piątek, 31 maja 2019

Jackson Five

Zespół złożony z pięciu braci: Jackiego (właśc. Sigmund Esco Jackson, ur. 4.05.1951 r.), Tito (właśc. Toriano Adaryll Jackson, ur. 15.10.1953 r.), Jermaine'a (ur. 11.11.1954 r.), Marlona (ur. 12.03.1957 r.) i Michaela (ur. 29.08.1958 r.) Jacksonów.

Dzieciństwo spędzili w miejscu swych narodzin w Gary w stanie Indiana, USA, wychowywani przez ojca, gitarzystę bluesowego, Joe Jacksona. Rodzeństwo zadebiutowało w miejscowych klubach w 1962 r., funkcję zaś lidera grupy spełniał najmłodszy, uważany za cudowne dziecko, Michael. Pierwszych nagrań dokonali dla wytwórni Steeltown z Indiany.

W 1968 r. zostali przesłuchani przez przedstawicicli firmy Tamla Motown. Zarekomendował ich tam Bobby Taylor, jednak oficjalna wersja przypisuje odkrycie grupy Dianie Ross. Spółka autorska Motown znana jako Corporation (Korporacja) skomponowała serię tematów na pierwsze płyty Jacksonów, eksponujących ich młodzieńczy entuzjazm i atmosferę wokalnej zabawy.

Już pierwszy z nagranych dla Motown singli, "I Want You Back", stał się najszybciej rozchodzącą się płytą w całej historii wytwórni. Z pięciu kolejnych przebojów trzy znalazły się również na szczycie listy amerykańskiej ("ABC", "The Love You Save" i "One Bad Apple").

W 1971 r. Michael rozpoczął za radą promotorów równoległą działalność solową, a wkrótce potem w jego ślady poszli Jermaine i najstarszy z braci, Jackie. Popularność zespołu zdyskontowano poświęconym mu rysunkowym serialem "The Jackson 5" oraz programem "Goin' Back To Indiana", w którym bracia grali rolę gospodarzy.

Po rozwiązaniu Korporacji w 1971 r Jackson Five nagrywali wersje popowych i rhythm'n'blue-sowych przebojów oraz standardów innych, związanych z Motown, wykonawców. Z czasem pozwolono im sięgać po bardziej zróżnicowany repertuar, jak "Doctor My Eyes" Jacksona Browne'a.

Grupa zaczęła nagrywać własne kompozycje na początku lat siedemdziesiątych, a w ich połowie wypełniała już nimi prawie w całości swoje albumy.Szczyt popularności Jackson Five osiągnęli w Wielkiej Brytanii podczas tournee w 1972 r., jednak po powrocie do USA miejscowy rynek zareagował negatywnie na bardziej wyszukane brzmienie nowych nagrań. W 1973 r. zespół miał już za sobą "nastolatkowy" etap pierwszych przebojów. Na estradzie zabawiał po staremu, ale w studiu nagraniowym preferował ostrzejsze funkowe brzmienie.

W 1975 r. wygasł kontrakt grupy z Motown. Wyczuwając rezerwę wytwórni wobec ich nowych nagrań, Jackson Five przeszli pod skrzydła Epic Records. Jermaine, który poślubił córkę dyrektora Motown, Berry'ego Gordy'ego, porzucił grupę dla starej firmy, debiutując jako solista. W 1976 r. Gordy wytoczył zespołowi proces o zerwanie kontraktu. Sprawa, której pierwszym efektem była zmiana nazwy grupy na The Jacksons, ciągnęła się do 1980 r., kiedy to bracia zapłacili Gordy'emu 600.000 dolarów, cedując na Motown wszelkie prawa do nazwy "Jackson Five".


Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK/US]
Komentarz
I want you back/Who's lovin' youJackson Five11.19692[34]1[1][19]Tamla TMG 724/Motown 1157[platinium-US][platinum-UK][written by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren][produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren][1[4][18].R&B; Chart]
ABC/The young folksJackson Five03.19708[24]1[2][13]Tamla TMG 738/Motown 1163[gold-UK][written by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren][produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren][1[4][12].R&B; Chart]
The love you save/I found that girlJackson Five05.19707[9]1[2][13]Tamla TMG 746/Motown 1166[written by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren][produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren][1[6][14].R&B; Chart]
I' ll be there/One more chanceJackson Five09.19704[22]1[5][16]Tamla TMG 758/Motown 1171[silver-UK][written by Berry Gordy/Bob West/Hal Davis/Willie Hutch][produced by Hal Davis][1[6][13].R&B; Chart]
Mama' s pearl/Darling dearJackson Five01.197125[7]2[10]Tamla TMG 769/Motown 1177[written by Berry Gordy/Fonce Mizell/Freddie Perren/Deke Richards][produced by Berry Gordy/Fonce Mizell/Freddie Perren/Deke Richards][2[11].R&B; Chart]
Never can say goodbye/She's goodJackson Five04.197133[7]2[12]Tamla TMG 778/Motown 1179[written by Clifton Davis][produced by Hal Davis][1[3][13].R&B; Chart]
Maybe tomorrow/I will find a wayJackson Five07.1971-20[9]-/Motown 1186[written by Berry Gordy/Fonce Mizell/Freddie Perren/Deke Richards][produced by Berry Gordy/Fonce Mizell/Freddie Perren/Deke Richards][3[8].R&B; Chart]
Sugar daddy/I'm so happyJackson Five12.1971-10[10]Tamla TMG 809/Motown 1194[written by Berry Gordy/Fonce Mizell/Freddie Perren/Deke Richards][produced by Berry Gordy/Fonce Mizell/Freddie Perren/Deke Richards][3[11].R&B; Chart]
Little bitty pretty one/If i have to move a mountainJackson Five04.1972-13[9]Tamla TMG 825/Motown 1199[written by Bobby Day][produced by Mel Larson/Jerry Marcellino][8[8].R&B; Chart]
Lookin' through the windows/Love songJackson Five07.19729[11]16[10]Tamla TMG 833/Motown 1205[written by Clifton Davis][produced by Hal Davis][5[11].R&B; Chart]
Corner of the sky/To knowJackson Five10.1972-18[10]-/Motown 1214 [written by Stephen Schwartz][produced by Sherlie Matthews/Deke Richards][9[11].R&B; Chart][piosenka z musicalu na Broadway'u "Pippin'"
Santa Claus Is Comin' To Town/Someday at ChristmasJackson Five12.197243[3]-Tamla TMG 837/-[gold-UK][written by Haven Gillespie/John Fred Coots][produced by Hal Davis]
Doctor my eyes/My little babyJackson Five02.19739[10]-Tamla TMG 842/-[written by Jackson Browne][produced by Hal Davis][72 hit-Jackson Browne]
Hallelujah day/You made me what I amJackson Five03.197320[9]28[10]Tamla TMG 856/Motown 1224[written by Freddie Perren/Christine Yarian][produced by Berry Gordy][10[8].R&B Chart]
Get it together/TouchJackson Five09.1973-28[13]Tamla TMG 878/Motown 1277[written by Hal Davis/Donald Fletcher/Berry Gordy/Mel Larson/Jerry Marcellino][produced by Hal Davis/Donald Fletcher/Berry Gordy/Mel Larson/Jerry Marcellino][2[18].R&B Chart]
Sky writer/Ain't nothing like the real thingJackson Five09.197325[8]-Tamla TMG 865/-[written by Jerry Marcellino/Mel Larson][produced by Mel Larson/Jerry Marcellino]
Dancing machine/It's too late to change the timeJackson Five03.1974-2[22]Tamla TMG 904/Motown 1286[written by Hal Davis/Donald Fletcher/Weldon Parks][produced by Hal Davis][1[1][20].R&B; Chart]
Whatever you got,i want/I can't quit your love UK side B:The life of the partyJackson Five10.1974-38[11]Tamla TMG 927/Motown 1308[written by Mel Larson/Gene Marcellino/Jerry Marcellino][produced by Mel Larson/Jerry Marcellino][3[15].R&B; Chart]
I am love [Parts I & II]Jackson Five01.1975-15[14]Tamla TMG 942/Motown 1310 [written by Don Fenceton/Mel Larson/Jerry Marcellino/Rod Rancifer][produced by Mel Larson/Jerry Marcellino][5[12].R&B; Chart]
Forever came today/All I do is think of you UK side B:I can't quit your loveJackson Five07.1975-60[9]Tamla TMG 1001/Motown 1356[written by Lamont Dozier/Brian Holland/Eddie Holland][produced by Brian Holland][6[13].R&B; Chart]
All I Do Is Think Of YouJacksons11.1975---/Motown 1356[written by M. L. Smith, B. Holland][produced byBrian Holland][50[7].R&B; Chart]
Enjoy yourself/Style of lifeJacksons11.197642[4]6[21]Epic EPC 4708/Epic 50 289[platinum-US][written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Kenny Gamble/Leon Huff][2[20].R&B; Chart]
Show you the way to go/Blues awayJacksons04.19771[1][10]28[10]Epic EPC 5266/Epic 50350[silver-UK][written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Kenny Gamble/Leon Huff][6[14].R&B; Chart]
Dreamer/Good timesJacksons08.197722[9]-Epic EPC 5458/-[written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Kenny Gamble/Leon Huff]
Going places/Do what you wannaJacksons10.197726[7]52[7]Epic EPC 5732/Epic 50454 [written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Kenny Gamble/Leon Huff][8[15].R&B Chart]
Even Though You're Gone/Different kind of ladyJacksons02.197831[4]-Epic EPC 5919/-[written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Kenny Gamble/Leon Huff]
Find Me A Girl/Different Kind Of LadyJacksons02.1978---/Epic 50 496[written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Kenny Gamble/Leon Huff][38[12].R&B Chart]
Blame it on the boogie/Do what you wannaJacksons11.19788[20]54[6]Epic EPC 6683/Epic 50595[silver-UK][written by Elmar Krohn/Marlon Jackson/Dave Jackson][produced by Kenny Gamble/Leon Huff][3[16].R&B Chart][78-Mick Jackson hit]
Shake your body [Down the ground]/That's what you get [For being polite]Jacksons02.19794[12]7[22]Epic EPC 13 718/Epic 50656 [platinum-US][silver-UK][written by Michael Jackson/Randy Jackson][produced by Jacksons/Michael Jackson][3[23].R&B Chart]
Destiny/That's what you get [For being polite]Jacksons02.197939[6]-Epic EPC 6983/- [written by Jackie Jackson/Marlon Jackson/Michael Jackson/Randy Jackson/Tito Jackson]
Lovely one/Bless his soul UK side B:Things i do for youJacksons09.198029[6]12[18]Epic EPC 9302/Epic 50938[written by Michael Jackson/Randy Jackson][produced by Jacksons][2[18].R&B Chart]
Heartbreak Hotel/Things i do for yoJacksons12.198044[6]22[16]Epic EPC 9391/Epic 50959[written by Michael Jackson][produced by Jacksons][2[17].R&B Chart]
Can you feel it/EverybodyJacksons05.19816[15]77[5]Epic EPC 9554/Epic 01032[written by Jermaine Jackson/Michael Jackson][produced by Jacksons][30[9].R&B Chart]
Walk right now/Your waysJacksons06.19817[11]73[4]Epic EPC 1294/Epic 02132[written by Jermaine Jackson/Michael Jackson/Randy Jackson][produced by Jacksons/Michael Jackson][50[10].R&B Chart]
Time Waits For No One/Give It UpJacksons09.198198[1]-Epic EPC A 1579/-[written by J. Jackson, R. Jackson][produced by Jacksons]
State of shock/Your waysJacksons feat Mick Jagger06.198414[8]3[15]Epic A 4431/Epic 04503 [gold-US][written by Randy Hansen/Michael Jackson][produced by Michael Jackson][4[14].R&B Chart]
TortureJacksons08.198426[6]17[12]Epic EPCA 4675/Epic 04575[written by Jackie Jackson/Kathy Wakefield][produced by Jackie Jackson][12[13].R&B Chart]
BodyJacksons10.198494[1]47[7]Epic A 4883/Epic 04673 [written by Michael Jackson][produced by Michael Jackson][39[9].R&B Chart]
I want you back ['88 remix]/Never can say goodbayMichael Jackson & Jackson Five04.19888[9]-Motown ZB 41 913/-[written by The Corporation (Freddie Perren/Alphonso Mizell/Berry Gordy/Deke Richards)][produced by The Corporation (Freddie Perren/Alphonso Mizell/Berry Gordy/Deke Richards)]
Nothing [That compares 2 U]/Alright with meJacksons06.198933[6]77[7]Epic 6548087/Epic 68 688 [written by Babyface/LA Reid][produced by Babyface/LA Reid][4[13].R&B Chart]
2300 Jackson Street/When I Look At YouJacksons08.198976[3]-Epic 655206 7/Epic 69 022[written by Jermaine, Jackie, Tito, Randall, Gene Griffin][produced by The Jacksons, Teddy Riley, Gene Griffin][9[13].R&B Chart]
Who's Lovin' YouJackson 505.200936[10]-Motown USMO 16982624/-[written by Smokey Robinson][produced by Bobby Taylor]
This Is ItMichael Jackson feat. Jacksons10.2009-118-/MJJ[18[20].R&B Chart]]



