środa, 6 września 2023

Solo

Solo to amerykańska grupa muzyczna R&B z Nowego Jorku w stanie Nowy Jork. Oryginalnymi członkami byli Robert Anderson, Darnell Chavis, Eunique Mack i Dan Stokes. Grupa nagrała swój tytułowy debiutancki album w Minneapolis i wydała go w 1995 roku. 

Wydany przez Perspective Records album zawierał produkcję głównie Jimmy'ego Jama i Terry'ego Lewisa. Album wyprodukował cztery single: „Heaven”, „Where Do U Want Me to Put It”, „He's Not Enough” i „Blowin' My Mind”. Ostatecznie uzyskał status złotej płyty. 

 Solo wydali swój drugi album, 4 Bruthas & a Bass, w 1998 roku. Album wyprodukował tylko jeden singiel „Touch Me”, który zajął 59 miejsce na liście Billboard Hot 100. Wersja 3.0 Rebooted Deluxe została wydana w 2015 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
HeavenSolo08.1995-42[20]Perspective 7498[written by Robert Anderson ,Darnell Chavis ,Eunique Mack, Daniel Stokes ,James Harris III, Terry Lewis, Jimmy Wright][produced by James Harris III, Terry Lewis][7[28].R&B Chart]
Where Do U Want Me to Put ItSolo01.1996-50[18]Perspective 7512[written by James Harris III, Terry Lewis, McKinley Horton][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][8[23].R&B Chart]
He's Not Good EnoughSolo05.1996--Perspective 7526[written by Daniele Stokes, Darnell Chavis, James Harris III, Terry Lewis, McKinley Horton, Robert Anderson][produced by Jimmy Jam, Terry Lewis][50[15].R&B Chart]
Touch MeSolo09.1998-59[12]Perspective 7600[written by Daniele Stokes, Darnell Chavis, Eunique Mack, Robert Anderson,Raphael Saadiq][produced by Raphael Saadiq][26[16].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SoloSolo09.1995-52[40]Perspective 549 017[gold-US][produced by James Harris III, Terry Lewis, Henley "Jr." Regisford, Alex Richbourg, McKinley Horton & Khiry Abdulsamad, Joseph Powell, The Characters]
4 Bruthas & a BassSolo10.1998-123[2]Perspective 549 040[produced by Henley "Jr." Regisford Solo, Raphael Saadiq, Travon Potts, Gerald Levert & Edwin "Tony" Nicholas, Darren "Nitro" Clowers, Celebrity Status (Chak Daddy, Baby Boy & E), McKinley Horton]

Nico & Vinz

 Nico & Vinz to norweski duet składający się z Kahouly Nicolay „Nico” Sereba z Holmlia w Oslo i Vincenta „Vinzy V” Dery z Lambertseter w Oslo. Powstały w 2010 roku jako Envy, ale pod koniec 2012 roku zmienili nazwę na Nico & Vinz. Są powszechnie kojarzeni z ich największym hitem „ Am I Wrong ”, który zajął 2. miejsce w Norwegii, Danii i Szwecji oraz 1. w Wielkiej Brytanii. 

 Formacja i debiutancka składanka Nicolay Sereba pochodzenia norwesko-Wybrzeża Kości Słoniowej i Vincent Dery pochodzenia Ghany stworzyli swoją muzykę jako połączenie tak różnorodnych gatunków, jak pop, reggae i soul, będąc narażeni na różne muzyczne wpływy swoich rodziców, z którymi odbywali powtarzające się podróże na zachodnie wybrzeże Afryki.Duet powstał jako Envy swoim głównym debiutem na festiwalu Emergenza w 2011 roku. Zdobyli pierwsze miejsce na światowym „Emergenza Final” Taubertal Open Air Festival dla nowych, wschodzących artystów. Po tym sukcesie duet wydał mixtape Dreamworks: Why Not Me pod nazwą Envy. Materiały udostępniono także w Internecie za pośrednictwem WiMP. Sereba mówi po angielsku, norwesku i francusku. Dery mówi po angielsku, norwesku i dagaare. 

 W czerwcu 2011 roku duet wydał swój debiutancki singiel „One Song” pod nazwą Envy. Piosenka zadebiutowała na 19. miejscu na norweskiej liście przebojów singli. Envy wydał swój debiutancki album studyjny The Magic Soup and the Bittersweet Faces 27 kwietnia 2012 roku, osiągając 37. miejsce na norweskiej liście albumów. „One Song” został wydany jako główny singiel z albumu, który zajął 19. miejsce na norweskiej liście przebojów singli. Następnie ukazał się „Go Loud” wydany jako kolejny drugi i ostatni singiel z albumu. 

