Z archiwum...rocka

piątek, 14 października 2016

Xandria

Xandria to zespół powstały w Bielefeld (Niemcy) w 1997. Ich muzyka jest klasycznym symphonic power metalem z kobiecym wokalem, z domieszką gotyku.
W listopadzie 2000 roku Lisa Middelhauve została wokalistką zespołu. 30 kwietnia 2008 opuściła zespół, a jej miejsce zajęła Kerstin Bischof vel Lakonia, najbardziej znana z występów w zespole Axxis. W 2010 roku, nową wokalistką zespołu została Manuela Kraller, z którą zespół nagrał album Neverworld's End. 25 października 2013 roku rozstała się z zespołem, a jej miejsce zajęła holenderska artystka Dianne van Giersbergen.

W 2003 roku grupa wydała swój pierwszy album, nazwany Kill the Sun. Następny - Ravenheart (2004) zajął 36. miejsce na niemieckich listach muzycznych i utrzymał się na nim przez 7 tygodni. W 2005 roku grupa stworzyła swoją trzecią płytę India, przypominającą najbardziej metal symfoniczny, która osiągnęła na niemieckich listach 30. miejsce. W roku 2007 wyszedł album Salomé - The Seventh Veil (miejsce 49.). Kolejną płytą grupy była kompilacja Now & Forever - The Best Of z roku 2008, zaś 24. lutego 2012 wydany został ich najnowszy album, nagrany już z nową wokalistką - Neverworld's End (na niemieckich listach muzycznych uzyskał 43. miejsce; był też pierwszą płytą, która notowana była poza granicami Niemiec - w Szwajcarii - miejsce 51.)

Członkowie:
Dianne van Giersbergen - wokal
Steven Wussow - gitara basowa
Philip Restemeier - gitara
Gerit Lamm - perkusja
Marco Heubaum - gitara, instrumenty klawiszowe

Byli członkowie:
Manuela Kraller - wokal (2010-2013)
Nils Middelhauve - gitara basowa (2004-2012)
Kerstin Bischof - wokal (2008-2009)
Lisa Middelhauve - wokal (2000-2008)
Roland Krueger - gitara basowa (1999-2004)
Andreas Maske - gitara (2000-2001)
Jens Becker - gitara (1999-2000)
Niki Weltz - perkusja (1997)
Andreas Litschel - keyboard (1997)
Manuel Vinke - gitara (1997)
Holger Vester - gitara basowa (1997)
Nicole Tobien - wokal (1997)
Edytuj wiki

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Ger	US	Wytwórnia [Ger]	Komentarz
Ravenheart	Xandria	.2004	-	-	Drakkar DRAKKAR 064	[produced by José Alvarez-Brill][written by Marco Heubaum,L. Schaphaus]
Eversleeping	Xandria	.2004	86[2]	-	Drakkar DRAKKAR 072	[produced by José Alvarez-Brill][written by L. Schaphaus]
Save My Life	Xandria	.2007	-	-	Drakkar DRAKKAR 064	[produced by Marco Heubaum,Xandria][written by Marco Heubaum,Lisa Middelhauve]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Ger	US	Wytwórnia [Ger]	Komentarz
Kill the Sun	Xandria	05.2003	98[2]	-	Drakkar DRAKKAR 044	[produced by Dirk Riegner]
Ravenheart	Xandria	05.2004	36[14]	-	Drakkar DRAKKAR 061	[produced by José Alvarez-Brill]
India	Xandria	08.2005	30[6]	-	Drakkar DRAKKAR 082	[produced by José Alvarez-Brill]
Salomé – The Seventh Veil	Xandria	05.2007	49[2]	-	Drakkar DRAKKAR 121	[produced by Marco Heubaum]
Now & Forever – Best of Xandria	Xandria	06.2008	-	-	Drakkar DRAKKAR 138	[produced by Marco Heubaum]
Neverworld's End	Xandria	02.2012	43[4]	-	Napalm NPR 417	[produced by Marco Heubaum]
Sacrificium	Xandria	05.2014	25[1]	-	Napalm NPR 534	[produced by Marco Heubaum, Joost van den Broek]

