Atco Records

Atco Records to amerykańska wytwórnia płytowa założona w 1955 roku jako oddział Atlantic Records .  Został opracowany jako punkt wyjścia dla produkcji jednego z założycieli Atlantic, Herba Abramsona , który wrócił do firmy ze służby wojskowej. Miał być także domem dla wykonawców, którzy nie pasowali do ​​formatu Atlantic, który wydawał blues , jazz , rhythm and blues i soul . Nazwa Atco to skrót od AT lantic CO . Atco zapewniało również dystrybucję dla innych wytwórni, w tym RSO Records , Volt , Island , Modern , Ruthless i Rolling Stones Records .
Przez większą część swojej historii Atco było znane z muzyki pop i rock and rolla , ale w pierwszych latach wyprodukowała kilka albumów jazzowych . Należą do nich Harry Arnold , Betty Carter , King Curtis , Herb Geller , Roland Hanna i Helen Merrill .

Rockowa era Atco rozpoczęła się od Bobby'ego Darina i The Coasters . Na początku lat sześćdziesiątych Atlantic zaczął udzielać licencji na materiały z międzynarodowych źródeł, prowadząc do instrumentalnych hitów Jorgena Ingmanna , Ackera Bilka i Bent Fabrica . Począwszy od połowy lat 60-tych Atco przeniósł się do rock and rolla z Sonny & Cher , Buffalo Springfield , Vanilla Fudge i Cream .

W 1964 roku Atco wydało singiel w USA The Beatles , „ Ain't She Sweet ” (odwrotna strona „Nobody's Child” z wokalistą Tony Sheridanem ), który został nagrany w Hamburgu w 1961 roku. , „Ain't She Sweet” osiągnął 19 miejsce na liście Billboard Hot 100 w sierpniu 1964 roku. Atco wydało również album zatytułowany Ain't She Sweet, który zawierał pozostałe dwa utwory Sheridana i The Beatles z sesji w Hamburgu i  osiem innych piosenek  The Swallows .

W 1966 roku Atco wydało „ Substitute ” The Who . Piosenka została wydana w ramach umowy z UK Polydor Records z powodu sporu The Who, który miał ze swoim producentem, Shelem Talmy , oraz ich kontraktu z US Decca Records i UK Brunswick Records . Było  to jedyne nagranie Who na Atco, chociaż Pete Townshend i John Entwistle ostatecznie podpisali  kontrakt z Atco jako artyści solowi, a Roger Daltrey podpisał później umowę w USA z Atlantic.

Atlantic   w połowie lat 70-tych, wykorzystuje tę ​​wytwórnię głównie do hard rocka  niektórych brytyjskich i europejskich zespołów. W połowie lat 70-tych Atco wydała wczesne albumy AC / DC . Począwszy od 1978 r., nagrania AC / DC wydawane były w Atlantic, aż ich umowa z wytwórnią zakończyła się w latach 90-tych.

W 1980 roku pozycja Atco wzrosła dzięki   albumowi Pete Townshenda Empty Glass i piosence „ Cars ” Gary'ego Numana . Ostatnim hitem Atco był „ If Wishes Came True ” Sweet Sensation w 1990 roku. W 1991 roku Sylvia Rhone połączyła Atco z nowopowstałą wytwórnią Atlantic EastWest Records America i krótko zarządzała połączeniem jako Atco – East West Records America. W 1994 roku nazwa Atco została usunięta, a wytwórnia kontynuowała działalność jako EastWest Records America, która następnie dystrybuowała wytwórnię Elektra Records . Od tego czasu nazwa i logo Atco pojawiły się tylko na reedycjach starego materiału, za pośrednictwem Elektry. Od połowy 2005 roku jego najnowszym wydawnictwem (we wspólnym przedsięwzięciu z Rhino Records ) była ścieżka dźwiękowa do biograficznego filmu Bobby Darin Beyond the Sea , w którym zagrał Kevin Spacey i przedstawił  utwory Darina.

W 2006 roku Warner Music Group reaktywowało Atco Records do współpracy z Rhino Entertainment. Scarlett Johansson , Keith Sweat i Art Garfunkel byli jednymi z pierwszych artystów którzy  podpisali kontrakt z wytwórnią. Garfunkel wydał Some Enchanted Evening 30 stycznia 2007 roku. 20 maja 2008 roku Johansson wydała Anywhere I Lay My Head . Queensrÿche wydał album American Soldier w Atco 31 marca 2009 roku. New York Dolls wydało swój album Cause I Sez So w Atco 5 maja 2009 r.

