Kenny Loggins

Wokalista amerykański, ur. 7.01.1948 w Everett w stanie Waszyngton. Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę, występując w latach 1972-77 w duecie Loggins And Messina.
 Po rozstaniu z partnerem rozpoczął karierę solową, specjalizując się w nastrojowych balladach rockowych. Jedną z nich była "Whenever I Call You Friend", napisana wspólnie z Melissą Manchester. W nagraniu wspomogła Kenny'ego Stevie Nicks (wokalistka grupy Fleetwood Mac). Kompozycja trafiła w 1978 do Top 10 amerykańskiej listy.
Podobny sukces odniósł utwór "This Is It". Loggins był również współautorem superprzeboju The Doobie Brothers "What A Fool Believes". W 1982 wraz z wokalistą Journey Steve'em Perrym nagrał utwór "Don't Fight It".
W latach 80. artysta zyskał sławę jako autor ilustracji muzycznych i wykonawca tematów przewodnich modnych filmów akcji. Pierwszym z sukcesów odniesionych na tym polu był pochodzący z 1980 utwór "I'm ALLright" (z filmu "Caddyshack" ) i wielki przebój "Footloose" z obrazu pod tym samym tytułem (1984).
Największym dokonaniem Logginsa-kompozytora muzyki filmowej była ścieżka dźwiękowa do "Top Gun" (reż. Tony Scott, 1986). Oprócz napisania kilku piosenek wykorzystanych w filmie, osobiście zarejestrował superprzebój "Danger Zone". Na ścieżce do "Caddyshack II" znalazł się kolejny przeój Logginsa "Nobody's Fool". W 1991 spory sukces odniósł singel "Convictions Of The Heart".

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Vahevala / Same Old Wine	Loggins & Messina	04.1972	-	84[5]	Columbia 45 550	[written by Dave Loggins,Dann Lottermoser][produced by Jim Messina]
Nobody But You / Danny's Song	Loggins & Messina	06.1972	-	86[2]	Columbia 45 617	[written by Jim Messina][produced by Jim Messina]
Your Mama Don't Dance / Golden Ribbons	Loggins & Messina	11.1972	-	4[16]	Columbia 45 719	[gold-US][written by Kenny Loggins,Jim Messina ][produced by Kenny Loggins,Jim Messina]
Thinking of You / Till the Ends Meet	Loggins & Messina	03.1973	-	18[13]	Columbia 45 815	[written by Jim Messina ][produced by Kenny Loggins,Jim Messina]
My Music / A Love Song	Loggins & Messina	11.1973	-	16[13]	Columbia 45 952	[written by Kenny Loggins/Jim Messina ][produced by Jim Messina]
Watching the River Run / Travelin' Blues	Loggins & Messina	03.1974	-	71[6]	Columbia 46 010	[written by Kenny Loggins/Jim Messina ][produced by Jim Messina]
Changes/Get a hold	Loggins & Messina	02.1975	-	84[5]	Columbia 10 077	[written by Jim Messina ][produced by Jim Messina]
Growin'/Keep me in mind	Loggins & Messina	04.1975	-	52[7]	Columbia 10 118	[written by Kenny Loggins/Ronnie Wilkins ][produced by Jim Messina]
I Like It Like That/Angry eyes	Loggins & Messina	08.1975	-	84[2]	Columbia 10 188	[written by Chris Kenner/Allen Toussaint ][produced by Jim Messina]
A Lover's Question/Angry eyes	Loggins & Messina	10.1975	-	89[2]	Columbia 10 222	[written by Brook Benton/Jimmy Williams ][produced by Jim Messina]
Believe in love/Enter my dream	Kenny Loggins	07.1977	-	66[11]	Columbia 10 569	[written by Alan Bergman/Marilyn Bergman/Kenny Loggins]
Whenever i call you "friend"/Angelique	Kenny Loggins	07.1978	-	5[20]	Columbia 10 794	[written by Kenny Loggins/Melissa Manchester][produced by Bob James]
Easy driver/Somebody knows	Kenny Loggins	12.1978	-	60[8]	Columbia 10 866	[written by David Plehn/Jerry Riopelle]
This is it/Will it last	Kenny Loggins	10.1979	-	11[23]	Columbia 11 109	[written by Dan Hartman][produced by Tom Dowd][19[14].R&B Chart]
Keep the fire/Now and then	Kenny Loggins	02.1980	-	36[13]	Columbia 11 215	[written by Kenny Loggins][produced by Tom Dowd]
I'm alright/Lead the way	Kenny Loggins	07.1980	-	7[22]	Columbia 11 317	[written by Kenny Loggins ][produced by Kenny Loggins, Bruce Botnick][piosenka z filmu "Caddyshack"]
Don't fight it/The more we try [Kenny Loggins]	Kenny Loggins With Steve Perry	08.1982	-	17[12]	Columbia 03192	[written by Kenny Loggins/Steve Perry/Dean Pitchford ]
Heart to heart/The more we try	Kenny Loggins	11.1982	-	15[17]	Columbia 03377	[written by David Foster/Kenny Loggins/Michael McDonald][produced by Kenny Loggins, Bruce Botnick][71[8].R&B Chart]
Welcome to heartlight/Only a miracle	Kenny Loggins	03.1983	-	24[14]	Columbia 03555	[written by Kenny Loggins ][produced by Kenny Loggins,Bruce Botnick]
Footloose/Swear your love	Kenny Loggins	01.1984	6[11]	1[3][23]	Columbia 04310	[platinum][written by Kenny Loggins/Dean Pitchford][produced by Kenny Loggins,Lee De Carlo]
I'm free [Heaven helps the man]/Welcome to heartlight	Kenny Loggins	06.1984	-	22[14]	Columbia 04452	[written by Kenny Loggins/Dean Pitchford][produced by Kenny Loggins, David Foster]
Vox humana/Love will follow	Kenny Loggins	03.1985	-	29[10]	Columbia 04849	[written by Kenny Loggins][produced by Kenny Loggins]
Forever/At last	Kenny Loggins	05.1985	-	40[22]	Columbia 04931	[written by David Foster/Kenny Loggins][produced by Kenny Loggins, David Foster]
I'll be there/No lookin' back	Kenny Loggins	10.1985	-	88[2]	Columbia 05625	[written by David Foster/Kenny Loggins][produced by Kenny Loggins]
Danger zone/I'm gonna do it right	Kenny Loggins	05.1986	45[13]	2[21]	Columbia 05893	[written by Giorgio Moroder/Tom Whitlock][produced by Giorgio Moroder]
Playing with the boys/Love will follow	Kenny Loggins	08.1986	-	60[12]	Columbia 05902	[written by Kenny Loggins/Ina Wolf/Peter Wolf ][produced by Peter Wolf][piosenka z filmu "Top gun"]
Meet me half way/Semifinal [Giorgio Moroder]	Kenny Loggins	03.1987	-	11[25]	Columbia 06690	[written by Giorgio Moroder/Tom Whitlock][produced by Giorgio Moroder][piosenka z filmu "Top gun"]
Nobody's fool/I'm gonna do it right	Kenny Loggins	07.1988	-	8[18]	Columbia 07971	[written by Kenny Loggins/Mike Towers ][produced by Dennis Lambert][piosenka z filmu "Caddyshack II"]
I'm gonna miss you/Isabella's eyes	Kenny Loggins	11.1988	-	82[5]	Columbia 08091	[written by Jeff Pescetto/Pam Reswick/Steve Werfel]
Tell her/Hope for the runaway	Kenny Loggins	02.1989	-	76[8]	Columbia 68 531	[Bert Russell]
Conviction of the heart/My father's house	Kenny Loggins	10.1991	-	65[13]	Columbia 74 029	[written by Kenny Loggins/Guy Thomas]
Playing with the boys/Love will follow	Kenny Loggins	08.1986	-	60[12]	Columbia 05902	[written by Kenny Loggins/Ina Wolf/Peter Wolf ][piosenka z filmu "Top gun"]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sittin' In	Loggins & Messina	03.1972	-	70[113]	Columbia 31 044	[platinum-US][produced by Jim Messina]
Loggins and Messina	Loggins & Messina	11.1972	-	16[61]	Columbia 31 748	[platinum-US][produced by Kenny Loggins,Jim Messina]
Full Sail	Loggins & Messina	11.1973	-	10[49]	Columbia 32 540	[platinum-US][produced by Jim Messina]
On Stage	Loggins & Messina	05.1974	-	5[37]	Columbia 32 848	[platinum-US][produced by Jim Messina]
Mother Lode	Loggins & Messina	11.1974	-	8[29]	Columbia 33 175	[gold-US][produced by Jim Messina]
So Fine	Loggins & Messina	09.1975	-	21[13]	Columbia 33 810	[produced by Jim Messina]
Native Sons	Loggins & Messina	01.1976	-	16[17]	Columbia 33 578	[gold-US][produced by Jim Messina]
The Best of Friends	Loggins & Messina	12.1976	-	61[12]	Columbia 34 388	[2x-platinum-US]
Celebrate me home	Kenny Loggins	05.1977	-	27[33]	Columbia 34 655	[platinum-US][produced by Phil Ramone and Bob James]
Finale	Loggins & Messina	11.1977	-	83[8]	Columbia 34 167
Nightwatch	Kenny Loggins	07.1978	-	7[31]	Columbia 35 387	[platinum-US][produced by Bob James]
Keep the fire	Kenny Loggins	10.1979	-	16[43]	Columbia 36 172	[platinum-US][produced by Tom Dowd]
Alive	Kenny Loggins	10.1980	-	11[31]	Columbia 36 738	[gold-US][produced by Kenny Loggins, Bruce Botnick]
High adventure	Kenny Loggins	09.1982	-	13[44]	Columbia 38 127	[gold-US][produced by Bruce Botnick, David Foster, Kenny Loggins]
Vox humana	Kenny Loggins	04.1985	-	41[31]	Columbia 39 174	[gold-US][produced by Kenny Loggins, David Foster, Michael Omartian]
Back to Avalon	Kenny Loggins	08.1988	-	69[14]	Columbia 40 535	[produced by Kenny Loggins, David Foster, Michael Omartian, Peter Wolf, Giorgio Moroder]
Leap of faith	Kenny Loggins	09.1991	-	71[58]	Columbia 46 140	[gold-US][produced by Kenny Loggins, Terry Nelson]
Outside:From The Redwoods	Kenny Loggins	09.1993	-	60[13]	Columbia 57 391	[gold-US][produced by Kenny Loggins, Terry Nelson]
Return to Pooh Corner	Kenny Loggins	05.1994	-	65[42]	Sony Wonder 57 674	[platinum-US][produced by Kenny Loggins, Terry Nelson, David Pack]
Yesterday,today,tomorrow -The greatest hits of Kenny Loggins	Kenny Loggins	04.1997	-	39[31]	Columbia 67 986	[platinum-US]
The unimaginable life	Kenny Loggins	07.1997	-	107[7]	Columbia 67 865	[produced by Kenny Loggins, Randy Jackson]
December	Kenny Loggins	12.1998	-	148[6]	Columbia 69 371	[produced by Kenny Loggins, Peter Asher, Peter Kater]