czwartek, 13 października 2016

Katy Perry

Katy Perry, właściwie Katheryn Elizabeth Hudson (ur. 25 października 1984 w Santa Barbara w stanie Kalifornia – amerykańska piosenkarka pop i autorka tekstów. Największą popularność przyniosły jej single z drugiej płyty studyjnej One of the Boys: światowe przeboje "I Kissed a Girl" oraz "Hot N Cold", które znalazły się na szczycie światowego notowania singli. Katy Perry to wokalistka, która sprzedała ponad piętnaście milionów singli i około pięciu milionów albumów. Urodziła się w Santa Barbara w stanie Kalifornia, USA. Jest dzieckiem pastorostwa, dlatego dorastała słuchając muzyki gospel i śpiewając w kościele. Swój pierwszy album, zatytułowany Katy Hudson, wydała wraz z wytwórnią Red Hill Records i zawarła na nim piosenki muzyki gospel. Jako nastolatka odkryła jeden z albumów zespołu Queen i od tej pory to ten zespół miał największy wpływ na jej twórczość. Poza Queen, duży wpływ mieli na Perry Alanis Morissette, a także Joni Mitchell.
Piosenkarka zmieniła swoje nazwisko, ponieważ Katy Hudson nadto wiązało się z nazwiskiem amerykańskiej aktorki – Kate Hudson. Perry natomiast było panieńskim nazwiskiem jej matki.
W roku 2004 Perry została wyłączną wokalistką zespołu producenckiego The Matrix, który pracował wcześniej z Avril Lavigne czy Britney Spears i innymi artystkami. Wokalistka zaczęła równocześnie pracę nad własnym albumem, współpracując z Glenem Ballardem, producentem sławnego debiutu Alanis Morissette pt. Jagged Little Pill. Blender Magazine, w swym artykule z października 2004 roku, nazwał ją "The Next Big Thing". W wywiadzie dla tego magazynu Perry wyznała, że nigdy nie była typową chrześcijanką, a podczas swego okresu dojrzewania zrobiła wiele niedobrych rzeczy. Jeden z jej utworów – "Simple", został nagrany jako część ścieżki dźwiękowej do filmu Stowarzyszenie wędrujących dżinsów z 2005 roku.
Katy otwarcie mówiła o problemach, z jakimi borykała się nie mogąc znaleźć odpowiedniej wytwórni muzycznej. Jej piosenki zostały zauważone przez Jasona Floma z wytwórni Virgin Records CEO, który był zarządcą kompanii Capitol Records, dlatego to z tą wytwórnią podpisała swój kontrakt. W krótce pod koniec roku 2007 na rynek muzyczny trafił singel Ur So Gay, a w maju 2008 światowy hit I Kissed a Girl. Obie piosenki znalazły się na albumie One of the Boys. Perry wydała go na początku wakacji. Od początku cieszył się ogromnym powodzeniem, zajmował wysokie pozycje na różnych notowaniach albumów. W sumie sprzedano ponad 5 milionów kopii albumu, a w USA, Wieliej Brytanii, Australii i Kanadzie pokrył się platyną. Kolejne utwory promocyjne to przebój Hot n Cold i Thinking of You.
Rok 2009 rozpoczęła od nominacji do Nagroda Grammy w 2009 w kategorii w kategorii Best Female Pop Vocal Performance. Jednak singel I Kissed a Girl nie zdobył tej nagrody, Katy przegrała z Adele. W kwietniu wydała ostatni singel Waking Up in Vegas. Wszystkie utwory zyskały sporą popularność, a wielu fachowców ocenia album Katy bardzo pozytywnie. W wakacje została nominowa w ESKA Music Awards. Zdobyła nagrodę International Album of the Year za krążek One of the Boys. Niestety piosenkarka nie mogła odebrać nagrody, podobnie jak w przypadku Lady GaGi zaprezentowano video, w którym Perry dziękuje za zwycięstwo i przeprasza za nieobecność. Od 23 stycznia 2009 r. do 28 listopada 2009 r. promowała album poprzez trasę koncertową Hello Katy Tour. Obecnie często gości ze swymi piosenkami na antenie stacji MTV, VH1 oraz innych programów komercyjnych. 17 listopada wydała pierwszy album koncertowy MTV Unplugged. Nagrany na nim występ odbył się 22 lipca w Nowym Jorku. Pod koniec roku Katy Perry powróciła do pracy nad nowym, trzecim krążkiem, który swoją strukturą ma być bardzo podobny do One of the Boys. Przy nagrywaniu materiału współpracowała z ludźmi, którzy w przeszłości pracowali z Britney Spears, Beyonce czy Rihanną. W grudniu pomagała Timbalandowi przy pracy nad albumem Timbaland Presents Shock Value II. Razem wydali singel z teledyskiem If We Ever Meet Again.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Kissed a Girl	Katy Perry	08.2008	1[5][62]	1[7][23]	Virgin CATCO 140843978	[5x-platinum][platinum-UK][written by Cathy Dennis , Katy Perry , Lukasz Gottwald , Max Martin][produced by Dr. Luke ]
Hot N Cold	Katy Perry	10.2008	4[113]	3[39]	Virgin VSCDT 1980	[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry/Lukasz Gottwald/Max Martin][produced by Dr. Luke ]
Thinking of You	Katy Perry	01.2009	27[18]	29[15]	Virgin VSCDT 1985	[platinum-US][written by Katy Perry][produced by Butch Walker/Ted Bruner]
Waking Up in Vegas	Katy Perry	04.2009	19[26]	9[23]	Virgin VSCDT 1993	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry, Desmond Child, Andreas Carlsson][produced by Greg Wells][1.Billboard Hot Dance Club Songs]
Starstrukk	3OH!3 featuring Katy Perry	06.2009	3[7]	66[12]	Photo Finish CATCO 153477585	[platinum-US][platinum-UK][written by Sean Foreman, Nathaniel Motte][produced by Matt Squire]
If We Ever Meet Again	Timbaland featuring Katy Perry	12.2009	3[28]	37[18]	Interscope 2733439	[gold-UK][written by Jim Beanz/Tim Mosley/Mike Busbee][produced by Jim Beanz, Timbaland]
California Gurls	Katy Perry featuring Snoop Dogg	07.2010	1[2][64]	1[6][27]	Virgin VSCDT 2013	[7x-platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry/Bonnie McKee/Calvin Broadus/Max Martin/Lukasz Gottwald[produced by Dr Luke/Max Martin/Benny Blanco]
Not Like the Movies	Katy Perry	08.2010	-	53[1]	Capitol	[written by Katy Perry/Greg Wells][produced by Greg Wells]
Circle the Drain	Katy Perry	08.2010	53[1]	-	Capitol	[written by Katy Perry/Christopher Stewart/Monte Neuble][produced by Christopher Stewart]
Teenage Dream	Katy Perry	09.2010	2[43]	1[2][33]	Virgin CATCO 166846093	[7x-platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry/Bonnie McKee/Benjamin Levin/Max Martin/Lukasz Gottwald][produced by Max Martin/Dr Luke/Benny Blanco]
Firework	Katy Perry	09.2010	3[134]	1[4][39]	Virgin CATCO 169836350	[10x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Katy Perry/Mikkel Eriksen/Tor Erik Hermansen/Sandy Wilhelm/Ester Dean][produced by StarGate/Sandy Vee]
Peacock	Katy Perry	09.2010	125[4]	105[5]	Virgin	[platinum-US][written by Katy Perry, Mikkel S. Eriksen, Tor Erik Hermansen, Ester Dean ][produced by Stargate, Ester Dean]
Last Friday Night (T.G.I.F.)	Katy Perry	09.2010	9[40]	1[2][24]	Virgin USCA 31100045	[4x-platinum-US][gold-UK][written by Katy Perry/Lukasz Gottwald/Max Martin/Bonnie McKee][produced by Dr Luke/Max Martin]
E.T.	Katy Perry Feat. Kanye West	03.2011	3[50]	1[5][30]	Virgin USCA 21100386	[8x-platinum-US][gold-UK][written by Katy Perry/Lukasz Gottwald/Joshua Coleman/Max Martin][produced by Dr Luke/Ammo/Max Martin]
The One That Got Away	Katy Perry	10.2011	18[41]	3[24]	Virgin USCA 21001266	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Katy Perry/Lukasz Gottwald/Max Martin][produced by Dr Luke/Max Martin]
Part of Me	Katy Perry	03.2012	1[1][26]	1[1][22]	Virgin USCA 21102809	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Katy Perry/Bonnie McKee/Lukasz Gottwald/Max Martin][produced by Dr Luke/Max Martin/Cirkut]
Wide Awake	Katy Perry	04.2012	9[32]	2[26]	Virgin USCA 21200932	[4x-platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry/Max Martin/Lukasz Gottwald/Bonnie McKee/Fabien Walter][produced by Dr Luke/Max Martin]
Dressin' Up	Katy Perry	04.2012	109[1]	-	Virgin	[written by Katy Perry, Christopher "Tricky" Stewart, Monte Neuble, Matt Theissen][produced by Stewart Kuk Harrell]
Tommie Sunshine's Megasix Smash-Up	Katy Perry	04.2012	183[1]	-	Virgin	-
Roar	Katy Perry	09.2013	1[2][49]	1[2][22]	Virgin USUM 71308669	[9x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Katy Perry/Lukasz Gottwald/Max Martin/Bonnie McKee/Henry Walter][produced by Dr Luke/Max Martin/Cirkut]
Dark Horse	Katy Perry featuring Juicy J	09.2013	4[48]	6[16]	Virgin USCA 21200932	[10x-platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry/Sarah Hudson/Max Martin/Lukasz Gottwald][produced by Dr Luke/Max Martin]
Walking on Air	Katy Perry	11.2013	80[1]	34[1]	Virgin USUM 71311294	[written by Katy Perry, Klas Åhlund, Max Martin ,Adam Baptiste, Caméla Leierth ][produced by Åhlund/Max Martin]
Unconditionally	Katy Perry	11.2013	25[11]	14[11]	Virgin USUM 71311295	[platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry/Lukasz Gottwald/Max Martin/Henry Walter][produced by Dr Luke/Max Martin/Cirkut]
By the Grace of God	Katy Perry	11.2013	179[1]	110[1]	Virgin	[written by Katy Perry/Greg Wells][produced by Katy Perry/Greg Wells]
It Takes Two	Katy Perry	11.2013	180[1]	-	Virgin	-
Who You Love	John Mayer featuring Katy Perry	12.2013	-	80[2]	Virgin	[written by John Mayer/Katy Perry][produced by John Mayer/Don Was]
Birthday	Katy Perry	05.2014	22[14]	17[1]	Virgin USUM 71311293	[platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry, Lukasz Gottwald, Max Martin, Bonnie McKee, Henry Walter][produced by Dr Luke/Max Martin/Cirkut]
This Is How We Do	Katy Perry	08.2014	33[12]	24[18]	Virgin USUM 71311297	[platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry, Klas Åhlund, Max Martin][produced by Åhlund/Max Martin]
Rise	Katy Perry	07.2016	25[6]	11[1]	Virgin USUM 71605088	[platinum-US][written by Katy Perry, Max Martin, Ali Payami, Savan Kotecha ][produced by Ali Payami/Max Martin]
Chained to the Rhythm	Katy Perry featuring Skip Marley	02.2017	5[21]	4[15]	Capitol USUM 71700560	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry, Max Martin, Sia Furler, Ali Payami, Skip Marley ][produced by Ali Payami/Max Martin]
Bon Appétit	Katy Perry featuring Migos	05.2017	37[9]	59[6]	Capitol USUM 71702488	[platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry,Max Martin,Shellback,Oscar Holter,Ferras Alqaisi,Quavious Marshall,Kirsnick Ball,Kiari Cephus][produced by Max Martin,Shellback,Oscar Holter]
Swish Swish	Katy Perry featuring Nicki Minaj	06.2017	19[23]	46[10]	Virgin USUM 71704474	[platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry,Duke Dumont,Sarah Hudson,PJ Sledge,Onika Maraj,Brittany Hazzard][produced by Duke Dumont]
Feels	Calvin Harris featuring Pharrell Williams, Katy Perry and Big Sean	06.2017	1[1][26]	20[18]	Columbia GBARL 1700772	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Adam Wiles ,Pharrell Williams, Katheryn Hudson, Brittany Hazzard, Sean Anderson ,Maurice White, Wayne Vaughn][produced by Calvin Harris]
Cozy Little Christmas	Katy Perry	12.2018	22[14]	53[2]	Virgin USUM 71819190	[platinum-US][silver-UK][written by Katy Perry, Greg Wells, Ferras Alqaisi][produced by Katy Perry, Greg Wells, Ferras Alqaisi]
365	Katy Perry with Zedd	02.2019	37[7]	86[1]	Polydor USUM 71900881	[written by Anton Zaslavski, Katy Perry, Daniel Davidsen, Corey Sanders, Peter Wallevik, Caroline Ailin, Mich Hansen][produced by Zedd,Cutfather,PhD]
Con Calma	Daddy Yankee & Katy Perry Featuring Snow	05.2019	66[10]	22[25]	Virgin US2BU 1900125	[silver-UK][written by Ramón Ayala,Katheryn Hudson,Darrin O'Brien,Juan Rivera][produced by Play-N-Skillz,Daddy Yankee]
Never Really Over	Katy Perry	06.2019	12[16]	15[13]	Virgin USUM 71901873	[platinum-US][platinum-UK][written by Katy Perry,Gino Barletta,Hayley Warner,Anton Zaslavski,Leah Haywood,Daniel James,Dagny Norvoll Sandvik,Michelle Buzz,Jason Gill][produced by Zedd,Dreamlab]
Small Talk	Katy Perry	08.2019	43[6]	81[1]	Virgin USUM 71914165	[written by Katy Perry, Johan Carlsson, Charlie Puth, Jacob Kasher Hindlin][produced by Johan Carlsson, Charlie Puth]
Harleys in Hawaii	Katy Perry	10.2019	45[4]	110[1]	Virgin USUM 71919682	[written by Katy Perry, Johan Carlsson ,Charlie Puth ,Jacob Kasher Hindlin][produced by Charlie Puth, Johan Carlsson]
Never Worn White	Katy Perry	03.2020	97[1]	112[1]	Virgin USUM 72004077	[written by Katy Perry, Johan Carlsson, John Ryan ,Jacob Kasher Hindlin][produced by Johan Carlsson]
Daisies	Katy Perry	05.2020	37[8]	40[7]	Virgin USUV 72002854	[gold-US][written by Katy Perry ,Jonathan Bellion ,Jacob Kasher Hindlin, Michael Pollack ,Jordan K. Johnson,Stefan Johnson][produced by The Monsters & Strangerz]
Smile	Katy Perry	07.2020	73[5]	121[1]	Virgin USUM 72013803	[written by Katy Perry,Brittany "Starrah" Hazzard,Ferras Alqaisi,Oliver Goldstein,Josh Abraham,Anthony Criss,Benny Golson,Kier Gist,Vincent Brown][produced by Oligee,Abraham,G Koop]
When I'm Gone	Alesso / Katy Perry	01.2022	49[13]	90[4]	Astralwerks USUG 12106493	[written by Katy Perry, Alessandro Lindblad, Alida Garpestad Peck ,Rami Yacoub, Nathan Cunningham, Marc Sibley, Alma Goodman ][produced by Alesso, Space Primates]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
One of the Boys	Katy Perry	06.2008	11[164]	9[87]	Virgin CDV 3051	[platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Greg Wells, Dr. Luke, Glen Ballard, Dave Stewart, Katy Perry, Butch Walker, Sam Hollander, Dave Katz]
MTV Unplugged	Katy Perry	11.2009	-	168[1]	Capitol 509994 56278 2 8 [US]	-
Teenage Dream	Katy Perry	09.2010	1[1][173]	1[1][165]	Virgin CDV 3084	[3x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Ammo/Benny Blanco/Dr Luke/Max Martin/Christopher Stewart/Stargate/Sandy Vee/Greg Wells]
Prism	Katy Perry	11.2013	1[1][53]	1[1][11]	Virgin 3753232	[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by Katy Perry/Dr Luke/Max Martin/Klas Ahlund/Benny Blanco/Bloodshy/Cirkut/Greg Kurstin/Greg Wells/StarGate]
Witness	Katy Perry	06.2017	6[14]	1[1][21]	Virgin 5774090	[silver-UK][produced by Max Martin, Ali Payami, Shellback, Corrin Roddick, Jeff Bhasker ,Mark Crew ,Duke Dumont ,Jack Garratt, Oscar Holter, Illangelo Ilya, Elof Loelv, Mike Will Made It, Dustin O'Halloran, Rationale ,Scooly ,Felix Snow]
Smile	Katy Perry	09.2020	5[4]	5[4]	EMI 890103	[produced by Josh Abraham ,Johan Carlsson, John DeBold, Dreamlab, Andrew Goldstein, Oscar Görres, Oscar Holter ,Ilya,Ian Kirkpatrick, The Monsters & Strangerz ,Oligee, Charlie Puth, Pierre-Luc Rioux, John Ryan, Stargate, Zedd]