Albumy *88*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Diana Ross presents The Jackson 5Jackson Five01.197016[4]5[32]Motown 700[produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren]
ABCJackson Five06.197022[6]4[50]Motown 709[produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren/Hal Davis]
Third albumJackson Five09.1970-4[50]Motown 718[produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren/Hal Davis]
Maybe tomorrowJackson Five05.1971-11[41]Motown 735[produced by The Corporation/Hal Davis]
Goin' back to IndianaJackson Five10.1971-16[26]Motown 742[produced by Berry Gordy]
Greatest HitsJackson Five01.197226[14]12[41]Motown 741[silver-UK][produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren/Hal Davis]
Lookin' through the windowsJackson Five06.197216[8]7[33]Motown 750[silver-UK][produced by The Corporation/Hal Davis]
SkywriterJackson Five04.1973-44[16]Motown 761[produced by The Corporation/Hal Davis]
Get it togetherJackson Five10.1973-100[29]Motown 783[produced by Hal Davis/Norman Whitfield]
Dancing machineJackson Five10.1974-16[21]Motown 780[produced by Hal Davis]
Moving violationJackson Five06.1975-36[15]Motown 829[produced by Hal Davis/Brian Holland/Mel Larsen/Jerry Marcellino]
The Jackson Five AnthologyJackson Five07.1976-84[9]Motown 868[produced by The Corporation/Hal Davis/Jerry Marcellino/Mel Larson/Brian Holland/Johnny Bristol/Deke Richards/Freddie Perren/Fonce Mizell/Sherlie Matthews]
The JacksonsJacksons12.197654[1]36[27]Epic 34 229[gold-US][produced by Jacksons/Michael Jackson]
Goin' placesJacksons10.197745[1]63[11]Epic 34 835[produced by Victor Carstarphen/Kenny Gamble/Leon Huff/Gene McFadden/Dexter Wansel/John Whitehead/Jacksons]
DestinyJacksons12.197833[7]11[41]Epic 35 552[platinium-US][produced by Jacksons/Michael Jackson]
TriumphJacksons10.198013[16]10[29]Epic 36 424[platinium-US][gold-UK][produced by Jacksons/Jermaine Jackson/Michael Jackson]
Jacksons liveJacksons11.198153[9]30[21]Epic 37 545[gold-US][produced by Jacksons/Michael Jackson]
18 Greatest HitsJacksons07.19831[3][58]-Telstar STAR 2232 [UK][platinum-UK][produced by Berry Gordy/Deke Richards/Fonce Mizell/Freddie Perren/Hal Davis/Jerry Marcellino/Kenny Gamble/Leon Huff/Mel Larson]
Michael Jackson & Jackson Five-14 Greatest HitsMichael Jackson & Jackson Five06.1984-168[7]Motown 6099-
VictoryJacksons07.19843[13]4[30]Epic 38 946[2x-platinium-US][gold-UK][produced by David Paich/Jacksons/Jermaine Jackson/Michael Jackson/Steve Porcaro]
2300 Jackson StreetJacksons06.198939[3]59[11]Epic 40 911[produced by Jacksons/Michael Jackson/Teddy Riley/Attala Zane Giles/Gene Griffin]
The Best of Michael Jackson and The Jackson 5ive – The Motown YearsJacksons07.19977[27]-Universal Music TV 5308042 [UK][gold-UK][produced by Freddie Perren/Fonce Mizell/Deke Richards/Berry Gordy/Hal Davis/The Corporation]
The Ultimate CollectionJacksons08.1998128[8]14[14]Motown[gold-UK]
The Very Best of The JacksonsJacksons07.20047[13]-Sony TV/UMTV 5163669 [UK][gold-UK][produced by Jacksons/Kenny Gamble/Leon Huff/The Corporation (Freddie Perren/Alphonso Mizell/Berry Gordy/Deke Richards)]
50 Best Songs – The Motown Years: Michael Jackson & The Jackson 5Jacksons09.20084[16]-Motown 5311546 [UK][gold-UK][produced by Bob Gaudio/Brian Holland/Fonce Mizell/Freddie Perren/Hal Davis/Jerry Marcellino/Mel Larson/Sam Brown/The Corporation]
20th Century Masters – The Millennium Collection: The Best of The Jackson 5The Jackson 507.2009-23[19]Motown[gold-US]


czwartek, 30 maja 2019

Chaka Demus and Pliers

Chaka Demus & Pliers to jamajski duet reggae składający się z deejay'a Chaka Demusa i wokalisty Pliers, znany z hitu "Tease Me".