  W kwietniu 2013 roku wydali „Am I Wrong” po tym, jak duet zmienił nazwę z Envy na Nico & Vinz, w koordynacji z podpisaniem kontraktu z Warner Bros. Records w Stanach Zjednoczonych, aby uniknąć pomylenia z innymi artystami o podobnym nazwisku.  Wraz z międzynarodowym sukcesem singla duet zmienił napisy końcowe singla na nową przyjętą nazwę. Piosenka zadebiutowała na 2. miejscu na norweskiej liście przebojów singli, a także na 2. miejscu na duńskiej liście przebojów singli i na 2. miejscu na szwedzkiej liście przebojów singli. Osiągnął także numer jeden na liście Top 40 głównego nurtu. Następnie wydano kolejne wydawnictwo „In Your Arms”, które również pojawiło się na listach przebojów w Norwegii, Danii i Szwecji. Teledysk do „Am I Wrong” wyreżyserował i zmontował kompozytor afrykańskiej muzyki folkowej Kavar Singh. Teledysk do „Am I Wrong” został nakręcony w Botswanie i przy Wodospadach Wiktorii pomiędzy Zambią a Zimbabwe. Został on opracowany w ramach celowej próby przedstawienia pozytywnej strony Afryki, podczas gdy obraz kontynentu zbyt często jest pogrążony w negatywnych doniesieniach prasowych. Teledysk został wydany w serwisie YouTube 20 czerwca 2013 r.

  Na początku 2014 roku Nico & Vinz otrzymali nagrodę European Border Breakers Award (EBBA) na festiwalu Eurosonic, wystąpili na rozdaniu nagród Spellemann Awards, odbyli trasę po Skandynawii i wypuścili na całym świecie „Am I Wrong”. Kiedy „Am I Wrong” zadebiutowało w amerykańskim radiu w kwietniu 2014 r., było to najczęściej dodawane nagranie w głównym nurcie radiowym i osiągnęło 4. miejsce na liście Billboard Hot 100. Zagrali „Am I Wrong” na festiwalu muzycznym iHeartRadio w Las Vegas, a także w programie telewizyjnym Dancing with the Stars w Los Angeles. Ich album Black Star Elephant został wydany we wrześniu 2014 r., a singiel „When the Day Comes” w październiku 2014 r.

 Nico i Vinz pojawili się w utworze z albumu Davida Guetty Listen z 2014 roku, zatytułowanego „Lift Me Up”, wraz z południowoafrykańską grupą Ladysmith Black Mambazo. Ich piosenka „Find a Way” z udziałem Emmanuela Jala pojawia się w filmie The Good Lie . „When the Day Comes” pojawia się w grze EA Sports FIFA 15. 

 W październiku 2015 roku duet wydał EPkę Cornerstone. „That's How You Know” z udziałem Kid Inka i Bebe Rexha został wydany jako pierwszy singiel z EP i zajął 2. miejsce w Norwegii i Australii. Wystąpili także w piosence Alesso „I Wanna Know”. Następnie Nico i Vinz wydali w styczniu 2016 r. „Hold It Together”, który pochodzi z ich trzeciego albumu studyjnego, którego premiera ma nastąpić później w 2016 r. Drugim singlem z Cornerstone był „Praying to a God”. W listopadzie 2017 Nico & Vinz wydali nową EP-kę Elephant In The Room zawierającą nowe single „Intrigued” i „Listen”. Pracują nad nową płytą, jak powiedzieli w 2019 roku w podcaście LipRoll.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Am I WrongNico & Vinz07.20141[2][40]4Warner Bros USWB 11304681[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by William Wiik Larsen,Nico Sereba,Vincent Dery,Abdoulie Jallow][produced by William Wiik Larsen]
In Your ArmsNico & Vinz12.201490[1]72Warner Bros USWB 11402584[written by William Wiik Larsen,Nico Sereba,Vincent Dery][produced by William Wiik Larsen]
That's How You KnowNico & Vinz featuring Kid Ink and Bebe Rexha07.2015-120Warner Bros[written by Julia Michaels,Vincent Dery,Kid Ink,Nicolay Sereba][produced by Warren "Oak" Felder]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Black Star ElephantNico & Vinz09.2014-45Warner Bros. 9362-49327-8[produced by Vincent Dery, Thomas Eriksen ,Amanuel Kidane , William "Will IDAP" Wiik Larsen, Magnus "Magnify" Martinsen, Stargate, Kouame Sereba, Kahouly Nicolay, Sereba , Raymond Sereba Petter "Walther" Walthinsen]

piątek, 18 sierpnia 2023

Somethin' for the People

Somethin' for the People to współczesna grupa R&B z Oakland w Kalifornii, która pod koniec lat 90-tych. zdobyła kilka hitów w Stanach Zjednoczonych.

