Deep Blue Something

Zespół Deep Blue Something powstał w 1993 roku na Uniwersytecie Północnego Teksasu w Denton. Założyli go wokalista i basista Todd Pipes, jego brat Toby, który grał na gitarze oraz śpiewał, gitarzysta Kirk Tatom i John Kirtland grający na perkusji.

Po ukończeniu studiów muzycy nadal grali razem i w 1993 roku wydali krążek "11th Song", który praktycznie wyprzedawali w czasie koncertów w tym samym roku. Ich kolejna płyta, zatytułowana "Home" ukazała się nakładem małego wydawnictwa RainMaker, w październiku 1994 roku.

Niebawem zespół podpisał kontrakt z Interscope i w roku 1995 wyszło drugie, zmodyfikowane wydanie tej płyty, które promował singiel "Breakfast at Tiffany's". Piosenka okazała się największym, jak dotąd, przebojem Deep Blue Something, który znalazł się w US Top Five pod koniec 1995 roku. Dzięki temu album "Home" zyskał status Złotej Płyty.

Grupa kazała długo czekać na kolejny longplay, bo aż do 2001 roku. W międzyczasie pożegnała się z Interscope i podpisała umowę z wydawnictwem Aezra. Album zatytułowany "Deep Blue Something" premierę miał w maju 2001 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Breakfast at Tiffany's	Deep Blue Something	08.1995	1[1][24][07.96]	5[36]	Interscope 98 138	[written by Todd David Pipes][produced by David Castell]
Josey	Deep Blue Something	12.1996	27[10]	-	Interscope IND 95518 [UK]	[written by Kirk Tatom, Toby Pipes][produced by David Castell, Deep Blue Something]
Halo	Deep Blue Something	04.1996	-	102[7]	Interscope 97 000	[written by Todd David Pipes][produced by David Castell,Deep Blue Something]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Home	Deep Blue Something	09.1995	24[13]	46[35]	RainMaker 92 608	[gold-US][produced by David Castell, Deep Blue Something]

Class Records

 Oddziały:New Bag

Class Records była amerykańską wytwórnią płytową założoną w Los Angeles w Kalifornii w 1951 roku przez autora piosenek i producenta płytowego Leona René .

Leon René i jego brat Otis wcześniej założyli i prowadzili niezależne wytwórnie rhythm'n'bluesowe Exclusive i Excelsior oraz posiadali własną tłocznię płyt . Jednak kiedy dominujący format singli zmienił się z 78 obr./min na 45 obr./min , nie byli w stanie się dostosować, wytwórnie przestały działać w 1950 r. Leon René założył nową wytwórnię w 1956r, Class Records, instalując syna, muzyka Rafaela ” Googie „René , jako dyrektora A&R . 

W skład wytwórni wchodził wokalista Bobby Day , który w 1958 r. miał przebój „ Rockin 'Robin ” i założył duet Bob & Earl z Earlem Nelsonem. Inni artyści nagraniowi to Eugene Church , Oscar McLollie i Googie René Combo, w którym na nagraniach znalazło się wielu najlepszych muzyków sesyjnych z Los Angeles. Leon René był współzałożycielem kolejnej nowej wytwórni, Rendezvous Records , w 1958 r. Class Records kontynuowało wydawanie singli do 1965 r.


                    Piosenki na listach przebojów:


Little Bitty Pretty One  Bobby Day and The Satellites 11.1957 57[8].US  Class 211
 Rock-in Robin  Bobby Day 08.1958 29[2].US/ 2[21UK Class 229 [gold]
The Bluebird, the Buzzard and the Oriole Bobby Day 12.1958 54[6] .US Class 241
That's All I Want Bobby Day 04.1959 98[1].US  Class 245
Gotta new girl Bobby Day 06.1959 82[1].US  Class 252
Pretty Girls Everywhere Eugene Church And The Fellows 12.1958 36[15].US Class 235
Miami Eugene Church 08.1959 67[5].US Class 254

Cozy Cole

William Randolph „Cozy” Cole (ur. 17 października 1909r - zm. 9 stycznia 1981r)   był amerykańskim perkusistą jazzowym, który miał przeboje z piosenkami „ Topsy I ” i „ Topsy II ”. „Topsy II” osiągnął trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100 i nr 1 na liście R&B. Sprzedał ponad milion egzemplarzy i otrzymał złotą płytę .  Utwór osiągnął 29 miejsce na brytyjskiej liście singli w 1958 roku.   Nagranie zawierało długie solo perkusyjne i było jednym z niewielu nagrań solowych perkusistów, które trafiło na listy przebojów   magazynu Billboard . Singiel został wydany przez Love Records, małą wytwórnię płytową w Brooklynie w Nowym Jorku. Piosenka Cole'a „Turvy II” osiągnęła 36 miejsce w 1959 roku.

William Randolph Cole urodził się w 1909 roku w East Orange , New Jersey. Jego pierwszą pracą muzyczną była praca z Wilburem Sweatmanem w 1928 roku. W 1930 roku grał w Red Hot Peppers Jelly Roll Mortona , nagrywając wczesne solo perkusyjne w „Load of Cole”. Lata  1931–33 spędził z Blanche Calloway , 1933–34 z Bennym Carterem , 1935–36 z Willie Bryantem , 1936–38 z małym kombo Stuff Smith , a 1938–42 z Cabem Callowayem . W 1942 roku został zatrudniony przez dyrektora muzycznego CBS Radio Raymonda Scotta w ramach pierwszej mieszanej orkiestry radia . Później grał z All Stars u Louisa Armstronga .

Cole występował z Louisem Armstrongiem i jego All Stars z wokalem Velmy Middleton na słynnym dziewiątym koncercie Cavalcade of Jazz, który odbył się w Wrigley Field w Los Angeles. Koncert został wyprodukowany przez Leona Hefflina,  . 7 czerwca 1953 r. W tym dniu wystąpili także Roy Brown i jego orkiestra, Don Tosti  and His Mexican Jazzmen, Earl Bostic , Nat „King” Cole i Shorty Rogers i jego orkiestra.

Cole pojawił się w filmach związanych z muzyką, w tym w krótkim epizodzie w filmie Don't Knock the Rock . W latach 60. i 70-tych nadal występował w różnych składach. Cole i Gene Krupa często grali w duetach perkusyjnych w Metropole w Nowym Jorku w latach 50. i 60-tych XX wieku.

Cole jest wymieniany jako wpływowy muzyk u wielu współczesnych perkusistów rockowych, w tym Cozy Powella , który przyjął przydomek „Cosy” od Cole'a. W 1981 roku zmarł na raka w Columbus, Ohio.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Just One More Chance/Blue Moon	Cozy Cole	05.1944	-	-	Keynote 1300	[written by Johnson, Coslow][10[1].R&B Chart]
Topsy I/Topsy II	Cozy Cole	08.1958	29[1]	A:27[13];B:3[21]	Love 5004	[written by Edgar Battle,Eddie Durham][produced by Henry Jerome][B:1[6][15].R&B Chart][B:#14 hit for Benny Goodman in 1938]
Turvy I/Turvy II	Cozy Cole	12.1958	-	B:36[8]	Love 5014	[written by Dick Hyman]

Angie Stone

Angie Stone (właściwie - Angela Laverne Brown) przyszła na świat w 1961 roku. Dorastała w Columbii, w Południowej Karolinie. Z muzyką miała kontakt od wczesnego dzieciństwa. Opowiadając o Angie Stone warto przypomnieć, że amerykańska kultura często eksploatuje banalne hasła w stylu "from zero to hero", czy "american dream".


Duża część zachodnich filmów zawiera przesłania o spełnianiu się marzeń i "happy endzie" czekającym na tych, którzy nie poddadzą się w dążeniu do nich. O ile większość z tych opowieści to jedynie, mocno nieżyciowy, bełkot to trafiają się jednak, autentyczne historie, które mogłyby służyć za kanwę niejednej amerykańskiej produkcji. Oto Angie Stone - dziewczyna, która kochała śpiewać.

Angie Stone (właściwie - Angela Laverne Brown) przyszła na świat w 1961 roku. Dorastała w Columbii, w Południowej Karolinie. Z muzyką miała kontakt od wczesnego dzieciństwa za sprawą ojca, który był członkiem lokalnego chóru gospel i chętnie zabierał córkę, nie tylko swoje występy, ale także na koncerty wielkich gwiazd tej muzyki. Młoda Angie również wstąpiła do chóru gospel, ale także odnalazła dwie inne pasje - pisanie poezji i grę w koszykówkę. Największym jej marzeniem była jednak kariera muzyczna, a artystami stanowiącymi największą inspirację - Aretha Franklin i Marvin Gaye. Dziewczyna była tak zdeterminowana do osiągnięcia swojego celu, że odkładała każdy grosz na nagranie swojej taśmy demo.