Living In A Box

Założona w Sheffield brytyjska popowa grupa grająca w składzie: Richard Darbyshire (ur. 8.03.1960r w Stockport w hr. Cheshire, Anglia; śpiew, gitara), Marcus Vere (ur. 29.01.1962r; instrumenty klawiszowe) i Anthony Critchlow (perkusja).

 Ich pierwszy nieco autobiograficzny singel „Living In A Box” trafił na  brytyjską Top-10 wiosną 1987, a wkrótce potem w jego ślady poszły piosenki „Blow The House Down” i „Room tn Your Heart".
  Równocześnie wokalista wystąpił na płycie Jellybean Rocks The House grupy Jellybean. Na fali sukcesu pierwszego albumu grupa nagrała drugi, Gatecrashing. W 1990r szczęście opuściło muzyków, a Darbyshire podjął solowe próby pod egidą wytwórni Virgin.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Living In A Box	Living In A Box	04.1987	5[13]	-	Chrysalis LIB 1	[written by Vere, Piggot][produced by Richard James Burgess, Tom Lord-Alge]
Scales Of Justice/ Ecstasy	Living In A Box	06.1987	30[6]	-	Chrysalis LIB 2	[written by M. Vere, R. Darbyshire][produced by Tom Lord Alge, Living In A Box]
So The Story Goes/The Liam McCoy	Living In A Box	09.1987	34[8]	-	Chrysalis LIB 3	[written by Vere, Darbyshire][produced by Richard James Burgess, Tom Lord-Alge]
Love Is The Art	Living In A Box	01.1988	45[4]	-	Chrysalis LIB 4	[written by M. Vere, A. Critchlow, S. Piggot][produced by Richard James Burgess]
Blow The House Down/Dance The Mayonnaise	Living In A Box	02.1989	10[10]	-	Chrysalis LIB 5	[written by A. Hammond, M. Vere][produced by Tom Lord-Alge, Dan Hartman]
Gatecrashing/Get On The Dog Doza	Living In A Box	06.1989	36[6]	-	Chrysalis LIB 6	[written by M. Vere, A. Critchlow, R. Darbyshire ][produced by Dan Hartman, Tom Lord-Alge]
Room In Your Heart/When Push Comes To Shove	Living In A Box	09.1989	5[15]	-	Chrysalis LIB 7	[written by M. Vere, R. Darbyshire, A. Hammond ][produced by Chris Porter, Living In A Box]
Different Air/All The Difference In The World	Living In A Box	12.1989	57[6]	-	Chrysalis LIB 8	[written by A. Critchlow, R. Darbyshire][produced by Dan Hartman, Tom-Lord Alge]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Living In A Box	Living In A Box	05.1987	25[19]	89[13]	Chrysalis CDL 1547	[produced by Richard James Burgess]
Gatecrashing	Living In A Box	07.1989	21[16]	-	Chrysalis CDL 676	[produced by Chris Porter, Living in a Box, Dan Hartman, Tom Lord-Alge, Leon Sylvers III]

Cascada

Cascada – niemieckie trio tworzące muzykę hard dance oraz euro dance założone w 2004 roku przez wokalistkę Natalie Horler oraz dwóch producentów: Maniana i Yanou. Zespół zdobył popularność dzięki takim przebojom jak: „Miracle”, „Everytime We Touch”, „Truly Madly Deeply”, „What Hurts the Most”, „Evacuate the Dancefloor” czy „Pyromania”, natomiast pierwszy album Cascady od momentu debiutu do dziś jest jej największym sukcesem komercyjnym.
Zespół sprzedał ponad 20 mln płyt na całym świecie i 15 mln plików download. W 2013 roku reprezentował Niemcy podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „Glorious”.
W wieku 18 lat Natalie Horler pracowała w studiach muzycznych dla różnych DJów. W tym czasie poznała Yanou oraz Maniana, którzy zaproponowali jej współpracę. Pierwotnie wydawali swoje utwory pod szyldem Cascade, jednak z powodu wytoczenia sprawy sądowej przez producenta muzycznego o pseudonimie Kaskade, zespół zmienił swoją nazwę na Cascada.


W 2004 roku, pod skrzydłami wytwórni Andorfine Records, nagrali swoje debiutanckie single - „Miracle” oraz „Bad Boy”. Utwory przykuły uwagę amerykańskiej wytwórni muzyki dance Robbins Entertainment, z którymi wynegocjowali kontrakt. Dzięki niemu w 2004 roku wydano re-edycję „Miracle”, na której znalazły się też „Everytime We Touch” i „How Do You Do!” będący coverem przeboju grupy Roxette.

W 2006 roku Cascada wydała swój pierwszy album zatytułowany Everytime We Touch, który promował nagrany w 2004 roku singel „Miracle”. Utwór trafił na pierwsze miejsce list przebojów we Francji. Drugi singiel z tego albumu, tytułowy singel oraz cover piosenki Maggie Reilly z 1992 roku, zyskał międzynarodowy sukces. Trafił na wysokie miejsca wielu europejskich list przebojów, a w Stanach Zjednoczonych zajął dziesiąte miejsce. Zdobył certyfikat złotej i platynowej płyty amerykańskiego RIAA.

W międzyczasie producenci podpisali kontrakt z wytwórnią Zooland. Zespół wydał jeszcze dwa międzynarodowe single - „Truly Madly Deeply” (cover utworu zespołu Savage Garden), „Kids in America” (Kim Wild) oraz „A Neverending Dream” (grupy X-Perience). Oprócz nich wydanych zostało wiele singli regionalnych, m.in. w Szwecji czy w Niemczech. Album trafił na pierwsze miejsce irlandzkiej listy najlepszych płyt, trzecie na amerykańskiej oraz szóste na brytyjskiej.  W 2006 roku wydana została składanka „The Remix Album” zawierająca remiksy największych hitów Cascady.
W 2007 roku ukazał się drugi studyjny album zatytułowany Perfect Day. Pierwszym singlem został utwór „What Hurts the Most” (cover Rascal Flatts), który trafił do pierwszej dziesiątki kilku list przebojów. Rok później została wydana re-edycja singla z b-side'm, coverem przeboju Wham! „Last Christmas”. Cascada zaprezentowała także dwa nowe utwory promujące płytę: „What Do You Want from Me?” oraz „Because the Night” (Patti Smith) oraz piosenki „Faded” i „Perfect Day”, które były notowane głównie na listach amerykańskich muzyki dance. Na płycie znalazły się także covery piosenek „Sk8er Boi” Avril Lavigne i „Just Like a Pill” Pink.

W 2009 roku ukazał się trzeci album studyjny Cascady pod tytułem Evacuate the Dancefloor. Pierwszym singlem promującym płytę była piosenka pod tym samym tytułem, która na oficjalnej brytyjskiej liście przebojów zadebiutowała na pierwszym miejscu. Piosenka też w pierwszej trójce notowań w Australii, Belgii, Francji, Nowej Zelandii, Norwegii. W ramach trasy promocyjnej zespół wystąpił w Berlinie jako support Britney Spears podczas jej trasy koncertowej The Circus Starring: Britney Spears. Pozostałymi singlami z albumu zostały utwory „Fever” i „Dangerous”.

W 2011 roku ukazał się czwarty album Cascady zatytułowany Original Me, który promowany był przez singel „Pyromania”. Utwór znalazł się na trzecim miejscu holenderskiej listy przebojów, na jedenastym we Francji. Na drugi singiel wybrano piosenkę „Night Nurse”, a na trzeci - „San Francisco”, który często porównywano do „California Gurls” Katy Perry z 2010 roku. We wrześniu 2011 roku Cascada wydała utwór „Au Revoir”, który znalazł się na 31. miejscu Australian Singles Chart.

W lipcu 2011 roku Horler wzięła udział w sesji zdjęciowej do niemieckiego magazynu Playboy. We wrześniu wytwórnia Robbins Entertainment poinformowała o zakończeniu współpracy z Cascadą.


W styczniu ogłoszono, że Natalie Horler została jurorką w 9. edycji niemieckiego odpowiednika programu Idol - Deutschland sucht den Superstar. Dwa miesiące później, 5 marca, ukazał się oficjalny teledysk do nowego utworu zespołu - „Summer of Love”, który nakręcono na Teneryfie. Singel wydano 30 marca w Niemczech, Austrii, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych. Dwa tygodnie później zespół opublikował album kompilacyjny pt. Back on the Dancefloor, na której znalazł się utwór „Summer of Love”, największe przeboje grupy oraz remiksy.