 Grupa została założona w 1990 roku przez Curtisa „Sauce” Wilsona i Jeffa „Fuzzy” Younga, obaj z Oakland w Kalifornii, wraz z pochodzącym z Los Angeles Rochadem „Cat Daddy” Holidayem. Grupa nagrywała dema i sprzedawała je w Los Angeles, a także podpisała kontrakt z Capitol Records, która wydała swój debiut w 1993 roku. Utwór „Take it Easy”, który został po raz pierwszy napisany dla SWV, został nagrany przez piosenkarkę R&B Joyce Wrice 20 lat później. 

Jako autorzy piosenek napisali melodie dla Samuelle, En Vogue, Brandy i UNV.Przechodząc do Warner Bros. Records, ponownie wydali swój debiutancki album w 1996 roku. Ich drugi album, This Time It's Personal , zaowocował wielkim hitem w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, sprzedającym się platyną „My Love Is the Shhh!” który osiągnął 4. miejsce w Stanach Zjednoczonych i 7. w Kanadzie, a grupa kontynuowała pracę jako autorzy piosenek w następstwie sukcesu utworu, pisząc utwory dla Willa Smitha i Adiny Howard. Trzeci LP, Issues, ukazał się w lipcu 2000 roku. Członek zespołu Jeff „Fuzzy” Young zmarł 4 marca 2011 roku na zawał serca.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
You Want This Party StartedSomethin' for the People11.1995-105[9]Warner 17 753[produced by Mark Lomax,Somethin' For The People][29[20].R&B Chart]
With YouSomethin' for the People08.1996-98[2]Warner 17 681[written by Eric "Kenya" Baker, Wm. Jeffrey Young, Rochad Holiday, Curtis "Sauce" Wilson[produced by Eric Baker, Somethin' For The People][34[20].R&B Chart]
Can You Feel MeSomethin' for the People12.1996--Warner 17 505[written by J. Young, R. Holiday, C. Wilson III][produced by Somethin' For The People][91[5].R&B Chart]
My Love Is the Shhh!Somethin' for the People featuring Trina & Tamara08.199764[1]4[26]Warner 17 327[gold-US][written by Curtis "Sauce" Wilson, Roshad Holiday, Jeff "Fuzzy" Young, Tamara Powell ,James Baker, Melvin Young][produced by Somethin' For The People][2[30].R&B Chart]
All I DoSomethin' for the People02.1998-47[11]Warner 17 282[written by J. Young, R. Holiday, Arvel McClinton][produced by Arvel McClinton,Somethin' For The People][15[20].R&B Chart]
Bitch With No ManSomethin' for the People06.2000--Warner 16 877[produced by Somethin' For The People][39[11].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
This Time It's PersonalSomethin' for the People10.1997-154[15]Warner 46 753[produced by Somethin' for the People, Alison Ball-Gabriel, Byron Phillips, Michael Traylor]
IssuesSomethin' for the People08.2000-124[1]Warner 47 354[produced by Somethin' for the People]

czwartek, 10 sierpnia 2023

Big & Rich

Big & Rich to amerykański duet muzyki country, w skład którego wchodzą Big Kenny i John Rich. Oprócz własnej kariery są również aktywni jako autorzy tekstów i producenci dla innych muzyków.
 

Po odejściu z zespołu Lonestar w 1998 roku John Rich nawiązał współpracę z autorem piosenek Big Kennym Alphinem. Założyli koncertowy zespół MuzikMafia, ale pracowali głównie jako autorzy tekstów i producenci. Ich współpraca z Martiną McBride doprowadziła ich do podpisania kontraktu płytowego z Warner Music w 2003 roku i wydania singla Wild West Show jako Big & Rich w następnym roku. 

Nie tylko weszli na listy przebojów krajów, ale także od razu na oficjalne listy przebojów singli. Ich innowacyjna mieszanka rockowej muzyki country z klasycznymi rapowymi przerywnikami sprawiła, że ​​kolejny debiutancki album Horse of a Different Color odniósł wielki sukces. Osiągnął # 1 na listach przebojów country i pozostał na liście przez dwa lata. Pozostał na oficjalnej liście Billboard 200 prawie tak długo, ostatecznie osiągając podwójną platynę. Kolejne dwa albumy Comin' to Your City oraz Between Raising Hell and Amazing Grace nie mogły powtórzyć wyniku, ale i tak odniosły duży sukces.  

Osiągnęli czołowe pozycje w kraju i 10 pierwszych miejsc na oficjalnych listach przebojów oraz wysokie wyniki sprzedaży. Ich największym przebojem był Lost in This Moment, który osiągnął pierwsze miejsce na   liście przebojów country w 2007 roku i znalazł się w pierwszej czterdziestce oficjalnej listy przebojów. 