Na początku lat 80-tych, po przeprowadzce do Nowego Jorku, połączyła siły z dwiema innymi dziewczynami zakładając trio Sequence. Muzyka grana przez młody zespół zawierała elementy hip-hopu i funky. Należy zauważyć, że Sequence często wymieniany jest także jako pierwszy żeński zespół rapowy. - Założyłam tę grupę, kiedy jeszcze się uczyłam - opowiadała Stone podczas wywiadu dla "Nu-Soul Magazine". - Ja i dwójka moich szkolnych przyjaciółek skumałyśmy się zaczęłyśmy tworzyć muzykę. Byłyśmy cheerleaderkami, więc było nam łatwiej pisać i tworzyć razem.

Trio znalazło fanów - ich singel "Funk You Up" zajął 15. miejsce na amerykańskiej liście "czarnych" przebojów. Sama Angie wyróżniała się, w tamtych czasach, oryginalnym ubiorem i ogromnym afro.

Pierwsze sukcesy wokalistki, nie wystarczyły, aby mogła utrzymać się z muzyki. Oprócz gościnnych udziałów na albumach innych artystów, m. in. u Lenny'ego Kravitza i grupy Mantronix, Angie Stone zmuszona też była do wykorzystywania swojego talentu w reklamach piwa Budweiser i kosmetyków do włosów - Afro Sheen.

W 1990 roku wokalistka założyła kolejną grupę - Vertical Hold. Muzycznie, trio oscylowało wokół R&B i soulu. Wydany w 1993 roku singiel "Seems You're Much Too Busy" był jednym z niewielu komercyjnych hitów zespołu, z którym Stone nagrała dwie płyty studyjne.

Rodzice wokalistki szczerze wątpili w to, że ich córka osiągnie wreszcie upragniony sukces. Angie postanowiła jednak nie poddawać się i dalej dążyć do osiągnięcia swojego, wyznaczonego już w dzieciństwie, celu.

W połowie lat 90-tych Stone nawiązała współpracę z D'Angelo, neo-soulowym artystą i producentem. Obie płyty nagrane z udziałem wokalistki - "Brown Sugar" i "Voodoo" zostały gorąco przyjęte i były też narodzinami nowoczesnego soulowego stylu muzycznego, na którym wzorowało się później wiele innych gwiazd.

Współpraca połączyła artystów również w sferze prywatnej. Wynikiem trwającego trzy lata związku, było przyjście na świat syna Angie - Michaela. Pomimo wygaśnięcia uczucia łączącego parę, D'Angelo i Angie udało się zachować przyjacielskie relacje zarówno w sferze prywatnej jak i czysto zawodowej.

Prawdziwy debiut artystki nastąpił dopiero w 1999 roku. Wydana, pod skrzydłami wytwórni Arista pierwsza solowa płyta Stone - "Black Diamond" osiągnęła złoty status. W tworzeniu albumu wokalistkę wspomógł jej były partner - D'Angelo, a także Lenny Kravitz, z którym współpracowała przed laty. Wydawnictwo utrzymane w czarnym, soulowym stylu dodatkowo okraszone elementami hip-hopu, zachwyciło odbiorców, a promujący płytę singel "No More Rain (In This Cloud)" okupował listy przebojów przez wiele tygodni. "Black Diamond" osiągnął duży sukces, pomimo smutnych, traktujących o rozstaniu i bólu, tekstów. Zupełnie inna warstwę liryczną zawierała następna płyta Angie.

W 2001 roku, po zmianie wytwórni na J Records, wokalistka nagrała album "Mahogany Soul". Muzyka utrzymana była w tym samym soulowym stylu, charakterystycznym dla debiutanckiego "Black Diamond". Teksty, tym razem, były już znacznie bardziej optymistyczne, mówiące o wewnętrznej sile i miłości. Również stylistycznie, album różnił się od poprzednika - mniej tu było ewidentnych, singlowych hitów. Płyta stanowiła idealnie zgraną, kompozycyjną całość. "Mahogany Soul" pokryła się platyną, a muzyczni krytycy prześcigali się w zachwytach nad nowoczesnym, a jednak mocno stylizowanym na "old school" klimatem płyty.

Wydany w 2004 roku album "Stone Love" utrzymywał ten sam poziom co poprzedniczki. Artystka w dalszym ciągu tworzyła muzykę w, doprowadzonym przez siebie do perfekcji, stylu. Angie przemyciła też do swoich tekstów jeszcze więcej optymizmu. Zaprosiła również gości z najwyższej półki czarnej muzyki - Missy Eliott, Snoop Dogga, oraz legendę muzyki soul - Betty Wright. Nie zaszkodziło też dodanie kilku smaczków z archaicznej muzyki disco. Płyta sprzedała się wyśmienicie.

W 2007 roku wydany został album "The Art of Love and War". Na potrzeby promocji płyty, słynąca ze swej tuszy artystka schudła aż dziesięć kilogramów. Jednak nie to jest najważniejsze. Longplay "The Art of Love and War" wyszedł spod skrzydeł reaktywowanej, legendarnej Stax Records, założonej w latach 60-tych, w czasach szalenie modnego "białego" rock and rolla, w celu popularyzowanie czarnej muzyki.

Wokalistka potwierdziła albumem swoja dobrą formę, mimo, że nie wniosła niczego nowego do swojego stylu. Duże nagromadzenie żywych instrumentów i ciągle świetnie brzmiący głos, dobijającej pięćdziesiątki, diwy muzyki soul przesądził o sukcesie "The Art of Love and War".

Najwyraźniej nieco znudzona uprawianym przez siebie stylem, Angie Stone zdeklarowała chęć nagrania albumu gospel. Byłby to swoisty powrót do muzycznych korzeni wokalistki. Jeśli płyta będzie trzymała poziom poprzednich to, z całą pewnością, będziemy świadkami kolejnego, spektakularnego sukcesu Angie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Everyday	Angie Stone	11.1997	80[1]	-	Arista 74321535142 [UK]	[written by Angie Stone, D'Angelo][produced by Russell Elevado][52[11].R&B Chart]
No more rain [Is this could]	Angie Stone	12.1999	-	56[17]	Arista RAIN 2 [UK]	[written by Stone Stone ,Bert Williams, Gordon Chambers, Jim Weatherly][produced by Angie Stone][sample z "Neither one of us"-Gladys Knight & The Pips][9[34].R&B Chart]
Life story	Angie Stone	04.2000	22[9]	-	Arista 74321748492 [UK]	[written by Gerry DeVeaux,Craig Ross][produced by Gerry DeVeaux,Cutfather & Joe]
Keep your worries	Guru's Jazzmatazz feat Angie Stone	12.2000	57[5]	-	Virgin VUSCD 177 [UK]	[written by Angie Stone,George Spivey,Keith Elam][produced by DJ Scratch][99[1].R&B Chart]
U make my sun shine/When Will We B Paid?	Prince with Angie Stone	05.2001	-	59[5].Hot 100 Singles Sales	NPG 05052	[written by Prince][produced by Prince]
Brotha	Angie Stone	09.2001	37[2]	52[20]	J Records 21 104	[written by Angie Stone ,Raphael Saadiq ,Harold Lilly, Glenn Standridge, Robert C. Ozuna][produced by Raphael Saadiq, Jake and the Phatman][13[29].R&B Chart]
Be thankful	Omar feat. Angie Stone	09.2001	85[2]	-	Oyster Music Oyst 6
Wish i didn't miss you	Angie Stone	03.2002	30[7]	79[19]	J 21 149	[written by Andrea Martin ,Ivan Matias, Leon Huff, Gene McFadden ,John Whitehead][produced by Ivan Matias, Andrea Martin, Angie Stone ,Swizz Beatz][31[25].R&B Chart][sample z "Back stabbers"-O'Jays]
More Than a Woman	Angie Stone featuring Joe	09.2002	-	-	J 21 228	[written by Calvin Richardson ,Balewa Muhammad, Eddie Ferrell, Darren Lighty, Clifton Lighty][produced by Eddie F, D. Lighty][63[20].R&B Chart]
Signed, Sealed, Delivered – I'm Yours!	Blue feat.Stevie Wonder & Angie Stone	12.2003	11[42]	-	Innocent SINCDY 54 [UK]	[written by Stevie Wonder,Lee Garrett,Syreeta Wright,Lula Mae Hardaway][produced by Stevie Wonder]
I Wanna Thank Ya	Angie Stone feat. Snoop Dogg	06.2004	31[4]	-	J 59 963	[written by Phalon Alexander, Calvin Broadus, Eldra DeBarge ,Joyce Sims, Angie Stone][produced by Jazze Pha][61[15].R&B Chart]
U-Haul	Angie Stone	10.2004	-	-	J Records	[written by Missy Elliott, Nisan Stewart, Craig Brockman, John Smith][produced by Missy Elliott, Nisan Stewart,Craig Brockman, John "Jubu" Smith][68[5].R&B Chart]
Stay for a While	Angie Stone featuring Anthony Hamilton	12.2004	-	-	J Records	[70[15].R&B Chart]
Baby	Angie Stone featuring Betty Wright	08.2007	-	107	Stax	[written by Angie Stone, Corey Tatum ,Kevin Norton, Curtis Mayfield][produced by 5 Star, Co-T][22[27].R&B Chart]
Sometimes	Angie Stone	02.2008	-	-	Stax	[26[23].R&B Chart]
Ain't Nothin' Like A Sista	P.K. Carter feat.Angie Stone	02.2008	-	-	Manifest	[67[6].R&B Chart]
Pop Pop	Angie Stone	10.2008	-	-	Stax	[87[1].R&B Chart]
I Ain't Hearin' U	Angie Stone	11.2009	-	-	Stax	[written by Steven "Supe" White, Juanita Wynn ,Willie Lester ,Rodney Brown][produced by White][42[20].R&B Chart]
Do What U Gotta Do	Angie Stone	09.2012	-	-	Saguaro Road	[written by Isaac Lewis, Levi Stephens, Warren Jones ,Y'anna Crawley][produced by Lewis ,Stephens ,Jones][52[17].R&B Chart]
Backup Plan	Angie Stone	10.2012	-	-	-	[69.R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Black diamond	Angie Stone	10.1999	62[15]	46[34]	Arista 19 092	[gold-US][gold-UK][produced by Cutfather & Joe, Gerry DeVeaux,DJ U-Neek, Peter Edge,Russell Elevado, Aaron "Freedom" Lyles ,Ali Shaheed Muhammad, Rex Rideout, Angie Stone, Phil Temple]
Mahogany soul	Angie Stone	11.2001	89[26]	22[37]	J 20013	[gold-US][gold-UK][produced by various]
Stone love	Angie Stone	07.2004	56[12]	14[11]	J 56 215	[produced by various]
The Art Of Love And War	Angie Stone	11.2007	103[1]	11[8]	Stax 7230146 [UK]	[produced by Angie Stone,5 Star,Co-T,The Designated, Hitters,Dris,Victor Flores,Chris Hutch,MJ McClain,Jon Nettlesbey,Ervin "EP" Pope,Jonathan Richmond]
Unexpected	Angie Stone	12.2009	-	133[2]	Stax 31288	[produced by Angie Stone,John Burk,John McClark,Saleem Asad,Cozmo,Terrance Freeman,Jazze Pha,Karrim King,Melvin Lowery, Jr.,One Drop Scott,Fitzroy Reid,Jonathan Richmond,Willie Shivers,Steven White,Sly Williams]
Rich Girl	Angie Stone	10.2012	-	109[2]	Saguaro Road 26677	[produced by Stone,Sammy Blues, Korey Bowie, Bobby Brass, Mike City, J & J2 Productions ,Warren Jones, Isaac Lewis, Demond Mickens ,Levi Stephens Corey "Co-T" Tatum]
Dream	Angie Stone	11.2015	-	59[1]	Shanachie 5827	[produced by Sheldon "Coz" Ellerby,The Heavyweights,Walter Millsap III,Candice Nelson,Monte Neuble,Jason Penncock,Tim Stewart,Teak Underdue]

