich Sharon Black regularnie występowała na Bandstand. Zanim Black zaczęła śpiewać, była uczennicą u fryzjera. Po wielu namowach od przyjaciół weszła do lokalnego konkursu śpiewu i wygrała. W 1963 roku została poproszona o dołączenie do zespołu, który występował w weekendy na Gold Coast. 

 

W 1964 roku wygrała konkurs o nazwie Starflight International, pokonując m.inn. Janice Slater. Jej nagrodą był kontrakt na nagrywanie z Mercury Records. Wyjechała do Nowego Jorku w lutym 65 roku i nagrała dwa single: „Mother Dear You've Got A Silly Daughter” (była to piosenka będąca odpowiedzią na utwór  Herman's Hermits „Mrs. Brown You've Got A Lovely Daughter”) i „Little Church Around The Corner". Jej ostatni singiel „Someday Soon” został wydany przez wytwórnię ATA w 1969 roku. Sharon Black zmarła tragicznie w wypadku samochodowym w 1979 roku.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Little church around the corner	Sharon Black	11.1965	78[10]	-	Phillips BF 212	-

 

Jeanne Black

Piosenkarka country,ur.25.10.1937 w Pomona, California.Wykonawczyni jednego wielkiego przeboju "He'll Have to Stay" z 1960r,który był odpowiedzią na hit Jima Reevesa "He'll Have to Go".

Pochodząca z Kalifornii artystka zaczęła swoją karierę w 1956r występując jako wokalistka w telewizyjnym widowisku Cliffie Stone-Hometown Jamboree.W 1959r opuszcza show i występuje w Las Vegas i Lake Tahoe przed utworzeniem duetu z Billy'm Strange.

W następnym roku podpisuje kontrakt z wytwórnią Capitol,która wydaje jej najbardziej znany singiel.Niestety nie potrafiła powtórzyć tego sukcesu następnymi płytami.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
He'll have to stay/Under your spell again [Jeanne & Janie]	Jeanne Black	05.1960	41[4]	4[11]	Capitol 4368	[gold-US][written by Audrey Allison/Charles Randolph Grean][produced by Ken Nelson][6[12].Country Chart]
Lisa/Journey of love [Jeanne & Janie]	Jeanne Black	07.1960	-	43[9]	Capitol 4396	[written by Cindy Walker]
Oh,how I miss you tonight/A little bit lonely	Jeanne Black	12.1960	-	63[5]	Capitol 4492	[written by Benny Davis, Joe Burke, Mark Fisher]

Catatonia

Grupa walijska. Powstała latem 1992r w Cardiff. Założyli ją Cerys Matthews (ur. 11.04.1969r, Cardiff) -voc, g i Mark Roberts -g. W składzie znaleźli się też Clancy Pegg - k, Paul Jones - b i Def leuan (właśc. Dafydd leuan; ur. 1.03.1969r, Bangor) - dr. Później Pegg odszedł do Super Furry Animals, a leuan do Crac; wtedy dołączył Aled Richards - dr z It's A Go. Skład ustalił się, gdy zaangażowano Owena Powella -g z The Crumblowers.

Debiutowała w klubach Cardiff i Londynu. W 1993r związała się z małą  firmą Crai i dla niej nagrała dwie czwórki, „Hooked", wydaną w grudniu 1993r, i „For Tinkerbell", wydaną w czerwcu 1994r. Następna mała płytka, Whale/You Can, ukazała się w sierpniu 1994r w klubie firmy Rough Trade, a kolejna, Bleed/This Boy Can't Swim, w lutym 1995r nakładem Nursery.

Nagrania z wczesnych małych płyt złożyły się w listopadzie 1995 na repertuar albumu „The Sublime Magic Of Catatonia". Właściwa kariera formacji datuje się od podpisania w 1995r kontraktu z wytwórnią blanco y negro. Już pierwsze single, które dla niej zrealizowała, oprócz rozprowadzanego tylko w sprzedaży wysyłkowej Blow The Millenium Blow/Beautiful Sailor z grudnia 1995r, pojawiły się w dolnych partiach list przebojów; były to: Sweet Catatonia ze stycznia 1996, Lost Cat/To And Fro z kwietnia, You've Got A Lot To Answer For/Do You Believe In Me z września i Bleed/Way Beyond Blue (wersja koncertowa)/Bleed (wersja koncertowa) z listopada tego roku. Podobny sukces odniósł pierwszy album, wyprodukowany przez Stephena Streeta „Way Beyond Blue" z września 1996r.

Przedstawiła w tym czasie całkiem zgrabne piosenki z pogranicza popu i rocka, śpiewane przez Matthews głosem Melanie, ujawniające różne wpływy, od chwytliwych przebojów The Hollies i Abby po wyrafinowane ballady Scotta Walkera i Jacques'a Brela, np. You've Got A Lot To Answer For, Bleed, Dream On, Painful. Gorzkie teksty dotyczyły zazwyczaj niespełnionej miłości (Matthews i Roberts w początkach działalności Catatonii tworzyli parę, ale w tym okresie ich związek się rozpadł).

Podobnym, ale bogatszym i dojrzalszym dziełem był następny album formacji, wyprodukowany przez samych muzyków oraz Tommy'ego D „International Velvet" z lutego
1998r z takimi piosenkami, jak Mulder And Scully, Road Range, Goldfish And Paracetamol, Why I Can't Stand One Night Stands i International Velvet. Towarzyszyły mu single: I Am The Mob/Jump Or Be Sane z października 1997r oraz ogromnie popularny Mulder And Scully (piosenka przywołująca bohaterów serialu Z archiwum X)/No Stone Unturned ze stycznia 1998r, Road Range/I'm Cured z kwietnia, Strange Glue/That's All Folks z lipca i Game On/Strange Glue (akustyczna wersja koncertowa) z października tego roku.

