środa, 22 listopada 2023

Tubes

Secondary, 3 of 6Grupa amerykańska. W jej licznym składzie występowali: Rick Andersen (ur. 1.08.1947 r. w Saint Paul w stanie Minnesota; bas), Michael Cotten (ur. 25.01.1950 r. w Kansas City w stanie Missouri; instr. klawiszowe), Prairie Prince (ur. 7.05.1950 r. w Charlotte w stanie Północna Karolina perkusja), Bill Spooner (ur. 16.04.1949 r. w Phoenix w stanie Arizona; gitara), Roger Steen (ur. 13.11.1949 r. w Pipestone w stanie Minnesota: gitara), Re Styles (ur. 3.03.1950 r. w USA; śpiew), Fee Waybill (właśc. John Waldo, ur. 17.09.1950 r. w Omaha, stan Nebraska; śpiew) i Vince Welnick (ur. 21.01.1951 r. w Phoenix w stanie Arizona; instr. klawiszowe).
 

Andersen, Spooner i Welnick poznali się w Phoenix jeszcze w 1962 r., jednak grupę założono formalnie dopiero w 1972 r. w San Francisco. Występy pod wodzą wokalisty Waybilla były nieco zwariowaną mieszaniną hałaśliwego rocka, awangardowego teatru i burleski. Na realizowanych przez formację wideoklipach pojawiały się kuso odziane panie, "gwiazdor po odwyku" Ouay Lude oraz "chromy nazista" doktor Strangekiss.
 

Nagrany w 1975 r. dla wytwórni A&M; pod kierunkiem Ala Koopera debiutancki album zawierał m.in. pompatyczny brytyjski przebój "White Punks On Dope". Oskarżana o antyfeminizm grupa utemperowała z czasem swój radykalny image.
 

Producentem czwartego longplaya Remote Control, był Todd Rundgren. W 1980 r. zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Capitol. Płycie Completion Backward Principle zarzucano pomimo przebłysków humoru pójście na kompromis, będący raczej efektem wyczerpania się satyrycznej inwencji muzyków. W 1983 r., wkrótce przed zniknięciem ze sceny, The Tubes wylansowali w Wielkiej Brytanii swój najpopularniejszy singlowy przebój "She's A Beauty"

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Don' t touch me there/Proud to be an AmericanTubes07.1976-61[7]A&M; 1826[written by Jane Dornacker/Ron Nagle ]
White punks on dope/Don' t touch me thereTubes11.197728[4]-A&M; AMS 7323 [UK][written by Bill Spooner, Roger Steen, Michael Evans]
Prime time/No way outTubes04.197934[10]-A&M; 2120[written by Fee Waybill, Bill Spooner, Michael Cotten, Prairie Prince, Roger Steen, Re Styles, Vince Welnick, Rick Anderson]
Don' t want to wait anymore/Think about meTubes06.198160[4]35[12]Capitol 5007[written by The Tubes, David Foster][22.Mainstream Rock Tracks]
Talk to ya later/Power toolsTubes10.1981-101[5]Capitol 5016[written by The Tubes, David Foster, Steve Lukather][7.Mainstream Rock Tracks]
She' s a beauty/When you' re ready to comeTubes04.198379[2]10[20]Capitol 5217[1[2].Album Rock Tracks][David Foster, Fee Waybill, Steve Lukather][1.Mainstream Rock Tracks]
Tip of my tongue/Keyboard kidsTubes07.1983-52[7]Capitol 5258[written by The Tubes]
The monkey time/Sports fansTubes10.1983-68[4]Capitol 5254[written by Curtis Mayfield, The Tubes][16.Mainstream Rock Tracks]
Piece by piece/Night peopleTubes03.1985-87[2]Capitol 5443[written by Todd Rundgren][252.Mainstream Rock Tracks]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The tubesTubes08.1975-113[18]A&M; 4534[produced by Al Kooper]
Young and richTubes05.1976-46[15]A&M; 4580[produced by Ken Scott]
NowTubes05.1977-122[6]A&M; 4632[produced by John Anthony]
What do you want from liveTubes03.197838[1]82[8]A&M; 6003[produced by Pete Henderson, Rikki Farr]
Remote controlTubes03.197940[5]46[18]A&M; 4751[produced by Todd Rundgren]
The completion backward principleTubes05.1981-36[27]Capitol 12 151[produced by David Foster]
T.R.A.S.H. [Tubes Rarities And Smash Hits]Tubes08.1981-148[6]A&M; 4870
Outside insideTubes04.198377[1]18[34]Capitol 12 260[produced by David Foster]
Love bombTubes03.1985-87[10]Capitol 12 381[produced by Todd Rundgren]

The Deele

The Deele music, videos, stats, and photos | Last.fmThe Deele to zespół R&B z Cincinnati w stanie Ohio działający na początku lat 80. i 90-tych. Oryginalny skład składał się z Antonio „L.A.” Reid (ur. Antonio Marquis Reid 7 czerwca 1956 r. w Cincinatti w stanie Ohio), Kevin „Kayo” Roberson, Darnell „Dee” Bristol, Carlos „Satin” Greene, Stanley „Stick” Burke i Steve „Tuck” Walters. Przed utworzeniem zespołu L.A., Kayo i Tuck byli wcześniej członkami zespołu Pure Essence. W 1981 roku Kenneth „Babyface” Edmonds (urodzony jako Kenneth Brian Edmonds 10 kwietnia 1959 w Indianapolis w stanie Indiana) dołączył do The Deele; był wcześniej członkiem grupy muzycznej Manchild. Tuck opuścił zespół na krótko przed rozpoczęciem nagrywania pierwszego albumu. 
 
