poniedziałek, 12 listopada 2018

The Europeans

The Europeans byli brytyjską grupą new wave założoną w 1981 roku i rozwiązaną w 1985 roku. Wydali trzy albumy , z których żaden nie osiągnął zbyt wiele pod względem pozycji na listach bestsellerów . W 1989 roku ich były klawiszowiec i współprowadzący wokalista Steve Hogarth dołączył do Marillion jako główny wokalista. Zespołu nie należy mylić z podobnie nazwanym     , zespołem z Bristolu, który działał w latach 1977-1979.

W 1980 roku szkocki zespół Motion Pictures (składający się z Harper, Woore, Dugmore) przeniósł się do Londynu i rozglądał sie za klawiszowcem. Steve Hogarth , który niedawno przeprowadził się do Londynu z Doncaster , został wybrany. Zespół przeprowadził próbę w Shepperton , zmieniając nazwę na The Europeans na początku 1981 roku.
Ich pierwszym występem na płycie była pł;yta zespołu Johna Otway'a All Balls and No Willy w 1982 roku. W 1982 podpisali kontrakt z wytwórnią A & M Records . Trzy single wydano przed pierwszym albumem Vocabulary : "The Animal Song", "AEIOU" i "Recognition". Wszystkie główne wokale były obsługiwane przez Harper, z wyjątkiem "Kingdom Come", śpiewanego przez Hogartha. Kiki Dee i Toni Childs znaleźli się w chórkach . Został wydany kolejny singiel "American People" , a zespół koncertował szeroko.

Drugi album, Live, został wydany w lutym 1984 roku. Płyta osiągnęła numer 100 na brytyjskiej liście albumów .  Później, w 1984 roku, utwór "Listen" Hogartha został wydany jako singiel.

Bezpłatny promowany singiel "Acid Rain" został wydany, aby promować swój drugi album studyjny (trzeci ogólnie), Recurring Dreams , który stał się dostępny w październiku 1984 roku. Hogarth zaśpiewał główny wokal na pięciu z ośmiu utworów. Kiedy dyrektor zarządzający A & M opuścił firmę dzień po wydaniu albumu, promocja ustała. Hogarth i Woore odeszli, tworząc How We Live w 1985 roku i podpisując kontrakt z CBS .

W sierpniu 2005 roku Recurring Dreams został ponownie wydany na CD przez wytwórnię Marillion Racket Records.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
LiveThe Europeans02.1984100[1]-A&M SCOT 1-



Eurogliders

Eurogliders był indie popowym zespołem pop założonym w 1981 roku w Perth,w Australii Zachodniej, w skład którego wchodzili Grace Knight jako wokalistka i Bernie Lynch grajacy na gitarze i śpiewający. Zespół został utworzony przez Bernie Lyncha i Amandę Vincent pod nazwą Living Single. Po prawie roku, Grace Knight dołączyła do zespołu, a zespół zmienił nazwę na Eurogliders.
 

W 1984 roku, Eurogliders wydali album , This Island,który trafił do Top10 australijskiej listy,z którego pochodzi przebojowy singiel, "Heaven (Must Be There)".Płytka także zadebiutowała na 21 miejscu w Stanach Zjednoczonych,na Billboard Mainstream Rock Chart i pojawiła się na Hot 100. Innym australijskim albumem z Top10 była płyta Absolutely, następnie w 1985 r., wprowadzili kolejne trzy single do pierwszej dziesiątki krajowej listy bestsellerów; "We Will Together", "The City of Soul" i "Can't Wait to See You" .
 

Gitarzysta i wokalista, Bernie Lynch (jako Rip Torn) był frontmenem nowofalowego zespołu ,The Stockings w Perth w latach 70-tych. Opuścił grupę na początku 1980 roku by utworzyć Living Single z klawiszowcem Amandą Vincent.Oboje zatrudnili Crispina Akermana na gitarze, Dona Meharry na gitarze basowej i Guy'a Slingerlanda na perkusji .Po prawie roku występów,dziewczyna Lyncha Grace Knight dołączyła jako wokalistka. Pod koniec 1981 roku, perkusista John Bennetts zastąpił Slingerlanda a zespół zmienił nazwę na Eurogliders.Podpisali kontrakt nagraniowy z menadżerem, Brianem Peacockiem z Polygram,na nagranie ich pierwszej płyty .Ściągnęli z Melbourne basistę Geoffa Rosenberga,który zastąpił Meharry'ego. W 1982 roku podróżowali do Manili, stolicy Filipin, aby nagrać swój pierwszy album, Pink Suit Blue Day, wyprodukowany przez Anglika Lema Lubina, który nie trafił do 50 najlepszych albumów w Australii . Z Manili, przenieśli się do Sydney, aby wydać swój pierwszy singiel w czerwcu, "Without You", który zajął miejsce w pierwszej 40-ce na Kent Music Report .
 

Eurogliders zmieniają wytwórnię z Polygramu na CBS w 1983 roku, basistę Rosenberga zastąpił Saunders Scott ,a zespół udał się w lipcu do Wielkiej Brytanii .Tam zatrudnili basistę Rona Francoisa, wcześniej grającego w The Teardrop Explodes i Lene Lovich.W tym składzie nagrali This Island, wyprodukowany przez Nigela Gray'a (współpracował również z Police), który ukazał się w maju i zadebiutował jako # 4 na australijskiej liście albumów. Singiel, "Heaven (Must Be There)", wydany również w maju,wylądował na 2 miejscu w Australii ,na 65 na Billboard Hot 100 w USA i jako # 21 na Mainstream Rock Tracks. Album zadebiutował na 140 miejscu na liście Billboard. Ich trzeci album Absolutely, który dotarł do 7 pozycji, spędził 47 tygodni na australijskiej liście przebojów. W latach 1984-1986, 

Eurogliders odbywa tournée po Australii, USA, Kanadzie, Puerto Rico, Japonii i Nowej Zelandii.
W okresie szczytowego sukcesu zespołu, Grace Knight i Bernie Lynch wzięli ślub w 1985 roku ale związek był krótkotrwały. Pomimo ich separacji, przebywali razem w zespole przez kolejne cztery lata. Zespół zrezygnował z usług Briana Peacocka i sam przejął zarządzanie.
 