Obaj artyści byli uznanymi muzykami, gdy stwprzyli zespół i zdobyli międzynarodowe uznanie na początku lat 90-tych. Duet był pierwszym wykonawcą z Jamajki ,który miał trzy kolejne hity w Top 5 na UK Singles Chart, do czasu ,gdy Shaggy zdobył aż cztery kolejne Top 5 w 2001 roku.Ich pierwszy przebój w Wielkiej Brytanii, "Tease Me", utrzymywał się w pierwszej piątce UK Singles Chart, przez trzy miesiące w roku 1993, osiągając numer trzy w lipcu. Nagrany cover The Isley Brothers ," Twist and Shout ", znalazł sie na liście UK Singles Chart, na początku 1994 roku.

Innymi hitami duetu w Top 20 były utwory "She Don't Let Nobody" (UK # 4), "I Wanna Be Your Man" (UK # 19) i "Gal Wine" (UK # 20). Ponowne wydanie ich debiutanckiego albumu "Tease Me" także zaskutkowało pozycją numer jeden na UK Albums Chart w 1994 roku. Pliers (ur. Everton Bonner, 4 kwietnia 1963 r., Rockhall Hills, Jamajka) jest jednym z braci Bonner, z których wszyscy są artystami reggae, w tym Richie Spice i Spanner Banner.

W 2007 roku, Chaka Demus & Pliers spotkali się znowu by zarejestrować utwór "Need Your Lovin '", który został wydany na płycie winylowej, dla Explorer Records. Ta piosenka trafiła na listy przebojów w Jamajce.W dniu 18 listopada 2007 r., Chaka Demus & Pliers wykonywali "Murder She Wrote" obok Alicii Keys podczas wręczania American Music Awards. W lecie 2008 roku, zagrali na dorocznym festiwalu Detroit Caribbean Festival.Ich ostatni album So Proud został wydany 6 października 2008 roku.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Murder She Wrote Chaka Demus and Pliers01.199327[4][03.94]57[17]Mango MNG 812[written by E. Bonner, J. Taylor, L. Willis][produced by Herbie Harris, Jason Lee, Lloyd Willis, Sly Dunbar][39[9].R&B Chart]
Tease MeChaka Demus and Pliers06.19933[15]-Mango MNG 806[written by E. Bonner, J. Bonner, J. Taylor, L. Willis, R. Shakespeare, S. Dunbar][produced by Sly & Robbie]
She Don't Let Nobody/TraceyChaka Demus and Pliers09.19934[10]-Mango MNG 810[written by C. Mayfield), D. Fekaris][produced by Lloyd "Gitsy" Willis, Sly & Robbie]
Twist And ShoutChaka Demus & Pliers With Jack Radics & Taxi Gang12.19931[2][13]-Mango MNG 814[gold-UK][written by Burns, Medley][produced by Lloyd "Gitsy" Willis , Sly Dunbar & Robbie Shakespeare]
I Wanna Be Your ManChaka Demus and Pliers06.199419[7]112[3]Mango MNG 817[produced by Sly & Robbie][87[7].R&B; Chart]
Gal WineChaka Demus and Pliers08.199420[5]-Mango MNG 818[written by E. Bonner, J. Bonner][produced by Chaka Demus & Pliers, Ossie Hibbert]
Every Kinda PeopleChaka Demus and Pliers08.199647[3]-Island Jamaica IJCD 2005[written by A. Frase][produced by Sly Dunbar & Robbie Shakespeare]
Every Little Thing She Does Is Magic Chaka Demus and Pliers08.199751[3]-Virgin VSCDT 1654-



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Tease MeChaka Demus and Pliers07.19931[2][[30]46[35]Mango MLPS 1102[silver-UK][produced by Sly And Robbie]

Dem Franchize Boyz

Dem Franchize Boyz była amerykańską grupą rap z Atlantynagrywającą w wytwórni E1 Music . Zespół miał czterech członków: Parlae (ur. Maurice Gleaton), Pimpin '(Jamal Willingham), Jizzal Man (Bernard Leverette) i Buddie (Gerald Tiller).

Grupa podpisała kontrakt z Universal Records w 2004 r. Universal wydał debiutancki album grupy we wrześniu tego samego roku z singlem „White Tee”. W 2005 roku producent muzyczny Jermaine Dupri podpisał kontrakt z Dem Franchize Boyz do swojej wytwórni So So Def po przeniesieniu go z Arista Records do Virgin Records . Remiks ich wcześniejszego utworu „Oh I Think They Like Me”  został powtórzony po prostu  jako „ I Think They Like Me ” i przedstawiał Dupri, Bow Wow i Da Brat, wchodząc na szczyt listy Billboard R&B. So So Def wydało On Top of Our Game w 2006 roku, a następnie singiel „ Lean wit It, Rock wit It ”. „Lean wit It” był jednym z kilku singli „ snap music ” popularnych na początku 2006 r., takich jak „ Laffy Taffy ” D4L i „ Play ” Davida Bannera

Parlae (Maurice Gleaton) został aresztowany 13 czerwca 2006 r., Po tym jak policja napadła na studio i znalazła narkotyki, broń i pieniądze.   Wszystkie kaucje zostały później odrzucone.   Został również aresztowany jako główny podejrzany w morderstwie Kennetha Kempa w tym samym roku. Sprawa została oddalona pod względem technicznym.  Inny członek, Pimpin '(Jamal Willingham), został również aresztowany   w październiku 2007 r. 

Dem Franchize Boyz współpracował z Korn  przy tworzeniu „ Lean wit It, Rock wit It ” i „Coming Undone” zatytułowany „ Coming Undone wit It ”.  Są także obecni na singlu Moniki „ Everytime tha Beat Drop ”. Wydali swój trzeci album, Our World, Our Way w Koch Records 30 września 2008 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
White TeeDem Franchize Boyz07.2004-79[13]Universal 003277[written by M. Gleaton,G. Tiller,J. Willingham,B Leverette][produced by Pimpin][25[20].R&B Chart]
I Think They Like MeDem Franchize Boyz featuring Jermaine Dupri, Da Brat and Bow Wow07.2005-15[26]So So Def 40 586[gold-US][written by Jaron Alston,Shawntae Harris,D'Angelo Hunt,Bernard Leverette,Jamall Willingham,Jermaine Dupri][produced by Jamall "Pimpin" Willingham,Maurice "Parlae" Gleaton][1[3][38].R&B Chart]
Lean wit It, Rock wit ItDem Franchize Boyz featuring Lil Peanut and Charlay12.2005-7[25]So So Def 50 656[platinum-US][written by Carlos A. Valente,Jamall Willingham,Gerald Tiller,Bernard Leverette,Maurice Gleaton,D'Angelo Hunt,Charles Hammond,Robert Hill][produced by Maurice "Parlae" Gleaton][2[34].R&B Chart]
Ridin' RimsDem Franchize Boyz04.2006-80[6]So So Def 63 550[written by Maurice Gleaton, Bernard Leverette, Gerald Tiller, Courtney Travis, Jamal Willingham][produced by Jermaine Dupri][40[17].R&B Chart]
Everytime tha Beat DropMonica featuring Dem Franchize Boyz07.2006-48[16]J Records 87 245[written by Johnta Austin,Jermaine Dupri,Maurice Gleaton,Charles Hammond,Robert Hill,Deangelo Hunt,Bernard Leverette,James Phillips,Gerald Tiller][produced by Jermaine Dupri,LRoc][11[25].R&B Chart]
Pimped OutBrooke Valentine featuring Dem Franchize Boyz12.2006--Subliminal 78 131[written by James "Chip" Bunton ,Erica Dymakkus, Kanesha Brookes, Bernard "Jizzal Man" Leverette, Jamal "Pimpin" Willingham][produced by C. Carroll Cole][87[5].R&B Chart]
Cash Drop Chain Gang Parolees Featuring Dem Franchise Boyz & Boss Hoss07.2007--Soda Free 2622[88[7].R&B Chart]
U Know U Want Dat Stingee Featuring DJ Drama & Dem Franchise Boyz09.2006-48[16]Unknown Suspects 0045[98[2].R&B Chart]
Talkin' Out da Side of Ya Neck!Dem Franchize Boyz01.2008--Virgin [written by Shondrae Crawford, Maurice Gleaton, Bernard Leverette, Gerald Tiller, Jamal Willingham][produced by Bangladesh][71[10].R&B Chart]
Turn HeadsDem Franchize Boyz featuring Lloyd09.2008--Koch[75[7].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dem Franchize BoyzDem Franchize Boyz10.2004-106[4]Tight 2 Def 003274[produced by P-No The Matrikks Productions,Pimpin,Hard Knard,Parlae]
On Top of Our GameDem Franchize Boyz02.2006-5[27] So So Def 0946 3 53422 2 2[gold-US][produced by Delarmon "P-no" Harold,Jamall "Pimpin" Willingham,Maurice "Parlae" Gleaton,Jermaine Dupri,Vaushaun "Maestro" Brooks,Jim Jonsin,DJ Montay,Young Juvie,Michael '5000' Watts]
Our World, Our WayDem Franchize Boyz10.2008-118[1] Koch 4585[produced by Maestro,Jermaine Dupri,T-Pain,Mannie Fresh,Marvelous J,Parlae,Jim Jonsin,Nitty,Young Juvie,TracKings LLC,.Trabeat,sBangladesh]



Roberto Delgado

Horst Wende (ur. 5 listopada 1919r - zm. 23 stycznia 1996r) był niemieckim bandleaderem, aranżerem i kompozytorem. Nagrywał z łatwością pod własnym nazwiskiem, a także pod pseudonimem Roberto Delgado . Był częścią  fali niemieckich artystów easy listening, którzy byli popularni w latach 60. i 70-tych wraz z Bertem Kaempfertem i Jamesem Lastem .