24 maja 2012 roku na oficjalnym profilu zespołu na Facebooku Horler wstawiła krótki film, na którym poinformowała o nadchodzącym singlu. Na początku lipca w Internecie pojawił się klip, na którym wokalistka wykonała cover utworu „The Rhythm of the Night” grupy Corona. Pod koniec miesiąca udostępniono go do sprzedaży na portalu Amazon.com w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Tego samego dnia miała miejsce premiera teledysku do utworu. W listopadzie ukazał się świąteczny album zespołu, zatytułowany It's Christmas Time, na którym gościnnie zagrał ojciec wokalistki, David Horler. Na płycie znalazło się jedenaście znanych utworów świątecznych w wykonaniu formacji oraz nowa piosenka zespołu - „Somewhere at Christmas Time”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Free (Let It Be) / I Need A Miracle	Cascada	11.2004	173[2]	106	Robbins Entertainment 76869-72118-2	[ Producer - DJ Manian , Yanou]
Everytime We Touch	Cascada	08.2006	2[99]	10[31]	All Around The World CDGLOBE 537	[platinum-US ][gold-UK][Written by: Magie Reilly/Peter Risavy/Stuart Mackillop][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
Truly Madly Deeply	Cascada	12.2006	4[30]	-	All Around The World CD GLOBE 622	[Written by: Daniel Jones/Darren Hayes ][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
I Need A Miracle	Cascada	01.2007	8[27]	106[10]	Incentive PDT 20CDS	[gold-US][Written by: Manian/Yanou][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
A Never Ending Dream	Cascada	06.2007	46[6]	-	All Around The World CDGLOBE 708	[Written by:Matthias Uhle/Alex Kaiser][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
What Hurts The Most	Cascada	12.2007	10[33]	52[14]	All Around The World CDGLOBE 790	[gold-US][silver-UK][Written by: Steve Robson/Jeffrey Steele ][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
Last Christmas	Cascada	12.2007	111[5]	-	-	[Written by: George Michael]
What Do You Want From Me?	Cascada	03.2008	51[7]	-	All Around The World CDGLOBE 797	[Written by: Yann Peifer/Manuel Reuter/Tony Cornelissen/Natalie Horler ][ Producer - Yanou/DJ Manian]
Because The Night	Cascada	07.2008	28[11]	-	All Around The World CDGLOBE 942	[Written by: Bruce Springsteen/Patti Smith ][ Producer - Jimmy Iovine]
Evacuate the dancefloor	Cascada	07.2009	1[2][31]	25[26]	All Around The World CDGLOBE 1179	[platinum-US][gold-UK][Written by: Y.Peifer/A.Eshuijs/M.Reuter][ Producer - Manuel Reuter/Yann Peifer ]
Dangerous	Cascada	10.2009	67[6]	-	All Around The World CDGLOBE 1180	[written by Manuel Reuter , Tony Cornelissen , Yann Peifer ][produced by Manuel "Manian" Reuter , Yann "Yanou" Peifer]
Pyromania	Cascada	05.2010	60[2]	-	UMTV CATCO 161248440	[written by Yann Peifer/Allan Eshuijs/Manuel Reuter][produced by Manuel "Manian" Reuter , Yann "Yanou" Peifer]
San Francisco	Cascada	07.2011	64[2]	-	All Around The World DEHK 91132901	[written by Manuel Reuter/Yann Peifer/Tony Cornelissen][produced by Manuel "Manian" Reuter , Yann "Yanou" Peifer]
Summer of Love	Cascada	07.2012	123[3]	-	All Around The World	[written by Yann Peifer, Manuel Reuter, Andres Ballinas, Tony Cornelissen][produced by Manuel "Manian" Reuter , Yann "Yanou" Peifer]
Glorious	Cascada	06.2013	129[1]	-	All Around The World	[written by Yann Peifer, Manuel Reuter, Andres Ballinas, Tony Cornelissen][produced by Manuel "Manian" Reuter , Yann "Yanou" Peifer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Everytime We Touch	Cascada	02.2006	2[79]	68[15]	All Around The World GLOBECD 61	[platinum-UK][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
Perfect day	Cascada	12.2007	9[51]	73[2]	All Around The World 1755820	[silver-UK][ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
Evacuate the dancefloor	Cascada	07.2009	8[21]	195[1]	All Around The World 2711264	[ Producer - Manuel Reuter , Yann Peifer]
Original Me	Cascada	07.2011	24[7]	-	All Around The World 2774347CD	[ Producer - Tony Cornelissen/Manuel Reuter/Yann Peifer/Peter Risavy/Magie Reilly/Stuart Mackillop//Ballinas/Tuohey]

