Michael Watford

Renomowany wokalista z nurtu garage. Działa obecnie w stanie New Jersey (USA), choć urodził się i wychował w stanie Wirginia. Od czasu debiutanckiego singla „Holdin’ On”, wydanego nakładem wytwórnii East West, wyśpiewał już swoim soczystym barytonem wiele udanych piosenek.

Dorastał śpiewając i tańcząc z rodzeństwem dla rodziców. W wieku pięciu lat zaczął występować w gospelowej formacji The Disciples Of Truth. Później pracował ze Snack Music (czyli Michaelem i Debbie Cameronami), duetem producenckim z New Jersey, z którego usług w 1987 r. skorzystala też Adeva.Dotarcie do pierwszej ligi zajęło Watfordowi trochę czasu, ale można to chyba złożyć na karb jego introwertycznej natury.

Prawdziwą karierę zaczął od wymienionego „Holdin’ On”. Początkowo utwór ten wydała w 1992 r. na kompilacji Underground Dance Volume 1  wytwórnia Atlantic. Wkrótce zainteresowali się nim DJ-e klubowi. Duet Smack brał też udział, obok producenta Johna Robinsona, w nagraniach do jego debiutanckiego albumu. Znalazły się na nim takie udane utwory, jak „Luv 4-2” i „So Into You”, dzięki którym Watford ma fanów zarówno wśród bywalców klubów, jak i odbiorców soulu. Nie zmienił swego głęboko religijnego światopoglądu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Luv 4-2	Michael Watford	09.1993	-	-	-	[written by E. Perez, L. Neal, M. Cameron, M. Watford[produced by Smack Productions][7[12].Hot Disco/Dance;East West 96 005 12"]
So Into You	Michael Watford	02.1994	53[3]	-	East West A 8309CD	[produced by John Robinson, Smack Productions][1[1][14].Hot Disco/Dance;East West 95 950 12"]
Love To The World	Michael Watford	08.1994	-	-	East West A 8252	[written by Larry Mizell, Fonce Mizell, Rodney Mizell][produced by Joe Smith, John Robinson, Smack Productions][26[9].Hot Disco/Dance;East West 95 885 12"]
Come Together	Michael Watford & Robert Owens	02.1995	94[1]	-	Hard Times HT 3CD	[written by M. Watford, Robert Owens][produced by Marshall Jefferson]
Happy Man	Michael Watford	03.1995	-	-	-	[written by Eddie Perez, Giant, Leon Neal, Michael Cameron][produced by Smack Productions][34[7].Hot Disco/Dance;East West 66 151 12"]
Love Change Over	Michael Watford	07.1995	95[2]	-	Hard Times HT 5CD	[written by M. Watford, P. Heller][produced by Terry Farley & Pete Heller]

Urban Cookie Collective

Zespół odniósł spory sukces singlem "The Key: The Secret", który był jednym z najciekawszych nagrań tanecznych 1993 roku. W skład zespołu wchodzą Rohan Heath (instrumenty klawiszowe), Diane Charlemagne (była członkini Nomad Soul; śpiew), Marty (MC) i DJ Pete.