Urodzony w Zeitz w Saksonii , w młodym wieku wykazywał się biegłością muzyczną. Grał w zespole swojego dziadka w restauracji, gdy miał sześć lat, a jako nastolatek grał na fortepianie , akordeonie , ksylofonie i marimbie . Studiował muzykę w Konserwatorium w Lipsku .

Służył w armii niemieckiej podczas II wojny światowej , ale został schwytany przez Brytyjczyków. Podczas swojej niewoli w duńskim obozie jenieckim spotkał gitarzystę Ladiego Geislera , z którym wkrótce utworzył małe kombo. Po wojnie prowadził różne kombo (które zwykle obejmowały Geislera) w Salambo Night Club z  René Durand & The Tarantella Night Club w pobliżu słynnego Reeperbahn . Horst grał także z muzykami British Service i dużymi zespołami, takimi jak Edmundo Ros . Osiadłszy w Hamburgu , stał się częścią rozwijającej się sceny muzycznej w mieście portowym. Podpisał kontrakt z wytwórnią Polydor w latach 50-tych, jako kompozytor, producent i muzyk, pod własną nazwą tworzył muzykę akordeonową i taneczną. Zaczął  od nagrań muzyki  Ameryki Środkowej i Południowej pod pseudonimem Roberto Delgado, a także z albumami fortepianowymi jako Mister Pepper . Albumy Delgado stały się popularne w Europie, a następnie znalazły odbiorców w Wielkiej Brytanii, Japonii i Ameryce Północnej, gdy Polydor otworzył kilka międzynarodowych filii. Warto zauważyć, że Wende nagrał swoje albumy przy użyciu tej samej grupy muzyków studyjnych, którzy nagrywali dla Kaempferta i Lasta; w rzeczywistości gitarzysta Ladi Geisler dostarczał również wyraźną gitarę basową do brzmienia Kaempfert.

Nagrania Delgado były początkowo zorientowane na publiczność latynoską, ale ostatecznie obejmowały różne gatunki muzyczne, w tym muzykę afrykańską, włoską, żydowską, orientalną, rosyjską, grecką i jamajską, a także broadwayowskie musicale i aktualne przeboje popowe. Można argumentować, że Wende / Delgado był pionierem w muzyce światowej. Udało mu się wejść na niemiecki rynek singli swoją wersją „Mexico” w 1962 roku. Zajmował się także muzyką dla innych niemieckich artystów, takich jak niemiecki piosenkarz  folk / pop Knut Kiesewetter . Horst nagrał kilka albumów ze świetnymi międzynarodowymi wokalistami, w tym Connym Froboess , Wencke Myhre , Katją Ebstein , Daliah Lavi i Freddy Quinnem .

Podobnie jak większość   współczesnych mu popowych orkiestrowych, popularność Wende zanikła w latach 80-tych, a on stopniowo wycofał się z profesjonalnego grania muzyki. W ostatnich latach jego muzyka znów stała się popularna, a niektóre z jego nagrań zostały ponownie wydane na CD. Jego praca jest nadal bardzo kochana i pamiętana przez wielu, którzy słyszeli jego pracę. Jego piosenka „Skokiaan” z albumu Africana z 1958 roku jest używana na końcu filmu Richarda Linklatera „ Slacker” (1990).

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Bouzoukis of Greece Roberto Delgado12.1980-17[4][gold]-/RTC BZ 26-

Delegation

Delegation to brytyjska grupa soul o długoletniej karierze,z międzynarodowymi sukcesami. Na ogół są postrzegani w USA, jak zespół jednego przeboju.

Grupa została założona w Zjednoczonym Królestwie w 1975 r. przez Ricky Bailey'a, Lena Coley'a i Roddy Harrisa. Praca z producentem muzycznym i autorem piosenek Kenem Goldem (który pracował z Real Thing ), zaczęła sie od wydania serii singli o umiarkowanym sukcesie takich jak "The Promise of Love" i "Where Is The Love (We Used to Know)".
Ich los zmienił się na lepsze w 1977 roku wraz z wydaniem "Oh Honey ", , który dotarł do pierwszej dziesiątki list bestsellerów w kilku krajach. Towarzyszący album, The Promise of Love, zawierajacy m.inn. ballady "Mr. Heartbreak"," Where Is The Love (We Used To Know) " i "Someone Oughta Write a Song (About You Baby)", także trafił na listy przebojów.

 W 1979 roku wydano Eau De Vie, dla wytwórni Ariola ,który przyniósł międzynarodowe hity "Heartache # 9", "You And I" i "Put A Little Love On Me ".Gdy w 1980 roku Coley i Harris zostali zastąpieni przez Ray'a Pattersona i Bruce Dunbara, grupa kontynuowała działalność z mniejszymi sukcesami.

Nagrali album Delegation w 1981 roku i Deuces High w 1982 roku. Oba znalazły się na listach przebojów w Europie, ale nie w USA. W 1984 Dunbar odchodzi i zostaje zastąpiony przez Kathy Bryant. Zespół nagrał kilka kolejnych singli i wystepował do końca dekady. Płyta It's Your Turn, wydana przez Epic odniosła sukces tylko we Francji,natomiast kompilacja ich największych hitów The Mix on Scorpio Records, sprzedawała się także słabo.

Balley razem z Goldem założył Euro-Jam Records w połowie lat 90-tych, jako odskocznię do kompilowania wcześniejszych nagrań Delegation na nowe wydawnictwa i zreformowali grupę by wydać album Encore w Europie w 1999 r., ale było to ostatnie nagranie zespołu.



Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Where Is the Love (We Used to Know)/Back Door LoveDelegation04.197722[6]-State STAT 40 [UK][written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold, Mickey Deene]
You've Been Doing Me Wrong/Baby You're My MysteryDelegation08.197722[6]-State STAT 55 [UK][written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold]
Someone Ought A Write A Song (About You Baby) / Mr. HeartbreakDelegation.1978--Shady Brook 1047[written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold][45[11].R&B; Chart]
Oh Honey / Let Me Take You to the SunDelegation02.1979-45[12]Shadt Brook 1048[written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold][6[19].R&B; Chart]
Welcome To My World/Heartache No. 9Delegation05.1980--Mercury 76 056[written by Ricky Bailey, Ray Patterson, Bruce Dunbar][produced by Ken Gold][50[9].R&B; Chart]
Heartache No. 9Delegation08.1980--Mercury 76 071[written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold][57[15].Hot Disco/Dance;Mercury 150 12"][66[6].R&B Chart]
In Love's Time/Turn On To City LifeDelegation03.1981--Mercury 76 094[written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold][54[7].R&B Chart]
It's Your Turn Delegation11.198394[2]-CBS TA 3832[written by Ken Gold, Mickey Deene][produced by Ken Gold]



Albumy


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Promise of LoveDelegation02.1979-84[16]Shadybrook 010[produced by Ken Gold]




Deja Voodoo

Deja Voodoo to zespół rockowy z Auckland, Nowa Zelandia, ,który powstał w 2002 roku.
Deja Voodoo rozpoczął jako fikcyjny zespół w telewizji nowozelandzkiej w widowisku Back Of The Y Masterpiece Television, który pojawiał się w 15 sekundowych rock n 'rollowych epizodach na początku każdego odcinka.To doprowadziło do krajowej trasy,a w końcu znalazł się w Hollywood,gdzie nagrali ścieżkę dźwiękową do specjalnego programu telewizyjnego.Skład zespołu stanowili Piers "Wheels" Graham (perkusja), Matt Heath (gitara, vocal), Chris Stapp (bass, vocal),i Gerald Stuart (vocal).
 

Po powrocie , perkusista Phil 'Spanners Watson' Bruff opuścił zespół, zastąpiony dziewczyną młodszego brata Matta,Jamesa. Następnie daje serię koncertów w Auckland i okolicy.
 

Zespół zawiesił działalność, gdy Chris i Matt sprzedali swoje show dla MTV i postanowili wyjechać do Wielkiej Brytanii, ale powrócili po sześciu miesiącach. Po powrocie do Nowej Zelandii, podpisali czteroletni kontrakt z Liberation Music i nagrali swój pierwszy album studyjny, Brown Sabbath . Album został wydany w lipcu 2004 roku. Tysiące kopii zostało sprzedanych w Nowej Zelandii , a album dotarł nawet do Australii .
 

