Amon Amarth

Amon Amarth - grupa muzyczna powstała w Szwecji w miejscowości Tumba w 1992 roku grająca melodic death metal. Nazwa grupy wywodzi się od tolkienowskiej Góry Przeznaczenia (w języku Sindarin: Amon Amarth). Zespół nawiązuje w swoich tekstach do mitologii skandynawskiej oraz podbojów Wikingów i ich walki.
Pierwotnie zespół nazywał się Scum. W 1988 roku, Scum wydał jedyne swoje demo. W 1992 roku nazwa grupy została zmieniona na Amon Amarth i już nigdy nie uległa zmianie. Zespół nagrywał dema i grał lokalne koncerty, dochodziło także do częstych zmian składu.
W 1996 roku Pulverized Records wydał ich MCD Sorrow Throughout the Nine Worlds. Szwedzi szybko stali się rozpoznawalni w metalowym podziemiu, zyskali również kontrakt z renomowaną wytwórnią Metal Blade Records. W 1998 roku zostaje nagrany debiutancki album Once Sent from the Golden Hall. Szwedzi koncertują z takimi zespołami, jak Deicide, Six Feet Under, czy Brutal Truth.
W tym samym roku perkusista Martin Lopez odchodzi od zespołu i dołącza do Opeth. Jego miejsce zajmuje Fredrik Andersson (wcześniej w A Canorous Quintet). To jak do tej pory ostatnia zmiana składu w szeregach death metalowców.
Zespół nagrywa kolejne dwa albumy: The Avenger (1999) i The Crusher (2001). W przeciągu dwóch lat dzielących te wydawnictwa Amon Amarth koncertuje po Europie dzieląc scene z takimi grupami jak Marduk, Vader, czy Morbid Angel.
W 2002 roku wyruszają w trasę po USA. W tym samym roku wydana zostaje czwarta płyta Szwedów zatytułowana Versus the World. W ramach promocji zespół odbywa 3 trasy po Ameryce Północnej i 2 po Europie. W 2004 roku ukazuje się Fate Of Norns. Zawiera on jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów grupy: "The Pursuit Of Vikings", do którego powstał teledysk. Amon Amarth po raz kolejny rusza w trasę, promując album w Ameryce Północnej i Europie, odwiedzając także nowe miejsca jak Islandia, Polska, Chorwacja, Irlandia. Gra również na Wacken Open Air Festival. Rok później ukazuje się pierwsze DVD zespołu Wrath of the Norsemen, zawierające tzy płyty z pełnym zapisem pięciu koncertów.
W 2006 roku Szwedzi nagrywają kolejny, szósty album studyjny, With Oden on Our Side. W listopadzie tego samego roku wraz z Wintersun i Týr koncertują po Europie, zaś w grudniu odbywają trase po USA wraz z Children Of Bodom, Sanctity i Gojira. W następnym roku również odbywają koncerty w Europie i Ameryce Północnej.
W styczniu 2008 roku death metalowcy wyruszają w trase po Australii i Nowej Zelandii. 12 lipca grają na Masters Of Rock Festival w Czechach. W tym samym roku zostaje wydany Twilight of the Thunder God. Album zbiera bardzo dobre recenzje, zostaje również wybrany albumem miesiąca w kilku renomowanych gazetach, min. "Rock Hard" (Niemcy), czy "Metal Hamme" (Niemcy). Zespół wyrusza w trase po Ameryce Północnej (1 października - 21 października) oraz w europejską trase nazwaną Unholy Alliance Part III Tour wraz z grupami: Slayer, Trivium i Mastodon (27 października - 27 listopada). W marcu 2009 roku planowana jest trasa po Europie wraz z Obituary, Legion Of The Damned i Keep Of Kallesin w ramach Full Of Hate Festival. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Twilight Of The Thunder God	Amon Amarth	09.2008	116[3]	21[4]	Metal Blade 3984-14693-1	-
Surtur Rising	Amon Amarth	04.2011	146[2]	20[5]	Metal Blade 03984150062	-
Deceiver Of The Gods	Amon Amarth	07.2013	67[1]	9[8]	Metal Blade 3984-15199-2	-
Jomsviking	Amon Amarth	04.2016	38[3]	3[6]	Metal Blade / Columbia 88875060651	-

Sarina Paris

Sarina Paris (urodzona 22 grudnia 1973r)  jest kanadyjską  piosenkarką dance-pop i autorką tekstów, znana z międzynarodowego klubowego hitu "Look at Us" (2000) i "Just About Enough" (2001).
Urodzona 22 grudnia 1973 roku,  jest włoskiego pochodzenia, a dorastała w Toronto, w Kanadzie , w robotniczej rodzinie, która pochodziła z Włoch. Ona wróciła do Włoch w 1996 roku, po tym jak zmarła jej matka  w celu nawiązania kontaktu ze swoimi korzeniami.
W 1995 roku został wydany w Kanadzie jej debiutancki utwór  "Mystery Man" . W 1996 roku została odkryta przez włoskiego menedżera i producenta Vince Tempera (Kill Bill). Zaprosił ją, aby została członkinią Gam Gam Project wraz producentami Maxem Monti i Mauro Pilato w Rimini, Włochy, gdzie  uczą włoskie dzieci   śpiewania w języku angielskim.

Rok później przeniosła się do Mediolanu, gdzie pracowała jako recepcjonistka w wydawnictwie muzycznym, gdzie została odkryta przez Charlie Marchino i Nico Spinosę z włoskiego oddziału EMI   i rozpoczęła karierę nagraniową. Jej debiutancki singiel "Look at Us", znalazł się na liście Billboard Hot 100 w 2001 roku,  ale nie dotarł  do Top 40. Stał  się również klubowym hitem na arenie międzynarodowej.   W wyniku tego sukcesu,  podpisała kontrakt w USA z wytwórnią Priority Records .

W 2001 roku ukazał się jej debiutancki album, Sarina Paris, złożony z piosenek jej współautostwa, z wyjątkiem covera Cyndi Lauper  " True Colors ".  W jednym z wywiadów powiedziała, że album był "niezbyt intelektualny, tylko muzyka może cię uszczęśliwić i czujesz się dobrze" i   "Chciałem stworzyć album, który dzieci mogły posłuchać z rodzicami. Utwory, przyktórych dzieci mogły bawić się i tańczyć razem z nimi". Otrzymywał informację od swojej 14-letniej siostrzenicy, gdy pisała i nagrywała piosenki. Rzeczywiście, wytwórnia za cel uznała grupę kobiet od 12- do 25-lat.
 Nagranie "Just About Enough" zostało wydane jako ekskluzywny singiel klubowy.  Kolejny utwór taneczny, "This Is My Life", występuje wyłącznie na kanadyjskiej kompilacji dance Euro Mix 5 , SPG Records. W 2000 roku "Do You Love Somebody" został wydany wyłącznie na kompilacji Dancemania X7 w Japonii pod szyldem wytwórni Toshiba / EMI .