 W 1983 roku The Deele wydali swój debiutancki album studyjny „Street Beat”, który zajął 78. miejsce na liście Billboard 200 i 9. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Główny singiel „Body Talk” osiągnął 3. miejsce na liście Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 22 tygodnie. Trafił także na listy przebojów muzyki pop, osiągając 77. miejsce na liście Billboard Hot 100. Kolejny singiel „Just My Luck” osiągnął 25. miejsce na liście Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 14 tygodni. Trzeci singiel „Surrender” osiągnął 66. miejsce na liście Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 7 tygodni. Ostatni singiel z albumu „Video Villain” w ogóle nie trafił na listy przebojów.  
 
W 1985 roku wydali swój drugi album „Material Thangz”, który zajął 155. miejsce na liście Billboard 200 i 29. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Utwór tytułowy osiągnął 14. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 14 tygodni. Drugi singiel „Suspicious” osiągnął 66. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 8 tygodni. Ostatni singiel „Sweet Nothingz” nie wydawał się mieć żadnego wpływu na listy przebojów. Jeden z utworów z albumu „Sweet November” został nagrany przez grupę R&B Troop w 1992 roku, co zajęło pierwsze miejsce na liście R&B magazynu Billboard.  
 
Następnie zespół miał krótką przerwę, podczas której Babyface wydał swój debiutancki album studyjny „Lovers”. W lipcu 1987 wydali singiel „Can-U-Dance”, który osiągnął 48. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 10 tygodni. 17 listopada 1987 roku The Deele wydali swój trzeci album studyjny „Eyes of a Stranger”, który zajął 54. miejsce na liście Billboard 200 i 5. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Otrzymał status złotej płyty od RIAA. Kolejny singiel „Two Occasions” osiągnął 4. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 24 tygodnie. Zadebiutował także na 10. miejscu listy Billboard Hot 100 i 21. miejscu na liście Billboard’s Adult Contemporary. Trzeci i ostatni singiel z albumu „Shoot „Em Up Movies” osiągnął 10. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 15 tygodni. 
 
 Po wydaniu albumu Babyface i L.A. Reid opuścili zespół w 1988 roku, aby zająć się produkcją. Pod koniec lat 80-tych zaczęli rozwijać swój talent jako autorzy piosenek dla innych artystów, takich jak The Whispers i Pebbles, którzy odnieśli sukces swoją piosenką „Girlfriend”. W 1989 roku założyli LaFace Records. Na przełomie lat 80. i 90-tych Babyface rozpoczął karierę solową. 
 
 W 1993 roku Dee i Satin ponownie połączyli siły jako The Deele (bez L.A., Babyface i Kayo). W tym samym roku wydali czwarty album „An Invitation to Love”, który trafił na listy przebojów wraz z singlem „Imagination”. W 2000 roku Satin, Dee, Kayo i Stick ponownie się połączyli. W styczniu 2008 roku wydali singiel „The Only 1” w wytwórni Eige\D-Town. W marcu 2016 roku wszyscy członkowie pierwotnego składu The Deele (w tym Babyface i L.A. Reid) ponownie spotkali się, aby wystąpić na imprezie BET Honors, podczas której Los Angeles zostało docenione. Występ doprowadził do bardziej trwałej reformacji latem tego samego roku. Obecnie  The Deele w obecnym składzie nadal występują z Dee, Kayo, Satin, Stick i Leon Qui. Babyface i L.A. Reid nadal kontynuują swoje kariery w branży muzycznej.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Body TalkThe Deele01.1984-77[8]Solar 69785[written by Melvin Gentry, Antonio Reid, Stanley Burke, Carl Greene][produced by Reggie Calloway][3[22].R&B Chart]
Just My Luck/Street BeatThe Deele03.1984--Solar 69749[written by Kenny Edmonds][produced by Reggie Calloway][25[14].R&B Chart]
Surrender/Crazy 'Bout 'ChaThe Deele07.1984--Solar 69712[written by Bill Simmons, Bobby Lovelace, Darnell Bristol][produced by Reggie Calloway][66[7].R&B Chart]
Material Thangz/Working (9 To 5)The Deele06.1985-101[5]Solar 69644[written by Carlos Greene][produced by Antonio "LA" Reid][14[14].R&B Chart]
Suspicious/Video VillainThe Deele09.1985--Solar 69615[written by C. Greene, D. Simmons, K. Roberson, A. Reid, K. Edmonds][produced by Antonio "LA" Reid][66[8].R&B Chart]
Can-U-Dance/Dry Your EyesThe Deele07.1987--Solar 70 007[written by C. Green, D. Mitchell, L.A.][produced by L.A., Babyface][48[10].R&B Chart]
Two OccasionsThe Deele02.1988-10[21]Solar 70 015[written by Babyface, Dee, S. Johnson][produced by L.A., Babyface][4[24].R&B Chart]
Shoot 'Em Up MoviesThe Deele05.1988--Solar 69785[written by Kenny Nolan][produced by L.A. Reid, Babyface][10[15].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Street BeatThe Deele02.1984-78[19]Solar 60 285[produced by Reggie Calloway]
Material ThangzThe Deele07.1985-155[8]Solar 60 410[produced by L.A. Reid]
Eyes of a StrangerThe Deele02.1988-54[25]Solar 72 555[gold-US][produced by L.A. Reid, Babyface]

Bebe Rexha

Bebe Rexha ✓ Bebe Rexha, właśc. Bleta Rexha (ur. 30 sierpnia 1989r w Nowym Jorku) - amerykańska piosenkarka i autorka tekstów pochodzenia albańskiego. Znana z utworu „Me, Myself & I” z G-Eazym oraz „Hey Mama” Davida Guetty. Była wokalistka zespołu Black Cards.