Na początku 2006 r.został wydany nowy singiel z ich kolejnego albumu Back in Brown zatytułowany "Can't do". Ich drugi singiel z wspomnianej płyty to "Shotgun" . Back in Brown miał być wydany 13 lipca 2006 r., ale ze względu na występy został przesunięty na 17 lipca.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Brown SabbathDeja Voodoo07.2004-24[4]-/Liberation LIB 6131-
Back in BrownDeja Voodoo07.2006-20[2]-/Liberation LIB 8213-

Dei Hamo

Sanerivi Sagala lepiej znany pod pseudonimem Dei Hamo jest nowozelandzkim artystą hip-hopowym i raperem. Dei Hamo,który można przetłumaczyć jako "Samoan" zdobył wiele nagród za swoją muzykę i debiutancki album First Edition, wydany w 2005 roku. Mieszka w Papatoetoe, Auckland.
 

W 2006 r. Dei Hamo zdobył dwie nagrody Pacific Music Awards w Nowej Zelandii, za swój album First Edition.Zdobył też nagrody w kategorii najlepszy artysta i wokalista urban. Jako konkurentów miał naprzeciwko siebie tak uznane firmy jak Savage i King Kapisi w obu kategoriach.
 

W 2005 r. jego singiel Gon 'Ride zdobył dwie nagrody New Zealand Music Awards za najlepiej sprzedający się singiel roku i najlepsze video. Teledysk został wyreżyserowany przez filmowca Chrisa Grahama, który wyreżyserował kilka teledysków Scribe . Graham był również reżyserem filmu Sione's Wedding w którym pojawił się Dei Hamo MJ / Chong w utworze Whateva.
 

Muzyczna kariera Dei Hamo obejmuje więcej niż 15 lat.Był częścią legendarnego hip-hopowego tour Proud i współpracował z najlepszymi muzykami i wykonawcami w Nowej Zelandii , w tym Boh Runga, Tha Feelstyle i DJ Sammy B. Supportował wielu międzynarodowych artystów, w tym The Black Eyed Peas i Busta Rhymes.
 

W 2004 roku, jego debiutancki singiel "We Gon 'Ride spędził pięć tygodni jako numer jeden na liście przebojów w Nowej Zelandii, i 3 miesiące w Top10 zdobywając status platynowej płyty. Również znalazł się w pierwszej 40-ce w Australii.Późniejsze single This Is My Life i Cry again, zawierają słowa z piosenki I Hope I Never Split Enz wykonywanej przez Tima Finna. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
We Gon' RideDei Hamo09.200431[3]1[5][21][platinum]-/Universal 982348[written by Chong Nee]
To Tha FloorDei Hamo02.2005-5[13]-/Universal 987023-
This Is My LifeDei Hamo07.2005-38[1]-/Universal 987221-
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
First EditionDei Hamo03.2005-13[5]-/Universal 982588[produced by Matt "Matty J" Ruys]

środa, 29 maja 2019

Iveys

The Iveys powstały w 1961 roku w Swansea w Walii z The Panthers, w skład którego wchodzili Pete Ham (gitara prowadząca), Ron Griffiths (gitara basowa) (ur.. Ronald Llewellyn Griffiths, 2 października 1946r, Swansea), David „Dai” Jenkins (gitara rytmiczna) (ur. David Owen Jenkins, 30 października 1945r, Swansea) i Roy Anderson (perkusja). Grając pod różnymi nazwami, w tym The Black Velvets i The Wild Ones,  do 1964 roku przekształcili się w The Iveys, od nazwy ulicy w Swansea o nazwie Ivey Place.

W marcu 1965 roku perkusista Mike Gibbins dołączył do The Iveys. Grupa zabezpieczyła koncerty w okolicy Swansea, otwierając je dla wybitnych brytyjskich grup, takich jak  Spencer  Davis Group , The Who , The Moody Blues i The Yardbirds

Do czerwca 1966 roku Bill Collins (ojciec aktora Lewisa Collinsa  ) zaczął zarządzać grupą.  W grudniu 1966 r. cała grupa przeniosła się do domu Collinsa przy 7 Park Avenue, Golders Green w Londynie, dzieląc przestrzeń z zespołem o nazwie The Mojos .   Dom był przeludniony, więc jedynym miejscem, w którym można znaleźć prywatność, było pomieszczenie wyposażone w dwuścieżkową maszynę rejestrującą. 

Zespół wykonywał szeroką gamę utworów coverowych w okolicach Londynu, od brzmienia Motown , bluesa , soul po Top 40 , psychodeliczny pop i przeboje Beatlesów, co wzbudziło zainteresowanie wytwórni płytowych. Ray Davies z The Kinks przesłuchał ich, aby je wyprodukować, nagrywając trzy ich piosenki w 4-ścieżkowym studiu demo na londyńskiej Old Kent Road 15 stycznia 1967: „Taxi” i „Sausage And Eggs”, piosenki Hama  i Griffithsa, „I Believe in You Girl”.  W dniu 8 grudnia 1966 r. Collins i grupa podpisali pięcioletni kontrakt, w którym Collins otrzymał 20% udziału w przychodach netto, takich samych jak poszczególni członkowie grupy, ale dopiero po odjęciu wydatków zarządczych.   Collins powiedział wtedy: „Słuchaj, nie mogę ci obiecać niczego, oprócz krwi, potu i łez”. Grupa koncertowała sporadycznie, wspierając Davida Garricka , występując jako The Iveys w Wielkiej Brytanii przez resztę dekady. 

W sierpniu 1967 roku Dai Jenkins został poproszony o opuszczenie grupy   i został zastąpiony przez gitarzystę z Liverpoolu , Toma Evansa, dawniej z Them Calderstones (ur. Thomas Evans Jr., 5 czerwca 1947r, Liverpool , zm. 19 listopada 1983).  Odejście Jenkinsa zostało zapamiętane przez Griffithsa jako „grzecznie zapytane, czy ustąpi”, ponieważ Jenkins wydawał się bardziej zainteresowany dziewczynami niż muzyką. 


V.I.P.'s

The V.I.P.'s to brytyjski zespół   r&b utworzony w Carlisle , Cumberland ( North West England ) pod koniec 1963 roku, z wcześniejszego ansamblu znanego jako The Ramrods, który został sformowany w Carlisle w 1960 roku. Po muzycznej reorientacji zespół zmienił nazwę do Art w 1967 roku i wydał album Supernatural Fairy Tales .

Członkami zespołu byli w różnych momentach: Mike Harrison (główny wokal) (ex Dino and the Danubes, The Dakotas , The Ramrods); Greg Ridley ( gitara basowa ) (ex Dino and the Danubes, The Dakotas); Frank Kenyon ( gitara rytmiczna ) (1963–67) (ur. 12 października 1945 r., Carlisle) (ex The Teenages, The Ramrods); Jimmy Henshaw ( gitara prowadząca ) (1963–67) (ur. James Henshaw, 20 października 1941 r., Newarthill , niedaleko Motherwell , North Lanarkshire , Szkocja zmarł 1 maja 2007 r., Carlisle) (ex The Ramrods); Keith Emerson ( organy ) (ex-Gary Farr & The T-Bones) (1966–1967); Luther Grosvenor (gitara prowadząca) (1967); Walter Johnstone ( perkusista ) (1963–67) (ur. 11 marca 1943 r., Carlisle) (ex The Teenages, The Ramrods); i Mike Kellie (perkusista) (1967).

Kiedy Emerson odszedł na początku 1967 roku, tworząc The Nice , Harrison, Ridley, Grosvenor i Kellie zmienili nazwę na „Art” i wydali jeden album, Supernatural Fairy Tales , wyprodukowany przez Guy Stevensa , obejmujący cover Stephena Stillsa „What's That Sound (For What It's Worth) ” i „ Come On Up ” Felixa Cavaliere'a. Zespół rozpadł się, a wszyscy czterej członkowie ostatniego składu grupy stworzyli Spooky Tooth z amerykańskim muzykiem Gary Wrightem w tym samym roku.

Uczestniczyli także w psychedelicznym albumie Featuring The Human Host And The Heavy Metal Kids autorstwa kolektywu znanego jako Hapshash and Coloured Coat , utworzonego przez Guya Stevensa oraz wpływowego brytyjskiego projektu graficznego i awangardowego partnerstwa muzycznego między Michaelem Englishem a Nigelem Waymouth . Muzycy zaangażowani w ten projekt to Mike Harrison na klawiszach i wokalu, Luther Grosvenor na gitarach, Greg Ridley na basie i Mike Kellie na perkusji, a także Stevens, English i Waymouth. Po raz pierwszy w muzyce użyto terminu heavy metal , chociaż ten album nie miał nic wspólnego z muzyką heavy metalową , będąc bliżej muzyki psychodelicznej . Album został wydany w 1967 roku przez Liberty Records i zawierał tylko pięć piosenek od dwóch minut do ponad 15 minut muzyki psychodelicznej i niemal medytacyjnej.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Don't Keep Shouting At Me/She's So GoodV.I.P.'s10.1964--RCA Victor RCA 1427[written by Henshaw]
Wintertime/AnyoneV.I.P.'s01.1966--CBS 202031[written by D. Cumming, P. L. Stirling][produced by Anim Records]
I Wanna Be Free/Don't Let It GoV.I.P.'s10.1966--Island WI 3003[written by Joe Tex][produced by Chris Blackwell]
Straight Down To The Bottom/In A DreamV.I.P.'s05.1967--Island WIP 6005[written by D. Cumming, P. L. Stirling][produced by Anim Records]
Wintertime/AnyoneV.I.P.'s01.1966--CBS 202031[written by Jimmy Miller][produced by Jimmy Miller]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Supernatural Fairy TalesV.I.P.'s.1967--Island [produced by Guy Stevensh]



Ofra Haza

Ur. w 1959r w Izraelu. Rodzicami Hazy byli Jemeńczycy, którzy zbiegli z ojczyzny przed prześladowaniami muzułmańskiego reżimu.  Była najmłodszą z dziewięciorga dzieci, miała dwóch braci i sześć sióstr. W wieku 12 lat Haza wstąpiła do zespołu teatralnego Hatvika prowadzonego przez Bezalela Azoniego. W ciągu siedmiu lat współpracy Haza nagrała z tą grupą kilka płyt i otrzymała Nagrodę Grammy. Odsłużyła potem dwa lata w izraelskiej armii, po czym nagrała pierwszy album solowy i stała się jedną z najpopularniejszych izraelskich piosenkarek.