Paris koncertowała z La Toyą Jackson na Hawajach w maju 2004. Jej kariera muzyczna od tamtej pory w większości zopstała zawieszona, choć wydała nową piosenkę, "You Are My Valentine", dostępną tylko na EuroBeats Vol. 3.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Look At Us	Sarina Paris	02.2001	-	59[20]	Playland 38 721	[written by C. Marchino, R. Parisi][produced by Charlie Marchino]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sarina Paris	Sarina Paris	06.2001	-	167[1]	Playland 50 175	[produced by Charlie Marchino]

Twila Paris

Twila Paris Wright urodziła się 28 grudnia 1958 roku. Jest wokalistką, pianistką i autorką tekstów. Łącznie wydała 28 albumów. Trzykrotnie, przez Stowarzyszenie Muzyków Gospel została okrzyknięta wokalistką roku. Wiele spośród jej utworów takich jak „He is exalted” czy „We bow down” znalazło się w kościelnych śpiewnikach. Fani uważają ją za współczesną „hymnopisarkę”.
Twila pochodzi z Arkansas. Jej dziadkowie byli wędrownymi kaznodziejami, organizatorami spotkań ewangelicznych na świeżym powietrzu i założycielami kościołów. Jej ojciec był zarówno muzykiem, jak i liderem młodzieżowej misji. Wiara zaszczepiona przez rodzinę bardzo mocno wpłynęła na życie Twili.
Jako dziecko wydała swój pierwszy album, Little Twila Paris, w roku 1965. Album zawierał utwory zaczerpnięte ze śpiewania ze swoją rodziną podczas ewangelizacyjnych wystepów.

Paris wydała swój pierwszy pełny album, Knowin' You're Around, w 1981 roku, a po drodze pisała książki, realizowała nagrania muzyczne dla dzieci i  tworzyła pieśni religijne.

W latach 1980 i 1990-tych, Paris wydaje głównie współczesne chrześcijańskie piosenki pop. Jednak w ostatnich latach,  skupiła się na nagrywaniu nowych wersji niektórych  standartów muzyki christian i pisaniem nowej  muzyki worship , rodzaju chrześcijańskiej muzyki obrzędowej (sakralnej) będący nowoczesną odmianą gatunków gospel i spiritual.. Jej album 2005 He Is Exalted: Live Worship zawiera wiele ulubionych piosenek powszechnie stosowanych podczas nabożeństw . Jej pieśń "He Is Exalted" została wykorzystana w kościołach w Brazylii, Paris  ponownie nagrała ją w tłumaczeniu na język portugalski. Ta wersja znajduje się na jej   albumie Sanctuary. Sanktuarium z 1992r ,który zdobył  GMA Praise & Worship Album of the Year, a w 1995 roku,  jej piosenka "God Is In Control" zdobyła GMA Song of the Year. Zdobyła pięć GMA Dove Awards i trzy American Songwriter Awards.

Związana przez większą część swojej kariery z Star Song Communications , EMI włączyła jej wytwórnię Sparrow Records w 1996 roku, przed tym jak jej kontrakt zakończył  się po roku 2003. W 2005 roku nagrała w wytwórni  Integrity Music,He Is Exalted: Live Worship.

Paris wydała Small Sacrifice 26 grudnia 2007 roku, która był  dostępny tylko za pośrednictwem jej strony internetowej oraz w Lifeway Christian Stores. Ten album połączył dwie części jej kariery poprzez uwzględnienie zarówno piosenek pop / adult contemporary  i oryginalnych kompozycji praise and worship. Jej pierwszym singlem z albumu  był utwór "Live to Praise". Small Sacrifice został  dopuszczony do szerszej dystrybucji przez Koch Records w dniu 24 lutego 2009 r.

W latach 1980 i 1990-tych, Paryż intensywnie koncertowała.  Po nagraniu swojego pierwszego przeboju numer 1, zaczęła organizować własne trasy koncertowe z takimi wybitnymi artystami   jak Wayne Watson , Clay Crosse , Phil Keaggy , Avalon , Aaron-Jeoffrey , Fernando Ortega i Out of Grey .  W latach 2000  ,   nadal koncertuje, ale nie tak intensywnie. W ciągu ostatnich kilku lat, Paris dołączała do Steve Greena , Wayne Watsona , Larnelle Harris i Michaela Cardsa w Christian Classics Tour. 

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Where I Stand	Twila Paris	04.1996	-	87[9]	Sparrow 51518	-
Perennial: Songs for the Seasons of Life	Twila Paris	05.1998	-	129[4]	Sparrow 51627	-
True North	Twila Paris	10.1999	-	112[5]	Sparrow 51690	-