Na początku 1987 roku, Bennetts, Francois i Vincent zostali zwolnieni przez Lyncha. Vincent wyjechał do Londynu na światową trasę koncertową z Thompson Twins, i pozostał w Wielkiej Brytanii, pisząc piosenki z Boy'em George. Francois stał się muzykiem sesyjnym w Australii, podczas gdy Bennet koncertował z Earthą Kitt, a później pracował w Educational IT przed założeniem Monkeydrum Studios. Akerman, Lynch i Knight przyjęli do grupy Guy Le Claire-gitara, Rexa Goha- gitara (ex- Air Supply), Lindsay'a Jehana na gitarze basowej i na perkusji Steve Sowerby'ego. Nagrali czwarty album Groove, który zadebiutował na 25 pozycji w kwietniu 1988 roku .Pochodzący z niego singiel "Groove" zadebiutował jako # 13 w lutym, ale kolejne single, "It Must Be Love" w czerwcu, "Listen" we wrześniu i w marcu 1989 r, "Precious" nie dotarły do pierwszej 50-ki. W 1989 roku, Eurogliders został rozwiązany. Akerman wrócił do malarstwa, Lynch rozpoczął karierę solo, natomiast Knight została ,z sukcesami wokalistką jazzową.
 

Po Eurogliders, Knight wystąpiła w 1990 roku w serialu Come In Spinner i śpiewała na jego soundtracku, Come in Spinner, nagrany z jazzowym artystą Vince Jonesem, który zajął 4 miejsce na liście albumów. Rozpoczęła nową karierę jako wokalistka jazzowa,a jej pierwszy solowy album, Stormy Weather, zajął 16 miejsce w 1991 r. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Without You / No Goodbyes Eurogliders06.198234[17]-Mercury 6038 057/--
No actionEurogliders05.198397[3]-CBS EG 001/--
Another Day in the Big World / SimonEurogliders02.198466[11]-CBS BA 223 132/--
Heaven (Must Be There) / HeliographEurogliders05.19842[24]6[12]CBS BA 223 178/CBS BA 223 178-
Maybe Only I Dream Eurogliders08.198456[13]-CBS BA 223 221/--
We Will Together / Wildlife Eurogliders04.19857[19]-CBS BA 3277/--
The City of Soul / When the Stars Come Out Eurogliders09.198519[15]-CBS BA 3339/--
Can't Wait to See You / I Like to Hear It Eurogliders11.19858[21]-CBS BA 3375/--
Absolutely / Learning How To Swim Eurogliders03.198629[18]-CBS BA 3397/--
So Tough / People ChangeEurogliders08.198691[1]-CBS BA 3458/--
Groove / Groovethang Eurogliders02.198813[21]-CBS 651236 7/--
It Must Be LoveEurogliders06.198872[5]-CBS 651557 7/--
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Pink Suit Blue DayEurogliders06.198254[13]-Mercury 6437 154/--
This IslandEurogliders05.19844[27]15[8]CBS SBP 237994/CBS SBP 237994-
Absolutely! Eurogliders11.19857[47]-CBS SBP 8106/--
GrooveEurogliders04.198825[17]-CBS 460864 1/--

Euphoria

Euphoria była popularnym australijskim trio muzycznym pop-dance z początku lat 90-tych w Sydney,w Nowej Południowej Walii. Grupa została założona przez producenta Andrew Klippela (syn artysty plastyka Roberta Klippela) oraz wokalistki Keren Minshull i Holly Garnett. Model Jodhi Meares dołączył do grupy po odejściu Garnett.
 

Grupa zyskała na znaczeniu w Australii w 1991 roku,gdy ich pierwszy singiel "Love You Right", znalazł się na w australijskiej operze mydlanej "Street E". Powszechna obecność na antenach radiowych spowodowała,że singiel osiągnął 1 miejsce na liście ARIA Pop.W teledysku do piosenki biorą udział aktorzy Kelley Abbey i Simon Baker jako towarzyszący tancerze.
 

Inne hity z pierwszej dziesiątki singli, to "One In A Million" (# 1) "Do for You" (# 7) i mniej udany czwarty "I Will Never Leave You "(# 41). Wszystkie te utwory pochodzą z ich jedynego albumu "Total Euphoria" (# 14), który został wydany w 1992 roku. Po singlu "Elated" wydanym w 1993 roku bez powodzenia, grupa rozwiązała się.
 

Klippel kontynuował pracę w muzyce jako producent dla takich artystów jak Human Nature i Jocelyn Brown i założyciel tanecznych zespołów Elastic i AK Soul. Kobiece członkinie Minshull i Garnett realizowały indywidualne projekty,występując także w chórkach innych wykonawców. Minshull kontynuuje pracę jako autorka piosenek i wokalistka Raëlian. Meares wrócił do świata mody i później uruchomił linię odzieży . Niestety, Garnett popełniła samobójstwo w 2000 roku. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Love You RightEuphoria11.19911[2][29]19[7]EMI 2688-2/EMI 2688-
One In A MillionEuphoria05.19923[15]-EMI 436014-2/--
Do For You/Baby I want itEuphoria08.19925[19]-EMI 874005-2/--
I Will Never Leave YouEuphoria12.199255[3]-EMI/ESP 847016-2/--
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Total EuphoriaEuphoria11.199217[5]-EMI/ESP 780614-2/--

Melissa Etheridge

Sukces Etheridge rozpoczął się w Kansas, gdzie w wieku 10 lat zaczęła pisać piosenki na gitarę i grać na pianinie i gitarze w miejscowych zespołach.

Gdy miała lat 18 wstąpiła do Berklee College of Music w Bostonie, jednocześnie regularnie grając w miejscowych kawiarniach i dopracowując swój styl. Następnie, podobnie jak wielu innych, w poszukiwaniu muzycznego sukcesu przeniosła się do Los Angeles. Podczas jednego z występów została zauważona przez założyciela Island Records Chrisaa Blackwella, którego oczarowała na tyle, że natychmiast zaprosił ją do współpracy.

Jeszcze przed swym debiutem napisała muzykę czterech piosenek do filmu Weeds. Jej debiut, album Melissa Etheridge, w 1988 roku pozostawał w rankingach przez 65 tygodni, przebijając się na 22 miejsce.