Pennywise

Pennywise - amerykański zespół punkowy powstały w 1988, jeden z przedstawicieli tzw. punkowego odrodzenia lat 90. XX wieku.
Muzykę grupy można określić generalnie jako punk, oparty na solidnej tradycji tzw. kalifornijskiego hardcore'u (szybka, dynamiczna i melodyjna muzyka), z umiejętnie dodanymi elementami funku, popu i klasycznego rocka. Zespół założony w Hermosa Beach (Kalifornia) przez grupę znajomych ze szkoły, zafascynowanych punk-rockiem i surfingiem. Pierwotny skład zespołu: Jim Lindberg (wokal), Fletcher Draggs (gitara), Byron McMackin (perkusja)i Jason Thirsk (bas). Pennywise w 1989 wydali debiutancką EP-kę A Word from the Wise. Wydawnictwo okazało się na tyle interesujące, że rok później jedna z najważniejszych niezależnych wytwórni płytowych Epitaph Records zdecydowała się na podpisanie kontraktu z zespołem. Pierwszy album - Pennywise (1991) zdobył uznanie wśród słuchaczy "podziemnego" punka. Kilka miesięcy później Jim Lindberg podjął decyzję o odejściu z grupy, w 1992 jednak zmienił zdanie (w międzyczasie zastępował go dotychczasowy basista, którego miejsce zajął Randy Bradbury).
W 1993 Pennywise nagrali kolejny album Unknown Road, który potwierdził znaczenie zespołu w punkowym świecie. Cieszył on się dużym powodzeniem - sprzedano ponad 200 tys. płyt, dzięki licznym koncertom, jak również wykorzystaniem dynamicznych utworów zespołu jako muzycznej ilustracji do filmów przedstawiających surfingowe i snowboardowe wyczyny.
Mimo niespodziewanej popularności punkrocka i karier zespołów takich, jak The Offspring czy Rancid, zespół odmówił współpracy z dużymi, komercyjnymi wytwórniami płytowymi. W 1994 ukazał się trzeci album About Time, kolejny hit muzyki alternatywnej. W czasie przygotowań do nagrania kolejnej płyty, zespół opuścił Jason Thirsk, zmagający się z nałogiem alkoholizmu (zastąpił go po raz wtóry Randy Bradbury). Nie było to odejście czasowe, jak zakładano, ponieważ w lipcu 1996 Trisk popełnił samobójstwo.
Członkowie Pennywise zdecydowali jednak o kontynuacji istnienia zespołu. W 1997 ukazał się czwarty LP Full Circle, dwa lata później następny Straight Ahead, przyjęte jednak z mniejszym zainteresowaniem przez słuchaczy w porównaniu z poprzednimi. W 2000 wydano album Live @ The Key Club z zapisem koncertu w Los Angeles, rok później Land of the Free .We wrześniu 2003 Pennywise nagrał płytę From the Ashes, w 2005 - The Fuse, a w 2008 - Reason to Believe.
W sierpniu 2009 wokalista i autor tekstów Jim Lindberg opuścił grupę. Prawdopodobnie spowodowane to jest względami rodzinnymi (jest on ojcem trzech córek). Jego miejsce zajął Zoli Téglás z zespołu Ignite.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Alien	Pennywise	.1999	-	-	Shock CORX 070	[36.Modern Rock Tracks]
Fuck Authority	Pennywise	.2001	-	-	Epitaph	[produced by Pennywise, Joe Barresi][38.Modern Rock Tracks]
The Western World	Pennywise	.2008	-	-	Epitaph	[produced by Cameron Webb][22.Modern Rock Tracks]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
About Time	Pennywise	06.1995	-	96[6]	Epitaph 86 437	[produced by Jerry Finn, Brett Gurewitz]
Full Circle	Pennywise	04.1997	-	79[4]	Epitaph 86 489	[produced by Pennywise,Eddie Ashworth]
Straight Ahead	Pennywise	06.1999	193[1]	62[7]	Epitaph 86 553	[produced by Jerry Finn, Brett Gurewitz]
Live @ the Key Club	Pennywise	10.2000	-	198[1]	Epitaph 86 598	-
Land of the Free?	Pennywise	06.2001	134[1]	67[9]	Epitaph 86 600	[produced by Pennywise, Joe Barresi]
From the Ashes	Pennywise	09.2003	148[1]	54[2]	Epitaph 86 664	[produced by Pennywise, Darian Rundall]
The Fuse	Pennywise	08.2005	-	78[2]	Epitaph 86 769	[produced by Pennywise, Darian Rundall]
Reason to Believe	Pennywise	03.2008	-	98	MySpace Records MSR10013	[produced by Cameron Webb]