Prefuse 73

Prefuse 73 (wł. Guillermo Scott Herren) jest producentem oraz artystą hiphopowym i IDM, aktualnie mieszkającym w Barcelonie i wydającym utwory dla wytwórni Warp Records. Herren tworzy muzykę pod różnymi pseudonimami, z których najbardziej znane to Prefuse 73 (pod którym wydaje utwory w stylu glitch), Savath and Savalas, Delarosa and Asora i Piano Overlord. Swoją karierą zaczął od bycia DJ-em w MJQ, małym klubie nocnym w Atlancie. Pod nazwą Prefuse 73 ukrywa się Guillermo Scott Herren, niezwykle ciekawy, eksperymentujący producent rodem z Atlanty. Niedawno wydał on czwartą już płytę "Surrounded by Silence", na której konsekwentnie realizuje własną, oryginalną wizję hip-hopu. Pseudonim Prefuse 73 pochodzi od fascynacji Herrena pre-fusion jazzem z lat 1968-73. Wiele utworów, które ceni i wykorzystuje jako inspiracje w swojej muzyce, powstało właśnie wtedy. Był to czas wyszukiwania i integracji nowych brzmień pochodzących z różnorakich elektrycznych, obcych i nietypowych instrumentów, czas duchowego rozbudzenia. Według Herrena nie istnieje żaden inny okres, który zaowocowałby tak piękną, rozszerzającą umysł muzyką. W ten nurt wpisuje się jego credo, podróżowanie między różnymi stylami, by ukazać pełne spektrum hip-hopu. Herren dąży do tego, manipulując dźwiękami na atomowym poziomie, podążając od brzmień Rhodes piana, przez ciężkie bębny, pociętą elektronikę po modyfikowanie składni wokali MC. Podkreśla, iż muzyka Prefusa to od początku do końca hip-hop, jednakże słuchając jego płyt, to elektronika wysuwa się na pierwszy plan. Tnąc i zapętlając sample, przetwarza je w rytmiczne instrumenty z precyzją znaną z Aphex Twin czy Autechre. Ta inteligentna, pomysłowa elektronika stanowi punkt wyjścia do pierwotnego hip-hopowego rytmu. Dodatkowo wzbogacone o pocięte wokale, zapętlone w nieskończoność klawisze i smyczki, często przekształcają się w zaskakująco melodyjne utwory, które przywodzą na myśl dokonania Tortoise, To Rococo Rot czy Four Tet. Prefuse sięga do samych korzeni hip-hopu, modyfikuje go na swój niepowtarzalny sposób, tworząc hip-hopowe produkcje przyszłości.
Scott Herren wyrósł z takiej kultury (słuchał m.in. Fat Boys, Kurtis Blow). Jak wspomina, ważnym momentem było zapoznanie się z twórczością Bad Brains - odtąd stopniowo rozszerzał swoje horyzonty, starał się być otwartym na wszelkie style. Fascynacja elektroniką zaczęła się wraz z Mouse on Mars i Squarepusherem. Według Herrena, ich muzyka nasycona była hip-hopem, od którego nie da się uciec. Stąd jego pomysły na ukazanie go w nowym świetle, przy pomocy nowych, zgoła nietradycyjnych środków. Scott nie lubi jednak korzystać z komputerów. Czuje się wtedy uwięziony przez myszkę i ekran. Preferuje samplery, które traktuje jak zwykły instrument. Swoją muzykę tworzy w ciekawy, aczkolwiek prosty sposób. Zbiera beaty i bębny, łączy je ze sobą i losowo sekwencjonuje. Wtedy jeszcze nie myśli o konkretnym kształcie utworów. Dopiero z zupełnego chaosu zaczyna się coś wyłaniać. Jeżeli za pierwszym razem nie udaje mu się zrozumieć tego, co powstało, to znaczy, że jest to dobre. Pomysły czerpie przede wszystkim ze starszych nagrań, których słucha dużo częściej niż nowości (choć przyznaje się do znajomości nowych płyt m.in. Jaga Jazzist, Four Tet czy Jesu). Herren ma bardzo specyficzne podejście do pracy z MC, starając się wtłaczać ich indywidualność w ramy brzmienia Prefuse. Jak sam mówi, używa MC jako kolejną warstwę muzyki. Ich słowny przekaz nie jest aż tak ważny, docenia raczej głos, traktując go jako dodatkowy instrument. Pomimo, iż twierdzi, że w hip-hopie równie ważne są słowa i podkłady, które nie mogą istnieć bez siebie, bywa oskarżany o dewaluowanie roli MC.
Scott Herren nagrał dotychczas jako Prefuse 73 cztery płyty. Debiutował w 2001r. wraz z "Vocal Studies + Uprock Narratives" wydanego przez wytwórnię Warp. Ta kombinacja mocnego, instrumentalnego hip-hopu i pociętej, pomysłowej elektroniki przyniosła mu duże uznanie i rozbudziła oczekiwania. Zaspokoił je w 2003r. doskonale przyjęty album "One Word Extinguisher", na którym Herren pokazał szeroki wachlarz emocji, zazwyczaj obcych temu rodzajowi muzyki. Suplementem do tej płyty był wydany w tym samym roku "Extinguished: Outtakes, Alternate Takes and Beats". Znalazły się tam 23 utwory trwające w sumie zaledwie 37 minut. Mini-suity, będące wariacjami na tematy z płyty matki, trwały nieco ponad minutę, by dać słuchaczowi ideę utworu i uciec. W marcu 2005r. ukazała się jego najnowsza produkcja "Surrounded by Silence". Prefuse 73 to jednak nie jedyny projekt Scotta Herrena. Ukrywa się on także za pseudonimami Delarosa & Asora oraz Savath & Savalas.
Delarosa & Asora to jego najbardziej elektroniczne dziecko. Ma na koncie płyty "Sleep Method Suite" (1997r.) oraz "Agony, Pt.1" (2001r.) pełne inteligentnej elektroniki oraz rozciągniętych melodii, w które wpisują się elektryczne sygnały. Tutaj nawet gęste, chaotyczne programowanie może być piękne. Rok 2001 był bardzo aktywnym dla Herrena. Wtedy ukazały się płyty jego trzech formacji. Ostatnią była "Folk Songs for Trains, Trees and Honey" projektu Savath & Savalas. Było to abstrakcyjne połączenie stylistyki post-rocka z inteligentną muzyką elektroniczną, pełne wszechobecnych perkusyjnych beatów i atonalnych gitar. Kolejna płyta "Apropa`t" z 2004r. była efektem wyjazdu Herrena do Hiszpanii. Będąc dzieckiem Kubanki i Katalończyka, opuścił na pewien czas Stany, by poznać kraj swego ojca w poszukiwaniu etnicznej identyfikacji. W Barcelonie poznał wokalistkę Eve Puyuelo, a z ich współpracy powstała płyta sięgająca brzmieniami od hiszpańskiego folku, przez brazylijską psychodelię aż po kubański jazz.
Współpraca jest integralną częścią hip-hopowej kultury Najnowsza płyta Prefuse 73 "Surrounded by Silence" to produkcja zarazem nietypowa, jaki i wpisująca się w logikę jego nagrań. Herren zaprosił na nią takich wykonawców jak z jednej strony The Books, Aesop Rock, Ghostface, El-P, Masta Killa czy GZA, a z drugiej Kazu z Blonde Redhead, Broadcast czy Tyondai Braxton. Lista jest bardzo długa, lecz mimo tak wielkiego grona, płyta nie brzmi jak kompilacja, zawsze na wierzch przebija się spajający duch Prefuse 73. Ten album jest jak radiostacja jego umysłu, zestaw, który chciałby na co dzień słyszeć w radio. Jego świadomym celem było zebranie ludzi z różnych muzycznych klimatów, zderzenie ich w nowych połączeniach, mających przynieść interesujące efekty. Ponieważ to właśnie współpraca jest integralną częścią hip-hopowej kultury. Jego niezliczone pomysły ciągle wirują, tempa nachodzą na siebie, pętle tasują się z precyzją zegarmistrza.
Z jednej strony mamy typowe hip-hopowe utwory z wybijająca się rolą MC. Z ich grona wybrany został singiel "Hideyaface" z Ghostface i El-P. To jedni z ulubionych MC Herrena, reprezentujący dwa odmienne obozy rymowania. Jednakże, biorąc pod uwagę ich możliwości, to spore rozczarowanie. Nie udało się wytworzyć potrzebnej w tego typu duetach chemii, a powstały utwór pozostał bardzo bezbarwny. O wiele lepiej poradził sobie Aesop Rock w "Sabbatical with Options" czy Masta Killa i GZA w "Just the Thought". Ale to chyba jedyny słaby punkt tej płyty. Z drugiej strony stoją niezwykłe połączenia elektronicznych połamańców z wspaniałymi, ciągnącymi się, melodyjnymi fakturami, które stanowią o sile tej płyty. Utwory takie jak "Pastel Assassins" i "It`s Crowded" z siostrami Dehaza błyszczą precyzją i skomplikowaniem elektronicznych cięć, a jednocześnie pozostawiają melodyjne lśnienie. Niezwykłą perełką jest "Pagina Dos" z The Books, który rozpoczyna się brzdąkaniem banjo niczym z upalnego, wiejskiego lata, by nagle wpisać się w perfekcyjny rytm i snujący się, wywołujący dreszcze wokal. Gdy dodać do tego kilka czysto instrumentalnych zmagań Herrena jak "Expressing Views is Obviously Illegal", "Gratis" czy "Rain Edit Interlude", można powiedzieć, że płyta niemalże nie ma słabych punktów. A co najważniejsze, słuchając jej, nie sposób się nią znudzić. Bez przerwy się zmienia, wędrując od czystego hip-hopu po elektronikę.
Scott Herren zaprosił do nagrania więcej gości, powstało ok. 40 utworów. Początkowo płyta miała się ukazać na dwóch krążkach, jednak po interwencji Warp`a możemy spodziewać się drugiej części na wzór "Extinguished". Jest na co czekać, gdyż pojawią się tam m.in. Tunde z TV on the Radio, Diplo, Madlib czy Four Tet.
Najbliższy rok będzie dla Herrena bardzo pracowity. Po pierwsze, na wydanie czekają pozostałe utwory powstałe w sesji "Surrounded by Silence". Po drugie, światło dzienne ujrzy nowa płyta Savath & Savalas. Wreszcie po trzecie, Herren finalizować będzie swój najnowszy projekt Piano Overlord, wydawany przez Chocolate Industries. Był on nagrywany sporadycznie przez ostatnie dwa lata. Słowem-kluczem jest na nim pianino. Herren chce stworzyć płytę używając jedynie pianin, wurlitzerów i innego rodzaju niesyntetycznych klawiszy, które imitować mają także dźwięki gitar, basu, syntezatorów etc. Do tego dodany ma być podkład perkusji i prostych beatów. To eksperyment mający połączyć edytowanie sampli znane z Prefuse 73 z użyciem instrumentów i wokali pochodzącym z Savath & Savalas. Dodatkowo, jest to pierwszy tak wyraźnie zaangażowany politycznie projekt Herrena. Ma być to swego rodzaju opowieść imigranta z Kuby przybywającego do Stanów - jego odpowiedź na politykę wobec wyspy. Pewne polityczne akcenty pojawiają się także na najnowszej płycie Prefuse. Jej tytuł oraz tytuły niektórych utworów wyraźnie nawiązują do sytuacji w Stanach po wyborach prezydenckich. Tak więc pozostaje tylko czekać na ten i następne albumy wychodzące spod ręki Scotta Herrena. Z pewnością zdoła nas jeszcze nie raz zaskoczyć i zachwycić swoim oryginalnym podejściem do muzyki hip-hopowej i nie tylko.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Estrocaro EP	Prefuse 73	10.2000	-	-	Warp WAP134 [UK]	-
Wylin Out	Prefuse 73	.2002	-	-	Chocolate Industries CHLT 030	[produced by Prefuse 73]
Hideyaface	Prefuse 73 feat. Ghostface & El-P	03.2005	152[1]	-	Warp WAP 186	-
The Class Of 73 Bells	Prefuse 73 Feat. School Of Seven Bells	09.2007	-	-	Warp WAP 226 [UK]	[written by John Stanier, Roberto C. Lange, SVIIB, Guillermo S. Herren][produced by Prefuse 73]
The Forest Of Oversensitivity EP	Prefuse 73	06.2009	-	-	Warp WAP 271 [UK]	[written by Guillermo S. Herren][produced by Roberto C. Lange, Guillermo S. Herren]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Vocal Studies + Uprock Narratives	Prefuse 73	06.2001	-	-	Warp WARP cd83	[produced by Scott Herren]
One Word Extinguisher	Prefuse 73	05.2003	-	-	Warp WARP 105	[produced by Scott Herren][14.Top Electronic Albums]
Surrounded by Silence	Prefuse 73	03.2005	-	-	Warp WARP 129	[produced by Scott Herren][8.Top Electronic Albums]
Security Screenings	Prefuse 73	02.2006	-	-	Warp WARP 140 [UK]	[21.Top Electronic Albums]
Preparations	Prefuse 73	10.2007	-	-	Warp WARP 158	[produced by Scott Herren]
Everything She Touched Turned Ampexian	Prefuse 73	04.2009	-	-	Warp WARP 179	[produced by Scott Herren][15.Top Electronic Albums]