Sukces powtórzyła w 1989 roku albumem Brave and Crazy pozostając w rankingach przez ponad rok. Zdobyła trzy nominacje do Grammy i kanadyjską prestiżową nagrodę Juno Award za Najlepszą Międzynarodową Piosenkarkę Roku.
Za singiel "Ain't It Heavy", ze swego trzeciego albumu Never Enough dostała pierwszą Grammy w kategorii za najlepszy kobiecy, rockowy występ.

Angażuje się politycznie - regularnie bierze udział w uroczystościach włącznie z występem w prezydenckiej kampanii w 1992 roku. W 1993 roku znalazła się wśród wielu wykonawców, którzy wystąpili na ceremonii inauguracyjnej Billa Clintona.

Zaangażowana w działalność na rzecz kobiet. W 1996 roku otrzymała nagrodę dla najlepszego twórcy piosenek roku. Należy do najpopularniejszych wykonawczyń lat 90tych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Similar features/Bring me some waterMelissa Etheridge04.1989100[1]94[4]Island 99 251[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Craig Krampf/Kevin McCormick]
No souvenirs/[live version]Melissa Etheridge11.1989-95[3]Island 99 176[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Niko Bolas/Kevin McCormick]
Come to my window/Ain't it heavyMelissa Etheridge02.1994-25[44]Island 858 028[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
I'm the only one/Maggie May [live]Melissa Etheridge06.1994-8[40]Island 854 068[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
If i wanted to/Like the way i doMelissa Etheridge02.1995-16[20]Island 854 238[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
I want to come over/Your little secretMelissa Etheridge02.1996129[1]22[20]Island 854 528[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
Nowhere to go/Bring me some water [live-with Joan Osborne]Melissa Etheridge10.1996-40[19]Island 854 664[written by Melissa Etheridge][produced by Melissa Etheridge/Hugh Padgham]
Angels would fall/Beloved/Into the darkMelissa Etheridge09.1999-51[11]Island 562 345[written by Melissa Etheridge/John Shanks][produced by Melissa Etheridge/John Shanks]
Breathe/Melissa Etheridge02.2004-106[12]album cut[written by Ryan Jordan,
Marc Wanninger,
Andrew Dwiggins,
Douglas Randall,
Brandon Armstrong][produced by John Shanks]
Cry baby/Piece of my heartMelissa Etheridge & Joss Stone04.2005-32[2]-[written by Bert Russell/Jerry Ragovoy][produced by Ken Ehrlich]
I run for lifeMelissa Etheridge10.2005-109[4]--



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Melissa EtheridgeMelissa Etheridge06.1988-22[65]Island 90 875[platinum-2x-US][produced by Craig Krampf/Kevin McCormick/Melissa Etheridge]
Brave and crazyMelissa Etheridge10.198963[1]22[58]Island 91 285[platinum-US][produced by Kevin McCormick/Melissa Etheridge/Niko Bolas]
Never enoughMelissa Etheridge04.199256[1]21[26]Island 512 120[platinum-US][produced by Kevin McCormick/Melissa Etheridge]
Yes I amMelissa Etheridge10.1993-15[138]Island 848 660[6x-platinum-US][produced by Hugh Padgham/Melissa Etheridge]
Your little secretMelissa Etheridge12.199585[1]6[41]Island 524 154[2x-platinum-US][produced by Hugh Padgham/Melissa Etheridge]
BreakdownMelissa Etheridge10.1999-12[18]Island 546 518[gold-US][produced by Melissa Etheridge/John Shanks]
SkinMelissa Etheridge07.2001-9[12]Island 548 661[produced by Melissa Etheridge/David Cole]
LuckyMelissa Etheridge02.2004-15[13]Island 546 518[produced by Melissa Etheridge/David Cole/Ross Hogarth/Rick Parashar/John Shanks]
Greatest Hits:The road less travelledMelissa Etheridge10.2005-14[13]-[gold-US][produced by Chris Blackwell/Craig Krampf/David Cole/Hugh Padgham/John Shanks/Kevin McCormick/Melissa Etheridge/Niko Bolas/Rick Parashar]
The awakeningMelissa Etheridge10.2007-13[1]Island 9795[produced by Melissa Etheridge/David Cole]
A New Thought for ChristmasMelissa Etheridge12.2008-146[4]Island 11475[produced by Melissa Etheridge/David Cole]
Fearless LoveMelissa Etheridge05.2010-7[10]Island 14020[produced by Melissa Etheridge/John Shanks]
4th Street FeelingMelissa Etheridge09.2012-18[4]Island 17306[produced by Melissa Etheridge/Stephen Booker/Jon Kaplan/Jacquire King]
This Is M.E.Melissa Etheridge09.2014-21M.E. ME-001[produced by Jerry Wonda, RoccStar, Jerrod Bettis, Jon Levine, Melissa Etheridge]
MEmphis Rock and SoulMelissa Etheridge10.2016-34Stax STX 00011[produced by Jerry Wonda, RoccStar, Jerrod Bettis, Jon Levine, Melissa Etheridge]


N&SK

N & SK ( Nomades and Skaetera ) to francuski zespół muzyczny, koktajl rocka , ska i reggae, który powstał w 1993 r. w Saint-Etienne pod nazwą Les Nomades . Korzystając z technicznego i artystycznego akompaniamentu stowarzyszenia Atout Monde , grupa wspina się po drabinie i podnosi się do rangi uznanego profesjonalisty. W 2000 roku przyjęli nazwę N & SK (Nomads i Skaetera).

N & SK koncertował we Francji, ale także w Szwajcarii, Belgii, Niemczech, Rosji, a zwłaszcza w Festiwalu Sziget w Budapeszcie. Zespół wykonał ponad 600 koncertów w latach 2000-2007 .

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Le cirque du milleniumN&SK02.2004102[5]-------Naïve NV 50511-

Naâman

Martin Mussard (urodzony w Dieppe 25 lutego 1990r), lepiej znany pod pseudonimem Naâman , jest francuskim piosenkarzem reggae z wpływami ska, blues, folk, hip hop i dancehall.

Naâman, nazywany Małym Księciem francuskiego reggae, to wokalista, który w bardzo krótkim czasie podbił serca Francuzów a obecnie jest jednym z najciekawszych młodych artystów reggae w Europie. Jego muzyka to nowoczesne reggae z nawiązaniami do hip hopu i soulu.

