Eve Angeli

Eve Angeli (ur. 25 sierpnia 1980 Sète, Montpellier, Francja), francuska piosenkarka pop, zdobywczyni NRJ Music Award dla najlepszego francuskiego artysty w latach 2000-2002. W 2000 ukazał się jej debiutancki singiel Avant de Partir, promujący album Aime-Moi (2002).

Jej droga do sławy zaczęła się w telewizyjnym show  Graines de Star w roku 1999. Jej występ   doprowadził  do poważnego kontraktu płytowego z wytwórnią Sony Music i wydania jej debiutanckiego singla "Avant de partir" w roku 2000. To pierwszy singiel z jej nadchodzącego albumu pełnometrażowego , "Aime-moi",który trafił do Top5 na francuskiej liście singli. Następny singiel "Elle" był hitem ,który dostał się  do pierwszej dziesiątki, i choć kolejne single "Je Sais" i "C'est pour ça" były mniej popularne, pozwoliły albumowi Aime-moi wspiąć się na 11 miejsce na francuskiej liście bestsellerów.
W 2002 Angeli zdobyła nagrodę Muzyczną NRJ dla najlepszego nowego francuskiego artysty i wydała swój drugi album, "Nos Différences", który zrodził skromny hit   tytułowym utworem, dwujęzyczną współpracę z brytyjskim boysbandem A1. W stosunku do jej debiutanckiego albumu, jednak "Nos Différences" było rozczarowaniem i  w konsekwencji wycofał ją z głównego nurtu na kilka lat.
Ponownie pojawiła się w 2004 roku w reality show La Ferme Célébrités,z kompilacją największych hitów-"Le Meilleur d'Eve Angeli" i nowym singlem "Une Chanson dans le Coeur", jej największym hitem w ostatnich latach. Jej trzeci album, "Viens" (2005),   zrodził kilka mniejszych hitów z "Viens" i "Je vais t'aimer", to nadal oznaczało spowolnienie w komercyjnym sukcesie Angeli i   jej związek z Sony .

W kolejnych latach Angeli opublikowała książkę Mes Evangélismes: Pensées d'une Blonde (2007), i wydała swój pierwszy niezależny album "Revolution" (2008). Obecnie mieszka w Bagnols sur Cèze z mężem i menedżerem, Michelem Rostaingiem którego w 2007 roku poślubiła przed kamerami, w drugim i ostatnim sezonie swojego reality show La Vraie Vie D'Eve Angeli .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Avant De Partir	Eve Angeli	09.2000	6[30]	20[6]	M6 1708-1	[written by Michel Rostaing / Eve Angéli][produced by Yvan Tarlay]
Elle	Eve Angeli	04.2001	12[22]	-	M6 1719-1	[written by Michel Rostaing / Eve Angéli][produced by Yvan Tarlay]
Je Sais	Eve Angeli	10.2001	49[5]	-	M6 1733-0	[written by Michel Rostaing ][produced by Christophe Battaglia,Jacques Vénéruso]
C'est Pour Ca	Eve Angeli	03.2002	98[1]	-	M6 1740-1	[written by Michel Rostaing / Eve Angéli][produced by Jacques Vénéruso,Patrick Hampartzoumian]
Ma Prie`re	Eve Angeli	02.2003	89[2]	-	NRJ / M6 1759-1	[written by Michel Rostaing,Stéphane Despres,Christophe Despres][produced by Lolly]
Une Chanson Dans Le Coeur	Eve Angeli	08.2004	18[17]	59[4]	Sony 675 221 1	[written by Bruno Berrebi,Cristiano Minellono,Dario Farina,Gino De Stefani][produced by Bruno Berrebi]
Viens	Eve Angeli	06.2005	40[12]	73[4]	Columbia 6758281	[written by Michel Rostaing,Lucie Marciano,Simon Coby][produced by René de Wael,Eau de Gammes]
Je Vais T'aimer	Eve Angeli	10.2005	87[3]	-	Columbia 82876 74744 2	[written by Michel Sardou,Jacques Revaux,Gilles Thibault]
Nos différences / Caught In The Middle	Eve Angeli & A1	09.2002	15[20]	32[8]	Columbia 673025 1	[written by Chris Porter,Michel Rostaing,Ben Adams,Paul Marazzi,Rick Mitra]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Aime-Moi	Eve Angeli	04.2001	11[42]	39[13]	NRJ / M6 1716-2	-
Nos Différences	Eve Angeli	10.2002	40[10]	-	Sony	-
Viens	Eve Angeli	06.2005	49[12]	-	Columbia 519895 2

Luciano Angeleri

Luciano Angeleri ( ur. 19 kwietnia 1941r, Vercelli) jest włoskim piosenkarzem , muzykiem , kompozytorem , malarzem , rzeźbiarzem i ceramikiem  .
Luciano Angeleri rozpoczął pracę jako piosenkarz w latach 70-tych , nagrywając single w Clan Celentano z grupą Made In Italy , z Delio Ombrellą na perkusji, Silvio Pesce na basie i Piero Pollone grajacym na gitarze. .
Uczestniczył w Festivalbar w 1973r z Lui e lei i Un disco per l'estate w 1974  z Lisa-Lisa .

Obecnie mieszka i pracuje w Biella .

W 2013 roku wydał swój nowy singiel, Mare , po kilku latach bezczynności .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ita	Wytwórnia [Ita]	Komentarz
Blue	Luciano Angeleri	07.1979	38[9]	-	Carrere 49.508 [Fra]	[written by Luciano Angeléri][produced by Luciano Angeléri]
Lui e lei/Io e la signora Rosa	Luciano Angeleri	.1973	-	21	Odeon/EMI 3C-006-17917	[written by Luciano Angeléri]
Chi di noi/Io son sicuro	Luciano Angeleri	.1974	-	31	Odeon/EMI 3C-006-18049	[written by Luciano Angeléri]
Lisà Lisà/Fine settimana	Luciano Angeleri	.1974	-	53	Odeon/EMI 3C-006-17956	[written by Luciano Angeléri]

Donell Jones

Donell Jones-ur. 22.05.1973r Chicago (Illinois, USA). Uznany amerykański wokalista i tekściarz. Posiada wibrujący tenorowy głos, pozwalający uzyskać mu szeroką gamę rejestrów.Jones dorastał w południowej części Chicago jako syn piosenkarza gospel. Od małego fascynował się muzyką, pisząc teksty i śpiewając przy każdej możliwej okazji. Miał tez okazję poznać ciemną stronę życia w niebezpiecznej dzielnicy, wiążąc się na kilka lat z ulicznym gangiem.