Prefab Sprout

Grupa brytyjska. Powstała w 1977 w Consett z inicjatywy Paddy'ego McAloona - voc, g. Pierwszych nagrań dokonała w 1982 i 1983 (singel Lions In My Own Garden dla własnej firmy Candle oraz czwórka "Prefab Sprout" dla Kitchenware). Sukces odniosła dwa lata później. Oprócz lidera występowali w niej wówczas Wendy Smith - voc, Martin McAloon - b i Neil Conti - dr (zastąpił Daniela Jonesa-dr).
W okresie debiutu Prefab Sprout uważano za zespół punkrockowy. Na płytach grupa przedstawiła jednak piosenki, które nie miały nic wspólnego z hałaśliwą muzyką wykonawców z kręgu The SEX PISTOLS. Paddy McAloon, twórca repertuaru kwartetu, zwracał się stopniowo ku subtelnym balladom aranżowanym m.in. na instrumenty smyczkowe. W tekstach utworów oddawał hołdy gwiazdom muzyki soul (piosenka When The Angels dedykowana Marvinowi Gay'e) i country (Faron Young).
Do współpracy w studiu pozyskał m.in. Thomasa DOLBY'EGO, Pete'a Townshenda (partia gitary w Hey Manhattan!) i Steviego Wondera (partia harmonijki w Nightingales). Popularność zapewniły grupie piosenki Lions In My Own Garden, The Devil Has All The Best Tunes, When Love Breaks Down, Appetite, The King Of Rock'n'Roll.


