wtorek, 21 maja 2024

Rolling Stones

The Rolling Stones - jeden z najpopularniejszych zespołów muzyki rockowej drugiej połowy XX wieku, którego twórczość wywarła znaczny wpływ na kulturę masową i przemysł muzyczny w ostatnich czterdziestu latach. W Polsce zespół ten potocznie nazywany jest Stonesi.

Zespół powstał w podlondyńskim mieście Dartford, w 1960 roku, po przypadkowym spotkaniu w podmiejskim pociągu dwóch kolegów ze szkoły podstawowej: Micka Jaggera oraz Keitha Richardsa (przez wiele lat używał nazwiska Richard). Jagger śpiewający w amatorskim zespole Little Boy Blue and the Blue Boys zaprosił dawno nie widzianego kolegę do przyjścia na próbę, a kiedy ten nie odmówił i zasilił szeregi zespołu, obaj zafascynowani muzyką bluesową koledzy postanowili założyć zespół grający podobną muzykę. Richards ściągnął do zespołu swojego kolegę ze studiów Briana Jonesa, zafascynowany jego dekadenckim podejściem do życia i większą od siebie umiejętnością gry na gitarze. Ten trzyosobowy skład zaczął grywać najpierw w klubie Ealing, w Londynie, gdzie został zauważony przez lokalną prasę i zdobył wąskie grono słuchaczy zaintrygowanych ekspresyjnym śpiewem i poruszaniem się po scenie wokalisty grupy - Micka Jaggera. 

Przez krótki czas grał z nimi także póżniejszy współzałożyciel zespołu Pretty Things, Dick Taylor, na gitarze basowej.
Początkowe dokonania zespołu nie pozwalały jednak przypuszczać, że grupa kolegów osiągnie tak bezprecedensowy sukces. Najwcześniej zauważył ich sam Alexis Korner - "ojciec" brytyjskiego bluesa i kilkakrotnie zaprosił na występy do Crawdaddy Club, gdzie sam występował. Dość szybko zespół opuścił Dick Taylor i koledzy zostali bez basisty. Ciągłe granie dało efekty; Richards i Jones potrafili tak dalece zintegrować swoje gitary, że już wkrótce miało się to stać "znakiem firmowym" przyszłych megagwiazdorów.
Po około roku skład zespołu został rozszerzony o Iana Stewarta, Charlie Wattsa i Billa Wymana (właściwie William Perks). To oni właśnie zapewnili zespołowi stabilizację i stworzyli chyba najlepszą sekcję rytmiczną w dziejach muzyki rockowej (basista Wyman grywał od kilku lat z różnymi grupami i posiadał już znaczne umiejętności, zaś Charlie Watts był przez pewien czas perkusistą u Alexisa Kornera; Ian Stewart świetnie wzbogacał koloryt grą na pianinie). W takim składzie grupa nazwana Rollin' Stones (na razie z apostrofem) nagrała kilka singli, które bardzo spodobały się słuchaczom; sceniczny debiut tak nazwanego zespołu odbył się 12 czerwca 1962 w klubie Marquee. 

Na pierwszym z singli znalazła się żywiołowa aranżacja utworu Come On, następny, z utworem I Wanna Be Your Man (napisany przez Lennona i McCartney'a) ugruntował pozycję grupy, jako jednej z najciekawszych na Wyspach Brytyjskich. Pierwszym singlem, który dotarł na 1 miejsce listy przebojów był It's All Over Now.
Kapitalne aranżacje obcych bez wyjątku kompozycji (coverów), równa gra gitarzystów (Richards i Jones), a nade wszystko znakomity śpiew samego Jaggera, umiejętnie naśladującego wokal murzyńskich śpiewaków, zapewniły duże powodzenie singli. Zadecydowało ono o dalszej karierze i wkrótce porzuceniu wykonywanych dotychczas przez członków zespołu zawodów lub studiów, na rzecz poświęcenia się w całości muzyce.
 

W takim składzie zespół nagrał swój pierwszy album w 1964 roku, nazwany The Rolling Stones (zrezygnowano z apostrofu) - od piosenki amerykańskiego bluesmena z lat 40-tych Muddy Watersa, od której adaptacji zaczynał się cały album. Równy poziom piosenek zapewnił powszechne uznanie, największe zaś zdobyły Carol i Route 66. Wielkim i zasłużonym powodzeniem cieszyły się niezwykle żywiołowe koncerty, przeradzające się niekiedy w dzikie awantury. Nierzadko grupa musiała uciekać ze sceny przed napaścią oszalałych fanów, wzmocnione posiłki policji nie zawsze wystarczały.
Płyta osiągnęła oszałamiający sukces w Wielkiej Brytanii. Na fali tego sukcesu grupa spróbowała "podboju" USA, gdzie była promowana najpierw jako swoiste "alter ego" The Beatles, grające podobną, ale bardziej "dziką" muzykę i równie "dziko" się zachowującą na scenie. Zaniepokojona zachowaniem członków grupy prasa pytała o obraz brytyjskiej młodzieży jaki zawiozą Stonesi za Ocean, i słusznie, albowiem pierwsze tournee w Ameryce zakończyło się niepowodzeniem (biała przeważnie publiczność jeszcze nie dorosła do odbioru agresywnej i sugestywnej muzyki, a zwłaszcza zaś obscenizmów Jaggera). Mimo to została zauważona, a w ojczyżnie zyskała jeszcze większą popularność, której nie utraciła do dzisiaj.
 

Po krótkim odpoczynku Stonesi udali się na dalszy podbój Wysp i Starego Kontynentu, zyskując miano "najbardziej dzikiej grupy pod słońcem". Jagger już ostatecznie wyzbył się resztek mieszczańskiego gorsetu i zaczął nieustannie szokować purytańską Anglię wyzywającym zachowaniem, jawnie seksualnymi podtekstami i niezwykłą ekspresją sceniczną. Grupa zaczęła już nie mimochodem, ale całkiem oficjalnie być przeciwstawiana Beatlesom jako "grzecznym" chłopakom z Liverpoolu. Diaboliczny image nabrał wyrazistości po przejęciu opieki nad zespołem przez młodego menadżera Andrew Loog Oldhama, który świadomie podsycał rywalizację obu zespołów (często wbrew opiniom Stonesów), wymyślając chwytliwe hasła prasowe i - niekiedy - aranżując skandale. W rzeczywistości, członkowie obu zespołów byli zaprzyjażnieni. Pozycję Stonesów ugruntowało pojawienie się pierwszych oryginalnych piosenek autorstwa duetu Jagger-Richards, rozpoczynającego pisanie własnego repertuaru wzorem duetu Lennon-McCartney. Do ulubionych haseł menedżera należało: "Rolling Stones to grupa, którą rodzice uwielbiają nienawidzić". Znakomicie nagrany standard Little Red Rooster rozpalił do reszty prasę, która w Stonesach upatrzyła sobie ulubiony kąsek. Ci zaś nie próbowali być grzeczni, i szybko zapoznali się z narkotykami.

W tym czasie z grupą nie występował już na stałe Stewart (Oldham usunął go, albowiem jego poczciwy wygląd nie pasował do agresywnego obrazu grupy). Wierny Stu nie zachował jednak urazy i do końca życia (zmarł w 1984 r.) prawie na każdej płycie ubarwiał grą na pianinie brzmienie Stonesów. Z tych samych powodów przez wiele lat ukrywano skrzętnie fakt, że Wyman był żonaty i miał dziecko.
W styczniu 1965 roku zespół wydał następny longplay oznaczony po prostu numerem 2; znakomita interpretacja Everybody Needs Somebody To Love oraz Time Is On My Side zaintrygowały słuchaczy niemal w całej Europie i USA. Miesiąc póżniej na listach przebojów pojawił się singiel The Last Time, a zaraz potem Stonesi wyjechali po raz drugi za Ocean. Drugie amerykańskie tournee przyniosło fantastyczny sukces artystyczny i finansowy, o co zadbał Oldham. Owocem występów na zachodniej półkuli był utwór, który stał się hymnem pokolenia wkraczającego w dorosły wiek. Początkowo folkowy, lecz przerobiony na agresywny riffowy łomot zadecydował o całej przyszłości grupy. (I Can't Get No) Satisfaction jest po dziś dzień jednym z najważniejszych utworów w historii rocka. Wyrażając sprzeciw wobec mieszczańskiego konformizmu i zakłamania, utwór trafił w sam środek oczekiwań brytyjskiej młodzieży.
 Wydany w tym samym 1965 roku album Out of Our Heads oraz singiel Get Off of My Cloud ostatecznie zadecydowały, że tylko Stonesi mogą pokonać pod względem popularności Beatlesów. Zespół koncertujący wówczas niemal po całym świecie zawitał nawet za "Żelazną Kurtynę"; koncert w Warszawie 13 kwietnia 1967 roku stał się wydarzeniem bez mała historycznym w Polsce (zamiast niewymienialnych złotówek grupa dostała jako zapłatę... dwa wagony wódki)!.

Na porządku dziennym stały drobne konflikty z prawem i skandale obyczajowe, które powoli popychały zwłaszcza najbardziej ambitnego i wrażliwego, lecz trochę niezrównoważonego Jonesa w otchłań narkotycznych odjazdów. Cyniczny Oldham tylko podsycał wewnętrzny ferment, a Jagger i Richards stopniowo wysuwali się na pierwszy plan tym bardziej, że zachęceni powodzeniem coraz bardziej zdominowali repertuar grupy.
 