 Dopiero po tym, jak nieomal nie stracił życia jako niespełna dwudziestolatek, zdecydował się w całości poświęcić muzyce. Na efekty nic trzeba było długo czekać.
Najpierw Jones założył zespół Porscha, który co prawda nie osiągnął spektakularnych sukcesów, ale
zwrócił na siebie uwagę Edwarda Ferrella (byłego członka hiphopowo-soulowej grupy Heavy D & The
Boyz). On namówił Donella do podpisania umowy z labelem LaFace. Jej wynikiem była najpierw pomoc   Usherowi, któremu napisał kilka tekstów, a następnie wydany w 1996 r. solowy krążek My Heart, który przyniósł trzy spore hity: „In the Hood", „You Should Know" i przede wszystkim „Knocks Me Off My Feet" - cover nagrania   SteviegoWondera z 1976 r.
W 1994 r. Donnel wystąpił także w tytułowym kawałku z płyty Bedtime Stories samej Madonny.
Przez kolejne lata artysta skupił się na pisaniu tekstów dla innych artystów (702,  Brownstone, Drea,  Silk), by w 1999 r. powrócić krążkiem Where I Wanna Be. Wydawnictwo promowane bitowym
nagraniem ,,U Know Whats Up" (z gościnnym udziałem Left Eye z TLC    ) zyskało wysokie oceny
i dotarto do pierwszej pięćdziesiątki billboardu, umacniając pozycję Jonesa na scenie męskiego r&b.
Jeszcze większym sukcesem okazały się dwa kolejne albumy artysty - "Life Goes On" z   2002r  (3 miejsce na billboardzie) i "Journey Of A Gemini" [15 lokata zestawienia).
 Chociaż pozbawione  były spektakularnych hitów na miarę „U Know What's Up",każdorazowo zyskiwały wysokie recenzje fachowców doceniających przede wszystkim tekstow Jonesa.To właśnie ten talent pozwolił mu podjąć współpracę  z takimi gwiazdami, jak  Mariah Carey,Whitney Houston czy Usher, którym od lat pisze piosenki.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
In the Hood	Donell Jones	07.1996	-	79[8]	LaFace 24 127	[written by Donell Jones , Paul Richardson & Gregory Tobar][produced by Donell Jones][21[20].R&B Chart]
Knocks Me Off My Feet/You Should Know	Donell Jones	11.1996	58[3]	49[20]	LaFace 24 210	[written by Stevie Wonder]14[26].R&B Chart]
The Way You Make Me Feel	Donell Jones & Robert Brooks	06.1997	161[1]	-	Castle CATX1002	-
Shorty (Got Her Eyes On Me)	Donell Jones	05.1999	19[9]	-	LaFace	[written Donell Jones , Eric Williams, Melvin Lewis, Thomas Martin & Wesley Hogges][80[5].R&B Chart]
U Know What's Up	Donell Jones featuring Lisa Lopes	09.1999	2[20]	7[24]	Untouchables 24 420	[gold-US][silver-UK][written Delvis Damon, Eddie Ferrell , Anthony Hamilton, Darren Lighty, Clifton Lighty, Lisa "Left Eye" Lopes, Balewa Muhammad & I Willis][produced by Edward "Eddie F" Ferrell & Darren Lighty][1[8][49].R&B Chart]
Where I Wanna Be	Donell Jones	04.2000	-	29[20]	Untouchables 24 481	[written Donell Jones & Kyle West][produced by Donell Jones][2[37].R&B Chart]
It's so hard	Big Pun feat. Donell Jones	04.2000	-	75[15]	Loud 79 350	[19[21].R&B Chart]
This Luv	Donell Jones	09.2000	-	-	Untouchables	[written Donell Jones & Sheldon Goode][produced by Donell Jones, Sheldon Goode][48[20].R&B Chart]
You Know That I Love You	Donell Jones	04.2002	41[2]	54[20]	Arista 15 112	[written Chris Absolam, Jamie Hawkins & Richard Smith][produced by Chris Absolam, Jamie Hawkins, Richard Smith][16[31].R&B Chart]
Put Me Down	Donell Jones featuring Styles P	09.2002	-	98[3]	Arista 15 165	[written Eddie Ferrell, Darren Lighty, Clifton Lighty, Balewa Muhammad, Kay Gee & J. Wilson][49[8].R&B Chart]
Better Start Talking	Donell Jones featuring Jermaine Dupri	12.2005	-	-	LaFace 77 004	[produced by Ryan Leslie][72[11].R&B Chart]
I'm Gonna Be	Donell Jones featuring Clipse	04.2006	-	-	LaFace	[written Donell Jones , Paul Richardson & Gregory Tobar][produced by Donell Jones][41[20].R&B Chart]
Ooh Na Na	Donell Jones	01.2007	-	-	LaFace	[63[12].R&B Chart]
Spend the Night	Donell Jones	06.2007	-	-	LaFace	[produced by Mike City][72[17].R&B Chart]
Love Like This	Donell Jones	06.2010	-	-	Candyman	[written Donell Jones ][35[18].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Heart	Donell Jones	10.1996	99[5]	180[4]	LaFace 26 025	[produced by Donell Jones, Edward "Eddie F." Ferrell, Darin "Piano Man" Whittington, Mookie, Mark Sparks, Kenny Tonge][15.R&B Chart]
Where I Wanna Be	Donell Jones	10.1999	47[21]	35[51]	LaFace 26 060	[platinum-US][produced by Donell Jones,Edward "Eddie F" Ferrell,Eric Williams & Wesley Hogges][6.R&B Chart]
Life Goes On	Donell Jones	06.2002	62[14]	3[19]	Untouchables 14 760	[gold-US][produced by Donell Jones, Jamie Hawkins, Chris Absolam & Richard Smith, Edward "Eddie F." Ferrell & Darren Lighty, Kyle West, Teflon, Sheldon Goode][2.R&B Chart]
Journey of a Gemini	Donell Jones	06.2006	112[2]	15	LaFace 82876-52138-2	[produced by Edward "Eddie F." Ferell (exec.), Noel Absalom, Tim & Bob, Sean Garrett, Kadis & Sean, Donell Jones, Ryan Leslie, Charles Pettaway, Richard Smith, Tank, Mike City, The Underdogs][1.R&B Chart]
Lyrics	Donell Jones	09.2010	-	22	eOne EDM-CD-2123	[produced by Donell Jones, Mike City][9.R&B Chart]
Forever	Donell Jones	07.2013	-	20	Entertainment One ‎– 2394	-

Stereophonics

Stereophonics to walijska grupa wykonująca muzykę britpopową, która powstała na początku lat 90-tych. ,założona przez dwóch szkolnych kolegów z położonej w południowej Walii miejscowości Cwmaman. Zespół Stereophonics rozpoczął swoją działalność w 1992 roku jako 'Tragic Love Company'.

Nastoletni Kelly i Richard Jones (wbrew temu co sugerują nazwiska panowie nie są spokrewnieni) do których dołączył perkusista Stuart Cable, w 1992 roku założyli cover band Tragic Love Company, którego nazwa nawiązywała do ulubionych zespołów członków kapeli - The Tragically Hip, Mother Love Bone i Bad Company.

Po pierwszych scenicznych sukcesach (przy okazji których pojawiły się głosy o silnym wpływie na muzykę tria innej walijskiej gwiazdy - Manic Street Preachers) i podpisaniu kontraktu menadżerskiego z Johnem Brandem, w 1996 roku przemianowany już na Stereophonics zespół stał się pierwszym nabytkiem nowo powstałej wytwórni V2. W tej założonej przez brytyjskiego multimilionera sir Richarda Bransona oficynie wydawniczej zespół pozostał do dzisiaj z sześcioma studyjnymi albumami na koncie.

Pierwszym z nich jest krążek "Word Gets Around", który przyniósł grupie na Wyspach olbrzymią popularność i nagrodę Brit dla najlepszej nowej grupy. Prawdziwe szaleństwo na punkcie zespołu wybuchło jednak dopiero w 1999 roku wraz z ukazaniem się płyty "Performance and Cocktails" z której trzy pierwsze single wbiły się do brytyjskiego Top 5. Sama płyta pokryła się platyną w niespełna trzy tygodnie. Jej okładkę zdobiła fotografia wykona przez Scarlet Page, która przedstawiała całującą się parę. Jak później w rozmowie z "Sunday Times" wyjaśniała pozująca do niej Lucy Joplin, jej wyjątkowe, nieobecne spojrzenie uchwycone przez obiektyw wynikało bezpośrednio z wartej 75 funtów mieszanki absyntu i opium. W tym samym roku zespół nagrał wraz z Tomem Jonesem cover piosenki Randy'ego Newmana "Mama Told Me Not To Come", który trafił na album Jonesa "ReLoad".