Liderem grupy jest Heath, który wcześniej współpracował z grupami Yargo i A Guy Called Gerald. Jako dziecko uczył się gry na fortepianie. Muzyce postanowił się poświęcić, pisząc doktorat na uniwesytecie stanu Yermont (USA). Z A Guy Called Gerald towarzyszył grupie Happy Mondays w trasie koncertowej po Japonii, po czym odszedł z zespołu i jako Together wydał singel "Uproar", który dotarł do 12. miejsca brytyjskich list przebojów w sierpniu 1990 r.
Przez krótki okres współpracował potem z grupą Eek A Mouse, po czym postanowił skoncentrować się na pracy solowej i założył Urban Cookie Collective. Utwór "The Key: The Secret" Heath napisał w domu, w stylu hiphopowo-soulowym. Ukazał się on nakładem malutkiej wytwórni Unheard Records, a jego producentem był Chapter And The Verse. Jednak po ukazaniu się remiksu, który wywołał gwałtowną reakcję w klubach, singel (oraz w rok później debiutancki album) wydała jeszcze raz firma Pulse 8.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Key : The Secret	Urban Cookie Collective	07.1993	2[16]	-	Pulse-8 LOSE 48	[written by Rohan Heath][produced by Chapter ][26[10].Hot Disco/Dance;Pulse 8 12 445 12"]
Feels Like Heaven	Urban Cookie Collective	11.1993	5[9]	-	Pulse-8 LOSE 55	[written by Rohan Heath][produced by Lee Monteverde, Johnny Jay]
Sail Away	Urban Cookie Collective	02.1994	18[5]	-	Pulse-8 LOSE 56	[written by Rohan Heath][produced by Johnny Jay , Niel Claxton]
High On A Happy Vibe	Urban Cookie Collective	04.1994	31[4]	-	Pulse-8 LOSE 60	[written by Rohan Heath][produced by Rohan Heath, Neil Claxton, Johnny Jay]
Bring It On Home	Urban Cookie Collective	04.1994	56[2]	-	Pulse-8 LOSE 73	[written by Rohan Heath][produced by Johnny Jay , Niel Claxton,Rohan Heath ]
Spend The Day	Urban Cookie Collective	05.1995	59[3]	-	Pulse-8 LOSE 85	[written by Rohan Heath]
Rest Of My Love	Urban Cookie Collective	09.1995	67[2]	-	Pulse-8 LOSE 93	[written by Rohan Heath][produced by Development Corporation ]
So Beautiful	U.C.C.	12.1995	68[2]	-	Pulse-8 LOSE 100	[written by D. Charlemagne, R. Heath][produced by Development Corporation ]
The Key, The Secret	U.C.C.	08.1996	52[3]	-	Pulse-8 LOSE 109	[written by Rohan Heath][produced by Rohan Heath]
The Key, The Secret 2005	Urban Cookie Collective	01.2005	31[4]	-	Feverpitch 12FEVX4	[written by Rohan Heath]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
High On A Happy Vibe	Urban Cookie Collective	03.1994	28[3]	-	Pulse-8 PULSE CD 13	[produced by Development Corporation,Rohan Heath ]

Union City Recordings

Wytwórnia fonograficzna założona na początku 1992 r. jako filia firmy Circa (części Virgin) przez kierownika Cirki d/s artystycznych Roba Manleya i Simona Gavina z zamiarem „eksploatacji tak żywotnego w Wielkiej Brytanii rynku singli”. Manley i Gavin prowadzili firmę „na pół etatu”, pozostając na liście płac Virgin.

 Union City kupiła prawa do wielu udanych nagrań, np. „Burnin”’ Marka Kinchiena, czy przeboju z Top 40 pt. „Funky Guitar” grupy TC1992. Natomiast bezpośrednio z Union City współpracowała grupa 4 Love (zabarwiony gospelem utwór „Hold Your Head Up High”). „Chodziło nam o wydawanie płyt w niewielkich nakładach, koszty szybko się wtedy zwracają. Duże wytwórnie twierdzą że muzyka taneczna nie ma twarzy i w ten sposób zmuszają muzyków do tego, żeby jednak jakąś tam twarz pokazać, no i mamy dwa keyboardy i parę tancerek podrygujących do muzyki z DAT-a. Po co próbować fabrykować image, który nie istnieje?” - mówią założyciele firmy.


 W katalogu Union Records znaleźć też można etniczną muzykę taneczną zespołu Mombassa oraz techno grup Metropolis i Earthbeat (pod tymi dwiema nazwami kryją się zresztą muzycy Future Sound Of London). W 1992 r. podpisano kontrakt z duetem M.A.N.I.C. (Lee
 Hudson i Keiron Jolliffe, którzy poznali się za pośrednictwem YTS), którego promocyjny singel „I’m Cornin’ Hardcore” odniósł wcześniej spory sukces. Wydano go ponownie nakładem Union City.

Potem wydano jeszcze jeden singel Marka Kinchena, „Always”, ukazał się też solowy debiut Sashy (pod pseudnimem BM:Ex). W 1994 r. okazało się, że Union City jest ostatnią taneczną filią Virgin, po tym, jak zaprzestano współpracy z wytwórniami More Protein i Ronin.