 Latem 1998r formacja była gwiazdą wielu rockowych festiwali, m.in. w Glastonbury i Roskilde, a w październiku 1999r    wielkiej imprezy charytatywnej NetAid na stadionie Wembley w Londynie. Nieco rozczarowała płytą „Equally Cursed And Blessed" z marca 1999r, zawierającą dość nijaki repertuar poprockowy, jak wybrana na pierwszy singel piosenka Dead From The Waist Down czy utwory Londinium, Post Script, Karaoke Queen lub Valerian.
Matthews gościnnie uczestniczyła w nagraniu przeboju zespołu Space - The Ballad Of Tom Jones (1998).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bleed	Catatonia	03.1995	158[1]	-	Nursery NYS 12	[written by Cerys Matthews/Mark Roberts][produced by Paul Sampson]
Sweet Catatonia	Catatonia	02.1996	61[2]	-	Blanco Y Negro NEG 85CD	[written by Cerys Matthews/Mark Roberts][produced by Paul Sampson/Stephen Street]
Lost Cat	Catatonia	05.1996	41[2]	-	Blanco Y Negro NEG 88CD	[written by Cerys Matthews/Mark Roberts][produced by Stephen Street]
You've Got a Lot to Answer For	Catatonia	09.1996	35[2]	-	Blanco Y Negro NEG 93CD	[written by Cerys Matthews/Mark Roberts]
Bleed	Catatonia	11.1996	46[2]	-	Blanco Y Negro NEG 97CD	[written by Matthews, Roberts][produced by Paul Sampson]
I Am the Mob	Catatonia	10.1997	40[2]	-	Blanco Y Negro NEG 107CD	[written by Powell, Richards, Jones, Matthews, Roberts]
Mulder and Scully	Catatonia	01.1998	3[11]	-	Blanco Y Negro NEG 109CD	[written by Cerys Matthews/Mark Roberts][produced by TommyD, Catatonia]
Road Rage	Catatonia	08.1998	11[8]	-	Blanco Y Negro NEG 112CD	[written by Mark Roberts][produced by Catatonia, Tommy D.]
Strange Glue	Catatonia	05.1998	5[10]	-	Blanco Y Negro NEG 113CD	[written by Owen Powell][produced by Catatonia, Tommy D.]
Game On	Catatonia	11.1998	33[2]	-	Blanco Y Negro NEG 114CD	[written by Cerys Matthews/Mark Roberts][produced by TommyD/Catatonia]
Dead from the Waist Down	Catatonia	04.1999	7[11]	-	Blanco Y Negro NEG 115CD	[written by Paul Jones, Cerys Matthews, Owen Powell, Aled Richards and Mark Roberts][produced by TommyD/Catatonia]
Londinium	Catatonia	07.1999	20[4]	-	Blanco Y Negro NEG 117CD	[written by Paul Jones, Cerys Matthews, Owen Powell, Aled Richards and Mark Roberts][produced by TommyD/Catatonia]
Karaoke Queen	Catatonia	11.1999	36[2]	-	Blanco Y Negro NEG 119CD	[written by Cerys Matthews][produced by Catatonia, Tommy D.]
Stone by Stone	Catatonia	08.2001	19[6]	-	Blanco Y Negro NEG 134CD	[written by Mark Roberts/Catatonia][produced by TommyD/Catatonia]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Way Beyond Blue	Catatonia	10.1996	32[13]	-	Blanco Y Negro 0630163052	[produced by Stephen Street, Paul Sampson & Catatonia]
International Velvet	Catatonia	02.1998	1[1][107]	-	Blanco Y Negro 3984208342	[3x-platinum-UK][produced by TommyD, Catatonia]
Equally Cursed and Blessed	Catatonia	04.1999	1[1][25]	-	Blanco Y Negro 3984270942	[platinum-UK][produced by TommyD and Catatonia]
Paper Scissors Stone	Catatonia	08.2001	6[4]	-	Blanco Y Negro 8573888482	[silver-UK][produced by Clive Langer and Alan Winstanley]
Greatest Hits	Catatonia	09.2002	24[3]	-	Blanco Y Negro 0927491932	-

Olympic Runners

Olympic Runners to brytyjski zespół funkowy z lat 70-tych, założony przez producenta płytowego Mike'a Vernona, który również grał na perkusji,   z wokalistą Georgem Chandlerem. Grał tam także multiinstrumentalista Pete Wingfield i mieli wiele hitów zarówno w USA, jak i Wielkiej Brytanii.

W 1973 r. Mike Vernon, brytyjski producent i założyciel Blue Horizon Records , zebrał grupę muzyków sesyjnych, aby zagrać na albumie z muzykiem bluesowym Jimmym Dawkinsem , który miał zostać nagrany w Olympic Studios w Londynie. Wśród muzyków byli klawiszowiec i wokalista Pete Wingfield, wokalista George Chandler, gitarzysta Joe Jammer , basista DeLisle Harper i perkusista Glen LeFleur , z których Chandler, Harper i LeFleur byli również członkami zespołu jazz-funkowego Gonzalez . Gdy przybycie Dawkinsa było opóźnione, muzycy nagrywali funkowy utwór w wolnym czasie w studio. Następnie Vernon sprzedał utwór „Put The Music Where Your Mouth Is”, przypisany The Olympic Runners, London Records w Nowym Jorku, a w 1974 roku stał się hitem na amerykańskiej liście R&B , osiągając # 72. 