Rok 1966 upłynął po znakiem doniosłych wydarzeń. Najpierw był znakomity singiel 19th Nervous Breakdown, a zaraz potem kolejny album Aftermath, który przyniósł między innymi: Under My Thumb i Lady Jane. Jeszcze przed kolejną trasą w USA na szczyt listy wszedł Paint it Black, ale już w czasie koncertów w Ameryce narkotyzujący się Jones był czasami niezdolny do gry. Siłą rozpędu zespół wydał jeszcze rewelacyjny singiel: Let's Spend The Night Together, ale już płyta Between the Buttons była rozczarowaniem i po raz pierwszy od lat nie przyniosła hitu. "Bomba" wybuchła póżniej, kiedy podczas narkotycznego przyjęcia w domu Richardsa aresztowano gitarzystę i Jaggera. Wszystko wskazywało na policyjną prowokację i szukanie kozłów ofiarnych, ale zarzut posiadania narkotyków był bardzo poważny. W obronie wystąpili koledzy po fachu (m.in. Pete Townshend i John Lennon oraz szacowny Times, co sprawiło, że dramatycznie zapowiadający się proces zakończono drobnymi wyrokami w zawieszeniu i kaucjami. Skruszony Jagger zbłażnił się jednak ponownie; występując przed kamerami BBC w specjalnym programie przedawkował środki uspokajające i ponownie naraził się na totalna krytykę. Czary goryczy dopełnił zupełnie nieudany album Their Satanic Majestic Request, w którym zupełnie bezsensownie próbowano naśladować psychodeliczne eksperymenty Beatlesów.
 

Nieustanne romanse członków grupy i presja mediów przysparzały coraz większej popularności, ale też kłopotów. Jones coraz bardziej uzależniał się od narkotyków, jego śladem podążał Richards; tylko perkusista stał się ostoją normalności (miał żonę i córkę). Coraz bardziej poróżniony z Richardsem i Jaggerem menedżer odszedł pod koniec roku, produkcją nagrań zajęli się oni sami.

Rok 1968 przyniósł odmianę na lepsze - nierówny, ale mimo wszystko dobry album Beggar's Banquet z kolejnym skandalicznym utworem Sympathy For The Devil z kapitalnym solem gitarowym Richardsa, który wobec niedyspozycji Jonesa prawie całe partie gitarowe nagrał sam. W obliczu nieuchronnego staczania się dotychczasowego pierwszego gitarzysty, grupa nie mogła zaplanować kolejnych wielkich tournee. Jones pozbierał się jeszcze jakoś na wielkim koncercie Rock&Roll; Circus, ale w połowie 1969r został dyskretnie usunięty z grupy. Jego następcą został grający z Johnem Mayallem świetny instrumentalista Mick Taylor. W nocy z 2 na 3 lipca Jones odurzony narkotykami utopił się we własnym basenie; zaplanowany wcześniej koncert w londyńskim Hyde Parku odbył się 5 lipca i poświęcono go tragicznie zmarłemu gitarzyście. Było na nim około 300 tysięcy osób i stał się on promocją znakomitego singla Honky Tonk Women oraz longplaya Let it Bleed. Wkrótce - z nowym gitarzystą - Stonesi wylecieli ponownie do USA dowodząc, że kryzys minął i są w wielkiej formie (potwierdził to póżniejszy album koncertowy Get Yer Ya-Ya's Out).
 

Niestety, zazdrosny o sławę Jagger uparł się, że grupa przyćmi sławę festiwalu Woodstock, na którym nie była obecna i zorganizował naprędce nieprzygotowany własny festiwal na pustkowiu koło San Francisco w Altamont. Pilnujący na nim porządku gang motocyklowy Hell's Angels wszczynał burdy, a w końcu doszło do morderstwa młodego Murzyna.Śmierć Mereditha Huntera, powszechny dostęp do narkotyków, a nade wszystko bezradność i cynizm Jaggera obnażyły całą hipokryzję epoki dzieci kwiatów, za którą stała pogoń za sławą. Przerażeni Stonesi po prostu uciekli, zostawiając przeszło trzystutysięczny tłum i natychmiast opuścili Stany, ściągając na siebie lawinę krytyki. Po powrocie do Anglii zaszyli się w domach, wkrótce zakładając własną firmę płytową z charakterystycznym logo - wywieszonym jęzorem, zaprojektowanym przez Warhola. Całość obowiązków producenckich wzięli na siebie Jagger i Richards odtąd podpisujący się jako Glimmer Twins(Błyszczące Bliżniaki). Jagger ożenił się z nikaraguańską pięknością Biancą Perez (mimo iż miał już nieślubne dziecko), zaś w warstwie muzycznej wraz z kolegą wywiązał się z zadania wyśmienicie. 

Wydany w 1971 roku album Sticky Fingers był rewelacją i przyniósł takie szlagiery jak: Brown Sugar czy Wild Horses. Przez część krytyki jako jeszcze lepszy został oceniony wydany w roku następnym podwójny Exile On Main Street, w którym Richards i Taylor pokazali najwyższą klasę, a Jagger po prostu zachwycił. Kolejna wielka trasa koncertowa sprawiła, że członkowie grupy stali się multimilionerami. W 1973 roku Jagger i Richards uciekając przez wysokimi podatkami na Wyspach osiedli we Francji, gdzie już wkrótce mieli kłopoty z policją za posiadanie narkotyków (zwłaszcza gitarzysta).
Następne pięciolecie obfitowało raczej w wydarzenia osobiste niż artystyczne. Wydany w 1973 roku album Goat's Head Soup był bardzo przeciętny, choć przyniósł megahit - Angie. Nieustanne skandale towarzyszące koncertom i presja psychiczna sprawiły, że w trakcie nagrywania kolejnej płyty w 1975 roku nie wytrzymał tempa Taylor i odszedł. O wyborze następcy zadecydowały względy osobiste; kolega Richardsa z The Faces, Ronnie Wood został przyjęty bez sprzeciwu. Lepiej niż Taylor pasował przy tym do image zespołu. Żywiołem grupy były znakomite koncerty, ale kryzys był widoczny. Jagger porzucił żonę dla amerykańskiej supermodelki Jerry Hall, Wyman i Watts wydali całkiem udane solowe płyty, ale prawdziwym balastem stał się Richards, który znowu miał ogromne kłopoty z narkotykami. Latem 1977 roku aresztowano go w Toronto za posiadanie narkotyków. Po raz kolejny Temida okazała się litościwa i gitarzysta uniknął więzienia.
 

Pod koniec lat 70-tych popularność grupy ponownie wzrosła, a spowodował to kolejny kontrowersyjny, ale świetny album Some Girls, na którym zespół eksperymentował z muzyką disco (Miss You tańczono w dyskotekach). Również następna płyta Emotional Rescue przyniosła raczej lekką muzykę, zaś wydany w 1981 roku Tatto You był kolejnym "średniakiem". Dopiero nowocześnie zagrany album Undercover of the Night pochodzący z 1983 roku utwierdził fanów, że Stonesów stać na ekstraklasę. Ale ich samych absorbowały znowu inne sprawy.
 

Na początku lat 80-tych Jagger i Richards zdecydowali się na karierę solową, nie rozwiązując jednak formalnie zespołu. Swoje albumy z powodzeniem wydawali także pozostali, a zdolny malarz Wood miał nawet głośne wystawy. Aż do 1989 roku zespół nie wydał żadnej znaczącej płyty, koncentrując się tylko na graniu od czasu do czasu koncertów złożonych ze starych przebojów, za to został w tymże roku oficjalnie przyjęty do Rock and Roll Hall of Fame. Niegdysiejsi buntownicy spokornieli, choć nie całkiem (Wyman zaszokował romansem z nieletnią modelką, Richards długoletnią partnerkę Anitę Pallenberg zostawił dla młodszej Patti Hansen). Gigantyczna trasa koncertowa promująca album Steel Wheels zawiodła zespół w następnym roku nawet do Pragi, gdzie Stonesi zagrali dla blisko 120 tysięcy fanów. Wydarzeniem stał się również podwójny koncertowy Flashpoint. Wcześniej jeszcze, bo w 1986 roku zespół otrzymał za całokształt twórczości Nagrodę Grammy.
 

Zmęczony wieloletnimi występami w 1991 roku odszedł z zespołu Wyman i został zastąpiony przez Darryla Jonesa, który wniósł do zespołu powiew nowości, owocujący dwoma nowymi płytami i powrotem wielkiej popularności zespołu od połowy lat 90-tych. Zarówno Voodoo Lounge jak i Bridges of Babylon przyniosły po kilka wielkich przebojów, choć sprzedaż płyt była ledwie przeciętna; za to koncerty ściągały tłumy i to na wielkich stadionach (między innymi w Chorzowie). W 1999 roku Stonesi jako pierwsi w historii muzyki osiągnęli zysk netto w wysokości ponad 100 mln USD rocznie ze sprzedaży płyt, pamiątek i koncertów. Richards z Jaggerem wydali solowe płyty, podobnie jak Watts i Wood. 