                    Single na UK Singles Chart

 RuPaul  Supermodel (You Better Work)  06.1993 39.UK
 RuPaul  Supermodel (You Better Work) / Little Drummer Boy  01.1994 61.UK
 RuPaul  House Of Love  09.1993 40.UK
 Mombassa     Cry Freedom  03.1997 63.UK

 TC 1993     Harmony   07.1993  51.UK
 TC 1992     Funky Guitar  11.1992  40.UK

U96

W roku 1991 Alex Christensen człowiek stojący pod nazwą U96 wraz z Klaus'em Doldinger'em stworzyli utwór do filmu o tej samie nazwie "Das Boot".Klaus napisał utwór zaś Alex był jego producentem.Kawałek podbił takie europejskie kraje jak: Norwegię, Anglię, Danię, Szwecję, Francję, Holandię, Belgię czy też Finlandię. Na początku 1993 U96 wydał pierwszy album "Das Boot".Kolejnym utworem na tym albumie był numer "I Wanna Be A Kennedy",który w pewnych momentach przypominał hit z lat '80 "Fade To Gary" Vegas.Album został wyprodukowany przez Matiz i AC16(wyprodukowali oni wszystkie albumy U96).
W 1993 ukazał sie kolejny album zatytułowany "Replugged".Pierwszym hitem z tej płyty był wspaniały numer techno "Love Sees No Colour".Cały album był w wiekszości nagrywany we Francji(w Paryżu),komponowali i pisali w większości Francuscy artyści:Lagonda,Castioni,Wycombe,Ac Beat i album wyprodukowali ci sami ludzie co porzedni "Das Boot".Obydwaj producenci współpracowali z takimi gwiazdami jak:DianaRoss,ArethaFranklin,Jean-Michel Jarre.
W między czasie Alex zajął sie produkcją i komponowaniem piosenek dla innych artystów tj.:Prince Ital Joe i ex-"New Kids On The Block" Marky Mark.
"Replugged" był dobrym albumem,ale "Club Bizzare" wydany w 1995 roku wniósł wiele zmian do muzyki Euro-Dance.
Rok 1995 jak i 96 był dla Alexa Christensen'a rokiem wielu zmian.Do U96 dołączyła DEA-Le (Dorothy Lapi) tancerka i choreograf.
24-tego maja '96 U96 wydało nowy album pod nazwą "Heaven" już przy współpracy z DEA-Li.
Rok później po wydaniu albumu w maju '97 został wypuszczony nowy singiel "Seven Wonders" na którym zagościł nowy wokal-Nicky.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Das Boot	U96	08.1992	18[5]	-	M&G; Records/Polydor MAGS 28	[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz]
I Wanna Be A Kennedy	U96	.1992	-	-	M&G; Records/Polydor MAGS 33	[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Love Sees No Colour	U96	.1993	-	-	M&G; Records/Polydor MAGS 40	[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Inside Your Dreams	U96	06.1994	44[2]	-	Logic Records/BMG BOOT 1	[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Love Religion	U96	12.1994	134[2]	-	Logic Records/BMG 125 094-1	[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Club Bizarre	U96	06.1996	70[2]	-	Urban/Motor 577 953-1	[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Heaven	U96	11.1996	98[2]	-	Guppy 579 027-2	[written by Cyndi Lauper,Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]