Szersza publiczność usłyszała o Naâmanie w 2013 roku, kiedy został wyróżniony w prestiżowym konkursie poświęconym muzyce reggae jako „Objawienie roku”. Rok później jego debiutancki album „Deep Rockers Back a Yard” podbił francuski rynek a sam Naâman dzięki pełnym energii koncertom a także swojej ujmującej naturze
zajął czołowe miejsce pośród gwiazd sceny reggae we Francji, zapełniając po brzegi największe muzyczne kluby.

Kolejny album, wydany w 2015 roku „Résistance” potwierdził talent Naâmana i przyniósł mu międzynarodowy sukces. Posypały się zaproszenia na największe europejskie festiwale: Rototom, Summerjam, Reggae Sun Ska oraz na liczne koncerty poza kontynent europejski: Indie, Chiny, Jamajka, Kanada i wiele wysp Oceanu Spokojnego.

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Deep Rockers - Back A YardNaâman06.2013154[1]-------Soulbeats 14678-
Rays Of ResistanceNaâman11.201533[6]-------Soulbeats SBR 080-
BeyondNaâman10.201725[6]-------Big Scoop 3700551782123-

Naast

Naast to francuski zespół rockowy . Są częścią nouvelle vague du rock français (Nowa fala francuskiego rocka), w skład której wchodzą inne zespoły, takie jak Les Plastiscines i Pravda . Ich utwór "Mauvais Garçon" znalazł się w grze Guitar Hero III: Legends of Rock .

Naast powstał w Joinville-le-Pont w 2004 roku. Zespół początkowo miał tylko dwóch członków, sąsiadów Gustave (gitara i wokal) i Nicolas (perkusja). Ich pierwszy koncert odbył się w pubie, jako support przed występem The Parisian . Zainteresowanie tą grupą przeniosło się na Naast.

W 2005 roku do Nicolasa i Gustave dołączyli Clod (gitara basowa, keyboard) i Lucas, znany jako Laka (gitara). Ich koncerty zaczęły przyciągać coraz więcej fanów, a czasopismo Rock & Folk , dziennikarz Philippe Maneuver i Les Inrockuptibles stali u ich boku .

Grupa nadal się rozwijała, czerpiąc inspirację z niektórych swoich idoli,podążając   śladami takich zespołów jak The Ramones czy The White Stripes.

 Grupa rozpadła się w 2009 roku.

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
AntichambreNaast01.200755[7]-------Virgin 3820772-

Milton Nascimento

 Milton Nascimento (ur. 26 października 1942r w Rio de Janeiro) - brazylijska wokalistka, gitarzystka, kompozytorka i bard, uważana za jednego z najbardziej wyrazistych muzyków w muzyce brazylijskiej.
Nascimento dorastała w Laranjeiras i Tijuca. Jako niemowlę została adoptowana przez małżeństwo, dla którego pracowała jej matka. Przybranymi rodzicami zostali Josino Brito Campos, urzędnik bankowy, nauczyciel matematyki i elektrotechnik oraz Lília Silva Campos, nauczycielka muzyki. Naturalna matka zmarła, gdy artystka miała 18 miesięcy. Opiekunowie przenieśli się wtedy do Três Pontas w regionie Minas Gerais.

Milton Nascimento grała w dwóch zespołach grających sambę: Evolussamba i Sambacana. W 1963r przeprowadziła się do Belo Horizonte, gdzie poznała Lo Borgesa z Borges Brothers i włączyła się w ruch Clube da Esquina. Na festiwalu piosenki w 1968 roku jej talent został odkryty przez Eumira Deodato, który to polecił ją producentowi jazzowemu Creedowi Taylorowi (założyciel m.in. firm fonograficznych CTI i Impulse!). Zaowocowało to wydaniem płyty Courage.

Muzyka Nascimento opiera się na bossa novie, brazylijskiej odmianie jazzu. Wokalistka jest łatwo rozpoznawalna ze względu na śpiew falsetem i dużą rozpiętość skali głosu. Napisała m.in. "Canção da América" i "Coração de Estudante". Tekst "Coração de Estudante" odnosi się do pogrzebu studenta Edsona Luísa, zabitego przez policjanta w 1968 roku. Piosenka stała się hymnem ruchu nawołującego do demokratycznych wyborów w 1984 i była również wykonywana podczas pogrzebu Tancredo Nevesa, pierwszego powszechnie wybranego prezydenta Brazylii po upadku dyktatury wojskowej.

Przełom nastąpił wraz z występami artystki z saksofonistą jazzowym Wayne'em Shorterem, z którym współpracowała przy albumie Native Dancer. Na scenie pojawiała się także z tak znanymi postaciami, jak Jorge Ben, Caetano Veloso, Chico Buarque i Gilberto Gil spośród muzyków brazylijskich oraz Paulem Simonem, Jamesem Taylorem, Peterem Gabrielem, Herbiem Hancockiem, Quincym Jonesem i Patem Methenym z zagranicy. Przyjaźń z gitarzystą Warrenem Cuccurullo zaowocowała nawiązaniem współpracy z Duran Duran w 1993. Milton Nascimento została nominowana do nagrody Grammy w latach 1991, 1995 i 1998. W 1998 roku zwyciężył w kategorii "Best World Music Album".

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Belmondo & Milton NascimentoBelmondo & Milton Nascimento04.2008132[6]---------

J. P. Nataf

Jean-Philippe Nataf , znany jako JP Nataf , to francuski piosenkarz, autor tekstów i gitarzysta urodzony 14 lipca 1962 r. w Boulogne-Billancourt .JP Nataf jest wokalistą , gitarzystą i kompozytorem grupy Les Innocents (w tym także Jean-Christophe Urbain ), która odniosła sukces pod koniec lat 80-tych z utworem Jodie sprzedanym w 150 000 egzemplarzy  .

Jest współautorem albumów Fous à lier i Postpartum . Współpracował również z piosenkarką Jil Caplan . Jest właścicielem własnego studia w Paryżu .

Z Jeanne Cherhal , w sezonie 2005/2006 , stworzył grupę Red Legs,  która, ubrana w długie czerwone skarpetki (które nadają nazwę duetowi), wykonują covery klasycznych utworów, Jeanne Cherhal grała na basie,a JP Nataf na gitarze. The Red Legs nie nagrały płyty, ich oficjalna dyskografia pod nazwą Red Legs to tylko jedna piosenka na nagraniu w hołdzie dla Dicka Annegarna .