Po kolejnych dwóch latach w kwietniu 2001 roku ukazało się kolejne wydawnictwo grupy. Album "Just Enough Education to Perform" oryginalnie miał nosić tytuł "JEEP", jednak potentat rynku motoryzacyjnego Daimler - Chrysler posiadał już prawa autorskie do tej nazwy, więc grupa musiała wydać płytę z pełnym tytułem. Wytatuował go sobie później na ręce brytyjski futbolista Wayne Rooney, który stał się w ten sposób prawdopodobnie największym fanem grupy, do czego zresztą chętnie się przyznaje, gdyż grupa zagrała m.in. na jego weselu. Piłkarz wspominał również, że gdy był nastolatkiem brat Kelly'ego, Kevin złamał mu szczękę, gdy po koncercie próbował ukraść jedną z koszulek grupy.

Od tego albumu jednak w zespole zaczęło coś szwankować. Już w 2003 roku w trakcie trasy promujące czwarty album Brytyjczyków - "You Gotta Go There to Come Back" Cable zajęty autorskim talk show emitowanym w BBC coraz rzadziej pojawiał się na koncertach własnego zespołu. Zastępowany przez innych muzyków, był usprawiedliwiany przez resztę Stereophonics złym stanem zdrowia. Wreszcie jednak we wrześniu 2003 roku został z grupy wyrzucony. 

- Ja i Stuart zaczęliśmy razem grać kiedy miałem 12 lat. Emocjonalnie ta sytuacja to dla mnie złamanie serca - pisał na oficjalnej stronie grupy Kelly. - Kocham go jak brata, ale od czasu "Just Enough Education To Perform" narastały pewne sprawy. Próbowaliśmy je rozwiązać, ale pozostały bez zmian. Ja i Richard już tęsknimy za Stuartem. Zespół jest jak gang, a jego po prostu przez bardzo długo w nim nie było, ale to jest wyłącznie nasza wina, że dopuściliśmy do takiego obrotu spraw.

Miejsce Cable'a w zespole zajął Javier Weyler, który znał zespół z wcześniejszych prac studyjnych.

- Pracowałem w studiu nagraniowym i tak się złożyło, że kilka razy współpracowałem z chłopakami, więc tak naprawdę znamy się od jakichś trzech lat - wyjaśniał w rozmowie z brytyjskim portalem Tiscali. - O bliższej współpracy pomyśleliśmy kiedy Kelly i Richard pracowali nad piosenkami "Dakota" i "Superman". Obaj mieli problemy z zaprogramowaniem automatu perkusyjnego, a ja miałem sprzęt pod ręką. No i dogadaliśmy się, że po prostu dla nich zagram, by mogli pomyśleć nad utworem. No i się zaczęło. Napisaliśmy w ten sposób 15 piosenek w osiem dni. Później zespół ruszył dokończyć trasę po Stanach i kiedy nadszedł czas pracy nad albumem wezwali mnie. Do tego momentu nigdy nie rozmawialiśmy o mojej przynależności do grupy. To wyszło trochę później gdy miksowaliśmy płytę. Nigdy o tym nie myśleliśmy. Po efektach finalnych tej pracy uznaliśmy, że będzie dobrze jeśli po prostu razem będziemy grać.

"Language. Sex. Violence. Other?" - kolejny, piąty już w karierze album zespół nagrał właśnie z Javierem. Cechą charakterystyczną tej wydanej w 2005 roku płyty jest, to że wszystkie tytuły piosenek, które na nią weszły składają się z tylko jednego słowa. Płyta przyniosła Brytyjczykom pewną sławę w Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku grupa zagrała na Live 8 w londyńskim Hyde Parku.

Premiera ostatniej do tej pory studyjnej płyty Stereophonics ("Pull the Pin") została poprzedzona udostępnieniem w maju 2007 roku w sieci singla "Bank Holiday Monday". W tym samym roku do grupy dołączył frontman formacji Casino - Adam Zindani, który jest drugim gitarzystą i wokalistą. W chwili obecnej muzycy skupieni są na materiale, który ma trafić na ich kolejny album, zapowiadany na koniec 2009 roku. Poza tym, w wolnych chwilach każdy z osobna zajmuje się własnymi projektami. Kelly karierą solową (rozpoczął ją w 2007 roku albumem "Only the Names Have Been Changed"), Javier swoim artystycznym alter ego - Capitanem Melao, Adam natomiast wciąż gra w Casino.