Charlatans

Mielismy trudne momenty, ale to one pozwoliły nam bardziej docenić te lepsze. My sobie nie odpuszczamy - wyznał kiedyś Tim Burgess, wokalista zespołu. A powodów do rezygnacji mieli naprawdę wiele. Już od pierwszego dnia szarlatańskiej historii. Był rok 1988. Jeszcze tylko sekundy dzieliły Madchester od czasu największej chwały. Chwilę później pojawiły się i drugi przełomowy album Happy Mondays, i wybitny debiut The Stone Roses. W przededniu rewolucji na muzyczną ścieżkę wstępowali The Charlatans. Zaczynali od koncertów w niewielkich manchesterskich klubach. Pierwszym występom zespołu nie udało się jednak przejść do historii. Nie licząc jednego. Do dziś za najważniejszy moment w biografii grupy uznaje się koncert, który zachwycił pewnego muzykalnego dwudziestolatka. Kiedy więc pierwszy wokalista The Charlatans, Baz Kettley, pomachał kolegom na do widzenia, Tim nie musiał się długo zastanawiać. Bez wahania zgłosił się na coś, co potem szumnie nazwano przesłuchaniem. Został przyjęty, a marzenie o wielkiej sławie (Zawsze zdobywać platynę, mieć single i albumy na pierwszych miejscach lisiprzebojów, no i pokój na świecie - to ulubiona odpowiedź Burgessa na natrętne pytanie dziennikarzy, czego pragnie) przestało być takie absurdalne. Odejście Kettleya zwolniło również etat dla wszystkich niespełnionych gitarzystów. Niepowtarzalną szansę wykorzystał niejaki Jon Baker.
Po odświeżeniu składu sprawy potoczyły się w zawrotnym tempie. Jeszcze w 1989 roku zespół wydał własnym sumptem (z nalepką Dead Dead Good Records) singiel Indian Rope. Niezawodny "New Musical Express" pośpieszył z ekstatyczną recenzją. Pojawiły się zdania przyziemne (w równaniu z resztą tekstu określenie wyśmienity mogło zrobić wrażenia) i bardziej wyszukane.Jak to: The Charlatans łączą charyzmę James Taylor Quartet robiącego uniki za organami Hammonda i Shauna Rydera trzęsącego się w swoich purpurowych mokasynach. Sukces płytki zaprocentował kontraktem z Beggars Banquet i wydaniem pierwszego wielkiego przeboju The Charlatans. Powodzenie (choć to, co się działo, wypadało by określić nieco dosadniej) utworu The Only I Know pociągnęło za sobą równie świetne przyjęcie debiutanckiej płyty zespołu, Some Friendly z 1990 roku. W normalnej sytuacji po czymś takim muzycy musieliby się zmierzyć z masowym wysypem fan klubów i medialnym napastowaniem. W historii The Charlatans to miejsce zostało zarezerwowane dla złośliwych przytyków i wiecznych narzekań. Bo od początku zarzucano im, że w tym, co robią, nie ma ani odrobiny autentyzmu. Co "sprytniejsi" wymyślili, że The Charlatans perfidnie wykorzystują popularność nowego zjawiska (Madchester porównywano w końcu do punkowego przewrotu z połowy lat siedemdziesiątych), że ściągają z The Stone Roses, chcąc bezczelnie załapać się na parę minut sławy. Najwięksi przeciwnicy Burgessa i spółki uczepili się nawet metryk muzyków. No bo co tu za Madchester, jeśli cztery piąte składu w Manchesterze bywało jedynie przejazdem?.
Chciałbym powiedzieć, że jesteśmy z Anglii. Chciałbym jak cholera. Bo mamy dość przepraszania ludzi,którzy wiedzą, ze nie jesteśmy z Manchesteru - irytował się Tim. Zęby nie skończyć jak boysbandowy przekręt (jakiś nadgorliwy "wielbiciel" wywę szyłby pewnie w zespołowej biografii wstydliwy castingowy epizod),słowne interwencje mogły nie wystarczyć.Grupa zdecydowanie potrzebowała czegoś więcej.Mogła ich uratować wyłącznie nadludzka determinacja i kilka świetnych albumów.Na przykład siedem. Pomiędzy Some friendly a Between 10th and 11th [drugi album The Charlatans wydany w 1992 roku] basista Martin Blunt przeszedł poważne załamanie nerwowe.Pozbieranie się zajęło mu czternaście długich miesięcy. Jak by tego było mało, gitarzysta Baker zrezygnował z gry w zespole. Nawet przyjęcie Marka Collinsa nie poprawiło ich sytuacji. Wcześniejsze kłopoty przełożyły się na zawartość płyty. A to znaczy, że świeże, bezpretensjonalne kompozycje z Some Friendly na Between 10th And llth zastąpiono depresyjnymi tekstami i efekciarską produkcją. Nie zaklaskał żaden z recenzentów. Obojętna pozostała też publiczność. Pierwszy singel, Weirdo, utknął gdzieś na szarym końcu brytyjskiej Top 20, drugi, Tremolo Song, poległ przy próbie dostania się do pierwszej czterdziestki.