Subtelne narracje i refleksje tekstów Paddy'ego McAloona łączące wyobraźnię Boba Dylana z dosadnością Elvisa Costello uczyniły z Prefab Sprout jedną z najciekawszych popowych grup lat 80-tych.
Zespół powstał w 1982 w składzie: Paddy McAloon (ur. 7.06.1957 w Durham, Anglia; gitara, śpiew), Martin McAloon (ur. 4.01.1962 tamże; bas), Wendy Smith (ur. 31.05.1963 tamże; śpiew, gitara) i Neil Conti (ur. 12.02.1959 w Londynie, Anglia). Po nagraniu własnym sumptem singla "Lions In My Own Garden" Paddy zwrócił uwagę niezależnej wytwórni Kitchenware.
Efektem była rosnąca popularność grupy na listach alternatywnych i album Swoom zaprezentowany szerokiemu gronu odbiorców. Płytę cechowały częste zmiany akordów i większe zainteresowanie wykonawców tekstami niż melodią. Wydany w tym samym roku singel "When Love Breaks Down" nie zyskał uznania nabywców małych krążków, podobnie jak jego druga wersja zrealizowana przez Thomasa Dolby'ego.
Gdy w 1985 ukazał się drugi album, Steve McOueen, zespół był już jednak faworytem mediów, a Paddy'ego MacAloona traktowano z wręcz przesadną estymą. Płyta wzbudziła zachwyt krytyków, melodie i fascynujące teksty trafiły do licznych odbiorców, a trzecia edycja "When Love Breaks Down" stała się wreszcie przebojem. W USA longplay wydano pod tytułem Two Wheels Good. Odniósł tam wielki sukces, podobnie jak dedykowany pieśniarzowi country Faronowi Youngowi singlowy temat "Goodbye Lucille # 1" (w USA pod tytułem "Johnny Johnny").
Światowy sukces odniósł wydany w 1988 album From Langley Park To Memphis prezentujący pełną kompozytorską dojrzałość Paddy'ego McAloona. Wzbogacone instrumentami smyczkowymi tematy nawiązywały do najlepszych dokonań doby przedrock'n'rollowej ("Nightingales", melodramatyczne "Nancy (Let Your Hair Down For Me"), "The Venus Of The Soup Kitchen"). Zespół zdobył renomę pozwalającą mu zapraszać do udziału w nagraniach gwiazdy pierwszej jasności (Stevie Wonder w harmonijkowej partii w "Nancy", Pete Townshend w "King Of Rock 'N'Roll").
Longplay Protest Songs prezentował materiał nagrany znacznie wcześniej, toteż pozostał w cieniu sukcesów Steve McOueen i From Langley Park To Memphis. Album Jordan: The Comeback z 1990 został uznany przez część krytyków za płytę roku, głównie za sprawą kompozytorskiej maesterii McAloona. Ponadgodzinnę nagranie zawierało 19 połączonych koncepcyjnie tematów intrygujących melodycznie i tekstowo. W kilku z nich (elegijne "Moon Dog") przewijał się duch Elvisa Presleya.
McAloon poświęcił następne kilka lat, komponując dla śpiewającego aktora Jimmy'ego Naila i nowy album Prefab Sprout Andromeda Heights ukazał się dopiero w 1997. Zawierał wyszukaną i inteligentną nastrojową muzykę i spotkał się z życzliwym przyjęciam słuchaczy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don' t sing/Green Isaac II	Prefab Sprout	01.1984	62[4]	-	Kitchenware SK 9	[written by Paddy McAloon][produced by David Brewis/Prefab Sprout]
When love breaks down/Diana	Prefab Sprout	10.1984	25[18]	-	Kitchenware SK 21	[ Written By - Paddy McAloon][Producer - Phil Thornalley]
Faron Young/Silhouettes	Prefab Sprout	06.1985	74[5]	-	Kitchenware SK 22	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
Appetite /Heaven can wait	Prefab Sprout	08.1985	92[1]	-	Kitchenware SK 23	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
Johnny Johnny/Wigs	Prefab Sprout	02.1986	64[3]	-	Kitchenware SK 24	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
Cars and girls/Vendetta	Prefab Sprout	02.1988	44[9]	-	Kitchenware SK 35	[written by Paddy McAloon][ Producer - Paddy McAloon/Jon Kelly]
The king of rock'n' roll/Moving river	Prefab Sprout	04.1988	7[11]	-	Kitchenware SK 37	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
Hey Manhattan!/Tornado	Prefab Sprout	07.1988	72[4]	-	Kitchenware SK 38	[written by Paddy McAloon][ Producer - Andy Richards]
Nightingales /Lions in my own garden	Prefab Sprout	11.1988	78[3]	-	Kitchenware SK 39	[written by Paddy McAloon][ Producer - Jon Kelly , Paddy McAloon ]
The golden calf/The Venus of the soup kitchen	Prefab Sprout	02.1989	82[5]	-	Kitchenware SK 41	[written by Paddy McAloon][ Producer - Paddy McAloon ]
Looking for Atlantis/Michael	Prefab Sprout	08.1990	51[4]	-	Kitchenware SK 47	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
Let' s the stars go /Cruel	Prefab Sprout	10.1990	50[3]	-	Kitchenware SK 48	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
Jordan ;The EP.	Prefab Sprout	12.1990	35[4]	-	Kitchenware SK 49	[written by Paddy McAloon][produced by Thomas Dolby ]
The sound of crying/One of the crying	Prefab Sprout	06.1992	23[5]	-	Kitchenware SK 58	[written by Paddy McAloon][Producer - Stephen Lipson]
If you don' t love me	Prefab Sprout	08.1992	33[4]	-	Kitchenware SK 60	[written by Paddy McAloon][ Producer - Stephen Lipson]
All the world loves lovers/Machine Gun Ibiza	Prefab Sprout	10.1992	61[3]	-	Kitchenware SK 62	[written by Paddy McAloon][ Producer - Thomas Dolby]
Life of surprises/The king of rock' n' roll	Prefab Sprout	01.1993	24[4]	-	Kitchenware SK 63	[written by Paddy McAloon][ Producer - Prefab Sprout]
A prisoner of the past/Where the heart is	Prefab Sprout	05.1997	30[7]	-	Kitchenware SK 70	[written by Paddy McAloon][ Producer - Paddy McAloon]
Electric Guitars/Dragons	Prefab Sprout	08.1997	53[3]	-	Kitchenware SK 71	[written by Paddy McAloon][ Producer - Paddy McAloon]
Where the Heart Is	Prefab Sprout	06.2000	151[1]	-	Kitchenware	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Swoon	Prefab Sprout	03.1984	22[7]	-	Kitchenware KWLP 1	[ Producer - David Brewis]
Steve McQueen	Prefab Sprout	06.1985	21[36]	-	Kitchenware KWLP 3	[ Producer - Thomas Dolby]
Two wheels good	Prefab Sprout	11.1985	-	178[5]	Epic 40 100 [US]	[ Producer - Thomas Dolby]
From Langley Park to Memphis	Prefab Sprout	03.1988	5[24]	-	Kitchenware KWLP 9	[ Producer - Jon Kelly/Paddy McLoon/Thomas Dolby]
Protest song	Prefab Sprout	07.1989	18[4]	-	Kitchenware KWLP 4	[Produced by Prefab Sprout]
Jordan :The comeback	Prefab Sprout	09.1990	7[17]	-	Kitchenware KWLP 14	[ Producer - Thomas Dolby]
A life of surprises-The best of Prefab Sprout	Prefab Sprout	07.1992	3[22]	-	Kitchenware 4718862	[ Producer - David Brewis/Paddy McLoon/Prefab Sprout/Thomas Dolby
Andromeda heights	Prefab Sprout	05.1997	7[11]	-	Kitchenware KWLP 30	[Produced by Paddy McAloon]
38 Carat Collection	Prefab Sprout	10.1999	95[2]	-	Columbia 4962852	[Produced by Thomas Dolby, Prefab Sprout, David Brewis, Jon Kelly]
The gunmanand other stories	Prefab Sprout	06.2001	60[3]	-	Liberty 5326132	[ Producer - Tony Visconti]
Let's Change the World with Music	Prefab Sprout	09.2009	39[3]	-	Kitchenware KWLP 41	[ Producer - Paddy McAloon]
Crimson/Red	Prefab Sprout	10.2013	15[4]	-	Icebreaker IBRCD 13001	[ Producer - Paddy McAloon/Martin McAloon]

Martin Garrix

Martin Garrix, właśc. Martijn Gerard Garritsen (ur. 14 maja 1996r w Amsterdamie)- holenderski DJ i producent muzyczny. Zajął on 1 miejsce na liście Top 100 DJ według magazynu DJ . Jego twórczość muzyczna to fuzja brzmień electro, dutch i progressive house oraz dance, która definiowana jest jako bigroom house.
Garrix już od najmłodszych lat wykazywał przywiązanie do muzyki. Uczęszczał do Herman Brood Academie, specjalnej szkoły gdzie uczono podstaw produkcji muzyki, którą ukończył już w wieku 14 lat. W 2011 roku wydał swój pierwszy bootleg do singla Enrique Iglesiasa pt. Tonight. Przełom nastąpił w 2012 roku, kiedy w lipcu podpisał kontrakt z holenderskim gigantem Spinnin' Records, gdzie we wrześniu wydał swój pierwszy singiel pt. Keygen.
Kolejnym krokiem w karierze było BFAM, które powstało z innym młodym talentem z 'szeregów' Spinnin i jednocześnie kolegą ze szkoły muzycznej - Julianem Jordanem. Dzięki niemu 16 latek zyskał ogromny rozgłos, a na fali popularności singla propozycje współpracy przy produkcji utworów otrzymał między innymi od Sidneya Samsona. Efekt ich pracy pt. Torrent wydano nakładem wytwórni Tiësto - Musical Freedom. Kolejne utwory Garrix ukazały się już w wytwórni Spinnin' Records z utworem Animals na czele.

Garrix, jako wówczas najmłodszy wykonawca, zagrał w klubie Privilege Ibiza na hiszpańskiej wyspie, a także był jedyną osobą poniżej 18 roku życia, która pojawiła się na terenie belgijskiego festiwalu Tomorrowland.

Martin Garrix współpracował z takimi wykonawcami jak David Guetta, Tiësto, Dyro, Afrojack, Hardwell, Borgore czy R3hab.

W zestawieniu DJ Mag Top 100 Martin Garrix uzyskał czterdzieste miejsce w 2013, czwarte w 2014, trzecie w 2015oraz pierwsze w 2016 roku.

W 2016 roku Garrix w atmosferze konfliktu z powodu nieporozumień opuścił skrzydła wytwórni Spinnin' Records, po czym otworzył własną wytwórnie muzyczną - STMPD RCRDS.