Jakiś czas temu Kelly poproszony przez dziennikarza Handbag.com o wskazanie największych sukcesów i porażek w ponad 10-letniej kariery grupy powiedział: "Prawdopodobnie bycie jedna z gwiazd Glastonbury i V Festival w Slane Castle po dwóch miesiącach od debiutu. Również otwieranie koncertów takich gwiazd, jak U2, David Bowie. I rzeczy jakich nigdy bym sobie nie wyobraził jak na przykład wspólna impreza w Centrum chorych na raka nastolatków razem z Noelem i Liamem Gallagherami. Myślę też, że trochę się pogubiliśmy. Skład grupy się zmienił, zarządzanie nią też. Uważam, że wciąż dostarczamy świetnych nagrań, ale zrobiło się z tego też trochę bałaganu". 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Local boy in the photograph/Two many sandwiches	Stereophonics	03.1997	51[3]	-	V2 SPH-D2	[silver-UK][written by Kelly Jones,Richard Jones,Stuart Cable][produced by Bird & Bush]
More life in a tramp' s vest/Raymond's shop	Stereophonics	05.1997	33[8]	-	V2 SPH-D4	[written by Kelly Jones,Stuart Cable][produced by Bird & Bush]
A thousand trees/Carrot cake and wine	Stereophonics	08.1997	22[10]	-	V2 VVR 5000443	[gold-UK][written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Traffic/Tie me up tie me down	Stereophonics	11.1997	20[10]	-	V2 VVR 5000943	[written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Local boy in the photograph/Who'll stop the rain	Stereophonics	02.1998	14[13]	-	V2 SPHD 2	[silver-UK][written by Kelly Jones,Richard Jones,Stuart Cable]
The bartender and the thief/She takes her clothes off	Stereophonics	11.1998	3[23]	-	V2 VVR 5004663	5005303[written by Kelly Jones/Richard Jones/Stuart Cable][produced by Bird & Bush]
Just looking/Postmen do not great movie heroes make	Stereophonics	02.1999	4[18]	-	V2 VVR 5005303	[gold-UK][written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Pick a part that' s new/Nice to be out	Stereophonics	05.1999	4[19]	-	V2 VVR 5006778	[silver-UK][written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
I wouldn' t believe your radioThe bartender and the chief	Stereophonics	08.1999	11[13]	-	V2 VVR 5008823	[silver-UK][written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Hurry up and wait/Angie	Stereophonics	11.1999	11[12]	-	V2 VVR 5009323	[written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Mama told me not to come	Tom Jones feat Stereophonics	03.2000	4[7]	-	Gut GUT 031	[silver-UK][written by Randy Newman][produced by Bird & Bush]
Mr writer/Maritim belle vue in kiel	Stereophonics	03.2001	5[35]	-	V2 VVR 5015933	[silver-UK][written by Kelly Jones/Marshall Bird][produced by Bird & Bush]
Have a nice day/Surprise	Stereophonics	06.2001	5[21]	-	V2 VVR 5016243	[platinum-UK][written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Step on my old size nines/Shoenshine boy	Stereophonics	09.2001	16[20]	-	V2 VVR 5016253	[written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Handbags and gladrags/First time ever i saw your face	Stereophonics	12.2001	4[33]	-	V2 VVR5017753	[platinum-UK][written by Mike d'Abo][produced by Laurie Latham,Stereophonics]
Vegas two times	Stereophonics	04.2002	23[7]	-	V2 VVR 5019173	[written by Kelly Jones][produced by Bird & Bush]
Madame Helga	Stereophonics	05.2003	4[29]	-	V2 VVR 5021743	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones]
Maybe tomorrow	Stereophonics	08.2003	3[22]	-	V2 VVR 5021898	[platinum-UK][written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones]
Since i told you it's over	Stereophonics	11.2003	16[6]	-	V2 Int 5022623	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones]
Moviestar	Stereophonics	02.2004	5[11]	-	V2 VVR 5024653	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Dakota	Stereophonics	03.2005	1[1][64]	-	V2 VVR5031043	[3x-platinum-UK][written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Superman/Outside	Stereophonics	07.2005	13[15]	-	V2 VVR 5031063	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Devil	Stereophonics	10.2005	11[7]	-	V2 VVR 5034053	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Rewind	Stereophonics	12.2005	17[5]	-	V2 VVR 5035043	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
It Means Nothing	Stereophonics	10.2007	12[10]	-	V2 VVR 5048643	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
My Friends	Stereophonics	12.2007	32[2]	-	V2 VVR 5049163	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
You're My Star	Stereophonics	11.2008	170[1]	-	V2	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Innocent	Stereophonics	11.2009	54[2]	-	V2 CATCO 155380954	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones, Jim Abbiss]
Indian Summer	Stereophonics	02.2013	30[10]	-	Stylus GBBGB 1200030	[silver-UK][written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones, Jim Lowe]
Graffiti on the Train	Stereophonics	05.2013	44[6]	-	Stylus GBBGB 1200029	[written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
C'est la Vie	Stereophonics	05.2015	73[1]	-	Stylus GBBGB 1500017	[gold-UK][written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones, Jim Lowe]
I Wanna Get Lost with You	Stereophonics	09.2015	78[1]	-	Stylus GBBGB 1500007	[silver-UK][written by Kelly Jones][produced by Kelly Jones, Jim Lowe]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Words get around	Stereophonics	08.1997	6[258]	-	V2 VVR 1000438	[3x-platinum-UK][produced by Bird and Bush]
Performance and coctails	Stereophonics	03.1999	1[1][204]	-	V2 VVR 1004492	[6x-platinum-UK][produced by Bird and Bush]
Just enough education to perform	Stereophonics	04.2001	1[5][161]	188[1]	V2 VVR 1015832	[6x-platinum-UK][produced by Bird and Bush, Laurie Latham, Stereophonics]
You gotta go there to come back	Stereophonics	06.2003	1[1][73]	-	V2 VVR 102190 2	[2x-platinum-UK][produced by Kelly Jones]
Language,sex.Violence other?	Stereophonics	03.2005	1[1][66]	-	V2 VVR 1031052	[2x-platinum-UK][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Live from Dakota	Stereophonics	04.2006	13[12]	-	V2 VVR 1038098	[gold-UK][produced by Kelly Jones]
Pull The Pin	Stereophonics	10.2007	1[1][15]	-	V2 VVR 048562	[gold-UK][produced by Kelly Jones,Jim Lowe]
Best Of Stereophonis - Decade In The Sun	Stereophonics	11.2008	2[168]	-	V2 1780699	[5x-platinum-UK][produced by Bird & Bush, Kelly Jones, Jim Lowe]
Keep Calm and Carry On	Stereophonics	11.2009	11[10]	-	V2 2719775	[gold-UK][produced by Kelly Jones, Jim Abiss, Jim Lowe]
Scream Above the Sounds	Stereophonics	11.2017	2[17]	-	Parlophone 0190295767983	[gold-UK][produced by Kelly Jones, Jim Lowe]
Kind	Stereophonics	11.2009	1[1][15]	-	Parlophone 0190295379117	[gold-UK][produced by Kelly Jones,George Drakoulias]
Oochya!	Stereophonics	03.2022	1[1][6]	-	Stylus STYLUSCD 15	[produced by Kelly Jones, George Drakoulias, Jim Lowe]

 

Bobby Hart

Bobby Hart [ur.18.02.1939r w Phoenix/Arizona/USA].Jego ojciec był parlamentarzystą.Sam Hart po skończeniu studiów służył w wojsku,a po jej zakończeniu przeniósł się do Los Angeles,próbując swych sił jako wokalista,ale po rozczarowaniu nieudanym startem zaczął zajmować się komponowaniem.Na początku lat 60-tych spotyka na swojej drodze Tommy Boyce'a,uznanego już kompozytora,który wsławił się minn. przebojową kompozycją "Dr. Heartache," dla idola nastolatków- Tommy Sandsa.
Stworzyli niezwykle płodny duetu autorsko-kompozytorski-Boyce & Hart.Niedługo po tym uczestniczyli w katastrofie samochodowej podczas powrotu z koncertu Bobby'ego Vee do domu.Boyce przenosi się do Nowego Jorku,a za nim podąża Hart,gdzie obaj przechodzą rekonwalescencję po wypadku.Pierwszym sukcesem spółki była nagrany w 1964r przez Chubby Checkera utwór "Lazy Elsie Molly".W tym samym roku Jay & The Americans wprowadzają "Come a Little Bit Closer" do pierwszej piątki listy Billboard.
Hart przelotnie przerywając swoją współpracę z Boyce,pisze w 1965r razem z Teddy Randazzo i Bobby Whitingiem,popularny hit dla Little Anthony & The Imperials-"Hurt so bad".Wraca do Los Angeles i tam jego utwory "(I'm Not Your) Steppin' Stone" i "Words" ,nagrywają Paul Revere & the Raiders i Leaves ,powtarzając sukcesy poprzednich nagrań.
Team Boyce-Hart wraz z Charlesem Albertine pisze tytułową piosenkę dla telewizyjnej soap-opery Days of Our Lives w 1966r.Otworzyli też kurek z piosenkami [minn."I Wanna Be Free" ,"She", "(I'm Not Your) Steppin' Stone", "Words"] dla telewizyjnego serialu The Monkees.Ich "Last Train to Clarksville" stał się pierwszym przebojem #1 niezwykle popularnej w tym okresie grupy Monkees,stworzonej zresztą na bazie tego serialu.
Boyce i Hart produkowali większość wczesnych nagrań tego zespołu,a także czasami wspomagali ich podczas sesji grając na instrumentach i śpiewając chórki.Doświadczenia z pracy z Monkees przenieśli na swój grunt tworząc typowy ,słodkie i banalne utwory w stylu bubblegum. W 1968r trafili do Top10 własnym utworem "I Wonder What She's Doing Tonite" ,ale ich partnerska spółka trwała krótko.Wrócili do pracy z Monkees w okresie 1969-1970,a ich drogi rozeszły się.Hart komponuje w 1972r muzykę do filmu Unholly Rollers,zrywa z estetyką bubblegum i przez parę lat pozostaje nieaktywny.W 1975r z Boyce występują jako support The Monkees podczas turnee nazywającego się "The Guys Who Sang 'Em and the Guys Who Wrote 'Em".
Na krótko ,na czas pracy nad serialami animowanymi Scooby-Doo, Where Are You? i Josie and the Pussycats;odnawiają swoją współpracę.Hart już samodzielnie komponuje w 1983r muzykę do filmu Tender Mercies,otrzymując nominację do Oskara za piosenkę "Over you" [ze współautorem Austinem Robertsem].Pracuje cały czas jako producent i autor piosenek z New Edition, LaToyą Jackson, i Robbie Nevilem. 