Po sukcesie muzycy nagrali album, w tym utwór „Grab It”, który również wszedł na listy przebojów R&B. Nagrali drugi album, Out in Front , w 1975 roku, na krótko przed tym, jak Wingfield wydał swój własny singiel „Eighteen with a Bullet”. Wkrótce pojawił się trzeci album, Don't Let Up , wraz z kolejnymi singlami. Album Hot To Trot z 1976 roku został wymieniony jako ich najlepszy.

Ich komercyjny sukces zmalał w USA w tym samym czasie, gdy wzrósł w Wielkiej Brytanii, a ich największe sukcesy na brytyjskich listach przebojów miały miejsce w latach 1978–1979, wraz z przebojami „Get It While You Can” i „Sir Dancealot”. W 1979 r. wykonali także melodię do filmu The Bitch , z udziałem Joan Collins ,   który dał im trzeci przebój Top 40 w Wielkiej Brytanii.

Grupa rozpadła się w 1979 roku. Później Vernon i Wingfield dołączyli do Rocky Sharpe & the Replays , a pozostali członkowie zespołu nadal byli muzykami sesyjnymi.  Kilka utworów Olympic Runners zostało nagranych przez późniejszych artystów, w tym Everlast .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do It Over/Put The Music Where Your Mouth Is	Olympic Runners	07.1974	-	A:103[3];B:107[1]	London 202	[written by Bee Hammond][produced by Mike Vernon][A:72[7].R&B Chart][B:72[7].R&B Chart]
Grab It/Let Your Fingers Do The Talking	Olympic Runners	01.1975	-	103[6]	London 216	[written by Bee Hammond][produced by Mike Vernon][73[6].R&B Chart]
Drag It Over Here/Mac B. Coolie	Olympic Runners	08.1975	-	109[1]	London 219	[written by P. Wingfield, J. Jammer, D. Harper, G. LeFleur, M. Vernon][produced by Mike Vernon][92[3].R&B Chart]
Party Time Is Here To Stay/'Til The Sun Comes Up	Olympic Runners	06.1976	-	-	London 233	[written by J. Jammer, P. Wingfield, D. Harper, G. LeFleur, G. Chandler, M. Vernon][produced by Mike Vernon][97[2].R&B Chart]
Keep It Up	Olympic Runners	11.1977	-	-	-	[written by J. Jammer, P. Wingfield, D. Harper, G. LeFleur, M. Vernon][produced by Mike Vernon][27[8].Hot Disco/Dane;London 3008 12"]
Whatever It Takes/Solar Heat	Olympic Runners	05.1978	61[2]	-	RCA PC 5078 [UK]	[written by Wingfield, Chandler, Vernon, Jammer, Harper, LeFleur][produced by Mike Vernon]
Get It While You Can/On Ya	Olympic Runners	10.1978	35[6]	-	Polydor RUN 7	[written by Wingfield, Jammer, Harper, Vernon, Chandler][produced by Mike Vernon]
Sir Dancealot/Crossword	Olympic Runners	01.1979	35[6]	-	Polydor POSP 17	[written by Wingfield, Jammer, Harper, Vernon, Chandler][produced by Mike Vernon]
The Bitch/Energy Beam	Olympic Runners	07.1979	37[7]	-	Polydor POSP 63	[written by Biddu, Don Black][produced by Mike Vernon][85[8].Hot Disco/Dane;Polydor 102 12"]

Cilla Black

Właśc. Priscilla White, ur. 27.05.1943 r. w Liverpoolu, Anglia. Pracując w 1963 r. na pół etatu jako szatniarka w liverpoolskim klubie Cavern bywała zapraszana na występy z różnymi zespołami. Tam też zwróciła na siebie uwagę Briana Epsteina. Menedżer Beatlesów wymyślił jej pseudonim i przez kilka kolejnych lat umiejętnie nią kierował, tworząc image "dziewczyny z sąsiedztwa".

Swój pierwszy singel zarejestrowany pod patronatem producenta George'a Martina wprowadziła do brytyjskiej Top 30. pod koniec 1963 r. Była to głośna i kipiąca energią piosenka "Love Of The Loved" Beatlesów, której zespół nigdy nie nagrał.

W utworze "Anyone Who Had A Heart" Bacharacha zaznaczyła zmianę stylu prezentując się jako balladzistka o wielkiej ekspresji i wyrazistości. Swą klasę potwierdziła kompozycją "You Are My World", kolejną świetnie zaaranżowaną i namiętnie zaśpiewaną balladą. Obie piosenki długo gościły na l. miejscu brytyjskiej listy przebojów w 1964 roku.

W okresie uznanym przez wielu za czas najsilniejszej konkurencji w historii brytyjskiej muzyki pop, Black wyprzedzała w ilości sprzedanych płyt wszystkich liverpoolskich rywali, z wyjątkiem Beatlesów. Na czwarty singel Paul McCartney podarował jej czarującą balladę w rytmie jazzowego walca "It's For You". Nagranie to wydawało się pewniakiem na 1. miejsce, a jednak utknęło na pozycji 8.

Pod koniec 1964 r. Cilla była jedną z najpopularniejszych wykonawczyń młodego pokolenia, nagrywając kolejne znakomite przeróbki, w tym "You've Lost That Lovin' Feelin'" grupy The Righteous Brothers, czy świetną interpretację "I've Been Wrong Before" Randy Newmana.
Była wytrawną wykonawczynią rock and rolla i niezrównaną mistrzynią lirycznych piosenek, niezagrożoną na szczycie muzyki pop. Jej pragnieniem było jednak zostać wszechstronną gwiazdą. Przez większą część 1965 roku przerwała nagrania, pracując nad filmem "Work Is A Four Letter Word" (wcześniej wystąpiła już w obrazie "Ferry Cross The Mersey" z 1964 r.). Wróciła jednak z klasą w roku następnym piosenkami "Love's Just A Broken Heart" i "Alfie".