Bleta "Bebe" Rexha urodziła się na Brooklynie w Nowym Jorku w rodzinie albańskich imigrantów. Rodzice artystki pochodzą z miasta Debar leżącego obecnie na terenie dzisiejszej Macedonii Północnej. Rexha brała udział w takich musicalach jak: Jesus Christ Superstar oraz Skrzypek na dachu. Zdobyła tytuł "Best Teen Songwriter" ("Najlepszej młodzieżowej autorki tekstów") przyznawanej przez Recording Academy.

Od 2010 roku była wokalistką zespołu Black Cards założonego przez Petera Wentza, basistę zespołu Fall Out Boy. W styczniu 2012 roku zespół ogłosił, że Rexha nie jest już członkiem zespołu. W 2012 roku rozpoczęła swoją solową karierę, a w 2013 roku podpisała z wytwórnią Warner Bros. Records kontrakt na pisanie tekstów. Jako profesjonalna kompozytorka jest autorką między innymi utworu "Like a Champion" Seleny Gomez oraz współautorką hitu "The Monster" Eminema i Rihanny, początkowo nazwanego "Monster Under My Bed", który miał być jej solowym debiutem.

Piosenkarkę można usłyszeć w utworze "Take Me Home" zespołu Cash Cash, który zajął 57. miejsce na liście Billboard Hot 100 i "Hey Mama" Davida Guetty. 21 marca 2014 roku wydała swój pierwszy singiel "I Can’t Stop Drinking About You" oraz kolejno pojawiały się "I’m Gonna Show You Crazy" i "Gone" 23 grudnia tego samego roku. 12 maja 2015 roku pojawił się minialbum "I Don’t Wanna Grow Up" wydany przez Warner Bros Records. W 2017 roku wspólnie z Louisem Tomlinsonem nagrała piosenkę "Back to you".15 czerwca 2018 roku ukazał się utwór "I’m a Mess" jako pierwszy singiel z albumu.

20 listopada 2018 roku ukazał się singiel "Say My Name" z udziałem Davida Guetty i J Balvina.

15 lutego 2019 roku wydała swój nowy singiel "Last Hurrah".

