Led Zeppelin

Brytyjski kwartet założony w październiku 1968 r. przez gitarzystę Jimmy’ego Page’a (właśc. James Patrick Page, ur. 9.01.1944 r. w Fleston w hrabstwie Middlesex, Anglia) po rozpadzie jego poprzedniego zespołu - The Yardbirds. John Paul Jones (wlaśc. John Baldwin, ur. 3.01.1946 r. w Sidcup w hrabstwie Kent; bas, klawisze), szanowany aranżer i muzyk sesyjny, szybko zastąpił drugiego członka-założyciela, Chrisa Dreję. Nadzieje na zaangażowanie wokalisty Terry’ego Reida spełzły na niczym z powodu prawnych aspektów kontraktu. Reid wielkodusznie zarekomendował Roberta Planta (ur. 20.08.1948 r. w West Bromwhich w hrabstwie Staffordshire), wówczas lidera walczącej o przetrwanie grupy z Midlands, działającej pod nazwą Hobbstweedle. Ten z kolei wprowadził perkusistę Johna Bonhama (ur. 31.05.1948 r. w Redditch w hrabstwie Worcestershire, zm. 25.09.1980 r. w Windsorze), kiedy B.J. Wilson, któremu najpierw zaproponowano udział w zespole, wolał pozostać w Procol Harum. Kwartet bardzo szybko zgrai się i osiągnąwszy wyjątkowe sukcesy jako New Yardbirds, przyjął ostatecznie nazwę Led Zeppelin. Keith Moon z zespołu The Who zażartował bowiem oceniając szanse zespołu, że prawdopodobnie runą w dół jak ołowiany (lead - czyt. led) sterowiec Zeppelin.

 Uzbrojona w prestiżowy kontrakt z wytwórnią Atlantic Records grupa odbyła tournee po USA u boku Vanilla Fudge jeszcze przed wydaniem w 1969 r. debiutanckiego albumu Led Zeppelin, który okazał się prawdziwą sensacją. Zawierał kilka wyjątkowo oryginalnych kompozycji, takich jak „Good Times, Bad Times”, „Communication Breakdown”, „Dazed And Confused”, stanowiących pozostałość z okresu The Yardbirds, a także udane interpretacje standardów rhythm’n’bluesowych: „I Can’t Quit You” i „You Shook Me”. Płyta rywalizowała z albumem Jeffa Becka Truth o to, która z nich jest lepszym przykładem angielskiego blues-rocka. Wydaje się, że zespół założony przez Page’a wygrał to współzawodnictwo. Jego zwalającej z nóg sprawności dorównywał ekspresyjny i łkający głos Planta.

Połączenie tych dwóch elementów dało szczególnie dobry rezultat na wydanej jesienią 1969 r. płycie Led Zeppelin II. Grupa była już wtedy na czołówkach gazet, a jej koncerty przyciągały niezliczone tłumy w całych Stanach. Porywający zestaw utworów z tego longplaya potwierdził jedynie fakt, że zespół praktycznie nie ma sobie równych. Otwierająca go kompozycja „Whole Lotta Love”, niedbale zakamuflowana wersja „You Need Love” Williego Dixona, przeszła do klasyki rocka, podczas gdy inne: „Livin’ Lovin’ Maid” i „Moby Dick” - popisowy numer Bonhama -stały się żelaznymi punktami wczesnego repertuaru koncertowego Led Zeppelin. Odmienne, bardziej subtelne oblicze grupa przedstawiła w kompozycjach „Thank You” i „What Is And What Should Never Be”.