środa, 12 października 2016

Johnny Preston

Właśc. John Preston Courville, ur. 18.08.1939 r. w Port Arthur w stanie Teksas, USA. Piosenkarz specjalizujący się w repertuarze balladowym i rockowym, zadebiutował w 1957 r. w grupie The Shades na Uniwersytecie Lamar w Beaumont w stanie Teksas.
Pozyskany dla wytwórni Mercury przez disc jockeya i piosenkarza Big Boppera (właśc. Jape Richardson), autora i producenta późniejszych przebojów Prestona, spośród których największą popularnością cieszył się "Running Bear" — smutna historia niefortunnej miłości Indianina. Singel nie zauważony przez cztery miesiące od wydania, trafił na szczyt amerykańskiej i brytyjskiej listy przebojów po tragicznej śmierci Richardsona, poniesionej w katastrofie samolotowej wraz z Buddym Hollym.
Pomimo nieudanego tournee po Wielkiej Brytanii (skróconego o trzy tygodnie z powodu kiepskich warunków kwaterunkowych), Prestonowi udało się wprowadzić do Top 20 w Anglii i USA jeszcze dwa single: "Cradle Of Love" oraz nową wersję przeboju duetu Shirley And Lee, "Feel So Fine". Późniejsze nagrania dla wytwórni Imperial, TCF Hall (w tym "Running Bear '65"), ABC i Hallway nie powtórzyły sukcesów wczesnych singli Prestona.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Running Bear / My Heart Knows	Johnny Preston	10.1959	1[2][16]	1[3][27]	Mercury 71 474	[gold][written by J.P. Richardson][produced by Bill Hall][3[13].R&B Chart]
Cradle of Love / City Of Tears	Johnny Preston	03.1960	2[16]	7[15]	Mercury 71 598	[written by Fautheree, Jack/Gray, Wayne][15[6].R&B Chart]
Feel So Fine / I'm Starting to go Steady	Johnny Preston	06.1960	18[10] side B:49[1]	14[14]	Mercury 71 651	[written by Leonard Lee][oryginalnie nagrana jako "Feel so good" przez Shirley & Lee w 1955r]
Charming Billy/Up in the Air	Johnny Preston	12.1960	34[3]	105[2]	Mercury 71 691	[written by John Courville][adaptacja tradycyjnej piosenki ludowej z 1824r "Billy Boy"]
(I Want A) Rock and Roll Guitar / New Baby for Christmas	Johnny Preston	11.1960	-	-	Mercury 71 728	[written by J.P. Richardson]
Leave My Kitten Alone/Token of Love	Johnny Preston	01.1961	-	73[5]	Mercury 71 761	[written by Jones, Willy/MacDougal, James/Titus Turner]
Willy Walk / I Feel Good	Johnny Preston	04.1961	-	-	Mercury 71 803	[written by Killeen]
Let Them Talk / She Once Belonged to Me	Johnny Preston	08.1961	-	-	Mercury 71 865	[written by Hall/Stafford]
Free Me / Kissin' Tree	Johnny Preston	12.1961	-	97[1]	Mercury 71 908	[written by Breedlove]
Let's Leave it That Way / Broken Hearts Anonymous	Johnny Preston	04.1962	-	-	Mercury 71 951	[written by Brooks Arthur/Shayne]
Let the Big Boss Man (Pull You Through) / Day After Forever	Johnny Preston	.1962	-	-	Mercury 72 049	[written by Huskey]
All Around the World / Just Plain Hurt	Johnny Preston	05.1964	-	-	Hall-Way 45-1201	[written by Turner]
Willie and the Hand Jive / I've Got My Eyes on You	Johnny Preston	09.1964	-	-	Hall-Way 45-1204	[written by Otis]

Lady Antebellum

Lady Antebellum - amerykański zespół country, uformowany w Nashville, w 2006 roku. Trio składa się z Charlesa Kelleya (wokal), Dave'a Haywooda (poboczny wokal, gitara, fortepian i mandolina) oraz Hillary Scott (wokal).

Grupa zadebiutowała w 2007 roku, biorąc udział w nagraniu singla "Never Alone" z Jimem Brickmanem. Następnie zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Capitol Records Nashville i wydał swoją pierwszą piosenkę, "Love Don't Live Here". Utwór, który uplasował się na 3. pozycji Hot Country Songs w maju 2008 roku, okazał się być pierwszym singlem, pochodzącym z debiutanckiego albumu grupy, Lady Antebellum. Płyta uzyskała platynowy status w Stanach Zjednoczonych za sprzedaż powyżej miliona egzemplarzy. W połowie 2009 roku opublikowany został "Need You Now", pierwszy singel z drugiego albumu Lady Antebellum, Need You Now.

W 2008 roku Lady Antebellum otrzymał wyróżnienie dla najlepszego debiutu według Country Music Association. Rok później formacja wygrała nagrodę Academy of Country Music dla najlepszego nowego zespołu. W 2010 roku ta sama akademia przyznała grupie trzy wyróżnienia: dla najlepszego zespołu wokalnego, piosenki roku ("Need You Now") i singla roku ("Need You Now"). Utwór ten znalazł się na soundtrack'u do gry "The Sims 3 Kariera". Lady Antebellum był czterokrotnie nominowany do nagród Grammy, wygrywając jedną statuetkę, dla najlepszego wykonania country duetu lub grupy ("I Run to You") w 2010 roku.

Lady Antebellum został uformowany w 2006 roku, w Nashville przez Charlesa Kelleya, Dave'a Haywooda oraz Hillary Scott. Scott jest córką piosenkarki country Lindy Davis, natomiast bratem Kelleya jest wokalista Josh Kelley. W 2005 roku Charles przeprowadził się do Nashville z Winston-Salem w Północnej Kalifornii, gdzie pracował jako budowlaniec. Próbując sił w muzyce country, Kelley przekonał swojego przyjaciela ze szkolnych lat, Haywooda, do przyjazdu do Nashville. Krótko po tym, Scott spotkała Charlesa w klubie muzycznym, przypominając sobie, że widziała jego profil na MySpace. Między dwójką wywiązała się konwersacja, a Kelley zaproponował, by Hillary dołączyła do niego i Haywooda w nowym zespole, który zyskał nazwę Lady Antebellum. Trio zaczęło występować w lokalnych obiektach w Nashville, aż do lipca 2007 roku, kiedy zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Capitol Records. W wywiadzie dla Sirius Satellite Radio, Scott przyznała, że w przeszłości dwukrotnie próbowała dostać się do popularnego programu American Idol, jednak bez skutków.

Krótko po podpisaniu kontraktu z wytwórnią, Jim Brickman wybrał Lady Antebellum, aby zespół wziął udział w nagrywaniu jego singla "Never Alone". W 2007 roku grupa napisała również piosenkę do serialu MTV Wzgórza Hollywood.

Debiutancki singel zespołu, "Love Don't Live Here", ukazał się we wrześniu 2007 roku, a w grudniu premierę miał towarzyszący mu wideoklip. Piosenka była głównym singlem pierwszego albumu grupy, Lady Antebellum. Wydana 15 kwietnia 2008 roku, Lady Antebellum była pierwszą płytą nowego artysty w historii, która zadebiutowała na szczycie listy Billboard Top Country Albums.