Filmografia

1983 Tender Mercies Composer (Music Score) 1974 Truck Stop Women Songwriter 1972 Unholy Rollers Composer (Music Score) / Songwriter 1969 Three's a Crowd [TV] Composer (Music Score) 1968 Where Angels Go, Trouble Follows Songwriter / Composer (Music Score)

Awards

Oscar [Muzyka filmowa] Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] Tender Mercies 1983 Best Song Golden Globe

Piosenki na listach przebojów

 [Bobby Hart & Barry Richards] 
 05/1964 The Loneliest Night Dale & Grace 65.US  

 [Tommy Boyce, Bobby Hart & Roberta Harris] 
 06/1964 Lazy Elsie Molly Chubby Checker 40.US  

 [Teddy Randazzo, Bob Weinstein & Bobby Hart] 
  02/1965 Hurt So Bad Little Anthony & the Imperials 10.US 
  .1976 Hurt So Bad Little Anthony & the Imperials 94.R&B Chart  
 .1978 First Impressions The Stylistics 22.R&B Chart
 04/1980 Hurt So Bad Linda Ronstadt 8.US  
      
[Enrico Riccardi, Luigi Albertelli, Danny Janssen & Bobby Hart] 
  03/1976 Words (Are Impossible) Donny Gerrard 87.US 

  [Teddy Randazzo, Bob Weinstein, Bobby Hart , Billy Meshell & Billy Barberis] 
    07/1965 Around the Corner The Duprees 91.US  

   [Tommy Boyce, Bobby Hart & Wes Farrell] 
 09.1964 Come A Little Bit Closer Jay And The Americans 3.US
 10/1964 Thank You for Loving Me The Sapphires 106.US 
03.1969 Come A Little Bit Closer Trini Lopez 121.US 

  [Wes Farrell/Bobby Hart/Danny Janssen] 
 04.1973 Friend And A Lover Partridge Family 99.US

   [Tommy Boyce/Bobby Hart] 
 05/1965 In the Night Freddy Cannon 132.US
 11/1965 Let Me Show You Where It's At Freddy Cannon 127.US 
 09.1966 Last Train To Clarksville Monkees 1.US/23.UK

09/1966 Sunday, the Day Before Monday   Tommy Boyce  132.US  
04.1968 Goodbye Baby I Don't Want To See You Cry Tommy Boyce 53.US
12.1966 I'm Not Your Steppin' Stone  Monkees 20.US
.1967   Last Train To Clarksville Ed Bruce 69.Country Chart
02/1967 She   Del Shannon  131.US
02/1967 If You're Thinkin' What I'm Thinkin'  Dino, Desi & Billy 128.US 
07/1967 Out and About   Tommy Boyce & Bobby Hart 39.US
07/1967 Words   The Monkees 11.US
09/1967 Sometimes She's a Little Girl   Tommy Boyce & Bobby Hart 110.US
12/1967 I Wonder What She's Doing Tonight  Tommy Boyce & Bobby Hart 8.US
03/1968 Valleri   The Monkees 3.US/12.UK
07/1968  Alice Long (You're Still My Favorite Girlfriend) 
               Tommy Boyce & Bobby Hart 27.US
02/1969 Tear Drop City   The Monkees  56.US/44.UK
03/1969  L.U.V. (Let Us Vote)  Tommy Boyce & Bobby Hart 111.US
06.1980 I'm Not Your Steppin' Stone  Sex Pistols 21.UK 
05.1990 Steppin' Stone The Farm 58.UK 

   [Danny Janssen & Bobby Hart] 
 02/1973  Keep On Singing   Austin Roberts  50.US
 06/1973  The Last Thing on My Mind   Austin Roberts 120.US
 03/1974  Keep On Singing   Helen Reddy  15.US
  

 [Bobby Hart/Teddy Randazzo/Bobby Wilding]
05.1969 Hurt So Bad Lettermen 12.US

  [Barry A. Richards & Bobby Hart]
 12/1980 Lovers for the Night   Bobby Hart 110.US

 [Dick Eastman & Bobby Hart] 
 08/1985 My Secret (Didja Git It Yet?)  New Edition 103.US
 [Robbie Nevil, Bobby Hart  & Dick Eastman] 