Trzeci album, Up to Our Hips (1994), okazał się szczęśliwym powrotem do formy. Ale nie łudźcie się, że powstawał w cieplarnianych warunkach. Spontaniczny, lekki i przyjemnie taneczny materiał The Charlatans musieli nagrać w niepełnym składzie. Krótko po rozpoczęciu pracy klawiszowiec Rob Collins wpakował się w bardzo podejrzaną historię i niesłusznie oskarżony spędził kilka miesięcy w więzieniu. Mimo przeszkód i chłodnych dziennikarskich reakcji zespołowi udało się jednak odzyskać sympatię słuchaczy. Tak podbudowani mogli zaatakować listy przebojów premierowymi utworami. W sierpniu 1995 roku w sklepach pojawiła się zapowiedź nowego albumu, singel Just When You're Thinkin' Things Over. Piosence udało się ulokować na dwunastym miejscu notowania. Z kolei wydana chwilę później płyta zatytułowana po prostu The Charlatans zadebiutowała na samym szczycie listy. Czwarte wydawnictwo (w powszechnej opinii uznane za największe dokonanie artystyczne grupy) było chyba jedynym nagrywanym w zdrowych okolicznościach. Bo czas najcięższej próby The Charlatans mieli dopiero przed sobą.
23 lipca 1996 roku w wypadku samochodowym zginął Rob Collins. Trwały właśnie prace nad Tellin' Stories. Zespół jest ciągle w szoku. Nikt jeszcze nie podjął żadnej konkretnej decyzji. Jest za wcześnie, żeby mówić, czy będą grać dalej, czy nie stwierdził przedstawiciel muzyków na krótko po tragicznym wydarzeniu. Mieli trzy wyjścia: znaleźć godne zastępstwo, drastycznie zmienić styl (charakterystycznym elementem brzmienia The Charlatans były mocno inspirowane latami sześćdziesiątymi partie klawiszy), albo to najgorsze - zawiesić działalność. Uparty Burgess i jego równie zawzięci koledzy zgodnie postanowili nie dawać za wygraną.
Na Tellin' Stories (1997) przeważały rozbudowane, wyrafinowane utwory. Po premierze albumu jego twórcy zaczęli się odgrażać, że następnym razem zaskoczą wybitnie chwytliwymi refrenami. Przebojowy "Us and us only" nagrywali już w nowym towarzystwie (do grupy dołączył Tony Rogers), nowym miejscu wybudowali sobie studio, które nazwali The Big Mushroom - nie pytajcie mnie dlaczego) i na nowych zasadach (przed nagraniami przeszli do Universalu).
I kiedy wreszcie wszystko zaczęło się układać, z zespołowej kasy w niewyjaśnionych okolicznościach zginęło trzysta tysięcy funtów. Kreatywny księgowy dostał pięć lat. Tim "Nie-ma-tego-złego" Burgess: Bycie w długach to bardzo motywująca siła. Może gdybyśmy nie zostali obrabowani, nie nagralibyśmy tak pozytywnej płyty.
Mowa oczywiście o Wonderland (2001).Ciekawostka:ta pozytywna płyta powstawała drogą korespondencyjną,[no dobra,parę razy się spotkali],bo kolega wokalista postanowił się ożenić,a że wybranka na stałe rezydowała w słonecznym Los Angeles...
The Charlatans się nie rozpadli-tymi słowami Burgess rozpoczął majowy koncert w Londynie.W ostatnim czasie muzycy szaleli sobie oddzielnie.Tim nagrał solową płytę [I believe,2003],Collins bawił się w producenta i koncertował ze Starsailor,Brokes pomagał przyjaciołom z Chemical Brothers, a Blunt i Rogers zawiązali didżejską spółkę i pod szyldem Blunt And Rogers Roadshow prowadzili imprezy w Irlandii. Plotkarzom wieszczącym koniec zespołu nie trzeba było więcej.
Niektórzy ludzie myśleli, ze to się nie zdarzy, ze nie będzie nowej płyty Charlies (tak pieszczotliwie nazywa się The Charlatans - przyp. ak). A ja wiedziałem, że nie będzie końca The Charlatans. Wiedziałem, ze to dopiero początek - wywróżył Tim. W maju tego roku ukazało się najnowsze dzieło grupy Up At The Lake. Po doświadczeniach z poprzedniczką swój ósmy studyjny album The Charlatans postanowili nagrać w sposób zupełnie wyjątkowy. W listopadzie 2003 Burgess i Collins wynajęli dom w Bodmin (w sąsiedztwie tylko więzienie i jezioro). Plan minimum przewidywał stworzenie dziesięciu piosenek w dziesięć dni. Wyrobili się w dziewięć, dziesiątego balowali. Szybko się jednak wydało, że co nieco oszukiwali. Bo tekst do takiego Dead love powstał jeszcze w czasie francuskiej trasy promującej solowy album Tima (żeby nie tracić czasu na zapisywanie, autor podobno szybko zadzwonił do domu w LA i nagrał słowa utworu na automatyczną sekretarkę).