Stanowiły one zapowiedź tego, co oczekiwało słuchacza na kolejnym longplayu Led Zeppelin III, wydanym jesienią 1970 r. Przygotowania do nagrania tej płyty odbywały się w domku letniskowym Bron-Y-Aur w Snowdon (uwiecznionym w „Bron-Y-Aur Stomp”), a panująca tam pastoralna atmosfera przeniknęła piękne akustyczne kompozycje „That’s The Way” i „Tangerine”. „The Immigrant Song” i „Gallow’s Pole” ukazały z kolei tradycyjną werwę zespołu, a „Since I’ve Been Loving You” utwierdził fanów w przekonaniu, że muzycy doskonale czują bluesa. Ukazanie się albumu umocniło pozycję Led Zeppelin jako jednej z najlepszych grup na świecie. Podczas koncertów zmysłowość Planta i jego powierzchowność Adonisa stanowiły doskonałe tło dla bardziej zmiennego charakteru Page’a. Obaj w pełni panowali na scenie; wszechstronności gitarzysty dorównywał jedynie niczym nieskrępowany śpiew wokalisty.

 Potwierdzeniem coraz większych sukcesów zespołu był pochodzący z końca 1971 r. longplay Led Zeppelin, znany także pod nazwami „Four Symbols”, „Runes Album” czy „Zoso”, jako że nie miał oficjalnego tytułu. Album ten zawierał m.in. mający charakter hymnu „Stairway To Heaven”, który słusznie uważa się za prawdziwe magnum opus heavy rocka; nadal wygrywa on rozmaite sondaże, a pamiętny wstęp ciągle pozostaje pierwszą przeszkodą dla każdego początkującego gitarzysty. Aprobata, z jaką spotkała się ta ambitna kompozycja, początkowo przyćmiła pozostałą zawartość albumu, choć obecnie wyśmienity „When The Levee Breaks” również uważa się za arcydzieło, choćby za sprawą gry na perkusji Bonhama, która później była wielokrotnie naśladowana. „Black Dog” i „Rock’N’Roll” ukazywał szczytową formę zespołu, a „The Battle Of Evermore” wyróżnił się udziałem wokalistki Fairport Convention - Sandy Denny.

Jednak entuzjazm, jaki wzbudził ten album, przybladł nieco w przypadku longplaya Houses Of The Holy, wydanego wiosną 1973 r. Krytycy zgłaszali zastrzeżenia do jego muzycznego zróżnicowania; płyta zawierała ludowe ballady, reggae i soul. Kiedy jednak moc, do której grupa wszystkich przyzwyczaiła, została uwolniona z pęt - w szczególności w utworze „No Quarter” - efekt był imponujący. Promujące album tournee po USA pobiło wszelkie poprzednie rekordy frekwencji. Dochody z niego pomogły sfinansować film The Song Remains The Same, który powstał w 1976 r. Umożliwiły także zespołowi założenie własnej wytwórni płytowej pod nazwą Swan Song, co z kolei dało mu absolutną niezależność artystyczną. Do współpracy z nową firmą zostali zaproszeni tacy wykonawcy jak Bad Company, Pretty Things i Maggie Bell.

Wydany wiosną 1975 r. podwójny album Physical Grąffitti dał szerokie pole do popisu rozległym zainteresowaniom kwartetu. Muzyka na tym wydawnictwie była niezwykle różnorodna;
od agresywnego hard rocka („Custard Pie” i „Sick Again”) do pseudomistycznego eksperymentalizmu („Kashmir”). Kipiący życiem „Trampled Underfoot” dołączył do stale rosnącego zbioru niezrównanych wykonań, a „In My Time Of Dying” ukazał niesłabnące zrozumienie progresywnego bluesa. Tuż po ukazaniu się albumu rozpoczęły się występy zespołu w wypełnionych po brzegi salach w Anglii. Prób przed planowanym światowym tournee zaniechano jednak, gdyż w sierpniu 1975 r. Plant odniósł rozległe obrażenia w wypadku samochodowym. Nowy album został przygotowany podczas jego rekonwalescencji, jednak kłopoty związane z projektem okładki opóźniły ukazanie się płyty na rynku. Już same zamówienia z góry zapewniły wydanemu - wreszcie - wiosną 1976 r. longplayowi Presence „platynowy” status, lecz płyta rozczarowała, zaś jej sprzedaż w Anglii była wyraźnie niższa od spodziewanej. Dziesięciominutowy huragan „Achilles Last Stand” był doprawdy wyjątkowym osiągnięciem, lecz pozostałe utwory nie wznosiły się ponad poprawność. Brakowało im dynamiki i oryginalności, do jakiej Led Zeppelin przyzwyczaili wcześniej słuchaczy.