W 1983r zajęła drugie miejsce w Konkursie Piosenki Eurowizji z utworem „Hi!" (tytuł ten tłumaczy się jako „przeżyj”). Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Haza pojawiła się za sprawą sampla jej głosu umieszczonego przez formację Eric B And Rakim w nagraniu „Paid In Full" (1987), które weszło do pierwszej dwudziestki list. Odniosła potem nieoczekiwany sukces nagraniem „Im Nin’alu” z 1988r, które początkowo dostało się na amerykańskie listy taneczne, skąd przeniknęło do Wielkiej Brytanii, gdzie dotarło do 15. pozycji notowań. Dzięki wizerunkowi (barwne etniczne suknie) oraz muzyce (egzotyczna mieszanka bliskowschodnich brzmień i rytmów z elementami zachodnimi) Haza stała się najpopularniejszą w Wielkiej Brytanii artystką izraelską.

 Czerpała w swojej twórczości z jemeńskiego folku, łącząc go z muzyką taneczną. Nagrała ponad 25 płyt. W 1985 roku zrealizowała Yemenite songs (Fifty gates of wisdom). Inspiracją były stare piosenki śpiewane przez jej matkę, a w nagraniach XVII-wiecznych poezji Szaloma Szabazi zostały wykorzystane tradycyjne instrumenty.

Sukcesy te przyniosły piosenkarce uznanie wśród muzyków z różnych nurtów, od muzyki „world” i folka po disco i house. W 1992r Haza zaśpiewała nawet w remiksie utworu „Temple Of Love" The Sisters Of Mercy. W tym samym roku ukazał się album Kirya, w którego nagraniu wzięli udział muzycy Was (Not Was) i Iggy Pop.

Śpiewała piosenkę „Deliver Us” (Uwolnij nas) w 17 językach, w znanym w Polsce filmie animowanym Książę Egiptu (Prince of Egypt, 1998), gdzie użyczyła swojego głosu Jokebed - matce Mojżesza (Val Kilmer), Aarona (Jeff Goldblum) i Miriam (Sandra Bullock) - oraz brała udział w nagrywaniu ścieżki dźwiękowej. Nagrała piosenkę „Elo Hi” do filmu Królowa Margot (fr. La Reine Margot) z Isabelle Adjani, skomponowaną przez Gorana Bregovicia (1994).

Odbyła dwuletnią służbę wojskową. 15 lipca 1997 roku wyszła za mąż za biznesmena Dorona Aszkenaziego.

Zmarła w wieku 42 lat na zapalenie płuc. Wkrótce po jej śmierci dziennik Ha-Arec podał, że przyczyną śmierci Ofry Hazy było AIDS, co wywołało dyskusję na temat faktycznych okoliczności śmierci oraz kwestii uszanowania prywatności piosenkarki. Jedną z osób oskarżanych o spowodowanie jej śmierci był jej mąż, który zmarł rok później, z powodu zawału serca, spowodowanego prawdopodobnie przedawkowaniem narkotyków. W raporcie komisji, badającej czy nie doszło do zaniedbań lekarzy w związku z hospitalizacją piosenkarki, stwierdzono, że gdyby Ofra poddała się leczeniu wcześniej, można by zapobiec znacznemu pogorszeniu stanu zdrowia, a nawet jej śmierci.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Im Nin'aluOfra Haza04.198815[8]-WEA YZ 190[written by Shabazi, Bezalel Aloni][produced by Izhar Ashdot]
BabylonBlack Dog feat. Ofra Haza04.199965[1]-Warner Esp. WESP 006CD2-

Chesney Hawkes

Ur. 22.09.1971r. Syn byłego wokalisty Tremeloes, kompozytora i autora tekstów Chipa Hawkesa. Chesney zdobył popularność w Wielkiej Brytanii utworem „The One And Only" autorstwa Nika Kershawa, który wspiął się tam na szczyt list przebojów.

Następny singel „I'm A Man Not A Boy" spotkał się z przewidywaną oceną ze strony recenzentów. Wytwórnia Chrysalis Records próbowała zdyskontować sukces „The One And Only”, wydając ponownie Buddy’s Song pod nazwiskiem samego Hawkesa. W filmie tym rolę ojca Hawkesa, mającego obsesję na punkcie Buddy’ego Holly’ego, zagrał Roger Daltray.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The One And Only/It's Gonna Be ToughChesney Hawkes02.19911[5][17]10[20]Chrysalis CHS 3627[written by N. Kershaw][produced by Alan Shacklock, Nik Kershaw]
I'm A Man Not A Boy/Torn In HalfChesney Hawkes06.199127[5]-Chrysalis CHS 3708[written by Nigel Hinton, John Wesley Harding, Chesney Hawkes][produced by Alan Shacklock]
Secrets Of The Heart/One WorldChesney Hawkes09.199157[3]-Chrysalis CHS 3681[written by Chesney Hawkes, Nigel Hinton][produced by Alan Shacklock]
What's Wrong With This Picture?/Friends And LoversChesney Hawkes05.199363[1]-Chrysalis CHSP 3969[written by C. Hawkes, N. Kershaw, P. Vettese][produced by The Bolshoi Brothers]
Stay Away Baby JaneChesney Hawkes01.200274[1]-Arc DSART 13[written by Chesney Hawkes]
Another Fine MessChesney Hawkes06.200548[1]-Right Track CHESCD 001[written by C. Hawkes, N. Kershaw][produced by Nik Kershaw]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Buddy's Song/The One and OnlyChesney Hawkes04.199118[8]-Chrysalis CHR 1812 [produced by Alan Shacklock,Len Hawkes]


Corey Hart

Ur. ok. 1962 w Kanadzie Corey Hart był jednym z najpopularniejszych wykonawców kanadyjskich lat 80-tych, ale u schyłku tej dekady wydawało się, że jego kariera zaczyna zmierzać ku końcowi. Już w dzieciństwie chciał zostać piosenkarzem - ambicje takie wcale nie dziwią, jeśli wziąć pod uwagę, że  Hart miał okazję zetknąć się z bardzo różnymi tradycjami muzycznymi. Kiedy miał cztery lata, jego rodzina przeniosła się do hiszpańskiej Malagi, a gdy miał lat dziewięć - do Mexico City. Gdy mieszkał w Key Biscayne na Florydzie, siostra przedstawiła go Tomowi Jonesowi, który polecił jego talent kanadyjskiemu supergwiazdorowi Paulowi Ance. Anka osobiście sfinansował nagranie dwóch piosenek Harta w Las Vegas, kiedy młody artysta miał dopiero 13 lat.

Hart zadebiutował na rynku nagraniowym własną wersją utworu Anki "Ooh Baby" wydaną przez wytwórnię United Artists w 1974r, ale singel nie wszedł na listy przebojów i kontrakt z firmą nie został przedłużony. Po nieudanej próbie podjęcia kariery w Los Angeles Hart wrócił do Montrealu. Podpisał tam kontrakt z firmą Aquarius (której płyty rozprowadzał koncern EMI) i zadebiutował w 1983r longplayem First Offense. Odniósł on spory sukces zarówno w Kanadzie, jak i w USA- single "Sunglasses At Night" i "It Ain't Enough" weszły do Top 20 listy "Billboardu".

Już po sześciu występach "na rozgrzewkę" Hart zadebiutował na profesjonalnej scenie, występując przed koncertem Culture Club w Toronto w 1984r. Jego drugi album, Boy In The Box, zawierał przebojowy "Never Surrender", który w Kanadzie wspiął się na szczyt list, a w USA dotarł do 3. miejsca. Hart otrzymał za to nagranie Nagrodę Juno, był też nominowany do Grammy. Jednak "balon" jego kariery pękł w 1987r, kiedy album Fields Of Fire utknął na 55. miejscu list amerykańskich.