Albumy na liście Billboard 200 Albums

That's All - Bobby Darin [1959] 7.US
This Is Darin - Bobby Darin [1960] 6.US
Bobby Darin At the Copa - Bobby Darin [1960] 9.US
Stranger on the Shore - Mr. Acker Bilk with the Leon Young String Ensemble [1962] 3.US [gold]
The Bobby Darin Story - Bobby Darin [1961] 18.US
Spanish Harlem - Ben E. King [1961] 57.US
Love Swings - Bobby Darin [1961] 92.US
Twist with Bobby Darin - Bobby Darin [1961] 48.US
Bobby Darin Sings Ray Charles - Bobby Darin [1962] 96.US
Above the Stars and Other Romantic Favorites - Mr. Acker Bilk with the Leon Young
String Chorale [1962] 48.US
Things and Other Things - Bobby Darin [1962] 45.US
Alley Cat - Bent Fabric [1962] 13.US
Deep Purple - Nino Temple & April Stevens [1963] 48.US
Pain In My Heart - Otis Redding [1964] 103.US
Look At Us - Sonny and Cher [8/65] 2.US [gold]
The Wondrous World of Sonny and Cher - Sonny and Cher [4/66] 34.US
Dance the Cool Jerk - Capitols [1966] 95.US
Buffalo Springfield - Buffalo Springfield [1966] 80.US
Fresh Cream - Cream [1/67] 39.US [gold]
King Curtis Plays the Great Memphis Hits - King Curtis [3/67] 185.US
Good Times - Sonny and Cher [1967] 73.US
Sweet Soul Music - Arthur Conley [1967] 93.US
Best of Sonny and Cher - Sonny and Cher [1967] 23.US
Shake, Rattle and Roll - Arthur Conley [1967] 193.US
Bee Gees' 1st - Bee Gees [1967] 7.US
Vanilla Fudge - Vanilla Fudge [1967] 6.US [gold]
Rose Garden - Rose Garden [1968] 176.US
Buffalo Springfield Again - Buffalo Springfield [1967] 44.US
Heavy - Iron Butterfly [1968] 78.US
Lyndon Johnson's Lonely Heart's Club Band - Earl Dowd and Allen Robin [1967] 176.US
King Size Soul - King Curtis [1967] 168.US
Disraeli Gears - Cream [12/67] 4.US [platinum]
Horizontal - Bee Gees [1968] 12.US
The Beat Goes On - Vanilla Fudge [1968] 17.US
Soul Directions - Arthur Conley [1968] 185.US
Renaissance - Vanilla Fudge [1968] 20.US
Sweet Soul - King Curtis [1968] 198.US
In-A-Gadda-Da-Vida - Iron Butterfly [1968] 4.US [4x-platinum]
The Immortal Otis Redding - Otis Redding [7/68] 58.US
Idea - Bee Gees [1968] 17.US
Last Time Around - Buffalo Springfield [1968] 42.US
Rare, Precious and Beautiful - Bee Gees [1968] 99.US
Best of King Curtis - King Curtis [1968] 190.US
The Super Groups - Various Artists [1969] 168.US
Ball - Iron Butterfly [1969] 3.US [gold]
Retrospective - Buffalo Springfield [1969] 42.US [platinum]
Love Man - Otis Redding [1969] 46.US
Best of Cream - Cream [1969] 3.US [gold]
Best of the Bee Gees - Bee Gees [1969] 20.US [gold]
Instant Groove - King Curtis [1969] 160.US
Taste - Taste [1969] 133.US
3614 Jackson Highway - Cher [1969] 160.US
Blues Image - Blues Image [1969] 112.US
Rock and Roll - Vanilla Fudge [1969] 34.US
Blind Faith - Blind Faith [1969] 1.US [platinum]
Songs For a Tailor - Jack Bruce [1969] 55.US
Allman Brothers Band - Allman Brothers Band [1969] 188.US
Fat Mattress - Fat Mattress [1969] 134.US
New Routes - Lulu [1970] 88.US
R. B. Greaves - R. B. Greaves [1969] 85.US
Open - Blues Image [1970] 147.US
Iron Butterfly Live - Iron Butterfly [1970] 20.US
Rare, Precious and Beautiful, Volume 2 - Bee Gees [1970] 100.US
Cucumber Castle - Bee Gees [1970] 94.US
Live Cream - Cream [1970] 15.US
Eric Clapton - Eric Clapton [1970] 13.US
Everything Is Everything - Donny Hathaway [1970] 73.US
Tell the Truth - Otis Redding [1970] 200.US
Livingston Taylor - Livingston Taylor [1970] 82.US
Get Ready - King Curtis [1970] 198.US
Metamorphosis - Iron Butterfly with Pinera and Rhino [1970] 16.US
Cactus - Cactus [1970] 54.US
To Bonnie From Delaney - Delaney & Bonnie & Friends [1970] 58.US
Idlewild South - Allman Brothers Band [1970] 38.US
Tin Tin - Tin Tin [1970] 197.US
2 Years On - Bee Gees [1970] 32.US
Black Oak Arkansas - Black Oak Arkansas [1971] 127.US [gold]
One Way...Or Another - Cactus [1971] 88.US
Motel Shot - Delaney & Bonnie & Friends [1971] 65.US
Live At Fillmore West - King Curtis [1971] 54.US
Donny Hathaway - Donny Hathaway [1970] 89.US
Sun, Moon and Herbs - Dr. John [1971] 184.US
Evolution: The Best of Iron Butterfly - Iron Butterfly [1971] 137.US
Restrictions - Cactus [1971] 155.US
Keep the Faith - Black Oak Arkansas [1972] 103.US
Everybody's Talkin' - King Curtis [1972] 189.US
Donny Hathaway Live - Donny Hathaway [1972] 18.US [gold]
Thin Line Between Love & Hate - Persuaders [1972] 141.US
I Love the Way You Love - Betty Wright [1972] 123.US
Goodbye - Cream [1969] 2.US [gold]
Hair - Original Cast (London Cast) [1969] 186.US
Trafalgar - Bee Gees [1971] 34.US
Live Cream, Volume 2 - Cream [1972] 27.US
Gumbo - Dr. John [1972] 112.US
If An Angel Came To See You, Would You Make Her Feel At Home? -
                                 Black Oak Arkansas [1972] 93.US
Come Back Charleston Blue (Soundtrack) - Donny Hathaway [1972] 177.US
'Ot N' Sweaty - Cactus [1972] 162.US
To Whom It May Concern - Bee Gees [1972] 35.US
Honky-Tonk Stardust Cowboy - Jonathan Edwards [1972] 125.US
Son of Cactus - New Cactus Band [1973] 183.US
In the Right Place - Dr. John [1973] 24.US
Live: Raunch 'N' Roll - Black Oak Arkansas [1973] 90.US [gold]
Persuaders - Persuaders [1973] 178.US
One Live Badger - Badger [1973] 167.US
Cross Country - Cross Country [1973] 198.US
Extension of a Man - Donny Hathaway [1973] 69.US
Tabernakel - Jan Akkerman [1973] 195.US
High on the Hog - Black Oak Arkansas [1973] 52.US [gold]
Bang - James Gang [1973] 122.US
Blue Magic - Blue Magic [1974] 45.US
Desitively Bonnaroo - Dr. John [1974] 105.US
Stranded - Roxy Music [1974] 186.US
Hamburger Concerto - Focus [1974] 66.US
Street Party - Black Oak Arkansas [1974] 56.US
Miami - James Gang [1974] 97.US
Magic of the Blue - Blue Magic [1974] 71.US
Country Life - Roxy Music [1974] 37.US
Cross-Collateral - Passport [1974] 137.US
Ain't Life Grand - Black Oak Arkansas [1975] 145.US
Newborn - James Gang [1975] 109.US
Warrior on the Edge of Time - Hawkwind [1975] 150.US
Heart of the City - Barrabas [1975] 149.US
Thirteen Blue Magic Lane - Blue Magic [1975] 50.US
The Band Plays On - Back Street Crawler [1975] 111.US
Siren - Roxy Music [1975] 50.US
Live! Mutha - Black Oak Arkansas [1976] 194.US
A Trick of the Tail - Genesis [1976] 31.US [gold]
2nd Street - Back Street Crawler [1976] 140.US
Viva! Roxy Music (The Live Roxy Music Album) - Roxy Music [1976] 81.US
Mystic Dragons - Blue Magic [1976] 170.US
High Voltage - AC/DC [1976] 146.US
Wind and Wuthering - Genesis [1976] 26.US [gold]
Peter Gabriel - Peter Gabriel [1977] 38.US
Let There Be Rock - AC/DC [1977] 154.US
Redwing - Grinder Switch [1977] 144.US
Blackfoot Strikes - Blackfoot [5/79] 42.US [platinum]
Manifesto - Roxy Music [1979] 23.US
Replicas - Gary Numan and Tubeway Army [1979] 124.US
The Pleasure Principle - Gary Numan [1979] 16.US
On To Victory - Humble Pie [1980] 60.US
Go For the Throat - Humble Pie [1980] 154.US
Catholic Boy - Jim Carroll [1980] 73.US
From Branch To Branch - Leon Redbone [1981] 152.US
The Skill - Sherbs [1981] 100.US
Bella Donna - Stevie Nicks [1981] 1.US
No Refuge - Eddie Schwartz [1981] 195.US
Dance - Gary Numan [1981] 167.US
Aqua Dream - McGuffey Lane [1981] 193.US
Dry Dreams - Jim Carroll Band [1982] 156.US
Offering - Axe [1982] 81.US
All the Best Cowboys Have Chinese Eyes - Pete Townshend [1982] 26.US
Empty Glass - Pete Townshend [1980] 5.US [platinum]
Tomcattin' - Blackfoot [1980] 50.US
Flesh and Blood - Roxy Music [1980] 35.US
Telekon - Gary Numan [1980] 64.US
Marauder - Blackfoot [1981] 48.US
Woodstock, Vol. 2 - Various Artists [1971] 7.US
The Lamb Lies Down on Broadway - Genesis [1974] 41.US [gold]
Wheels of Fire - Cream [1968] 1.US [gold]
Streetnoise - Brian Auger and Julie Driscoll [1969] 41.US
Odessa - Bee Gees [1969] 20.US
Ginger Baker's Air Force - Ginger Baker's Air Force [1970] 33.US
Layla - Derek and the Dominos [1970] 16.US [gold]
Mar y Sol - Various Artists [1972] 186.US
The Best of Otis Redding - Otis Redding [1972] 76.US
History of Eric Clapton - Eric Clapton with Various Bands [4/72] 6.US [gold]
The Two of Us - Sonny and Cher [9/72] 122.US
Beginnings - Allman Brothers Band [1973] 1.US
Buffalo Springfield - Buffalo Springfield [1973] 104.US