W 1977 r. zespół rozpoczął odkładane wcześniej tournee po USA, lecz 27 lipca do Roberta Planta dotarła wiadomość, że jego pięcioletni syn Karac zmarł na infekcję wirusową. Pozostałe koncerty zostały odwołane, co wywołało falę spekulacji na temat rozpadu grupy.
Przez ponad rok Led Zeppelin praktycznie milczeli, lecz pod koniec 1978 r. muzycy polecieli do należących do kwartetu ABBA Polar Studios w Sztokholmie. Pomimo braku jednoznacznie zdefiniowanego stylu nagrany tam longplay In Through The Out Door był bardzo dobrą płytą, na której rolę artystycznego spoiwa odegrał John Paul Jones. Dwa koncerty na festiwalu w Knebworth w Anglii stanowiły preludium do krótkiego tournee po Europie, w czasie którego grupa zaprezentowała dość surowe brzmienie, zainspirowane po części eksplozją punka. Później podjęto próby przed nową trasą po USA, lecz 25 września 1980 r. przerwała je niespodziewana tragedia. John Bonham zmarł, dławiąc się podczas snu własnymi wymiocinami.

4 grudnia wytwórnia Swan Song ogłosiła, że grupa formalnie wycofała się z życia artystycznego. Dwa lata później na rynku ukazał się zbiór archiwalnych nagrań zespołu zatytułowany Coda. Jones został wziętym producentem, a Plant rozpoczął bardzo udaną karierę solisty, zapoczątkowaną albumem Pictures At Eleven. Page napisał muzykę do filmu Death Wish 2, a po krótkim ponownym mariażu z Plantem w The Honeydrippers założył w 1984 r. z Paulem Rodgersem grupę The Firm, która jednak nie przetrwała zbyt długo. Później wraz z Jasonem Bonhamem, synem Johna, utworzył The Jimmy Page Band w celu promocji swego solowego longplaya Outrider. Pomimo ponownego wzrostu zainteresowania zespołem, szczególnie w następstwie retrospektywnych kompilacji Remasters i Led Zeppelin Boxed Set II, zaklinania by ponownie przywrócić jedność grupy nie zdały się na nic. W zamian za to fani otrzymali wątpliwy (choć udany) substytut w postaci mariażu Jimmy’ego Page’a i Davida Coverdale’a, a nieco później sensacyjny i bliższy ideałowi projekt Jimmy Page & Robert Plant Unledded. Jednak w tym drugim przypadku aż cisnęło się na usta pytanie, dlaczego do współpracy nie zaproszono Johna Paula Jonesa.
 Komercyjny sukces Led Zeppelin nie ulega wątpliwości, a zespół jest słusznie uważany za jedną z najbardziej innowacyjnych grup rocka. Katalog jego utworów nadal stanowi inspirację dla kolejnych pokoleń muzyków.
