Level 42

Brytyjska grupa założona w 1980r, łącząca inspirowany muzyką Stanley'a Clarke’a jazz i funk. W jej skład wchodzili: Mark King (ur. 20.10.1958r w Anglii; bas, śpiew), Phil Gould (ur.
28.02.1957r w Anglii; perkusja), Boon Gould (ur. 4.03.1955r w  Anglii; gitara) oraz Mark Lindup (ur. 17.03.1959r; instrumenty klawiszowe).

 Po singlowym debiucie „Love Meeting Love” , King postanowił wzmocnić wokalizę dla nadania grupie bardziej.komercyjnego brzmienia. Album produkcji Mike'a Vernona był fascynującą kolekcją tematów z pogranicza soulu i współczesnej muzyki tanecznej. Pragnąc zdyskontować rynkowy sukces płyty, poprzednia wytwórnia Level 42, Elite, wydała w ograniczonym nakładzie kompilację  wczesnych tematów, wznowioną w następnym roku przez Polydor.

Renoma zespołu opierała się w znacznym stopniu na zaskakującej technice basowej Kinga (wykorzystującej kciuk i tzw. „slap" nie stosowany od czasów wczesnego jazzu), która wywarła wrażenie nawet na wirtuozie instrumentu Stanley'u Clarke’u.

Pierwszym prawdziwie przebojowym singlem zespołu był „The Sun Goes Down (Living It Up)” z 1984 roku. Światowy sukces odniósł album World Machine, zawierający bezbłędny najwyższej jakości pop. Sukcesy spowodowały przeniesienie koncertów grupy z sal tanecznych , na sportowe stadiony.
Lata 1985-1987 przyniosły kolejne  singlowe przeboje; „Something About You”, „Leaving Me Now”, „Lessons In Love”, autobiograficzny „Running In The Family" i klasyczny wyciskacz łez „It’s Over". Albumy Running In The Family i Staring At The Sun cieszyły się dużym powodzeniem, choć drugi z nich nie przyniósł przeboju na  małej płycie.
 Z końcem 1987r zespół zmienił radykalnie skład, pozostawiając w nim jedynie Kinga i Lindupa. Nowy gitarzysta, Jakko Jakkszyk, wniósł w 1991r mocne brzmienie zwłaszcza podczas występów na żywo. Połowa lat 90-tych przyniosła spadek muzycznej formy, a zarazem masowej popularności. Mark King porzucił gitarę basową dla beztroskiego życia na Isle Of Wight, ale dorobek zespołu na niwie fuzji funku, jazzu i popu pozostaje do dziś niekwestionowany.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love Meeting Love/Instrumental Love	Level 42	08.1980	61[4]	-	Polydor POSP 170	[written by M. King, R. Gould][produced by Sojka, Pike]
Love Games/Forty Two	Level 42	04.1981	38[6]	-	Polydor POSP 234	[written by M. King, R. Gould][produced by Mike Vernon]
Turn It On/Beezer One	Level 42	08.1981	57[6]	-	Polydor POSP 286	[written by Badarou, King, P. Gould, R. Gould][produced by Mike Vernon ]
Starchild/Foundation And Empire (Part 1)	Level 42	11.1981	47[4]	-	Polydor POSP 343	[written by W. Badarou, P. Gould, M. King][produced by Mike Vernon][57[10].Hot Disco/Dance;Polydor 520 12"]
Are You Hearing (What I Hear)/The Return Of The Handsome Rugged Man	Level 42	05.1982	49[5]	-	Polydor POSP 396	[written by P. Gould, R. Gould, M. King][produced by Mike Vernon]
Weave Your Spell/Love Games (Live)	Level 42	10.1982	43[4]	-	Polydor POSP 500	[written by M. Lindup, P. Gould, M. King][produced by Mike Vernon]
The Chinese Way/88 (Live)	Level 42	01.1983	24[8]	-	Polydor POSP 538	[written by M. King, P. Gould, W. Badarou][produced by Mike Vernon]
Out Of Sight . Out Of Mind/You Can't Blame Louis (Re-Mix)	Level 42	04.1983	41[4]	-	Polydor POSP 570	[written by M. King, P. Gould, M. Lindup, B. Gould][produced by W. Badarou]
The Sun Goes Down (Living It Up)/Can't Walk You Home	Level 42	07.1983	10[12]	-	Polydor POSP 622	[written by Badarou, King, P. Gould, Lindup][produced by Larry Dunn, Verdine White]
Micro Kid/Turn It On (Live Version)	Level 42	10.1983	37[5]	-	Polydor POSP 643	[written by W. Badarou, M. King, P. Gould, B. Taylor, A. Willis][produced by Larry Dunn, Verdine White][25[8].Hot Disco/Dance;A&M 12 091 12"]
Hot Water/Standing In The Light	Level 42	09.1984	18[9]	87[4]	Polydor POSP 697	[written by M. King, P. Gould, M. Lindup, W. Badarou][produced by Ken Scott]
The Chant Has Begun/ Almost There	Level 42	11.1984	41[5]	-	Polydor POSP 710	[written by M. King, P. Gould][produced by Ken Scott]
Something About You/ Coup D'Etat	Level 42	09.1985	6[17]	7[27]	Polydor POSP 759	[written by M. Lindup, P. Gould, R. Gould, M. King, W. Badarou ][produced by Wally Badarou, Level 42][4[17].Hot Disco/Dance;Polydor 883 362 12"]
Leaving Me Now/I Sleep On My Heart	Level 42	12.1985	15[11]	-	Polydor POSP 776	[written by King, P. Gould, Badarou][produced by King, P. Gould, R. Gould, Lindup, Badarou]
Lessons In Love/ Hot Water (Live)	Level 42	04.1986	3[13]	12[18]	Polydor POSP 790	[written by M. King, R. Gould, W. Badarou][produced by Wally Badarou, Level 42][12[11].Hot Disco/Dance;Polydor 885 706 12"]
World Machine	Level 42	12.1986	-	-	-	[written by M. King, P. Gould, M. Lindup, W. Badarou][produced by W. Badarou,Level 42][23[7].Hot Disco/Dance;Polydor 885 471 12"]
Running In The Family/Dream Crazy	Level 42	02.1987	6[10]	83[4]	Polydor POSP 842	[written by M. King, W. Badarou, P. Gould][produced by Wally Badarou, Level 42]
To Be With You Again/ Micro Kid (Live)	Level 42	04.1987	10[7]	-	Polydor POSP 855	[written by M. King, R. Gould][produced by Wally Badarou, Level 42]
It's Over/ Physical Presence (Live)	Level 42	09.1987	10[8]	-	Polydor POSP 900	[written by M. King, W. Badarou, R. Gould][produced by Wally Badarou, Level 42]
Children Say /Starchild	Level 42	12.1987	22[6]	-	Polydor POSP 911	[written by M. King, P. Gould, W. Badarou][produced by Wally Badorou, Level 42]
Heaven In My Hands/Gresham Blues	Level 42	09.1988	12[5]	-	Polydor PO 14	[written by M. King, P. Gould][produced by Level 42, Wally Badarou, Julian Mendelsohn]
Take A Look/Man	Level 42	10.1988	32[4]	-	Polydor PO 24	[written by M. King, R. Gould, M. Lindup, W. Badarou][produced by Level 42, Wally Badarou, Julian Mendelsohn]
Tracie/Three Words	Level 42	01.1989	25[5]	-	Polydor PO 34	[written by M. King, G. Husband][produced by Level 42, Wally Badarou, Julian Mendelsohn]
Take Care Of Yourself/Silence (Live)	Level 42	10.1989	39[3]	-	Polydor PO 58	[written by M. King][produced by Level 42]
Guaranteed/All She Wants	Level 42	08.1991	17[4]	-	RCA PB 44745	[written by Lindup, Badarou, King, Husband][produced by Level 42, Wally Badarou]
Overtime/At This Great Distance	Level 42	10.1991	62[2]	-	RCA PB 44997	[written by Lindop, King, Barfield][produced by Level 42]
My Father's Shoes/As Years Go By	Level 42	04.1992	55[1]	-	RCA PB 45271	[written by Mark King / Wally Badarou / George M. Green / Mike Lindup]
Forever Now	Level 42	02.1994	19[4]	-	RCA 74321190272	[written by Musker, Darbyshire, King]
All Over You	Level 42	04.1994	26[3]	-	RCA 74321205652	[written by Mark King, Mike Lindup, Phil Gould]
Love In A Peaceful World	Level 42	08.1994	31[3]	-	RCA 74321220321	[written by Phil Gould,S.White][produced by Level 42]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Level 42	Level 42	08.1981	20[18]	-	Polydor POLS 1036	[silver-UK][produced by Mike Vernon]
Strategy / The Early Tapes	Level 42	04.1982	47[6]	-	Polydor POLS 1064	[produced by Andy Sojka, Jerry Pike]
The Pursuit of Accidents	Level 42	09.1982	17[16]	-	Polydor POLD 5067	[silver-UK][produced by Mike Vernon]
Standing in the Light	Level 42	09.1984	9[13]	-	Polydor POLD 5110	[gold-UK][produced by Larry Dunn, Verdine White]
True Colours	Level 42	10.1984	14[8]	-	Polydor POLH 10	[silver-UK][produced by Ken Scott]
A Physical Presence	Level 42	07.1985	28[5]	-	Polydor POLH 23	[produced by Greg Jackman, Level 42]
World Machine	Level 42	10.1985	3[72]	18[36]	Polydor POLH 25	[2x-platinum-UK][produced by Wally Badarou & Level 42]
Running in the Family	Level 42	03.1987	2[54]	23[34]	Polydor POLH 42	[2x-platinum-UK][produced by Wally Badarou, Level 42]
Guaranteed	Level 42	09.1991	3[5]	-	RCA PL 75005	[silver-UK][produced by Wally Badarou, Level 42, Julian Mendelsohn]
Level Best	Level 42	11.1989	5[15]	-	Polydor LEVTV 1	[produced by Level 42 and Wally Badarou]
Forever Now	Level 42	03.1994	8[3]	-	RCA 74321189962	[produced by Level 42, Wally Badarou]
The Very Best of Level 42	Level 42	11.1998	41[3]	-	Polydor 5593732	[produced by Mark King, Mike Lindup, Phil Gould & Steve Anderson]
The Definitive Collection	Level 42	06.2006	20[4]	-	Polydor 9859043	-
Retroglide Live	Level 42	09.2006	78[1]	-	W14 1704323	-