 Pod koniec 2000 roku obaj zrobili sobie przerwę od zespołu i poświęcili się wydawnictwom solowym. Dopiero w 2011 roku ponownie dokonali wspólnych nagrań, a udaną karierę kontynuowali wydając czwarty album studyjny, Hillbilly Jedi. Chociaż nie dotarli do rankingów poprzedniej dekady, z tym i dwoma kolejnymi albumami Gravity (2014) i Did It for the Party (2017) nadal byli w pierwszej dziesiątce country i pierwszej pięćdziesiątce listy albumów.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wild West ShowBig & Rich12.2003-85[9]Warner 16 515[written by Big Kenny,John Rich,Blair Daly][produced by Big Kenny,Rich,Paul Worley][21[20].Country Chart]
Save a Horse (Ride a Cowboy)Big & Rich07.2004-56[9]Warner Bros 9362 42748 2 [UK][2x-platinum-US][written by Big Kenny,John Rich][produced by Paul Worley, Big Kenny, John Rich][11[21].Country Chart]
Holy WaterBig & Rich01.2005-75[7]Warner[written by Big Kenny,John Rich,Vicky McGehee,Jeff Cohen][produced by Paul Worley, Big Kenny, John Rich][15[20].Country Chart]
Big TimeBig & Rich04.2005-103[7]Warner[written by Big Kenny,John Rich,Angie Aparo][produced by Big Kenny,John Rich,Paul Worley][20[20].Country Chart]
I Play Chicken With The TrainBig & Rich05.2005-118[1]Warner[48[4].Country Chart]
Our AmericaGretchen Wilson, Big & Rich And Cowboy Troy07.2005--Big & Rich[produced by Paul Worley][44[2].Country Chart]
Comin' to Your CityBig & Rich12.2005-72[6]Warner[written by Big Kenny,John Rich][produced by Big Kenny,John Rich,Paul Worley][21[20].Country Chart]
Never Mind MeBig & Rich02.2006--Warner[written by Big Kenny, John Rich, Rodney Clawson][produced by Big Kenny, John Rich, Paul Worley][34[17].Country Chart]
That's How They Do It In DixieHank Williams Jr. With Gretchen Wilson, Big & Rich & Van Zant 03.2006--Warner[35[20].Country Chart]
8th of NovemberBig & Rich07.2006-94[1]Warner[written by Big Kenny,John Rich][produced by Paul Worley, Big Kenny, John Rich][18[20].Country Chart]
Lost in This MomentBig & Rich04.2007-36[20]Warner[platinum-US][written by Keith Anderson,Rodney Clawson,John Rich][produced by Big Kenny,John Rich,Paul Worley][1[2][26].Country Chart]
You Shook Me All Night LongBig & Rich06.2007--Warner[produced by Big Kenny,John Rich][59[1].Country Chart]
Between Raising Hell and Amazing GraceBig & Rich08.2007--Warner [produced by Big Kenny,John Rich][37[14].Country Chart]
LoudBig & Rich12.2007--Warner[produced by Big Kenny,John Rich][42[11].Country Chart]
Fake I.D.Big & Rich with Gretchen Wilson06.2011--Warner[written by John Shanks,John Rich][produced by John Shanks,John Rich][47[11].Country Chart]
That's Why I PrayBig & Rich07.2012-82[10]Warner[written by Danelle Leverett,Blair Daly,Sarah Buxton][produced by Dann Huff][16[18].Country Chart]
Look at YouBig & Rich09.2014-73[14]Warner[gold-US][written by Shannon Lawson,John Rich][produced by Big Kenny,John Rich][13[37].Country Chart]
Run Away with YouBig & Rich10.2015-102[12]Warner[written by Michael Ray,John Rich][produced by Big Kenny,John Rich][17[20].Country Chart]
Lovin' LatelyBig & Rich featuring Tim McGraw10.2016-106[6]Big & Rich [written by Big Kenny, John Rich, Tim McGraw][produced by Big Kenny,John Rich][19[32].Country Chart]
CaliforniaBig & Rich04.2017--Warner[written by John Rich,Rodney Clawson,Vicky McGehee][produced by Big Kenny,John Rich][32[22].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Horse of a Different ColorBig & Rich05.2004-6[99]Warner 48 520[3x-platinum-US][produced by Big Kenny,John Rich,Paul Worley]
Big & Rich's Super Galactic Fan PakBig & Rich11.2004-90[8]Warner 48 904[platinum-US][produced by John Rich,Paul Worley]
Comin' to Your CityBig & Rich12.2005-7[39]Warner 49 470[platinum-US][produced by Big Kenny, John Rich, Paul Worley]
Between Raising Hell and Amazing GraceBig & Rich06.2007-6[28]Warner 43255[gold-US][produced by Big Kenny,John Rich,Paul Worley]
Greatest HitsBig & Rich10.2009-148[2]Warner 519 706[produced by Big Kenny,John Rich,Paul Worley]
Hillbilly JediBig & Rich10.2012-25[5]Warner 531736[produced by Dann Huff]
GravityBig & Rich10.2014-51[2]Big & Rich B$R 001[produced by Big Kenny,John Rich]
Did It for the PartyBig & Rich10.2017-9[1] Big & Rich BSR 002[produced by Big Kenny,John Rich]