Drugi singel z albumu, "Lookin' for a Good Time", został wydany w czerwcu 2008 roku i uplasował się na 11. pozycji Hot Country Songs. Jednocześnie zespół został supportem podczas trasy koncertowej Waking Up Laughing Tour Martiny McBride. W 2008 roku premierę miał album AT&T Team USA Soundtrack, wspierający reprezentantów Stanów Zjednoczonych na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie, na którym wydany został utwór "I Was There" Lady Antebellum. "I Run to You", trzeci oficjalny singel, był pierwszym utworem zespołu, który zajął 1. miejsce listy Hot Country Songs.

Album Lady Antebellum uzyskał status dwukrotnej platyny w Stanach Zjednoczonych za sprzedaż powyżej dwóch milionów kopii.

W sierpniu 2009 roku Lady Antebellum wydał czwarty singel, "Need You Now", pochodzący z albumu pod tym samym tytułem. Utwór zadebiutował na 50. miejscu Billboard Hot Country Songs, ostatecznie awansując na 1. pozycję. Dodatkowo piosenka uplasowała się na 2. miejscu Billboard Hot 100. Drugi singel, "American Honey", miał premierę w amerykańskich stacjach radiowych 11 stycznia 2010 roku.

Need You Now zadebiutował na szczycie Billboard 200 oraz Top Country Albums, rozchodząc się w pierwszym tygodniu w 480.922 egzemplarzy. Cztery tygodnie po premierze, album uzyskał platynowy status za sprzedaż powyżej miliona kopii.

28 kwietnia 2010 roku Lady Antebellum wykonał "Need You Now" w programie American Idol.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love Don't Live Here	Lady Antebellum	10.2007	-	53[18]	Capitol Nashville	[gold-US][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood][produced by Victoria Shaw,Paul Worley]
Lookin' for a Good Time	Lady Antebellum	06.2008	-	67[15]	Capitol Nashville	[gold-US][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,,Keith Follesé][produced by Victoria Shaw,Paul Worley]
I Was Here	Lady Antebellum	.2008	-	124	Capitol Nashville	-
Baby, It's Cold Outside	Lady Antebellum	.2008	-	103	Capitol Nashville	[written by Frank Loesser]
I Run to You	Lady Antebellum	01.2009	118[3]	27[6]	Capitol Nashville	[2x-platinum-US][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Tom Douglas][produced by Victoria Shaw,Paul Worley]
Need You Now	Lady Antebellum	08.2009	21[21]	2[53]	Capitol Nashville	[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Josh Kear][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
American Honey	Lady Antebellum	01.2010	-	25[8]	Capitol Nashville	[platinum-US][written by Cary Barlowe, Hillary Lindsey,Shane Steven][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Ready to Love Again	Lady Antebellum	01.2010	-	72[1]	Capitol Nashville	-
Love This Pain	Lady Antebellum	01.2010	-	93[1]	Capitol Nashville	-
Our Kind of Love	Lady Antebellum	05.2010	-	51[10]	Capitol Nashville	[written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Mike Busbee][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Hello World	Lady Antebellum	10.20010	-	58[20]	Capitol Nashville	[written by Tom Douglas,Tony Lane,David Lee][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Just a Kiss/Bottle Up Lightning	Lady Antebellum	05.2011	78[10]	7[11]	Capitol Nashville	[2x-platinum-US][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Dallas Davidson][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
We Owned the Night	Lady Antebellum	08.2011	-	31[12]	Capitol Nashville	[gold-US][written by Charles Kelley,Dave Haywood,Dallas Davidson][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Dancin' Away with My Heart	Lady Antebellum	12.2011	-	46[19]	Capitol Nashville	[gold-US][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Josh Kear][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Wanted You More	Lady Antebellum	05.2012	-	34[2]	Capitol Nashville	[written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Matt Billingslea,Dennis Edwards,Jonathan Long,Jason "Slim" Gambill][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Downtown	Lady Antebellum	01.2013	-	29[5]	Capitol Nashville	[platinum-US][written by Luke Laird,Shane McAnally,Natalie Hemby][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Goodbye Town	Lady Antebellum	05.2013	-	80[11]	Capitol Nashville	[written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Josh Kear][produced by Lady Antebellum,Paul Worley]
Compass	Lady Antebellum	10.2013	-	46[7]	Capitol Nashville	[gold-US][written by Mikkel Eriksen, Tor Erik Hemransen, Ammar Malik, Ross Golan, Daniel Omelio, Emile Haynie][produced by Lady Antebellum,Nathan Chapman]
Bartender	Lady Antebellum	05.2014	-	31[20]	Capitol Nashville	[platinum-US][written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Rodney Clawson][produced by Lady Antebellum,Rodney Clawson]
Freestyle	Lady Antebellum	10.2014	-	101	Capitol Nashville	[written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood, Shane McAnally][produced by Lady Antebellum,Nathan Chapman]
Long Stretch of Love	Lady Antebellum	02.2015	-	106	Capitol Nashville	[written by Hillary Scott,Charles Kelley,Dave Haywood,Josh Kear][produced by Lady Antebellum,Nathan Chapman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lady Antebellum	Lady Antebellum	04.2008	-	4[123]	Capitol Records Nashville 509995-03206-1	[2x-platinum-US][produced by Victoria Shaw,Paul Worley]
Need You Now	Lady Antebellum	01.2010	8[35]	1[65]	Capitol Records Nashville 509996 97702 2 7	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Paul Worley, Lady Antebellum]
iTunes Sessions	Lady Antebellum	08.2010	-	17[1]	Capitol Records Nashville	-
A Merry Little Christmas EP.	Lady Antebellum	10.2010	-	12[13]	Capitol Records Nashville 509996 47670 2 4	[produced by Paul Worley, Lady Antebellum]
Own the Night	Lady Antebellum	09.2011	4[13]	1[37]	Capitol Records Nashville 509990 94431 2 9	[platinum-US][gold-UK][produced by Paul Worley & Lady Antebellum]
On This Winter's Night	Lady Antebellum	10.2012	56[1]	8[25]	Capitol Records Nashville 509994 04818 2 1	[gold-US][produced by Paul Worley]
Need You Now/Own the Night	Lady Antebellum	12.2012	80[1]	-	Capitol P7236542 [UK]	-
Golden	Lady Antebellum	05.2013	7[9]	1[8]	Capitol Records Nashville 791872B	[gold-US][produced by Paul Worley & Lady Antebellum]
747	Lady Antebellum	09.2014	12[6]	2[33]	Capitol Records Nashville B0021640-02	[produced by Nathan Chapman, Lady Antebellum, Eric Kinney, Dave Thomson, busbee]

wtorek, 11 października 2016

Mother Love Bone

Mother Love Bone – amerykański zespół grunge'owy z Seattle aktywny od 1988 do 1990. Grupa Mother Love Bone zapisała się w dziejach muzyki głównie dzięki osobowości i kompozycjom lidera, Andrew Wooda. Przed wydaniem pierwszej płyty Wood zmarł z powodu przedawkowania heroiny.

- Zmywanie naczyń było piekłem, a często to robiłem - opowiadał Steve'owi Blushowi o oczekiwaniach wobec Mother Love Bone wokalista zespołu, Andrew Wood. - Dlatego już nigdy nie chciałbym szukać pracy. Mam nadzieję, że jesteśmy w stanie sprzedawać wiele płyt, poradzić sobie w tym biznesie i stać się samowystarczalni. Wszystko zależy od tego, czy ludzie są gotowi na przyjęcie naszej muzyki. Może jest ona zbyt nowoczesna jak na te czasy? Lecz w naszej muzyce jest przecież sporo dobrze przez wielu pamiętanego rocka lat siedemdziesiątych, dlatego mamy nadzieję i zamiar jechać tym pociągiem ku sławie i fortunie.

Niestety, pociąg Andy'ego się wykoleił, nim miał okazję przekonać się, czy Mother Love Bone odniesie sukces.