28.11.1995 r. zmarł współtwórca potęgi kwartetu - jego wieloletni menedżer Peter Grant.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Good times bad times/Communication breakdown	Led Zeppelin	03.1969	-	80[4]	Atlantic 2613	[written by Jimmy Page, John Paul Jones, John Bonham, Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Whole lotta love/Living loving maid [She's just a woman]	Led Zeppelin	11.1969	-	4[15] side B:65[5]	Atlantic 2690	[gold-US][written by John Bonham ,Willie Dixon, John Paul Jones, Jimmy Page, Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Immigrant song/Hey,hey,what can i do	Led Zeppelin	11.1970	-	16[13]	Atlantic 2777	[written by Jimmy Page, Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Black dog/Misty mountain hop	Led Zeppelin	12.1971	-	15[12]	Atlantic 2849	[written by Jimmy Page, Robert Plant,John Paul Jones][produced by Jimmy Page]
Rock and roll/Four sticks	Led Zeppelin	03.1972	-	47[7]	Atlantic 2865	[written by John Bonham, John Paul Jones, Jimmy Page ,Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Over the hills and far away/Dancing days	Led Zeppelin	06.1973	-	51[8]	Atlantic 2970	[written by Jimmy Page ,Robert Plant][produced by Jimmy Page]
D' yer maker/The crunge	Led Zeppelin	10.1973	-	20[16]	Atlantic 2986	[written by John Bonham, John Paul Jones, Jimmy Page ,Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Trampled underfoot/Black country woman	Led Zeppelin	04.1975	-	38[7]	Swang Song SS 70 102	[written by John Paul Jones, Jimmy Page ,Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Fool in the rain/Hot dog	Led Zeppelin	12.1979	-	21[13]	Swang Song SS 71 003	[written by John Paul Jones, Jimmy Page ,Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Whole lotta love	Led Zeppelin	09.1997	21[5]	-	Atlantic MIUCT 6149
Stairway to Heaven	Led Zeppelin	11.2007	37[8]	-	Atlantic MIUCT 6148	[written by Jimmy Page ,Robert Plant][produced by Jimmy Page]
Kashmir	Led Zeppelin	11.2007	80[3]	-	WEA MIUCT 6147	[written by Jimmy Page ,Robert Plant,John Bonham][produced by Jimmy Page]

[silver-UK]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Led Zeppelin I	Led Zeppelin	01.1969	6[84]	10[95]	Atlantic SD 8216	[8x-platinum-US][2x-platinum-UK][ produced by Jimmy Page]
Led Zeppelin II	Led Zeppelin	10.1969	1[1][146]	1[7][98]	Atlantic SD 8236	[12x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Jimmy Page]
Led Zeppelin III	Led Zeppelin	10.1970	1[4][43]	1[4][42]	Atlantic SD 7201	[6x-platinum-US][platinum-UK[ Producer - Jimmy Page]
Led Zeppelin IV	Led Zeppelin	09.1971	1[2][162]	2[259]	Atlantic SD 7208	[23x-platinum -US][6x-platinum-UK][produced by Jimmy Page]
Houses of the holy	Led Zeppelin	03.1973	1[2][13]	1[2][99]	Atlantic SD 7255	[11x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Page]
Physical graffiti	Led Zeppelin	03.1975	1[1][30]	1[6][45]	Swan Song SS 8416	[16x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Jimmy Page]
Presence	Led Zeppelin	03.1976	1[1][14]	1[2][30]	Swan Song SS 2-200	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Page]
The songs remains the same	Led Zeppelin	10.1976	1[1][17]	2[48]	Swan Song SS 2-201	[4x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Page]
In through the out door	Led Zeppelin	08.1979	1[2][16]	1[7][41]	Swan Song SD 16 002	[6x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Page]