31 maja 2019 roku wspólnie z The Chainsmokers nagrała piosenkę "Call You Mine".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Take Me HomeCash Cash Featuring Bebe Rexha02.20145[10]57[13]FFRR/Parlophone USAT 21301968[platinum-US][silver-UK][written by Samuel Frisch,Alex Makhlouf,Jean Paul Makhlouf,Brandon Lowry,Bleta Rexha][produced by Cash Cash]
I Can't Stop Drinking About YouBebe Rexha11.2014-115[5]Warner Bros. 549904[written by Bebe Rexha, Jordan Johnson, Marcus Lomax ,Stefan Johnson][produced by The Monsters & Strangerz]
Hey MamaDavid Guetta Featuring Nicki Minaj, Bebe Rexha & Afrojack04.20159[25]8[24]Parlophone GB28K 1400058[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Ester Dean,Sean Douglas,David Guetta,Giorgio Tuinfort,Onika Maraj,Bebe Rexha,Nick van de Wall,Alan Lomax][produced by David Guetta,Afrojack,Giorgio Tuinfort]
That's How You KnowNico & Vinz Featuring Kid Ink & Bebe Rexha10.2015-120[2]Warner Bros.[written by Julia Michaels,Vincent Dery,Brian Collins,Nicolay Sereba][produced by Warren "Oak" Felder]
Me, Myself & IG-Eazy x Bebe Rexha11.201513[30]7[37]BPG/RCA/RVG USRC11502211[7x-platinum-US][platinum-UK][written by Bleta Rexha,Thomas Barnes,Peter Kelleher,Ben Kohn,Michael Keenan,Christoph Andersson, Gerald Gillum,Lauren Christy][produced by Bleta Rexha,Michael Keenan]
No Broken HeartsBebe Rexha Featuring Nicki Minaj04.2016-109[10]Warner Bros. 054391963604[written by Bleta Rexha,Onika Maraj,Jacob Kasher Hindlin,Koko LaRoo,Kgaugelo Nalane][produced by The Invisible Men,Salt Wives]
In the Name of LoveMartin Garrix & Bebe Rexha09.20169[30]24[23]Columbia NLM5S 1600005[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Martijn Garitsen,Matthew Radosevich,Stephen Philibin,Yael Nahar,Ruth-Anne Cunningham,Ilsey Juber,Bebe Rexha][produced by Martin Garrix,Matt Rad,Steve James,Simon Says,DJ Isis]
I Got YouBebe Rexha01.201791[3]43[11]Parlophone USWB 11602093[platinum-US][silver-UK][written by Ben Berger, Lauren Christy, Jacob Kasher, Ryan McMahon ,Ryan Rabin,Bleta Rexha][produced by Captain Cuts]
Back To YouLouis Tomlinson Featuring Bebe Rexha & Digital Farm Animals08.20178[14]40[10]Syco Music GBHMU 1700037[platinum-US][gold-UK][written by Louis Tomlinson, Nicholas Gale ,Pablo Bowman ,Richard Boardman ,Sarah Blanchard][produced by Digital Farm Animals, Tommy Danvers]
Meant to BeBebe Rexha & Florida Georgia Line11.201711[28]2[52]Parlophone USWB 11701186[11x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Bleta Rexha ,Tyler Hubbard, Josh Miller, David Garcia][produced by David Garcia, Wilshire Pablo Garcia, Joey Moi]
HomeMachine Gun Kelly, X Ambassadors & Bebe Rexha12.20176490[5]Atlantic 0075679881656[platinum-US][silver-UK][written by Colson Baker,Jacob Hawkes,Charlie Snyder,Robert Gillies,Sam Nelson Harris,David Pramik,David Phelps][produced by David Pramik,David Phelps]
GirlsRita Ora, Cardi B, Bebe Rexha & Charli XCX05.201822[10]103[1]Atlantic GBAHS 1800321[gold-UK][written by Ben Diehl, Jonny Coffer, Andrew Wotman,Rita Ora, Belcalis Almanzar, Brian D. Lee, Ali Tamposi ,Jordan Thorpe][produced by Andrew Watt ,Jonny Coffer, Ben Billions]
I'm a MessBebe Rexha07.201877[11]35[20]Parlophone USWB 11800739[2x-platinum-US][gold-UK][written by Bleta Rexha,Justin Tranter,Meredith Brooks,Shelly Peiken,Jussifer][produced by Jussifer,Devon Corey]
Say My NameDavid Guetta, Bebe Rexha & J Balvin03.201991[2]103[2]Parlophone GB28K 1800115[platinum-US][silver-UK][written by David Guetta,Giorgio Tuinfort,Boaz van der Beatz,José Balvin,Alejandro Ramirez,Thomas Troelsen,Philip Leigh,Matt Holmes,Emily Warren Schwartz,Britt Burton,José Balvin][produced by David Guetta,Giorgio Tuinfort,Boaz van der Beatz]
Last HurrahJax Jones & Bebe Rexha04.201950[12]98[1]Parlophone USWB 11803381[gold-US][silver-UK][written by Bleta Rexha,Lauren Christy,Nick Long,Andrew Wells][produced by Andrew Wells]
Call You MineThe Chainsmokers & Bebe Rexha06.201950[9]56[14]Disruptor/Parlophone USQX 91901266[2x-platinum-US][silver-UK][written by Andrew Taggart,Alex Pall,Tony Ann,Andrew Wotman,Alexandra Tamposi,Steve McCutcheon,Norman Whitfield][produced by The Chainsmokers,watt]
HarderBebe Rexha07.201923[14]-Warner Bros. 549904[written by Bebe Rexha, Jordan Johnson, Marcus Lomax ,Stefan Johnson][produced by The Monsters & Strangerz]
Baby, I'm JealousBebe Rexha Featuring Doja Cat10.202086[1]58[1]Parlophone USWB 12003890[gold-US][written by Jussi Karvinen,Jason Gill,Bleta Rexha,Justin Tranter,Pablo Bowman,Amala Dlamani][produced by Jussife,rGill]
I'm Good (Blue)David Guetta & Bebe Rexha09.20221[1][56]4[48]Parlophone UKWLG 2200055[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Bebe Rexha, Phil Plested ,David Guetta, Gianfranco Randone, Massimo Gabutti, Maurizio Lobina,Kamille][produced by David Guetta ,Timofey Reznikov]
One in a MillionBebe Rexha with David Guetta08.202379[1]-Parlophone USWB 12303801[written by Bleta Rexha, Matthew Burns, Ido Zmishlany, Sarah Solovay,David Guetta, Martin Coogan ,Scott Dittrich, Timofey Reznikov][produced by David Guetta ,Burns]
Heart Still BeatingBebe Rexha with Nathan Dawe11.202374[2]-Atlantic/Parlophone GBAHS 2301208-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
All Your Fault: Pt. 1 (EP) Bebe Rexha03.2017-51[6]Warner Bros. 558905-2[produced by Salt Wives,Captain Cuts,Stargate,The Invisible Men,Maths Time Joy,Gladius,Scott Robinson,The Wiild]
All Your Fault, Pt. 2 (EP) Bebe Rexha09.2017-33[40] Warner Bros. 563217-2[produced by Frank Dukes,Joel Little,Cubeatz,Jonas Jeberg,Murda Beatz,Stargate,Jason Gill,Willshire,Joey Moi]
Expectations Bebe Rexha07.201833[3]13[62]Parlophone 0093624906742[platinum-US][produced by Bleta Rexha,Louis Bell, Miles Ale ,Devon Corey, Captain Cuts, Jason Evigan, David Garcia, German, Hit-Boy, Jussifer ,Joey Moi ,Lauren Christy, The Monsters and the Strangerz, Ali P, Dre Pinckney, Robot Scott ,The Stereotypes, Gian Stone, Andrew Wells, Willshire, Aaron Zuckerman]
Better Mistakes Bebe Rexha05.2021-140[1]Warner 093624889670[produced by Burns,Jussifer,Jason Gill,Greg Kurstin,The Six]
Bebe Bebe Rexha05.2023-132[1]Warner 093624856870[produced by Burns, David Guetta,Ido Zmishlany ,Joe Janiak ,Timofey Reznikov]

wtorek, 21 listopada 2023

Grady Harrell

PrimaryGrady Harrell (ur. 12 maja 1957 r. jako Grady Harrell Jr.) to wokalista R&B działający w latach 80-tych i 90-tych. Grady występuje od 9 roku życia. Jego matka była członkinią grupy wokalnej R&B The Friends of Distinction. Kiedy był w szkole średniej, on i jego siostra Raquel (znana również jako Roq-E) utworzyli grupę muzyczną o nazwie Poppa's Results, która grała razem przez ponad sześć lat i współpracowała z różnymi artystami, takimi jak Lakeside, The Whispers i Shalamar , gdzie Howard Hewitt pokonała go w roli wokalisty. 
 