Aby poznać historię Mother Love Bone, trzeba cofnąć się do lat 80. i raczkującej wówczas rockowej sceny Seattle. - Gdzieś tam w górnym rogu mapy był taki kąt, w którym odbywało się totalne kazirodztwo i wszyscy ściągali od siebie pomysły - wyjaśniał w jednym z wywiadów Jonathan Poneman, współzałożyciel lokalnej, a później słynnej na cały świat wytwórni Sub Pop. - Wszyscy ci ludzie wzajemnie ściągali od siebie pomysły. To jest mała społeczność i gdy ktoś zaczął słuchać Scratch Acid, wszyscy słuchali Scratch Acid. Gdy ktoś słuchał Black Flag, wszyscy słuchali Black Flag.

Jak przekonywał Chris Cornell z Soundgarden, scena Seattle zaczęła się od 4 zespołów - Green River, Melvins, Malfunkshun i Soundgarden. W powstaniu Mother Love Bone kluczowe znaczenie miały grupy Green River i Malfunkshun. Pierwsza z nich powstała około 1983-1984 roku. W jej skład wchodzili m.in. wokalista Mark Arm, basista Jeff Ament oraz gitarzysta Stone Gossard. - EP-ka "Come on Down" (1985) Green River była pierwszym krążkiem wydanym przez kapelę z Seattle - wspominał Cornell na łamach magazynu "RIP". W 1987 roku zaczęły się jednak kłopoty. Ament chciał się związać z dużą wytwórnią, podczas gdy Arm absolutnie się na to nie zgadzał. Ponieważ nie udało się dojść do porozumienia, w Halloween Green River zakończyło działalność. Frontman założył Mudhoney, a basista z gitarzystą szukali nowego zajęcia.

Równolegle funkcjonowała grupa Malfunkshun. - Kapela ta zdobyła rozgłos głównie za sprawą ekscentrycznego wokalisty Andy'ego Wooda, osobnika przedstawiającego się jako L'Andrew Love Child lub Andrew Dog Wood - pisała w książce "Roślina" Małgorzata Taklińska. - Wood vel Love Child vel Dog Wood zwykle paradował w srebrnym garniturze, białym makijażu tudzież motocyklowych butach z dołączonymi doń platformami. Dla osób, które go znały, był najprawdziwszą gwiazdą, i to jeszcze wtedy, kiedy nikt nie wiedział o jego muzyce.

- Nie fascynował go punk, nie pociągało go również ciężkie granie w stylu Black Sabbath - pisał Robert Sankowski na stronach "Tylko Rocka". - Andrew czuł się na poły hippisem, na poły glamrockowcem. Jego pierwsza grupa, Malfunkshun, pozostawała pod wpływem Kiss. Na wzór muzyków z tego zespołu, przed każdym koncertem Andrew skrywał twarz pod starannym makijażem.

Sam Andy określał się jako hybrydę Queen (jak zapewniał jego ulubionej kapeli), Kiss i Eltona Johna.

Żywot Malfunkshun - podobnie jak Green River - również był krótki i za czasu swej działalności grupa nie doczekała się żadnego wydawnictwa (longplay "Return to Olympus" ukazał się dopiero w 1995 roku).

- Kiedy rozpadło się Green River, chcieliśmy ściągnąć Jeffa i Stoneya do Malfunkshun - opowiadał w rozmowie z "Full in Bloom" starszy brat Wooda, gitarzysta Kevin. - Wyszło jednak zupełnie inaczej i zostałem na boku.

Kevin został na boku, ponieważ Ament, Gossard i Andy Wood, po kilku piwach, postanowili powołać do życia Mother Love Bone. Skład uzupełnili gitarzysta Bruce Fairweather, perkusista Regan Hagar z Malfunkshun, którego wkrótce zastąpił Greg Gilmore (wcześniej Ten Minute Warning).

Grupa początkowo przyjęła nazwę The Lords of Wasteland, wkrótce zmieniła ją jednak na Mother Love Bone. Były to słowa z piosenki "Capricorn Sister", jednej z pierwszych, jakie napisali Wood i Gossard.

Jak to bywa w rockowym świecie, kariera zespołu zaczęła się od koncertów. Występy w lokalnych klubach szybko rozsławiły Mother Love Bone. Nadworny producent wytwórni Sub Pop, Jack Endino, uznał wokalistę za "jedynego frontmana-komika sceny Seattle". To jednak nie lokalna firma wydawnicza, ale znacznie większy gracz na rynku - PolyGram, a dokładniej jego odział Mercury Records - podpisał umowę z Mother Love Bone. Była to jedna z pierwszych kapel ze Seattle, której udało się zawrzeć kontrakt z dużą wytwórnią.

- To wszystko zdarzyło się tak szybko, a istniejemy dopiero piętnaście miesięcy - wspominał Wood w rozmowie ze Steve'em Blushem. - Wysłaliśmy nasze demo do Los Angeles, Geffen był nim przez chwilę zainteresowany, ale właśnie tylko przez chwilę... Potem spotkaliśmy Michaela Goldsteina z PolyGramu, który usunął wszelkie przeszkody. To niesamowite - wszystko poszło tak gładko. Naprawdę niesamowite... Tu w Seattle ludzie myślą, że jesteśmy milionerami, ale te pogłoski są zwariowane.

Rzeczywiście były to zwariowane pogłoski, kontrakt opiewał bowiem na ćwierć miliona dolarów.

Chociaż band jest uważany za prekursorów stylu grunge, nie wszyscy mieli taką opinię o zespole. - Guns N' Roses byli wtedy wielkimi gwiazdami i Mother Love Bone próbowali się ubierać tak jak oni i grać podobną muzykę, ale Andy zawsze był też oryginalny - wspominał jego starszy brat, Kevin. - Moim zdaniem, często próbował ich naśladować, ale w końcu wracał do tego, w czym był najlepszy - czyli bycia oryginalnym. Faktem jest jednak, że Mother Love Bone usiłowało być trochę jak Guns N' Roses i nigdy nie rozumiałem, czemu ich zaklasyfikowano jako grunge.

Pierwszym wydawnictwem formacji była EP-ka "Shine", która powstała 5 dni. Zestaw ukazał się w marcu 1989 roku. Materiał został dobrze przyjęty, co zachęciło zespół do dalszych prac.

Wood nie doczekał longplaya. Niedługo przed planowaną premierą zmarł na skutek kompilacji po przedawkowaniu heroiny. Była to pierwsza działka, jaką wziął po odwyku i po 116 dniach czystości.

Ówczesna dziewczyna muzyka, Xana LaFuente, znalazła go 16 marca 1990 roku około 10.30 nieprzytomnego na łóżku. Wokalista szybko został przetransportowany do szpitala. Przeżył, ale zapadł w śpiączkę. Kiedy lekarze podali mu leki, mające na celu wybudzenie, jego stan niespodziewanie się pogorszył, doprowadzając do śmierci. Reżyser filmu o artyście ("Malfunkshun: The Andrew Wood Story"), Scot Barbour, twierdzi, że śmierć Andy'ego była wynikiem reakcji alergicznej na jeden z leków. Po trzech dniach Wood został odłączony od aparatury podtrzymującej życie.

- Staliśmy tam i patrzyliśmy - wspominał Kevin Wood w rozmowie z "Full in Bloom". - Było jak w telewizji. Maszyna pokazywała pracę serca, która stawała się coraz wolniejsza i wolniejsza, aż pojawiła się płaska linią. I to był koniec.

Andrew Wood zmarł 19 marca 1990 roku. Miał 24 lata.

Longplay "Apple" ukazał się w późniejszym terminie, 19 lipca 1990 roku. W międzyczasie pozostali muzycy postanowili zakończyć działalność pod szyldem Mother Love Bone.

- Andy był istotą tego zespołu - wyjaśniał już po śmierci kolegi, ale jeszcze przed wydaniem płyty Gossard. - Wizerunek, teksty i barwny styl, tworzyły jedną całość. Uznaliśmy, że nie byłoby w porządku, kontynuować i po prostu znaleźć jakiegoś długowłosego rockmana, który by śpiewał.

Bezpośrednią reakcją na śmierć Wooda, było powołanie jednorazowego projektu Temple of The Dog, którzy stworzyli Ament, Gossard, a także dwóch członków ich nowego zespołu Pearl Jam - wokalista Eddie Vedder i gitarzysta Mike McCready oraz przyjaciel i współlokator Andy'ego, Chris Cornell oraz perkusista Soundgarden, Matt Cameron.