Lonestar

Amerykańska grupa country. Obecnie występują w składzie - Michael Britt (gitara prowadząca, boczny wokal), Cody Collins (wokal prowadzący), Keech Rainwater (instrumenty perkusyjne) oraz Dean Sams (klawisze, harmonijka, boczny wokal). Na koncertach wspomagają ich dodatkowo - Kevin Von Der Hofen (gitara basowa) i Rob Tyler (skrzypce, mandolina, gitara akustyczna).

Formacja powstała w 1992 roku, pierwotnie pod nazwą Texassee, z uwagi na pochodzenie muzyków wchodzących w jej skład. Wszyscy poznali się jednak w Nashville. W tym samym roku doszło jednak do zmiany nazwy i w ten sposób powstał Lonestar. W pierwszym składzie występowali - Richie McDonald (wokal prowadzący, fortepian, gitara rytmiczna), Michael Britt (gitara elektryczna), Keech Rainwater (perkusja), Dean Sams (klawisze) oraz John Rich (gitara basowa, wokal prowadzący). W następnym roku zagrali swój pierwszy koncert w Nashville, a dwa lata później podpisali kontrakt z BNA Records.

Ich pierwszy singiel „Tequila Talkin'” znalazł się na 8. miejscu notowania Billboard Hot Country Singles & Tracks i promował ich debiutancki longplay „Lonestar”, wydany w październiku 1995 roku. Krążek szybko zdobył status złotej płyty. Przyniósł także grupie pierwszy numer 1. w notowaniu - „No News”. Rok później McDonald pojawił się w chórkach w utworze Mindy McCready - „Maybe He'll Notice Her Now”.

W czerwcu 1997 roku na rynku ukazała się ich druga płyta „Crazy Nights”. Pochodzą z niej dwa numery ze szczytu notowania - „Everything's Changed” oraz „Everything's Changed” (oba autorstwa Richa, który niedługo potem postanowił opuścić skład i bez powodzenia zajął się karierą solową). W 2003 roku muzyk wspólnie z Big Kennym powołał do życia duet Big & Rich.

Na początku czerwca 1999 roku wydano trzeci krążek „Lonely Grill”, pierwszy bez udziału Johna. Promował go singiel „Saturday Night”. W niedługim czasie pojawiła się ballada „Amazed”, która stała się największym przebojem formacji, pozostając osiem tygodni na 1. pozycji list przebojów.

Weszła również na szczyt notowania Billboard Hot 100, osiągając równocześnie 1. miejsca na Hot Country Songs oraz Hot 100. Taka sytuacja miała miejsce po raz pierwszy od 1983 roku, gdy królowali tam Kenny Rogers i Dolly Parton z przebojem „Islands in the Stream”, autorstwa Bee Gees. W notowaniach świetnie radziły sobie też inne kompozycje z krążka -„Smile”, „What About Now” oraz „Tell Her”. Nic więc dziwnego, że płyta pokryła się podwójną multiplatyną.
We wrześniu 2000 roku muzycy nagrali okazjonalny krążek „This Christmas Time”.

W połowie następnego roku, w sklepach pojawił się czwarty już longplay formacji - „I'm Already There”. W warstwie brzmieniowej panowie konsekwentnie zmierzali w kierunku country pop. Promującym singiel wybrano utwór tytułowy, który spędził sześć tygodni na szczycie list przebojów. Z albumu, który także uzyskał status platyny, pochodzą jeszcze takie świetne kompozycje, jak - „With Me”, „Not a Day Goes By” i „Unusually Unusual”.

2003 rok był okazją do zakupu drugiej kompilacji w historii zespołu - „From There to Here: Greatest Hits”. Dodatkowo pojawiły się na nim dwie nowe kompozycje - „My Front Porch Looking In” oraz cover Marca Cohna - „Walking in Memphis”.

W maju następnego roku ukazał się kolejny krążek Lonestara - „Let's Be Us Again”, z którego największą popularnością cieszył się utwór „Mr. Mom”. Mimo to, wydawnictwo nie sprzedawało się już tak dobrze, jak poprzednie.
Rok później, na jesieni, muzycy zaprezentowali nowy album - „Coming Home”. Wydano z niego tylko dwa single - „You're Like Comin' Home” (8. pozycja w notowaniu) oraz „I'll Die Tryin'”- obie nagrane wcześniej przez kanadyjską grupę country Emmerson Driver i umieszczoną na ich płycie „What If?” (2004).

Niedługo później na półki sklepowe trafił kolejny longplay Lonestara - „Mountains”, który sprzedawał się jeszcze gorzej, niż poprzednik. Spadające komercyjne zainteresowanie płytami formacji spowodowało rozwiązanie w 2007 roku umowy z wytwórnią BNA Records. Pod koniec tego roku ze składu odszedł Richie McDonald. Zastąpił go Cody Collins znany z innej formacji country - McAlyster. Pierwszym wydawnictwem z nowym wokalistą był wydany w listopadzie tego roku krążek „My Christmas List”.