 W 1984 roku Grady wydał swój debiutancki album studyjny „Mwana” w wytwórni Constellation, który nie pojawił się na listach przebojów magazynu Billboard. Główny singiel z albumu „Belinda” osiągnął 69. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 7 tygodni. Kolejny singiel „Somewhere (Love Will Lead The Way)” w ogóle nie znalazł się na listach przebojów. Później Andre Cleveland (syn wielebnego Jamesa Clevelanda) pomógł Grady'emu podpisać nowy kontrakt płytowy z RCA Records. 
 
 W 1989 roku wydał swój drugi album „Come Play With Me!” który osiągnął 34. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Pierwszy singiel „Sticks and Stones” zajął 4. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 20 tygodni, co czyni go jego najwyżej notowanym singlem w dotychczasowej historii. Kolejny singiel „Fun” osiągnął 31. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 11 tygodni. W 1990 roku Grady wydał swój trzeci i ostatni album studyjny „Romance Me”, który nie znalazł się na listach przebojów. Główny singiel „Don’t Turn Your Back on Me” osiągnął 40. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 10 tygodni. Ostatni singiel z albumu, „Patience”, osiągnął 52. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 8 tygodni.  
 
W 1991 roku Grady zagrał rolę Sama Cooke’a w sztuce „Another Saturday Night”. Rok później wcielił się w rolę Jackie Wilsona w miniserialu stacji ABC „The Jacksons: An American Dream”. W latach 90-tych koncertował z zespołem Dazz Band, brał udział w różnych produkcjach scenicznych i nakręcił kilka reklam dla Sprite i Coca Cola. 
 
 W 2001 roku Grady odbył swoją pierwszą europejską trasę koncertową i dołączył do swojej siostry Roq-E w programie „R.E.S.P.E.C.T.” W 2004 roku odbył światową trasę koncertową z Patti LaBelle, a dwóch jego synów grało w grupie R&B Brutha. W 2015 roku zaczął występować na żywo w programie Solid Gold Soul. W 2018 roku Grady zaczął występować z zespołem Tonettes w programie Motown Soul. Obecnie  nadal koncertuje.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Belinda/I Can't Say GoodbyeGrady Harrell01.1985--Constellation 52485[written by G. Harrell, F. Wesley][produced by Fred Wesley][69[7].R&B Chart]
Sticks And Stones/About FaceGrady Harrell02.1989--RCA 8870[written by A. Cleveland, D. Ross][produced by Darryl Ross][4[20].R&B Chart]
Fun/Love's DestinationGrady Harrell07.1989--RCA 9031[written by T. Lyle][produced by Thomas Lyle, Gambas Bordas][31[11].R&B Chart]
Don't Turn Your Back On MeGrady Harrell10.1990--RCA 2718[written by Brad Goodrich, James Strong, Lil Dad][produced by James Allen, James Strong][40[10].R&B Chart]
PatienceGrady Harrell02.1991--RCA 2761[written by Ron Spearman, Vassal Benford][produced by Louil Silas Jr., Vassal Benford][52[8].R&B Chart]

Bloodhound Gang

Bloodhound Gang Discography | Discogs Bloodhound Gang – amerykański zespół grający muzykę rock z domieszką muzyki elektronicznej, hip-hopu i punk rocka. Założony został w 1992 roku przez Jimmy'ego Popa i Daddy Long Legs. BHG słynie przede wszystkim ze swoich specyficznych i humorystycznych tekstów piosenek, zabawnych teledysków oraz niecodziennego zachowania na scenie. Szacuje się, iż zespół sprzedał dotąd ponad 5 000 000 swoich płyt na całym świecie.
 

Zespół Bloodhound Gang jest często gościem programu "Viva la Bam" emitowanego na antenie MTV. Jego członkowie są kolegami Bama Margery, założyciela programu "Viva la Bam", który wystąpił także w teledysku do ich utworu "Foxtrot Uniform Charlie Kilo".
 

Zespół powstał na początku roku 1992r z inicjatywy Daddy Long Legs w Pensylwanii i na początku nazywał się Bang Chamber 8 (zespół wydał póżniej demo o tym samym tytule). Początkowo duet składał się z Daddy Long Legs i Jimmiego Popa, którzy spotkali się w Perkiomen Valley High School.
Pierwszy występ zaliczyli w domu Evila Jareda Hasselhoffa, z którym Jimmy był zaprzyjażniony od 1993 roku. Z takich krótkich, nieoficjalnych występów, nieudolnych prób, improwizacji, powstało Just Another Demo. W tym czasie BHG dało kilka comiesięcznych koncertów w elitarnym klubie CBGB's w Nowym Jorku.
 

W kwietniu 1994 zespół wydał swoje kolejne demo The Original Motion Picture Soundtrack to Hitler's Handicapped Helpers, co zaowocowało kontraktem z wytwórnią płytową Cheese Factory Records. Latem tego samego roku Jimmy wystąpił w skonstruowanym niezależnie przez filmowca amatora Kurta Fitzpatricka filmie The Chick That Was Naked. Soundtrack do tego filmu zawierał jedną z piosenek BHG.
W listopadzie 1994 grupa wydał EP-kę – Dingleberry Haze.
 