Cyndi Lauper

Właśc.: Cynthia Anne Stephanie Lauper; ur. 22.06. 1953r w Queens, Nowy Jork (USA). Debiutowała jako piosenkarka w klubach na Manhattanie, a komponować zaczęła w 1977r; kiedy poznała pianiastę Johna Turi. Jako duet Blue Angel (nawiązujący do starego przeboju Roya Orbisona, a i jeszcze starszego filmu z Marleną Dietrich ).

 Wystartowali w 1980r longplayem pod tą samą nazwą, łączącym chrapliwe wersje rockowej klasyki z własnymi tematami. W 1983r Cyndi rozstała się z Turim i przystąpiła do pracy nad solową płytą She's So Unusual. Album stał się światowym bestsellerem, podobnie jak pochodzące z niego cztery przeboje: „Girls Just Want To Have Fun” (rytualne hasło niezależnych młodych pań), „Time After Time” (szczyt listy amerykańskiej, wykorzystany na albumie You’re Under Arrest Milesa Davisa i przez jazzowy duet Tuck And Patty), „She Bop” (poruszający dość drażliwy temat kobiecej masturbacji) oraz „All Through The Night” (słowa Jules Shear). Na albumie znalazła się też kompozycja Prince'a „When You Were Mine”.

 Rok 1984 przyniósł Lauper pierwsze miejsce w ankiecie tygodnika „Billboard” w kategorii wokalnych żeńskich albumów i Nagrodę Grammy w kategorii debiutów. Lauper umiejętnie balansowała własnym wizerunkiem: punkowy- zwariowanej, ale nie na tyle, by obrażać rodziców swojej klienteli, a równocześnie chochlika - swawolnego na tyle, by nie stracić popytu wśród krnąbrnej dziatwy. W Wielkiej Brytanii ortodoksyjni krytycy doszukali się w tym podwójnego oszustwa, ale i oni uznawali Cyndi estradowy wdzięk.