Śmierć Briana Epsteina w 1967 r. oraz względny zastój na listach przebojów mogłyby zburzyć karierę wykonawcy mniejszego formatu, jednak Black, korzystając z pomocy swojego menedżera i męża w jednej osobie - Bobby'ego Willisa, myślała już o pracy w telewizji. Prowadzony przez nią cykl programów (Jedyny brytyjski show telewizyjny prowadzony przez piosenkarkę) "Step Inside Love" miał świetne notowania, a jego dodatkową atrakcją była tytułowa piosenka, podarowana przez Paula McCartneya.

Pod koniec lat 60-tych Cilia ciągle notowała przeboje w Top 10, w tym stoicki "Surround Yourself With Sorrow", tęskny "Conversations" czy dynamiczny "Something Tells Me". Podobnie jak wielu innych wykonawców jej pokolenia w latach 70-tych. Black zakończyła karierę nagraniową, koncentrując się na występach i pracy w telewizji. Podczas gdy jej dawne rywalki Lulu, Sandie Shaw i Dusty Springfield flirtowały z nową elitą rocka, Black nie potrzebowała takich koneksji . Pod koniec lat 80-tych była jedną z najlepiej opłacanych postaci branży muzyczno-rozrywkowej w Wielkiej Brytanii, prowadząc dwa duże widowiska telewizyjne "Blind Date" i "Surprise, Surprise".

Jesienią 1993 r. powróciła na listy przebojów albumem Through The Years i singlami: tytułowym oraz "Heart And Soul".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love of the loved/Shy Of Love	Cilla Black	10.1963	35[3]	-	Parlophone R 5065	[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Anyone who had a heart/Just For You	Cilla Black	02.1964	1[3][13]	-	Parlophone R 5101	[platinum-UK][written by B.Bacharach-Hal David][[produced by George Martin][64 hit-Dionne Warwick]
You' re my world/Suffer Now I Must	Cilla Black	05.1964	1[4][14]	26[7]	Parlophone R 5133	[silver-UK][written by Umberto Bindi-Gino Paoli-Carl Sigman][produced by George Martin]
It' s for you/ He Won’t Ask Me	Cilla Black	08.1964	7[10]	79[3]	Parlophone R 5162	[written by P.McCartney][produced by George Martin]
You' ve lost that lovin' feelin/Is It Love	Cilla Black	01.1965	2[9]	-	Parlophone R 5225	[z repertuaru Righteous Brothers][written by Phil Spector-Barry Mann-Cynthia Weil][produced by George Martin]
Is it love?/One little voice	Cilla Black	03.1965	-	133[1]	Capitol 5373 [US]	[written by Willis][piosenka z filmu "Ferry cross the mersey"]
I' ve been wrong before/I Don’t Want To Know	Cilla Black	04.1965	17[6]	-	Parlophone R 5269	[written by Randy Newman][produced by George Martin]
Love' s just a broken heart/Yesterday	Cilla Black	01.1966	5[9]	-	Parlophone R 5395	[written by Mort Schuman-Kenny Lynch][produced by George Martin]
Alfie/Night Time Is Here	Cilla Black	04.1966	9[10]	95[3]	Parlophone R 5427	[written by B.Bacharach & H.David][produced by George Martin]
Don' t answer me/The Right One Is Left	Cilla Black	06.1966	6[10]	-	Capitol 5763 [US]	[written by Zambrini-Enriques-Callender][produced by George Martin]
A full am i/ For No One	Cilla Black	10.1966	13[9]	-	Parlophone R 5515	[written by F. Carravesi / Peter Callander ][[produced by George Martin]]
What good am i/Over My Head	Cilla Black	06.1967	24[5]	-	Parlophone R 5608	[written by Mort Shuman / Kenny Lynch ][produced by George Martin]
I only live to love you/ From Now On	Cilla Black	12.1967	26[7]	-	Parlophone R 5652	[written by Colonnello, Newell][produced by George Martin]
Step inside love/I Couldn’t Take My Eyes Off Of You	Cilla Black	03.1968	8[9]	-	Parlophone R 5674	[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin][piosenka z serialu TV "Cillia"]
Where is tomorrow/Work Is A Four Letter Word	Cilla Black	06.1968	39[2]	-	Parlophone R 5706	[written by Bindi, Mason][produced by George Martin]
Surround yourself with sorrow/ London Bridge	Cilla Black	02.1969	3[9]	-	Parlophone R 5759	[written by Bill Martin / Phil Coulter][produced by George Martin]
If i thought you' d change your mind/ It Feels So Good	Cilla Black	02.1969	20[7]	-	Parlophone R 5820	[Writer : John Cameron][produced by George Martin]
Conversations/Liverpool Lullaby	Cilla Black	07.1969	7[12]	-	Parlophone R 5785	[written by Roger Cook-Roger Greenway-Jerry Lordan][produced by George Martin]
Something' s tells me/La La La Lu	Cilla Blackk	11.1971	3[12]	-	Parlophone R 5924	[written by Roger Cook-Roger Greenway][produced by George Martin]
Baby we can' t go wrong/Someone	Cilla Black	02.1974	36[4]	-	EMI EMI 2107	[written by Dunning][produced by David Mackay]
Through the years	Cilla Black	09.1993	54[1]	-	Columbia 6596982	[written by C. Skarbeck, R. Blaskey][produced by Charlie Skarbeck]
Heart and soul/A Dream Come True	Cilla Black with Dusty Springfield	10.1993	75[1]	-	Columbia 6598562	[written by C. Skarbeck, R. Blaskey][produced by Charlie Skarbek, Rick Blaskey]
Anyone who had a heart	Cilla Black	10.2014	41[3]	-	Parlophone GBAYE 6400236	[written by B.Bacharach-Hal David]
You' re my world	Cilla Black	08.2015	91[1]	-	Parlophone GBAYE 6400205	[written by Umberto Bindi-Gino Paoli-Carl Sigman]
EP.
Anyone who had a heart	Cilla Black	04.1964	5[17]	-	Parlophone GEP 8901	-
It' s for you	Cilla Black	10.1964	12[8]	-	Parlophone GEP 8916	-
Cilla' s hits	Cilla Black	09.1966	6[7]	-	Parlophone GEP 8954	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cilla	Cilla Black	02.1965	5[11]	-	Parlophone PCS 3063	[produced by George Martin]
Cilla sings a rainbow	Cilla Black	05.1966	4[15]	-	Parlophone PMC 7004	[produced by George Martin]
Sher-oo	Cilla Black	04.1968	7[11]	-	Parlophone PMC 7041	[produced by George Martin]
The best of Cillia Black	Cilla Black	11.1968	21[11]	-	Parlophone PCS 7065	[produced by George Martin]
Sweet inspiration	Cilla Black	07.1970	42[4]	-	Parlophone PCS 7103	[produced by George Martin]
The very best of Cilla Black	Cilla Black	01.1983	20[9]	-	Parlophone EMTV 38	[produced by George Martin, David Mackay]
Through the years	Cilla Black	.1993	41[2]	-	Columbia 4746502	[produced by Charlie Skarbek]
Beginnings: Greatest Hits & New Songs	Cilla Black	10.2003	68[1]	-	EMI 5931812	[produced by Ted Carfrae]
The Very Best of Cilla Black	Cilla Black	10.2013	1[1][36]	-	Rhino 0825646404445	[produced by George Martin, David Mackay, Ted Carfrae]
Cilla (with the Royal Philharmonic Orchestra)	Cilla Black	11.2018	26[7]	-	Rhino 0190295560928	-