Carter USM

CARTER THE UNSTOPPABLE SEX MACHINE, grupa brytyjska. Powstała w 1987 w Londynie jako duet: Jimbob (właśc. James Morrison; 22.11.1960, Cheltenham) - voc, g, k, sampling, programowanie perkusji, Fruitbat (właśc. Lesley Carter; 12.02.1958, Oxford) -g, voc, sampling, programowanie perkusji. W 1994 dołączył Wez Boynton - dr z Resque, a w 1997 także Simon Painter - k, od dawna związany z formacją jako producent, oraz Steve Boynton -g, brat Węża, i Salvatore "Salv" Alessi - b. Wkrótce potem Paintera zastąpił Ben Lambert - k. Rozbudowany skład nie przetrwał jednak długo. Już latem 1997 Jimbob i Fruitbat podjęli decyzję o zakończeniu wspólnej działalności. Jimbob pierwsze kroki na estradzie stawiał w amatorskich zespołach; śpiewał kolejno standardy rock'n'rollowe z Rock'n'Roll Revival 1975, przeboje T. Rex z Jeepster oraz repertuar w stylu Bad Company i AC/DC z Prairie Dog. Podobnie zaczynał karierę Fruitbat. Wykonywał folkowe ballady z Triple S, hity Cliffa Richarda i The Shadows z No Man's Band, repertuar punkrockowy z Dead Clergy i The End. Poznali się w 1981 w Streatham w Południowym Londynie w małym studiu wynajmowanym muzykom na próby. W następnych miesiącach współpracowali ze sobą w takich grupach, jak The Ballpoints, zafascynowana estetyką New Romantic, czy Peter Pan's Playground, próbująca połączyć style The Jam i Spandau Ballet.
Krótko działali jako soliści - pierwszy wzorował się na Davidzie Bowiem, drugi, znany wtedy jako Cartoon Carter, na Garym Numanie. W 1983 odnowili współpracę i w następnych latach kierowali zespołem Jamie Wednesday (w składzie byli też: Lindsey Henry-tp, Simon Lowe-s i Deas Leggett - dr), który zaczął od muzyki pop w stylu lat czterdziestych, a skończył na własnej odmianie punk rocka. Z nim nagrali dwa maksisingle dla małej firmy Pink: Vote For Love/The Wall/White Horses/Buttons And Bows, wydany w listopadzie 1985, i We Three Kings Of Orient Aren't/ / Think I'll Throw A Party For Myself/Last Night l Had The Strangest Dream, wydany w sierpniu 1986. A kolejny firmowany z nim utwór, Till The Cows Come Home, umieścili na składance "If It Smells It Smells" (Pink, 1986). W lutym 1987 rozwiązali Jamie Wednesday i zdecydowali się na występy tylko w dwójkę (wspomagając się akompaniamentem automatu perkusyjnego).
Duet - najpierw nazwany Bob, później przemianowany na Carter The Unstoppable Sex Machine (źródłem była instrumentalna kompozycja zespołu Jamie Wednesday: Conked Out Sex Machine) - zadebiutował w pierwszej części koncertu grupy The Men They Couldn't Hang w londyńskiej Astorii. Wykonał napisane w ciągu kilku dni rytmiczne piosenki wzorowane na przebojach muzyki hip hop, np. kontrowersyjną Will I Go To Heli If l Kiss You In Front Of Jesus o zbliżeniu miłosnym na potańcówce w kościele. W 1988 podpisał kontrakt z firmą Big Cat. Nagrał dla niej kilka maksisingli: A Sheltered Life/Is This The Only Way To Get Through You?/Granny Farming In The U.K. z sierpnia tego roku, Sheriff Fatman/R.S.P.C.E./Twin Tub With Guitar/Everybody's Happy Nowadays (przeróbka piosenki Buzzcocks) z listopada 1989 : Rubbish/Rent (piosenka z repertuaru Pet Shop Boys)/Alternative Alf Gamet, a także płytę "101 Damnations" ze stycznia 1990.
Jego utwory zwróciły już wtedy uwagę publiczności. Słuchaczy zaintrygowała muzyka: mieszanina punkowego zgiełku gitar, niecodziennych efektów elektronicznych, mistrzowskiego samplingu oraz hiphopowych rytmów. Spodobały się też zjadliwe teksty odzwierciedlające okrucieństwa i bolączki współczesnego świata, np. Sheriff Fatman o cynicznym gospodarzu kamienicy żerującym na bezdomnych starcach, An All American National Sport o parze wyrachowanych zabójców, Everytime A Churchbell Rings o młodych samobójcach oraz Good Grief Charlie Brown o braku porozumienia między młodymi i pokoleniem ich rodziców. W 1990 para udała się na pierwsze koncerty zagraniczne, do Holandii, NRD i Czechosłowacji (w Pradze wystąpiła razem ze słynnym poetą Allenem Ginsbergiem), w 1991 zaprezentowała się publiczności w Stanach Zjednoczonych (towarzyszyła grupie EMF) i w Japonii.
W 1991 duet związał się z inną firmą płytową, Rough Trade, i nagrał dla niej następne single, Anytime Anyplace Anywhere/Re-Educating Rita z października 1990 i Blood­sports For All/2001: A Clockwork Orange ze stycznia 1991, oraz płytę "30 Something" z lutego 1991. W utworze Anytime Anyplace Anywhere połączył przewrotnie tekst o chorobie alkoholowej z melodią wziętą z reklamy Martini. W piosence Bloodsports For All ubarwił gorzkie rozważania na temat rasizmu i militaryzmu fragmentem melodii i skocznym rytmem starego przeboju Do You Wanna Touch Me (Oh Yeah) Gary'ego Glittera (ukazała się ona w przededniu wojny w Zatoce Perskiej i w wielu rozgłośniach była zakazana ze względu na antymilitarną wymowę). Równie szyderczą wypowiedzią na temat otaczającego świata był repertuar "30 Something", np. My Second To Last Will And Testament, The Finał Comedown, Sealed With A Glasgow Kiss. Na płycie dominowały utwory nie mniej agresywne muzycznie co poprzednio, ale pojawiły się na niej też liryczne ballady, np. wzbogacona podniosłą partią fortepianu Falling On A Bruise.
Duet odniósł ogromny sukces i gdy po bankructwie firmy Rough Trade podpisał umowę z Chrysalis, dorobił się pierwszych singli odnotowanych w czołówkach list przebojów, oprócz wznowionych Sheriff Fatman i Rubbish również premierowego After The Watershed/The 90's Revival/A Nation Of Shoplifters z października 1991 (prawnicy reprezentujący zespół The Rolling Stones wytoczyli Jimowi i Fruitbatowi sprawę o bezprawne użycie w nagraniu After The Watershed fragmentu przeboju swoich klientów-Ruby Tuesday). Wielką popularność zyskał też kolejny album, "1992 - The Love Album" z maja 1992, chociaż uznano go za dokonanie mniej udane niż poprzednie płyty. Recenzenci byli zdania, że dwójce muzyków nie powiodła się próba urozmaicenia repertuaru, np. songami w stylu Jacquesa Brela czy Kurta Weilla, jak England i Is Wrestling Fixed?, bądź przeróbką piosenki The Impossible Dream z musicalu Człowiek z La Manchy Mitcha Leigh i Joe Dariena (wcześniej wykonywanej m.in. przez Elvisa Presleya).
Atutem duetu pozostały wszakże inteligentne teksty, np. The Only Living Boy In New Cross i Is Wrestling Fixed? -próba ustosunkowania się do okrutnych, nieuleczalnych chorób, AIDS i stwardnienia rozsianego, England - przewrotna, włożona w usta prostytutki napaść na młodzież lat dziewięćdziesiątych, Skywest And Crooked - protest przeciwko okrucieństwom wojen (zwieńczony monologiem Iana Dury'ego na temat bezsensownej śmierci żołnierzy na frontach świata). Albumowi towarzyszyło kilka przebojowych małych płytek: The Only Living Boy In New Cross/Panic/Watching The Big Apple Tum z kwietnia 1992, Do Re Me So Far So Good z czerwca (zawierała też trzy przeróbki: Mannequin Wire, King Rocker Generation X i Down In The Tube Station At Midnight The Jam) oraz The Impossible Dream/Turn On Tune In And Switch Off/When Thesauruses Ruled The World/Bring On The Girl z listopada tego roku.
W marcu i kwietniu 1993 duet pracował nad dwupłytowym albumem "Commercial Fucking Suicide", ale ostatecznie zrezygnował z kilku nagrań oraz z prowokacyjnego tytułu i w październiku tego roku trafiła na rynek płyta "Post Historie Monsters (Two Million Years BQ". W warstwie muzycznej był to powrót do stylu bliższego dokonaniom sprzed "1992 - The Love Album", np. The Music That Nobody Likes, Cheer Up It Might Never Happen, Evil, Sing Fat Lady Sing. W tekstach powracał wątek odradzania się faszyzmu w Wielkiej Brytanii, np. w The Music That Nobody Likes, Cheer Up It Might Never Happen, Being Here. Głównym tematem wydawała się jednak fala samobójstw wśród młodzieży angielskiej, np. Suicide Isn't Painless, Lean On Me I Won't Fall Over. Utwór Stuff The Jubilee był zjadliwą krytyką monarchii. Zaskakiwała piosenka Lenny And Terence - przez jednych odczytywana jako hołd dla Lenny'ego Kravitza i Terence'a Trenta D'Arby'ego, przez innych jako kpina z obydwu artystów (w podkładzie wprowadzono samplowaną figurę rytmiczną z nagrania We Will Rock You zespołu Queen). Tekst Under The Thumb And Over The Moon był wyznaniem miłości Jimaboba do żony. Obydwa towarzyszące albumowi single zyskały popularność: Lean On Me / Won't Fall Over/Hit (piosenka z repertuaru Sugarcubes) z sierpnia 1993 i Lenny And Terence/Her Song z października tego roku.
W lutym 1994 duet wydał singel z nową piosenką Glam Rock Cops. Na płycie znalazły się ponadto m.in. jego cztery starsze utwory w wykonaniu zaprzyjaźnionych zespołów: Lean On Me / Won't Fall Over w wersji The Family Cat, Lenny And Terence w wersji Blade, Bloodsports For All w wersji Sultans Of Ping i Falling On A Bruise w wersji Public Works. W tym czasie Fruitbat znudzony mechanicznym pulsem stosowanych przez duet automatów zaprosił do Carter The Unstoppable Sex Machine perkusistę -Węża Boyntona. W rozszerzonym składzie zespół zadebiutował 19 lutego 1994 w londyńskim Forum u boku Sultans Of Ping. A pierwszym albumem nagranym w trójkę był "Worry Bomb" z lutego 1995, promowany singlami Let's Get Tattoos/Especially 4 U z listopada 1994 i The Young Offender's Mum/Trouble ze stycznia 1995. Nie w pełni powiodła się próba wzbogacenia i jeszcze większego niż w przeszłości urozmaicenia repertuaru (np. Worry Bomb, Me And Mr. Jones, The Life And Soul Of The Party Dies, Going Straight, My Defeatist Attituae). A i teksty napisane w tym czasie przez muzyków wydawały się świadectwem zmęczenia (np. My Defeatist Attitude, Senile Deliquent, Let's Get Tattoos). Tak podsumowali "Worry Bomb" w każdym razie recenzenci, i chociaż płyta odniosła sukces rynkowy, firma Chrysalis zaczęła tracić zainteresowanie grupą.
W październiku 1995 na rynek trafiła jeszcze składanka "Straw Donkey... The Singles", okazała się jednak ostatnim owocem współpracy formacji z wytwórnią. Grupa podpisała co prawda kontrakt z inną - Cooking Vinyl, jednakże wydany w marcu 1997 minialbum "Carter The Unstoppable Sex Machine Proudly Presents A World Without Dave", mimo całkiem interesującego repertuaru (np. dramatyczne pieśni Broken Down In Broken Jown i Before The War, mieszanina punku spod znaku The Clash i funku A World Without Dave, utrzymana w klimacie twórczości Paula McCartneya akustyczna ballada Nowhere Fast, disco a la Pet Shop Boys And God Created Brixton), przeszedł zupełnie bez echa. Na koncerty w tym czasie grupa znacznie rozbudowała skład, ale nowi muzycy nie przydali jej energii, i latem 1997 zapadła decyzja o rozwiązaniu formacji.
Pożegnała się z fanami w styczniu 1998 albumem "I Blame The Government", zbierającym nie wydane przez nią do tamtej pory utwory z ostatniego okresu działalności.
19 listopada 1994 grupa wystąpiła w katowickim Spodku jako jedna z gwiazd festiwalu Odjazdy (obok m.in. zespołów Dog Eat Dog, Such A Surge, Proletaryat, Acid Drinkers i Kult).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Anytime Anyplace Anywhere/Re-educating Rita	Carter USM	10.1990	83[1]	-	Rough Trade RT 242	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Bloodsport For All/2001: A Clockwork Orange	Carter USM	01.1991	48[3]	-	Rough Trade R 20112687	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Sheriff Fatman/R.S.P.C.E.	Carter USM	06.1991	23[7]	29.Modern Rock Tracks	Chrysalis USM 1	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
After the Watershed (Early Learning the Hard Way)/The 90's Revival	Carter USM	10.1991	11[5]	-	Chrysalis USM 2	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
R.u.b.b.i.s.h/Alternative Alf Garnet	Carter USM	01.1992	14[5]	-	Chrysalis USM 3	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
The Only Living Boy In New Cross/Panic	Carter USM	04.1992	7[5]	26.Modern Rock Tracks	Chrysalis USM 4	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Do Re Me So Far So Good/King Rocker	Carter USM	06.1992	22[3]	-	Chrysalis USM 5	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
The Impossible Dream	Carter USM	11.1992	21[3]	-	Chrysalis USM CD6	-
Lean On Me I Won't Fall Over/Hit	Carter USM	08.1993	16[3]	-	Chrysalis 12 USM 7	[produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Lenny And Terence	Carter USM	10.1993	40[2]	-	Chrysalis 12 USM 8	[produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Glam Rock Cops	Carter USM	02.1994	24[5]	-	Chrysalis CDUSMS 10	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Let's Get Tattoos	Carter USM	11.1994	30[8]	-	Chrysalis USM 11	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
The Young Offender's Mum/Trouble	Carter USM	01.1995	34[6]	-	Chrysalis USM 12	[written by Morrison , Carter][produced by Simon Painter, Sex Machine ]
Born On The 5th Of November/D.I.V.O.R.C.E.F.G.	Carter USM	09.1995	35[6]	-	Chrysalis USM 13	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
101 Damnations	Carter USM	09.1991	29[6]	-	Big Cat UK Records ABB 101	[produced by Carter USM and Simon Painter][nagrana w 1989r]
30 Something	Carter USM	02.1991	8[13]	-	Chrysalis CHR 1897	[produced by Carter USM and Simon Painter]
1992 - The Love Album	Carter USM	05.1992	1[1][9]	-	Chrysalis CHR 1946	[produced by Carter USM and Simon Painter]
Post Historic Monsters	Carter USM	09.1993	5[4]	-	Chrysalis CDCHR 7090	[produced by Carter USM and Simon Painter]
Starry Eyed And Bollock Naked	Carter USM	03.1994	22[3]	-	Chrysalis CDCHR 6069	-
Worry Bomb	Carter USM	02.1995	9[4]	-	Chrysalis 7243 8 31955 2 7	[produced by Carter USM and Simon Painter]
Straw Donkey... The Singles	Carter USM	10.1995	37[3]	-	Chrysalis CDCHR 6110	-
A World Without Dave	Carter USM	03.1997	73[2]	-	Cooking Vinyl COOK 120	[produced by Carter USM and Simon Painter]
I Blame The Government	Carter USM	01.1998	92[1]	-	Cooking Vinyl COOK 136	[produced by Carter USM and Simon Painter]