W 2004 roku , Plus de sucre ,  odniosło umiarkowany sukces komercyjny .

Napisał piosenkę dla Hubert-Félix Thiéfaine i jedną dla Eddy'ego Mitchella  .

W 2007 roku współpracował z Olivierem Libaux nad projektem Imbécile , pół-teatralnym utworem,  w swojej adaptacji scenicznej, wystawionej przez Oliviera Martinauda , obok Bertranda Belina , Armelle Pioline i Barbary Carlotti .

W 2009 roku wydał swój drugi solowy album: Clair , bardzo dobrze przyjęty przez krytyków .

Bierze udział z Jean-Christophe Urbainem w filmie Pop Redemption .

W 2013 r. zreformował Les Innocents z Jean-Christophe Urbainem, z którym wyjechał na 12 koncertów, w tym podczas wizyty w Brukseli w Place des Palais podczas Brussels Summer Festival 4 . 13 marca 2015 r   oficjalnie grupa publikuje swój nowy singiel The Marist Philharmonic na swojej oficjalnej stronie internetowej i  na Facebooku. 12 lutego 2016 r , zespół wygrywa Victoire de la musique w kategorii "najlepszy rockowy album".



Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Plus de sucreJ. P. Nataf04.200498[5]-------Tôt Ou Tard 8345 10523 2-
ClairJ. P. Nataf11.2009115[4]------- Tôt ou tard 8345 10666 2-

St Germain

St Germain jest pseudonimem scenicznym Ludovica Navarre'a, francuskiego muzyka. Jego styl jest opisywany jako kombinacja muzyki house i nu jazz.

Album Navarre'a Boulevard został opublikowany w lipcu 1995 i sprzedany na całym świecie w ponad 350,000 kopiach. Jego amerykański debiut, Tourist, miał miejsce w roku 2000 i osiągnął nakład 300,000 kopii w USA i 4 miliony na świecie.

 Jego wczesną muzykę cechowały wpływy Boba Marleya, Toots and the Maytals, Milesa Davisa i Kool and the Gang. Początkowo tworzył pod nazwą Sub System w duecie ze swoim przyjacielem Guyem Rabillerem. Używał też wielu innych pseudonimów, takich jak Deepside, LN'S, Modus Vivendi, Nuages i Soofle.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra UK Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Alabama BluesSt Germain08.1996-50[2]--86[5]---F Communications F 050CD [UK][written by Ludovic Navarre][produced by Ludovic Navarre]
Rose rougeSt Germain03.200197[2]54[2]--86[5]---Blue Note CDROSE 001 [UK][written by Ludovic Navarre][produced by Ludovic Navarre][36[8].Hot/Disco Dance;Blue Note [promo]]
Sure ThingSt Germain06.2001-77[1]--91[6]---Blue Note CDSURE 001 [UK][written by Ludovic Navarre,Jack Nitzsche]
Real BluesSt Germain05.2015129[1]-------Parlophone[written by Ludovic Navarre,Robert Shad]

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
TouristSt Germain07.20005[107][3x-platinum]37[76]73[3]-3[112]23[17]59[1]8[20]Blue Note 5262012 [UK][produced by Ludovic Navarre]
Boulevard - The Complete SeriesSt Germain03.200132[21]---9[56]---F Communications 137 0022 020-
From Detroit To St GermainLudovic Navarre aka St Germain08.2001103[5]---------
St GermainSt Germain10.201515[7]22[2]76[1]-11[6]43[2]-29[2]Parlophone 0825646122011 [UK][produced by St Germain]



niedziela, 11 listopada 2018

Nawfel


Urodzony w 1985 roku z emigracyjnych rodziców z północnej Afryki w Soissons we Francji,  bardzo wcześnie pojawił się jako   cudowne dz gitarowe brzmienie, które pochłonęło popularną i twórczą muzykę każdej perswazji i zlało ją w dźwięk i własną koncepcję.
 
Nawfel zrealizował swoje pierwsze nagranie w Los Angeles w 1999 roku jako 14-letnie zjawisko gitary elektrycznej wspierane przez gwiazdy   pod kierownictwem Barry'ego Goldberga , Ivana Neville'a na klawiszach i wokalu, Reggie McBride na basie, Luisa Conte na perkusji i świetny Jim Keltner na perkusji. Za ich plecami nastolatek atakuje melodie Jimi'ego Hendrixa, Sly Stone'a, Kinsey Brothers, Arethy Franklin, Booker T. Jones i Los Lobos,  dzięki swoim uduchowionym gitarowym pirotechnikom i   funkowym rytmicznym pulsem.

Osiem lat później stało się oczywiste, że dzieciak buduje dla siebie karierę generowaną przez wpływ jego pierwszego nagrania, pisząc własną muzykę i gromadzenie sympatycznej ekipy wspierających muzyków, aby pomóc mu w osiągnięciu swoich muzycznych celów. Jego drugi album to pulsująca ściana elektronicznego brzmienia The War of Sound !, która otacza słuchacza i nigdy nie słabnie, od surferów na kwaśnym treningu "Land of the Surfer Dolls" poprzez odważny hymn "E. Warriors, "   psychodeliczne  " The Trip ", pełen czci " To Arthur Lee ", parodystyczny, zuchwały" Too Mancini "" Song for Kelly G "
 
Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
NawfelNawfel10.199960[2]-------Polydor 543 082-2-
 

Gianni Nazzaro

Gianni Nazzaro , urodzony jako Giovanni Nazzaro (  27 października 1948r w Neapolu ), jest włoskim piosenkarzem i aktorem .Syn artysty Erminio Nazzaro, jego artystyczny debiut odbył się w 1965 roku pod pseudonimem Buddy, z powodzeniem naśladując głos  Bobby'ego Solo , Adriano Celentano , Gianniego Morandiego i innych artystów w niektórych nagraniach dla wytwórni płytowej KappaO . W 1967 r. brał udział w festiwalach w Neapolu i Pekinie, wykonując piosenkę Sulo ppe mme e ppe te , ale nie wszedł do finału. 