Album True Colors z 1986r nie powtórzył rynkowego sukcesu poprzednika, ale tytułowa piosenka trafiła na szczyt listy amerykańskiej i na brytyjską Top 20. W 1987r Lauper wystąpiła w roli kosmetyczki w kiepsko przyjętym filmie Vibes. W 1990r przypomniała się tematem „I Drove All Night” z longplaya A Night To Remember. Kolejny film, „Off And Running”, trafił do Europy dwa lata po premierze.

 Lauper, uważana często za gwiazdkę sezonu wylansowaną dzięki ekstrawaganckiej aparycji i wokalizie, jest mimo wszystko autorką kilku dużej klasy kompozycji, z których „Time After Time" wejdzie do klasyki gatunku. Jako wokalistka potwierdziła swoje umiejętności w 1985r, towarzysząc Patti LaBelle podczas, recitalu w Greek Theater w Los Angeles. W 1993r nagrała ciekawy album Hat Full Of Stars łączący soul, pop, hip hop i muzykę ludową. Współautorami byli jej kompozytorscy partnerzy Ron Hyman i Eric Brazilian.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [US]	Komentarz
Girls Just Want To Have Fun/Right Track Wrong Train	Cyndi Lauper	12.1983	2[12]	2[25]	Portrait 04 120	[platinum-US][silver-UK][written by Robert Hazard][produced by Rick Chertoff][1[1][10].Hot Disco/Dance;Portrait 049 71 12"][80[5].R&B Chart]
Time After Time/I'll Kiss You	Cyndi Lauper	04.1984	3[18]	1[2][20]	Portrait 04 432	[gold-US][silver-UK][written by Rob Hyman/Cyndi Lauper][produced by Rick Chertoff][78[5].R&B Chart]
She Bop/ Witness	Cyndi Lauper	07.1984	46[6]	3[18]	Portrait 04 516	[gold-US][written by Rick Chertoff/Gary Corbett/Cyndi Lauper/Stephen Lunt][produced by Rick Chertoff][10][14].Hot Disco/Dance;Portrait 050 11 12"]
All Through The Night/ Witness	Cyndi Lauper	10.1984	64[6]	5[19]	Portrait 04 639	[written by Jules Shear][produced by Rick Chertoff]
Money Changes Everything	Cyndi Lauper	12.1984	-	27[13]	Portrait 04 737	[written by Thomas Gray][produced by Rick Chertoff]
The Goonies 'R' Good Enough/What A Thrill	Cyndi Lauper	05.1985	-	10[15]	Portrait 04 918	[written by Cyndi Lauper/Stephen Lunt/Arthur Stead][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
True Colors/Heading For The Moon	Cyndi Lauper	08.1986	12[14]	1[2][20]	Portrait 06 247	[platinum-US][written by Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
Change Of Heart/Witness	Cyndi Lauper	11.1986	67[9]	3[17]	Portrait 06 431	[gold-US][written by Cyndi Lauper/Essra Mohawk][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze][4[11].Hot Disco/Dance;Portrait 059 47 12"]
What's Going On/One Track Mind	Cyndi Lauper	03.1987	57[5]	12[13]	Portrait 06 970	[written by Renaldo Benson/Al Cleveland/Marvin Gaye][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze][17[6].Hot Disco/Dance;Portrait 057 40 12"][#2 hit for Marvin Gay'e in 1971]
Boy Blue/The Faraway Nearby	Cyndi Lauper	06.1987	-	71[4]	Portrait 07 181	[written by Jeff Bova/Cyndi Lauper/Stephen Lunt][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
Hole In My Heart (All The Way To China)/Boy Blue (Live)	Cyndi Lauper	07.1988	-	54[8]	Epic 0 7940	[written by Richard Orange][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze][piosenka z filmu "Vibes"]
I Drove All Night/Maybe He'll Know	Cyndi Lauper	05.1989	7[14]	6[15]	Epic 68 759	[gold-US][silver-UK][written by Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
My First Night Without You/Unabbreviated Love	Cyndi Lauper	08.1989	53[4]	62[6]	Epic 68 945	[written by Tom Kelly/Cyndi Lauper/Billy Steinberg][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
Heading West	Cyndi Lauper	12.1989	68[5]	-	Epic CYN 6 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Billy Steinberg/Tom Kelly][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
The World Is Stone	Cyndi Lauper	06.1992	15[7]	-	Epic 6579707 [UK]	[written by Michel Berger/Luc Plamondon/Tim Rice][produced by Cyndi Lauper]
That's What I Think	Cyndi Lauper	11.1993	31[5]	-	Epic 6598792 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Rob Hyman/Allee Willis/Eric Bazilian][produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez][14[12].Hot Disco/Dance;Epic 77 234 12"]
Who Let in the Rain	Cyndi Lauper	01.1994	32[4]	-	Epic 6590395 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Willis][produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez]
Hey Now (Girls Just Want to Have Fun)	Cyndi Lauper	09.1994	4[20]	87[5]	Epic 77 967	[silver-UK][written by Robert Hazard][produced by Cyndi Lauper/Jimmy Bralower]
I'm Gonna Be Strong	Cyndi Lauper	02.1995	37[10]	-	Epic 6611962 [UK]	[written by Barry Mann/Cynthia Weil][produced by Cyndi Lauper/William Wittman]
Come on Home	Cyndi Lauper	08.1995	39[5]	-	Epic 6614252 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Jan Pulsford][produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez][11[13].Hot Disco/Dance;Epic 77 941 12"]
You Don't Know	Cyndi Lauper	02.1997	27[5]	-	Epic 6641845 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Jam Pulsford][produced by Cyndi Lauper/Jan Pulsford/Mark Saunders][16[12].Hot Disco/Dance;Epic 48 548 12"]
Ballad of Cleo and Joe	Cyndi Lauper	02.1998	124[2]	-	Epic 78 694	[written by Cyndi Lauper, Jan Pulsford][produced by Cyndi Lauper, Mark Saunders, Jan Pulsford][36[6].Hot Disco/Dance;Epic 78 694 12"]
Disco Inferno	Cyndi Lauper	07.1999	-	-	-	[written by Leroy Green, Ron Kersey][produced by Cyndi Lauper, Mark Saunders, Jan Pulsford][8[13].Hot Disco/Dance;Jellybean 2554 12"]
Into the Nightlife	Cyndi Lauper	10.2008	168[2]	-	Epic	[written by Cyndi Lauper, Peer Åström, Johan Bobäck, Max Martin][produced by Cyndi Lauper, Peer Åström, Johan Bobäck]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
She's So Unusual	Cyndi Lauper	02.1984	16[32]	4[96]	Portrait 38 930	[6x-platinum-US][gold-UK][produced by Rick Chertoff]
True Colors	Cyndi Lauper	10.1986	25[12]	4[44]	Portrait 40 313	[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
A Night to Remember	Cyndi Lauper	07.1989	12[12]	37[21]	Epic 44 318	[produced by Cyndi Lauper/Eric Thorngren/Lennie Petze/Phil Ramone]
Hat Full of Stars	Cyndi Lauper	11.1993	56[2]	112[4]	Epic 52 878	[produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez]
Twelve Deadly Cyns...and Then Some	Cyndi Lauper	09.1994	2[46]	81[12]	Epic 66 100	[gold-US][2x-platinum-UK][produced by Arthur Baker/Cyndi Lauper/Jimmy Bralower/Junior Vasquez/Lennie Petze/Rick Chertoff/Shep Pettibone/William Wittman]
Sisters of Avalon	Cyndi Lauper	02.1997	59[2]	188[1]	Epic 66 433	[produced by Cyndi Lauper/Jan Pulsford/Mark Saunders]
At Last	Cyndi Lauper	12.2003	124[2]	38[11]	Daylight 90 760	[produced by Cyndi Lauper, Russ Titelman]
The Body Acoustic	Cyndi Lauper	03.2006	55[3]	118[1]	Daylight 94 569	[produced by Rick Chertoff/Wittman/Cyndi Lauper]
Bring Ya to the Brink	Cyndi Lauper	06.2008	-	42[2]	Epic	[produced by Cyndi Lauper/Peer Astrom/Axwell/Basement Jaxx/Johan Boback/Digital Dog/Dragonette/DJ Emz/Kleerup/Richard Morel/The Scumfrog/William Wittman]
Memphis Blues	Cyndi Lauper	07.2010	105[3]	26[7]	Mercer Street	[produced by Cyndi Lauper/Scott Bomar]
Detour	Cyndi Lauper	05.2016	43[1]	29	Rhino 0081227947170 [UK]	[produced by Cyndi Lauper, Tony Brown]