Cars

Owocem kariery nagraniowej zespołu The Cars, która rozpoczęła się w 1977, jest zaledwie sześć nie najlepszych płyt. Jednak każda z nich sprzedała się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy i osiągnęła wysoką pozycję na listach w USA. Do stałego składu grupy, wcześniej znanej jako Cap'n Swing, weszli: Ric Ocasek (właśc. Richard Ocasek, ur. 23.03.1949 w Baltimore w stanie Maryland, USA; gitara, śpiew), Benjamin Orr (właśc. Benjamin Orzechowski, ur. w Cleveland w stanie Ohio, USA; śpiew, gitara basowa), Greg Hawkes (syntezatory), Elliot Easton (właśc. Elliot Shapiro, ur. 18.12.1953 na nowojorskim Brooklynie; gitara) oraz David Robinson (perkusja). Chwytliwe, pop-rockowe piosenki The Cars były trudne do sklasyfikowania, więc kiedy po raz pierwszy zespół zaprezentował nagranie "Just What I Needed", natychmiast "przygarnęła" go nowofalowa społeczność wyznawców art-rocka. Sukces w Wielkiej Brytanii The Cars osiągnęli natychmiast dzięki kilku przebojom, a w szczególności za sprawą wyjątkowo melodyjnego nagrania "My Best Friend's Girl". którvm zespół zadebiutował na listach przebojów od razu na 3. miejscu. Zespół nigdy nie odszedł od swojego stylu, polegającego na pisaniu łatwo wpadających w ucho i fachowo opracowanych piosenek, z których każda zawierała przynajmniej jeden prosty do zapamiętania i zachęcający do nucenia motyw.
Obecnie grupa jest akceptowana w kręgu "rocka środka", co niewątpliwie ma wpływ na gigantyczny poziom sprzedaży ich płyt. W 1984 światową sławę przyniosło grupie nagranie "Drive". Rok później ta sama piosenka została w sposób oportunistyczny, lecz nie pozbawiony wyczucia wykorzystana do poruszenia sumień w czasie koncertu Live Aid. Film towarzyszący piosence, pokazujący przerażający głód w Etiopii, na zawsze zapada w pamięć. W chwili, gdy ze sceny miały popłynąć słowa piosenki: "Who's gonna pług their ears when you scream?" ("Kto zatka im uszy, gdy zaczniesz krzyczeć?"), w ich miejsce rozbrzmiał rozdzierający serce krzyk małego dziecka. Ten zapadający w pamięć i dramatyczny moment wywołał łzy w oczach większości widzów. Jak nietrudno się domyślić, piosenka stała się ponownie przebojem.
Zespół rozpadł się pod koniec lat 80-tych, w związku z solowymi planami jego członków. Ocasek zaczął również działać jako producent, m.in. płyty grupy Weezer z 1994.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Just What I Needed / I'm in Touch With Your World	Cars	06.1978	17[10][02.79]	27[17]	Elektra E 45 491	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
My Best Friend's Girl / Don't Cha Stop	Cars	10.1978	3[10]	35[15]	Elektra E 45 537	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
Good Times Roll / All Mixed Up	Cars	03.1979	-	41[10]	Elektra E 46 014	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
Let's Go / That's It	Cars	06.1979	51[4]	14[15]	Elektra E 46 063	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
It's All I Can Do / Got a Lot on My Head	Cars	10.1979	-	41[10]	Elektra E 46 546	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
Touch and Go / Down Boys	Cars	09.1980	-	37[11]	Elektra E 47 039	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
Shake It Up / Cruiser	Cars	11.1981	-	4[22]	Elektra E 47 250	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
Since You're Gone / Think It Over	Cars	03.1982	37[4]	41[9]	Elektra E 47 433	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
You Might Think / Heartbeat City	Cars	03.1984	-	47[9]	Elektra 69 744	[written by Ric Ocasek][produced by Robert John "Mutt" Lange,The Cars][1[3].Album Rock Tracks]
Magic / I Refuse	Cars	05.1984	-	12[17]	Elektra 69 724	[written by Ric Ocasek][produced by Robert John "Mutt" Lange,The Cars][1[1].Album Rock Tracks]
Drive / Stranger Eyes	Cars	08.1984	5[11]	3[19]	Elektra 69 706	[written by Ric Ocasek][produced by Robert John "Mutt" Lange,The Cars][1[3].Adult Contemporary Chart]
Hello Again	Cars	10.1984	-	20[15]	Elektra 69 681	[written by Ric Ocasek][produced by Robert John "Mutt" Lange,The Cars]
Why Can't I Have You /Breakaway	Cars	01.1985	-	33[17]	Elektra 69 657	[written by Ric Ocasek][produced by Robert John "Mutt" Lange,The Cars]
Drive / Stranger Eyes	Cars	08.1985	4[12]	-	Elektra 7-69706 [UK]	[gold-UK][written by Ric Ocasek][produced by Robert John "Mutt" Lange,The Cars][1[3].Adult Contemporary Chart]
Tonight She Comes / Just What I Needed	Cars	11.1985	-	7[17]	Elektra 69 589	[written by Ric Ocasek][produced by Mike Shipley,The Cars][1[3].Album Rock Tracks]
I'm Not the One / Heartbeat City	Cars	02.1986	-	32[11]	Elektra 69 569	[written by Ric Ocasek][produced by Roy Thomas Baker]
You Are the Girl / Ta Ta Wayo Wayo	Cars	08.1987	-	17[14]	Elektra 69 446	[written by Ric Ocasek][produced by Ric Ocasek,Greg Hawkes]
Strap Me In / Door to Door	Cars	11.1987	-	85[4]	Elektra 69 427	[written by Ric Ocasek][produced by Ric Ocasek]
Coming Up You / Double Trouble	Cars	01.1988	-	74[5]	Elektra 69 432	[written by Ric Ocasek][produced by Ric Ocasek]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Cars	Cars	07.1978	29[15]	18[139]	Elektra 6E 135	[6x-platinum-US][silver-UK][produced by Roy Thomas Baker ]
Candy-O	Cars	06.1979	30[6]	3[62]	Elektra 5E 507	[4x-platinum-US][produced by Roy Thomas Baker ]
Panorama	Cars	09.1980	-	5[28]	Elektra 5E 514	[platinum-US][produced by Roy Thomas Baker ]
Shake It Up	Cars	11.1981	-	9[41]	Elektra 5E 567	[2x-platinum-US][produced by Roy Thomas Baker ]
Heartbeat City	Cars	04.1984	25[30]	3[69]	Elektra 60296	[4x-platinum-US][gold-UK][produced by Cars, Robert John Lange ]
Greatest Hits	Cars	11.1985	27[19]	12[39]	Elektra 60464	[6x-platinum-US][gold-UK][produced by Cars, Robert John Lange,Roy Thomas Baker]
Door To Door	Cars	09.1987	72[2]	26[23]	Elektra 60 747	][gold-US][produced by Greg Hawkes ,Ric Ocasek ]
Complete Greatest Hits	Cars	03.2002	-	32[7]	Elektra 78 288	[produced by Roy Thomas Baker, The Cars ,Greg Hawkes ,Robert John "Mutt" Lange, Ric Ocasek, Mike Shipley]
Move Like This	Cars	05.2011	-	7[7]	Hear Music 32 872	[produced by Jacknife Lee, The Cars]

Dr Dre

Dr. Dr Dre, właśc. Andre Young (ur. 18.02.1965, Compton, Kalifornia, USA). Wybitny producent, który może poszczycić się dokonaniem - aż dwukrotnie - całkowitej zmiany brzmienia hip-hopu.
Andre Young urodził się 18 lutego 1965 roku w Compton, na przedmieściach Los Angeles.