Wokalista w 2001 znowu przypomniał, że nawet po pięćdziesiątce można romansować bez umiaru. Perkusista natomiast zarobione pieniądze inwestował w konie (między innymi w polskim Janowie Podlaskim. Jagger został przez królową brytyjską obdarzony tytułem szlacheckim.
Wydany w 2002 roku podwójny album 40 Licks stał się wydarzeniem z powodu zamieszczenia utworów z całej historii grupy; wydawca płyt do 1969 roku, Decca, dotychczas nie godziła się na to. Kolejne tournee światowe rozpoczęło się w Stanach - mekce prawdziwej stonesomanii i udowodniło, że na początku XXI wieku grupa wciąż jest uwielbiana przez fanów i stanowi fenomen kulturowo-socjologiczny.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Come on/I Want To Be LovedRolling Stones06.196321[14]-Decca F 11 675/-[Writer : Chuck Berry][Producer : Andrew Loog Oldham]
I wanna be your man/ StonedRolling Stones11.196312[16]-Decca F 11 764/-[Writers : John Lennon / Paul McCartney][Producer : Andrew Loog Oldham]
Not fade away/ Little By Little US side B:I wanna be your manRolling Stones02.19643[15]48[13]Decca F 11 845/London 9657 [written by Norman Petty/Charles Hardin][Producer : Andrew Loog Oldham][Oryginalne nagranie-The Crickets]
It' s all over now/Good Times Bad TimesRolling Stones07.19641[1][15]26[10]Decca F 11 934/London 9687[64 US hit-The Valentinos] [written by Shirley Womack/Bob Womack][Producer : Andrew Loog Oldham]
Tell me [You're coming back]/I just want to make love to youRolling Stones07.1964-24[10]-/London 9682[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Time is on my side/CongratulationsRolling Stones10.1964-6[13]-/London 9708[written by Norman Meade,Jimmy Norman][Producer : Andrew Loog Oldham][oryginalnie nagrana przez Irmê Thomas w 1964r]
Heart of stone/What a shameRolling Stones01.1965-19[9] side B:124[1]-/London 9725[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Little red rooster/Off The HookRolling Stones11.19641[1][12]-Decca F 12 014/- [written by Willie Dixon][Producer : Andrew Loog Oldham][Oryginalne nagranie-Howlin Wolf]
The last time/Play With FireRolling Stones03.19651[3][13]9[10] side B:96[1]Decca F 12 104/London 9741[gold-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
[I can't get no]Satisfaction/The Spider And The Fly US side B:The under assistantWest Coast ManRolling Stones08.19651[2][12]1[4][14]Decca F 12 220/London 9766[platinum-US][gold-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Get off my cloud/The Singer Not The Song US side B:I'm freeRolling Stones10.19651[3][12]1[2][12]Decca F 12 263/London 9792[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
As tears go by/Gotta get awayRolling Stones12.1965-6[9]London 9808[written by Mick Jagger/Keith Richard/Andrew Loog Oldham][Producer : Andrew Loog Oldham]
19th Nervous breakdown/As Tears Go By US side B:Sad dayRolling Stones02.19662[8]2[10]Decca F 12 331/London 9823[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Paint it black/Long Long While US side B:Stupid girlRolling Stones05.19661[1][10]1[2][11]Decca F 12 395/London 901[2x-platinum-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Mother' s little helper/Lady JaneRolling Stones07.1966-A:8[9]B:24[6]-/London 902[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Have you seen your mother,baby standing in the shadow?/Who’s Driving Your PlaneRolling Stones09.19665[8]9[7]Decca F 12 497/London 903[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Let' s spend the night together/Ruby tuesdayRolling Stones01.19673[10]A:55[8]B:1[1][12]Decca F 12 546/London 904[gold-US][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
We love you/DandelionRolling Stones08.19678[8]A:50[6]B:14[8]Decca F 12 654/London 905[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
She' s a rainbow/2000 Light years from homeRolling Stones12.1967-25[7]-/London 906[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Rolling Stones]
Jumpin' jack flash/Child Of The MoonRolling Stones05.19681[2][11]3[12]Decca F 22 782/London 908[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Street fightin' man/No expectationsRolling Stones09.1968-48[6]-/London 909[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Honky tonk woman/You Can’t Always Get What You WantRolling Stones07.19691[3][16]1[4][15] side B:42[8][04.73]Decca F 22 952/London 910[gold-US][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Brown sugar/ Bitch / Let It Rock Rolling Stones04.19712[13]1[2][12]Rolling Stones RS 19 100/Rolling Stones RS 19 100[gold-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Wild horses/SwayRolling Stones06.1971-28[8]-/Rolling Stones RS 19 101[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Street fightin' man/Surprise surpriseRolling Stones07.197121[8]Decca F 13 203/-[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Tumbling dice/Sweet black angelRolling Stones04.19725[8]7[10]Rolling Stones RS 19 103/Rolling Stones RS 19 103[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Happy /All down the lineRolling Stones07.1972-22[8]-/Rolling Stones RS 19 104[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
You Can't Always Get What You Want/Sad DayRolling Stones04.1973-42[9]-/London 910[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Angie/Silver trainRolling Stones08.19735[10]1[1][16]Rolling Stones RS 19 105/Rolling Stones RS 19 105[gold-US][silver-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Doo doo doo doo [Heartbreaker]/Dancing with Mr. DRolling Stones01.1974-15[11]-/Rolling Stones RS 19 109[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
It' s only rock' n' roll [But i like it]/Through the lonely nightsRolling Stones07.197410[7]16[10]Rolling Stones RS 19 114/Rolling Stones 19 301[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Ain' t too proud to beg/Dance little sisterRolling Stones11.1974-17[10]-/Rolling Stones RS 19 302[written by Norman Whitfield/Eddie Holland][Producer : The Glimmer Twins]
I don' t know why/Try a little harderRolling Stones06.1975-42[6]-/ABKCO ABK 4701[written by Stevie Wonder/Paul Riser/Don Hunter/Lula Hardaway][Producer : Jimmy Miller]
Out Of Time/Jiving sister FannyRolling Stones09.197545[2]81[3]Decca F 13 957/ABKCO 4701[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Fool to cry/Hot stuff UK side B:Crazy MamaRolling Stones04.19766[10]10[15] side B:49[6]Rolling Stones RS 19 121/Rolling Stones RS 19 304[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Miss you/Faraway eyesRolling Stones05.19783[13]1[1][20]Rolling Stones EMI 2802/Rolling Stones 19 307[gold-US][silver-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins][6[16].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 4609 12"]
Beast of burden/When the whip comes downRolling Stones09.1978-8[13]-/Rolling Stones RS 19 309[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Respectable/When the whip comes downRolling Stones09.197823[9]-Rolling Stones EMI 2861/-[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Shattered/Everything is turning to goldRolling Stones12.1978-31[10]-/Rolling Stones RS 19 310[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Emotional rescue/Down in the holeRolling Stones07.19809[8]3[19]Rolling Stones EMI 105/Rolling Stones 2001[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
She' s so cold/Send it to meRolling Stones09.198033[6]26[13]Rolling Stones RS 106/Rolling Stones 21001[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Emotional rescue/Dance/She's so coldRolling Stones07.1980---/-[9[20].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 16 015 LP.]
Start me up/No use in cryingRolling Stones08.19817[9]2[24]Rolling Stones RS 108/Rolling Stones 21 003[platinum-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins][14[19].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 397 12"]
Waiting on a friend/Little T & ARolling Stones12.198150[6]13[15]Rolling Stones RSR 109/Rolling Stones RS 21 004[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Hang fire/NeighboursRolling Stones03.1982-20[11]-/Rolling Stones RS 21 300[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Going to a go go/Beast of burden [live]Rolling Stones06.198226[6]25[11]Rolling Stones RSR 110/Rolling Stones 21 301[written by Smokey Robinson/Marv Tarplin/Pete Moore/Bobby Rogers][Producer : The Glimmer Twins]
Time is on my side [live]/Twenty fught rock [live]Rolling Stones10.198262[2]-Rolling Stones RSR 111/-[written by Ragavoy][Producer : The Glimmer Twins]
Undercover of the night/All the way downRolling Stones10.198311[11]9[14]Rolling Stones RS 113/Rolling Stones 99 813[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey][9[12].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 96 978 12"]
She was hot/Think i'm going madRolling Stones02.198442[4]44[9]Rolling Stones RS 114/Rolling Stones 99 788[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Brown sugar/BitchRolling Stones07.198458[4]-Rolling Stones SUGAR 1/-[written by Mick Jagger/Keith Richard]
Too much bloodRolling Stones02.1985---/-[44[6].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 96 902 12"]
Harlem shuffle/Had it with youRolling Stones03.198613[8]5[13]CBS TA 6864/Rolling Stones 05802[written by Bob Relf/Earl Nelson][produced by Steve Lillywhite and The Glimmer Twins][4[10].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 05365 12"]
One hit [To the body]/FightRolling Stones05.198680[2]28[11]CBS TA 7160/Rolling Stones 05906[written by Jagger/Richards/Wood][produced by Steve Lillywhite and The Glimmer Twins]
Mixed emotions/Fancy man bluesRolling Stones08.198936[5]5[12]CBS 6551937/Rolling Stones 69 008[[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Rock and a hard place/Cook cook bluesRolling Stones11.198963[3]23[14]CBS 6554227/Rolling Stones 73 057[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Paint it,black/Honky tonk womanRolling Stones06.199061[3]-London LON 264/-[written by Jagger/Richards]
Almost hear you sigh/Wish i'd never met you US side B:Break the spellRolling Stones02.199031[5]50[9]CBS 6560657/Rolling Stones 73 093[written by Jagger/Richards/Steve Jordan][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Terrifying/Rock and a hard placeRolling Stones08.199082[2]-CBS 656 1227/-[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Highwire/2000 Light years from homeRolling Stones03.199129[4]57[7]Sony 656 756/Sony 73 742[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Ruby tuesday [live]/Play with fire [live]Rolling Stones06.199159[2]-Rolling Stone 6568927/-[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Love is strong/The storm UK side B:So YoungRolling Stones07.199414[6]91[5]Virgin VS 1503/Virgin 38 446[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
You got me rocking/Jump on top of meRolling Stones10.199423[8]113[2]Virgin VS 1518/Virgin 38468 [written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Out of tears/I'm gonna drive UK side B:Sparks Will FlyRolling Stones12.199436[10]60[15]Virgin VS 1524/Virgin 38 449 [written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
I go wildRolling Stones07.199529[10]-Virgin VS 1539/Virgin 38478[written by Jagger/Richards]Sparks Will Fly
Like a rolling stone/Black limousineRolling Stones11.199512[12]109[1]Virgin VS 1532/Virgin 38 523[written by Bob Dylan]
Anybody seen my baby?Rolling Stones09.199722[12]-Virginia VS 1653/-[written by Jagger/Richards/k.d. lang/Ben Mink][Producer : Don Was,Dust Brothers & The Glimmer Twins]
Saint of me/Anyway you look at itRolling Stones02.199826[5]94[4]Virgin VSY 1667/Virgin 38626 [written by Jagger/Richards][Producer :Dust Brothers & The Glimmer Twins]