- Kiedy Andy umarł, poczułem się bardzo samotny - wyznał frontman Soundgarden na łamach magazynu "RIP". - Wcześniej próbowałem mu pomóc, jak umiałem. Długo nie wiedziałem, że zażywa narkotyki. Gdy wyszedł z detoxu, zaproponowałem mu wspólne mieszkanie. Potem miał zamiar przenieść się na wyspę do rodziców, gdzie się wychował. Pomyślałem jednak, że byłoby to zbyt trudne, zbyt ciężkie dla niego. Obserwowałem go jak walczy ze sobą przed wzięciem strzykawki, przed piciem. Nie widziałem wtedy jego wielkości, widziałem ból.

By jakoś poradzić sobie ze stratą, Cornell napisał utwory "Reach Down" i "Say Hello 2 Heaven". Materiał na całą płytę Temple of the Dog był gotowy w 1990 roku. Imienny longplay światło dzienne ujrzał nieco ponad rok po śmierci Wooda - 16 kwietnia 1991 roku.

We wrześniu 1992 roku ukazał się zestaw "Mother Love Bone" - kompilacja składająca się z EP-ki "Shine" oraz albumu "Apple", wzbogacona o niepublikowany wcześniej numer "Lady Godiva Blues".

Ament i Gossard kontynuowali muzyczną działalność z zespołem Pearl Jam i to oni odnieśli największy sukces. Fairweather związał się z kapelą Love Battery, a Gilmore grywał m.in. z Chubby Children.

14 kwietnia żyjący członkowie formacji połączyli siły po raz pierwszy od rozpadu, w ramach imprezy Brad and Friends w klubie Showbox w Seattle. Wykonali "Stardog Champion", "Holy Roller", "Gentle Groove" oraz cover "Hold Your Head Up".

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shine EP.	Mother Love Bone	03.1989	-	-	Stardog 839 011-2	[produced by Shine]
This Is Shangrila	Mother Love Bone	.1990	-	-	PolyGram ‎PRO-900	[written by A. Wood, Mother Love Bone, Gossard][produced by Mother Love Bone,Terry Date]
Stardog Champion	Mother Love Bone	.1990	-	-	PolyGram CDP 244	[written by Mother Love Bone, Gossard][produced by Mother Love Bone,Terry Date]
Hold Your Head Up	Mother Love Bone	11.2014	-	-	Stardog B0022082-21	[written by C. White, R. Argent][produced by Terry Date]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mother Love Bone	Mother Love Bone	10.1992	-	77[12]	Stardog 512 884	[produced by Bruce Calder, Terry Date, Mark Dearnley, Mother Love Bone]

John Parr

Brytyjski wokalista, gitarzysta, kompozytor i producent, specjalizujący się w melodyjnym i komercyjnym rocku. Pracował głównie w USA dla wytwórni Atlantic i był porównywany z Rickiem Springfieldem i Eddie Moneyem. Parr skomponował m.in. tematy przewodnie do filmów American Anthem i St.Elmo's Fire. Muzyka do drugiego z nich dotarła w 1985 r. do pierwszej dziesiątki na brytyjskiej liście singli.
Nagrał dwa albumy solowe; w 1984 r. debiutancki longplay John Parr dotarł tylko do 60. miejsca na angielskiej liście albumów, a wydany w 1986 longplay Running The Endless Mile także nie zdobył powodzenia.
Największym osiągnięciem Parra pozostał wspomniany wcześniej żywiołowy utwór "St.Elmo's Fire".
Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Naughty Naughty / Revenge	John Parr	12.1984	58[3][01.86]	23[20]	Atlantic 89 612	[written by John Parr][produced by John Parr]
Magical / Treat Me Like an Animal	John Parr	04.1985	-	73[5]	Atlantic 89 568	[written by Meat Loaf][produced by Pete Solley]
St. Elmo's Fire (Man in Motion)/ One love [David Foster]	John Parr	06.1985	6[13]	1[2][22]	Atlantic 89 541	[written by John Parr, David Foster][produced by David Foster][piosenka z filmu "St. Elmo's Fire"]
Love Grammar/Treat Me Like an Animal	John Parr	11.1985	-	89[2]	Atlantic 89 484	[written by John Parr][produced by John Parr]
Blame It on the Radio/Two Hearts [American anthem]	John Parr	12.1986	-	88[60]	Atlantic 89 333	[written by John Parr][produced by John Parr]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
John Parr	John Parr	12.1984	60[2]	48[26]	Atlantic 80 180	[produced by John Parr, Pete Solley]

Pentangle

Grupa brytyjska założona w 1967 r. przez muzyków folkowych Berta Janscha (ur. 3.11.1943 r. w Glasgow, Szkocja) i Johna Renbourna. Duet zadebiutował albumem Bert And John, a wkrótce potem pozyskał do współpracy wokalistkę Jacqui McShee, specjalizującą się w szkockim repertuarze ludowym, oraz Danny'ego Thompsona (ur. w 1939 r.; bas) i Terry'ego Coxa (perkusja), występujących wcześniej w Blues Incorporated Alexisa Kornera.
Nagrany w pięcioosobowym składzie longplay Pentangle łączył ciekawe elementy folku, bluesa i jazzu. Akustycznym gitarom Janscha i Renbourna towarzyszył dyskretny podkład sekcji rytmicznej i "anielska" wokaliza McShee. Oprócz tematów autorskich i tradycyjnych ("Let No Man Steal Your Thyme", "Brunton Town") na płycie znalazła się wersja przeboju The Staple Singers, "Hear My Call", zapowiadająca podejrzane skłonności Pentangle do muzycznego eklektyzmu.
Ich potwierdzeniem był drugi album. Sweet Child, zawierający m.in. dwie kompozycje jazzowego kontrabasisty Charlesa Mingusa: "Haitian Fight Song" i "Goodbye Pork Pie Hat".
Płyta Basket Of Light była sporym rynkowym sukcesem zespołu, częściowo dzięki tematowi "Light Flight" z telewizyjnego serialu "Take Three Girls". Późniejsze nagrania Pentangle, mimo stylowej różnorodności i zastosowania wytłumionych instrumentów elektrycznych, brzmiały sterylnie i sztucznie w zestawieniu z równoczesnymi dokonaniami dwójki gitarzystów.
W 1972 r. zespół rozwiązał się, a jego członkowie ruszyli własnymi drogami. Thompson podjął współpracę z wokalistą i kompozytorem Johnem Martynem. Cox działał jako muzyk studyjny, a później perkusista w zespole akompaniującym Charlesowi Aznavourowi. Jansch wybrał karierę solisty, a McShee występowała w latach 1974-1981 z zespołem Johna Redbourna.
W 1982 r. reaktywowana w oryginalnym składzie grupa odbyła europejskie tournee i nagrała album Open The Door, jednak indywidualne obowiązki muzyków spowodowały szybko personalne zmiany. Na płycie In The Round z 1988 r, Janschowi i McShee towarzyszyli Nigel Portman-Smith (bas) i Mike Piggott, a po odejściu drugiego z nich, w 1991 r. dokooptowano Petera Kirtly (gitara) i Gerry'ego Conwaya (perkusja).
Równocześnie, Jansch i McShee nie wykluczali możliwości powrotu do starego pięcioosobowego składu Pentangle.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Travelin' song/Mirage	Pentangle	05.1968	-	-	Transatlantic BIG 109	[written by Bert Jansch][produced by Shel Talmy]
Once i had a sweetheart/I saw an angel	Pentangle	05.1969	46[1]	-	Transatlantic BIG 124	[written by Trad. Arr. By Jansch, Renbourn, Thompson, Cox, McShee][produced by Shel Talmy]
Light flight [Theme from Take Three Girls]/Cold mountain	Pentangle	10.1969	43[3]	-	Transatlantic BIG 128	[written by Bert Jansch, John Renbourn, Danny Thompson, Terry Cox, Jacqui McShee][produced by Shel Talmy]
Take Three Girls (Light Flight)/Cold Mountain	Pentangle	02.1970	-	-	Transatlantic BIG 128	[written by Jansch, Renbourn, Thompson, Cox, McShee][produced by Shel Talmy]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Pentagle	Pentangle	06.1968	21[9]	192[3]	Transatlantic TRA 162	[produced by Shel Talmy]
Basket of light	Pentangle	11.1969	5[28]	200[2]	Transatlantic TRA 205	[produced by Shel Talmy]
Cruel sister	Pentangle	12.1970	51[2]	193[1]	Transatlantic TRA 228	[produced by Bill Leader]
Reflection	Pentangle	12.1971	-	183[3]	Reprise 6463 [US]	[produced by Bill Leader]
Solomon' s seal	Pentangle	10.1972	-	184[4]	Reprise 2100 [US]	[produced by Pentangle & John Wood]