Już jako nastolatek mocno interesował się muzyką. Kariera artysty zaczęta się od didżejowania w tanecznym klubie Eve After Dark z Miasta Aniołów. Wspólnie z kolegami, o pseudonimach DJ Yella i Cli-N-Tel, często wykorzystywali znajdujące się w klubie czterościeżkowe studio nagraniowe, traktując możliwość amatorskiego nagrywania, jako rekompensatę słabych zarobków. Podstawą działalności twórczej Dre'a była wówczas produkcja, lecz często pojawiał się także na mikrofonie. Efekty pracy młodych artystów można było już niebawem usłyszeć w twórczości - The World Class Wreckin' Cru, didżejskiej grupy założonej wspólnie z właścicielem klubu Eve - Alonzo Williamsem.
Na przełomie lat 84/85 Dr. Dre stał się oficjalnym producentem zespołu i miał spory wkład w stworzenie kilku hitów, jak "Surgery", "Juice" i "He's Bionic". Brzmienie tych kawałków, stanowiące wypadkową elektro i oldschoolowego rapu, w połowie lat 80-tych bardzo przypadło do gustu słuchaczom na Zachodnim Wybrzeżu.
Yella i Dre podjęli także współpracę z Ice Cubem, młodym raperem współpracującym z World Class Wreckin' Cru. Wkrótce trójka poznała się z Eazy-E, byłym dilerem, właścicielem wytwórni płytowej Ruthless Records. Wspólne kawałki Dre'a i Cube'a przypadły do gustu wydawcy, który w 1986 postanowił zatożyć z chłopakami nowy zespół - N.W.A. (Niggaz With Attitude). Skład grupy niebawem zostat poszerzony o raperów The D.O.C., MC Rena i Arabian Prince'a, a pierwsza ptytka "N.W.A. & The Posse" ukazała się nakładem Ruthless już w 1987. W dużej części imprezowy album był dopiero wprowadzeniem do rewolucji, która nastąpiła w 1988 wraz z wydaniem drugiego krążka.
"Straight Out The Compton" stał się w ciągu kilku tygodni najbardziej znaną płytą w Stanach, pomimo zerowej promocji w mediach. Album, który dał początek dominacji gangsta rapu, zawdzięczał sukces nie tylko agresywnym i brutalnym tekstom raperów, ale także ostrym podkładom stworzonym przez Dr. Dre. Beatmaker odszedł od funkującego brzmienia starej szkoły, na rzecz brudnych, nieraz wręcz chaotycznych kolaży dźwiękowych, kładąc kamień milowy pod hiphopową produkcję w następnych latach.
Andre potwierdził swoją klasę twórcy beatów na kolejnych wydawnictwach grupy: EP-ce "100 Miles And Runnin'" (1990) i drugim albumie "EfiWZaggin" (czyt. Niggaz 4 Life, 1991). Na przełomie lat 80. i 90-tych wyprodukował także część albumu żeńskiej grupy JJ Fads oraz płytę śpiewającej MichelMe, która została później żoną artysty. Dre odpowiedzialny jest także za brzmienie klasycznych dla gatunku gangsta rapu debiutów Above The Law ("Livin' Like Hustlers") i The D.O.C ("No One Can Do It Better"). Ostatecznie, spośród ośmiu albumów wyprodukowanych przez twórcę do 1991 dla Ruthless, siedem osiągnęło nakład platynowy, a jeden złoty.
Komercyjne sukcesy produkcji Dre'a nie szły w parze z pieniędzmi, jakie otrzymywał od wytwórni Eazy'ego. W efekcie w roku 1991, w momencie wielkiej popularności N.W.A., postanowił pójść w ślady Ice Cube'a i opuścił zespół. Pierwszym nagraniem stworzonym poza Ruthless byt numer "Deep Cover" (1992) ze ścieżki dźwiękowej do filmu o tym samym tytule. W kawałku, gościnnie pojawił się Snoop Dogg, debiutujący raper, którego Dre poznał poprzez swojego kuzyna Warrena G. Spory sukces komercyjny utworu pomógł zgromadzić artyście kapitał na założenie własnej wytwórni. Wspólnikiem w interesie został niesławny Suge Knight - gangster i były wydawca Vanilla Ice'a. Nowoutworzony label, nazwany Death Row Records, w latach 1992-1996 był najważniejszą hiphopową wytwórnią na świecie.
Odejście Dre'a z Ruthless nie przebiegło bezproblemowo, jako że twórcę łączył z firmą wydawniczą kontrakt, na którego zerwanie nie godzili się ani Eazy-E, ani prawnik labelu Jeny Haller. Legenda mówi, że dopiero bezpośrednia interwencja Suge'a, który zastraszył bronią palną właściciela Ruthless w biurze firmy, umożliwiła przejście Doktora do Death Row. Zmiana wytwórni przez Dre'a okazała się jednym z bardziej przełomowych momentów w historii hip-hopu.
Oswobodzony Andre Young udat się do studia nagraniowego z głową pełną pomysłów i z gośćmi, którzy w następnych kilku latach byli najważniejszymi postaciami kalifornijskiej sceny. Debiutancki solowy album "The Chronic" ukazał się 15 grudnia 1992 i w ciągu kilku dni zdobył uznanie całego Zachodniego Wybrzeża. Następnie przyszedł czas na euforystyczną reakcję reszty świata, który zakupił krążek Dre'a w multiplatynowym nakładzie - łącznie ponad 5 milionów sztuk. Na prekursorskim krążku po raz pierwszy w pełni zaprezentowało się brzmienie G-funk (gangsta funk), na które składały się: liczne sample z muzycznego dziedzictwa stylu P-funk, bujający gruby bas, piszczące dźwięki syntezatorów oraz nakazujące kiwać głową bębny. Chociaż Dre rymował prawie we wszystkich kawałkach, to jednak nie za sprawą prostych i powolnych rymów Doktora, lecz stworzonego przez producenta klimatu muzycznego dokonał się prawdziwy przełom.
Krytycy dopatrują się sukcesu "Chronic" także w tematyce tekstów, rapowanych na albumie przede wszystkim przez Dre'a oraz Snopa. Młody podopieczny, będący już nadworną gwiazdą Death Row, prezentował niewątpliwie wyższy rymów niż Doktor. Wielkie hity: "Nuthin' But A G Thang" (uznany przez "Spin Magazine" za najważniejsze nagranie lat 90-tych) i "Let Me Ride", zawierały opisy kalifornijskiej "idylli". Poruszanie się po ulicach Los Angeles cadillacami, odwiedzanie pikników barbeque, granie w kości na rogu i wypalanie w spokoju ducha, kolejnych gramów marihuany to stałe elementy życia bardzo wielu młodych Kalifornijczyków. Nie dziwi więc, że szczególne połączenie warstwy brzmieniowej i lirycznej na debiucie tak bardzo przypadło do gustu publiczności z rejonów Los Angeles. Perfekcyjna kombinacja urzekła także krytyków - w roku 1993 Dr. Dre został wyróżniony Nagrodą Grammy w kategorii "Najlepsze nagranie rap" za "Let Me Ride".
Young, oprócz talentu do dobierania sampli i tworzenia nowego brzmienia, zawsze przejawiał smykałkę do biznesu. Na debiutancki album zaprosił takich raperów, jak The D.O.C, Daz Dillinger (a.k.a. Dat Nigga Daz) Kurupt i RBX; następnie, w kolejnych latach istotnie przyczynił się do rozpoczęcia solowych karier tych gangsta raperów, czy to produkując w całości ich debiutanckie ptyty (np. "Doggystyle" Snoopa z 1993), czy też jedynie wydając je w Death Row Records. Zainicjowane na debiucie brzmienie G-funk dominowało na zachodniej scenie przez najbliższe kilka lat i zupetnie zdetronizowało Nowy Jork na hiphopowej mapie Ameryki.
W kolejnych sezonach Dr. Dre odgrywał ważną rolę w wytwórni Death Row, mimo że produkował coraz mniej beatów. Miał swój udział m.in. w stworzeniu brzmienia ścieżek dźwiękowych do filmów "Poetic Justice - Film O Miłości" (reż. John Singleton, 1993) oraz "Nad obręczą" (reż. Jeff Pollack, 1994) i wyreżyserowanego przez siebie "Murder Was The Case" (1994). Wielki sukces komercyjny osiągnęły wyprodukowane przez Younga kawałki "Regulate" Warrena G i singiel "Keep Their Heads Ringin'", promujący znany film "Piątek" (reż. F. Gary Gray, 1995). Doktor przyczynił się również do stworzenia legendy 2Paca, nagrywając ze świętej pamięci raperem przebój "Califomia Love". Utwór został największym hitem na "All Eyez On Me" (1995), ostatnim przedśmiertnym albumie Shakura. W tym okresie zakończył się także konflikt z Ice Cubem, co dwójka dawnych kompanów z N.W.A. przypieczętowała nagraniem świetnie przyjętego singla "Natural Born Killaz".
Wielki sukces Dre'a postanowili szybko wykorzystać byli wydawcy, wypuszczając płyty z dawnymi nagraniami rapującego producenta. W 1994 ukazała się "Concrete Roots", a dwa lata później "First Round Knock Out". Zebrane na nich numery stanowiły pożywkę jedynie dla najwierniejszych fanów, gdyż materiał z pierwszych lat twórczości znacznie różnił się od brzmienia, które wyniosło Dre'a na szczyty.