Ale w przypadku Up At The lake ważne jest coś innego. Ta płyta to niepodważalny dowód na to, że sezonowa atrakcja, jaką mieli być The Charlatans, trwa nieprzerwanie od piętnastu lat. Przepis na długowieczność podaje Mark: Myślę, że ludzie nam ufają. A to dosyć rzadkie. Tim uzupełnia: Kochamy muzykę i nie możemy przestać. Chyba rzeczywiście mieli pe... to znaczy szczęście.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Indian rope/Who wants to know	Charlatans	02.1990	57[5]	-	Dead Dead Good GOOD1 T	[written by Charlatans][ produced by Chris Nagle]
The only one i know/Everything changes	Charlatans	05.1990	9[15]	-	Situation 2 SIT 70	[written by Charlatans][ produced by Chris Nagle]
Then /Taurus moaner	Charlatans	09.1990	12[5]	-	Situation 2 SIT 74	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Chris Nagle]
Over rising/Way up there	Charlatans	02.1991	15[5]	-	Situation 2 SIT 76	[written by Charlatans][ produced by Chris Nagle]
Me in time/Occupation H. Monster	Charlatans	10.1991	28[3]	-	Situation 2 SIT 84	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Hugh Jones]
Weirdo /Theme from "The wish"	Charlatans	02.1992	19[4]	-	Situation 2 SIT 88	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Flood]
Tremelo song/Then [live]/Chewing gum weekend [live]	Charlatans	06.1992	44[2]	-	Situation 2 SIT 97	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Flood]
Can' t get out of bed/Withdrawn	Charlatans	01.1994	24[4]	-	Beggars Banquet BBQ 27	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Mark Collins/Jonathan Baker][ produced by Steve Hillage]
I never want an easy life if me and he were ever to get there/Only a Boho/Subterrainean/Can' t get out of bed EP.	Charlatans	03.1994	38[2]	-	Beggars Banquet BBQ 31	[written by The Charlatans][ produced by Steve Hillage]
Jesus hairdo/Patrol	Charlatans	06.1994	48[6]	-	Beggars Banquet BBQ 32	[written by The Charlatans][ produced by Steve Hillage]
Crashin' in/Back room window	Charlatans	12.1994	31[6]	-	Beggars Banquet BBQ 44	[written by The Charlatans][ produced by Steve Hillage]
Just lookin' /Bullet comes	Charlatans	05.1995	32[6]	-	Beggars Banquet BBQ 55	[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Dave Charles/Steve Hillage]
Just when you' re thinkin' things over/Frinck/Your skies are mine	Charlatans	08.1995	12[7]	-	Beggars Banquet BBQ 60	[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Dave Charles]
One to another/Two of us/Reputation	Charlatans	08.1996	3[17]	-	Beggars Banquet BBQ 301	[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Charlie The Cat/Dave Charles]
North country boy/Area 51/Don' t need a gun	Charlatans	03.1997	4[13]	-	Beggars Banquet BBQ 309	[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Charlie The Cat/Dave Charles]
How high/Down with the mook	Charlatans	06.1997	6[13]	-	Beggars Banquet BBQ 312	[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Dave Charles]
Tellin' stories/Keep it to yourself	Charlatans	10.1997	16[12]	-	Beggars Banquet BBQ 318	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by The Charlatans/James Spencer]
Forever /When your ship comes in	Charlatans	10.1999	12[9]	-	Universal MCS 40 220	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans]
My beautiful friend/Scorched	Charlatans	12.1999	31[8]	-	Universal MCS 40 225	[written by Charlatans][ produced by The Charlatans]
Impossible /You got it i want it	Charlatans	05.2000	15[9]	-	Universal MCS 40 231	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans]
Love is the key/Viva la sociale	Charlatans	08.2001	16[15]	-	Universal MCS 40 262	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/Danny Saber/James Spencer]
A man needs to be told/Shotgun	Charlatans	11.2001	31[3]	-	Universal MCS 40 271	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/Danny Saber/James Spencer]
Up At The Lake	Charlatans	05.2004	23[3]	-	Universal MCS 40 363	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/James Spencer]
Try Again Today	Charlatans	08.2004	24[3]	-	Island MCSTD 40370	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/James Spencer]
Blackened Blue Eyes	Charlatans	04.2006	28[1]	-	Sanctuary SANPX 421	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/James Spencer]
NYC (There's No Need To Stop)	Charlatans	07.2006	53[2]	-	Sanctuary SANPX 427	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by Jim Lowe/The Charlatans]
You're So Pretty, We're So Pretty	Charlatans	11.2006	56[3]	-	Universal 1712414	[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by Danny Saber/James Spencer]