Bill Black Combo

Właśc. William Patton Black, ur. 17.09.1926 r. w Memphis w stanie Tennessee, USA; zm. 21.10.1965 r. także w Memphis. Stanowił grającą na basie połowę duetu The Scotty And Bill towarzyszącego Elvisowi Presleyowi podczas jego pierwszych występów na żywo.

Po rozstaniu z Presleyem rozpoczął udaną, własną karierę na czele The Bill Black Combo. Grając początkowo na kontrabasie został wynajęty jako muzyk sesyjny przez wytwórnię Sun Records, gdzie w 1954 r. spotkał Presleya. Brał udział we wczesnych nagraniach Elvisa, w tym "That's All Right". W trasach koncertowych towarzyszył Presleyowi razem z gitarzystą Scotty Moorem; później doszedł do nich perkusista D.J. Fontana.

W 1957 r. Black i Moore zrezygnowali z pracy u Presleya z powodu zbyt niskiej, ich zdaniem, gaży. W 1959 r. powstało The Bill Black Combo, w którym znaleźli się: Black (gitara basowa), Reggie Young (gitara), Martin Wills (saksofon), Carl McAvoy (fortepian) i Jerry Arnold (perkusja). Zespół podpisał kontrakt z Hi Records z Memphis. Preferował instrumentalne nagrania oparte na rhythm'n' bluesie, ale tonowane jazzem.

Ich pierwszym przebojem na listach było "Smokie Part 2" pod koniec 1959 r., ale dopiero następne nagranie- "White Silver Sands" z wiosny 1960 r. przyniosło im największy sukces, dochodząc w USA do 9. miejsca.