Splish Splash

---

music & lyrics:     Bobby Darin, Murray Kaufman

---

„ Splish Splash ” to  piosenka z 1958 roku, którą wykonał i napisał Bobby Darin . Została napisana z DJ Murray the K (Murray Kaufman), który założył się, że Darin nie mógł napisać piosenki, która zaczynałała się od słów: „Splish Splash, ja kąpałem się”, jak sugerowała matka Murraya, Jean Kaufman. Piosenka została przypisana Darinowi i „Jean Murray” (połączenie ich nazwisk), aby uniknąć jakichkolwiek śladów payoli . Był to pierwszy hit Darina, który przyczynił się do znacznego wzrostu jego kariery, osiągając trzecie miejsce na amerykańskiej liście przebojów singli i nr 2 na liście R&B Best Sellers . „Splish Splash” był jedynym utworem Darina na liście C&W Best Sellers in Stores , gdzie osiągnął najwyższą pozycję  14. W wywiadzie z 1967 r.  Darin twierdził, że był tak szczęśliwy z powodu swojego pierwszego hitu, że aż jego   skóra   wyjaśniała.

Utwór został nagrany podczas sesji w nowojorskim Atlantic Studios wieczorem 10 kwietnia 1958 r.  Personel oryginalnego nagrania obejmował Jesse Powella na saksofonie tenorowym,   Ala Caiolę , Billy Mure na gitarze, Wendella Marshalla na basie i Panamę Francisa na perkusji.

Teksty wspominają kilka postaci z innych piosenek z tego okresu, w tym „ Lollipop ”, „ Peggy Sue ” i „ Good Golly Miss Molly ”. 