Fenomen Garrixa wzbudził także sporo kontrowersji. Wielu krytyków zarzuciło wykonawcy przereklamowanie oraz zyskanie rozgłosu w momencie popularności muzyki bigroom, podobnie jak Avicii. Ponadto sceptycy zarzucili entuzjastom przesadny zachwyt nad stosunkowo przeciętnym artystą, którego twórczość została oceniana jako prosta i wręcz prymitywna. Wielu, obserwując sposób pojawienia się na scenie Garrixa i typ oraz przedział wiekowy jego szybko pozyskiwanych fanów, doszukuje się analogii z fenomenem Justina Biebera.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Animals	Martin Garrix	11.2013	1[1][22]	21[34]	Positiva/Virgin NLZ 541300725	[platinum-UK][2x-platinum-US][written by Martijn Garritsen][produced by Martin Garrix][3[52].]Hot Dance/Electronic Songs
Wizard	Martin Garrix with Jay Hardway	04.2014	7[6]	-	Positiva/Virgin NL11L 1300051	[written by Martijn Garritsen,Jobke Heiblom][produced by Martin Garrix,Jay Hardway]
Tremor	Martin Garrix with Dimitri Vegas & Like Mike	07.2014	30[2]	-	Virgin NLZ 541400192	[written by Dimitri Thivaios, Martijn Garritsen, Michael Thivaios]
Gold Skies	Martin Garrix with Sander van Doorn and DVBBS featuring Aleesia	11.2014	49[1]	-	Positiva NLZ 541400459	[written by Sander Van Doorn, Martin Garrix, DVBBS Aleesia][produced by Sander Van Doorn, Martin Garrix, DVBBS Aleesia]
Forbidden Voices	Martin Garrix	03.2015	-	-	Spinnin'	[written by Martin Garrix, Martina Sorbara ,Joren J. Van der Voort][produced by Martin Garrix][29[4].]Hot Dance/Electronic Songs]
Don't Look Down	Martin Garrix featuring Usher	06.2015	9[14]	110	RCA/Spinnin' NL11L 1500032	[silver-UK][written by James John Abrahart Jr., Michael Busbee, Martijn Garritsen, Usher Raymond IV][produced by Martin Garrix][11[24].]Hot Dance/Electronic Songs]
The Only Way Is Up	Martin Garrix & Tiesto	01.2016	-	-	Spinnin'	[written by Tijs Michiel Verwest, V. Akintola, Martijn Garritsen][produced by Martin Garrix,Tiësto][41[10].]Hot Dance/Electronic Songs]
Bouncybob	Martin Garrix Featuring Justin Mylo & Mesto	01.2016	-	-	Spinnin'	[written by Emilio Behr ,Melle Stomp, Martijn Garritsen][produced by Martin Garrix,Mesto Justin, Mylo][28[1].]Hot Dance/Electronic Songs]
Now That I've Found You	Martin Garrix Featuring John & Michel	04.2016	-	-	Spinnin'	[produced by Martin Garrix,Michel Zitron][21[9].]Hot Dance/Electronic Songs]
In the Name of Love	Martin Garrix with Bebe Rexha	08.2016	9[30]	24[23]	Columbia NLM5S 1600005	[gold-UK][platinum-US][written by Martijn Garritsen, Matthew Radosevich, Ruth-Anne Cunningham, Stephen Philibin, Ilsey Juber ,Bebe Rexha, Yael Nahar ][produced by Martin Garrix, Matt Rad, Steve James, Simon Says][3[30].]Hot Dance/Electronic Songs]
Hold On & Believe	Martin Garrix Featuring The Federal Empire	11.2016	-	-	Spinnin'	[46[1].]Hot Dance/Electronic Songs]
Scared to Be Lonely	Martin Garrix with Dua Lipa	02.2017	14[5]	88	Columbia NLM5S 1600025	[written by Martijn Garritsen, Giorgio Tuinfort, Nathaniel Campany, Kyle Shearer, Georgia Ku][produced by Martin Garrix]

Ace Cannon

Ace Cannon-wirtuoz saxofonu,działający od wczesnych lat 50-tych do chwili obecnej.
Zaczynał karierę w Memphis nagrywając wiele swoich ówczesnych hitów dla miejscowej wytwórni Sun.
W 1959 roku staje się członkiem znanej instrumentalnej grupy Bill Black's Combo,w której jest wiodącym instrumentalistą.Występuje z tą grupą w wielu popularnych TV show-"The Ed Sullivan Show","The Merv Griffin Show" i innych.
W 1962 roku nagrywa swój pierwszy przebój "Tuff".Od tego czasu nagrał 52 albumy i 37 singli.Nominowany do Grammy Awards za nagranie "Blue eyes crying in the rain".Jego najbardziej znane albumy to "Golden Classic" i "Entertainer" nagrane razem z trębaczem Al Hirtem ,osiągnęły najwyższe nakłady w kategorii TV show.
Działa aktywnie do dziś występując w wielu retrospektywnych koncertach minn. poświęconych Presley' owi w 1997 razem z Keith Richardsem,Ron Woodem,czy Jeffem Beckiem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tuff/"Sittin' tight"	Ace Cannon	12.1961	-	17[16]	Hi 2040	[written by Ace Cannon][3[12].R&B Chart]
Blues [Stay away from me]/Blues in my heart	Ace Cannon	04.1962	-	36[7]	Hi 2051	[written by Alton Delmore/Rabon Delmore/Henry Glover/Wayne Raney][#11 hit for Owen Bradley in 1949]
Sugar blues/38 Special	Ace Cannon	04.1962	-	92[1]	Santo 503	[written by Fletcher, William][#2 hit for Clyde McCoy in 1931]
Volare/Looking back	Ace Cannon	11.1962	-	107[2]	Hi 2057	[written by Modugno, Migliacci, Parrish ][#1 hit for Domenico Modugno in 1958]
Since I met you baby/Love letters	Ace Cannon	04.1963	-	130[1]	Hi 2063	[written by Ivory Joe Hunter ][#12 hit for Ivory Joe Hunter in 1956]
Cottonfields/Mildew	Ace Cannon	06.1963	-	67[7]	Hi 2065	[written by Jason Arnold]
Swanee river/Moanin' the blues	Ace Cannon	11.1963	-	103[6]	Hi 2070	[written by J. Arnold]
Searchin'/Love letters in the sand	Ace Cannon	03.1964	-	84[2]	Hi 2074	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Empty arms/Sunday blues	Ace Cannon	10.1964	-	120[3]	Hi 2081	[written by Ivory Joe Hunter][#2 R&B Chart for Ivory Joe Hunter in 1957]
Sea cruise/Gold coins	Ace Cannon	04.1965	-	135[1]	Hi 2089	[written by Huey "Piano" Smith ][#14 hit for Frankie Ford in 1959]
Funny [How time slips away]/Saxy Lullaby	Ace Cannon	02.1966	-	102[4]	Hi 2101	[written by Willie Nelson][#22 hit for Jimmy Elledge in 1962]
By the time I get to Phoenix/Sleep walk	Ace Cannon	04.1968	-	110[4]	Hi 2144	[written by Jimmy Webb][#26 hit for Glen Campbell in 1967]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tuff	Ace Cannon	05.1962	-	44[17]	Hi 32 007	-
Christmas cheers from Ace Cannon	Ace Cannon	12.1965	-	[23[5].Christmas Chart]	Hi 32 022	-