W 1962 r. Black wycofał się z występów na żywo, ale zespół bez niego koncertował nadal pod tą samą nazwą, z Bobem Tuckerem grającym na basie. Zespół akompaniował także innym wykonawcom, w tym Gene Simmonsowi w jego notowanym na 11. miejscu nagraniu z 1964r. Przez pewien czas członkiem grupy był saksofonista Ace Cannon. W październiku 1965r Black zmarł na nowotwór mózgu.Zespół pracował jednak nadal pod przewodnictwem Tuckera,aż do końca lat 80., osiągając łączną liczbę 19 przebojów notowanych na listach.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Smokie-Part 2/Part 1	Bill Black Combo	11.1959	-	17[12]	Hi 2018	[gold-US][1[4][15].R&B; Chart][written by Bill Black][produced by Ray Harris]
White silver sands/The wheel	Bill Black Combo	03.1960	50[1]	9[14]	Hi 2021	[gold-US][1[4][17].R&B; Chart][written by Charles Matthews/Gladys Reinhardt][produced by Joe Cuoghi][oryginalnie nagrana przez Dave Gardnera]
Josephine/Dry bones	Bill Black Combo	06.1960	-	18[10]	Hi 2022	[gold-US][#3 hit for Wayne King Orchestra in 1937][written by Burke Bivens/Wayne King][produced by Bob Tucker/Larry Rogers]
Don't be cruel/Rollin'	Bill Black Combo	09.1960	32[7]	11[13]	Hi 2026	[written by Elvis Presley, Otis Blackwell][produced by Ray Harris][9[10].R&B Chart]
Blue tango/Willie	Bill Black Combo	11.1960	-	16[10]	Hi 2027	[#1 hit for Leroy Anderson in 1952][written by Leroy Anderson][produced by Ray Harris]
Hearts of stone/Royal blue	Bill Black Combo	02.1961	-	20[8]	Hi 2028	[written by R. Jackson, Eddy Ray][produced by Ray Harris]
Ole Buttermilk Sky/Yogi	Bill Black Combo	06.1961	-	25[8]	Hi 2036	[written by Hoagy Carmichael][produced by Ray Harris]
Movin'/Honky train	Bill Black Combo	09.1961	-	41[7] side B:92[2]	Hi 2038	[written by Bill Black][produced by Ray Harris]
Twist-Her/My girl Josephine	Bill Black Combo	12.1961	-	26[9]	Hi 2042	[written by Bill Black][produced by Ray Harris]
White silver sands/My babe	Bill Black Combo	05.1962	-	92[2]	Hi 2052	[written by Charles Matthews/Gladys Reinhardt][produced by Ray Harris]
So what/Blues for the Red Boy	Bill Black Combo	08.1962	-	78[7]	Hi 2055	[written by Bill Black][produced by Ray Harris]
Joey's song/Hot taco	Bill Black Combo	12.1962	-	114[2]	Hi 2059	[written by Joe Reisman][#46 hit for Bill Haley & His Comets in 1959]
Do it-Rat now/Little Jasper	Bill Black Combo	04.1963	-	51[8]	Hi 2064	[written by Carl McVoy][produced by Ray Harris]
Monkey-Shine/Long gone	Bill Black Combo	10.1963	-	47[6]	Hi 2069	[written by Carl McVoy][produced by Ray Harris]
Comin' on/Soft winds	Bill Black Combo	02.1964	-	67[5]	Hi 2072	[written by W. Mitchell][produced by Ray Harris]
Tequila/Raunchy	Bill Black Combo	05.1964	-	91[3] side B:118[1]	Hi 2077	[written by Chuck Rio][produced by Ray Harris][side B:#2 hit for Bill Justis in 1957]
Little Quennie/Boo-Ray	Bill Black Combo	10.1964	-	73[4]	Hi 2079	[written by Chuck Berry][produced by Larry Rogers]
Come on home/He'll have to go	Bill Black Combo	02.1965	-	124[4]	Hi 2085	[written by Trauth, Harris]
Spootin'/Crazy feel	Bill Black Combo	08.1965	-	135[1]	Hi 2094	[written by Jerry Arnold]
Hey good lookin'/Mountain of love	Bill Black Combo	06.1966	-	124[2]	Hi 2106	[written by Hank Williams ][#1 Country hit for Hank Williams in 1951]
Turn on your love light/Ribbon of darkness	Bill Black Combo	06.1968	-	82[6]	Hi 2145	[written by Deadric Malone/Joe Scott][produced by Joe Cuoghi]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Solid and raunchy	Bill Black Combo	11.1960	-	23[28]	Hi 12 003	[produced by Ray Harris]
Let's twist her	Bill Black Combo	01.1962	-	35[19]	Hi 12 006	[produced by Ray Harris]
Plays tunes by Chuck Berry	Bill Black Combo	07.1964	-	143[4]	Hi 32 017	-
Bill Black's Combo goes big band	Bill Black Combo	11.1964	-	139[4]	Hi 32 020	-
Bill Black's Greatest Hits	Bill Black Combo	08.1967	-	195[2]	Hi 32 012	-
Solid and raunchy the 3rd	Bill Black Combo	09.1969	-	168[4]	Hi 32 052	-

Patsy Biscoe

Patsy Biscoe   (ur. 21 marca 1946 r.) jest australijską osobowością telewizyjną dla dzieci, piosenkarką i gitarzystką. Regularnie występowała w krajowych programach telewizyjnych dla dzieci Here's Humphrey i Fat Cat and Friends . Wydała wiele albumów muzycznych dla dzieci zawierających rymowanki i podobne piosenki dla dzieci. W swojej muzycznej karierze sprzedała  ponad 500 000 egzemplarzy płyt.

Biscoe urodziła się w Shimla w Indiach, jako córka oficera armii brytyjskiej i urzędnika państwowego. Przyjechała do Australii i zamieszkała wraz z rodziną w Sydney , a kiedy miała dziewięć lat, przeprowadzili się do Sandy Bay w Hobart . Zdobyła stypendium śpiewu klasycznego po nieplanowanym występie na corocznym występieSt Mary's College . Podczas studiów medycznych na University of Tasmania śpiewała i grała na gitarze w niedzielnym klubie jazzowym. Jej studia i młodą karierę przerwał wypadek samochodowy, który uszkodził jej wzrok.   Zakryła bliznę po twarzy czymś, co stało się jej charakterystyczną fryzurą z długimi frędzlami.

Biscoe był finalistką konkursu talentów Starflight International australijskiego programu telewizyjnego Bandstand , rywalizując o zagraniczną podróż i kontrakt nagraniowy. Swój pierwszy LP nagrała w Sydney w 1965 roku w CBS .