Jednak w wywiadzie były kolega z klasy Jerrold Atlas twierdził, że „Miss Molly” odnosiła się do Molly Epstein, byłej nauczycielki angielskiego Darina w Bronx High School of Science . „Nauczyła go używać języka w notatkach staccato: krótkie posty, słowa ... Bardzo lubiła Bobby'ego. Bobby powiedział mi, że zaostrzyła jego szacunek dla języka”.

Brytyjski komik Charlie Drake zdobył pierwszą dziesiątkę listy brytyjskiej dzięki komediowej wersji utworu z 1958 roku, wyprodukowanej przez przyszłego producenta Beatlesów, George'a Martina, z wytwórni Parlophone . Piosenka została przerobiona w 1979 roku przez Barbrę Streisand na jej album Wet . Zawiera nowy tekst  Streisand  i podkład wokalny z czołowego wokalisty Toto, Bobby'ego Kimballa i chicagowskiego klawiszowca Billa Champlina .

W 1976 roku Barry Williams , Maureen McCormick , Donny Osmond i Marie Osmond wykonali piosenkę w The Brady Bunch Variety Hour .

   Kevin Spacey wykonuje piosenkę w biograficznym filmie Bobby Darin Beyond the Sea .

„Splish Splash” pojawił się w zwiastunie filmu Patricka Dempsey'a Loverboy . Pojawia się również w ścieżce dźwiękowej do filmu z 1998 roku „Masz wiadomość” .
W swoim nieustannym dążeniu do zachęcania dzieci do kąpieli, Sesame Street wykorzystała to na kilku swoich albumach. Jest to bardzo popularna piosenka dla dzieci, zwłaszcza w wykonaniu Elmo.

Covery piosenki na listach przebojów: Bobby Darin - Splish Splash / Judy, Don't Be Moody - Atco 6117 06.1958 3.US/19.UK/14.Country Chart/1.R&B Chart Charlie Drake - Splish Splash / Hello, My Darlings - Parlophone UK R 4461 7.UK inne wykonania Barbra Streisand - Splish Splash / I Found Your Love - CBS - Germany - CBS S 8344 Frankie Avalon Splish Splash/ When I Said I Loved You De-Lite DE-1591 .1977 Marty Wilde - Splish Splash / You've Got Love - Philips - Netherlands - 427 436 BE .1958 Tekst piosenki: Splish, splash, I was takin' a bath Long about a Saturday night, yeah A rub dub, just relaxin' in the tub Thinkin' everythin' was alright Well, I stepped out the tub I put my feet on the floor I wrapped the towel around me and I Opened the door And then a-splish, splash I jumped back in the bath Well, how was I to know There was a party goin' on? There was a-splishin' and a-splashin' Reelin' with the feelin' Movin' and a-groovin' Rockin' and a-rollin', yeah, yeah Bing, bang, I saw the whole gang Dancin' on my living room rug, yeah Flip, flop, they was doin' the bop All the teens had the dancin' but There was lollipop with a Peggy Sue Good golly, Miss Molly was-a even there, too A- well-a, splish, splash, I forgot about the bath I went and put my dancin' shoes on, yeah I was a-rollin' and a-strollin' Reelin' with the feelin' Movin' and a-groovin' Splishin' and a-splashin', yeah Yes, I was a-splishin' and a-splashin' I was a-rollin' and a-strollin' Yeah, I was a-movin' and a-groovin' We was a-reelin' with the feelin' We was a-rollin' and a-strollin' Movin' with the groovin' Splish, splash, yeah Splishin' and a-splashin' One time I was splishin' and a-splashin' Ooh, I was movin' and a-groovin' Yeah, I was splishin' and a-splashin'

Disturbed

Disturbed powstał w drugiej połowie lat 90. Założyło go trzech kumpli: Dan Donegan - gitara, Fuzz - bass oraz Mike Wengren - perkusja. Od samego początku, największym problemem, który spędzał sen z oczu wyżej wymienionym, był brak odpowiedniego wokalisty. Zespół raz po raz wywalał ze swojego składu kolejnych kandydatów, którzy za bardzo starali się kogoś naśladować i nic nie wnosili do zespołu. I tak w 1997 roku kapele z hukiem opuścił kolejny śmiałek - zbytnio zafascynowany głosem Philip'a Anselmo z Pantery.

W tym czasie nad zespołem zawisły czarne chmury. Brak wokalisty w dość poważny sposób utrudniał im wybicie się na lokalnej scenie muzycznej. Po niedługim czasie, los jednak się do nich uśmiechnął, gdy zespół postanowił odwiedzić niejaki David Draiman, który przeczytał w ogłoszeniu w gazecie jakoby kapela hard rockowa szukała wokalisty. Już na pierwszym spotkaniu David spodobał się członkom przyszłego Disturbed. Kiedy dali mu do ręki tekst i poprosili, aby zaśpiewał go do ich muzyki nie było już żadnych wątpliwości. Niepodrabialny głos Draiman'a, jego eksperymentalny stosunek do muzyki oraz głowa pełna ciekawych, nowatorskich pomysłów (wymyślił między innymi nazwę Disturbed) sprawiły, że zespół przyjął go z otwartymi ramionami.
Taki układ pasował wszystkim, no może oprócz rodziców David'a. Pochodzi on bowiem z rodziny ortodoksyjnych żydów. Konserwatywne poglądy rodziców nie szły w parze z marzeniami syna. Państwo Draiman woleliby zapewne, aby ich pociecha została w domu i w dalszym ciągu udzielała się w chórze kościelnym. Sam David, nie mógł jednak zmarnować szansy jaką przygotowało dla niego życie. Na szczęście dla zespołu i milionów fanów ciężkiego grania na całym świecie, wybrał on drogę gwiazdy rockowej.