poniedziałek, 7 sierpnia 2023

Swon Brothers

The Swon Brothers to amerykański duet muzyki country z Muskogee w stanie Oklahoma, w skład którego wchodzą Zach Swon (ur. 21 lutego 1985r) i Colton Swon (ur. 17 sierpnia 1988r). W 2013 roku zajęli trzecie miejsce w czwartym sezonie programu NBC The Voice. Byli pierwszym duetem, który przeszedł z 12 najlepszych koncertów na żywo do finału sezonu. 1 listopada 2013 roku Swon Brothers podpisali kontrakt płytowy z firmą Arista, która jest częścią grupy Sony. W następnym miesiącu wydali swój pierwszy oficjalny singiel „Later On”. 14 października 2014 roku The Swon Brothers wydali swój debiutancki album , zanim w następnym roku rozstali się z Aristą. 

  Bracia Swon, Zach i Colton, urodzili się w Muskogee w stanie Oklahoma jako synowie Kelly i Tammy'ego Swona. Colton Swon urodził się 17 sierpnia 1988 r., a Zach 21 lutego 1985 r. Colton uczęszczał do szkoły podstawowej w Hilldale, Muskogee, a później uczęszczał do szkoły ze swoim bratem Zachem w Oktaha, skąd wyjechał po ósmej klasie, aby przejść do Hilldale High School. Zach Swon studiował na Northeastern State University i pracował w Oklahoma Music Hall of Fame w Muskogee. Bracia zaczęli występować, gdy byli dziećmi, koncertując z południową grupą gospel swoich rodziców Exodus oraz występując na różnych lokalnych wydarzeniach i scenach. Zanim Zach Swon miał 9 lub 10 lat, grał na perkusji w zespole swoich rodziców.  

W 1995 roku rodzice Swon Brothers utworzyli w Wagoner rodzinny program rozrywkowy o nazwie Westwood Music Show, w którym bracia wykonywali piosenki od Elvisa po Franka Sinatrę, a także zaczynali występować w gatunku muzyki country. W 2000 roku, gdy mieli 12 i 15 lat, bracia zaczęli nazywać siebie The Swon Brothers i pojawiali się w różnych miejscach. W 2007 roku Colton Swon wziął udział w przesłuchaniu do siódmego sezonu American Idol (wyemitowany w 2008) i dotarł do Top 48. Zarówno Zach, jak i Colton pojawili się również jako uczestnicy w 2007 roku w lokalnym programie telewizyjnym Gimme the Mike. The Swon Brothers wydali kilka niezależnych albumów z piosenkami, w tym „Oklahoma Lovin'” i „This Close to Gone”. Ich pierwszy profesjonalnie nagrany album Another Day, który opisali jako nowoczesne country, ukazał się 16 stycznia 2009 roku. Podali The Eagles jako swój muzyczny wpływ.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Later OnSwon Brothers12.2013-86Arista[written by Ryan Hurd,Joey Hyde,Justin Wilson][produced by Mark Bright][21.Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Swon BrothersSwon Brothers10.2014-28 Arista Nashville[produced by Mark Bright,The Swon Brothers]

Robin Beck

Robin Beck to amerykańska wokalistka rockowa. Znalazła się na szczycie listy singli w Wielkiej Brytanii w 1988 r. oraz w Austrii, Niemczech, Norwegii, Holandii i Szwajcarii w 1989 r. Swoim singlem „First Time”, która zwróciła uwagę opinii publicznej dzięki użyciu w reklamie Coca- Coli . Inne znane jej piosenki to „Save Up All Your Tears”, „In My Heart to Stay”, „Tears in the Rain” i „Close to You”. Ponadto „First Time” był wielokrotnie nagrywany lub samplowany, ostatni został nagrany przez Sunblock w 2006 roku, osiągając dziewiąte miejsce na brytyjskiej liście singli. Beck wykonała go również z niemiecką gwiazdą muzyki pop Helene Fischer. 

 Przed tym osiągnięciem spędziła trochę czasu jako wokalistka wspierająca wysiłki Melissy Manchester, Chaki Khan i Leo Sayera. Śpiewała także w jinglach radiowych dla Jam Creative Productions, w szczególności w „the ultimate” dla BBC Radio One w Wielkiej Brytanii. Jej pierwszy album został wydany w 1979 roku i zawierał Irene Cara i Luthera Vandrossa w chórkach. Wśród utworów znalazł się powolny, uduchowiony cover „Hello It's Me”, pierwotnie nagrany przez Nazza, a później przez jego autora tekstów, Todda Rundgrena. Na liście przebojów Billboard Dance Club Songs utwór „Sweet Talk” z albumu, zatytułowany „Sweet Talk”, osiągnął 31 miejsce, co czyni go jej jedynym singlem, który znalazł się na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, dzięki czemu była tam wykonawcą jednego przeboju.  