Hart był wycieńczony intensywnymi koncertami, na skutek czego występy w Kanadzie zostały odwołane. Wydał jeszcze dwa albumy, ale jego popularność ciągle spadała. W 1991r przeniósł się do wytwórni Sire. Kiedy wydany przez nią album Attitude And Virtue nie "wskrzesił" jego kariery, Hart wycofał się z muzyki. Powrócił w 1996r z suitą opowiadającą m.in. o rozpadzie jego małżeństwa z projektantką Eriką Gagnon, o związku z pochodzącą z Ouebeku wokalistką Julie Masse i o narodzinach ich dziecka Indii.




Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Sunglasses at night/At the danceCorey Hart05.1984-7[23]EMI America 8203[written by Corey Hart][produced by Jon Astley, Phil Chapman]
It ain't enough/Araby [She's just a girl]Corey Hart09.1984-17[19]EMI America 8236[written by Corey Hart][produced by Jon Astley, Phil Chapman]
Never surrender/Water from the moonCorey Hart06.1985-3[20]EMI America 8268[written by Corey Hart][produced by Phil Chapman, Jon Astley, Corey Hart]
Boy in the box/Silent talkingCorey Hart09.1985-26[12]EMI America 8287[written by Corey Hart][produced by Phil Chapman, Jon Astley, Corey Hart]
Everything in my heart/Sunny Place-Shady peopleCorey Hart11.1985-30[15]EMI America 8300[written by Corey Hart][produced by Phil Chapman, Jon Astley, Corey Hart]
I am by your side/Political cryCorey Hart09.1986-18[13]EMI America 8348[written by Corey Hart][produced by Phil Chapman,Corey Hart]
Can't help falling in love/Broken arrowCorey Hart12.1986-24[14]EMI America 8368[written by Luigi Creatore/Hugo Peretti/George David Weiss][produced by Phil Chapman,Corey Hart]
Dancin' with my mirrorCorey Hart03.1987-88[3]EMI America 8385[written by Corey Hart][produced by Phil Chapman,Corey Hart]
In your soul/Chippin' awayCorey Hart06.1988-38[10]EMI-Manhattan 50 134[written by Corey Hart][produced by Corey Hart]
A little love/Kisses on the trainCorey Hart03.1990-37[11]EMI 50 239[written by Corey Hart]




Albumy


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
First offenseCorey Hart07.1984-31[36]EMI America 17 117[gold-US][produced by Jon Astley, Phil Chapman]
Boy in the boxCorey Hart07.1985-20[37]EMI America 17 161[platinum-US][produced by Phil Chapman, Jon Astley, Corey Hart]
Fields of fireCorey Hart10.1986-55[27]EMI America 17 217[gold-US][produced by Phil Chapman,Corey Hart]
Young man runningCorey Hart07.1988-121[8]EMI-Manhattan 48 752[produced by Phil Chapman,Andy Richards]
Bang!Corey Hart04.1990-134[5]EMI 92 513[produced by Phil Chapman,Greg Edward]

Debbie Harry

Ur. 1.07.1945r w Miami w stanie Floryda (USA). Harry wychowywała się w New Jersey; do Nowego Jorku zwabiła ją muzyka alternatywna emanująca z Greenwich Village w połowie lat 60-tych. Harry występowała tam w kilku zespołach awangardowych, m.in. First National Unaphrenic Church And Bank, po czym została członkinią Wind In The Willows, „barokowej" formacji folk-rockowej, która w 1968 nagrała album wydany przez wytwórnię Capitol Records. Później porzuciła muzykę na całe pięć lat; dopiero w 1973 zaczęła znów śpiewać w zespole Stilettos, wzorowanym (do przesady) na dziewczęcej formacji Shangri-Las.

W roku następnym założyła grupę Blondie, której pozostałymi członkami zostali Fred Smith (gitara basowa), Billy O’Connor (perkusja) i jej długoletni przyjaciel Chris Stein (gitara). Zespół zadebiutował w nowojorskim „mateczniku” punka, klubie CBGBs; stał się pod koniec lat 70-tych jedną z głównych atrakcji amerykańskiej muzyki pop, lansując całą serię przebojów po obu stronach Atlantyku. Harry zdobyła pozycję jednej z głównych seksbomb rocka. Jednak wraz z zamazywaniem się linii podziału między grupą a fotogeniczną liderką, napięcia wewnątrz zespołu rosły.

W 1981 Harry wydała solowy album Koo Koo, którego producentami zostali członkowie Chic - Nile Rodgers i Bernard Edwards. Mimo udziału Steina brak było na tej płycie prostego popu w stylu Blondie; wkrótce wokalistka powróciła do występów z grupą. Nawracające kłopoty zdrowotne Steina spowodowały jednak zawieszenie działalności zespołu. Harry zajęła się karierą aktorską - zagrała w filmach „Union City Blue", „Videodrome", była też odtwórczynią pamiętnej roli komicznej w filmie „Hairspray” Johna Watersa z 1987r. Rok wcześniej wydała album Rockbird, z którego pochodził utwór „French Kissing In The USA” (wszedł do Top 10 w Wielkiej Brytanii).

Do brytyjskiej Top 20 Harry powróciła po trzech latach, tym razem z kompozycją Toma Baileya i Alannah Currie (czyli The Thompson Twins) „I Want That Man”. Wydany pod własnym nazwiskiem album Def, Dumb And Blonde (na którym znalazł się wymieniony utwór) uzyskał podobną pozycję w notowaniach. Od tego czasu wokalistka odbyła kilka tras koncertowych, wykonując materiał Blondie i własny.

 Album Once More Into The Bleach, wydany również pod nazwiskiem Harry, zawiera nagrania z jej kariery solowej oraz z czasów występów z Blondie. W latach 90-tych ciesząca się statusem gwiazdy pop, a jednocześnie wiodąca zwyczajne życie Deborah wystąpiła w wielu filmach (m.in. Videodrome (1982), Hairspray (1988), i czarna komedia Six Ways To Sunday (1997)). Koncertowała także z awangardowym zespołem jazzowym The Jazz Passengers i wystąpiła na ich premierowym albumie Individually Twisted (1997). W 1999 nastąpiła reaktywacja Blondie i nagrano pierwszy od 17 lat wspólny album No Exit.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Backfired/Military RapDebbie Harry08.198132[6]43[10]Chrysalis CHS 2526[written by Nile Rodgers, Bernard Edwards][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards][29[11].Hot Disco/Dance;Chrysalis 2547 12"]
The Jam Was Moving/ChromeDebbie Harry10.1981-82[3]Chrysalis CHS 2554[written by Nile Rodgers, Bernard Edwards][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards]
Rush RushDebbie Harry02.198487[3]105[1]Chrysalis CHS 2752[written by G. Moroder, D. Harry][produced by Giorgio Moroder][28[12].Hot Disco/Dance;Chrysalis 42 471 12"][piosenka z filmu "Scarface"]
French Kissin' In The USA/RockbirdDebbie Harry11.19868[10]57[11]Chrysalis CHS 3066[written by C. Lorre][produced by Seth Justman]
Free To Fall/Feel The SpinDebbie Harry02.198746[5]-Chrysalis CHS 3093[written by Debbie Harry, Seth Justman][produced by Seth Justman]
In Love With Love/French Kissin' In The USADebbie Harry05.198745[5]70[7]Chrysalis CHS 3128[written by Debbie Harry, Chris Stein][produced by Seth Justman, Stock Aitken Waterman][1[1][12].Hot Disco/Dance;Geffen 20 654 12"]
I Want That Man/Bike BoyDebbie Harry10.198913[10]-Chrysalis CHS 3369[written by Allanah Currie, Tom Bailey][produced by Tom Bailey, Eric "E. T." Thorngren, Ben Grosse]
Brite Side/BugeyeDebbie Harry12.198959[5]-Chrysalis CHS 3452[written by D. Harry, C. Stein][produced by Deborah Harry, Chris Stein]
Sweet And Low/LovelightDebbie Harry03.199057[3]-Chrysalis CHS 3491[written by Deborah Harry, Toni C][produced by Chris Stein, Toni C, Deborah Harry, Phil Harding, Ian Curnow][17[8].Hot Disco/Dance;Sire 21 492 12"]
Maybe For Sure/Get Your WayDebbie Harry06.199089[2]-Chrysalis CHS 3537[written by Deborah Harry, Chris Stein][produced by Mike Chapman]
Well Did You Evah!/Who Wants To Be A Millionare? [The Thompson Twins]Deborah Harry And Iggy Pop01.199142[4]-Chrysalis CHS 3646[written by Cole Porter][produced by Chris Stein, Steve Lillywhite]
I Can See ClearlyDebbie Harry07.199323[4]-Chrysalis CDCHSS 4900[written by Arthur Baker, Tony McIlwaine][produced by Arthur Baker][2[12].Hot Disco/Dance;Sire 41 000 12"]
Command and ObeyGroove Thing featuring Debbie Harry10.1997---[42[4].Hot Disco/Dance;Eightball 54 201 12"]
Command and ObeyGroove Thing featuring Debbie Harry07.1999---[49[3].Hot Disco/Dance;Eightball 184 12"]
Strike Me PinkDebbie Harry09.199346[2]-Chrysalis CDCHSS 5000[written by Deborah Harry, Anne Dudley, Jonathan Bernstein][produced by Anne Dudley]
New York, New YorkMoby featuring Debbie Harry11.200643[6]-Mute LCDMUTE 371[written by Moby][produced by Moby]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
KooKooDebbie Harry08.19816[7]25[12]Chrysalis CHR 1347[gold-US][silver-UK][produced by Nile Rodgers,Bernard Edwards]
RockbirdDebbie Harry11.198631[11]97[13]Chrysalis CHR 1540[gold-UK][produced by Seth Justman]
Def, Dumb & BlondeDebbie Harry10.198912[7]123[8]Chrysalis CHR 1650[silver-UK][produced by Mike Chapman, Chris Stein, Deborah Harry, Toni C., Tom Bailey, Arthur Baker, Eric Thorngren, Ben Grosse]
DebravationDebbie Harry07.199324[2]-Chrysalis CDCHR 6033[produced by Chris Stein,Toni C.,Arthur Baker,Anne Dudley,Jon Astley,Guy Pratt,John Williams]
Necessary EvilDebbie Harry09.200786[1]-Eleven Seven ESE 003[produced by Barb Morrison, Charles Nieland, Chris Stein, Bill Ware]