W takim składzie Disturbed szybko dał o sobie znać na lokalnej scenie muzycznej. Chociaż w Chicago ciężko doszukać się zespołów rockowych, które coś osiągnęły, o Disturbed robiło się coraz głośniej. Zespół dawał dużo koncertów w chicagowskich klubach, zdobywając coraz większą popularność. Ponadto nagrali demo, które rozprowadzali w czasie swych występów.

W końcu zainteresowała się nimi wytwórnia Giant Records, która zaproponowała zespołowi podpisanie kontraktu. Kapela nie zaprzepaściła nadarzonej okazji i tak już pod skrzydłami Giant rozpoczęła pracę nad debiutanckim albumem z producentem Andy'm Wallace'm.
Płyta zatytułowana "The Sickness" ukazała się wczesną wiosna 2000 roku i w USA szybko otrzymała status platynowej, a zespół zyskał sobie miano gwiazdy. Głównym atutem muzyki Disturbed jest wspomniany już wcześniej niesamowity wokal David'a Draiman'a, który wspomagają przebojowe, krótko cięte riffy z elementami muzyki elektronicznej w tle. Taka mieszanka nie mogła przejść bez echa w świecie muzyki rockowej.

Od tego czasu zespół zaczął zbierać plony swej popularności. Liczne koncerty, wywiady czy wielkie trasy koncertowe takie jak: "Music As A Weapon" z Drowning Pool'em, Ademą, Stereomud'em i Systematic'kiem, "Pop Sux" z KoRn'em czy OzzFest stały się dla kapeli chlebem powszednim.
Ponadto David Draiman trafił do "elitarnej" piątki wokalistów, których wykonania utworów napisanych przez Jonathan'a Davis'a (wokal Korn'a), trafiły na płytę ze ścieżką dźwiękową do filmu "Queen Of The Damned". Oprócz David'a zaszczytu tego doznali jedynie: Wayne Static (Static-X), Jay Gordon (Orgy), Chester Bennington (Linkin Park) oraz Marylin Manson.

W tak pracowitym okresie, panowie z Disturbed znaleźli jednak czas na nagranie nowej płyty (bądź co bądź od premiery "The Sickness" minęły prawie dwa lata). Płyta zatytułowana "Believe" miała swoją premierą wczesną jesienią 2002 roku. Kilka tygodni przed albumem na półkach sklepów muzycznych pojawił się singiel "Prayer", promujący płytę. Oczywiście nie minęło dużo czasu, a słowa "This is the way I pray..." usłyszeć można było prawie wszędzie, a na żadnej chyba szanującej się, amerykańskiej liście rockowej, kawałek ten nie schodził poniżej pierwszej trójki.
"Prayer" jednak wyraźnie odbiega stylem od poprzedniego albumu. Wokal niby ten sam, muzyka niby wpada w ucho, wszystko NIBY ok, ale nie wyobrażam sobie nawet porównywania "Prayer'a" czy "Remember" (drugi singiel z "Believe") z takimi hitami jak: "Down With The Sicknes", "Stupify", "Voices" czy którymkolwiek z tracków z debiutanckiego krążka.

Nowy Disturbed jest bez wątpienia mniej chaotyczny, tajemniczy, zakręcony, dużo więcej jest natomiast poukładanych melodii i spokojnych wokali. Słowem nowa płyta kapeli jest lżejsza, ciągle ciężka i dobra, jednak zdecydowanie lżejsza od swojej poprzedniczki. Na szczęście na albumie znalazło się też kilka tracków, bardziej charakterystycznych dla Disturbed z "The Sickness".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stupify	Disturbed	10.2000	-	112[8]	EMI 84636	[written by Steve Kmak,Dan Donegan,Mike Wengren,David Draiman][produced by Johnny K][piosenka z filmu "Little Nicky"]
Voices	Disturbed	11.2000	52[3]	-	Giant 74321846412 [UK]	[written by Dan Donegan/David Draiman/Steve Kmak/Mike Wengren][produced by Johnny K/Disturbed]
Down with the sickness	Disturbed	09.2001	-	104[26]	album cut	[platinum-US][platinum-UK][written by Dan Donegan/David Draiman/Steve Kmak/Mike Wengren][produced by Johnny K]
Prayer	Disturbed	08.2002	31[2]	58[20]	Reprise W 591CD1 [UK]	[written by Dan Donegan/David Draiman/Steve Kmak/Mike Wengren][produced by Johnny K,Disturbed]
Remember	Disturbed	12.2002	56[2]	110[4]	Reprise W 596CD1 [UK]	[written by Disturbed][produced by Johnny K]
Liberate/Here comes the pain	Disturbed	09.2003	-	121[5]	album cut	[written by Disturbed][produced by Johnny K]
Guarded	Disturbed	07.2005	-	117[1]	Reprise	[written by Disturbed][produced by Johnny K]
Stricken	Disturbed	10.2005	88[3]	95[3]	Reprise W 685CD2 [UK]	[gold-US][silver-UK][written by Dan Donegan/David Draiman/Steve Kmak/Mike Wengren][produced by Johnny K,Disturbed]
Land of confusion	Disturbed	10.2006	79[4]	105[15]	Reprise W 738 [UK]	[written by Mike Rutherford,Tony Banks,Phil Collins][produced by Johnny K]
Inside the Fire	Disturbed	03.2008	-	73[15]	Reprise 450620	[gold-US][written by Disturbed][produced by Dan Donegan/David Draiman/Mike Wengren]
Indestructible	Disturbed	06.2008	-	72[1]	Reprise W 813 [UK]	[written by Disturbed][produced by Dan Donegan/David Draiman/Mike Wengren]
Another Way to Die	Disturbed	07.2010	-	81[1]	Reprise 525081	[written by Disturbed][produced by Dan Donegan/David Draiman/Mike Wengren]
Warrior	Disturbed	03.2011	-	103[1]	Reprise	[written by Dan Donegan/David Draiman/Mike Wengren][produced by Dan Donegan]
The Sound of Silence	Disturbed	04.2016	29[10]	42[20]	Reprise USRE 11500180 [UK]	[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Paul Simon][produced by Kevin Churko]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The sickness	Disturbed	03.2000	102[21]	29[106]	Giant 24738 [US]	[5x-platinium-US][gold-UK][produced by Johnny K, Disturbed]
Believe	Disturbed	09.2002	41[11]	1[1][53]	Reprise 9362483582	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Johnny K, Disturbed]
Music as a weapon II	Disturbed/Chevelle/Taproot/Unloco	02.2004	-	156[1]	Reprise 48620 [US]
Ten thousand fists	Disturbed	09.2005	59[5]	1[1][71]	Reprise 9362494332	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Johnny K, Disturbed]
Indestructible	Disturbed	06.2008	20[27]	1[2][64]	Reprise 9362498879	[platinium-US][gold-UK][produced by Disturbed]
Asylum	Disturbed	08.2010	7[14]	1[1][31]	Reprise 9362496648	[gold-US][silver-UK][produced by Dan Donegan, David Draiman, Mike Wengren]
The Lost Children	Disturbed	11.2011	85[2]	13[13]	Reprise 9362495489	[produced by Disturbed/Johnny K]
Immortalized	Disturbed	09.2015	8[24]	1[1][86]	Reprise 0093624926320	[platinium-US][gold-UK][produced by Kevin Churko]
Live at Red Rocks	Disturbed	12.2016	-	98[1]	Reprise 9362-49155-1	[produced by Kevin Churko]
Evolution	Disturbed	11.2018	7[3]	4[12]	Reprise 0093624905066	[produced by Kevin Churko]
Divisive	Disturbed	12.2022	17[1]	13[2]	Reprise 0093624867975	[produced by Drew Fulk]