Coda	Led Zeppelin	12.1982	4[7]	6[16]	Swan Song 90051	[platinum-US][silver-UK][produced by Jimmy Page]
Led Zeppelin [box set]	Led Zeppelin	11.1990	48[2]	18[20]	Atlantic 82 144	[10x-platinum-US][silver-UK][produced by Jimmy Page]
Remasters	Led Zeppelin	10.1990	10[100]	47[12]	Atlantic 82 371	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Jimmy Page]
Led Zeppelin Boxed Set 2	Led Zeppelin	09.1993	56[1]	87[2]	Atlantic 82 477	[gold-US][produced by Jimmy Page]
BBC sessions	Led Zeppelin	11.1997	23[20]	12[20]	Atlantic 83 061	[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Jimmy Page]
Early days-The best of Led Zeppelin Volume One	Led Zeppelin	12.1999	55[10]	71[26]	Atlantic 83 268	[platinum -US][produced by Jimmy Page]
Latter days-The best of Led Zeppelin Volume Two	Led Zeppelin	04.2000	40[3]	81[6]	Atlantic 83 278	[produced by Jimmy Page]
Early Days & Latter Days: The Best Of Led Zeppelin Volume One And Two	Led Zeppelin	03.2003	11[45]	114[68]	Atlantic 83619	[produced by Jimmy Page][gold-UK]
How the west was won	Led Zeppelin	06.2003	5[13]	1[1][16]	Atlantic 83 587	[platinum-US[gold-UK]	[produced by Jimmy Page]
Mothership	Led Zeppelin	12.2007	4[64]	7[291]	Atlantic 8122799615 [UK]	[2x-platinum-US[3x-platinum-UK]	[produced by John Paul Jones, Jimmy Page, and Robert Plant]
Celebration Day	Led Zeppelin	12.2012	4[13]	9[18]	Atlantic/Rhino/Swan Song 8122797099 [UK]	[platinum-UK]	[produced by Jimmy Page]
Celebration Day	Led Zeppelin	12.2012	4[13]	9[18]	Atlantic/Rhino/Swan Song 8122797099 [UK]	[platinum-UK]	[produced by Jimmy Page]
Coda	Led Zeppelin	08.2015	9[2]	-	Rhino 0081227955854 [UK]	-
In Through the Out Door	Led Zeppelin	08.2015	12[2]	-	Rhino 0081227955816 [UK]	-
The Complete BBC Sessions	Led Zeppelin	09.2016	3[2]	-	Rhino 0081227943899 [UK]	-

Robert Plant

Urodził się 20.08.1948 r. w West Bromwich w hrabstwie Staffordshire (Anglia) jako Robert Anthony Plant. Na początku kariery związany był z kilkoma zespołami rhythm'n'bluesowymi działającymi w jego rodzinnych stronach, takimi jak The Delta Blues Band, The New Memphis Bluesbreakers, The Black Snake Moan, The Banned i The Crawling King Snakes.
W ostatnim z wymienionych występował perkusista John Bonham. W 1965 r. Plant dołączył do Lee Johna Crutchleya, Geoffa Thompsona i Rogera Beamera tworząc zespół The Tennessee Teens (później zmienił nazwę na Listen), pozostający pod wpływem artystów Tamla Motown. Ich wersja utworu "You Better Run", pierwotnie nagranego przez Young Rascals, nie zdobyła wielkiego powodzenia, toteż Plant zdecydował się na karierę solową.
W 1968 r. udało mu się podpisać kontrakt z wytwórnią CBS i nagrać dwa single "Our Song" i "Long Time Corning". Po powrocie do Birmingham wokalista założył zespół The Band Of Joy, w którym rozkwitło jego rosnące zainteresowanie muzyką amerykańskiego zachodniego wybrzeża. Ta obiecująca grupa rozpadła się w 1968 r., a Robert przystąpił do innego miejscowego zespołu o nazwie Hobstweedle, występując jednocześnie z legendarnym angielskim bluesmanem Alexisem Kornerem. To w tym okresie gitarzysta Jimmy Page zaprosił go do The New Yardbirds, szybko przemianowanych na Led Zeppelin. W latach 1968 - 80 zespół ten był najbardziej wpływową i kasową formacją rockową.