Nowym singlem z Collinsem na wokalu prowadzącym był utwór „Let Me Love You”, który ukazał się na początku 2008 roku i ma zapowiadać nowy longplay grupy - „The Future” z przewidzianą premierą w 2009 roku. Tymczasem jeszcze w 2008 roku na rynku ukazała się kolejna składanka grupy -„Playlist: The Very Best of Lonestar”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tequila Talkin'	Lonestar	09.1995	-	-	BNA 64386	[written by Bill LaBounty,Chris Waters][produced by Don Cook,Wally Wilson][8[15].Country Chart]
No News	Lonestar	02.1996	-	-	BNA	[written by Phil Barnhart,Sam Hogin,Mark D. Sanders][produced by Don Cook,Wally Wilson][1[3][17].Country Chart]
Runnin' Away with My Heart	Lonestar	06.1996	-	-	BNA	[written by Michael Britt,Sam Hogin,Mark D. Sanders][produced by Don Cook,Wally Wilson][8[17].Country Chart]
Heartbroke Every Day	Lonestar	01.1997	-	-	BNA	[written by Rick Vincent, Bill LaBounty, Cam King][produced by Don Cook,Wally Wilson][18[13].Country Chart]
Come Cryin' to Me	Lonestar	05.1997	-	-	BNA 64841	[written by Mark D. Sanders, Wally Wilson, John Rich][produced by Wally Wilson][1[2][17].Country Chart]
You Walked In	Lonestar	09.1997	-	93[4]	BNA 64492	[written by Bryan Adams, Robert John "Mutt" Lange][produced by Don Cook,Wally Wilson][12[19].Country Chart]
Say When	Lonestar	03.1998	-	-	BNA	[written by Larry Boone,Paul Nelson,John Rich][produced by Don Cook,Wally Wilson][13[16].Country Chart]
Everything's Changed	Lonestar	08.1998	-	95[2]	BNA	[written by Larry Boone,Paul Nelson,Richie McDonald][produced by Don Cook,Wally Wilson][2[22].Country Chart]
Amazed	Lonestar	05.1999	21[22]	1[2][55]	BNA 65755	[gold-US][written by Marv Green, Chris Lindsey ,Aimee Mayo][produced by Dann Huff][1[8][37].Country Chart]
Smile	Lonestar	11.1999	55[2]	39[20]	BNA 65906	[written by Keith Follesé,Chris Lindsey][produced by Dann Huff][1[1][24].Country Chart]
What About Now	Lonestar	04.2000	-	30[20]	BNA 60212	[written by Ron Harbin, Aaron Barker, Anthony L. Smith][produced by Dann Huff][1[4][34].Country Chart]
Tell Her	Lonestar	10.2000	-	39[20]	BNA	[written by Craig Wiseman,Kwesi B.][produced by Dann Huff][1[2][23].Country Chart]
I'm Already There	Lonestar	04.2001	-	24[20]	BNA 69083	[gold-US][written by Gary Baker,Frank J. Myers,Richie McDonald][produced by Dann Huff][1[6][25].Country Chart]
With Me	Lonestar	09.2001	-	63[15]	BNA 69105	[written by Brett James, Troy Verges][produced by Dann Huff][10[21].Country Chart]
Not a Day Goes By	Lonestar	02.2002	-	36[17]	BNA 69134	[written by Maribeth Derry, Steve Diamond][produced by Dann Huff][3[27].Country Chart]
Unusually Unusual	Lonestar	09.2002	-	66[5]	BNA	[written by Mark McGuinn][produced by Dann Huff][12[21].Country Chart]
My Front Porch Looking In	Lonestar	03.2003	-	23[22]	BNA	[written by Bill LaBounty,Chris Waters][produced by Don Cook,Wally Wilson][8[15].Country Chart]
Walking in Memphis	Lonestar	08.2003	-	61[11]	BNA	[written by Marc Cohn][produced by Dann Huff][8[18].Country Chart]
Let's Be Us Again	Lonestar	03.2004	-	38[20]	BNA	[written by Richie McDonald, Maribeth Derry, Tommy Lee James][produced by Dann Huff][4[20].Country Chart]
Mr. Mom	Lonestar	08.2004	-	33[20]	BNA	[gold-US][written by Ron Harbin,Richie McDonald,Don Pfrimmer][produced by Dann Huff,Lonestar][1[2][26].Country Chart]
Class Reunion (That Used to Be Us)	Lonestar	01.2005	-	97[3]	BNA	[written by Richie McDonald,Frank J. Myers,Don Pfrimmer][produced by Dann Huff][16[19].Country Chart]
You're Like Comin' Home	Lonestar	06.2005	-	63[11]	BNA	[written by Brandon Kinney, Brian Dean Maher, Jeremy Stover][produced by Justin Niebank][8[24].Country Chart]
Mountains	Lonestar	09.2006	-	77[11]	BNA	[written by Richie McDonald, Larry Boone, Paul Nelson][produced by Mark Bright][10.Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lonestar	Lonestar	03.1996	-	69[17]	BNA 66 642	[gold-US][produced by Don Cook, Wally Wilson]
Crazy Nights	Lonestar	07.1997	-	166[3]	BNA 67 422	[produced by Don Cook, Wally Wilson]
Lonely Grill	Lonestar	06.1999	80[2]	28[96]	BNA 67 762	[3x-platinum-US][produced by Dann Huff,Sam Ramage,Bob Wright]
This Christmas Time	Lonestar	12.2000	-	95[8]	BNA 67 975	[produced by Dann Huff]
I'm Already There	Lonestar	07.2001	-	9[64]	BNA 67 011	[platinum-US][produced by Dann Huff]
From There to Here: Greatest Hits	Lonestar	06.2003	-	7[41]	BNA 67 076	[platinum-US][produced by Don Cook, Wally Wilson, Dann Huff]
Let's Be Us Again	Lonestar	06.2004	-	14[34]	BNA 59 751	[gold-US][produced by Dann Huff]
Coming Home	Lonestar	10.2005	-	26[3]	BNA 70 394	[produced by Justin Niebank]
Mountains	Lonestar	11.2006	-	37[3]	BNA 82876871142	[produced by Mark Bright]
Party Heard Around the World	Lonestar	05.2010	-	103[1]	Saguaro Road 25490	[produced by Lonestar]
Life as We Know It	Lonestar	06.2013	-	148[1]	4Star	[produced by Lonestar]

Emmylou Harris

Ur. 12.04.1947 w Birmingham w stanie Alabama (USA). Karierę rozpoczynała jako piosenkarka folkowa - pod koniec lat 60-tych, próbowała szczęścia w folkowych klubach nowojorskiej Greenwich Village. W 1970 nagrała album Gliding Bird dla niezależnej wytwórni Jubilee, który nie jest jednak porównywalny z jej późniejszymi często doskonałymi nagraniami. Zawierał własne wersje piosenek Boba Dylana, Freda Neila i Hanka Williamsa, kilka dość nieciekawych własnych kompozycji oraz utwór tytułowy autorstwa męża - Toma Slocuma. Potem Harris przeprowadziła się do Waszyngtonu, gdzie były muzyk Flying Burrito Brothers Rick Roberts usłyszał ją w klubie i polecił Gramowi Parsonsowi, który poszukiwał właśnie wokalistki do współpracy.

Parsons zaangażował Harris, odkrywszy, że ich głosy się doskonale uzupełniają; Harris pojawiła się na jego dwóch albumach solowych, GP (1973) oraz Grievous Angel (1974). Drugi z nich ukazał się już po śmierci Parsonsa - podobnie jak płyta koncertowa nagrana dla pewnej amerykańskiej stacji radiowej, która wyszła kilka lat później.Eddie Tickner,który był wówczas menadżerem grupy Byrds-oraz Parsonsa w okresie jego narkotykowej degrengolady ť - zachęcił Harris, by nagrała album solowy przy współpracy tych samych instrumentalistów, którzy grali z Parsonsem. Ta śmietanka muzyków sesyjnych z Los Angeles znana była pod szyldem Hot Band. Wśród "starych wyjadaczy", którzy udzielali się w tej formacji na przestrzeni 15 lat współpracy z Harris, byli gitarzysta James Burton (gitarzysta prowadzący na "Suzy Q" Dale'a Hawkinsa, grający równocześnie z występami z Harris w zespole akompaniującym Elvisowi Presleyowi w Las Vegas), pianista Glen D. Hardin (członek The Crickets po odejściu Buddy'ego Holly'ego, również grający równolegle z Harris i Presleyem), grający na steel guitar Hank DeVito, basista Emory Gordy junior (dziś poszukiwany producent działający w Nashville), John Ware (były muzyk First National Band Michaela Nesmitha, członek zespołu towarzyszącego Lindy Ronstadt na początku lat 70-tych.) oraz zupełnie jeszcze wtedy nie znany Rodney Crowell.

Wspierana przez muzyków tego kalibru (później w Hot Band grali jeszcze legendarny brytyjski gitarzysta prowadzący Albert Lee oraz Ricky Skaggs, który zrobił potem karierę solową na rynku country), Harris wydała całą serię artystycznie doskonałych i często chętnie kupowanych albumów, rozpoczętą w 1975 od Pieces Of The Sky i obejmującą też Elite Hotel (1976), Luwry Liner (1977) i Quarter Moon In A Ten Cent Town (tytuł pochodził z tekstu piosenki "Easy From Now On" napisanej wspólnie przez Carlene Carter i Susannę Clark, żonę kompozytora Guy Clarka).