W marcu 1995r zespół podpisał kontrakt z wytwórnią płytową Columbia Records, która wydała pierwszy album - Use Your Fingers. BHG rozpoczynają trasę po USA. W międzyczasie grupę opuszczają Daddy Long Legs i M.S.G., zajął ich miejsce w ostatniej chwili zajmują Evil Jared Hasselhoff i Tard-E-Tard, który wraz ze Skipem O'Pot2Musem opuszczają zespół po zakończeniu trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych.
 

W marcu 1996 grupa wydaje swój drugi album długogrający -One Fierce Beer Coaster, wydany przez Cheese Factory Records (póżniej Republic Records) i ponowiony przez Geffen Records w roku 1998. Album zawierał całkiem nowe brzmienie, gdyż zespół od koncepcji rapu przeszedł do rapcore'u, a nawet dynamicznego rocka, co zaskarbiło im sobie wielu nowych fanów. Album zawierał wiele hitów, m.in. Fire Water Burn, które pojawiło się na ścieżce dĽwiękowej do filmu Fahrenheit 9.11 z 2004 roku. Latem 1996 Jimmy wystąpił w filmie Kurta Fitzpatricka pt. Kin, w którym to ponownie użyto kilku piosenek BHG w soundtracku.
 

29 lutego 2000 roku zespół wydał trzeci swój album - Hooray for Boobies. Grupa odbyła dwie trasy koncertowe po Europie, promujące album. Dwa utwory z albumu, The Bad Touch i Along Comes Mary zdobyły wysokie miejsca na listach przebojów - przede wszystkim w Niemczech. Album rozszedł się w kilku milionach egzemplarzy. Kilka utworów znalazło się na soundtrackach do filmów.
W 2003 roku zespół wydał DVD pt. One Fierce Beer Run, ukazujące zespół podczas trasy promującej album One Fierce Beer Coaster.
 

Ostatni jak na razie album grupy został wydany w dniu 27 września 2005 roku. Pierwotny tytuł płyty, Heavy Flow, został skasowany i zmieniony na Hefty Fine gdy okazało się, że Moby nagrał w międzyczasie piosenkę o takim właśnie tytule. Pierwszy singel z płyty, Foxtrot Uniform Charlie Kilo zdobył sobie dużą popularność, zarówno w USA jak i w Europie. Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss (które zostało wykorzystane w reklamie firmy Blaupunkt) błyskawicznie pojawiło się wraz z ocenzurowanym teledyskiem na MTV i kilku innych muzycznych kanałach telewizyjnych. Ostatni singel z płyty, No Hard Feelings szybko dostał się do elitarnej listy utworów reprezentujących nowy nurt rockowy pt. Modern Rock Top 50. Piosenka "Pennsylvania" miała na celu popularyzację stanu Pensylwania na całym świecie, jego obyczajów itp. W utworze Something Diabolical można usłyszeć głos Ville Valo, wokalisty zespołu HIM.
 

W tym czasie grupa zaczyna występować w programie Bama Margery pt. "Viva la Bam" oraz "Jackass". Bam Margera jest gościem na teledysku do piosenki "Foxtrot Uniform Charlie Kilo". Niektórzy członkowie zespołu (jak np. Jimmy Pop i Evil Jared Hasselhoff) zaliczyli również występy w takich programach jak CKY4, The Howard Stern Show i Dudesons.
 

Kontrowersje wokół tekstów piosenek BHG zaczęły się już na płycie One Fierce Beer Coaster, kiedy to Geffen Records odmówiło wydania na płycie utworu "Yellow Fever", gdyż jego tekst traktował o odbywaniu stosunku z Azjatką. Mimo, iż Jimmy Pop bronił zespół, podając za argument fakt, iż celem zespołu był żart i prosił, by nie brać tekstu poważnie, Geffen nie ugiął się i utwór możemy usłyszeć jedynie na pierwotnej wersji wydanej przez Republic Records z roku 1996.
 

Evil Jared Hasselhoff podczas występu w programie TV Total w niemieckiej stacji ProSieben w pewnej chwili wstał z kanapy zajmowanej przez zespół, wyszedł na środek studia i zdarł z siebie ubranie i przybrał postać herkulesa. Scena ta obiegła całe Niemcy i świat muzyczny. Na zakończenie programu Evil Jared Hasselhoff mimo sprzeciwów prowadzącego wyciągnął przez rozporek jądro i miał na nim namalowane logo programu. W trakcie programu zespół razem z gospodarzem programu wykonał utwór Foxtrot Uniform Charlie Kilo zmieniając tekst w drugiej zwrotce piosenki.
Kilka teledysków zespołu (m.in. Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss i The Bad Touch) zostało wydanych w dwóch wersjach - ocenzurowanej i nieocenzurowanej po to, by zaakcentować fakt, iż teledyski BHG są dość obrażliwe i obfitują w pornografię.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Why's Everybody Always Pickin' On Me?Bloodhound Gang08.199756[3]-Geffen GED 22252[written by Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]
The Bad TouchBloodhound Gang03.20004[19]52[12]Geffen 4972672[platinum-UK]][written by Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]
The Ballad of Chasey LainBloodhound Gang02.200015[15]-Geffen 4973812[written by Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]
Foxtrot Uniform Charlie KiloBloodhound Gang10.200547[6]-Geffen 9885038[written by Jared Hasselhoff,Jimmy Pop][produced by Jimmy Pop]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
One Fierce Beer CoasterBloodhound Gang12.1996150[2][09.2000]57[26]Geffen 25 124[gold-US][produced by Jimmy Pop]
Hooray for BoobiesBloodhound Gang03.200037[42]14[29]Republic 490455[platinum-US][gold-UK][produced by Jimmy Pop, Richard Gavalis]
Hefty FineBloodhound Gang10.2005109[1]24[6]Republic 005284[produced by Jimmy Pop]
Use Your FingersBloodhound Gang10.2000185[2]-Columbia C 67225[written by Franks,Hennegan][produced by Jimmy Pop and Daddy Long Legs]