La's

Grupa założona w 1986r w Merseyside w Liverpool (Anglia). W jej skład wchodzili: Lee Mavers (ur. 2.08.1962r w Huyton, Liverpool, Anglia; gitara, śpiew), John Power (ur. 14.09.1967r; bas), Paul Hemmings (gitara) i John Timson (perkusja).

Pierwsze nagrania demo zaowocowały kontraktem z dyskotekową wytwórmią Go! Discs w 1987r. Utrzymany w popowej manierze lat 60-tych debiutancki singel ;,Way Out” podobał się, ale nad następnym - zaskakująco melodyjnym „There She Goes” -zespół pracował blisko rok. Gdy i ten temat nie stał się przebojem, zespół zamknął się w studiu na dwa lata, by doprowadzić do perfekcji pierwszy album.

 Nastąpiły zmiany składu. Brat Lee Maversa, Neil (ur. 8.07.1971r w Huyton, Liverpool, Anglia) przejął perkusję, a pozyskany z grupy Marshmellow Overcoats gitarzysta Cammy (właśc. Peter James Camel, ur. 30.06.1967r w Huyton, Liverpool, Anglia) uzupełnił skład. Tymczasem „There She Goes" stało się undergroundowym przebojem promującym inny temat sprzed dwóch lat „Timeless Melody”.
Październik 1990r był też albumowym debiutem zespołu. Płytę The La's porównywano muzycznie z wcześniejszym sukcesem grupy The Stone Roses. Być może powodem słabszego popytu były prasowe enuncjacje Lee Maversa oskarżające wytwórnię Go! Disc o pośpiech kosztem jakości („Takiego śmiecia uszy nie słyszały").
Porównania z wielkimi zespołami lat 60-tych (Byrds, Beach Boys) wynikały z fascynacji autentycznymi instrumentami i prawdziwą akustyką. Ostatecznie La's postanowili zachować w stanie oryginalnym temat „Feeling”, a całą resztę poddać ponownej obróbce. Skończyło się na występach w USA i Japonii i czterech kolejnych latach spędzonych w studiu Maversa. Power wycofał się i przeszedł do grupy Cast, a studyjne działania grupy oscylowały między plotkami i pomówieniami o uzależnienie od narkotyków i psychiczne niezrównoważenie.
W 1995r Mavers z pomocą Paula Wellera nagrał solowy akustyczny longplay, którego dziwaczność potwierdzała najgorsze oczekiwania. W wywiadzie dla New Musical Express zapowiedział nagranie drugiego albumu La’s. Prace podjęto w studiu Rata Scabiesa z grupy The Damned w zachodnim Londynie, a Mavers grał na wszystkich instrumentach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Way Out/Endless	La's	11.1987	86[2]	-	Go! Discs GOLAS 1	[written by L. A. Mavers][produced by Gavin Mackillop, L. A. Mavers]
There She Goes/Come In, Come Out	La's	11.1988	59[12]	-	Go! Discs GOLAS 2	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]
Timeless Melody/Clean Prophet	La's	09.1980	57[3]	-	Go! Discs GOLAS 4	[written by L. A. Mavers][produced by Steve Lillywhite]
There She Goes/Freedom Song	La's	11.1990	13[9]	49[10]	Go! Discs GOLAS 5	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]
Feelin'/Doledrum	La's	02.1991	43[3]	-	Go! Discs GOLAS 6	[written by L. A. Mavers][produced by Steve Lillywhite]
There She Goes/Freedom Song	La's	10.1999	65[1]	-	Polydor 5614032	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]
There She Goes/Freedom Song	La's	08.2012	94[1]	-	Go! Discs GBAQT 8800001	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The La's	The La's	10.1990	30[19]	196[1]	Go! Discs 8282021	[produced by Steve Lillywhite, Bob Andrews]
The La's	The La's	09.1996	41[7]	-	Go! Discs 5495662	-