A Camp

Nina Persson jest wokalistką, która nigdy nie marzyła o byciu gwiazdą. Mimo to, stała się ważną częścią sukcesu szwedzkiej muzyki na arenie międzynarodowej. Teraz, po wydaniu czterech płyt z The Cardigans, jej sława zwiększy się jeszcze bardziej. W sierpniu wydaje swój debiutancki album solowy, A Camp, wsparty kuszącym pierwszym singlem – I Can Buy You. Album produkował Mark Linkous ze Sparklehorse. To jego pierwsza praca jako producenta, poza tworzeniem własnej muzyki. Co ciekawe, debiut Niny został zarejestrowany już wcześniej – z Niclasem Friskiem (Atomic Swing). Frisk miał wkład do kilku piosenek ponownie nagranych na płytę... Nina spotkała go pewnego wieczoru w barze. Gdy rozmowa przeszła na muzykę, odkryli że oboje podziwiają te same płyty. Dyskusja zaowocowała wspólnym pisaniem i nagrywaniem piosenek. Te utwory – oraz rzeczy dodane później przez Ninę (które napawają ją dumą) – złożyły się na repertuar A Camp. Pierwsze nagrania, które zrobiłam z Niclasem, były trochę przestarzałe. Zrobiliśmy je kilka lat temu. Spotkało się dwoje ogarniętych depresją ludzi – tak też brzmiała muzyka. Chciałam nadać piosenkom bardziej radosny nastrój, dlatego zdecydowaliśmy o ponownym nagraniu materiału – wyjaśnia wokalistka.
Jej wymarzonym producentem był właśnie Mark Linkous. Sparklehorse wywarli na niej wielkie wrażenie, określiła zespół mianem "najlepszego, co kiedykolwiek słyszała". Podczas jednego z koncertów w szwedzkim mieście Lund, wręczyła Markowi kasetę ze starymi wersjami piosenek. Gdy spotkali się ponownie w czasie nagrywania jego najnowszego albumu, zebrała się na odwagę, by zaprosić go do produkcji solowego materiału. Mark posłuchał, utwory mu się spodobały – powiedział "tak".
Nagrywanie miało miejsce w Woodstock (stan Nowy Jork). Nina samodzielnie dobrała zespół: Marka oraz Nathana Larsona, który gra tu na basie. W kilku kawałkach dołączył Niclas. Wokalistka opisuje sesję jako "plac zabaw". Wspólnie szukali brzmienia, które byłoby zarówno śmiałe, jak surowe pod względem emocjonalnym. Do tego trochę sampli i dźwiękowych efektów.
Pod względem wokalnym i w tekstach, Nina prezentuje bardziej osobisty wizerunek, niż w swoich wcześniejszych dokonaniach. Muzyka Cardigans jest rezultatem współpracy pięciu osób, teksty które piszę są dla zespołu, są bardziej ogólne, bardziej "unisex". Tu musiałam napisać coś osobistego, niczym dziennik. Pracuję z rodzajem muzyki, która pomaga ludziom zrozumieć samego siebie. Ale ujawniam tylko te sprawy, o których myślę, że można je ujawnić. Inaczej stałoby się to zbyt prywatne.
Na A Camp, Nina rozwinęła się także pod względem muzycznym. Jest dziewczyną, która zawsze kochała muzykę, ale niespecjalnie szukała sławy. Określa siebie mianem typowej "żeńskiej słuchaczki" – wsłuchującej się w teksty, dopóki nie dostanie gęsiej skórki, albo uśnie ze słuchawkami na uszach. Dużo czasu zajęło jej nazwanie siebie wokalistką, jeszcze więcej muzykiem – bez obaw o pretensjonalność. Myślę, że zrobienie własnej płyty mnie wzmocniło. Muzyka jest teraz moją pracą, ten album własnym dziełem. Stałam się bardziej pewna siebie. Pytana o solową karierę w świetle działalności zespołu odpowiada: Cardigans są moją rodziną. Równie ważną, jak rodzina biologiczna. Podobnie jest z rodzicami: nie możesz bez nich żyć, ale nie chcesz z nimi żyć przez cały czas. Spotkaliśmy się ostatnio w Los Angeles, mieszkaliśmy przez tydzień w domu przy plaży i zrozumieliśmy jak fajnie jest kontynuować zespół.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Can Buy You	A Camp	09.2001	46[1]	-	Stockholm 0152162	[written by Niclas Frisk][produced by Mark Linkous ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Camp	A Camp	09.2001	87[2]	-	Stockholm 0148512	[produced by Mark Linkous ]
Colonia	A Camp	01.2009	114[1]	-	Reveal REVEAL 50	[produced by Nina Persson,Nathan Larson,Niclas Frisk]

Aaron Carter

Aaron Charles Carter (ur. 7 grudnia 1987 r.) jest amerykańskim piosenkarzem muzyki pop, młodszym bratem Nicka Cartera, członka zespołu Backstreet Boys. Aaron ma także siostrę bliźniaczkę Angel Carter, która jest modelką, oraz dwie starsze siostry, Bobbie Jean Carter i Leslie Carter. Aaron gra na perkusji, gitarze i saksofonie. Pierwszy album Aaron nagrał w wieku 9 lat. Debiutancki album "Aaron Carter" (rok 1997) odniósł sukces w Niemczech. Jego drugi album "Aaron's Party" (rok 2000) został nagrany w USA przez label JIVE i odniósł wielki sukces. W 2001 roku Aaron doczekał się swojej pierwszej lalki z jego podobizną. Jego trzeci z kolei album "Oh Aaron" został nagrany w 2001 roku, kolejny album to "Another Earthquake" (rok 2002). Aaron jest najmłodszym piosenkarzem, który wydał album z największymi hitami, zatytułowany "Most requested hits" (rok 2003). Na początku 2005 roku Aaron wydał singel "Saturday night" zapowiadający nadejście jego nowego albumu tego samego roku.
Aaron przez pewien czas chodził z dwiema dziewczynami na raz były to : Lindsay Lohan i Hilary Duff. Odkąd jego rodzice rozwiedli się, Aaron mieszka na Marathonie (Floryda) z ojcem Bobem Carterem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Crush on you	Aaron Carter	11.1997	9[16]	-	Ultrapop 0099235	[ Producer - Gary Carolla][written by Jerry Knight, Aaron Zigman]
Crazy little party girl	Aaron Carter	02.1998	7[12]	-	Ultrapop 0099515	[ Producer - Gary Carolla][written by Mary S. Applegate, Christopher Applegate]
I'm Gonna Miss You Forever	Aaron Carter	03.1998	24[10]	-	Ultrapop 0099665	[ Producer - Gary Carolla][written by Gary Carolla]
Surfin' USA	Aaron Carter	07.1998	18[10]	-	Ultrapop 0099775	[ Producer - Gary Carolla][written by Brian Wilson, Chuck Berry]
Aaron's Party [Come get it]/Jump jump	Aaron Carter	10.2000	51[6]	35[15]	Jive 9251272	[gold-US][ Producer - Brian Kierulf/Josh Schwartz][written by Brian Kierulf/Josh Schwartz]
I Want Candy	Aaron Carter	09.2000	31[11]	-	Jive 9250892	[ Producer - Steve Mac][written by Richard Feldman, Gerald Goldstein, Richard Gottehrer, Bert Berns][#11 hit for Sugarloves in 1965]
That's how i beat Shaq/One for the summer	Aaron Carter	04.2001	-	96[2]	Jive 42 873	[ Producer - Brian Kierulf/Josh Schwartz/Larry Campbell][written by Power/Secon]
Leave it up to me	Aaron Carter	04.2002	22[11]	-	Jive 9253262	[ Producer - Lucas/Mickey P][written by Power/Secon][piosenka z filmu "Jimmy Neutron-Boy Genius"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Aaron Carter	Aaron Carter	02.1998	12[13]	-	Ultrapop 0099572	[produced by Gary Carolla]
Aaron's Party (Come Get It)	Aaron Carter	10.2000	-	4[67]	Jive 41 708	[3x-platinum-US][produced by Brian Kierulf/Gary Carolla/Joah Schwartz/Steve Mac/Timmy Allen/Wade Robson]
Oh Aaron	Aaron Carter	08.2001	-	7[33]	Jive 41768	[platinum-US][produced by Andy Goldmark/Brian Kierulf/Joah Schwartz/Michael Rose/Nicholas Foster/Scorpio]
Another Earthquake!	Aaron Carter	09.2002	-	18[17]	Jive 41818	[produced by Kevin Paige/Lucas/Andy Goldmark/Nick Cook/Phil Dane/Jeff Coplan/Ken Gioia/Alexander Greggs/Tony Momrelle/Riprock/Marc Sheehan/Sheppard/Martin Bushell/Danny O'Donoghue]