Blue Kentucky Girl bliższy był czystej muzyce country niż charakterystyczny dla Harris country-rock. Album Roses In The Snow (1980) był jej czwartą płytą, która weszła do amerykańskiej Top 40 muzyki pop. O dziwo, album Light Of The Stable, także z 1980, nagrany z udziałem Lindy Ronstadt, Dolly Parton, Williego Nelsona i Neila Younga, cieszył się dużo mniejszym powodzeniem. Lepiej sprzedawały się dwa albumy z 1981 (Evangeline i Cimmaron - drugi zawierał własną wersję klasyka The Poco, "Rose Of Cimmaron"), ale za to koncertowy Last Date z 1982 został prawie zignorowany.
Pochodzący z roku następnego White Shoes był ostatnim wyprodukowanym przez Kanadyjczyka Briana Aherna, drugiego męża Harris, który reputację zdobył sobie pracą z Anne Murray (a potem oczywiście zajął się produkcją wszystkich klasycznych albumów Harris). Harris i Ahern rozstali się jednak zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym; zdarzenie to wyznaczyło koniec pewnej ery, w której Harris zdążyła jeszcze wystąpić u boku Boba Dylana na Desire (1976) oraz na pożegnalnym koncercie The Band (zarejestrowanym na trzypłytowym albumie i w filmie fabularnym) w 1978.

Mniej więcej w tym okresie Harris została zaproszona do współpracy przez producenta Glyna Johnsa i brytyjskiego wokalistę i kompozytora Paula Kennerleya; miała zaśpiewać na koncept-albumie autorstwa tego drugiego - The Legend Of Jesse James (następny album Kennerleya, White Mansions, był również konceptualny). Wkrótce Harris i Kennerley pobrali się i wspólnie napisali oraz wyprodukowali płytę The Ballad Of Sally Rose (koncept-album opowiadający, ; jak Harris potem przyznała, historię jej związku z Gramem Parsonsem) oraz równie świetny album 13, jednak płyty te nie powtórzyły sukcesów na listach przebojów.

Rok 1987 przyniósł dwa albumy z udziałem Harris. Płyta Trio, nagrana przez Harris, Lindę Ronstadt i Dolly Parton, sprzedała się w nakładzie wielu milionów egzemplarzy i otrzymała Nagrodę Grammy. Z kolei Angel Band, własny, oszczędny, akustyczny album Harris, stał się pierwszym, który nie doczekał się edycji brytyjskiej - uważano tam, że jest zbyt niekomercyjny. Ten upadek z komercyjnego piedestału zbiegł się w czasie (zapewne przypadkowo) z zupełnym wycofaniem się menedżera Eddiego Ticknera, który kierował karierą Harris przez 15 lat, w ciągu których wydawała ona kilka albumów uznawanych za klasyki.

Album Bluebirdz 1989 ukazywał zdecydowany powrót do wysokiej formy. Jego produkcją zajął się Richard Bennet; płyta zawierała utwór autorstwa Butcha Hancocka. Jednak renesans sprzedaży płyt nie nastąpił. Pochodząca z 1990 Duers, kompilacja duetów śpiewanych przez Harris z Gramem Parsonsem, Royem Orbisonem, George'em Jonesem, The Desert Rose Band, Donem Williamsem, Neilem Youngiem i Johnem Denverem, był artystycznie świetny. Równocześnie stanowił ze strony działu marketingu wytwórni WEA (dla której Harris nagrywała od czasu Pieces Of The Sky) próbę ponownego rozbudzenia zainteresowania gwiazdą, która, wydawać się mogło, minęła już szczyt swej kariery. Wydany w tym samym roku Brand New Dance nie był sukcesem w porównaniu z dawniejszymi wydawnictwami; również w tym samym roku Hot Band, w bardzo już zmienionym składzie, został zastąpiony przez formację Nash Ramblers - wywodzący się ze sceny bluegrass kwintet akustyczny, w którego skład wchodzili Sam Bush (mandolina, skrzypce, śpiew w duetach; były członek New Grass Revival), Al Perkins (dobro, banjo; dawniej w Manassas, Flying Burrito Brothers, Souther Hillman Furay), kontrabasista Roy Huskey junior (grał w Grand Ole Opry), perkusista Larry Atamanuik oraz 22-latek John Randall Stewart (gitara akustyczna, śpiew w chórkach - zastąpił Rodneya Crowella).