Jednak piosenki z jej debiutanckiego albumu nie odniosły komercyjnego sukcesu w Wielkiej Brytanii, chociaż później dały początek „Save Up All Your Tears”, które trafiło do pierwszej dziesiątki w Niemczech. Następnie Beck wniosła chórki do utworu Cher „If I Could Turn Back Time” i innej wersji piosenki Cher „Save Up all Your Tears”, z których oba odniosły sukces radiowy na całym świecie. Jej główny hit zbiegł się z wyjątkowym zbiegiem list przebojów; po trzydziestu pięciu latach oczekiwania na pierwszy przypadek trzech kolejnych wokalistek na szczycie brytyjskiej listy przebojów, drugie takie wydarzenie ukończyła w niecały rok. Pierwsza sekwencja to Belinda Carlisle, Tiffany i Kylie Minogue w 1988 roku; drugi trójkąt składał się z Whitney Houston, Enyi i Beck.  

W Wielkiej Brytanii zakwalifikowała się jako artystka jednego przeboju, ponieważ „First Time” to jej jedyny singiel, który znalazł się na ich liście przebojów. Inaczej jest w Niemczech, gdzie „Save Up All Your Tears” osiągnął 10. miejsce, a ona miała co najmniej trzy inne single na listach przebojów. Niemiecki sukces „First Time” przyniósł Beck  w 1990 r. Złotą nagrodę RSH , przyznawaną corocznie przez niemiecką stację radiową od 1988 r na podstawie dużego sukcesu w emisjach regionalnych. Jej album Trouble or Nothin' został wyprodukowany przez Desmonda Childa i zawierał piosenki Childa, Diane Warren, Holly Knight, Toma Kelly'ego i Billy'ego Steinberga. Pomimo ich sukcesów w Stanach Zjednoczonych, materiał Beck  nie odniósł sukcesu. 

 Piosenka „Hide Your Heart” znalazła się na listach przebojów zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak iw Wielkiej Brytanii jako singiel KISS w tym samym roku, w którym ukazała się wersja Beck. Został również nagrany w tym samym roku przez Ace'a Frehleya i Molly Hatchet i był utworem tytułowym albumu Bonnie Tyler z poprzedniego roku. Dwa inne utwory z albumu Beck  zostały wydane jako single przez Tyler - „If You Were a Woman (And I Was a Man)” (1986) i „Save Up All Your Tears” (1988) . Pomimo nagrań przebojów autorów piosenek, żadna z tych piosenek nie była wielkimi hitami w Stanach Zjednoczonych w żadnej z ich wersji. Częściowo z tego powodu Mercury usunął później Beck  ze swojego aktywnego składu. „A Crazy World Like This”, którego współautorem jest Neil Giraldo, był wersją albumu dla Pat  Benatar . Beck zaczęła nagrywać dalsze prace solowe ze znanymi autorami, które zostały najlepiej przyjęte w Niemczech, i nadal występowała gościnnie na albumach innych artystów, w tym w duecie ze Stanem Bushem. Po przerwie, z wyjątkiem nagrywania piosenek spoza albumu, wróciła w 2003 roku ze swoim pierwszym albumem od dziewięciu lat i od tego czasu co kilka lat wydaje nowy album.  

 W 2006 roku szwedzki zespół taneczny Sunblock samplował „First Time” do swojego tanecznego utworu „First Time”. Można było zobaczyć Beck  wykonującej tę piosenkę, która została wydana 21 maja i osiągnęła dziewiąte miejsce na brytyjskiej liście singli. W 2007 roku ukazał się album Livin' on a Dream , do którego była współautorką większości utworów. Jej album Trouble or Nothing - 20th Anniversary Edition ukazał się w lutym 2009 roku i zawierał nowe nagrania utworów z oryginalnego albumu, a także cztery nowe utwory napisane wspólnie z Tommy'm Denanderem, który również zajmował się gitarami na całym albumie, a także współprodukując nowe utwory. Również w 2009 roku jako gość specjalny nagrała trzy utwory na debiutanckim albumie Impulsii, Expressions: „Fly Away”, „Alone” i „Seas to Cross”. W 2010 roku pojawiła się na utworze jako główna wokalistka debiutanckiego albumu włoskiego projektu Shining Line.  