Bloods & Crips

PrimaryPoczątki zespołu sięgają wczesnych lat 90-tych. Zespół powstał z inicjatywy Ronnie Phillipsa (Ronnie Rona) i Tweedy Bird Loca, którzy postanowili połączyć dwa rywalizujące ze sobą gangi: Bloods i Crips.
Odbywają się przesłuchania gangsterów z obu ekip, prowadzą je Tweedy Bird Loc, Ronnie Ron i Redrum 781. Ostatecznie w skład zespołu wchodzi ponad 20 najlepiej prezentujących się artystów.
W skład Bloodsów weszli: Redrum781, B-Brazy, Green Eyez, Lil Hawk, G-Spider, Laniak, Dogg (Suga Buga), CK (Lil Leak), Dock-B, Mad Eyez, Big WY (Red Rag), Batman, Bloody Mary (Nini X), Lil Stretch, Penut II (KP), Pimp D (Tip-Toe), G” Len i Gangsta Red.
 

W skład Cripsów weszli: Twin Loc (OG Cell-E-Cell, G-Cell), Broncoe, Koollay, G-Bone, Scarface, Sin Loc, A.W.O.L, Cixx Pac, Big Freeze, Troll Loc (Tro’ Loc), Blue Rag, Fo’ Clips (Young Malcolm), Keystone, Domino (Genuine Draft), Do Or Die, Tweedy Bird Loc (BK), C-Note, C-Rider, C'Inch i K-Tone.
 

W 1993 r. wydany zostaje utrzymany w g-funkowym brzmieniu album "Bangin’ On Wax", który zostaje dobrze przyjęty i zdobywa status złotej płyty sprzedając się w liczbie ok. 500 tys. egzemplarzy. Największe hity z tego albumu to tytułowe "Bangin’ On Wax", "Piru Love", "Crippin’ Ain’t Easy". Płyta zdobywa nawet 18 miejsce na liście Top R&B;/Hip Hop albums.
 

Już rok póżniej wydany zostaje "Bangin’ On Wax 2…The Saga Continues", na którym również można usłyszeć g-funkowe brzmienia. Album powtarza sukces poprzednika sprzedając się w liczbie ponad 400 tys. egzemplarzy. "Bangin’ On Wax 2" otrzymuje 20 miejsce w rankingu Top R&B;/Hip Hop albums czyli niewiele gorzej od poprzednika. W międzyczasie Bloods & Crips zostają zdissowani przez zespół N.O.T.S (Niggaz Off The Streets) w kawałku "Bustas On Wax".

Trzeci album: Bangin' on Wax Part 3: No Passes został oryginalnie nagrany w 2004 roku, ale wydany dopiero w 2014 roku. Na albumie nie pojawia się żaden z oryginalnych artystów, chociaż album był nadal dystrybuowany przez Dangerous Records z pomocą Tweedy Bird Loc, po śmierci producenta Ronniego M. Phillipsa 1 listopada 2003 roku, ponad dziesięć lat przed premierą. 

 Po zakończeniu projektu oba gangi rozpoczęły oddzielne projekty, a Crips wydali albumy pod nazwą Nationwide Rip Ridaz, a bloods pod nazwą Damu Ridas.The Nationwide Rip Ridaz Rip Ridaz wydał dwa albumy, zatytułowany „Nationwide Rip Ridaz” w 1995 r. i „Betrayed (Can't Trust Someone)” w 1999 r. Godnym uwagi członkiem tej grupy był Donald „AWOL” Stallworth z Kelly Park, który został zabity przez organy ścigania 4 czerwca 1997 r.

  Damu Ridas Damu Ridas wydał swój własny album zatytułowany „Damu Ridas” w 1995 r., a następnie „How Deep Is Your Hood” w 1999 r. Główni członkowie Damu Ridas pochodzili z dwóch różnych gangów Blood: LA Denver Lane Bloods i Crenshaw Mafia Bloods. Obydwa gangi są bliskimi sojusznikami od dziesięcioleci i nadal są ze sobą sprzymierzeni.

  B-Brazy, Peanut II i Lil'Laniak II pochodzili z Denver Lanes. Tip Toe, Pimp D, Spyder, OG Mad Eye, Big Hawk i Lil' Hawk pochodzili z mafii Crenshaw. Potwierdzono śmierć 7 z tych 9 członków. B-Brazy został zastrzelony w 2003 roku. Peanut II został postrzelony 17 razy i zmarł w listopadzie 1995 roku przez członków Crips. Lil'Laniak II był z córką, gdy około 1995 roku został zamordowany przez 83 gangsterówTip Toe został zabity przez członka sąsiedzkiego Piru. Spyder przebywał w pobliżu Rollin' 60 Crips, kiedy został postrzelony w 2000 roku. O.G Mad Eye i jego młodszy brat Lil' Mad Eye zginęli przed 2001 rokiem. Big Hawk nie żyje, a Lil' Hawk służy 25 do dożywocia za morderstwo.