>Albumy

Charioteers

Charioteers,amerykańska czarna grupa gospels utworzona w Ohio przez Billy Williamsa (1911-72) w 1937r.Oprócz Williamsa (wiodący tenor),skład grupy współtworzyli, Eddie Jackson (drugi tenor), Ira Williams (baryton), Daniel Howard (bas) i James Sherman (fortepian).

Nagrywali głównie negro spirituels dla wytwórni Vocalion,dopóki nie podpisali kontraktu z Columbia w 1940r.Mieli być konkurentem dla nagrywającej dla Decca grupy Ink Spots.Szybko dostali się na popowe listy przebojów z piosenką Russa Morgana,"So Long" .Mimo,że nie odnieśli tak fenomenalnych sukcesów jak wspomniani Ink Spots,to w latach 40-tych wylansowali siedem własnych szlagierów i pomagając w nagraniu dwóch dalszych.
Występowali regularnie w Bing Crosby's Kraft Music Hall przez cały 1942r.Przez 5 lat występowali razem z Bingiem Crosby w radio poczynając od Philco show.Nigdy nie nagrywali z tym wielkim artystą,bo nie pozwalał na to ich kontrakt,ale towarzyszyli minn. Sinatrze ("Don't Forget Tomorrow Night") and Buddy Clarkowi ("Now is the Hour").
W 1950r Billy Williams został zaproszony do grupy wykonawców występujących w telewizyjnym programie Sida Ceasara-Your Show of Shows.Ten ostatni opuszcza grupę i zakłada Billy Williams Quartet.Charioteers kontynują już bez swego lidera występy w latach 50-tych,ale bez wcześniejszych sukcesów na listach przebojów.Grupa rozpada się w 1957r,Williams nagrywa jakiś czas solo i umiera w Chicago 17 pażdziernika 1972r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So Long	Charioteers	09.1940	-	23[1]	Columbia 35 424	[written by Remus Harris/Irving Melsher/Russ Morgan]
Don't forget tonight tomorrow/Lilly Belle	Frank Sinatra & Charioteers	11.1945	-	9[4]	Columbia 36 854	[written by Remus Harris/Irving Melsher/Russ Morgan]
On the Boardwalk in Atlanta City/You make me feel so young	Charioteers	10.1946	-	12[1]	Columbia 37 074	[written by Mack Gordon/Josef Myrow][piosenka z filmu "Three little girls in blue"]
Open the Door, Richard/You can't see The Sun When You're crying	Charioteers	03.1947	-	6[3]	Columbia 37 240	-
Chi-Baba,Chi-Baba [My bambina go to sleep]/Say no more	Charioteers	07.1947	-	16[3]	Columbia 37 384	[written by Mack David/Al Hoffman/Jerry Livingston]
What Did He Say / Ooh! Looka' There, Ain't She Pretty	Charioteers	01.1948	-	21[2] side B:20[1]	Columbia 38 065	[written by Cy Coben/Charles Randolph Grean]
Now is The Hour [Maori Farewell song]/Peculiar [B.Clark]	Buddy Clark & Charioteers	03.1948	-	6[5]	Columbia 38 115	[#35 hit for Gale Storm in 1956]
A Kiss and a Rose	Charioteers	07.1949	-	19[1]	Columbia 38 438	[written by Thomas Connor/Green, Harry Phillip][8[3].R&B; Chart]