Annabel Lamb

Brytyjska piosenkarka, uważana może nie bez racji za gwiazdkę jednego przeboju. Przebojem była jednak wersja "Riders On The Storm" The Doors, a wśród zatrudnionych przez A&M; muzyków znaleźli się: Robin Landgridge (instrumenty klawiszowe), Steve Greetham (bas), Chris Jarrett (gitara) i Jim Dvorak (trąbka). Annabel w swojej melorecytacji nie szanowała strun głosowych, a producent płyty, Wally Brill, specjalizujący się w fuzji reggae, jazzu i rocka, nie potrafił zapewnić jej należytej promocji. Po 1988 nic o niej nie słyszano.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz	Inne listy przebojów
Tell him / All night TV	Annabel Lamb	05.1982	-	-	A&M AMS 8230	[written by B. Russell][produced by Wally Brill, Robin Langridge]
I know how love goes	Annabel Lamb	09.1982	-	-	A&M AMS 8240	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill, Robin Langridge]
Cinderella / Safety in numbers	Annabel Lamb	10.1982	-	-	A&M; AMS 8257	[written by Mark Damron][produced by Wally Brill, Robin Langridge]
Once bitten / Take me in your arms	Annabel Lamb	02.1983	-	-	A&M; AMS 8310	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill]
Heartland / Backwards	Annabel Lamb	04.1983	-	-	A&M; AM 109	[written by A. Borland][produced by Wally Brill]
Riders on the storm / No cure	Annabel Lamb	08.1983	27[7]	-	A&M; AMX 131	[written by The Doors][produced by Wally Brill, David Anderle]
So lucky in bed / Venezuela	Annabel Lamb	06.1984	-	-	A&M; AM 194	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill, David Anderle]
The flame / Sisters of mercy	Annabel Lamb	03.1984	-	-	A&M; AMX 182	[written by Annabel Lamb][ Producer - David Anderle , Wally Brill]
Chase across the world / Inferno	Annabel Lamb	10.1987	-	-	RCA PB 41 595	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill,Annabel Lamb]
Different drum / In the land of dreamy dreams / Lonely house	Annabel Lamb	06.1987	-	-	RCA PB 41409	[written by Mark Damron, Stephen Sondheim, Leonard Bernstein][produced by Wally Brill,Annabel Lamb]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Once bitten	Annabel Lamb	03.1983	-	-	A&M; SP-4969	[Producers: Wally Brill ]
The flame	Annabel Lamb	04.1984	84[1]	-	A&M; AMLX 68 564 [UK]	[Producers: Wally Brill & David Anderle]
When angels travel	Annabel Lamb	.1986	-	-	-	[Producers: Wally Brill ]
Brides	Annabel Lamb	09.1987	-	-	RCA PL 71431	[Producers: Wally Brill & Annabel Lamb]
Justice	Annabel Lamb	.1988	-	-	-	[Producers: Wally Brill & Annabel Lamb]
Flow	Annabel Lamb	.1993	-	-	-	[Producers: Dave Dix]

Louisa Baileche

Louisa Baileche jest piosenkarką,aktorką  i tancerką francuską, która urodziła się 4 stycznia 1977r w pobliżu Paryża. Jej matka jest włoskiego pochodzenia, a jej ojciec jest pochodzenia algierskiego .
 Louisa ewoluuje w różnych formach tanecznych następnie   zwraca się ku teatrowi. Pierwszy zagrała w Kaliguli w 1991 roku, w reżyserii Youssefa Chahine w Comédie-Francaise , a następnie w L'histoire du soldat  w 1992 roku, w reżyserii Pascala Elso . Pojawiła się we francuskiej wersji komedii muzycznej Nine, wystawionej w Folies Bergere w Paryżu.

 Zaczęła swoją karierę występując w różnych miejscach w Paryżu ,studiując równolegle klasyczny śpiew  w konserwatorium, gdzie znajdzie nieoczekiwaną pasję. Śpiewa w pierwszej części koncertów Souad Massi , w Cali i wreszcie w grupie Astonvilla . Co więcej, to ostatnie spotkanie, przyniesie album z piosenkami z orientalnymi melodiami  kompozytora Hocine Hallafa.
 To właśnie dzieki tej piosence, została poproszona do reprezentowania Francji na konkursie Eurowizji 24 maja 2003 roku w Rydze w Łotwie z balladą Monts et Merveilles .
Zajęła tam 18 miejsce.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Monts Et Merveilles

Louisa Baileche

05.2003

73[3]

-

-

-

-

-

-

-

U.L.M. 019910-2

[written by Hocine Hallaf]

Amel & Morgane

Saint Ex, Nos Annees Pension (lub NAP, jak to się nazywa wśród fanów), został emitowany w kanale France 2 w lutym 2007 roku. Serial  telewizyjny, dokumentujący życie, próby, miłość, a ostatecznie muzyczne współdziałanie grupy przyjaciół w szkole z internatem, został  stworzony przez Raphaelle Desplechina i szybko stał  się błyskawicznym sukcesem .

 Obsada bohaterów to Rose (buntownik), Milo (marzyciel), Sam (żałosny), Morgane (sentymentalizm) i Amel (wieczna studentka). Chociaż ich osobowości są inne, łączy je miłość do muzyki i rozpoczyna wspólną działalność. W trakcie trwania cyklu młodzież dzieli się szerokim spektrum emocji, które mają do zaoferowania: miłość,  radość i (oczywiście) zazdrość. Po zakończeniu pierwszego sezonu, soundtrack Nos Annees Pension został wydany przez Universal Music.