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Bangin' on WaxBloods & Crips03.1993-86[19]Dangerous 19 138[produced by Ron "Ronnie Ron" Phillips, Tweedy Bird Loc, Jerome Evans (Silkski), Battlecat][18.R&B; Chart]
Bangin' on Wax 2... The Saga ContinuesBloods & Crips09.1994-139[4]Dangerous 6715[produced by Ron "Ronnie Ron" Phillips, Tweedy Bird Loc, Jerome Evans (Silkski), Battlecat][20.R&B; Chart]

Blu

PrimaryBlu [urodzony jako Byron Blu Mitchell w Los Angeles, California] był wokalistą R & B w latach 90-tych. Ukończył Taft High School w 1987 roku. 

 W 1995 roku Blu wydał swój debiutancki album "Out of the Blu" dla Motown Records. Nie wiadomo dlaczego album nie zaistniał na listach przebojów.Jedyny singiel z albumu "My Ol' Lady" doszedł do 86 pozycji na Billboard Hot R & B \ Hip-Hop Singles & Tracks. Po tym, okazało się,że Blu popadł w zapomnienie. Dziś nadal mieszka w Los Angeles, jest żonaty i pracuje dla MasterMydent.

 

 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
My Ol' LadyBlu05.1995--Motown 0248[written by Dwayne Wiggins][produced by Dwayne Wiggins][86[3].R&B; Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Out Of The BluBlu.1995--Motown 314 530 385-2[produced by Dwayne Wiggins,Terry T]

 

Blue Things

Secondary, 2 of 4BLUE THINGS-grupa amerykańska. Powstała w 1964 w Hayes w stanie Kansas. Z początku posługiwała się nazwą The Blue Boys, dopiero w 1965 zmieniła ją na The Bluethings.
 

Założył ją Val Stecklein (1941, Hayes, Kansas-1993, Nashville Tennessee) - voc, g, wywodzący się z akustycznych folkowych zespołów w rodzaju The Impromptwos i The Hi-Plains. W pierwszym składzie znaleźli się też: Mike Chapman - g, Richard Scott - b i Bobby Day - dr. W końcu 1966 Stecklein przeżył załamanie nerwowe i musiał rozstać się z formacją. W tym czasie odszedł też Day. Chociaż grupa znalazła dla nich następców: Larry'ego Burtona - voc i Richarda Larzalerego - dr, w nowym składzie działała już tylko kilka miesięcy.
 

We wrześniu 1964, jeszcze jako The Blue Boys, dokonała pierwszych próbnych nagrań; zafascynowana przebojami The Beatles i innych zespołów liverpoolskich, zarejestrowała kilka podobnych piosenek, głównie Steckleina, np. Love's Made A Fool Of you, Silver And Cold i P's And Q's. W 1965, już jako The Bluethings, związała się z małą firmą Ruff z Amarillo w Teksasie i dla niej zrealizowała pierwsze single: Mary Lou/Your Turn To Cry i Pretty Thing-Oh/Just Two Years Ago z repertuarem ujawniającym zwrot ku folk rockowi spod znaku Boba Dylana i The Byrds.
 

W tym samym roku podpisała kontrakt z wytwórnią RCA. Dla niej nagrała wszystkie późniejsze płyty: single La Do Da Da (przeróbka przeboju Dale'a Hawkinsa)/ Must Be Doing Something Wrong z 1965, Doll House/Man On The Street i The Orange Rooftop Of Your Mind/One Hour Cleaners z 1966 oraz You Can Live In Our Tree/Twist And Shout (przeróbka przeboju The Isley Brothers) i Somebody Help Me (przeróbka przeboju The Spencer Davis Group)/Yes My Friend z 1967, a także - w Nashville przy pomocy tamtejszego producenta Feltona Jarvisa - album "The Bluethings" z września 1966.
 

Z elementów stylów swoich idoli stworzyła w tym czasie własną, wyborną odmianą folk rocka (np. Doll House, Man On The Street, Look Homeward Angel}, coraz bardziej nasycaną psychodeliczną aurą (np. The Orange Rooftop Of Your Mind, One Hour Cleaners). Stecklein jako solista nagrał nieudaną popową płytę "Grey Life" (Dot, 1968). Później osiadł w Nashville i jako Oskar Solomon tworzył piosenki w stylu country m.in. dla Bobby'ego Goldsboro, Glena Campbella i Waylona Jenningsa. W 1993 zmarł w tajemniczych okolicznościach. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Mary Lou/Your Turn To CryBlue Things02.1965--Ruff 1000[written by Ronnie Hawkins,Jacqueline Magill]
Pretty Thing-Oh/Just Two Years AgoBlue Things05.1965--Ruff 1002[written by Vol Stecklein][produced by Checkmate Productions]
La Do Da Da/I Must Be Doing Something Wrong (PS)Blue Things10.1965--RCA 8692[written by Dale Hawkins, Stan Lewis]
Doll House/Man On The StreetBlue Things05.1966--RCA 8860[written by M. Barton][produced by Felton Jarvis]
The Orange Rooftop Of Your Mind/One Hour CleanersBlue Things09.1966--RCA 8998[written by Stecklein, Chapman][produced by Felton Jarvis]
You Can Live In Our Tree/Twist And ShoutBlue Things05.1967--RCA 9203[written by Stecklein, Wilson][produced by Felton Jarvis]
Somebody Help Me/Yes, My FriendBlue Things09.1967--RCA 9308[written by Ford, Barnes][produced by Felton Jarvis]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The BluethingsBlue Things09.1966--RCA LSP 3603[produced by Felton Jarvis]