W następnym roku brał udział w Cantagiro z Incontri d'estate . Wygrywa 1970r   Festival di Napoli z Me chiamme ammore , razem z Peppino Di Capri . W 1971 r. Brał udział w Canzonissimie z dwiema piosenkami, zatytułowanymi Far l'amor con te i Miracolo d'amore , zaś w następnym roku zajął pierwsze miejsce w Un disco per l'estate w 1972 r. z Quanto è bella le i dwa lata później  w 1974 r. z Questo sì che è amore .

Jego sukcesy skoncentrowały się głównie w latach siedemdziesiątych : L'amore è una colomba ( 1970 ), Bianchi cristalli sereni ( 1971 ), Non voglio innamorarmi mai ( 1972 ), A modo mio ( 1974 , autor: Claudio Baglioni i Antonio Coggio ) , wszystkie prezentowane na Festiwalu w Sanremo i In fondo all'anima . Wziął udział w festiwalu Sanremo w 1983 roku z piosenką Mi sono innamorato di mia moglie , napisany przez Daniele Pace , uzyskując dobry wynik komercyjny.

W 1987 r. próbował ponownie wziąć udział w Festiwalu, ale piosenka, którą zaproponował, Perdere l'amore , została odrzucona w selekcji. Jak na ironię, ten sam utwór został ponownie zaprezentowany w następnym roku przez Massimo Ranieri , i tym razem nie tylko zostanie wybrany, ale nawet wygrał to wydarzenie. Po tym fakcie Nazzaro będzie długo spierał się z organizatorami, wyrażając swój gniew w licznych programach telewizyjnych.

Z okazji Festiwalu w Sanremo w 1994 roku jest członkiem grupy Squadra Italia , założonej z tej okazji, śpiewając piosenkę Una vecchia canzone italiana . W 1998 roku grał rolę ojca Sary De Vito ( Serena Autieri ) w operze mydlanej Un posto al sole .


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Far l'amore con te Gianni Nazzaro.197138[28]------9CGD CGD 128[written by Bigazzi,G]
Bianchi cristalli sereniGianni Nazzaro.1971-------36CGD CGD 108[written by Backy,D]
La Nostra canzoneGianni Nazzaro.1972-------20CGD CGD 8376[written by Bigazzi, Savio]
Non voglio innamorarmi maiGianni Nazzaro.1972-------12CGD CGD 7845[written by Bigazzi,G - Signorini,M]
Quanto è bella leiGianni Nazzaro08.197271[1]------1CGD CGD 8016[written by Pace,D - Panzeri,M - Pilat,L]
Il Primo sogno proibitoGianni Nazzaro.1973-------9CGD CGD 1434[written by Pace,D - Panzeri,M - Pilat,L]
Vino amaro Gianni Nazzaro / Peppino Di Capri .1973-------48CGD YD 326[written by Daniele Pace, Pilat, Panzeri]
Questo sì che è amoreGianni Nazzaro.1974-------11CGD CGD 2340[written by Pace,D / Giacobbe,S]
Romanella Gianni Nazzaro09.19757[23]-------Epic EPC 3510[written by Michel Cywie / Didier Barbelivien / J.M. Rivière]
Piccola mia piccolaGianni Nazzaro.1975-------10CGD CGD 2906[written by Avogadro,O - Giacobbe,S - Pace,D]
Mi sono innamorato di mia moglieGianni Nazzaro.1983-------49CBS CBS A 3091[written by Pace - Russo]

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Tout se donnerNavii06.201646[10]-------Warner 0190295988067-

Navii

Urodzony 24 listopada 1994 roku w Crouy-sur-Ourcq, Navii jest francuskim autorem, kompozytorem i wykonawcą. Podczas swoich nastoletnich lat opublikował kilka klipów z coverami w Internecie, w szczególności   Stromae, Tryo, Renan Luce czy Mathieu Chedid. Równolegle z jego studiami (technik  patentowy  handlu muzycznego), Navii zaczyna robić karierę ze swoimi filmami. Został zauważony przez Yohanna Malory'ego, który przedstawia go Tristanowi Salvati. Dwaj mężczyźni pracują z nim nad   kompozycjami muzycznymi.

Navii zaczyna być znany publiczności w 2014 roku, dzięki swojej piosence We Feel Alone . W roku następnym, w 2015 roku, jego kariera nabrała przełomu dzięki tytułowi J'écoute du Miles  Davis , który przemawiał do szerszej publiczności .
Navii wydał swoją pierwszą EPkę w styczniu 2016 r., zawierającą 5 utworów, w tym piosenkę Éblouie par la nuit , cover Zaz popularny wśród  publiczności i prasy. Na mocy tego sukcesu kilka miesięcy później wydał swój pierwszy album zatytułowany Tout s'en donner , promowany przez singiel Turbulences .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
J'écoute du Miles DavisNavii01.201638[28]-------Warner 2564603794[written by Yohann Malory,Tristan Salvati]
TurbulencesNavii06.2016171[2]-------Warner 190295969585[written by Yohann Malory,Tristan Salvati]

Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Tout se donnerNavii06.201646[10]-------Warner 0190295988067-

Counting Crows

Grupa amerykańska. Powstała w sierpniu 1991 w San Francisco w Kalifornii. Nazwę wzięła ze starej angielskiej wróżby.

Założyli ją Adam Duritz (1.08.1964, Baltimore, Maryland) - voc, p, nca i David Bryson (5.11.1961, San Francisco, Kalifornia) -g, voc, którzy od 1989 tworzyli razem piosenki i sporadycznie wykonywali je w dwójkę w kawiarniach i klubach San Francisco. Składu dopełnili: Charlie Gillingham (12.01.1960, Torrance, Kalifornia) - k, ace, voc, Matt Mallev (4.07.1963) - b, g, voc i Steve Browman (14.01.1967) -c/r, voc. W sierpniu 1993 dołączył Dan Vickrey (26.08.1966, Walnut Creek, Kalifornia) - g, voc. We wrześniu 1994 Browmana zastąpił Ben Mize (2.02.1971) -dr, voc.
Już w lutym 1992 zwróciła na siebie uwagę branży muzycznej występem na BMI New Music Showcase w klubie I-Beam w San Francisco. Dwa miesiące później podpisała kontrakt z firmą DCC. A w czerwcu tego roku otwierała koncert jednego ze swoich mistrzów, Boba Dylana, w Los Angeles, jesienią przystąpiła do pracy nad pierwszym albumem - "August And Everything After".