 Na płycie pojawiło się siedem piosenek, które zostały napisane i grane przez zespół w trakcie sezonu. Wśród członków obsady Josephine Jobert ( Amel ) i Lilly-Fleur Pointeaux ( Morgane ) nagrały album, który trafił  do Top 100 na krajowych listach przebojów.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Nos Années Pension	Amel & Morgane	03.2007	51[9]	-	-	-

Captain Sensible

Captain Sensible-(właśc. Raymond Burns; 24.04.1954, Balham, Londyn) - voc, g, b, k; kompozytor, autor tekstów, producent nagrań.
Dorastał w Croydon. Kształcił się w Stanley Technical High School, ale nigdy jej nie ukończył. Imał się różnych zajęć - był ogrodnikiem, naprawiał maszyny do pisania, ciał wykładzinę podłogowa, pracował w obsłudze technicznej Croydon Fairfield Hall.
Doświadczenia estradowe zdobywał od 1972 w kilku amatorskich zespołach: rock'n'rollowych Genetic Breakdown i Johnny Moped's Assault And Buggery oraz kabaretowym Oasis. W końcu 1975 Rat Scabies, perkusista, z którym zetknął się w Croydon Fairfield Hali, ściągnął go do Londynu i najpierw załatwił pracę w grupie The Masters Of The Backside (z Chrissie Hynde Jako gitarzystką), a później zaangażował do The Damned - jednej z pierwszych formacji punkrockowych na Wyspach.
Z nią Captain odniósł sukces (najpierw był w niej basistą, później gitarzystą). Ale Jeszcze większą popularność zdobył w latach osiemdziesiątych jako solista (w sierpniu 1984 odszedł z The Damned, ale w latach dziewięćdziesiątych znowu pojawiał się w składzie formacji).
W 1982 podpisał kontrakt z wytwórnią A&M; i w następnym okresie dorobił się kilku przebojowych singli, np. Happy Talk (przeróbka piosenki z musicalu South Pacific Richarda Rodgersa i Oscara Hammersteina), Can't Stand It z czerwca 1982, Wot z sierpnia tego roku i Glad It's All Over/Damned On 45 (wiązanka znanych utworów The Damned) z kwietnia 1984, oraz albumów, np. "Women And Captains First" z września 1982 i "The Power Of Love" z listopada 1983 (ich producentem był Tony Mansfield).
Przedstawił na nich nieco zwariowany repertuar rozrywkowy, sięgający do różnych źródeł, od muzyki country po piosenkę kabaretową, np. utwory Wot!, The Power Of Love, Stop The World oraz stworzone razem z Robynem Hitchcockiem It's Hard To Believe I'm Not i Secrets.
W latach dziewięćdziesiątych nagrywał z mniejszym powodzeniem, np. świetny album koncertowy "Live At The Milky Way" z sierpnia 1994, zawierający m.in. nowe wersje przebojów The Damned. W połowie dekady występował też z zespołami The Space Toad Experience (zrealizował z nim płytę "Time Machine", Blueprint, 1996) i własnym Captain Sensible's Punk Floyd.
Gościnnie Captain uczestniczył w nagraniu concept albumu "The Hunting Of The Snark" (Adventure, 1986) Mike'a Batta. Jako producent współpracował m.in. z żeńską grupą wokalną Dolly Mixture; jest nie tylko muzykiem, ale też działaczem społecznym, m.in. występuje w obronie praw zwierząt.    

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Happy Talk	Captain Sensible	06.1982	1[2][8]	-	A & M CAP 1	[original by Juanita Hall 1951r-song from musical "South Pacific"][written by Richard Rodgers/Oscar Hammerstein II][produced by Tony Mansfield]
Wot/Strawberry Dross	Captain Sensible	08.1982	26[7]	-	A & M CAP 2	[written by Captain Sensible][produced by Tony Mansfield][24[14].Hot Disco/Dance;A&M 12 052 12"]
Glad It's All Over/Damned On 45	Captain Sensible	03.1984	6[10]	-	A & M CAP 6	[written by Ray Burns/Tony Mansfield][produced by Tony Mansfield]
There Are More Snakes Than Ladders	Captain Sensible	07.1984	57[5]	-	A&M; CAP 7	[written by Tony Mansfield][produced by Tony Mansfield]
Hokey Cokey	Captain Sensible	12.1994	71[4]	-	Have A Nice Day HOKEY 1	[written by C. Zone K. Krupa/Sensible/Sir Harry]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Women and Captains First	Captain Sensible	09.1982	64[3]	-	A&M; AMLH 68548

Captain Hollywood Project

Captain Hollywood Project to jedna z najpopularniejszych grup muzyki eurodance, która jednocześnie zapoczątkowała ten nurt. Ten jednoosobowy zespół założył Tony Dawson-Harrison.