poniedziałek, 10 października 2016

Penthouse Players Clique

Penthouse Players Clique jest duetem raperów: Playa Hamm oraz Tweed Cadillac. Zespół w 1991 roku dołączyl do wytwórni Ruthless Records, wydali niestety tylko jeden krążek - Paid the Cost ( 1992 ), ktory okazal sie dużym sukcesem.
Za produkcje na nim odpowiadaja takie znakomistosci jak: Eazy-E,DJ Quik, Battlecat, ktorzy rowniez pojawili sie na niej jako goście w utworach. Płyta zdobyla status złota, co jednak nie obróciło się w dalszą kariere zespolu - bo rok póżniej zespół się rozpada.
Dostępna jest również płyta solowa wydana przez Playa Hamm'a - Layin' Hands z 2001 roku, na której to możemy usłyszeć znów pracujący wspólnie duet, ale tylko na dwóch kawałkach, za produkcje utworów na płyte odpowiada Battlecat. Zespół jakis czas temu oglosil że znów nagrywa wspólnie i planuje wydać drugi album.
Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
They Don't Know / Droppen Bombs	Penthouse Players Clique	.1990	-	-	Alias 3201	[written by C. Brown, W. Milo ][produced by PPC]]
Explanation Of A Playa / Trust No Bitch / P.S. Phuk U 2	Penthouse Players Clique	.1992	-	-	Ruthless PVL 7011	[produced by DJ Quik]
PS Play U 2 / PLF / X-IT	Penthouse Players Clique	.1992	-	-	Ruthless DPRO 6633	[produced by DJ Quik]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Paid The Cost	Penthouse Players Clique	05.1992	-	76[10]	Ruthless 57 181	[gold-US][produced by DJ Quik,DJ Battlecat,Eazy-E][28.R&B Chart]

People!

People! był zespołem rockowym jednego przeboju , który powstał w San Jose , w Kalifornii w 1965 roku .Ich największy sukces na listach przebojów przyszedł z ich hitem na lato "I love you" . Utwór, napisany przez basistę Zombies, Chrisa White ,został numerem jeden w Japonii (dwukrotnie), Izraelu, Australii, Włoszech, Południowej Afryce i na Filipinach, a zadebiutował jako nr 14 na liście Billboard Hot 100 w czerwcu 1968 r.
W różnych okresach, zespół tworzyli Robb Levin, Geoff Levin, Albert Ribisi, John Riolo, David Anderson, Larry Norman , Gene Mason, Denny Fridkin, Tom Tucker, Bruce Thomas Eason (jako Scott Eason), John Tristão, Steve Boatwright, oraz Rob Thomas. W dniu 19 października 2007 roku,People został wprowadzony do San Jose Rocks Hall of Fame.
Po rozpadzie grupy, Larry Norman stał się jednym z pionierów chrześcijańskiej muzyki rockowej .

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Love You/Somebody Tell Me My Name	People!	04.1968	-	14[18]	Capitol 2078	[written by Chris White ][produced by Captain Mikey]
Apple Cider/Ashes Of Me	People!	09.1968	-	111[3]	Capitol 2251	[written by People ][produced by Captain Mikey]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Love You	People!	07.1968	-	128[8]	Capitol ST-2924	-

sobota, 8 października 2016

Ange

ANGE, grupa francuska. Powstała w 1969 w Belfort. Na jej czele stanęli bracia Christian Decamps - voc, k i Francis Decamps - k, voc. Z początku towarzyszyli im Jean-Michel Brezovar - g, fl, voc, Daniel Haas - b, g i Gerard Jelsch - dr. W 1975 Jelscha zastąpił Guenole Biger - dr, g, a wkrótce potem jego z kolei Jean-Pierre Guichard - dr. W 1977 miejsca Brezovara i Haasa zajęli Claude Lemet - g, b, fl i Gerald Renard - b, w 1980 zamiast nich pojawili się z kolei Roby Defer - g i Didier Visieux - b, a w 1982: Serge Cuenot -g, Laurent Sigrist -b; wtedy też Guicharda zastąpił Jean-Claude Potin -dr. W 1988 odbyła wielką trasę po kraju niemal w oryginalnym składzie: Christian i Francis Decamps, Brezovar, Haas, Guichard, Serge Cuenot - g.
Zwróciła na siebie uwagę wystawionym w styczniu 1970 w Belfort widowiskiem muzycznym o wymowie antywojennej - La fantastique epopee du generał Machin. Po zwycięstwie w 1971 w konkursie dla zespołów amatorskich podpisała kontrakt z wytwórnią Philips i rok później zadebiutowała płytą "Caricatures", którą promowała m.in. na wspólnych koncertach z Johnnym Hallydayem. Zaprezentowała się w ambitnym repertuarze artrockowym inspirowanym m.in. dokonaniami The Nice, Yes, Genesis i King Crimson, z poetyckimi tekstami, czerpiącymi z liryki średniowiecznej i starych legend. Koncertom nadała formę parateatralnych widowisk, opartych przede wszystkim na aktorskich umiejętnościach Christiana Decampsa.
Od 1973, gdy z powodzeniem wystąpiła obok m.in. zespołów Magma, PFM, Alquin, Greenslade i Genesis na festiwalu w Reading, wielokrotnie koncertowała w Wielkiej Brytanii. Za jej najbardziej wartościowe dzieło uważa się wydany w 1974 album "Audela du delire" z utworami podejmującymi trudny temat szaleństwa. Ale największe sukcesy komercyjne odnosiła w latach 1977-1978; odbyła w tym czasie spektakularną trasę po kraju oraz sprzedała blisko trzy miliony płyt. Później jej kariera straciła rozmach, chociaż i w latach osiemdziesiątych tworzyła interesującą muzykę, jak ta z wystawionego w 1982 i rok później udokumentowanego płytą spektaklu La gare de Jroie.
Christian Decamps z własnym zespołem Fils nagrał płytę "Le Mai d'Adam" (Philips, 1979), a jego brat Francis solo -"Histoirede Fou" (Philips, 1979). Brezovar sygnował album "Rue de Salbert" (Crypto, 1978).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Ode A Emile	Ange	08.1975	54[9]	-	-	[written by Christian Décamps]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Au-Dela` Du Délire	Ange	07.1974	11[28]	-	Philips 9101 004	-
Emile Jacotey	Ange	09.1975	12[16]	-	Philips 9101 012	[written by Christian Décamps]
Tome VI	Ange	12.1977	29[8]	-	-	-
Souffleurs De Vers	Ange	11.2007	183[1]	-	Artdisto 3128532	-

Cathialine Andria

Cathialine Andria urodziła się 24 sierpnia 1982r. Na jej zamiłowanie muzyką miała wpływ umuzykalniona rodzina, dzięki której od małego została wciągnięta w artystyczny świat. W ten sposób już w wieku 6 lat idzie w ślady ojca i sama zaczyna grać na pianinie.
Niedługo później zostaje scenarzystką i kompozytorem. W 2000 roku współpracuje ze studiem Alice Dony gdzie szlifuje swoje zdolności artystyczne. Dwa lata później wciela się w rolę Róży w musicalu "Le Petit Prince" (Mały Książę). Cathialine użycza także głosu do filmu "Swimming Pool" Françoisa Ozona.
Następnie poświęca się tworzeniu swojego albumu solowego, przy którym pomaga jej wielu kompozytorów. Jego wydanie zostaje jednak przesunięte, ponieważ Cathialine dostaje jedną z głównych ról w musicalu "Le Roi Soleil" (Król Słońce), gdzie gra guwernantkę dzieci królewskich spoza małżeństwa.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
La Vie Passe (Le Roi Soleil)	Cathialine Andria & Emmanuel Moire	01.2006	21[17]	-	Warner M.	[written by Lionel Florence,Patrice Guirao,Pierre Jaconelli,Olivier Schultheis][produced by Pierre Jaconelli]