Po śmierci Johna Bonhama w 1980 r. i zawieszeniu działalności przez Led Zeppelin Robert Plant powrócił do kariery solowej. Rozpoczął ją wydanym w 1982 r. albumem Pictures At Eleven, na którym wspomagali go Robbie Blunt (gitara), Paul Martinez (bas), Jezz Woodroffe (klawisze), Phil Collins (perkusja) i Cozy Powell (perkusja). Rok później ukazał się kolejny longplay wokalisty Principle Of Moments, zawierający m.in. utwór "Big Log", który wydany na singlu, dotarł do pierwszej dwudziestki angielskich i amerykańskich list przebojów. Trzon zespołu Planta pozostał ten sam, jedynie na perkusji obok Collinsa pojawił się tym razem Barriemore Barlow.
W 1984 r. artysta postanowił powrócić do źródeł i stworzył grupę-efemerydę nazwaną The Honeydrippers. W jej składzie znaleźli się m.in. Jeff Beck, Jimmy Page i Nile Rogers. Muzycy zarejestrowali i wydali rok później w formie mini-albumu The Honeydrippers Vol. 1 pięć standardów rhythm'-n'bluesowych, z których jeden - "Sea Of Love" -dotarł aż do 3. miejsca na angielskiej liście przebojów.
W latach 1985-1988r aktywność Planta spadła. Kolejny solowy album Shaken 'n 'Stirred, pochodzący z 1985 r., poniósł klapę. Wokalista zwolnił wówczas dotychczasowych współpracowników i niewiele brakowało, by doszło do reaktywowania Led Zeppelin (z Tonym Thompsonem na perkusji). Tak się jednak nie stało i w 1988 r. Plant wspierany przez młodych muzyków w osobach Douga Boyle'a (gitara), Phila Scragga (bas), Phila Johnstone'a (klawisze) i Chrisa Blackwella (perkusja), powrócił udanym albumem Now And Zen. W jednym z utworów z tej płyty -"Tall Cool One" - gościnnie zagrał Jimmy Page. a w nagraniu wykorzystano fragmenty trzech klasyków Led Zeppelin "Black Dog", "Whole Lotta Love" i "The Ocean".
Artystyczne odrodzenie Roberta Planta podtrzymał w 1990 r. kolejny wysoko oceniony longplay Manic Nirvana. Po jego wydaniu znów nastąpiła trzyletnia przerwa w karierze artysty, ale długie oczekiwanie na nowe nagrania z nawiązką wynagrodziła płyta Pale Of Nations, zdaniem wielu krytyków najlepsze solowe osiągnięcie wokalisty.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Burning Down One Side / Moonlight in Samosa	Robert Plant	09.1982	73[1]	64[6]	Swan Song 99 979	[written by Robert Plant, Robbie Blunt, Jezz Woodroffe][produced by Robert Plant]
Pledge Pin / Fat Lip	Robert Plant	11.1982	-	74[5]	Swan Song 99 952	[written by Robert Plant, Robbie Blunt][produced by Robert Plant]
Big Log / Messin' With the Mekon	Robert Plant	08.1983	11[10]	20[16]	Es Paranza 99 844	[written by Robert Plant, Robbie Blunt, Jezz Woodroffe][produced by Robert Plant, Benji LeFevre, Pat Moran]
In the Mood / Horizontal Departure	Robert Plant	11.1983	81[2]	39[12]	Es Paranza 99 820	[written by Robbie Blunt/Paul Martinez/Robert Plant ][produced by Robert Plant]
Pink and Black / Trouble Your Money	Robert Plant	05.1985	95[2]	-	Es Paranza B 9640 [UK]	[written by Plant, Blunt, Martinez, Woodroffe, Hayward][produced by Robert Plant, Benji Lefevre, Tim Palmer ]