Do końca lat 80. Harrison był członkiem zespołu Twenty 4 Seven a następnie wydał swój debiutancki solowy album "Love Is Not Sex". Krążek znalazł się w pierwszych dziesiątkach zestawień na całym świecie. Po nim ukazały się jeszcze dwa single - "More and More" i "All I Want".
W 1992 roku Captain Hollywood Project zatrudnił niemieckich producentów, którzy pracowali razem z nim nad kolejnym wydawnictwem. Ponieważ artysta chciał współpracować również z wokalistkami, o pomoc poproszono Petrę Speigal i Ninę Gerhard. Harrisom zatrudniał też tancerzy, z których najbardziej doceniana była Cihat.
Captain Hollywood Project powrócił w 1995 roku albumem "Animals of Human", który sprzedał się w ponad 300 tys. kopii w Niemczech i 350 tys. we Francji. Po nim przyszedł czas na trasę koncertową.
Harrison postanowił założyć własne studio nagraniowe - Hollywood Productions. Tam pracował z artystami z USA i pomagał im w przystosowaniu się wymogów europejskiego rynku muzycznego.
Rok 1996 to współpraca z Milesem Gordonem nad kolejnym albumem Captain Hollywood Project. Singiel "Over and Over" z tego krążka został uznany za jeden z hitów lata. Rok późnej Tony Harrison zdecydował się jednak wrócić do Stanów Zjednoczonych, by znów pojawić się w Niemczech w 2001 roku i w kolejnych latach wspierać inne zespoły w ich karierach muzycznych.
Harrison w swojej karierze miał przyjemność wspólnego koncertowania z takimi artystami, jak Duran Duran, Eros Ramazzotti, Elton John, czy Take That. Na jego koncie jest także 12 platynowych i 14 złotych płyt.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Only With You	Captain Hollywood Project	03.1993	67[1]	118[1]	Pulse-8 LOSE 40	[written by Oliver Reinecke,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Dietmar Stehle][produced by Cyborg][10[11].Hot Dance/Disco;Imago 25 041 12"]]
More And More	Captain Hollywood Project	11.1993	23[6]	17[20]	Pulse-8 LOSE 50	[written by Oliver Reinecke,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison][produced by Cyborg,DMP][3[15].Hot Dance/Disco;Imago 25 028 12"]
All I Want	Captain Hollywood Project	12.1993	-		Pulse-8 LOSE 50	[written by ,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Attack II][produced by Cyborg,DMP][7[14].Hot Dance/Disco;Imago 12 315 12"]
Impossible	Captain Hollywood Project	02.1994	29[4]	-	Pulse-8 LOSE 54	[written by Giora Schein,Nosie Katzmann,Attack II,Thomas Hübler,Tony Dawson-Harrison][produced by Cyborg,DMP]
Only With You	Captain Hollywood Project	06.1994	67[2]	-	Pulse-8 LOSE 62	[written by Oliver Reinecke,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Dietmar Stehle]
Rhythm Of Life	Captain Hollywood	06.1994	-		Imago 25 063 [US]	[written by ,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Attack II][produced by Cyborg][29[7].Hot Dance/Disco;Imago 25 063 12"]
Flying High	Captain Hollywood Project	04.1995	58[3]	-	Pulse-8 LOSE 82	[written by Attack II,Tony Dawson-Harrison,Tom Jacques G. Coin,Thorsten Adler][produced by DMP]
Find Another Way	Captain Hollywood Project	07.1995	93[1]	-	Pulse-8 LOSE 91	[written by Attack II,Tony Dawson-Harrison,Tom Jacques G. Coin,Thorsten Adler,Jörg Wagner DJ][produced by DMP]