Komercyjny sukces "Chronic", "Doggystyle" (debiut Snoopa kupiło siedem milionów osób) i innych produkcji szedł w parze z różnymi konfliktami, rozpętanymi wokół osoby Andre. Otwarty byt spór z byłym wydawcą i kolegą z zespołu; Eazy'emu zadedykowane zostało kilka linijek z "Fuck Wit Dre Day", zaś ten odpłacił się jadowitymi kawałkami "Muthaphukkin' Gs" i nawet całą EP-ką "It's On (Dr. Dre) 187um Killa" (1993). Konflikt udało się załagodzić dopiero na kilka tygodni przed śmiercią Eazy-E w 1995 roku.
Dre był uwikłany również w problemy znaczniej poważniejsze od mikrofonowych potyczek. W 1991 r. artyście została wytoczona sprawa na kilkadziesiąt milionów dolarów za rzekome brutalne popchnięcie na ścianę dziennikarki telewizyjnej Dee Barnes. Rok później Younga oskarżono o uderzenie policjanta podczas hotelowej bójki w Nowym Orleanie i pobicie ze złamaniem szczęki innego rapowego producenta. W efekcie, za naruszenie okresu warunkowego zwolnienia, Dr. Dre w 1995 roku spędził ponad pięć miesięcy w więzieniu Pasadena City niedaleko Los Angeles.
Po odbyciu wyroku Andre szykował się do dokonania kolejnej przełomowej zmiany - tym razem chodziło o opuszczenie Death Row. Producentowi nie odpowiadało wcielanie przez Suge'a realiów gangsta rapu w rzeczywistość i postanowił założyć własną wytwórnię. Odejście Doktora z labelu było jednym z trzech głównych czynników, obok śmierci 2paca i wyroku skazującego Knighta na więzienie, które w ciągu kilku lat przyczyniły się do pogrzebania legendy Death Row Records.
Już w 1996 roku Dr. Dre podpisał kontrakty z osiemnastoma nowymi wykonawcami w świeżo założonej - Aftermath Entertainment. Dysponując wielkim budżetem, zbudował w domu w Malibu profesjonalne studio, w którym już pod koniec roku nagrał pierwszą płytę. Składanka prezentująca nowy skład labela, "Dr. Dre Presents The Aftermath.", była produkcją w połowie hiphopową, w połowie R&B.; Płyta sprzedała się znacznie gorzej od klasycznej "Chronic", pomimo uzyskania statusu przeboju przez singiel "Been There Done That", Osiągnięty został natomiast inny cel - Dr. Dre otworzył sobie furtkę do dalszych działań na polu wydawniczo-producenckim. Na albumie umieścił utwór "East Coast/ West Coast Killaz", wspólne dzieło reprezentantów wybrzeży - wschodniego ( KRS-§Dne, Nas) i zachodniego (B-Real z Cypress Hill, RBX). Był to jeden z pierwszych ważnych kroków, prowadzących do załagodzenia odwiecznego konfliktu.
Kolejne działania w tym kierunku również należały do Dre'a, który wyprodukował singiel "Nas Is Corning" na drugiej płycie Nasa "It Was Written" z 1996 r. Roztaczanie wpływów producenta na Nowy Jork stało się bardziej odczuwalne wraz z wydaniem albumu supergrupy The Firm (1997), nad którego brzmieniem uważnie czuwał. Gwiazdorski skład Firmy ( AZ, Nas, Foxy Brown i Nature) nie wykreował jednak hitów, a o całym przedsięwzięciu błyskawicznie zapomniano.
Przez kolejne dwa lata Dr. Dre w milczeniu pracował nad kolejną muzyczną rewolucją. Długą ciszę przerwało jedynie nagranie w 1998 r. kawałka "Zoom" z LL Cool J'em. W 1999 roku świat dowiedział się, na czym Andre Young był tak intensywnie skupiony. Premierę wówczas miały single "Hi! My Name Is..." i "Guilty Conscience" debiutującego Eminema. Pierwszy album białego rapera, "Slim Shady LP", został w dużej części wyprodukowany przez Dre'a. Minimalistyczne przebojowe brzmienie beatów pomogło osiągnąć efekty w postaci "Platynowej Płyty" w pierwszych dniach sprzedaży oraz uzyskania przez debiutanta międzynarodowego rozgłosu. Kolejne krążki skandalizującego Slima sprzedawały się jeszcze lepiej. Sam Marshall Mathers pobierał intensywnie nauki tworzenia beatów, dzięki czemu udział Dre'a na kolejnych solowych albumach nowego podopiecznego był coraz mniejszy. Utalentowana dwójka raperów/ producentów stworzyła duet, który wspólnie odpowiedzialny był za wyprodukowanie największej ilości hitów w ciągu kolejnych pięciu lat.
Po wydaniu debiutu Eminema coraz więcej mówiło się o następcy "Chronic", czyli kolejnym solowym albumie Younga. Ostatecznie krążek "Chronic 2001" ukazał się pod koniec 1999 roku. Dre wyprodukował całość materiału i rapował w każdym z ponad dwudziestu kawałków umieszczonych na płycie. Przedstawił także nowe brzmienie - zdecydowanie bardziej oszczędne w samplach, charakteryzujące się głęboką linią basu oraz wyraźnymi partiami pianina i instrumentów strunowych oraz smyczkowych. Imponująco przedstawiała się lista gości - znaleźli się na niej zarówno przedstawiciele starej gwardii zachodniej ( Nate Dogg,Kurupt, R8X, Snoop), raperzy z równie wielkim doświadczeniem ( Redman, Sticky Fingaz z Onyx, Xzibit) oraz reprezentanci młodej ligi - Eminem, Devin The Dude, Hittman, Knoc-Tum'al, Royce Da 5'9". Rekordowe wyniki sprzedaży (sześciokrotna platyna) sugerowały, że sequel przeskoczył poprzeczkę, wysoko ustawioną przez klasyk z 1992. Także według wielu dziennikarzy, płyta "Chronic 2001" nie ustępowała pierwowzorowi. Olbrzymi sukces singli nagranych ze Snoopem ("Still DRE", "The Next Episode") i Eminemem ("What's The Difference", "Forget About Dre") zwrócił ponownie uwagę całego świata na zdolnego producenta z Los Angeles.
W roku 2000 Andre po raz drugi zdobył Nagrodę Grammy, tym razem były to aż trzy statuetki: w kategoriach "Najlepszy producent", "Najlepsze nagranie rap" ("Forget About Dre") i "Najlepszy album rap" ("Marshall Mathers LP" Eminema).
Wytwórnia Aftermath stała się na początku XX wieku kopalnią hiphopowych hitów. Przebojowe brzmienie beatów Younga pomogło zdobyć status wielkich przebojów m.in. singlom "Get Me Blow Your Mind" Eve i Gwen Stefani, "Family Affair" Mary J. Blige, "Who's That Girl" Eve i "Break Your Neck" Busta Rhymes. W 2001 roku Aftermath wydała ścieżkę dźwiękową do filmu "Hiphopowa myjnia", której największym przebojem był numer "Bad Intentions" Knoc-Turn'ala. Dodatkowo, Dr. Dre ze Snoopem zagrali główne role w filmie.
Filmowa kariera producenta sięga korzeniami roku 1996, kiedy wystąpił w reżyserowanym przez siebie filmie "Set It Off" ("Desperatki"). Dre następnie pojawił się w "Dniu Próby" (reż. Antoine Fuqua, 2001). Artysta traktuje występowanie w kinie jako hobby, pozostając skupionym na działalności wydawniczej i producenckiej.
Ostatnimi wielkimi odkryciami Andre są byli dilerzy 50 Cent i The Game. Wyprodukowany przez Dre'a kawałek "In Da Club" był jednym z największych hitów 2002 i sprawił, że debiut 50 Centa "Get Rich Or Die Tryin'" osiągnął niesamowity sukces komercyjny, sprzedając się w pierwszym tygodniu w oszałamiającej liczbie ponad 850 tys. egzemplarzy. Obecnie nad karierą rapera z G Unit Dre czuwa wspólnie z Eminemem, a cała trójka należy do najpopularniejszych osób w hiphopowej branży. Andre odpowiada w dużej mierze za olbrzymi sukces wydanego w Aftermath debiutu The Game "The Documentary", który ujrzał światło dzienne na początku 2005 r.
Premiera kolejnego solowego projekt Dre'a - "Detox" - jest odwlekana od 2003 r, głównie ze względu na pracę producenta nad beatami innych artystów z wytwórni Aftermath. Obecnie w wytwórni nagrywają także Eve, Busta Rhymes i Pharoahe Monch. Przez kilka miesięcy w szeregach labela byt także legendarny raper Rakim, który ostatecznie rozwiązał kontrakt bez nagrania żadnej płyty.
Długie są listy zasług, jakie hip-hop zawdzięcza Dre'owi, i nagród, w imieniu tych zasług przyznanych. Kreator trendów wielokrotnie byt pierwszym wspinającym się na nowy poziom, który inni producenci próbowali nlStępnie przez kilka lat osiągnąć. Nie do przecenienia jest także praca, jaką Dre włożył w kreowanie karier innych popularnych raperów. Każdy z kilkunastu wyprodukowanych przez Younga albumów sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy, a łącznie krążki te rozeszły się w ponad 80 milionach sztuk. Lata pracy zaowocowały międzynarodową popularnością - Dre był pierwszym rapowym artystą, którego twórczość spotkała się z wyjątkowo ciepłym odbiorem w rejonach wcześniej zamkniętych na rap, np. Europie Wschodniej, Japonii, Australii i Nowej Zelandii.