Zafascynowana albumem "The Basement Tapes" Boba Dylana i The Band (Columbia, 1975), nagranym w zwykłym domu w West Saugerties niedaleko Woodstock, postanowiła zarejestrować swoje piosenki w największym pokoju posiadłości, którą wynajęła w tym czasie w Hollywood.
Na producenta wybrała gitarzystę T-Bone'a Burnette'a. Do udziału w sesji zaprosiła też m.in. Davida Immerglucka-g, mand, voc, znanego z zespołu Sordid Humor, Billa Dillona-g, Marię McKee - voc oraz Gary'ego Lourisa i Marka Olsona, muzyków The Jayhawks.

Płyta ukazała się w październiku 1993. Była dziełem niezwykłym. Wypełniły ją kameralne, folk rockowe ballady, pełne głębi cechującej dokonania mistrzów, jak Bob Dylan, Van Morrison, Alex Chilton, Bruce Springsteen, Tracy Chapman, R.E.M. czy Pearl Jam (np. Round Here, Mr. Jones, Ghost Train). Mądre poetyckie teksty dotyczyły marzeń, pragnień, niepokojów, rozczarowań i frustracji towarzyszących wchodzeniu w dorosłość (np. Round Here, ,Anna Begins, Time And Time Again, Rain King A Murder , Raining In Baltimore). Album, promowany na wspólnych koncertach z zespołami Midnight Oil, Suede, The Cranberries i Cracker, zdobył uznanie słuchaczy na całym świecie i rozszedł się w ponad siedmiu milionach egzemplarzy. W Stanach nie przyniósł co prawda przebojów, ale w Wielkiej Brytanii wszystkie towarzyszące mu single pojawiły się na listach; były to: Mr. Jones/Raining in Baltimore z kwietnia 1994, Round Here/Chost Train z czerwca i Raining z października tego roku.

Wyrazem uznania dla Counting Crows było zaproszenie formacji do udziału w trasie The Rolling Stones po Stanach w sierpniu 1994. Dopiero jesienią 1995, znowu w jednym z hollywoodzkich domów, za to z innym producentem - Gilem Nortonem, współpracownikiem m.in. The Pixies i Echo And The Bunnymen, przystąpiła grupa do nagrania drugiego albumu - "Recovering The Satellites". Ukazał się w październiku 1996. I chociaż nie miał mocy debiutu, zawierał wystarczająco wiele udanych piosenek (np. Angels Of The Silences, Recovering The Satellites, A Long December), by osiągnąć trzymilionowy nakład. Również single towarzyszące,"Recovering The Satellites" byty mniejszymi i większymi przebojami w Wielkiej Brytanii: Angel Of The Silences/Round Here z października 1996, A Long December/ Ghost Train (wersja koncertowa) z grudnia tego roku.
Album "Across A Wire - Live In New York City" z lipca 1998 zawierał nagrania z dwóch występów zarejestrowanych z myślą o programach Storytellers telewizji VH1 i Live from The 10 Spot MTV.

Pierwsza płyta dokumentowała kameralny występ zorganizowany 12 sierpnia 1997 r w nowowojorskich Chelsea Studios i zawierała niemal całkowicie akustyczne wersje takich ballad, jak Round Here, Mr. Jones przedzona cytatem z So You Wanna Be A Rock'n'Roll The Byrds} i Angels Of The Silences, ale też mocniejsze, elektryczne innych, jak Ghost Train.

Druga powstała 6 listopada tego roku podczas występu w nowojorskiej Hammerstain Ballroom, a wypełniły ją odmienne, ostrzejsze, całkowicie elektryczna chwilami wręcz kakofoniczne wykonania m.in. Round Here, Rain King, Raining In Baltimore, Recovering The Satellites, A Long December i I'm Not keeping.