Out of controlRolling Stones08.199851[4]-Virgin VSY 1700/- [written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Don't Stop/Miss You (Remix)Rolling Stones12.200236[2]-Virgin VS 1838/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Sympathy for the Devil [remix]Rolling Stones09.200314[17]97[1]ABKCO 6 024981 06136/ABKCO 9666[written by Jagger/Richards][Producer : Jellybean Benitez,The Neptunes,Fatboy Slim,Full Phatt]
Streets Of Love (Rough Justice) Rolling Stones09.200515[6]-Virgin VS1905/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Rain Fall DownRolling Stones12.200533[5]-Virgin VS 1907/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was ]
Biggest Mistake/Dance Pt.1 (live)/Before They Make Me Run (live) Rolling Stones09.200651[4]-Virgin VSCDX 1916/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was ]
Paint It, BlackRolling Stones05.200770[45]-London CATCO 2577738/--
Gimme ShelterRolling Stones03.200776[2]-ABKCO CATCO 34227/--
She's A Rainbow Rolling Stones11.2007124[6]-ABKCO/--
Sympathy For The DevilRolling Stones04.2008158[1]-Mercury/--
Plundered My Soul/All Down the LineRolling Stones04.2010200[1]- Universal Music/-[written by Jagger/Richards][Producer :Jimmy Miller, Don Was, The Glimmer Twins]
Doom and GloomRolling Stones10.201297[1]-Polydor GBUM 71206985/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was, The Glimmer Twins, Jeff Bhasker, Emile Haynie]
Doom and GloomRolling Stones11.201261[4]-Polydor GBUM 71206675/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was, The Glimmer Twins, Jeff Bhasker, Emile Haynie]
Living in a Ghost TownRolling Stones05.202061[2]-Polydor GBUM 72001691/-[written by Jagger/Richards][Producer :The Glimmer Twins Don Was]
AngryRolling Stones09.202334[2]-Polydor GBUM 72302314/-[written by Jagger/Richards/Andrew Watt][Producer : Andrew Watt]
EP's
The Rolling StonesRolling Stones01.19641[15][57]-Decca DFE 8560/-[produced by Andrew Loog Oldham and Eric Easton]
Five by fiveRolling Stones08.19641[15][54]-Decca DFE 8590[silver-UK][produced by Andrew Loog Oldham]
Got live if you want itRolling Stones06.19651[1][42]-Decca DFE 8620[produced by Andrew Loog Oldham]
Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Rolling Stones w USA: England's newest hit makersRolling Stones04.19641[12][51]11[35]Decca LK 4805/London 375[gold-US][produced by Eric Easton and Andrew Loog Oldham]
12x5Rolling Stones10.1964-3[38]-/London 402[gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Rolling Stones No.2Rolling Stones01.19651[10][37]-Decca LK 4661/-[produced by Andrew Loog Oldham]
The Rolling Stones Now!Rolling Stones02.1965-5[53]-/London 420 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Out of our headsRolling Stones07.19652[24]1[3][66]Decca LK 4733/London 429[platinum-US][produced by Andrew Loog Oldham]
December's children [and everybody's]Rolling Stones12.1965-4[33]-/London 451 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Big hits [High tide and green grass]Rolling Stones04.19664[43][10.66]3[99]Decca TXS 101/London 1[2x-platinum-US][produced by Andrew Loog Oldham]
AftermathRolling Stones04.19661[8][28]2[50][07.1966]Decca LK 4786/London 476[platinum-US][gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham]
Got live if you want it!Rolling Stones12.1966-6[48]-/London 493 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Between the buttonsRolling Stones01.19673[22]2[47]Decca SKL 4852/London 499[gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
FlowersRolling Stones07.1967-3[35]-/London 509[gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Their satanic majesties requestRolling Stones12.19673[13]2[30]Decca TXS 103/London 2/[gold-US][silver-UK][produced by The Rolling Stones]
Beggars banquetRolling Stones12.19683[12]5[32]Decca SKL 4955/London 33[platinum-US][gold-UK][produced by Jimmy Miller]
Through the past darkly [Big hits Vol.2]Rolling Stones09.19692[37]2[32]Decca SKL 5019/London 3[platinum-US][gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham, The Rolling Stones and Jimmy Miller]
Let it bleedRolling Stones12.19691[1][29]3[44]Decca SKL 5025/London 4[2x-platinium-US][platinium-UK][produced by Jimmy Miller]
Get your ya-ya' s outRolling Stones09.19701[2][16]6[23]Decca SKL 5065/London 5[platinum-US][silver-UK][produced by The Rolling Stones, Glyn Johns]
Stone ageRolling Stones03.19714[7]-Decca SKL 5084/-[produced by Andrew Loog Oldham]
Sticky fingersRolling Stones04.19711[5][26]1[4][62]Rolling Stones COC 59 100/Rolling Stones COC 59 100[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Miller]
Gimme shelterRolling Stones09.197119[5]-Decca SKL 5101/-[produced by Andrew Loog Oldham and Jimmy Miller]
Hot Rocks 1964-1971Rolling Stones12.19713[24]4[243]-/London 606/7 [US][12x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, The Rolling Stones, and Glyn Johns]
MilestonesRolling Stones02.197214[8]-Decca SKL 5098/-[produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, The Rolling Stones]
Exile on my streetRolling Stones05.19721[1][46]1[4][56]Rolling Stones COC 69 100/Rolling Stones 2900[platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Miller]
Rock 'n'Rolling StonesRolling Stones10.197241[1]-Decca SKL 5149/-[produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, The Rolling Stones, and Glyn Johns]
More Hot Rocks [Big hits & fazed cookies]Rolling Stones12.1972-9[29]-/London 626/7 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham, The Rolling Stones, Jimmy Miller, and Eric Easton]
Goat' s head soupRolling Stones09.19731[2][14]1[4][37]Rolling Stones COC 59 101/Rolling Stones COC 59 101[3x-platinum-US][UK-gold][produced by Jimmy Miller]
It' s only rock' n' rollRolling Stones11.19742[9]1[1][20]Rolling Stones COC 59 103/Rolling Stones 79 101[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Made in the shadeRolling Stones06.197514[12]6[17]Rolling Stones COC 59 104/Rolling Stones 79 102[platinum-US][produced by Jimmy Miller and The Glimmer Twins]
MetamorphosisRolling Stones06.197545[1]8[13]Decca SKL 5212/ABKCO 1[produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller]
Rolled gold-The very best of The Rolling StonesRolling Stones11.19757[81]-Decca ROST 1\2/-[gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, and The Rolling Stones]
Black and blueRolling Stones04.19762[14]1[4][24]Rolling Stones COC 59 106/Rolling Stones 79 104[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Love you liveRolling Stones09.19773[8]5[17]Rolling Stones COC 89 101/Rolling Stones 9001[gold-US][gold-UK][produced by Mick Jagger/Keith Richardss]
Get stonedRolling Stones11.19778[15]-Arcade ADEP 32/-
Some girlsRolling Stones06.19782[25]1[2][82]Rolling Stones CUN 39 108/Rolling Stones 39 108[6x-platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Emotional rescueRolling Stones06.19801[2][18]1[7][51]Rolling Stones CUN 39 111/Rolling Stones 16 015[2x-platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Sucking in the seventiesRolling Stones03.1981-15[12]-/Rolling Stones 16 028 [gold-US][produced by The Glimmer Twins]
Tattoo youRolling Stones08.19812[29]1[9][58]Rolling Stones CUNS 39 114/Rolling Stones 16 052[4x-platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Still life [Americans concerts 1981]Rolling Stones06.19824[18]5[23]Rolling Stones CUN 39 115/Rolling Stones 39 113[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
In concertRolling Stones07.198294[3]-Decca 664 0037[import-Holland]/-
Story of the StonesRolling Stones12.198224[12]-K-Tel NEL 1201/-[gold-UK]
UndercoverRolling Stones11.19833[18]4[23]Rolling Stones CUN 1654361/Rolling Stones 90 120[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins and Chris Kimsey]
Rewind 1971-1984 [The best of The Rolling Stones]Rolling Stones06.198423[18]86[11]Rolling Stones 450 1991/Rolling Stones 90 176[gold-US][produced by Jimmy Miller, The Glimmer Twins, and Chris Kimsey]
Dirty workRolling Stones03.19864[10]4[25]Rolling Stones CUN 86 321/Rolling Stones 40 250[platinum-US][UK-gold][produced by Steve Lillywhite and The Glimmer Twins]
Singles Collection-The London YearsRolling Stones08.1989138[11]91[22]Decca TXS 101/ABKCO 1218[platinium-US][gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham, Eric Easton, The Rolling Stones, Jimmy Miller, and Jack Nitzsche]
Steel wheelsRolling Stones08.19892[18]3[36]CBS 4657 521/Rolling Stones 45 333[2x-platinum-US][UK-gold][produced by Chris Kimsey and The Glimmer Twins]
FlashpointRolling Stones04.19916[7]16[17]Rolling Stones 4681 351/Rolling Stones 47 456[gold-US][gold-UK][produced by Chris Kimsey and The Glimmer Twins]
Jump Back - The Best Of The Rolling Stones Rolling Stones11.199316[107]30[58][08.2004]Virgin V 2726/-[platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Jimmy Miller, The Glimmer Twins, Chris Kimsey, and Steve Lillywhite]
Voodoo loungeRolling Stones07.19941[1][41]2[38]Virgin 83977821-1/Virgin 39 782 [2x-platinum-US][UK-gold][produced by Don Was, The Glimmer Twins]
StrippedRolling Stones11.19959[16]9[19]Virgin V 2807/Virgin 41 040 [platinum-US][UK-gold][produced by Don Was, The Glimmer Twins]
The Rolling Stones Rock and Roll CircusRolling Stones10.1996-92[3]-/ABKCO 1268 [produced by Jimmy Miller, Jody Klein and Lenne Allik]
Bridges to BabylonRolling Stones09.19976[22]3[27]Virgin V 2840/Virgin 44 712[platinum-US][UK-gold][produced by Don Was and The Glimmer Twins with Rob Fraboni, Danny Saber, Pierre de Beauport and The Dust Brothers]
No securityRolling Stones11.199867[3]34[8]Virgin V 2880/Virgin 46 740 [produced by The Glimmer Twins]-
Forty licksRolling Stones09.20022[108]2[48]Virgin/ABKCO 13 378[4x-platinum-US][4x-platinum-UK[produced by Andrew Loog Oldham, The Rolling Stones, Jimmy Miller, The Glimmer Twins, Chris Kimsey, Don Was, and The Dust Brothers]
Live licksRolling Stones11.200438[15]50[2]EMI 07243 875186 2 9/Virgin 75 177[gold-US][gold-UK][produced by Don Was and The Glimmer Twins]
A bigger bangRolling Stones09.20052[14]3[19] Virgin CDV 3012/Virgin 30 067[platinum-US][UK-gold][produced by Don Was and The Glimmer Twins]
Rarities 1971-2003Rolling Stones12.2005133[1]76[6]-/ Virgin 45 401[produced by The Glimmer Twins, Chris Kimsey, Jimmy Miller, and Don Was]
Shine a Light [OST]Rolling Stones04.20082[9]11[72]Polydor 1764747/-[gold-UK][produced by The Glimmer Twins and Bob Clearmountain]
Exile On Main St. (Rarities Edition)Rolling Stones05.2014-27[3]-/Polydor[produced by Jimmy Miller, Don Was and The Glimmer Twins]
Hampton Coliseum (Live 1981)Rolling Stones11.2014-120[1]-/ Promotone BV-
Sticky Fingers (Super Deluxe)Rolling Stones06.2015-65[1]-/ Target-
Sticky Fingers: LiveRolling Stones07.201514992[2]-/ Rolling Stones EV 308029-
Totally StrippedRolling Stones06.2016198-Eagle EREDV 1224/--
Blue & LonesomeRolling Stones12.20161[1][15]4[11]Polydor 5714942/-[platinum-UK][produced by Don Was and The Glimmer Twins]
On AirRolling Stones12.201727[5]47[3]Polydor 6701325/--
HonkRolling Stones05.20198[4]23[19]Polydor 7745199/-[gold-UK][produced by The Glimmer Twins, Chris Kimsey, Steve Lillywhite, Jimmy Miller, Don Was]
Steel Wheels LiveRolling Stones10.2020-180[1]-/Eagle Rock 0874195-
A Bigger Bang – Live on Copacabana BeachRolling Stones06.2021187180[1] Rolling Stones 3589926/--
El Mocambo 1977Rolling Stones05.202224[1]61[1]Polydor 4549589/--
GRRR!Rolling Stones02.202321[1]193[1]Mercury Studios 4811582/-[produced by The Glimmer Twins ,Chris Kimsey ,Jimmy Miller, Jeff Bhasker, Emile Haynie, Don Was]
Hackney DiamondsRolling Stones11.20231[2][12]3[9]Polydor 5812256/Polydor[gold-UK][produced by Andrew Watt,Don Was]
Live at the WilternRolling Stones03.202495[1]3[9]Mercury Studios 5550925/--