Zyskała sławę w swoim adoptowanym domu  w Adelaide, gdy regularnie występowała w programie dla dzieci Nine Network , Here's Humphrey (1965–2008), który prowadziła od września 1970 r. Później była prezenterką w lokalnym telewizyjnym programie dla dzieci w Channel Niners . Wystąpiła także jako piosenkarka w innym programie telewizyjnym dla dzieci, Fat Cat and Friends (1972–91) w SAS-10 . W październiku 1980 r.promowała noszenie pasów bezpieczeństwa dla dzieci w telewizyjnej kampanii reklamowej Rady Bezpieczeństwa Drogowego w Australii Południowej. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
I thought i heard somebody call my name/When i grow up	Patsy Biscoe	03.1966	99[2]	-	CBS BA 221254	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Patsy's Christmas Album	Patsy Biscoe	12.1980	62[6]	-	Omega OM 006/-	-
50 favourite nursery rhymes Vol.Two	Patsy Biscoe	06.1982	48[13]	-	J&B; JB 105/-	-
50 favourite nursery rhymes	Patsy Biscoe	08.1982	77[1]	21[3]	J&B; JB 109/Music W. TVNZ 22	-
Nursery rhymes Vol.3	Patsy Biscoe	12.1983	91[4]	-	J&B; JB 160/-	-

Billy Joe and The Checkmates

Lider grupy Louis Bideu (a.k.a. "Billy Joe Hunter");ur. 21.03.1919r w El Paso,pracował jako komik,mając swój show w lokalnej telewizji w Nowym Jorku-The Lew Bidell Show.

Jego największy przebój "Percolator" był jednym z pierwszych utworów,gdzie wiodącym instrumentem był ksylofon [grał na nim Ernie Freeman].Bazował na jinglu z reklamy telewizyjnej kawy Maxwell House,który przerobiono na modny wówczas twist.Był także współzałożycielem wytwórni Era i założyciel Dore Records w latach 50-tych.Zaczynał od występów w collegu Santa Barbara,póżniej jako komik w klubach nocnych.Jako kompozytorzy wymieniani są Lou Bideau i Ernie Freeman,ale ten pierwszy był raczej pomysłodawcą niż kompozytorem bądż wykonawcą,tak,że Freeman odegrał główną rolę w jego powstaniu i wykonaniu."Percolator" nagrali Ernie Freeman na ksylofonie, Rene Hall na gitarze, Red Callender na basie i Earl Palmer grający na perkusji,sam Bedell figuruje tylko na promocyjnej fotografii jako lider grupy.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Percolator [Twist]/Round & round & round & round	Billy Joe and The Checkmates	01.1962	-	10[13]	Dore 620	[written by Ernie Freeman ,Louis Bideu]

Anthony Hamilton

Bardzo lubiany i szanowany tak przez fanów, jak i innych artystów, wokalista r&b. Z racji częstych gościnnych udziałów w utworach zaprzyjaźnionych twórców, Hamilton zdobył sporą popularność. Udziela się także jako ghostwriter. Swoje pierwsze muzyczne kroki Hamilton stawiał
w wieku dziesięciu lat w chórze kościelnym w rodzimym Charlotte. Często startował też w różnych konkursach dla młodych wokalistów, które wielokrotnie kończył w roli triumfatora. Jego ciepły, bardzo przyjazny uszom słuchacza głos najlepiej sprawdzał się w pozytywnych, optymistycznych piosenkach i miłosnych balladach - takie też teksty najczęściej pisał.

W 1993 r. zdecydował się na przeprowadzkę do Nowego Jorku, wiedząc, iż z tego miasta zdecydowanie łatwiej będzie mu ruszyć w pogoń za karierą. Szybko udało mu się podpisać kontrakt z labelem uptown (nagrywali tam wówczas m.in.    Mary J. Blige i  Jodeci), jednak w pełni ukończony i dopracowany debiut artysty nigdy nie ujrzał światła dziennego, ze względu na problemy wytwórni i ostateczne zakończenie jej działalności.

Niezrażony tym niepowodzeniem Hamilton błyskawicznie znalazł nowego wydawcę (mca) i w 1996 r. wydał tam późnym latem premierowy krążek XTC. Fantastycznie ocenione, doskonałe wydawnictwo nagrane z producencką pomocą Raya Middletone’a, George'a Persona i Timothy ego „Tymę” Rileya, przeszło jednak bez echa pod względem komercyjnym. Osadzona w klimatach klasycznego soulu płyta z elementami świeżego r&b, okazała się nazbyt nowatorska i trudna w odbiorze dla przyzwyczajonych do łatwych, lekkich i przyjemnych przebojów fanów tego gatunku spod znaku  Diddyego (święcącego wówczas jeszcze jako Puff  Daddy wielkie triumfy na listach przebojów).

Przez kolejne lata Hamilton pozostawał w cieniu. Był związany luźną umową z labelem souli-fe, dla którego pracował też w roli ghostwritera, pomagając przy pracy nad płytami Sunshine Anderson i   Donella Jonesa. Pojawiał się też regularnie jako gość w nagraniach innych wykonawców (Busta Rhymes, Cru,  Conya Doss, Eve, Heltah Skeltah), a w 2000 r. przyjął zaproszenie   D’Angelo i występował jako wspomagający go wokalista podczas trasy promującej album Voodoo. W 2002 r. za sprawą gościnnego udziału w hitowym nagraniu „Po’ Folks” u boku sensacyjnych The Nappy Roots, o Hamiltonie zrobiło się bardzo głośno. Utwór został nominowany do Grammy, a wokaliście podpisanie kontraktu zaproponował rozchwytywany producent   Jermaine Dupri.

 Już w nowym labelu (so SO def) ukazał się w lipcu 2003 r., najbardziej ceniony i najczęściej kupowany spośród jego dyskografii (platyna), album Cornin’from  Where I’m From. Płyta ponownie była wypadkową neo-soulu (produkcje Soulquarians) i wysmakowanego r&b (Mark Batson, Jermaine Dupri). Singlowi „Charlene” udało się nawet dojść do 19. pozycji na liście billboardu, a udany 2003 r. artysta zamknął gościnnymi udziałami na płytach r+ The RH Factor Hard Groove oraz raperów Twista Kamikaze i Jadakissa Kiss of Death (dwie ostatnie ukazały się już wiosną 2004 r.).