Brick & Lace

Brick & Lace to duet R&B złożony z sióstr Nyanda i Nailah Thourborne. Zespół należy do wytwórni założonej przez Akona Kon Live oraz Geffen Records. W roku 2004 zespół działał dzięki wytwórnii Jive Records. Duet zasłynął w roku 2008 dzięki utworowi "Love Is Wicked".
Nyanda i Nailah Thourborne urodziły się w mieście Kingston na Jamajce. Ich ojciec jest Jamajczykiem, a matka Amerykanką. Duet ukazywał się w wielu mixtapeach zanim zaczął śpiewać w 180 Entertainment.
Brick & Lace rozpoczęły prace nad swoim debiutanckim albumem studyjnym w 2004, jednak dopiero na początku 2005 roku dzieło nazwały Love Is Wicked. Podczas sesji nagraniowych duet współpracował z wieloma prodeucentami m.in.: will.i.am, czy Akonem. Jeden z utworów na krążek współstworzyła grupa The Clutch z Keri Hilson na czele.
Pierwszym singlem promującym album stał się utwór "Never Never", który wydany został na rynek muzyczny w 2006 roku. Ze względu na niską promocję kompozycji, piosenka raz jeszcze wydana została w roku 2008 w kilku krajach europejskich. Kolejnym singlem prezentującym krążek Love Is Wicked stał się utwór tytułowy. "Love Is Wicked" wydany został w roku 2007, a później w roku 2008 i stał się sygnaturalną kompozycją duetu zajmując pozycje na oficjalnych listach najczęściej sprzedawanych singli w takich krajach jak Belgia, Finlandia, Francja, czy Szwajcaria.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love Is Wicked	Brick & Lace	05.2007	-	-	Geffen/180	[produced by Akon,will.i.am,Cool & Dre,Supa Dups,Jazze Pha,Tony Kelly,Raphael Saadiq,Midi Mafia,Rock City,Ron Fair,Chris Birch,Delano Thomas]

Paul Brett

Paul Brett (ur. 20 czerwca 1947r, Fulham , Londyn ) jest klasycznym gitarzystą rockowym . Grał jako gitarzysta z Strawbs , The Overlanders , The Crazy World of Arthur Brown , Elmer Gantry's Velvet Opera , The Velvet Opera, Tintern Abbey , Fire , Roy Harper , Al Stewart , Lonnie Donegan i przestawił się na dwunastostrunową gitarę w latach 70-tych.
Jego pierwsza dwunastostrunowa suita,Earth Birth,oparta na Fear and Loathing, została wydana w jego własnej wytwórni , Phoenix Future i została wyprodukowana przez Ralpha Steadmana .Pozytywne opinie krytyków doprowadziły do podpisania kontraktu na cztery albumy z RCA Records . Jego album Romantic Guitar,wydany przez K-tel okrył się platyną w Wielkiej Brytanii , ale Brett zaprzestał nagrań wkrótce potem. Zaczął nagrywać ponownie w 2000 roku, z długoletnim przyjacielem i kolegą , Johnem Joyce.
Brett pisał dla muzycznego czasopisma Melody Maker ,Sound International i International Musician i kontynuował pracę w branży muzycznej w dalszej części swojej kariery. Teraz pisze regularnie do Acoustic , magazynu specjalizującego się w gitarach akustycznych .
Brett opuścił Velvet Opera Elmera Gantry'ego, by grać z Fire, zespołem o prawie kultowym statusie, w którym grał m.in. Dave Lambert, późniejszy członek Strawbs. Basista Fire, Dick Dufall, i perkusista, Bob Voice, odeszli potem z zespołu wraz z Brettem i stworzyli grupę Paul Brett Sage. Brett, uznany gitarzysta, nagrywał bardzo dużo w latach 70-tych, wyrobiwszy sobie styl wysmakowany i doskonały technicznie. Najlepszym jego albumem jest chyba Clocks z 1974 r. Niestety, w miarę upływu lat muzyka Bretta stawała się coraz mniej interesująca.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Reason For Your Askin'/Everlasting Butterfly/Savannah Ladies/To Everyman (Freedom)	Paul Brett Sage	04.1971	-	-	Dawn DNX 2508	-
Good Old-Fashioned Funky Kind Music/Goodbye Forever	Paul Brett Sage	06.1971	-	-	Dawn DNS 1010	[written by Hutcheson, Fabrizio]
Dahlia/Cottage Made For Two	Paul Brett Sage	03.1972	-	-	Dawn DNS 1021	-
Mr. Custer/Good Times Hard Times	Paul Brett Sage	02.1973	-	-	Bradley's BRAD 301	[written by Paul Brett][produced by Paul Brett]
Summer Driftin'/Clocks	Paul Brett Sage	.1973	-	-	Bradley's BRAD 305	[written by Paul Brett]
Soho Jack/Captain Dan	Paul Brett	.1974	-	-	Bradley's BRAD 7405	[written by Paul Brett][produced by Ron Roker, Gerry Shury]
Interlife/Segregation	Paul Brett	06.1978	-	-	RCA Victor PB 5081	[written by Paul Brett][produced by Tom Newman]
Nineteen Ninety Nine/Take Five	Paul Brett	06.1979	-	-	RCA Victor PB 5167	[written by Brett, Young][produced by Paul Brett, Tom Newman]
Calypso Street/Silent Runner	Paul Brett	10.1979	-	-	RCA Victor PB 5194	[written by Paul Brett][produced by Tom Newman, Paul Brett]
Forever Autumn/The Bishop Went Down To Fulham	Paul Brett	04.1980	-	-	RCA PB 5230	[written by Wayne, Osborne, Vigrass][produced by Paul Brett]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Paul Brett Sage	Paul Brett Sage	.1970	-	-	Pye NSPL 18347	-
Jubilation Foundry	Paul Brett Sage	.1971	-	-	Dawn DNLS 3021	-
Schizophrenia	Paul Brett Sage	.1972	-	-	Dawn DNLS 3032	-
Paul Brett	Paul Brett	.1973	-	-	Bradley's BRADL 1001	-
Clocks	Paul Brett	.1973	-	-	Bradley's BRADL 1004	-
Phoenix Future	Paul Brett	.1975	-	-	Private Pressing	-
Romantic Guitar	Paul Brett	07.1980	24[7]	-	K-Tel ONE 1079	[platinum-UK]