Little by Little / Trouble Your Money	Robert Plant	05.1985	83[2]	36[11]	Es Paranza 99 644	[written by Robert Plant, Jezz Woodroffe][produced by Robert Plant,Benji Lefevre , Tim Palmer ]
Too Loud / Kallalou Kallalou	Robert Plant	08.1985	-	108[2]	Es Paranza 99 622	[written by R. Plant, P. Blunt, P. Martinez, J. Woodroffe, R. Hayward][produced by Benji Lefevre , Robert Plant , Tim Palmer]
Heaven Knows / Walking Towards Paradise	Robert Plant	01.1988	33[5]	-	Es Paranza 99373	[written by David Barratt Phil Johnstone][produced by Phil Johnstone , Robert Plant , Tim Palmer]
Tall Cool One / White, Clean and Neat	Robert Plant	04.1988	87[1]	25[18]	Es Paranza 99 348	[written by Robert Plant, Phil Johnstone][produced by Phil Johnstone , Robert Plant , Tim Palmer]
Ship of Fools / Helen of Troy	Robert Plant	08.1988	76[2]	84[4]	Es Paranza 99 333	[written by Robert Plant,Phil Johnstone][produced by Tim Palmer,Robert Plant,Phil Johnstone]
Hurting Kind (I've Got My Eyes on You) / I Cried	Robert Plant	04.1990	45[3]	46[10]	Es Paranza 98 985	[written by Christopher Blackwell/Doug Boyle/Phil Johnstone/Steve Jones/Robert Plant ][produced by Robert Plant, Phil Johnstone, Mark Stent]
Your Ma Said You Cried in Your Sleep Last Night / She Said	Robert Plant	07.1990	90[1]	-	Es Paranza A 8945 [UK]	[written by Schlaks, Glazer][produced by Phil Johnstone , Robert Plant]
29 Palms /Whole Lotta Love (You Need Love)	Robert Plant	05.1993	21[5]	111[4]	Fontana FATED 1	[written by Jones,Blackwell Robert Plant,Boyle,Phil Johnstone][produced by Chris Hughes,Robert Plant]
I Believe / Great Spirit	Robert Plant	07.1993	64[2]	-	Fontana FATED 2	[written by Robert Plant,Phil Johnstone][produced by Chris Hughes,Robert Plant]
Calling to You/Naked if I want to	Robert Plant	09.1993	80[3]	-	Fontana FATED 3	[written by Robert Plant,Blackwell][produced by Chris Hughes,Robert Plant][3.Mainstream Rock Tracks]
If I Were a Carpenter / I Believe	Robert Plant	12.1993	63[4]	-	Fontana FATED 4	[written by Tim Hardin][produced by Chris Hughes,Robert Plant]
Gallows Pole/City don't cry	Page & Plant	12.1994	35[8]	-	Fontana PPCD 2 [UK]	[written by Trad.][produced by Jimmy Page, Robert Plant]
Most High / Upon a Golden Horse / The Window	Page & Plant	04.1998	26[4]	-	Fontana PPCD 3 [UK]	[written by Jimmy Page,Robert Plant,Charlie Jones,Michael Lee][produced by Jimmy Page,Robert Plant]
Last Time I Saw Her / Song to the Siren	Robert Plant	04.2003	84[3]	-	Universal 77 933 2 [UK]	[written by Robert Plant,Porl Thompson, Justin Adams,Charlie Jones,Bukka White,John Baggott][produced by Phill Brown]
Shine it All Around/All the money in the world	Robert Plant & The Strange Sensation	05.2005	32[5]	-	Sanctuary SANXD 369 [UK]	[written by Robert Plant,Justin Adams,John Baggott,Clive Deamer,Billy Fuller,Skin Tyson][produced by Robert Plant][18.Mainstream Rock Tracks]
Gone, Gone, Gone (Done Moved On)	Robert Plant / Alison Krauss	11.2007	109[3]	-	Rounder DINT0231 [UK]	[written by Don Everly, Phil Everly][produced by T Bone Burnett]