poniedziałek, 20 maja 2024

Mission

Opisywany przez krytyków jako melodramatyczny i bombastyczny, mimo to Mission przyciągnął rzeszę fanów gotyckiego rocka. Grupa została założona w 1986 roku przez gitarzystę i wokalistę Wayne'a Husseya i basistę Craiga Adamsa, którzy w tym celu opuścili Sisters of Mercy. (Hussey grał także z Walkie Talkie i Dead or Alive.) Obaj zwerbowali gitarzystę Artery Simona Hinklera i byłego perkusistę Red Lorry Yellow Lorry Micka Browna i nazwali siebie Sisterhood, czemu sprzeciwił się przywódca Sisters of Mercy Andrew Eldritch. 

 The Mission wydała w Wielkiej Brytanii dwa niezależne single, które odniosły sukces i podpisała kontrakt z Mercury w 1986 roku. Grupa wkrótce ukończyła prace nad swoim debiutanckim albumem God's Own Medicine, który wyprodukował kilka brytyjskich hitów, podczas gdy krytycy uznali, że większość albumu przypomina   Led Zeppelin i Yes. Chociaż zespół dużo koncertował w Wielkiej Brytanii i Ameryce; Adams musiał wrócić do domu z drugiego etapu po wyczerpaniu.

  Wyprodukowany przez basistę Led Zeppelin, Johna Paula Jonesa, ich drugi album Children poszerzył grono odbiorców zespołu, osiągając drugie miejsce na brytyjskich listach przebojów. Album Carved in Sand z lat 90-tych pozbył się części fascynacji Mission Zep bardziej wyrafinowanym pisaniem piosenek. Hinkler opuścił zespół w połowie trasy wspierającej i ostatecznie został zastąpiony na stałe przez Paula Etchellsa. W międzyczasie kilku członków Mission wsparło członków Slade, Noddy'ego Holdera i Jima Leę przy świątecznym singlu charytatywnym „Merry Xmas Someone”.  

 W 1992 roku Hussey był jedynym pozostałym pierwotnym członkiem; po retrospektywie Sum and Substance w 1994 r. nagrał album Neverland z 1995 r. w nowym składzie Mission. Blue pojawił się rok później, a jesienią 1999 roku ukazała się retrospektywa największych hitów Resurrection. Po albumie Aura z 2001 roku odbyła się światowa trasa koncertowa, podczas której nowy skład powoli się rozpadał. Zanim „God Is a Bullet” ukazało się dzięki uprzejmości wersji zespołu z 2007 roku, Hussey mieszkał w Brazylii. Zapowiedział, że Mission będzie aktywnie promować album do początku 2008 roku, po czym skupi się na pracy solowej. 

Jego pierwszym wydawnictwem, które należało do tej kategorii, był Bare, album Husseya, składający się głównie z coverów, który ukazał się przed końcem tego roku. Następnie w 2010 roku wydano album z nagraniami sesji God Is a Bullet pod nazwą Dum-Dum Bullets, zanim Curios - album z coverami i oryginalnym materiałem - ukazał się w 2011 roku pod pseudonimem Hussey & Regan, re -rozbudzenie twórczej relacji Husseya z założycielką All About Eve, Julianne Regan. 