Dirty Vegas

Dirty Vegas pochodzą z Kent, przedmieść południowego Londynu. To trzech panów: PAUL HARRIS, STEVE SMITH i BEN HARRIS. Każdy ma inną przeszłość, inne muzyczne korzenie, ale połączyła ich pasja do house. Ich sukces zapoczątkował numer "Days Go By", który na listach przebojów po raz pierwszy znalazł się już w 2001 roku. Mocna promocja przez klubowego guru, PETE'A TONGA na antenie BBC Radio One zrobiła swoje. Wytwórnia Parlophone nie tylko podpisała z zespołem umowę na wydanie singla, ale także całej płyty. Kiedy "Days Go By" trafiło do reklamówki Mitsubishi zainteresowanie sięgnęło zenitu, a piosenka stała się przebojem po obu stronach Atlantyku.
Najwięcej wspólnego ze sceną klubową ma PAUL HARRIS. Urodził się w Blackheath w południowym Londynie. Pierwsze gramofony kupił sobie w wieku lat 16, a już rok później regularnie grywał w The Ministry Of Sound. Zanim skończył 20 lat był już stałym rezydentem w londyńskim klubie The Milk Bar, u legendarnego Nicky Halloway'a, gdzie występowali m.in. PETE TONG, DANNY RAMPLING oraz PAUL OAKENFOLD. Wraz z "zabawą" w DJ'a coraz więcej czasu spędzał także na tworzeniu własnych numerów, ale nie przestawał odnosić sukcesów jako DJ.
Dirty Vegas to nie tylko ekstatyczna klubowa elektronika do tańca. To przede wszystkim rewelacyjnie zaaranżowane piosenki skrywające w sobie wielkie pokłady ładunku komercyjnego i emocjonalnego zarazem.
Singel "Days Go By" londyńskiego trio wszedł na stałe do klasyki współczesnej muzyki klubowej, a debiutancka płyta wydana w 2002, na której znalazł się utwór, w samych tylko Stanach Zjednoczonych sprzedała się w rekordowej ilości miliona egzemplarzy. Harris gościł na scenach największych festiwali muzyki klubowej z Creamfields na czele. W swoim dorobku Harris ma wiele produkcji własnych jak i remixow innych znakomitości. Należy tu wymienić choćby remix niekwestionowanego hitu ostatniego lata - Tom Novy – Your Body (Paul Harris Rmx). Styl rezprezentowany przez brytyjskiego Dj’a, czyli house w jego wielu odcieniach ściąga na parkiety wszystkich kochających pozytywne rytmy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Days Go By	Dirty Vegas	05.2001	27[4]	14[20]	Credence CDCRED 011	[written by Victoria Horn, Steve Smith][produced by Dirty Vegas]
Ghosts	Dirty Vegas	08.2002	31[5]	-	Credence CDCRED 028	[written by Ben Harris, Paul Harris, Steve Smith][produced by Ben Harris, Paul Harris, Steve Smith]
Days Go By [reissue]	Dirty Vegas	10.2002	16[21]	-	Credence CDCRED 030	[written by Victoria Horn, Steve Smith][produced by Ben Harris, Paul Harris, Steve Smith][1[1][13].Hot Disco/Dance;Capitol 77 742 12"]
I should know	Dirty Vegas	12.2002	-	-	-	[31[11].Hot Disco/Dance;Capitol promo 12"]
Walk Into The Sun	Dirty Vegas	10.2004	54[2]	-	Parlophone CDR 6647	[written by Dirty Vegas][produced by Dirty Vegas]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dirty Vegas	Dirty Vegas	06.2002	40[14]	7[19]	Credence 39986	[gold][produced by Dirty Vegas]
One	Dirty Vegas	10.2004	54[2]	-	Capitol Records CDP 7243 8 63743 2 5	[produced by Dirty Vegas]