wtorek, 28 maja 2019

Jerry Harrison

Właśc. Jeremiah Harrison, ur. 21.02.1949r w Milwaukee w stanie Wisconsin (USA). Nazwisko wyrobił sobie jako gitarzysta i klawiszowiec zespołu Talking Heads. Przedtem występował w latach 1970-74 w podobnej roli w formacji Jonathan Richman And The Modern Lovers. Potem studiował na Harvardzie i zajmował się komputerami w Bostonie. Podobnie jak pozostali muzycy Talking Heads, w wolnym czasie zrealizował kilka ciekawych projektów.

Pierwszym z nich był debiutancki album solowy The Red And The Black z 1981. Nagrany został on w czasie, kiedy grupa miała przerwę w działalności, a pomogli w tym Harrisonowi muzycy, którzy przyczyniali się do powstawania wcześniejszych nagrań Talking Heads (np. Remain In Light) - m.in. Adrian Belew, Bernie Worrell i Nona Hendryx. Jednak choć recenzenci wykazali pewne zainteresowanie tą płytą, odbiorcy chłodno odnieśli się do zawartych na niej eksploracji etnicznych rytmów. Harrison powrócił potem do występów z Talking Heads.

 W 1984r ukazał się 12-calowy singel wydany nakładem rapowej wytwórni Sleeping Bag Records - „5 Minutes” firmowany przez Bonzo Goes To Washington. Łączył on sampel basowy z Bootsy'ego Collinsa z fragmentem przemówienia prezydenta Reagana (słowa „zaczynamy bombardowanie"). Choć w biografii samego Harrisona był to raczej „przypis", utwór ten stał się prekursorem wielu innych nagrań z lat 80-tych, w których wykorzystywano nacechowane politycznie sample.

Również kolejny album Harrisona z 1987 miał podteksty polityczne. W tym nagraniu wsparło go wielu renomowanych muzyków (tworzących 13-osobowy zespół Casual Gods). Muzyka ponownie opierała się głównie na rytmach - od funku po miejski hip hop. Trzy lata później, gdy wydawało się, że działalność Talking Heads utknęła w martwym punkcie, Harrison powrócił do współpracy z Casual Gods. Album Walk On Water, wydany pod szyldem Jerry Harrison’s Casual Gods, zawierał materiał bliższy popu i rocka. Dodatkowo w pracach nad płytą wzięli udział Ernie Brooks (dawny kolega z Modern Lovers), Dan Hartman, Bernie Worrell oraz formacja The Thompson Twins. Choć od strony muzycznej album był doskonały, recenzenci podzielili się co do ogólnej oceny projektu - głównie za sprawą dość „nieokrzesanego" wokalu Harrisona. Być może krytyka przyczyniła się do tego, że w latach  90-tych  Harrison zajął się głównie pracą producenta (m.in. Crash Test Dummies). Współpracował też z kilkoma dawnymi kolegami, m.in. wziął udział w nagraniu Funk Of Ages Berniego Worrella.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Rev It Up/BobbyJerry Harrison09.198890[2]-Fontana UK JERRY 1[written by Jerry Harrison, John Sieger, Ernie Brooks][produced by Jerry Harrison]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Casual GodsJerry Harrison02.1988-78[20]Sire 25 663[produced by Jerry Harrison]
Walk on WaterJerry Harrison06.1990-188[3]Sire 25 943[produced by Jerry Harrison, Ernie Brooks, Dan Hartman, Alex Weir, Bernie Worrell, Tom Bailey]



Matt

Matthieu Gore , lepiej znany jako Matt Houston lub Matt , jest francuskim piosenkarzem i producentem muzycznym pochodzącym z Gwadelupy . Urodził się w Sainte-Anne na Gwadelupie 30 września 1977 roku. Wydał pięć albumów i kilka singli.

Zaczął bardzo młodo w muzyce na Gwadelupie, gdzie wygrał w konkursie wokalnym. Później przeniósł się do Paryża, mieszkając w dzielnicy 12ème .  W wieku 16 lat brał lekcje muzyki, grał na pianinie i gitarze i założył zespół z przyjacielem przed rozpoczęciem kariery solowej. W 1996 roku założył własną wytwórnię płytową o nazwie On The Track. Jego debiutancki album który ukazał się w czerwcu 1999 r.   Matt z umiarkowanym sukcesem, a następnie w 2001 r.   R&B 2 Rue, który zdobył nagrodę w kategorii R&B za najlepszy album   Victoires de la Musique w 2002 r. i uzyskał status platynowej płyty. Główny singiel „R&B 2 Rue” z albumu był jego najlepszym wydanym singlem . Matt Houston wydał także Chant de bataille w 2003 roku, na którym współpracował z wieloma artystami rapowymi, takimi jak Sat , Don Choa (z Fonky Family ), Dadoo , Skalde Blase. Album był certyfikowany złotem.

 W 2006 roku wydał Phoenix 2006, współpracując z Big Ali , Joe Houston i VR, raperami DJ Scandalous Eloquence i Busta Flex oraz młodą Nathy. Matt wyprodukował większość albumu, oprócz   Deck, Da Konsepta i producentów Komplex i Stéphane Filey. Wrócił w 2010 roku z albumem Papa est back, współpracując z Lordem Kossity , Kery Jamesem , Amelem Bentem .

Po napisaniu „I wanna chat” jako ścieżki dźwiękowej do Secret Story, Matt wystartował z zespołem Hot.Chick.

W 2012 roku kupił klub nocny w Dammarie les Lys , niedaleko Paryża i wydał nowy album „Racines”. Jego singiel „Positif” z nigeryjską grupą P Square był wakacyjnym hitem we Francji. Jego ostatni singiel to „Happy Birthday” we współpracy z Mokobé.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
12/0013Matt feat. Def Bond03.20009[31]-------Barclay 156 473-1[written by Def Bond, M. Gore, Sanders]
R&B 2 rueMatt 02.20014[30]-------Barclay 158 816-1[written by Matt Gore]
Cendrillon du ghettoMatt feat. Lord Kossity07.200120[20]-------Barclay 587187-2[written by M. Gore, T. Moutoussamy]
Dans la peau d'un dealerMatt10.200128[20]-------Voix Publik 570482-2-
MissMatt08.200327[15]51[10]------Barclay 981 016-8[written by C. Dessart, R. Mir,M. Gore]
Relève la têteKery James pres. Lino, AP, Diam's, Passi, Matt & Kool Shen05.200439[14]-------
Naïve ‎– NV801171
-
PositifMatt Houston feat. P-Square04.20125[29]--------[written by Peter Okoye,Paul Okoye,J. Martins,Matthieu Gore]
Happy BirthdayMatt Houston feat. Mokobé08.2012160[6]------- Parlophone[written by Mokobé,Matthieu Gore,Oliver N'Goma,Manu Lima,Eric Marignale]
Tu y yoLylloo & Matt Houston12.201229[28]-------Mostiko 23 24180-0[written by Mounir Belkhir,Matt Houston,Lylloo]
La vie est belleMatt Houston06.2013132[5]--------[written by Benmaghnia Bachir,Matthieu Gore,Eric Marignale,Taoufik Korriche]
Twist 2K14Matt Houston & DJ Assad feat. Dylan Rinnez03.201481[14]--------[written by Willy William,Grégory Schouller,Adam Ashadally,Matt Houston]
Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
R&B 2 rueMatt03.20017[60]73[9]------Barclay 153309 1-
Chant de batailleMatt08.20034[19]63[2]------Barclay 981041-6-
Phoenix 2006Matt04.200613[10]-------Maison Barclay 983794-1-
RacinesMatt Houston06.201214[12]-------OnthetracK / PlayOn 312.A052.020-