Wielkim rozczarowaniem był album "This Desert Life" z listopada 1999, wyprodukowany przez Davida Lowe ry' ego, wokalistę i gitarzystę Cracker, oraz Dennisa Herringa, -współpracownika tego zespołu, zawierający nijakie piosenki powielające pomysły z poprzednich płyt, m.in. Hangin' around, wybraną na pierwszy singel, I Wish I Was A Girl, Speedway i Saint Robinson And His Cadillac Dream.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Mr. Jones/Raining in BaltimoreCounting Crows04.199428[4]5[47].Airplay ChartGeffen GFS 69[written by Adam Duritz, David Bryson][produced by T-Bone Burnett][2[23].Modern Rock Tracks][2[26].Pop Songs][25.Adult Contemporary Chart]
Round here/Ghost trainCounting Crows06.199470[2]31[23].Airplay ChartGeffen Records/BMG UK GFS 74 182[written by Adam Duritz, David Bryson, Dan Jewett, Chris Roldan, Dave Janusko][produced by T-Bone Burnett][7[14].Modern Rock Tracks][10[19].Pop Songs]
Einstein on the Beach (For an Eggman)Counting Crows08.1994-45[20].Airplay Chartalbum cut[written by Adam Duritz, David Bryson][produced by T-Bone Burnett][1[19].Modern Rock Tracks]
Rain king/A murder of oneCounting Crows10.199449[6]66[4].Airplay ChartGeffen Records/BMG UK GFSC 82 182[written by Adam Duritz, David Bryson, Dan Jewett, Chris Roldan, Dave Janusko][produced by T-Bone Burnett][31[10].Pop Songs]
Angels of the silences/Round here [live]Counting Crows10.199641[3]45[9].Airplay ChartGeffen Records/BMG UK GFSTD 22 182[written by Adam Duritz, Charlie Gillingham][3[13].Modern Rock Tracks]
A long december/Ghost train [live]Counting Crows12.199662[8]6[28].Airplay ChartGeffen Records GEFDM 22 190[written by Adam Duritz][produced by Gil Norton][5[19].Modern Rock Tracks][7[25].Pop Songs]
Daylight fadingCounting Crows05.199754[3]51[9].Airplay ChartGeffen Records GFSC 22 247 [written by Adam Duritz, Charlie Gillingham, Dan Vickrey][produced by Gil Norton][26[9].Modern Rock Tracks][26[7].Pop Songs]
A long december/Ghost train [live]Counting Crows12.199768[1]-Geffen Records GGFSTD 21 910 190
Hanginaround/Mercury/Goodnight ElizabethCounting Crows11.199946[3]28[20]Geffen Records UK 497 184-2[written by Adam Duritz, David Bryson, Dan Vickrey, Ben Mize][produced by David Lowery, Dennis Herring][17[19].Modern Rock Tracks][21[18].Pop Songs]
American girlsCounting Crows feat. Sheryl Crow06.200233[2]-Universal 497745 [US][written by Adam Duritz][produced by Steve Lillywhite]
Big yellow taxiCounting Crows feat Vanessa Carlton02.200316[10]42[20]Geffen Records 497830[gold-US][written by Joni Mitchell][produced by Steve Lilywhite][30[6].Pop Songs][5[57].Adult Contemporary Chart][z filmu "Two weeks notice"]
If i could give all my loveCounting Crows06.200350[2]-Universal 980683 [written by Adam Duritz][produced by Steve Lilywhite]
Accidentaly in loveCounting Crows07.200428[14]39[20]Dreamworks 9862881[gold-US][written by Adam Duritz, Dan Vickrey, David Bryson, Matt Malley, David Immerglück][produced by Adam Duritz, Dan Vickrey, David Bryson][35[7].Pop Songs][23[26].Adult Contemporary Chart]
You Can Count On MeCounting Crows02.2008-103[1]Geffen[written by Adam Duritz][produced by Brian Deck]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
August and everything afterCounting Crows03.199416[93]4[95]Geffen DGCD 24 528[7x-platinum-US][platinum-UK][produced by T-Bone Burnett]
Recovering the satellitesCounting Crows10.19964[22]1[1][50]Geffen DGCD 24 975[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Gil Norton]
Across a wire-Live in New YorkCounting Crows07.199827[7]19[9]Geffen DGCD 25 222[platinum-US][silver-UK][produced by Nancy McDonald/Dave Diomedi]
This desert lifeCounting Crows11.199919[14]8[23]Geffen /Universal 069490415-2[platinum-US][gold-UK][produced by David Lowery, Dennis Herring]
Hard candyCounting Crows07.20029[20]5[34]Geffen 493356[gold-US][gold-UK][produced by Carl Glanville/Counting Crows/Ethan Johns/Ron Fair/Steve Lillywhite]
Films About Ghosts (The Best Of...)Counting Crows11.200315[10]32[31]Geffen 001676[gold-US][gold-UK][produced by Counting Crows/Ron Fair/T-Bone Burnett/Herring/Ethan Johns/Various ]
New Amsterdam:Live at Heineken Music Hall February 4-6,2003Counting Crows07.2006143[1]52[3]Polydor INTW 33103-
Saturday Nights & Sunday MorningsCounting Crows03.200812[6]3[13]Geffen 1749847[produced by Brian Deck, Gil Norton]
Itunes:Live from SohoCounting Crows08.2008-72[1]Geffen-
August And Everything After: Live At Town Hall Counting Crows09.2011-73 Eagle Rock-
Itunes:Live from SohoCounting Crows08.2008-72[1]Geffen-
Underwater Sunshine (or What We Did on Our Summer Vacation)Counting Crows04.201223[3]11[6]Cooking Vinyl COOKCD 561 [UK][produced by Counting Crows, Shawn Dealey]
Somewhere Under WonderlandCounting Crows04.201215[5]6[6]Capitol 3791928[produced by Brian Deck]

C. J. Lewis

CJ Lewis , także CJ Lewis , (prawdziwe nazwisko: Steven James Lewis, urodzony 1 lutego 1967r w Peckham ) to brytyjski wokalista reggae , DJ i autor tekstów o jamajskim pochodzeniu. Jego największym hitem był utwór Sweets for My Sweet, cover z 1961 roku   Drifters .

Już w wieku czternastu lat CJ Lewis był dżokejem na imprezach ulicznych. Kiedy miał szesnaście lat, przeniósł się wraz z rodzicami na Jamajkę, gdzie uczył się oryginalnego reggae. Lewis wrócił do Londynu pod koniec lat osiemdziesiątych. Niedługo potem jego pierwsze single reggae pojawiły się w niezależnej wytwórni . Hypnotic Love i Why Do Fools Fall in Love? awansował na wysokie pozycje na brytyjskich listach reggae.

Przełom na komercyjnych listach przebojów został osiągnięty w 1994 roku dzięki wersji coverowej przeboju " Sweets for My Sweet" , który odniósł sukces w całej Europie i zdobył trzecie miejsce w Anglii . Kolejny singiel Everything Is Alright (Uptight) , którego oryginał został śpiewany w 1965 roku przez Stevie'a Wondera , również trafił do pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii dekadę później. Singiel " Best of My Love" z 1977,cover  Emotions wyladował, tym razem na 13. miejscu,  , w roku,  który  zakończył się debiutanckim albumem " Dollar" na 41 miejscu w Wielkiej Brytanii.

R to the A z albumu Rough 'n' Smooth z 1995 roku jest ostatnią piosenką CJ Lewisa, która trafiła na angielskie listy przebojów .


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Sweets for My SweetC. J. Lewis04.19943[14]-Black Market BMITD 017[written by Doc Pomus, Mort Shuman,Lewis, Pottinger][produced by Philip Leo, C. J. Lewis]
Everything Is Alright (Uptight)/Human NatureC. J. Lewis07.199410[7]-Black Market BMITD 019[written by Stevie Wonder, Sylvia Moy, Henry Cosby][produced by Philip Leo, C. J. Lewis,]
Best Of My Love/Two TimerC. J. Lewis10.199413[9]-Black Market BMITD 021[written by Maurice White, Al McKay][produced by Philip Leo, C. J. Lewis]
Dollars C. J. Lewis12.199434[4]-Black Market BMITD 023[written by C.J. Lewis,Phillip Pottinger][produced by Philip Leo, C. J. Lewis]
R to the AC. J. Lewis09.199534[2]-Black Market BMITD 030[written by L. Sylvers, P. Pottinger, S. Lewis][produced by Philip Leo, C. J. Lewis]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
DollarsC. J. Lewis09.199444[2]-Black Market MCD 11131[produced by C.J. Lewis, Phillip Lewis]