Chanter Sisters

Grupa Chanters wywodzi się z Fulham a założyły ją dwie siostry-Doreen i Irene Chanter wraz z pięcioma braćmi pod koniec 1967r.Po wydaniu czterech singli obie siostry w 1968r występowały pod szyldem Birds Of A Feather jako duet.

W okresie od 1968 do 1972 nagrały cztery single i jeden album. Na przełomie lat 60-tych i 70-tych stały się obok Sue and Sunny jedną z najbardziej poszukiwanych grup wokalnych towarzyszących nagraniom od Johna Cale do Stomu Yamashta.Następny album nagrały już pod nową nazwą Chanter Sisters.Towarzyszyły jako chórek w nagraniu drugiego albumu Eltona Johna w 1970r.W rewanżu Elton wspierał je na ich albumie "Birds Of A Feather".W 1973r brały udział w turnee Long Johna Baldry'ego.

W 1973r towarzyszyły w składzie Johnowi Milesowi.
Kolejnym wykonawcą który korzystał z ich usług był Van Morrison [Festiwal MIDEM-1984r].Od lipca 1984r Doreen towarzyszy Rogerowi Watersowi w trasie promującej album The pros and cons of hitch-hiking,a następnie w 1987r Radio KAOS.
Doreen oprócz występów jako wokalistka jest także autorka kilku znanych utworów minn. "Star" [#13 UK Chart-1981r],"Midnight flyer" [razem z siostrą Irene]napisanych dla Kiki Dee.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Every Night (I Sit And Cry)/Where	Chanters	11.1966	-	-	CBS 202454	[written by I. Chanter, A. Chanter][produced by Mike Smith]
You Can't Fool Me/All Day Long	Chanters	03.1967	-	-	CBS 202616	[written by I. Chanter, A. Chanter][produced by Mike Smith]
What's Wrong With You/Right By Your Side	Chanters	04.1968	-	-	CBS 3400	[written by I. Chanter, A. Chanter][produced by Mervyn Conn]
My Love Is For You/Mississippi Paddleboat	Chanters	08.1968	-	-	CBS 3668	[written by J. Pantry][produced by Mervyn Conn]
Blacksmith Blues/Sing My Song And Pray	Birds Of A Feather	10.1969	-	-	Page One POF 156	[written by Jack Holmes][produced by Dennis Berger ]
All God's Children Got Soul/Get It Together	Birds Of A Feather	09.1970	-	-	Page One POF 179	[written by Jones, Bell][produced by Stuart Epps]
You Know Me Better/Summer Has Gone	Birds Of A Feather	10.1972	-	-	Jam JAM 23	[written by Sacha Alexandro ][produced by Noel Walker]
Thank You/Baby Don't You Bring Me Down	Birds Of A Feather	.1972	-	-	DJM DJS 10 243
Sideshow/Goodbye Charlie	Chanter Sisters	07.1976	43[5]	-	Polydor 2058 735	[written by Cook, Flowers][produced by Roger Cook, Greg Jackman]
Just for fool/History	Chanter Sisters	10.1976	-	-	Polydor 2058 795	[written by L. Haywood, M. Tynes][produced by Roger Cook]
Na na hey hey/When the lights go out	Chanter Sisters	05.1978	-	-	Safari SAFE 3	[written by De Carlo, Frashner Leka][produced by Roger Cook]
Can' t stop dancing/Back on the road	Chanter Sisters	.1979	-	-	Safari SAFE 10	[written by D. Chanter][produced by Hugh Burns]