Dimmer

Dimmer to grupa muzyczna z Nowej Zelandii.Założona na gruzach  nowozelandzkiej grupy rock-funk  Straitjacket Fits . Pojawiła się w 2001 roku z debiutanckim albumem I Believe You Are a Star.Siłą napędową zespołu jest Shayne Carter, wybitny muzyk z Nowej Zelandii i członek takich zespołów jak Straitjacket Fits i Double Happys.Carter był jedynym stałym członkiem zespołu od samego początku i regularnie korzystał z innych wybitnych muzyków w studiu.Towarzyszyli mu  Ned Ngatae (gitara), Mike Hall (bas), Andy Morton (instrumenty klawiszowe), Willy Scott (perkusja) i Anika Moa (wokal wspierający).Brzmienie Dimmer było zaskakująco mało podobne do poprzednich projektów Cartera , faworyzowanie rzadkich i funky groove'ów nad gitarowymi dźwiękami rocka. Singiel debiutancki, „Crystalator”, został wydany przez wytwórnię Sony Sub Pop i został praktycznie zignorowany przez nowozelandzkich DJ-ów.

 Mimo że single, które nastąpiły po tym wydarzeniu, były rzadko odtwarzane w radio, I Believe You Are a Star spotkał się z niesamowitym sukcesem, nazwany albumem roku „The New Zealand Herald”.
 Drugi album zespołu ukazał się ponad trzy lata później. You've Got Hear the Music został wydany w 2004 roku, i także zdobył kilka nagród krajowych. Była to pierwsza płyta Dimmera wydana w  nowozelandzkiej niezależnej wytwórnii Flying Nun Records.

Dimmer wydał swój trzeci album, "There My Dear", 24 lipca 2006 roku. Album jest powrotem do bardziej rockowego grania przypominający brzmieniowo ostatni album Straitjacket Fits "Blow ". 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
I Believe You Are A Star	Dimmer	06.2001	-	13[7][gold]	-/Sony 502422	-
You've Got To Hear the Music	Dimmer	03.2004	-	19[5][gold]	-/FMR 33789	-
There My Dear	Dimmer	08.2006	-	7[7]	-/Warner 510114876	-
Degrees of Existence	Dimmer	08.2009	-	18[4]	-/ Warner Music 5186551402	-

Dido

Dido urodziła się 25 grudnia 1971 roku w Londynie. Tak jak jej brat Rollo, lider popularnej trip-hopowej grupy Faithless, oddała się muzyce. Jak przystało na cudowny muzyczny talent, mając 10 lat grała na pianinie, skrzypcach i osławionym recorderze, który rzekomo ukradła w wieku lat 5.
Zafascynowała się śpiewaczką jazzową Ellą Fitzgerald, gdy miała lat 16.

 Pod wpływem kolekcji nagrań jej brata i głosu Elli, Dido rozpoczęła swoją karierę, śpiewajšc w licznych zespołach. Pomimo niechęci brata, który nie był zbyt urzeczony głosem siostry, Dido nie zamierzała porzucić śpiewania.

Tak więc za dnia pracując w wydawnictwie i uczęszczając do szkoły prawniczej, wieczorami spiewała w różnych zakątkach Londynu. Dido pojawiła się debiutanckim albumie Faithless (1996) sprzedanym w nakładzie 5 mln egzemplarzy. W 1997 roku wytwórnia płytowa Arista Records zaprosiła Dido na spotkanie z Clivem Davisem, znanym z odkrycia takich gwiazd jak Janis Joplin, Whitney Houston, Santana i tak zaczęło się nagranie debiutanckiego krążka Dido -" No Angel" (1999).
"Here with me" i "Thank you", które pojawiło się na ścieżce dzwiękowej filmu "Sliding Doors" z Gwyneth Paltrow w roli głównej, to jedynie zapowiedż tego co znajdziemy na "No Angel". Dlaczego więc tak długo ukrywano jej talent przed szerszą publicznością?

Arista Records "zafundowała" Dido półtoraroczną trasę koncertową po Stanach, gdzie grała dla 20-40 osób, głównie w centrach handlowych i na małych scenach. Zainteresowanie Dido powoli rosło i w taki oto sposób sprzedała pierwsze 250,000 egzemplarzy debiutanckiego albumu. Wtedy niespodziewanie przyszła propozycja od Eminema, który przerobił "słodką i lekką" melodię Thank You na mroczny kawałek - "Stan". Połączenie rapu Eminema ze szczerymi i wzruszajšcymi uczuciami Dido zostało okrzyknięte jako największa atrakcja albumu.W końcu Dido pokazała się szerszej publiczności, sprzedając przy okazji kolejne 250,000 albumów.
Współpraca z Eminemem, raperem bijącym rekordy popularności, też zrobiła swoje - "No Angel" jest już poczwórną platynową (cztery miliony sprzedanych egzemplarzy) płytą.

Jej drugi album Life for Rent ukazał się 30 września 2003 roku. Pierwszy singel z nowej płyty, „White Flag”, przez wiele tygodni nie schodził z pierwszych miejsc list przebojów w Wielkiej Brytanii i USA, jak i w innych krajach europejskich i azjatyckich. Płyta Life for Rent sprzedała się w nakładzie 12 mln egzemplarzy.

Dido występowała na trzech koncertach Live 8 (w Londynie, Paryżu oraz w Eden Project w Kornwalii) 2 lipca 2005 roku z Youssou N’Dour.

Trzeci studyjny album zatytułowany Safe Trip Home ukazał się 17 listopada 2008 roku. Singiel promujący album to „Don't Believe in Love”, który miał premierę także jako plik do ściągnięcia. Dla zachęty przez dwa tygodnie umożliwione było także ściągnięcie piosenki „Look No Further”, która znalazła się na nowym albumie.