W 1991 Harris i Nash Ramblers otrzymali pozwolenie, by nagrać album koncertowy w byłej siedzibie Grand Ole Opry - Ryman Auditorium w Nashville. Płyta została przyjęta chłodno i w 1992 firma Warner Brothers Records, z którą Harris była związana od 20 lat, podziękowała jej za współpracę. Harris utrzymała jednak pozycję legendarnej postaci muzyki country, zawsze poszukiwanej do występów gościnnych, która mimo to nie potrafi sprzedawać takiej liczby płyt, jak młodsi wykonawcy, uważający ją zresztą za wzór do naśladowania. Albumem Wrecking Ball pochodzącym z 1995 i wyprodukowanym przez Daniela Lanois Harris "przecięła pępowinę" - śmiało odeszła od aranżacji w stylu country. Utworem tytułowym była kompozycja Neila Younga, a niektóre z pozostałych napisali Steve Earle, Lanois i Anna McGarrigle. Harris uważała tę płytę za "dziwną", ale jej "wędrujące", mantryczne brzmienie wciąga słuchacza. Jest to chyba jedna z bardziej udanych propozycji w jej długiej, acz niedocenianej karierze. W 1996 Harris otrzymała za nią Nagrodę Grammy w kategorii najlepszej współczesnej płyty folk.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
If I Could Only Win Your Love / Boulder to Birmingham	Emmylou Harris	08.1975	-	58[5]	Reprise 1332	[written by Ira Louvin,Charlie Louvin][produced by Brian Ahern][4[11].Country Chart]
The sweetest gift	Linda RonstadtEmmylou Harris	01.1976	-	12[8].Country Chart	Asylum 45 295	[written by James B. Coats][produced by Peter Asher]
Here, There and Everywhere /Together Again	Emmylou Harris	03.1976	30[6]	65[5]	Reprise 1346	[written by John Lennon, Paul McCartney][produced by Brian Ahern][side B:1[1][11].Country Chart]
One of These Days / Till I Gain Control Again	Emmylou Harris	06.1976	-	3[13].Country Chart	Reprise 1353	[written by Emmylou Harris][produced by Brian Ahern]
Sweet Dreams / Amarillo	Emmylou Harris	11.1976	-	1[2][11].Country Chart	Reprise 1371	[written by Don Gibson][produced by Brian Ahern]
(You Never Can Tell) C'est la Vie / You're Supposed to Be Feeling Good	Emmylou Harris	03.1977	-	6[10].Country Chart	Warner 8329	[written by Chuck Berry][produced by Brian Ahern]
Making Believe / I'll Be Your San Antonio Rose	Emmylou Harris	06.1977	-	8[10].Country Chart	Warner 8388	[written by Jimmy Work][produced by Brian Ahern]
To Daddy / Tulsa Queen	Emmylou Harris	03.1978	-	102[2]	Warner 8498	[written by Dolly Parton][produced by Brian Ahern][3[11].Country Chart]
Two More Bottles of Wine / I Ain't Living Long Like This	Emmylou Harris	04.1978	-	1[1][10].Country Chart	Warner 8553	[written by Delbert McClinton][produced by Brian Ahern]
Easy From Now On / You're Supposed to Be Feeling Good	Emmylou Harris	08.1978	-	12[8].Country Chart	Warner 8623	[written by Carlene Carter,Susanna Clark][produced by Brian Ahern]
Too far gone	Emmylou Harris	02.1979	-	13[8].Country Chart	Warner 8732	[written by Billy Sherrill][produced by Brian Ahern]
Play together again again	Buck Owens with Emmylou Harris	05.1979	-	11[9].Country Chart	Warner 8830	[written by Buck Owens, Charles Stewart, Jerry Abbott][produced by Norro Wilson]
Save The Last Dance For Me	Emmylou Harris	06.1979	-	4[9].Country Chart	Warner 8815	[written by Mort Shuman,Doc Pomus][produced by Brian Ahern]
Blue Kentucky Girl / Leaving Louisana in the Broad Daylight	Emmylou Harris	09.1979	-	6[8].Country Chart	Warner 49 056	[written by John Mullins][produced by Brian Ahern]
Beneath Still Waters / Till I Gain Control Again	Emmylou Harris	03.1980	-	1[2][12].Country Chart	Warner 49 164	[written by Dallas Frazier][produced by Brian Ahern]
Wayfaring Stranger / Green Pastures	Emmylou Harris	06.1980	-	7[11].Country Chart	Warner 49 239	[written trad][produced by Brian Ahern]
That Lovin' You Feelin' Again / Lola [by Craig Hundley]	Roy Orbison & Emmylou Harris	06.1980	-	55[8]	Warner 49 262	[written by Roy Orbison, Chris Price][produced by Brian Ahern][piosenka z filmu "Roadie"][6[9].Country Chart]
The Boxer / Precious Love	Emmylou Harris	10.1980	-	13[7].Country Chart	Warner 49 551	[written by Paul Simon][produced by Brian Ahern]
Mister Sandman / Fools' Thin Air	Emmylou Harris	02.1981	-	37[13]	Warner 49 684	[written by Pat Ballard][produced by Brian Ahern][10[7].Country Chart]
I Don't Have to Crawl / Color of Your Heart	Emmylou Harris	06.1981	-	106[3]	Warner 49 739	[written by Rodney Crowell][produced by Brian Ahern]
If I Needed You / Ashes by Now	Emmylou Harris & Don Williams	10.1981	-	3[9].Country Chart	Warner 49 809	[written by Townes Van Zandt][produced by Brian Ahern]
Tennessee Rose / Mama Help	Emmylou Harris	02.1982	-	9[10].Country Chart	Warner 49 892	[written by Hank DeVito,Karen Brooks][produced by Brian Ahern]
Born to Run / Colors of Your Heart	Emmylou Harris	06.1982	-	3[12].Country Chart	Warner 29 993	[written by Paul Kennerley][produced by Brian Ahern]
(Lost His Love) On Our Last Date [Live] / Another Pot O'Tea	Emmylou Harris	11.1982	-	1[1][14].Country Chart	Warner 29 898	[written by Conway Twitty, Floyd Kramer][produced by Brian Ahern]
I'm Movin' On (live) / Maybe Tonight	Emmylou Harris	04.1983	-	5[11].Country Chart	Warner 29 729	[written by Hank Snow][produced by Brian Ahern]
So Sad (To Watch Good Love Go Bad) / Amarillo	Emmylou Harris	08.1983	-	28[4].Country Chart	Warner 29 583	[written by Don Everly][produced by Brian Ahern]
Wild Montana Skies	John Denver and Emmylou Harris	08.1983	-	14[8].Country Chart	RCA 13 562	[written by John Denver][produced by Barney Wyckoff]
Drivin' Wheel / Good News	Emmylou Harris	12.1983	-	26[6].Country Chart	Warner 29 443	[written by T-Bone Burnette, Billy Swan][produced by Brian Ahern]
In My Dreams / Like an Old Fashioned Waltz	Emmylou Harris	04.1984	-	9[11].Country Chart	Warner 29 329	[written by Paul Kennerly ][produced by Brian Ahern]
Pledging My Love / Baby Better Start Turnin' Em Down	Emmylou Harris	09.1984	-	9[12].Country Chart	Warner 29 218	[written by Don Robey, Fats Washington][produced by Brian Ahern]
Someone Like You / Light of the Stable	Emmylou Harris	01.1985	-	26[6].Country Chart	Warner 29 128	[written by Bob McDill, Dickey Lee][produced by Brian Ahern]
White Line / Long Tall Sally Rose	Emmylou Harris	04.1985	-	14[9].Country Chart	Warner 29 041	[written by Paul Kennerley,Emmylou Harris][produced by Paul Kennerley,Emmylou Harris]
Thing about you	Southern Pacific with Emmylou Harris	09.1985	-	14[10].Country Chart	Warner 28 943	-
To Know Him Is To Love Him	Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris	02.1987	-	1[1][14].Country Chart	Warner 28 492	[written by Phil Spector][produced by George Massenburg]
Telling Me Lies	Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris	06.1987	-	3[11].Country Chart	Warner 28 371	[written by Linda Thompson,Betsy Cook][produced by George Massenburg]
Those Memories Of You	Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris	10.1987	-	5[13].Country Chart	Warner 28 248	[written by Alan O'Bryant][produced by George Massenburg]
Wildflowers	Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris	04.1988	-	6[11].Country Chart	Warner 27 970	[written by Dolly Parton][produced by George Massenburg]
We believe in happy endings	Earl Thomas Conley with Emmylou Harris	07.1988	-	1[1][15].Country Chart	RCA 8632	[written by Bob McDill][produced by Emory Gordy, Jr., Randy L. Scruggs]
Heartbreak Hill	Emmylou Harris	01.1989	-	8[11].Country Chart	Reprise 27 635	[written by Emmylou Harris, Paul Kennerley][produced by Richard Bennett, Emmylou Harris]
Heaven only knows	Emmylou Harris	06.1989	-	16[9].Country Chart	Reprise 22 999	[written by Paul Kennerley][produced by Richard Bennett, Emmylou Harris]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pieces of the Sky	Emmylou Harris	03.1975	-	45[15]	Reprise 2213	[gold-US][7.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Elite Hotel	Emmylou Harris	01.1976	17[11]	25[23]	Reprise 2236	[gold-US][1.Country Chart][produced by Brian Ahern][Grammy:Female Country Vocal]
Luxury Liner	Emmylou Harris	01.1977	17[6]	21[21]	Warner 3115	[gold-US][1.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Quarter Moon in a Ten Cent Town	Emmylou Harris	02.1978	40[5]	29[18]	Warner 3141	[gold-US][3.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Profile: Best of Emmylou Harris	Emmylou Harris	12.1978	-	81[17]	Warner 3258	[gold-US][9.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Blue Kentucky Girl	Emmylou Harris	05.1979	-	43[22]	Warner 3318	[gold-US][3.Country Chart][produced by Brian Ahern][Grammy:Female Country Vocal]
Her best songs	Emmylou Harris	03.1980	36[3]	-	K-Tel NE 1058 [UK]	-
Roses in the Snow	Emmylou Harris	05.1980	-	26[34]	Warner 3422	[gold-US][2.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Light of the Stable	Emmylou Harris	11.1980	-	102[9]	Warner 3484	[22.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Evangeline	Emmylou Harris	02.1981	53[4]	22[24]	Warner 3508	[gold-US][5.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Cimarron	Emmylou Harris	12.1981	-	46[20]	Warner 3603	[6.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Last Date	Emmylou Harris	11.1982	-	65[17]	Warner 23 470	[9.Country Chart][produced by Brian Ahern]
White Shoes	Emmylou Harris	11.1983	-	116[13]	Warner 23 961	[7.Country Chart][produced by Brian Ahern]
Profile II: The Best of Emmylou Harris	Emmylou Harris	10.1984	-	176[6]	Warner 25 161	[24.Country Chart][produced by Brian Ahern]
The Ballad of Sally Rose	Emmylou Harris	05.1985	-	171[4]	Warner 25 205	[8.Country Chart][produced by Paul Kennerley]
Thirteen	Emmylou Harris	03.1986	-	157[6]	Warner 25 352	[9.Country Chart][produced by Paul Kennerley and Emmylou Harris]
Trio	Dolly Parton,Ronstadt & Emmylou Harris	03.1987	-	6[48]	Warner 25 491	[platinum-US][1.Country Chart][produced by George Massenburg][Grammy:Group Country Vocal]
Angel Band	Emmylou Harris	08.1987	-	166[4]	Warner 25 585	[23.Country Chart][produced by Emory Gordy, Jr. and Emmylou Harris]
At the Ryman	Emmylou Harris & Nash Ramblers	02.1992	-	174[3]	Reprise 26 664	[32.Country Chart][produced by Allen Reynolds,Richard Bennett][Grammy:Group Country Vocal]
Cowgirl's Prayer	Emmylou Harris	10.1993	-	152[5]	Asylum 61 541	[34.Country Chart][produced by Allen Reynolds and Richard Bennett]
Wrecking Ball	Emmylou Harris	10.1995	46[4]	94[7]	Asylum 61 854	[produced by Daniel Lanois][Grammy:Contemporary Album Folk]
Spyboy	Emmylou Harris	08.1998	57[3]	180[2]	Eminent 25 001	[27.Country Chart]
Trio 2	Dolly Parton,Linda Ronstadt & Emmylou Harris	02.1999	198[1]	62[14]	Asylum 62 275	[gold-US][4.Country Chart][produced by George Massenburg, Linda Ronstadt]
Western Wall: The Tucson Sessions	Linda Ronstadt & Emmylou Harris	09.1999	-	73[7]	Asylum 62 408	[6.Country Chart][produced by Glyn Johns]
Red Dirt Girl	Emmylou Harris	09.2000	45[7]	54[18]	Nonesuch 79 616	[5.Country Chart][produced by Malcolm Burn][Grammy:Contemporary Album Folk]
Stumble into Grace	Emmylou Harris	10.2003	52[4]	58[7]	Nonesuch 79 805	[6.Country Chart][produced by Malcolm Burn]
The Very Best of Emmylou Harris: Heartaches and Highways	Emmylou Harris	08.2005	-	133[3]	Warner 73 123	[23.Country Chart]
All I Intended to Be	Emmylou Harris	06.2008	40[5]	22	Nonesuch	[5.Country Chart][produced by Brian Ahern]

Paul Hardcastle

Ur. 10.12.1957 w Londynie. Hardcastle jest producentem, remikserem, kompozytorem i klawiszowcem specjalizującym się w muzyce tanecznej. Karierę rozpoczynał od pracy w sklepie ze sprzętem hi-fi, a elektroniką zainteresował się już jako nastolatek. Jego pierwszą formacją była First Light (drugim członkiem był Derek Green).