Please Read the Letter	Robert Plant / Alison Krauss	02.2008	102[2]	120	Rounder	[written by Charlie Jones, Michael Lee, Jimmy Page, Robert Plant][produced by T Bone Burnett]
Rich Woman	Robert Plant / Alison Krauss	.2008	-	118	Rounder DINT0173 [UK]	[written by Dorothy LaBostrie, McKinley Millet][produced by T Bone Burnett]
Angel Dance	Robert Plant	09.2010	133[2]	-	Rounder	[written by David Hidalgo, Louis Perez][produced by Buddy Miller, Robert Plant]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pictures at Eleven	Robert Plant	06.1982	2[15]	5[53]	Swan Song 8512	[platinum-US][silver-UK][produced by Robert Plant]
The Principle of Moments	Robert Plant	07.1983	7[14]	8[40]	Es Paranza 90 101	[platinum-US][gold-UK][produced by Robert Plant, Benji LeFevre, Pat Moran]
Shaken 'n' Stirred	Robert Plant	05.1985	19[4]	20[19]	Es Paranza 90 265	[gold-US][produced by Robert Plant, Tim Palmer & Benji Le Fevre]
Now and Zen	Robert Plant	02.1988	10[7]	6[48]	Es Paranza 90 863	[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Robert Plant,Tim Palmer,Phil Johnstone]
Manic Nirvana	Robert Plant	03.1990	15[9]	13[25]	Es Paranza 91 366	[gold-US][silver-UK][produced by Robert Plant, Phil Johnstone, Mark "Spike" Stent]
Fate of Nations	Robert Plant	05.1993	6[12]	34[24]	Es Paranza 92 264	[gold-US][silver-UK][produced by Chris Hughes, Robert Plant]
No Quarter	Jimmy Page & Robert Plant	10.1994	7[16]	4[23]	Atlantic 82 706	[platinum-US][gold-UK][produced by Jimmy Page and Robert Plant]
Walking into Clarksdale	Jimmy Page & Robert Plant	04.1998	3[11]	8[13]	Atlantic 83 092	[gold-US][silver-UK][produced by Jimmy Page and Robert Plant]
Dreamland	Robert Plant	07.2002	20[8]	40[4]	Universal 586962	[produced by Phil Brown, Robert Plant]
Sixty Six to Timbuktu	Robert Plant and Alison Krauss	11.2003	27[7]	134[1]	Atlantic 83 626	[produced by Gary Nicholson, Nugetre, Tim Palmer, Martin Russell, Jon Tiven, Simon Emmerson, Danny Kessler, Benji Lefevre, Sally Tiven, The Pat Moran Quartet, Roger Bolton, Phil Andrews, Charlie Jones, Phil Brown, Donnie Fritts, Robin George, The Fabulous Brill Brothers, Chris Hughes, Phil Johnstone, Laurie Latham, Robert Plant, Alexis Korner]
Mighty ReArranger	Robert Plant & The Strange Sensation	04.2005	4[8]	22[6]	Es Paranza 84 747	[silver-UK][produced by Steve Evans]
Raising Sand	Robert Plant / Alison Krauss	10.2007	2[63]	2[72]	Decca/Rounder 4759382 [UK]	[platinum-US][platinum-UK][produced by T-Bone Burnett]
Band of Joy	Robert Plant with the Band of Joy	10.2007	3[16]	5[16]	Decca 2748331 [UK]	[gold-UK][produced by Robert Plant, Buddy Miller]
Lullaby and... The Ceaseless Roar	Robert Plant with Sensational Space Shifters	09.2014	2[15]	10[7]	East West 0075597953732 [UK]	[gold-UK][produced by Robert Plant]
Carry Fire	Robert Plant with Sensational Space Shifters	11.2017	3[8]	14[4]	East West/Rhino 0075597934939 [UK]	[silver-UK][produced by Robert Plant]
Digging Deep: Subterranea	Robert Plant	10.2020	33[1]	-	Rhino 0190295211950 [UK]	[silver-UK][produced by Robert Plant]
Raise the Roof	Robert Plant with Alison Krauss	12.2021	5[8]	7[6]	East West/Rhino 0190296548857 [UK]	-