 02/1987  Dominoes by Robbie Nevil  14.US/26.UK
 

Ahmet Ertegün

Ahmet Ertegün (ur. 31 lipca [lub 18 lipca] 1923r - zm. 14 grudnia 2006 r.) był tureckim założycielem i prezydentem Atlantic Records, kompozytor klasycznego bluesa, popu, a także przewodniczącym Rock and Roll Hall of Fame . Ertegun jest uznany za jedną z najbardziej znaczących postaci we współczesnej branży muzycznej.
Urodził się w Stambule w rodzinie muzułmańskiej, Ahmet i jego rodzina, w tym starszy brat Nesuhi, przenieśli się do Waszyngtonu w 1935 roku, z ojcem, Munirem Ertegünem, który był pierwszym ambasadorem młodej wówczas Republiki Turcji w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Jego nazwisko, Ertegün oznacza "życie w nadziei przyszłości" w języku tureckim.
Starszy brat Nesuhi wprowadził go do muzyki jazzowej,zabierając go na koncerty Duke Ellingtona i orkiestry Caba Calloway'a w Londynie w wieku dziewięciu lat.W wieku czternastu lat jego matka kupiła mu urządzenie, służące do komponowania i dodawania słów do instrumentalnych nagrań. Bracia uczęszczali do Commodore Record Store Milta Gablera,i zebrali ogromną kolekcję ponad 15000 płyt jazzowych i bluesowych , zapoznając się z dorobkiem takich muzyków jak Ellington, Lena Horne i Jelly Roll Morton. Ahmet i Nesuhi organizowali koncerty Lestera Younga, Sidney'a Becheta i innych gigantów jazzu, często w Centrum Społeczności Żydowskiej, który był jedynym miejscem, które pozwalał na udział publiczności mieszanej i mieszanych zespołów.Obaj odbyli podróż do Nowego Orleanu i Harlemu ,aby słuchać muzyki i rozwijać gusty muzyczne.
W 1944 r. Munir Ertegün zmarł, a w 1946 roku prezydent Truman nakazał pancernikowi USS Missouri, aby przewieżć do Turcji zmarłego jako demonstrację przyjaźni między USA i Turcją. Ahmet ukończył St John's College w Annapolis w 1944 roku. W chwili śmierci ojca brał udział w kursach podyplomowych średniowiecznej filozofii na Uniwersytecie Georgetown. Wkrótce potem rodzina wróciła do Turcji,a Ahmet i Nesuhi pozostali w Stanach Zjednoczonych.Nesuhi przeniósł się do Los Angeles, Ahmet przebywał w Waszyngtonie i zdecydował się na sprzedaż płyt,aby mieć środki na utrzymanie.
W 1946 roku, Ahmet Ertegün zaprzyjaźnił się z Herbem Abramsonem,studentem stomatologii i pracownikiem ds. artystycznych wytwórni National, postanawiając razem założyć nową niezależną wytwórnię nagrywającą gospel, jazz i muzyki R &B. Finansowani przez lekarza Vahdi Sabita utworzyli oni Atlantic Records we wrześniu 1947 w Nowym Jorku, a pierwsze sesje nagraniowe miały miejsce listopadzie tego roku.W 1949 roku po 22 wydanych bez sukcesu rynkowego płytach, w tym pierwszych nagrań Professora Longhaira, Atlantic miał swój pierwszy wielki hit w wykonaniu Stick McGhee "Drinkin 'Wine Spo-Dee-Dee-O". Firma rozrosła się w latach 50-tych, z Jerry Wexlerem, a później Nesuhi Ertegünem na pokładzie, jako partnerami i artystami, jaK Ruth Brown, Joe Turner, The Clovers, The Drifters, The Coasters, i Ray Charles.
Wielu dyrektorów niezależnych wytwórni, jak Ertegunowie, pochodziło z rodzin imigrantów, w tym bracia Bihari i bracia Chess. Bracia Ertegun uwrażliwli jazz (i wielu artystów jazzowych) dzięki rhythm'n'bluesowi, z powodzeniem łącząc blues i jazzu z całego kraju. Atlantic pomógł temu wyzwaniu przez odkrywanie, rozwój i zdobywanie nowych talentów. Wytwórnia stała się pierwszoplanowym labelem rhythm and bluesa w kilka lat, i ustanawiła nowe standardy w produkcji wysokiej jakości nagrań.W 1957 roku Atlantic była jedną z pierwszych wytwórni produkującej płyty w trybie stereo.
Ahmet sam napisał wiele klasycznych bluesowych utworów, m.in. "Chains of Love" i "Sweet Sixteen", pod pseudonimem A. Nugetre (Ertegün od tyłu). Piosenki zostały nagrane najpierw przez Big Joe Turnera i były w repertuarze BB Kinga. Napisał też hit Ray'a Charlesa "Mess Around", z tekstem, Pinetopa Smitha,z którym najczęściej wspólpracował. Ahmet był częścią chórku na klasycznym nagraniu Turnera "Shake, Rattle and Roll", wraz z Wexlerem i wokalistą Jesse Stone.
W 1961 roku ożenił się z imigrantką z Rumunii Ioaną Marią Banu o arystokratycznych korzeniach, znaną jako Mika Ertegun, która stała się wybitną projektantką wnętrz.
W latach 60-tych, Atlantic, często współpracował z lokalnymi wytwórniami jak Stax Records z Memphis, przyczyniając się do rozwoju muzyki soul, z takimi artystami jak Ben E. King, Solomon Burke, Otis Redding, Percy Sledge, Aretha Franklin i Wilson Pickett . Ahmet usłyszał demo Led Zeppelin i wiedział, że to będzie hit po wysłuchaniu kilku pierwszych piosenek. Szybko podpisał z nimi kontrakt. On również przekonał, Crosby, Stills & Nash i by Neil Young dołączył do jednego z ich touru, co zaowocowało powstaniem grupy,Crosby, Stills, Nash and Young. Ahmet pomógł wprowadzić na rynek amerykański blue-eyed soul, gdy odkrył zespół Rascals w nocnym klubie Westhampton w 1965 roku i podpisał z nimi kontrakt nagraniowy.
Bracia Ertegün i Wexler sprzedali wytwórnię Atlantic koncernowi Warner Bros-Seven Arts w 1967 roku za 17 milionów dolarów . Cztery lata później, bracia byli współzałożycielami drużyny piłkarskiej New York Cosmos grającej w North American Soccer League. Byli autorami sprowadzenia legend piłki nożnej, jak Pelé, Carlos Alberto i Franz Beckenbauer do klubu.
Kiedy Atlantic stała się częścią koncernu Kinney'a w 1969 roku, a później częścią Time Warner, Atlantic Records kontynuował z Ahmetem Ertegunem na czele swoją działalność, choć był mniej bezpośrednio zaangażowany ,działając główniejako producent. W dalszym ciągu produkował nagrania rockowych sław, takich jak Dr John i Honeydrippers.Miał również ogromne umiejętności osobiste w negocjacjach z wielkimi gwiazdami, takimi jak The Rolling Stones, gdy zajął się dystrybucją nagrań wytwórni Rolling Stones Records.
W 1987 roku, Ahmet został wprowadzony do Rock & Roll Hall of Fame, którego on sam był założycielem. Pod koniec lat 80-tych przy wsparciu Bonnie Raitt i innych, przeznaczył 1,5 mln $ na pomoc w tworzeniu Rhythm and Blues Foundation wspomagającej pomoc artystom bluesowym. Ustanowienia fundacji wynikło z długiego procesu Ruth Brown i inni artystów Atlantic o uzyskanie niezapłaconych należności od firmy,póżniej do fundacji przyłączyły się inne firmy fonograficzne . Wśród jej beneficjentów jako pierwsi byli John Lee Hooker, Bo Diddley, Johnny "Guitar" Watson, Ruth Brown,czy Staple Singers.
Ahmet Ertegun otrzymał doktorat honoris causa w dziedzinie muzyki w Berklee College of Music w Bostonie w 1991 roku i nagrodę Grammy Trustees za całokształt twórczości w 1993 roku.
W wieku 83 lat w dniu 29 października 2006 r., Ahmet Ertegun uczestniczył w koncercie charytatywnym Rolling Stones w Beacon Theatre na Clinton Foundation, w którym uczestniczył także były prezydent Stanów Zjednoczonych, Bill Clinton. Przebywając w sektorze vipowskim, kiedy potknął się i upadł, uderzając głową o betonową podłogę,odnosząc poważne uszkodzenia mózgu i od tego czasu znajdował się w stanie śpiączki i niedługo po tym zmarł w otoczeniu rodziny. 

 Piosenki na listach przebojów

Piosenki Ahmeta Erteguna na listach przebojów [with Steve Miller/Eddie Curtis] The Joker Steve Miller Band 08.1990 1.UK/1.US [with Steve Miller/Eddie Curtis/Chip Taylor] Angel Shaggy & Rayvon 06.2001 1.UK [with Memphis Evans Curtis] Lovey Dovey Clyde McPhatter .1959 49.US Lovey Dovey Buddy Knox .1961 25.US Lovey Dovey Otis Redding & Carla Thomas .1968 60.US [solo] Whatcha Gonna Do Clyde McPhatter & The Drifters .1953 Sweet Sixteen Joe Turner .1951 Mess Around Ray Charles .1953 Fool, Fool, Fool The Clovers .1951 Hey, Miss Fannie The Clovers .1952 [with Harry Van Walls] Chains Of Love Joe Turner .1951 Chains Of Love Pat Boone .1956 10.US Chains Of Love Bobby Bland .1969 60.US [with Jerry Wexler,LaVern Baker] Soul On Fire LaVern Baker .1954 [with Neil Sedaka,Phil Cody ] The Hungry Years Wayne Newton 05.1976 82.US The Immigrant Neil Sedaka 03.1975 22.US [with Barry Mann,Don Kirshner,Al Nevins] Kissin' And Twistin' Fabian 10.1960 91.US Ahmet Ertegun jako producent na listach przebojów [with Barry Manilow,Geoffrey Haslam] Chapel Of Love Bette Midler .1972 40.US [with Joel Dorn,Barry Manilow,Geoffrey Haslam] Friends Bette Midler .1972 40.US [with Jerry Wexler,Nesuhi Ertegun] Lazy River Bobby Darin .1960 14.US Mack The Knife Bobby Darin .1958 1.US [with Herb Abramson] Splish Splash Bobby Darin .1958 3.US Mess Around Ray Charles .1953 [solo] Take A Letter Maria R.B. Greaves .1969 2.US [gold] Always Something There To Remind Me R.B. Greaves .1969 27.US Fire And Rain R.B. Greaves .1970 82.US What'd I Say Ray Charles .1959 6.US [with Jerry Wexler] (Night Time Is) The Right Time Ray Charles .1958 95.US [with The Fabulous Brill Brothers] Sea Of Love The Honeydrippers .1984 3.US/56.UK Rockin' At Midnight The Honeydrippers .1984 25.US [with Tim Hauser] Operator The Manhattan Transfer .1975 22.US Tuxedo Junction The Manhattan Transfer .1975 24.UK

Delain

Delain to holenderski przedstawiciel sceny gothic metalowej. Liderem grupy jest Martijn Westerholt, znany z Within Temptation. Pierwotnym założeniem Martijna Westerholt'a był jedynie muzyczny projekt zrzeszający mnóstwo gości, jednak projekt ten ewaluował w stronę zespołu.  Nazwa zespołu pochodzi od Królestwa Delain  z powieści Stephena Kinga    Oczy Smoka .
 W 2001 Westerholt został zmuszony do opuszczenia Within Temptation po tym jak okazało się ,że choruje na mononuleozę . W 2002 roku założył Delain. W tym samym roku ukazało się   demo Amenity . Po demo, Westerholt tymczasowo opuścił zespół, ale nadal pisał muzykę. W 2005 roku dołączył do Charlotte Wessels i podpisał kontrakt z Roadrunner Records . W tym czasie zespół był pomyślany jako muzyczny projekt z mnóstwem muzyków gościnnych, a nie jako występujący na żywo zespół.