Captain Beefheart and His Magic Band

Właśc. Don Van Vliet, ur. 15.01.1941 r. w Glendale w stanie Kalifornia, USA. Już jako dziecko zyskał rozgłos jako utalentowany rzeźbiarz. Przez ponad trzy dekady enigmatyczny i charyzmatyczny "Kapitan", występujący z różnymi mutacjami zespołu Magic Band, był jedną z najbardziej interesujących postaci muzyki rockowej. Jeszcze jako nastolatek poznał Franka Zappę, z którym dzielił zainteresowanie rhythm'n'bluesem. Nie udało im się co prawda wspólnie stworzyć zespołu (choć występowali razem w grupach The Blackouts, The Omens i The Soots), ale Zappa (i członkowie jego The Mothers Of Invention) co jakiś czas pojawiał się na artystycznej drodze Beefhearta.
Pierwsza formacja o nazwie Captain Beefheart And His Magic Band powstała w 1964 r., ale dopiero w 1966 r. podpisała kontrakt nagraniowy. W składzie, poza liderem, znaleźli się: Alex St. Clair Snouffer (gitara), Doug Moon (gitara), Paul Blakely (perkusja) i Jerry Handley (bas). Pierwsze single, w tym "Diddy Wah Diddy", przyniosły komercyjną klapę i wytwórnia A&M; zrezygnowała z dalszej współpracy z muzykami. Beefheart pojawił się powtórnie na rynku w kwietniu 1967 r. albumem Safe As Milk i od razu został zaakceptowany przez scenę undergroundową. W nagraniu płyty wspomagał go doskonały gitarzysta Ry Cooder. Na stołku perkusisty zasiadł tymczasem John "Drumbo" French. Sukces tego wydawnictwa, przypadający na "lato miłości", miał przełomowe znaczenie.
Beefheart zauważył, że Europa lepiej przyjmuje jego wspaniałe, pełne nonsensownych przeciwstawień aliteracyjne liryki, prowokujące słuchaczy do ich rozszyfrowywania. Następny longplay, Strictly Personal, choć nie cieszył się zbytnim uznaniem krytyki, był w owym czasie jednym z najbardziej postępowych albumów lat 60. Utwory takie jak "Beatle Bones And Smokin' Stones" i "Ah Feel Like Ahcid" to zadziwiające halucylacyjne podróże. W składzie Magie Band pojawił się w tym czasie drugi gitarzysta Jimmy Semmens (znany też jako Jeff Cotton). W 1969 r. Beefheart osiągnął szczyty twórcze wybitnym podwójnym albumem Trout Mask Replica. Płyta ta nagrana w sposób surowy przez Franka Zappę zawierała całe bogactwo dziwacznych fragmentów, w tym "Old Fart At Play", "Veterans Day Poppy", "Hair Pie Bake One" i "Neon Meat Dream Of A Octofish". Beefheart wykorzystał z doskonałym rezultatem swoje nieprawdopodobne możliwości głosowe, deklamując i wyśpiewując przeróżne liryczne fantazje. W nagraniu albumu wziął udział nieco zreformowany Magie Band, w składzie: Mascara Snake (nie zidentyfikowany, rzekomo kuzyn Beefhearta; klarnet), Antennae Jimmy Semmens, Drumbo (John French), Zoot Horn Rollo (Bill Hackleroad; gitara) i Rockette Morton (Mark Boston; bas).
Z wiarygodnych źródeł wiadomo, że zespół nagrywał i wykonywał większość swoich partii w jednym studiu, a Beefheart dogrywał swoje teksty w innym. Strukturą i brzmieniem wiele fragmentów przypominało kompozycje Ornette'a Colemana. Nagrania wymagały od słuchacza wysokiego poziomu tolerancji. Możliwe, że w zamyśle Beefhearta i Zappy miał to być tylko jeden z największych muzycznych żartów naszych czasów, jednak album ceniony jest jako jeden z psychodelicznych klasyków lat 60. Płyty Lick My Decals Off, Baby i The Spotlight Kid miały podobny charakter, choć ta druga była muzycznie dużo bardziej strawna. Znalazł się na niej m.in. utwór "Blubber And Smoke", napisany przez Jan Van Vliet i opowiadający o jej mężu. Beefheart śpiewał tekst: "Dlaczego nie przestaniesz zachowywać się jak głupek, ciągle tylko ględzisz i kopcisz". Zwrócił także na siebie uwagę użyczając głosu w nagraniu "Willie The Pimp" na płycie Hot Rats Zappy z 1969 r.
Na zdecydowanie komercyjnym (jak na standard Beefhearta) albumie Clear Spot wydanym w 1972 r. w zespole Magic Band pojawiły się trzy nowe twarze: Orejon (Roy Estrada; bas), Ed Marimba (Art Tripp; perkusja) i Milt Holland (instr. perkusyjne). Jednak po forsownej trasie koncertowej i nagraniu longplaya Unconditionally Guaranteed, grupa Beefhearta uległa rozwiązaniu, a Zoot Horn Rollo i Rockette Morton założyli nową formację Mallard. Captain tymczasem podpisał nowy kontrakt nagraniowy z firmą Virgin w Wielkiej Brytanii i Mercury w USA. Debiut w nowej wytwórni nie wypadł zbyt okazale. Album Bluejeans And Moonbeams, w nagraniu którego wzięli udział: Dean Smith (gitara), Ira Ingber (bas), Gene Pello (perkusja), Ty Grimes (perkusja), Bob Weston (bas), Mark Gibson (klawisze), Michael Smotherman (klawisze) i Jimmy Caravan (klawisze), spotkał się z mało przychylnymi recenzjami krytyków.
W 1975 r. Beefheart po raz kolejny nawiązał współpracę z Zappą, która zaowocowała płytą Bongo Fury, znakomitym zestawem koncertowym nagranym w Austin w stanie Teksas. Wydanie tego longplaya wywołało jednak długi spór prawny z wytwórnią Virgin Records, która uzyskała sądowy zakaz sprzedaży płyty w Wielkiej Brytanii przez koncern Warner Brothers. Stopniowo Beefheart zaczął poświęcać więcej czasu swemu drugiemu zamiłowaniu - malarstwu. Barwne obrazy olejne w stylu Francisa Bacona wkrótce stały się jego główną pasją. Koncertował i nagrywał tylko sporadycznie. Wydawało się. że usuwa się w cień i przechodzi do historii jako postać kultowa. Jednak wydanie w 1982 r. albumu Ice Cream For Crow odwróciło tę tendencję. Był to powrót w wielkim stylu do dawnej formy, doskonale oddający nowy zapał artysty do komponowania i występów. Album przemknął przez listę brytyjską, lecz został zignorowany w ojczyźnie Beefhearta. Od tego czasu muzyk nie dokonał już żadnych nowych nagrań. Pod prawdziwym nazwiskiem - Don Van Vliet -jest dziś cenionym, regularnie wystawiającym malarzem, a jego prace osiągają znaczne ceny.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Diddy Wah Diddy/Who Do You Think You're Fooling?	Captain Beefheart	04.1966	-	-	A&M; 794	[written by A. Christensen][produced by David A. Gates]
Moonchild/Frying Pan	Captain Beefheart	10.1966	-	-	A&M; 818	[written by Dave Gates][produced by David A. Gates]
Yellow Brick Road/Abba Zaba	Captain Beefheart	09.1967	-	-	Buddah DA 9	[written by Don Van Vliet, Herb Berman][produced by Richard Perry, Bob Krasnow]
Plastic Factory/Where There's A Woman	Captain Beefheart	03.1969	-	-	Buddah DA 108	[written by D. Van Vliet, H. Bermann, J. Handley][produced by Richard Perry, Bob Krasnow]
Too Much Time/My Head Is My Only House	Captain Beefheart	12.1972	-	-	Reprise 1133	[written by D. Van Vliet][produced by Ted Templeman]
Upon The My-O-My / I Got Love On My Mind	Captain Beefheart	.1974	-	-	Mercury 73494	[written by Don Van Vliet, Jan Van Vliet, Andy Di Martino][produced by Andy Di Martino]
Ice Cream For Crow / Light Reflected Off The Oceands Of the Moon	Captain Beefheart	08.1982	-	-	Virgin/Epic 14-03190	[written by Don Van Vliet][produced by Don Van Vliet]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Safe as Milk	Captain Beefheart and His Magic Band	09.1967	-	-	Buddah BDS 5001	[produced by Richard Perry & Bob Krasnow]
Strictly Personal	Captain Beefheart and His Magic Band	10.1968	-	-	Blue Thumb BTS 1	[produced by Bob Krasnow]
Trout Mask Replica	Captain Beefheart and His Magic Band	11.1969	21[1]	-	Straight STS 1053	[produced by Frank Zappa]
Lick My Decals Off, Baby	Captain Beefheart and His Magic Band	01.1971	20[10]	-	Straight STS 1063	[produced by Don Van Vliet]
Mirror Man	Captain Beefheart and His Magic Band	05.1971	49[1]	-	Buddah BDS 5077	[produced by Bob Krasnow]
The Spotlight Kid	Captain Beefheart and His Magic Band	02.1972	44[2]	131[9]	Reprise 2050	[produced by Captain Beefheart]
Clear Spot	Captain Beefheart and His Magic Band	12.1972	-	191[7]	Reprise 2115	[produced by Ted Templeman, Don Van Vliet]
Unconditionally Guaranteed	Captain Beefheart and His Magic Band	04.1974	-	192[4]	Mercury 709	[produced by Andy DiMartino]
Bluejeans & Moonbeams	Captain Beefheart and His Magic Band	11.1974	-	-	Mercury SRM-1-1018	[produced by Andy DiMartino]
Bongo Fury	Zappa/Beefheart/Mothers	11.1975	-	66[8]	DiscReet 2234	[produced by Frank Zappa]
Shiny Beast (Bat Chain Puller)	Captain Beefheart and His Magic Band	01.1978	-	-	Virgin V 2149 [UK]	[produced by Don Van Vliet & Pete Johnson]
Doc at the Radar Station	Captain Beefheart and His Magic Band	.1980	-	-	Virgin Records America, Inc. VA 13148	[produced by Don Van Vliet]
Ice Cream for Crow	Captain Beefheart and His Magic Band	09.1982	90[2]	-	Virgin V 2237 [UK]	[produced by Captain Beefheart]