 Przez większą część 2011 i 2012 roku Hussey występował na żywo pod nazwą Mission, aby uczcić 25. rocznicę powstania, a we wrześniu 2013 roku zespół wydał nowy album, Brightest Light. Trzy lata później wydali jedenasty album studyjny,  ciężki Another Fall from Grace, który Hussey opisał jako „zagubione ogniwo pomiędzy First and Last and Always zespołu Sisters of Mercy a pierwszym albumem Mission”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Serpents Kiss/Wake (RSV)Mission06.198670[4]-Chapter 22 CHAP 6/7[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Adams, Brown, Hussey, Hinkler]
Garden Of Delight/Like A HurricaneMission07.198649[5]-Chapter 22 CHAP 7[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by The Mission ]
Stay With Me/Blood BrotherMission10.198630[4]-Mercury MYTH 1[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer, The Mission]
Wasteland/Shelter From The StormMission01.198711[6]-Mercury MYTH 2[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer, The Mission]
Severina/Tomorrow Never KnowsMission03.198725[5]-Mercury MYTH 3[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer, The Mission]
Tower Of Strength/FabienneMission02.198812[7]-Mercury MYTH 4[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by John Paul Jones]
Beyond The Pale/Tadeusz (1912-1988)Mission04.198832[5]-Mercury MYTH 6[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by John Paul Jones]
Butterfly On A Wheel/The Grip Of DiseaseMission01.199012[4]-Mercury MYTH 8[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer]
Deliverance/Mr. PleasantMission03.199027[4]-Mercury MYTH 9[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer]
Into The Blue/Bird Of PassageMission06.199032[3]-Mercury MYTH 10[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer]
Hands Across The Ocean/LoveMission11.199028[2]-Mercury MYTH 11[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Andy Partridge]
Merry Xmas EverybodyMetal Gurus12.199055[2]-Mercury GURU 1[written by Noddy Holder, Jim Lea]
Never Again/Beautiful ChaosMission04.199234[3]-Vertigo MYTH 12[written by Adams, Brown, Hussey][produced by Mark Saunders, The Mission]
Like A Child Again (Remix)/All Tangled Up In YouMission06.199230[2]-Vertigo MYTH 13[written by Adams, Brown, Hussey][produced by Mark Saunders, The Mission]
Shades Of GreenMission10.199249[2]-Vertigo MYTH 14[written by Adams, Brown, Hussey][produced by Mark Saunders, The Mission]
Tower Of Strength/ WastelandMission01.199433[3]-Vertigo MYTH 15[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by John Paul Jones]
Afterglow/Sour-PussMission03.199453[2]-Vertigo MYTH 16[written by Wayne Hussey][produced by Wayne Hussey, Joe Gibb ]
Mission: 1Mission11.199492[1]-Equator HOOKS 001[written by Brown, Carter, Hussey, Thwaite][produced by Wayne Hussey, Joe Gibb]
SwoonMission02.199573[1]-Equator HOOKS 002[written by Wayne Hussey][produced by Wayne Hussey]
EvangelineMission.2001115-Playground Recordings PGND 001[written by Adams, Garrett, Hussey, Thwaite][produced by Wayne Hussey]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
God's Own MedicineMission11.198614[20]108[18]Mercury MERH 102[silver-UK][produced by Tim Palmer, The Mission]
The First ChapterMission07.198735[4]-Mercury MISH 1-
ChildrenMission03.19882[9]126[10]Mercury MISH 2[gold-UK][produced by John Paul Jones]
Carved in SandMission02.19907[8]101[16]Mercury 8422511[gold-UK][produced by Tim Palmer]
Grains of SandMission11.199028[2]-Mercury 8469371-
MasqueMission07.199223[2]-Vertigo 5121212[produced by Mark Saunders,the Mission]
Sum and SubstanceMission02.199449[2]-Vertigo 5184472[produced by Wayne Hussey, Tim Palmer, John Paul Jones, Mark Saunders and Andy Partridge]
NeverlandMission02.199558[1]-Neverland SMEECD 001[produced by Wayne Hussey, Joe Gibb]
BlueMission06.199673[1]-Equator SMEECD 002[produced by Wayne Hussey]
Another Fall from GraceMission10.201638[1]-Eyes Wide Shut Recordings EWSR 020 [produced by Tim Palmer]

niedziela, 19 maja 2024

Richard Barrett

Richard Barrett (ur. 14 lipca 1933r - zm. 3 sierpnia 2006r), znany również jako Richie Barrett , był amerykańskim wokalistką, producentem muzycznym i autorem tekstów.
 

 Barrett urodził się w Filadelfii w 1933 roku. W latach 50-tych był producentem muzycznym, mającym wpływ na kształtowanie brzmienia r&b. Barrett odkrył i promował Frankie Lymon & the Teenagers, Chantels, Little Anthony & the Imperials, Valentines i filadelfijski Three Degrees. Kierował zespołem Chantels w latach pięćdziesiątych, a później zespołem Three Degrees od wczesnych lat sześćdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych, produkując wiele ich albumów i dyrygując orkiestrą podczas ich występów na żywo. 

 Jako artysta najbardziej znany jest ze współtworzenia (z Leiberem i Stollerem)   nagrania, jako Richie Barrett, piosenki „Some Other Guy”. Barrett śpiewał główną rolę w Valentines od 1954 do 1957. Ronnie Bright, który później dołączył do Cadillacs i Coasters, śpiewał jako bas. Barrett jest współautorem dwóch piosenek z Carlem Hoganem (także z albumu Valentines). Jedną z nich była „Be Sure My Love” nagrany przez Dubs w Gone Records w 1958 roku; a kolejny, „So Much”, został nagrany przez Little Anthony & the Imperials w End Records w 1958 roku, a także nagrany przez Attributes.  

Na singlu Chantels „Maybe” (1958) Barrett grał na pianinie, basie i perkusji. Barrett wyprodukował kilka płyt Chantels. Pierwszym singlem Barretta był cover utworu „ Come Softly to Me ” zespołu Fleetwoods z Chantels w roli wokalistów wspierających. W 1962 roku nagrał „Some Other Guy”, utwór wzorowany na „What'd I Say” Raya Charlesa i zapewnił sobie nieśmiertelność, jeśli nie hitowy singiel, po coverach wykonanych przez Beatlesów i inne ówczesne grupy z Liverpoolu. w tym Searchers i Big Three. Klip przedstawiający Beatlesów wykonujących piosenkę w Cavern został pokazany w regionalnym programie telewizyjnym emitowanym przez Granada TV w północno-zachodniej Anglii w sierpniu lub wrześniu 1962 roku, wkrótce po tym, jak zespół zwolnił swojego poprzedniego perkusistę Pete'a Besta i zastąpił go Ringo. Starra i od tego czasu ten niskiej jakości materiał filmowy znalazł się na wielu filmach i płytach DVD. 

 W 1998 roku Ben Vereen zagrał Barretta w filmowej biografii Frankiego Lymona „Why Do Fools Fall in Love”. Barrett zmarł na raka trzustki w Gladwyne w Pensylwanii 3 sierpnia 2006 roku w wieku 73 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
(When Your Heart's On Fire) Smoke Gets In Your Eyes/Remember MeRichard Barrett04.1958-94[1]MGM 12 616[written by Kern, Harbach]
Summer's Love / All Is ForgivenRichard Barrett with The Chantels07.1959-93[2]Gone 5060[written by Richard Barrett][29[1].R&B Chart]


                                         Kompozycje Richarda Barretta na listach przebojów

 


[with Morris Levy, George Goldner ]
04/1956 I Want You to Be My Girl Frankie Lymon & the Teenagers 13.US
10/1956 The ABC's of Love Frankie Lymon & the Teenagers 77.US

[with Arlene Smith]
09/1957 He's Gone The Chantels 71.US

[with Arlene Smith & George Goldner]
01/1958 Maybe The Chantels 15.US
12/1964 Maybe The Shangri-Las 91.US
04/1970 Maybe Janis Joplin 110.US
06/1970 Maybe The Three Degrees 29.US

[solo]
12/1958 So Much Little Anthony & the Imperials 87.US
07/1959 Summer's Love Richard Barrett 93.US
08/1961 Look in My Eyes The Chantels 14.US
11/1961 Well, I Told You The Chantels 29.US
03/1962 Here It Comes Again The Chantels 118.US
01/1965 Get Out (and Let Me Cry) Harold Melvin & the Blue Notes 125.US/35.UK
03/1965 Gee Baby (I'm Sorry) The Three Degrees 80.US
01/1966 Look in My Eyes The Three Degrees 97.US

[with Donald Raysor ]
08/1959 A Girl's Work Is Never Done The Chordettes 89.US

[with Jerry Leiber, Mike Stoller]
04/1963 Some Other Guy Big Three 37.UK

[with Sammy Strain]
05/1963 I Know I Know Pookie Hudson 96.US

[with George Goldner]
01/1965 I Want You to Be My Boy The Exciters 98.UK

Darkoo

Oluwafisayo Isa, znana pod pseudonimem Darkoo, to urodzona w Nigerii brytyjska raperka i wokalistka. Zyskała sławę po wydaniu singla „Gangsta” z udziałem One Acen, który zajął 22. miejsce na oficjalnej liście singli i pierwsze miejsce na brytyjskiej liście Afrobeats Chart w 2020 r. W 2022 roku Darkoo był nominowana do nagrody dla najlepszego artysty afrobeats   w konkursie The Headies Awards i został ogłoszony przez Pandora Music Italy jednym z najczęściej odtwarzanych strumieniowo muzyków wraz z innymi artystami i wytwórniami płytowymi, Marco Mengoni, Keymaker Records, Federica Carta i Baby K w następnym roku.  