Duet nagrał niezbyt interesujący singel "Horse With No Name". W 1984 Hardcastle wydał cztery single solowe, które odniosły umiarkowane sukcesy. W 1985 na pierwsze miejsce list brytyjskich wprowadził utwór "19" opowiadający o wojnie wietnamskiej i zawierający mówione fragmenty programów informacyjnych. Następny utwór, "Just For The Money", traktował z kolei o słynnym napadzie stulecia na pociąg; wykorzystano w nim głosy Boba Hoskinsa i Sir Laurence'a Oliviera.

Kolejnym wydawnictwom Hardcastle'a powodziło się gorzej; następny sukces przyniósł dopiero wydany pod pseudonimem Silent Underdog "Papa's Got A Brand New Pigbag". W 1986 Hardcastle napisał też temat muzyczny programu "Top OfThe Pops", "The Wizard". Wkrótce potem zajął się produkcją nagrań młodego zespołu funkowego LW5 i pracą remiksera - obrabiał nagrania wielu muzyków, od Third World do Iana Dury'ego. Był też producentem ostatniego singla Phila Lynotta, nazwanego przez przypadek "Ninenteen" (czyli "19").

Poza tym zajmował się również współpracą z Carol Kenyon (która wcześniej zaśpiewała w "Temptation" Heaven 17) - odpowiedzialny był m.in. za jej przebój z 1986 "Don't Waste My Time". Ostatnio Hardcastle "ukrył" się w swoim domowym studiu w Essex; wydaje płyty pod takimi pseudonimami, jak Def Boys, Beeps International, Jazzmasters i Kiss The Sky (ten ostatni to Hardcastle i Jaki Graham). Założył też własną wytwórnię Fast Forward i napisał muzykę do dwóch brytyjskich seriali przyrodniczych, "Supersense" i "Lifesense".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You're The One For Me / Daybreak / A.M.	Paul Hardcastle	04.1984	41[4]	-	Total Control TOCO 01 T	[written by H. Eaves, J. Williams; P. Hardcastle][produced by Paul Hardcastle]
Guilty	Paul Hardcastle	07.1984	55[3]	-	Total Control TOCO 02 T	[written by D. Green, P. Hardcastle][ produced by Paul Hardcastle]
Rain Forest/Sound chaser	Paul Hardcastle	09.1984	41[5]	57[18]	Bluebird BRT-008	[written by Paul Hardcastle][ produced by Paul Hardcastle][5[19].R&B Chart]
Eat Your Heart Out	Paul Hardcastle	11.1984	59[4]	-	Cooltempo COOL 102	[written by Paul Hardcastle][ produced by Paul Hardcastle]
King Tut/Panic	Paul Hardcastle	04.1985	-	-	Profile 5070	[written by Paul Hardcastle][ produced by Paul Hardcastle][32[11].R&B Chart]
19/Fly by night	Paul Hardcastle	05.1985	1[5][16]	15[14]	Chrysalis CHS 2860	[written by Paul Hardcastle/W. Coutourie / J. McCord][produced by Paul Hardcastle][8[14].R&B Chart]
Rain forest [reissue]	Paul Hardcastle	06.1985	53[4]	-	Bluebird BR 15	[written by Paul Hardcastle][produced by Paul Hardcastle]
Papa's Got A Brand New Pigbag	The Silent Underdog	07.1985	-	-	Profile 7072	[written by Underwood, Johnstone, Carpenter, Lee, Moore, Freeman, Hamlyn][produced by Paul Hardcastle]
Just For Money/Back In Time	Paul Hardcastle	11.1985	19[5]	-	Chrysalis CASH 1	[written by Paul Hardcastle, Fuller][produced by Paul Hardcastle]
Don't Waste My Time/Moonhopper	Paul Hardcastle	08.1986	8[11]	-	Chrysalis PAULX 1	[written by Paul Hardcastle][produced by Paul Hardcastle][65[7].R&B Chart]
Foolin' Yourself/King Tut	Paul Hardcastle	06.1986	51[3]	-	Chrysalis PAULX 2	[written by Paul Hardcastle][produced by Paul Hardcastle]
The Wizard	Paul Hardcastle	10.1986	15[6]	-	Chrysalis PAUL 3	[written by Paul Hardcastle][produced by Paul Hardcastle][temat muzyczny z show TV BBC "Top of the pops"]
Walk In The Night/Star Wars	Paul Hardcastle	04.1988	54[3]	-	Chrysalis PAUL 4	[written by Johnny Bristol, Marilyn McLeod][produced by Paul Hardcastle]
40 Years/Movin' Sound	Paul Hardcastle	06.1988	53[2]	-	Chrysalis PAUL 5	[written by Paul Hardcastle][produced by Paul Hardcastle]
Are You Ready	Paul Hardcastle Sound Syndicate	05.1989	90[1]	-	AJK Music ONE 6105	-
19	Paul Hardcastle	05.2011	40[1]	-	Chrysalis GBAYK 8500044	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rain Forest	Paul Hardcastle	03.1985	-	63[25]	Profile 1206	[produced by Paul Hardcastle]
Paul Hardcastle	Paul Hardcastle	11.1985	53[5]	-	Chrysalis CHR 1517 [UK]	[produced by Paul Hardcastle]
Hardcastle	Paul Hardcastle	04.1994	-	182[6]	JVC Music 2033	[produced by Paul Hardcastle]
Hardcastle III	Paul Hardcastle	08.2002	182[1]	-	Hardcastle 90511	[produced by Paul Hardcastle]

Gun Club

Zespół powstały w Los Angeles w 1980r, przez krótki okres działający pod szyldem Creeping Ritual. Liderem formacji był wokalista Jeffrey Lee Pierce (ur. 27.07.1958 rw El Monte w stanie Kalifornia, USA), a pierwszy skład dopełnili Kid Congo Powers (właśc. Brian Tristan; gitara), Rob Ritter (gitara basowa) i Terry Graham (perkusja).

Albumem Fire Of Love zespół ustalił swój bezkompromisowy styl czerpiący z tradycji „delta bluesa” i „psychobilly” grupy The Cramps. Na płycie tej znalazły się anarchistyczne wersje „Preaching The Blues” Roberta Johnsona i „Cool Drink Of Water” Tommy’ego Johnsona. Własne kompozycje Pierce'a były do nich zbliżone stylistycznie. W jego wczesnych tekstach zdarzały się niezręczne kolokwialne frazy rodem z Południa USA - przykładem może być „searching for niggers down in the dark”, czyli „tropić czarnuchów w ciemnościach”. Jednak częściej emanowały one ogólnie pojętą agresją - oto inny przykład: „Kupię sobie strzelbę, długą jak cała ręka, i zabiję wszystkich, którzy mnie skrzywdzili”.

Rozwój zespołu został na pewien czas zaburzony przez odejście Congo do formacji The Cramps. Miami był pierwszym albumem grupy wydanym nakładem wytwórni Animal Records należącej do byłego gitarzysty Blondie Chrisa Steina (Pierce był zresztą wcześniej szefem fanklubu Blondie). Choć płycie tej brakowało pasji pierwszego albumu, zespół zyskał dzięki niej miano jednej z czołowych „alternatywnych” grup amerykańskich.

Dalsze przetasowania personalne - m.in. powrót marnotrawnego Congo -w końcu zebrały swoje żniwo: Pierce utracił wiarę w dalsze możliwości rozwoju (a przy tym sam miał problemy z alkoholem). Rozwiązał grupę w 1985 i podjął karierę solową. Na zakończenie działalności wydano album Two Sides Of The Beast. Jednak już w 1987 zespół został reaktywowany i nagrał płytę Mother Juno (której producentem
został Robin Guthrie z Cocteau Twins).

 Kolejne albumy były raczej rozczarowujące. Wokalista, spędzający dużo czasu w Londynie, walczył ze swoimi własnymi problemami, a skład grupy wciąż się zmieniał. Muzycy zaczęli szukać zatrudnienia gdzie indziej - np. Patricia Morrison, która występowała z Gun Club przez jakiś czas, przeszła do The Sisters Of Mercy.