 To doprowadziło do wydania w 2006 roku przez wytwórnię Roadrunner debiutanckiego albumu Delain zatytułowanego 'Lucidity', który został świetnie przyjęty przez fanów. Najnowszy album Delain, z premierą w 2009 roku to "April Rain".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Hol	US	Wytwórnia [Hol]	Komentarz
Frozen	Delain	02.2007	46[6]	-	Roadrunner	[written by Martijn Westerholt, Charlotte Wessels][produced by Martijn Westerholt, Charlotte Wessels]
See Me in Shadow	Delain feat. Liv Kristine	07.2007	46[6]	-	Roadrunner	[written by Martijn Westerholt, Charlotte Wessels][produced by Oliver Phillips, Martijn Westerholt]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Hol	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lucidity	Delain	09.2006	-	43[8]	Roadrunner RR8057-2	[produced by Oliver Philipps, Martijn Westerholt]
April Rain	Delain	03.2009	192[1]	14[10]	Roadrunner RR7879-2	[produced by Oliver Philipps, Martijn Westerholt]
We Are the Others	Delain	06.2012	75[1]	4[4]	Roadrunner RR 7649 5	[produced by Jacob Hellner, Fredrik Thomander, Anders ”Gary” Wikström, Delain]
Interlude	Delain	05.2013	-	37[1]	Napalm NPR 483	-
The Human Contradiction	Delain	04.2014	44	25[4]	Napalm NPR 535	[produced by Martijn Westerholt]
Moonbathers	Delain	08.2016	-	43[8]	Napalm NPR 679	[produced by Martijn Westerholt]

Lloyd Price

Lloyd Price (ur. 9 marca 1933) to amerykański muzyk związany ze gatunkami rhythm and blues i rock and roll. Piosenkarz był wybitnym przedstawicielem pierwotnego, południowego stylu R&B pozbawionego jeszcze popowych naleciałości typowych dla późniejszych produkcji. Największym przebojem z wczesnego okresu twórczości Price'a był standard Lawdy Miss Clawdy nagrany w 1950. W końcu lat pięćdziesiątych XX wieku Lloyd Price włączył się w zyskujący popularność nurt rock and rolla, zachowując jednak silne wpływy pierwotnego bluesa. Do największych przebojów artysty z tego okresu należały Stagger Lee, Personality, Oooh, Oooh, Oooh, Restless Heart, Tell Me Pretty Baby, Ain't It a Shame i I'm Gonna Get Married.
W czasie swej długiej kariery (koncertował jeszcze w 1993 roku) współpracował z takimi muzykami jak Jerry Lee Lewis, Little Richard, Wilson Pickett, Fats Domino i inni. Muzyczna kariera Price'a została dwukrotnie przerwana. Po raz pierwszy gdy został powołany do wojska i uczestniczył w wojnie koreańskiej i po raz drugi gdy poświęcił się walkom bokserskim.
W 1998 Lloyd Price został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lawdy Miss Clawdy/ Mailman Blues	Lloyd Price	05.1952	-	-	Speciality 428	[written Lloyd Price][1[7][26].R&B Chart]
Oooh-Oooh-Oooh / Restless Heart	Lloyd Price	10.1952	-	-	Speciality 440	[A:4[10].R&B Chart][B:5[4].R&B Chart][written Lloyd Price]
Tell Me Pretty Baby/Ain't It A Shame	Lloyd Price	09.1957	-	-	Speciality 452	[written Lloyd Price][A:8[2].R&B Chart][side B:4[7].R&B Chart]
Just Because / Why	Lloyd Price	03.1957	-	29[20]	ABC-Paramount 9792	[written Lloyd Price][adaptacja melodii "Caro nome" z opery "Rigoletto"-Verdiego][3[12].R&B Chart]
Lonely Chair / The Chicken And The Bop	Lloyd Price	09.1957	-	88[1]	KRC 301	-
Stagger Lee / You Need Love	Lloyd Price	12.1958	7[14]	1[4][21]	ABC-Paramount 9972	[gold][adaptacja tradycyjnej ludowej melodii "Stack-O-Lee"][written by Lloyd Price, Harold Logan][1[4][19].R&B Chart]
Where Were You (On Our Wedding Day)? / Is It Really Love	Lloyd Price	03.1959	15[6]	23[11]	ABC-Paramount 9997	[written by Lloyd Price, Harold Logan][4[8].R&B Chart]
Personality / Have You Ever Had The Blues	Lloyd Price	04.1959	9[10]	2[19]	ABC-Paramount 10018	[gold][written by Lloyd Price, Harold Logan][1[4][16].R&B Chart]
I'm Gonna Get Married / Three Little Pigs	Lloyd Price	08.1959	23[5]	3[14]	ABC-Paramount 10032	[written by Lloyd Price, Harold Logan][1[3][13].R&B Chart][side B:15[4].R&B Chart]
Come Into My Heart / Wont'cha Come Home	Lloyd Price	10.1959	-	20[14]; side B:43[10]	ABC-Paramount 10062	[written by Lloyd Price, Harold Logan][2[13].R&B Chart][side B:6[11].R&B Chart]
Lady Luck / Never Let Me Go	Lloyd Price	02.1960	45[1]	14[13]; side B:82[3]	ABC-Paramount 10075	[written by Lloyd Price, Harold Logan][3[12].R&B Chart][side B:26[2].R&B Chart]
No If's -No And's / For Love	Lloyd Price	04.1960	-	40[7]; side B:43[6]	ABC-Paramount 10102	[written by Lloyd Price, Harold Logan][16[3].R&B Chart]
Question / If I Look A Little Blue	Lloyd Price	06.1960	-	19[11]	ABC-Paramount 10123	[written by Lloyd Price, Harold Logan][5[12].R&B Chart]
Just Call Me (And I'll Understand) / Who Coulda' Told You (They Lied)	Lloyd Price	09.1960	-	79[4]; side B:103[4]	ABC-Paramount 10139	[written by Lloyd Price, Harold Logan]
(You Better) Know What You're Doin' / That's Why Tears Come And Go	Lloyd Price	12.1960	-	79[4]	ABC-Paramount 10162	[written by Lloyd Price, Harold Logan]
Mary And Man-O / I Ain't Givin' Up Nothin'	Lloyd Price	06.1961	-	110[1]	ABC-Paramount 10221	[written by Lloyd Price, Harold Logan]
Under Your Spell Again / Happy Birthday Mama	Lloyd Price	11.1962	-	123[1]	ABC-Paramount 10372	[written by Buck Owens, Dusty Rhodes][produced by Felton Jarvis][# 4 country hit for Buck Owens in 1959;#35 hit for Johnny Rivers in 1966]
Misty / Cry On	Lloyd Price	10.1963	-	21[9]	Double-L 722	[written by Garner, Burke][produced by Robert Bateman][11[9].R&B Chart]
Billie Baby / Try A Little Bit Of Tenderness	Lloyd Price	01.1964	-	84[3]	Double-L 729	[written by H. Logan, L. Price][38[5].R&B Chart]
I Love You, I Just Love You/Don't Cry	Lloyd Price	10.1964	-	123[1]	Monument 856	[written by Lloyd Price, Harold Logan][produced by Fred Foster]
Amen / I'd Fight The World	Lloyd Price	12.1964	-	124[1]	Monument 865	[written by Goldsmith][produced by Fred Foster][piosenka z filmu "Lillies of the fields"][#7 hit for The Impressions in 1965]
If I Had My Life To Live Over / Two For Love	Lloyd Price	07.1965	-	107[4]	Monument 887	[written by Tobias, Jaffee, Vincent][produced by Marty Wilson, Bill Ramal]
Bad Conditions/The Truth	Lloyd Price	10.1969	-	-	Turntable 506	[written by J. Norman, A. Pyfrom, D. Hughes][produced by Lloyd Price][21[8].R&B Chart]
Trying To Slip (Away)/They Get Down	Lloyd Price	07.1973	-	-	GSF 6904	[written by L. Price, F. Knight][produced by Frederick Knight, Lloyd Price][32[10].R&B Chart]
Love Music / Just For Baby	Lloyd Price	04.1973	-	102[2]	GSF 6894	[written by Lambert, Potter][produced by Jimmy Johnson][#97 hit for The Raiders in 1973]
What Did You Do With My Love/Love Music	Lloyd Price	08.1976	-	-	LPG 111	[written by Lloyd Price][99[2].R&B Chart]