 Darkoo urodziła się w Lagos w Nigerii. W wieku 7 lat przeprowadziła się do Wielkiej Brytanii   i wychowała się w południowym Londynie. Uczęszczała do Katolickiej Szkoły dla dziewcząt św. Katarzyny.  

 Darkoo zaczęła wydawać muzykę w wieku 15 lat, zaczynając jako raperka  , zanim zaczęła włączać śpiew do swojej muzyki. Pod koniec 2019 roku wydała singiel „Gangsta” z udziałem brytyjskiego rapera One Acena. Piosenka zyskała rozgłos w TikTok  i znalazła się na oficjalnej liście singli na 34. miejscu w listopadzie 2019 r., osiągając ostatecznie szczyt na poziomie 22 w styczniu 2020 r.  Kontynuowała ten sukces w marcu 2020 roku wydając singiel „Juicy” z udziałem Hardy'ego Caprio, który osiągnął 62. miejsce na oficjalnej liście singli. Podczas gali MOBO Awards 2020 Darkoo była nominowana do nagrody dla najlepszej artystki kobiecej i najlepszego debiutanta, a „Gangsta” była nominowana do piosenki roku. 

 W kwietniu 2021 roku Darkoo pojawiła się w remiksie utworu „Body”, pierwotnie wykonanego przez Russ Millions i Tion Wayne. Remiks pomógł piosence osiągnąć pierwsze miejsce na oficjalnej liście singli. Darkoo wydała swoją debiutancką EP-kę 2 In 1 w lipcu 2021 roku, w której wystąpili tacy artyści jak Tion Wayne i Unknown T. 1 września 2023 r., po uruchomieniu flagowej firmy Virgin Music w Nigerii, Virgin Music Nigeria, Kimani Moore ogłosił, że jednostka będzie odpowiedzialna za dystrybucje Darkoo i Reekado Banks.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
GangstaDarkoo with One Acen11.201922[15]-Darkoo GBMA 21868469[ platinum-UK]
JuicyDarkoo with Hardy Caprio03.202062[3]-Virgin GBUM 72000714

Roberto Soffici

Roberto Soffici (ur. 29 października 1946r) to włoski piosenkarz i autor tekstów. 

  Syn kompozytora i aranżera Piero Soffici i Agnese Ines Budicin, karierę rozpoczął jako autor tekstów, pisząc m.in. Non Credere dla Miny, Un pugno di sabbia   dla I Nomadi i Casa Mia dla Equipe 84. W 1969 roku nagrał pierwsze 45-tki pod własnym nazwiskiem Una parole/Possibile dla wytwórni Dischi Ricordi, z którą nagrał dwie kolejne 45-tki i   LP, bez osiągnięcia sukcesu. Po zmianie wytwórni i przeprowadzce do Fonit Cetra swój pierwszy sukces odniósł wydając album „Instead Now”, jego pierwszy album, który trafił na listy przebojów.  

W 1980 roku wydał Io ti amore tanto bene, który pozostaje jego najbardziej udanym singlem, będącym jednym z najlepiej sprzedających się roku we Włoszech. W tym samym roku nagrał włoską piosenkę przewodnią do anime The Monkey, zatytułowaną Monkey, pod pseudonimem I Coccodrilli. Soffici wziął później udział w festiwalu w Sanremo w 1982 roku z piosenką Strano momento napisaną wspólnie z Andreą Lo Vecchio.  

W 1987 roku powrócił na światło dzienne współpracując z Adriano Celentano przy produkcji albumu La Pubblica ottsità i pisząc piosenkę o tym samym tytule, mocno ekologiczną, zgodną z ideami Celentano. Do innych jego najbardziej znanych piosenek należą: Malinconia, All'improvviso l'incoscienza, Nel dolce ricordo del suo sorriso, Tanto donna, Dimenticare e Un taxi giallo.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Ita Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
Malinconia/Dormirò dormiròRoberto Soffici01.1970-47Dischi Ricordi SRL 10619[written by D. Pieretti, R. Soffici]
Invece adesso/Lascia stareRoberto Soffici.1976-38Fonit Cetra SP 1608[written by A. Lo Vecchio, R. Soffici]
All'improvviso l'incoscienza/Per non morireRoberto Soffici.1976-13Fonit Cetra SP 1635[written by D. Pieretti, R. Soffici][produced by R. Soffici]
Nel dolce ricordo del suo sorriso/Poesia, musica e altre cose Roberto Soffici.1977-24Fonit Cetra SP 1668[written by Lo Vecchio, Roberto Soffici][produced by R. Soffici]
Tanto donna/CoraggioRoberto Soffici.1978-36Fonit Cetra SP 1681[written by L. Albertelli, R. Soffici][produced by R. Soffici]
Dimenticare/SentimentoRoberto Soffici.1979-42Fonit Cetra SP 1702[written by L. Albertelli, R. Soffici][produced by R. Soffici]
Io ti voglio tanto bene/ItaliaRoberto Soffici.1980-7Fonit Cetra SP 1724[written by L. Albertelli, R. Soffici][produced by L. Albertelli]
Strano momento/Come BiancaneveRoberto Soffici.1982-48Fonit Cetra SP 1765[written by A. Lo Vecchio, R. Soffici]

Xavi

Joshua Xavier Gutierrez Alonso , zawodowo znany jako Xavi, to amerykański piosenkarz i autor tekstów wykonujący regionalną muzykę meksykańską, który zyskał sławę w 2023 roku dzięki swoim singlom „La Víctima” i „La Diabla”, które stały się popularne w TikTok i ostatecznie doprowadziło do debiutu piosenkarza na liście Billboard Hot 100. Pomiędzy wydaniem obu singli ukazały się „Poco a Poco” z Los Dareyes de la Sierra i „Modo DND” z Tonym Aguirre, które osiągnęły podobne wyniki na listach przebojów.
 
 Joshua Xavier Gutierrez urodził się w Phoenix w Arizonie w Stanach Zjednoczonych. Zaczął grać na gitarze w wieku 10 lat, a pisanie piosenek zaczął w wieku 12 lat. Gutierrez rozpoczął karierę muzyczną w 2020 roku, czerpiąc inspirację z takich zespołów jak Camila i Sin Bandera, wydając swój debiutancki singiel „Vete Ya” nakładem Baga Music. Wydając później więcej singli, zwrócił później uwagę Interscope Records, która podpisała z nim kontrakt płytowy po tym, jak jego piosenka „Amigos con Derecho” stała się popularna. 
 
Gutierrez wkrótce po podpisaniu kontraktu uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego doznał złamania twarzy i czaszki. Dlatego powiedziano mu, że nie potrafi śpiewać. W mediach społecznościowych pojawiły się filmy przedstawiające Gutierreza śpiewającego i grającego na gitarze w szpitalnym łóżku, gdy później wracał do zdrowia po wypadku. Po wyzdrowieniu na początku 2022 roku zmienił swój styl muzyczny na tumbados románticos, czyli corridos tumbados z motywami lirycznymi oscylującymi wokół romansu. Zaznaczył tę zmianę wydaniem kilku singli. W maju 2023 roku wydał swoją debiutancką EPkę My Mom's Playlist , na której znalazły się covery takich piosenek jak „Rayando el Sol” Maná.  
 
W sierpniu 2023 roku Xavi wydał „La Víctima”, który stał się jego przełomowym singlem, ponieważ zyskał popularność na TikToku. W grudniu 2023 roku piosenka ostatecznie zadebiutowała na 24. miejscu listy przebojów US Billboard Hot Latin Songs, później docierając do pierwszej dziesiątki. Po wydaniu i sukcesie „La Víctima” wydał dwa wspólne single - „Poco a Poco” z Los Dareyes de la Sierra i „Modo DND” z Tonym Aguirre - które również znalazły się na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych. Później w tym samym miesiącu wydał singiel „La Diabla”, który zadebiutował na liście Billboard Hot 100 na 76. miejscu, później osiągając 20. miejsce i stając się jego drugim przełomowym singlem. Singiel znalazł się także na listach przebojów w całej Ameryce Łacińskiej, a także znalazł się na szczycie amerykańskiej listy przebojów Hot Latin Songs, zajął czwarte miejsce na liście Billboard Global 200 i znalazł się na szczycie globalnej listy przebojów Spotify, ostatecznie stając się najdłużej utrzymującą się na pierwszym miejscu latynoską piosenką numer jeden na tej ostatniej liście.  
 