Single [UK] all time *628*/11 hits/6 Top10/#1 [0]/71 weeks
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Deep cover	Dr Dre introducing Snoopy Doggy Dogg	06.1992	-	57[3].Hot 100 Singles Sales	Solar/Epic 74 547	[Written by:André Young, Calvin Broadus, Jr., Colin Wolfe][produced by Dr. Dre][46[11].R&B; Chart]
Nuthin' but a "G" Thang	Dr Dre featuring Snoop Doggy Dogg	01.1993	31[3]	2[27]	Death Row 53 819	[platinum-US][Written by: Calvin Broadus/Leon Haywood][produced by Dr. Dre][1[2][26].R&B; Chart]
Fuck wit Dre Day (and Everybody's Celebratin')	Dr Dre featuring Snoop Doggy Dogg	05.1993	59[2]	8[20]	Death Row 53 827	[gold-US][Written by:André Young, Calvin Broadus, Colin Wolfe, David Spradley, Garry Shider, George Clinton][produced by Dr. Dre][6[20].R&B; Chart]
Let me ride	Dr Dre	09.1993	-	34[18]	Death Row 53 839	[Written by: Calvin Broadus/Andre Young][produced by Dr. Dre][34[17].R&B; Chart]
Who Am I (What's My Name)?	Snoop Doggy Dogg featuring Dr. Dre and Jewell	12.1993	20[8]	8[17]	Death Row 98 340	[gold-US][Written by: Andre Young, George Clinton, Gary Shider, Snoop Doggy Dogg, David Spradley][produced by Dr. Dre][8.R&B; Chart]
Keep their heads ringin'/Take a hit [Mack 10]	Dr Dre	03.1995	25[13]	10[20]	Priority 53 188	[gold-US][Written by: Angie Stone, G. Chisholm, C. Cooks,A. Young, James E. Anderson, S. Robinson,S. Anderson][produced by Dr. Dre and Sam Sneed][10[20].R&B; Chart][piosenka z filmu "Friday"]
Natural Born Killaz	Dr Dre	04.1995	45[5]	-	Death Row 98 185	[Written by:Dr Dre/Ice Cube][produced by Dr. Dre and Sam Sneed]
U Better Recognize	Sam Sneed featuring Dr. Dre	03.1995	-	-	Death Row 98 168	[Written by:Sam Sneed, Barney Rubble][produced by Sam Sneed][48[14].R&B; Chart]
California love/How do u want it	2Pac featuring Dr. Dre and Roger Troutman	06.1996	6[17]	1[2][24]	Death Row 854652	[2x-platinum-US][silver-UK][Written by: Joe Cocker/Tupac Shakur/Chris Stainton/Larry Troutman/Roger Troutman/Andre Young][produced by Dr Dre/Johnny J][1[33].R&B; Chart]
No diggity/Billie Jean	Blackstreet featuring Dr. Dre and Queen Pen	10.1996	9[25]	1[4][31]	Interscope 97 007	[platinum-US][platinum-UK][Written by: Andre Young/Chauncey Hannibal/Teddy Riley/William Stewart/Lynise Walters/Richard Vick/Bill Withers][produced by Teddy Riley/William Stewart][1[4][24].R&B; Chart]
Been There, Done That	Dr. Dre	11.1996	-	-	Aftermath	[Written by: Dr. Dre, Bud'da, J-Flexx][produced by Dr. Dre, Bud'da][19[13].R&B; Chart]
Puppet Master	Soul Assassins featuring Dr. Dre and B-Real	03.1997	-	-	Columbia 78 518	[73[8].R&B; Chart]
Game Over	Scarface featuring Dr. Dre, Ice Cube and Too $hort	03.1997	-	-	Rap-A-Lot	[73[2].R&B; Chart]
Zoom	Dr Dre & LL Cool J	07.1998	15[11]	-	Aftermath 95025	[Written by:Aqil Davidson/William Randall Debarge/Anton Hollins/Etterlene Jordan/David Porter/Markell Riley/Teddy Riley/James Todd Smith/Chris Taylor/Pharrell Williams/David Wynn/Andre Young][produced by Dr Dre/Chris Taylor][52[7].R&B; Chart]
Ghetto Fabulous	Ras Kass featuring Dr. Dre and Mack 10	10.1998	-	-	Priority 53 453	[56[7].R&B; Chart]
Guilty conscience	Eminem feat Dr Dre	08.1999	5[8]	-	Atermath 97097	[silver-UK][written by Eminem, Dr. Dre][produced by Dr. Dre and Eminem ][56[9].R&B; Chart]
Still D.R.E./Xxplosive	Dr Dre feat Snoop Dogg	11.1999	6[17]	93[5]	Aftermath 497192	[platinum-UK][Written by: Melvin Bradford/Shawn Carter/Scott Storch/Andre Young][produced by Dr. Dre & Mel-Man][32[20].R&B; Chart]
Fuck You	Dr Dre featuring Snoop Dogg and Devin the Dude	02.2000	-	-	Aftermath	[61[20].R&B; Chart]
Xxplosive	Dr Dre featuring Hittman, Kurupt, Nate Dogg and Six-Two	04.2000	-	-	Aftermath	[Written by: Dr. Dre, Nate Dogg, Kurupt][produced by Dr. Dre & Mel-Man][51[20].R&B; Chart]
What's the Difference	Dr Dre featuring Xzibit and Eminem	04.2000	-	-	Aftermath	[produced by Dr. Dre & Mel-Man,Lord Finesse][76[5].R&B; Chart]
Next episode/Bad Guys Always Die	Dr Dre featuring Kurupt, Snoop Dogg and Nate Dogg	05.2000	3[51]	23[20]	Aftermath 497333	[gold-UK][Written by: Hittman,Ms. Roq,Snoop Dogg,Dr. Dre,Nate Dogg,David McCallum][produced by Dr. Dre & Mel-Man][11[23].R&B; Chart]
Hello	Ice Cube featuring Dr. Dre and MC Ren	06.2000	-	-	Lench Mob	[Written by: Calvin Broadus, O'Shea Jackson, Jr., Marshall Mathers, Melvin Bradford, L.T. Patterson, Andre Young][produced by Dr. Dre ][50[14].R&B; Chart]
Bitch Please II	Eminem featuring Dr. Dre, Nate Dogg, Snoop Dogg and Xzibit	07.2000	-	-	Web/Aftermath	[61[20].R&B; Chart]
Let's Get High	Dr Dre featuring Kurupt, Hittman and Ms. Roq	11.2000	-	-	Aftermath	[72[12].R&B; Chart]
Forgot about Dre/Bad Guys Always Die	Dr Dre feat. Eminem	01.2001	7[40]	25[20]	Interscope 4973412	[gold-UK][Written by: Melvin Bradford/Marshall Mathers/Andre Young][produced by Dr. Dre & Mel-Man][14[20].R&B; Chart]
Fast Lane	Bilal featuring Dr. Dre and Jadakiss	08.2001	-	119[2]	Moyo 497624	[Written by: Bilal Oliver, Damu Mtume Fa Mtume, Michael Flowers][produced by Dr. Dre][41[11].R&B; Chart]
The wash	Dr Dre Feat Snoop Dogg X	11.2001	-	107[7]	album cut	[Written by: Calvin Broadus, André Young, Mark Jordan][produced by Dr. Dre, DJ Pooh][43[17].R&B; Chart]
Put It on Me	Dr Dre with DJ Quik, featuring Mimi	11.2001	-	-	Priority	[produced by Dr. Dre, DJ Premier, Rockwilder, The Neptunes, Sean "Puffy" Combs, DJ Shok, DJ Muggs, Donald XL Robertson,Jay E][62[20].R&B; Chart][piosenka z filmu Training Day]
Bad intentions	Dr Dre feat Knoc-Turn' Al	12.2001	4[36]	106[13]	Interscope 4973932 [UK]	[Written by: E Mollet/R Harbor][produced by Mahogany Music, Dr.Dre][33[20].R&B; Chart]
Knoc	Knoc-Turn'al/Dr Dre & Missy Elliott	03.2002	-	98[3]	LA Confidential 67 290	[Written by: Missy Elliott/Royal Harbor/Francis Palacios/Ross Sloan/Andre Young][produced by Dr Dre/Prophecy Entertainment][67[8].R&B; Chart]
Symphony in X Major	Xzibit featuring Dr. Dre	01.2003	-	-	Loud 79 838	[Written by: Alvin Joiner,Andre Young][produced by Rick Rock][63[15].R&B; Chart]
Girl I'm A Bad Boy	Fat Joe & P.Diddy featuring Dr. Dre	09.2003	-	122[1]	Bad Boy	[69[10].R&B; Chart]
Encore	Eminem featuring Dr. Dre and 50 Cent	11.2004	116[3]	25[15]	Shady 003836	[Written by: Mark Batson/Mike Elizondo/Curtis Jackson/Marshall Mathers/Che Pope/Andre Young][produced by Dr. Dre, Mark Batson][48[17].R&B; Chart]
Crack A Bottle	Eminem featuring Dr. Dre and 50 Cent	01.2009	4[21]	1[1][17]	Interscope CATCO 147711332 [UK]	[2x-platinum-US][silver-UK][Written by: M. Mathers, C. Jackson, A. Young, D. Parker, M. Batson, T. Lawrence, J. Renard][produced by Dr. Dre][60[10].R&B; Chart]
Old Time's Sake	Eminem featuring Dr. Dre	05.2009	61[3]	25[2]	Shady	[Written by:M. Mathers, A. Young, M. Batson, D. Parker, T. Lawrence][produced by Dr. Dre, Mark Batson][115.R&B; Chart]
Hell Breaks Loose	Eminem featuring Dr. Dre	12.2009	-	29[1]	Shady	[Written by:M. Mathers, A. Young, M. Batson, D. Parker, T. Lawrence][produced by Dr. Dre, Mark Batson]
Kush	Dr. Dre featuring Snoop Dogg and Akon	11.2010	57[11]	34[17]	Interscope CATCO 170881110 [UK]	[Written by:Khalil Abdul-Rahman/Andre Young/D.Tannenbaum/A.Ransom/B.Honeycutt/A.Young/A.Johnson II/M.Jones III/Calvin Broadus/Aliaune Thiam][produced by DJ Khalil][43[17].R&B; Chart]
I Need a Doctor	Dr. Dre featuring Eminem and Skylar Grey	02.2011	8[28]	4[20]	Interscope USUM 71029033 [UK]	[2x-platinum-US][gold-UK][Written by: Andre Young, Marshall Mathers, Holly Hafermann, Alex Grant][produced by Alex da Kid]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Chronic	Dr Dre	01.1993	43[36]	3[88]	Death Row 57 128	[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Dr. Dre][1[105].R&B; Chart]
Concrete roots-Anthology	Dr Dre	10.1994	-	43[8]	Hitman 51 170	[produced by Dr. Dre][14[11].R&B; Chart]
First round knock out	Dr Dre	06.1996	-	52[5]	Triple X 51 126	[produced by Dr. Dre,Cold 187um,Chris "The Glove" Taylor][18[8].R&B; Chart]
2001	Dr Dre	11.1999	4[202]	2[94]	Aftermath 90 486	[6x-platinum][4x-platinum-UK][produced by Dr Dre/Mel-Man][1[91].R&B; Chart]
The chronical-The best of the works	Dr Dre	12.2001	172[1]	-	Death Row 239419
Detox-Millenium of Aftermatch	Dr Dre	07.2005	183[1]	-	-
From Compton to Longbeach	Snoop Doggy Dogg And Dr. Dre	10.2005	159[1]	-	-
Compton	Dr. Dre	08.2015	1[1][12]	2[16]	Interscope 0602547530653 [UK]	[gold-US][gold-UK][produced by Dr. Dre , Focus... ,Dontae Winslow, DJ Dahi, Free School, Dem Jointz ,Bink ,DJ Khalil, Best Kept Secret, D.R.U.G.S Beats, Trevor Lawrence, Jr., Cold 187um ,Curt Chambers, Neff-U ,Cardiak, DJ Premier, DJ Silk, Mista Choc ]