W 2005 r. wyszły dwa albumy sygnowane przez Hamiltona. Pierwszym było wydane przez Atlantic wydawnictwo Soulife, zbierające kompozycje nagrane przez wokalistę w latach dzielących wydanie debiutanckiej i drugiej płyty (1997 - 2003), a drugim Ain’t Nobody Worry in’. Oba spotkały się z pozytywnymi recenzjami i sprzedały w złotym nakładzie, co tylko pomogło artyście w usadowieniu się na szczycie najbardziej popularnych i cenionych muzyków soulowych XXI w.
3 kwietnia 2007 r. do sklepów trafił piąty w karierze Hamiltona krążek Southern Comfort. Retrospektywne wydawnictwo zostało wyprodukowane przez trzech beatmakerów (Fanatic, Doug Coleman i Ced Solo), a wydała je mała oficyna Merovingian music.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nobody Else	Anthony Hamilton	10.1996	-	-	MCA 55 215	[written by Anthony Hamilton][produced by George R. "Golden Fingers" Pearson, Timothy "Tyme" Riley][63[16].R&B Chart][sample z "You Got Something"-B.T. Express]
Po' Folks	Nappy Roots featuring Anthony Hamilton	06.2002	-	21[23]	Atlantic 85 323	[written by Nappy Roots][produced by TrackBoyz][13[28].R&B Chart]
Comin' from Where I'm From	Anthony Hamilton	08.2003	-	-	So So Def 54 118	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][60[20].R&B Chart]
Why	Jadakiss featuring Anthony Hamilton	06.2004	-	11[20]	Ruff Ryders 003265	[produced by Havoc][4[25].R&B Chart]
Charlene	Anthony Hamilton	06.2004	-	19[22]	So So Def	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][3[46].R&B Chart]
Stay for a While	Angie Stone featuring Anthony Hamilton	12.2004	-	-	J Records	[70[15].R&B Chart]
Can I Live?	Nick Cannon featuring Anthony Hamilton	07.2005	-	-	Jive 71 422	[written by D. Sherrill, D. Lilly, J. Jones III, N. Cannon][produced by Nick Cannon][85[6].R&B Chart]
Can't Let Go	Anthony Hamilton	03.2006	-	71[19]	So So Def	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][13[68].R&B Chart]
Sista Big Bones	Anthony Hamilton	08.2006	-	-	So So Def	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][51[20].R&B Chart]
Struggle No More (The Main Event)	Anthony Hamilton featuring Jaheim and Musiq Soulchild	03.2007	-	-	Atlantic	[written by Herb Magwood, Wirlie Morris, Tamika Scott, Steve Sola, Christopher Terrell, Darnell Winston][32[20].R&B Chart]
Do You Feel Me	Anthony Hamilton	11.2007	-	-	Def Jam	[written by Diane Warren][produced by Hank Shocklee][59[20].R&B Chart]
Cool	Anthony Hamilton featuring David Banner	08.2008	-	114[5]	So So Def	[19[61].R&B Chart]
The Point of It All	Anthony Hamilton	04.2009	-	109[5]	Jive	[19[35].R&B Chart]
So In Love	Jill Scott featuring Anthony Hamilton	07.2011	-	97[1]	-	[10[44].R&B Chart]
Woo	Anthony Hamilton	02.2012	-	-	Def Jam	[24[26].R&B Chart]
I'll Wait (To Fall In Love)	Anthony Hamilton	02.2012	-	-	Def Jam	[75[7].R&B Chart]
Pray for Me	Anthony Hamilton	10.2012	-	122[2]	-	[21[30].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Comin' from Where I'm From	Anthony Hamilton	10.2003	-	33[76]	So So Def 52 107	[platinum-US][produced by Anthony Hamilton, Jermaine Dupri, Mark Batson, James Poyser, Cedric Solomon, Junius Bervine]
Soulife	Anthony Hamilton	07.2005	-	12[12]	Atlantic 74 695	[produced by Anthony Hamilton, Mark Sparks, Doug Mayhem, B.C. 3 Ent., Mike City]
Ain't Nobody Worryin'	Anthony Hamilton	12.2005	-	19[25]	So So Def 74 278	[gold-US][produced by Mark Batson, James Poyser, Raphael Saadiq, Kelvin Wooten, Jake and the Phatman, Dre & Vidal, Christopher "Wurldwyde" Pottinger]
Southern Comfort	Anthony Hamilton	04.2007	-	90[3]	Merovingian Music MRV002	[produced by Fanatic, Ced Solo, Doug Coleman]
The Point of It All	Anthony Hamilton	01.2009	-	12[42]	So So Def 88607	[gold-US][produced by Avila Brothers, Mark Batson, Dre & Vidal, Anthony Hamilton, Ramon Montgomery, Jack Splash, Kelvin Wooten, James "Big Jim" Wright]
Back to Love	Anthony Hamilton	12.2011	-	12[25]	RCA 88697	[produced by Anthony Hamilton , Kenneth "Babyface" Edmonds, Mike City, Bobby Ross & Issiah Avila, Kelvin Wooten, Dre & Vidal, Antonio Dixon, Salaam Remi, Jairus Mozee]
Home for the Holidays	Anthony Hamilton	11.2014	-	80[2]	RCA 88883	[produced by The Avila Brothers, Kenneth Leonard Jr., Mark Pelli ,Alex Tanas ,Corey Williams, Kelvin Wooten ]
What I'm Feelin'	Anthony Hamilton	04.2016	-	15[7]	RCA 88875	[produced by Anthony Hamilton, Mark Batson, Eli Davis ,James Poyser, Salaam Remi]