Jej piosenka „Here with Me” została użyta jako temat muzyczny do serialu Roswell: W kręgu tajemnic, ponadto pojawiła się na ścieżce dźwiękowej filmu To właśnie miłość (Love Actually) i filmu Bridget Jones: W pogoni za rozumem z piosenką „I Eat Dinner” śpiewaną w duecie z kanadyjskim piosenkarzem undergroundowym Rufusem Wainwrightem.

W 2010 roku został wydany singel „Everything to Lose”, który znalazł sie na ścieżce dźwiękowej do filmu Seks w wielkim mieście . Pod koniec roku ukazał się utwór „If I Rise”, nagrany wspólnie z A.R. Rahmanem, który był głównym singlem promującym ścieżkę dźwiękową do filmu 127 godzin. Nagranie uzyskało oskarową nominację w kategorii najlepsza piosenka oryginalna.

4 marca 2013 roku ukazał się czwarty album artystki pt. Girl Who Got Away. Krążek był promowany przez single „No Freedom” oraz „End of Night”. W listopadzie tego samego roku wydano składankę zawierającą największe hity artystki zatytułowaną Greatest Hits.

W 2018 roku Dido podpisała kontrakt z wytwórnią BMG, aby wydać swój piąty studyjny album na początku 2019 roku. Wśród jej współpracowników znaleźli się między innymi Rollo Armstrong (jej brat), Brian Eno oraz Ryan Louder. 9 listopada 2018 roku podczas występu w głównej siedzibie BMG w Nowym Jorku, Dido ogłosiła, że jej nowy album będzie nazywać się Still on My Mind, a jego wydanie zaplanowane jest na 8 marca 2019 roku. Pierwszym singlem został utwór „Hurricanes”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No angel	Dido	08.2000	136[2]	-	Arista	-
Stan	Eminem featDido	11.2000	1[1][58]	51[15]	Aftermath Entertainment IND 97470	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Dido Armstrong/Paul Herman/Marshall Mathers][produced by The 45 King, Eminem]
Here with me	Dido	02.2001	4[17]	116[8]	Arista 74321832732	[gold-UK][written by Dido Armstrong/Paul Statham/Pascal Gabriel][produced by Rick Nowels, Dido Armstrong]
Thank you	Dido	06.2001	3[13]	3[39]	Arista 74321853042	[silver-UK][gold-US][written by Dido Armstrong/Paulie Herman][produced by Rollo & Dido Armstrong][1[1][13].Hot Dance/Disco;Arista 13 996 12"]
Hunter /Take my hand	Dido	09.2001	17[13]	-	Arista 74321885452	[written by D. Armstrong & R. Armstrong][produced by Rick Nowels/Dido][9[12].Hot Dance/Disco;Arista promo 12"][B:1[1][14].Hot Dance/Disco;Arista promo 12"]
One step too far	Faithless feat Dido	04.2002	6[3]	-	Cheeky 74321926412	[written by Rollo Armstrong/Ayalah Bentovim/Jaxx][produced by Rollo/Sister Bliss][4[13].Hot Dance/Disco;Arista 15 129 12"]
White flag	Dido	09.2003	2[20]	18[41]	Cheeky MIUCT 4281	[gold-US][platinum-UK][written by Dido Armstrong/Rollo Armstrong/Rick Nowels][produced by Rollo Armstrong, Dido Armstrong][6.Hot Dance/Disco]
Life for rent	Dido	12.2003	8[18]	-	Cheeky 82876579462	[written by Dido Armstrong/Rollo Armstrong][produced by Rollo Armstrong, Dido Armstrong]
Don't Leave Home	Dido	04.2004	25[7]	-	Cheeky 82876611722	[written by Dido Armstrong/Rollo Armstrong][produced by Rollo Armstrong, Dido Armstrong,Mike Hedges][22.Adult Contemporary Chart]
Sand In My Shoes	Dido	09.2004	29[5]	-	Cheeky 82876626922	[written by Dido Armstrong/Rick Nowels][produced by Rollo/Dido]
Don't Believe in Love	Dido	11.2008	54[5]	-	Cheeky 88697391362	[written by Dido Armstrong, Rollo Armstrong, Jon Brion][produced by Jon Brion]
No Freedom	Dido	03.2013	51[3]	-	RCA GBARL1202429	[written by Dido Armstrong/Rick Nowels][produced by Rollo Armstrong/Dido Armstrong/Rick Nowels]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz	Other charts
No angel	Dido	10.2000	1[6][215]	4[69]	Arista 74321832742	[10x-platinum-UK][4x-platinium-US][produced by Dido/Rick Nowels/Rollo/Sister Bliss/Youth]	-
Life for rent	Dido	09.2003	1[8][99]	4[45]	Cheeky 82876545982	[2x-platinum-US][9x-platinum-UK][produced by Dido/Mike Hedges/Rollo]	-
Safe Trip Home	Dido	11.2008	2[18]	14[9]	Cheeky 88697162972	[gold-UK][produced by Jon Brion/The Ark/Dido]	-
Girl Who Got Away	Dido	03.2013	5[16]	32[3]	RCA 88765442322	[silver-UK][produced by Dido/Jeff Bhasker/Jon Brion/Greg Kurstin/Pete Miser/Rick Nowels/Plain Pat/P*Nut/Rollo/Sister Bliss]	-
Greatest Hits	Dido	12.2013	27[5]	-	RCA 88883777132	[silver-UK][produced by Rollo Armstrong,Dido,Rick Nowels,Jon Brion,Brian Eno,The 45 King,Eminem]	-
Still on My Mind	Dido	03.2019	3[12]	45[1]	BMG 4050538455793	[produced by Dido,Rollo Armstrong,Dee Adam,Si Hulbert,Ryan Laubscher]	-