  W 2024 roku Guiterrez ogłosi swoją pierwszą trasę koncertową, Poco a Poco Tour, wraz z datami na wiosnę, które rozpoczynają się w Meksyku i Guadalajarze, a późniejsze daty w miastach w zachodnich Stanach Zjednoczonych.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Mex US Wytwórnia
[US]
Komentarz
La VíctimaXavi08.2023246 Interscope[written by Joshua Xavier Gutierrez][produced by Ernesto Fernandez]
Poco a PocoXavi with Los Dareyes de la Sierra.202310106 Interscope-
Modo DNDXavi.202314123 Interscope-
La DiablaXavi11.2023120 Interscope[written by Joshua Xavier Gutierrez, Alex Hernández, Fabio Guiterrez][produced by Ernesto Fernandez]
Corazón de PiedraXavi.2024373 Interscope-

Floorjam

Pseudonim Nicka Newella, którego taneczne nagrania w sposób oczywisty wywodzą się od komputerowego popu grupy Kraftwerk. Dużą popularność osiągnął jego utwór "Stone Age", jednak Newell nie zawsze oddawał się eksperymentom w stylu techno. W 1993 r., by spłacić wszystkie zaległe rachunki, powrócił do dawnego zajęcia - muzyka sesyjnego - i podpisał kontrakty na udział w trasach koncertowych Gary'ego Glittera i grupy Take That.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
StoneageFloorjam11.2004103[2]-Deep Distraxion OILY 026[written by Nick Muir][produced by Nick Muir]

Matisyahu

Raper i wokalista Matisyahu znany jest z żywej mieszanki reggae i hip-hopu, z których większość przeplata się z jego duchowością i korzeniami w judaizmie. Kiedy Matisyahu pojawił się w 2004 roku ze swoim debiutanckim albumem Shake Off the Dust...Arise, jego muzyczna osobowość wydawała się niektórym nowością. Oto chasydzki Żyd - ubrany w czarny garnitur, czarny kapelusz z szerokim rondem nałożonym na jarmułkę i noszący pełną, nieprzystrzyżoną brodę - który mimo to wznosił toastowe rapy na temat chwały tradycyjnego judaizmu przy rytmach reggae w stylu dancehall prosto z Jamajki. Co więcej, swoje występy przerywał nurkowaniem na scenie.  

Jednak Matisyahu poważnie traktował swoje rzemiosło, a jego różnorodny styl wkrótce zdobył złote płyty i szeroką publiczność, a nawet otrzymał nominację do nagrody Grammy za album Youth z 2006 roku. Album ten, wraz z Light z 2009 roku i Spark Seeker z 2012 roku, również zajmował pierwsze miejsca na listach przebojów reggae. Chociaż stonował wiele chasydzkich aspektów swojej osobowości na rzecz optymistycznego uniwersalizmu rapu i reggae-popu, pozostaje potężnym wykonawcą silnie powiązanym z Izraelem i nieustannie ląduje w pierwszej dwudziestce listy Billboard 200 dzięki albumom takim jak Akeda z 2014 r. i Undercurrent z 2017 r. 

W 2022 roku wydał swój siódmy album Matisyahu.  

Matisyahu urodził się jako Matthew Miller 30 czerwca 1979 roku w West Chester w Pensylwanii. Jego rodzina przeniosła się do Berkeley w Kalifornii, którą ostatecznie porzuciła i przeniosła się do White Plains w stanie Nowy Jork. Miller początkowo zbuntował się przeciwko swojemu tradycyjnemu żydowskiemu wychowaniu, uważając się za   hipisa, gdy był nastolatkiem. Jednak w wieku 14 lat podczas wyprawy kempingowej do Kolorado pogodził się z judaizmem i wkrótce potem odwiedził Izrael. Po powrocie do White Plains rzucił szkołę średnią i podróżował po kraju, aby wziąć udział w koncertach Phish. Po powrocie do domu zgodził się, aby rodzice wysłali go do  szkoły w Bend w stanie Oregon, gdzie zakochał się w reggae i hip-hopie i zaczął rapować na konkursach z otwartym mikrofonem.  

W wieku 19 lat wrócił do Nowego Jorku, aby uczęszczać do New School for Social Research na Manhattanie, ale dołączył także do Carlebach Shul, synagogi, w której wspierano jego muzyczne zainteresowania. Spotykając rabina Lubawicza, zainteresował się surową sektą chasydzkiego Lubawicza i zmienił imię na Matisyahu.  Kontynuując występy, Matisyahu zebrał zespół wspierający, w skład którego wchodzili gitarzysta Aaron Dugan, basista Josh Werner i perkusista Jonah David. Grupa nagrała Shake Off the Dust...Arise, która została wydana przez JDub Records w 2004 roku. Podczas trasy koncertowej promującej album Matisyahu nagrał jeden ze swoich koncertów w lutym 2005 roku i wydał materiał jako Live at Stubb's, który ukazał się w April Records dzięki uprzejmości Or Music, zanim został odebrany do dystrybucji krajowej przez Epic Records. Epic wydało go ponownie 23 sierpnia 2005 roku, kiedy Matisyahu koncertował po całym kraju i przygotowywał drugi album studyjny z producentem Billem Laswellem. 

Finalny produkt, Youth, ukazał się w marcu 2006 roku, zajmując pierwsze miejsce na liście przebojów reggae i czwarte na liście Billboard 200. Był także nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Album Reggae. Równolegle wydana dubowa wersja albumu została udostępniona klientom wysyłkowym.  W międzyczasie muzycy wspierający Matisyahu zdecydowali się samodzielnie wydać dodatkowy materiał, przyjmując nazwę Roots Tonic dla pobocznego projektu. Roots Tonic Meets Bill Laswell był debiutem grupy w maju 2006 roku, a pod koniec roku ukazało się także combo EP/DVD No Place to Be. Jednak Jonah David opuścił zespół w czerwcu 2007 roku, a Roots Tonic faktycznie się rozwiązał, pomimo zatrudnienia zastępczego perkusisty Skooty Warnera. Zamiast tego cała grupa (bez Davida) skupiła się z powrotem na Matisyahu i w sierpniu 2009 roku wydała album Light, który ponownie znalazł się na szczycie list przebojów reggae i zajął dziewiętnaste miejsce na liście Billboard 200.

 Dwa lata później Live at Stubb's, Vol. 2, tym razem z towarzyszącym wydaniem DVD. Pod koniec 2011 roku wokalista zamieścił  zdjęcie z ogoloną głową i pejsami, opatrzone podpisem „Nigdy więcej chasydzkiej supergwiazdy reggae”. Transformacja wywołała dyskusję na temat stanowiska Matisyahu wobec judaizmu, ale w wywiadach starał się wyjaśnić tę zmianę jako pogłębienie jego osobistych przekonań duchowych i jako część większego pragnienia przedefiniowania swojej prawdziwej tożsamości artystycznej. Wyprodukowany przez Koola Kojaka (który wcześniej współpracował z Keshą i Nicki Minaj) album Spark Seeker z 2012 roku miał bardziej świecki ton i szerszą wrażliwość na reggae-pop. Był to trzeci z rzędu album piosenkarza, który znalazł się na czołowych miejscach list przebojów reggae i osiągnął 19. miejsce na liście Billboard 200.  

W 2014 roku Matisyahu wydał swój piąty album „Akeda”, który zadebiutował na czwartym miejscu list przebojów reggae i znalazł się na liście Top 40. Utwory zostały napisane podczas trasy koncertowej, a następnie nagrane w Studio G z producentem Stu Brooksem. Po wycieczce obejmującej przystanek w Jerozolimie Matisyahu wrócił do Jerozolimy do studio dla Release the Bound, cyfrowej EP-ki wydanej w 2016 roku. Kolekcja powstała we współpracy ze Stu Brooksem, Ambasador  RP i Salt Cathedral. Również w tym okresie stworzył zespół, w skład którego wchodzili długoletni współpracownicy, w tym basista Brooks, gitarzysta Aaron Dugan, perkusista Joe Tomino, perkusista Tim Keiper, perkusista Cyro Baptista i klawiszowiec Big Yuki. Współpracując z tą grupą, wydał w 2017 roku album Undercurrent, na którym eksplorował organiczne brzmienie, niemal inspirowane jazzem.  

Napędzany singlami „Step Out Into the Light” i „Back to the Old” album zajął 16. miejsce na liście Billboard 200. W 2021 roku wydał „Chameleon”, pierwszy singiel z jego siódmego albumu studyjnego, Salt Cathedral,który wyprodukował .


 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
King Without A CrownMatisyahu02.2006-28[14]Epic 82876 78718 7[gold-US][written by Josh Werner, Matisyahu Miller][produced by Michael Caplan, Angelo Montrone, Jacob Harris]
YouthMatisyahu03.2006-121[2]Epic 82876 88728 2[written by Josh Werner, Matisyahu Miller][produced by Bill Laswell]
One DayMatisyahu03.2010-85[6]Epic [gold-US][written by Bruno Mars,Ari Levine,Matthew Miller,Philip Lawrence][produced by The Smeezingtons]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Live at Stubb'sMatisyahu11.2005-30[26] Or 96464[gold-US][produced by Michael Caplan, Jacob Harris, and Angelo Montrone]
YouthMatisyahu03.200646[1]4[19]Epic 82876809952 [UK][gold-US][produced by Bill Laswell, Ill Factor, and Jimmy Douglass]
LightMatisyahu09.2009-19[6]Epic 88697571272[produced by David Kahne,Eric Krasno,Adam Deitch,Prince Ben,Stephen McGregor (Son of Freddie),Fish and Norwood from Fishbone,Sly & Robbie]
Live at Stubb's, Vol. 2Matisyahu02.2011-89[1] Fallen Sparks FS 01LP[produced by Dub Trio Stu Brooks, Dave Holmes & Joe Tomino]
Spark SeekerMatisyahu08.2012-19[3] Fallen Sparks 42315[produced by Kool Kojak]
AkedaMatisyahu06.2014-36[1] Akeda 6626309429[produced by Stu Brooks]