W latach 90-tych grupa została ponownie wskrzeszona w składzie Pierce, Kid Kongo, Nick Sanderson (perkusja) i Romi Mori (japońska żona Sandersona; gitara basowa). W tym okresie jedynym istotnym przejawem aktywności zespołu były sporadyczne, choć pełne energii, koncerty. W końcu autodestrukcyjny styl życia Pierce’a zemścił się na nim: w marcu 1996 wokalista zmarł na wylew krwi do mózgu, do czego z pewnością przyczyniły się lata nadużywania alkoholu i narkotyków.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ghost On The Highway/Sex Beat	Gun Club	07.1982	-	-	Beggars Banquet BEG 80	[written by Jeffrey Lee Pierce][produced by Chris D.]
The Fire Of Love/Walking With The Beast	Gun Club	08.1982	-	-	Animal CH CAT 2635	[written by Reynolds, Sonja][produced by Chris Stein]
Breaking Hands	Gun Club	.1988	-	-	Red Rhino RED T 89	[produced by Robin Guthrie]
The Great Divide/Crabdance	Gun Club	.1990	-	-	New Rose NEW 142	[written by Jeffrey Lee Pierce][produced by Jeffrey Lee Pierce]
Cry To Me/Give Up The Sun	Gun Club	.1993	-	-	Sympathy For The Record Industry SFTRI 261	[written by Jeffrey Lee Pierce][produced by Chris D.]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fire of Love	Gun Club	08.1981	-	-	Ruby JRR 102	[produced by Chris D., Tito Larriva]
Miami	Gun Club	06.1982	-	-	Animal6001	[produced by Chris Stein]
The Las Vegas Story	Gun Club	06.1984	-	-	Animal 6006	[produced by Jeff Eyrich]
Mother Juno	Gun Club	10.1987	-	-	Red Rhino REDLP 84	[produced by Robin Guthrie]
Pastoral Hide and Seek	Gun Club	08.1981	-	-	Ruby JRR 102	[produced by Chris D., Tito Larriva]

Chico DeBarge

Jonathan Arthur „Chico” DeBarge (ur. 23 czerwca 1966r) to amerykański wokalista i muzyk R&B . DeBarge to młodszy brat członków rodziny Motown DeBarge . Najbardziej znany jest z przebojowego singla „Talk to Me”.

Swoją muzyczną karierę rozpoczął w Motown w połowie lat osiemdziesiątych. Jego debiutancki album został wydany w 1986 roku i ukazał się hit „Talk To Me” (# 21 US, # 7 R&B). Album osiągnął szczyt na 90 miejscu na liście Billboard 200 i wydał kolejny singiel „The Girl Next Door”, który trafił na listy R&B.

Dwa lata później wydał drugi album w Motown, Kiss Serious, który zawierał przebojowy singiel R&B „Rainy Night” (# 18 R&B) oraz „I've Been Watching You” (# 43 R&B) i utwór tytułowy (# 53 R&B). Jednak został uwięziony za   narkotyki niedługo po tym jak wyszedł z więzienia za handel narkotykami.

W połowie lat 90-tych DeBarge powrócił do Motown, aby kontynuować karierę muzyczną pod auspicjami Kedara Massenberga i jego pionierskiego wydawnictwa Kedar Entertainment. Jego trzeci album Long Time No See ukazał się 18 listopada 1997 roku i spotkał się z uznaniem krytyków a poprzedził go singiel „Iggin 'Me”, który zyskał sporą popularność. Album zrodził  trzy dodatkowe single: „Love Still Good”, „No Guarantee” (współpraca z Joe ) i „Virgin” (# 97 R&B). Singiel „Soopaman Lover”, nie pochodzący z albumu, pojawił się w 1999 roku, osiągając 55 miejsce na liście R&B.

Jego czwarty album, The Game, został wydany 26 października 1999 roku i osiągnął 41 miejsce na liście Billboard 200 . Główny singiel „Give You What You Want (Fa Sure)” dał mu jeden ze swoich największych hitów (# 71 US, # 11 R&B) i wydał remiks z udziałem rapera Triny . Kolejny singiel „Listen To Your Man” (łączący go z wokalistą R&B Joe ) osiągnął 41 miejsce na liście R&B. Trzeci singiel (który nie pojawił się na albumie) „Playa Hater” został wydany w 2000 roku.

Później przeniósł się do niezależnej wytwórni płytowej Koch Records , gdzie wydał 2003 Free (który osiągnął 43 miejsce na liście Billboard Independent Albums). Zawierał singiel „Home Alone”, który zyskał pewną popularność.

W 2005 roku DeBarge napisał piosenkę do ścieżki dźwiękowej filmu Beauty Shop pt. „Hard Times”. 
 Jego szósty album studyjny Addiction został wydany 14 lipca 2009 r. w ramach Kedar Entertainment Group  i zawierał singiel „Oh No”, który osiągnął # 76 na liście R&B.

2 października 2010 r. DeBarge wystąpił z Glennem Jonesem , Lennym Williamsem i Reginą Belle w Performing Arts Center w Tampa na Florydzie .

We wrześniu 2017 roku wydał swój pierwszy nowy singiel od 8 lat zatytułowany „Feel Good” z udziałem Jima Jonesa i Capone Noela.  Dodatkowo, jego album Free z 2003 roku został zremasterowany i ponownie wydany (jako Free Remastered ), obejmując 6 dodatkowych utworów.

W 2003 roku podczas tournee   scenie Tylera Perry'ego „Why Did I Get Married?” DeBarge został  dźgnięty nożem przez filadelfijskiego włoskiego mafioso Johna „Johnny'ego Gongsa” Casasanto w filadelfijskim klubie nocnym z powodu kłótni z jednym z jego współpracowników. Rana kłuta znajdowała się w calach od jego nerki i płuc. 

W 2007 roku DeBarge został aresztowany za posiadanie narkotyków w Kalifornii, a później udał się na odwyk. W 2009 roku przyznał się do uzależnień od heroiny , kokainy i leków na receptę i oparł na tym swój album, trafnie zatytułowany Uzależnienie , na swoich walkach z narkotykami.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Talk to me/If it takes all night	Chico DeBarge	11.1986	-	21[20]	Motown 1858	[written by F. Golde, N. Mundy, P. Fox][produced by S. Drinkwater][17[20].R&B Chart]
The Girl Next Door	Chico DeBarge	02.1987	-	-	Motown 1875	[written by C. Sturken, E. Rogers][produced by Skip Drinkwater, Tommy Faragher][59[9].R&B Chart]
I've Been Watching You	Chico DeBarge	10.1987	-	-	Motown 1909	[written by Brownmark][produced by Brownmark][43[10].R&B Chart]
Rainy Night / Desperate	Chico DeBarge	12.1987	-	-	Motown 1922	[written by H. Redmond, T. Black, W. Brown III, W. Douglas, Jr.][produced by Skip Drinkwater][18[16].R&B Chart]
Kiss Serious	Chico DeBarge	07.1988	-	-	Motown 1935	[written by C. Owen, M. McDowell, R. Trotter][produced by Mitch McDowell][53[8].R&B Chart]
No Guarantee	Chico DeBarge	04.1998	-	-	Kedar/Universal	[written by Chico DeBarge][produced by Chico DeBarge][18[28].R&B Chart]
Virgin	Chico DeBarge	01.1999	-	-	Kedar/Universal	[written by Chico Debarge, Jack Knight][produced by Chico DeBarge][97[2].R&B Chart]
Iggin' Me	Chico DeBarge	03.1998	50[1]	-	Universal UNT 56170	[written by Chico DeBarge,El DeBarge][Producer - Chico DeBarge]
Soopaman lover/Superman/Virgin	Chico DeBarge feat Eric Sermon & Redman	03.1999	-	-	Motown 56 233	[Producer - Erick Sermon][sample z "Superman lover"-Johnny Guitar Watson][55[14].R&B Chart]
Give you what you want [Fa sure]	Chico DeBarge	10.1999	-	71[13]	Motown 156443	[written by Carsten Shack,Chico DeBarge,Kenneth Karlin,Rahsaan Patterson] [11[22].R&B Chart]
Listen to your man	Chico DeBarge feat Joe	03.2000	-	124[1]	Motown 156872	[written by Juanita Stokes,Chico DeBarge][Producer - Chico DeBarge] [41[20].R&B Chart]
Playa Hater	Chico DeBarge	01.2001	-	-	Motown 158 524	[written by Ernest Dixon, JOE, Joshua Thompson][Producer - Ernest Dixon, Joshua Thompson] [87[4].R&B Chart]
Oh No	Chico DeBarge	07.2009	-	-	Kedar	[59[20].R&B Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Chico DeBarge	Chico DeBarge	11.1986	-	90[30]	Motown 6214	-
Long time no see	Chico DeBarge	12.1997	-	86[38]	Kedar 53 088	[gold-US][produced by Chico DeBarge, El DeBarge, Jack Knight]
The game	Chico DeBarge	11.1999	-	41[7]	Motown 153263	[produced by Chico DeBarge, Soulshock & Karlin, Vada Nobles, El DeBarge, Brian McKnight]