W 2011 roku wydała swój ósmy album The Great Escape, a także nagrała vocals dla brytyjskiego zespołu NWOBHM Saracen na ich albumie Marilyn, przedstawiającym życie Marilyn Monroe. Został wydany we wrześniu 2011 roku. W 2012 roku wystąpiła na Firefest i była częścią Rock Meets Classic-Tour. W 2013 roku wydała swój dziewiąty album Underneath 12 sierpnia w Wielkiej Brytanii i 15 sierpnia w Europie.   6 marca 2014 r. Beck rozpoczęła trasę koncertową „Perfect Storm Tour”, której współorganizatorami byli House of Lords i Estrella. 21 maja 2015 r. Beck rozpoczęła trasę koncertową „All That Glitters Tour”, która odbyła się w Finlandii, Szwecji i Norwegii. Beck pojawiła się w Rock Icons 7 sierpnia 2015 r. w Alicante w Hiszpanii. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Sweet Talk/SuddenlyRobin Beck09.1979--Mercury 76010 [US][written by R. Beck, T, Jones, W. MorrisonR. Beck, T, Jones, W. Morrison][produced by Kenny Lehman][31[14].Hot Disco/Dance ;Mercury 111 12"]]
First TimeRobin Beck10.19881[3][14]-Mercury MER 270[silver-UK][written by Gavin Spencer, Tom Anthony, Terry Boyle][produced by Gavin Spencer, Tom Anthony]
Save Up All Your Tears/ Jealous HeartsRobin Beck03.198984[2]-Mercury MER 278[written by Desmond Child, Diane Warren][produced by Desmond Child]
First TimeSunblock feat. Robin Beck05.20069[13]-Manifesto 9877806[written by Gavin Spencer, Tom Anthony, Terry Boyle]

czwartek, 3 sierpnia 2023

Ron Van Den Beuken

Bez wątpienia Ron Van Den Beuken jest jedną z najważniejszych postaci muzyki trance ostatnich lat. Tyczy się to zarówno świata, Holandii, jak i samej Polski. Bardziej producent niż DJ od lat wydaje utwory pod różnymi markami, które tygodniami utrzymują się na listach przebojów. Co prawda pod swoim nazwiskiem wydał niewiele utworów, ale jego Timeless, Endless, Goodbye, czy właśnie debiutujący na playlistach klubowych Sunset z pewnością wszystkim są dobrze znane. Jeśli tytułem wstępu nadmienić, że to właśnie on stoi za takimi wykonawcami jak The Mystery, Clokx, czy Floyd to z całą pewnością będzie kojarzony przez większość polskich klubowiczów.

 

Urodził się 10 kwietnia 1970 roku i już w wieku siedmiu lat próbował swoich sił w produkcji muzyki klubowej. Nie poddawał się nie osiągnąwszy żadnych sukcesów i podczas swoich studiów zarówno w maastrichtowskim konserwatorium, jak i na Uniwersytecie na wydziale prawa, cały czas pracował nad swoimi produkcjami. Pierwszy przełom w kariera Rona nastąpił po studiuach w 1996 roku kiedy to jego utwór Feel It trafił niespodziewanie na pierwsze miejsca holenderskich list przebojów i utrzymywał swoją pozycję przez kilka tygodni z rzędu. Nie spoczął na laurach - jego kolejny dance’owy przebój Keep It Up nie zrobił co prawda tak wielkiej kariery jak poprzedni singiel, ale także zyskał sobie sympatię wielu klubowiczów. Dopiero wtedy RvdB zdecydował się spróbować swoich sił w gatunku trance, a jego pierwszy projekt wydał pod pseudonimem Shane, utwór zaś nazwał Cest Muzique. Remixy i kolejne produkcje Rona pozwoliły mu pracować nad swoim warsztatem i jakością muzyczną swoich utworów.
 

Praca ta zaowocowała w 2001 roku, kiedy wyprodukował pierwszy singiel pod marką The Mystery, który błyskawicznie zwrócił na siebie uwagę całego świata producentów i dj muzyki trance. Dave Pearce z BBC Radio 1 promował przebój w swoich audycjach, a Johan Gielen przez wiele tygodni grał go na swoich występach. Utworem zainteresowała się tez dobrze znana i poważana w branży (szczególnie w kwestii brytyjskiego trance’u) grupa Above & Beyond, które zdecydowała się zremixować The Mystery. To właśnie ta wersja przez długie tygodnie nie schodziła z playlisty ich autorskiej audycji Trance Around The World wchodzącej w ramy Ministry of Sound Radio. To właśnie dzięki nim, oraz Dave’owi Pearce’owi była to pierwsza produkcja Rona, która bardzo długo utrzymała się na liście Top 75 Sales Chart w Wielkiej Brytanii. Winyl The Mystery został wydany w wielu krajach z Hiszpania, Południową Afryką, Australią, Kanadą, Izraelem, Japonia i Holandią na czele.
 