Liz Phair

Liz Phair - voc, p, kompozytorka, autorka tekstów. Przyszła na świat w zamożnej rodzinie pracowniczki naukowej Art Institute of Chicago i ordynatora oddziału chorób zakaźnych Northwestern Memorial Hospital. Otrzymała staranne wykształcenie, m.in. studiowała sztuki piękne w Oberlin College w Ohio. Od najmłodszych lat pobierała lekcje gry na fortepianie i tworzyła piosenki.
Nagrała dla małej firmy Tae Won Yu kilka kaset sygnowanych pseudonimem Girly Souri. W 1992r podpisała kontrakt z nowojorską wytwórnią Matador, utworzoną przez muzyków zespołu PAVEMENT, i dla niej zrealizowała album Exile in Guyville, uznany za jeden z najważniejszych debiutów w amerykańskim rocku w 1993 (zdaniem dziennikarzy pism "Spin" i " Villaqe Voice" najwybitniejsze dokonanie roku).
 Przedstawiła piosenki atrakcyjne melodycznie, oszczędne w środki wyrazu, mające w sobie i coś z kameralnych ballad Suzanne Vega,i coś z hałaśliwego rocka Sonic Youth, ukazujące życie emocjonalne młodej kobiety, nie unikające wulgarności w opisach doświadczeń erotycznych, sprzeciwiające się dominacji mężczyzn we współczesnym świecie np. Flower, Fuck And Run, Divorce Song, Dance Of The Seven Vails, Help Me Mary. Odczytywano je jako swoistą replikę na utwory wypełniające klasyczny album rockowy "Exile On Main Street" The Rolling Stones z 1971.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Supernova /Combo platter	Liz Phair	10.1994	-	78[14]	Matador 98 206	[written by Liz Phair][6.Modern Rock Tracks]
Why can't I	Liz Phair	09.2003	-	32[20]	EMI 552959	[gold][written by Lauren Christy,Graham Edwards,Liz Phair,Scott Spock]
Extraordinary	Liz Phair	05.2004	-	111[5]	album cut	[written by Lauren Christy,Graham Edwards,Liz Phair,Scott Spock][produced by The Matrix]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Exile in Guyville	Liz Phair	02.1994	-	196[1]	Matador 051	[gold][produced by Liz Phair, Brad Wood]
Whip-smart	Liz Phair	10.1994	-	27[17]	Matador 92 429	[gold][produced by Liz Phair, Brad Wood]
Whitechocolatespaceegg	Liz Phair	08.1998	154[1]	35[9]	Matador 53 554	[produced by Jason Chasko,Scott Litt,Liz Phair,Brad Wood]
Liz Phair	Liz Phair	06.2003	-	27[18]	Capitol 22084	[produced by Michael Penn , R. Walt Vincent , The Matrix ]
Somebody's miracle	Liz Phair	10.2005	-	46[2]	Capitol 77769	[produced by John Alagía , John Shanks , Joe Zook , Dino Meneghin ]
Funstyle	Liz Phair	07.2010	-	150	Rocket Science RSV 028	[produced by Evan Frankfort, Dave Matthews & Brett Radin, Kevin Griffin, Doc Dauer]

Ladyhawke

Ladyhawke - nowozelandzki zespół indie-rockowy, solowy projekt Philippy "Pip" Brown, korzystający z dobytku muzyki lat 80. Nazwa pochodzi od tytułu filmu z Matthew Broderickiem i Michelle Pfeiffer "Ladyhawke" (polski tytuł "Zaklęta w Sokoła"). Zespół stał się znany głównie dzięki singlowi z 2008 roku - "Paris Is Burning".
Premiera debiutanckiego albumu została zaplanowana na wrzesień 2008 roku.
"Ladyhawke" często porównywany jest do Peaches, Cyndi Lauper i New Young Pony Club.
Wokalistka i gitarzystka zespołu Pip Brown, pochodząca z Wellington, z Nowej Zelandii już od najmłodszych lat miała styczność z muzyką - jej matka jest piosenkarką, a ojczym perkusistą. Sama Pip potrafi grać na 10 instrumentach, między innymi na gitarze, gitarze basowej i perkusji.
Będąc nastolatką, Phillipa bardzo chciała założyć własny zespół, jednak ograniczyła się do śpiewania w kilku grunge’owych zespołach działających w szkole. Po ukończeniu szkoły założyła z kolegą dość popularny w Australii zespół "Two Lane Blacktop" w którym była gitarzystką.
Jednak w 2003 roku zespół rozpadł się, prawdopodobnie z powodu konfliktów osobistych między członkami. Przez następnych kilka lat Pip była gitarzystką w zespole Teenager, a następnie założyła własny zespół - Ladyhawke.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Paris is burning	Ladyhawke	07.2008	61[2]	-	Modular Recordings MODVL 97	[written by Phillipa Brown,Roy Kerr,Anu Pillai][produced by Kid Gloves]
Dusk till dawn	Ladyhawke	09.2008	78[2]	-	Modular Recordings MODVL 105	[written by Phillipa Brown,Pascal Gabriel][produced by Pascal Gabriel]
My delirium	Ladyhawke	07.2008	62[3]	-	Modular Recordings MODVL 139	[written by Phillipa Brown,Pascal Gabriel,Hannah Robinson,Alex Gray][produced by Pascal Gabriel]
Back of the Van	Ladyhawke	05.2009	93[1]	-	Modular Recordings CATCO 137607897	[written by Ladyhawke, Michael Di Francesco]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ladyhawke	Ladyhawke	10.2008	16[33]	-	Modular Recordings MODCD 099	[gold-UK][produced by Michael Di Francesco, Jim Eliot ,Pascal Gabriel, Paul Harris, Kid Gloves, Greg Kurstin]
Anxiety	Ladyhawke	05.2012	36[1]	-	Modular Recordings MODCD 151	[produced by Pip Brown, Pascal Gabriel]
Wild Things	Ladyhawke	06.2016	57[1]	-	Mid Century MCR 16CD1	[produced by Tommy English]