Rok póżniej (2002) Ron wyprodukował drugi singiel The Mystery - Devotion. Mając już wyrobioną pozycję i renomę w świecie muzyki trance tym razem jego produkcja zwróciła swoją uwagę największych gwiazd branży. Devotion grany był przez wiele tygodni przez takich wykonawców jak Paul Van Dyk, Armin Van Buuren, Johan Gielen, Blank & Jones, czy Judge Jules. The Mystery ponownie trafiła na Top 75 Sales Chart w Wielkiej Brytanii i zadebiutowała jednocześnie w Top-100 Sales Chart w Holandii. Sukces zachęcił Rona do wzmożonej pracy.
 

Efekty można było widzieć na przełomie marca i lipca 2003 roku, kiedy to wydał trzy nowe produkcje pod różnymi pseudonimami. Pierwszą był 4Ever pod marką Floyd, który błyskawicznie podbił serca zarówno klubowiczów, jak i grających ten numer DJ. Ron nie pozwolił długo triumfować Floydowi w klubach - miesiąc po jego premierze wydał Clocks pod nazwą Clokx, a w lipcu pojawił się podobny do 4Ever The Mystery - Feel 4 You. I kiedy wydawało się, że większej dominacji klubowych parkietów nie można już osiągnąć Ron wydał w sierpniu 2003 roku pod swoim własnym nazwiskiem Timeless

Bezapelacyjnie największy z przebojów, które jak dotąd wyprodukował -utwór zdobył pierwsze miejsce na prestiżowej liście przebojów Radio 538 audycji Dance Smash, podobnie jak w wielu innych stacjach jak chociażby Radio3. Co ciekawe do tego momentu Ron Van Den Beuken nie był kojarzony w Polsce - jego nazwisko nie było jeszcze znane. To właśnie dzięki DJ Tiddeyowi i Dj Krisowi, którzy promowali jego produkcje w polskich klubach Timeless i pozostałe produkcje Rona zaczęły być rozpoznawalne i kojarzone z jego nazwiskiem. Jednak ten rok nie zakończył się dla Rona na Timeless. Drugi singiel Clokx remixował znany utwór Coldplay i błyskawicznie zyskał sobie sympatię klubowiczów. Zdecydowanie rok 2003 w branży muzyki trance można nazwać rokiem van den Beukena.
 

Ron już wcześniej współpracował z innymi wykonawcami i remixował dla nich utwory - In Silence dla Randy’iego Katany stał się chyba jego największym sukcesem na tym polu. Od tego momentu bardziej skupił się na produkcji niż na samym DJ. Wraz z Sanderem van Doornem (Sam Sharp) wyprodukował kilka jego przebojów, w tym kultowe Twister i Deep. Obydwie produkcje podbijały kluby i listy przebojów. Zaś kolejne produkcje Rona - w tym jego drugi, autorski singiel Endless odnosiły nie mniejsze sukcesy.
 

Rok 2005 przyniósł zmiany w tonacji produkcji Rona. Pierwszy raz zdecydował się zremixował wokalny przebój KaliendyI’ll Surrender w lutym, ale tak naprawdę największe zaskoczenie przeżyli wszyscy słuchając Goodbye z wokalem Oreal. Przebój zupełnie inny niż dotychczasowe produkcje Rona. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Timeless (Keep On Movin')Ron van den Beuken06.200465[2]-Manifesto 986 671-8-
Mystery
MysteryMystery10.200156[3]-Inferno TFERN 42[written by Mystery][produced by Mystery]
All I Ever Wanted (Devotion)Mystery08.200257[2]-Xtravaganza Recordings XTRAV 3312-
Shane
C'Est MusiqueShane12.1999186[1]-INCtraxx INCT 5LP[written by Ron van de Beuken][produced by Ron van de Beuken]

Roy Buchanan

Roy Buchanan, (ur. 23 IX 1939 w Ozark, Alabama, USA - zm. 14 VIII 1988 w Fairfax, Wirginia), gitarzysta, wokalista i kompozytor. Syn pastora, w młodości był pod silnym wpływem muzyki - gospel. Na gitarze zaczął grać mając 9 lat. Sześć lat później uciekł z domu do Kalifornii, gdzie znalazł miejsce w muzycznej rewii Johnny'ego Otisa.

 

Z gwiazdą muzyki rockabilly Dale'em Hawkinsem nagrał utwór Suzie Q, który stał się przebojem. Uczestniczył także w nagraniach piosenkarzy Freddiego Cannona i Boba Lumana, a w 1968 założył własną grupę Soundmasters. Brał udział w licznych sesjach nagraniowych, angażowany przez duet kompozytorsko-producencki Jerry Leiber i Mike Stoller.
 

Jego solowe nagrania nie odnosiły żadnych sukcesów. W 1971 artykuł w piśmie "Rolling Stone" oraz program telewizyjny Najlepszy nieznany gitarzysta świata zwrócił uwagę na tego muzyka. Rok później zadebiutował w wytwórni Polydor własnym albumem Roy Buchanan, prezentującym szerokie zainteresowania stylistyczne, perfekcyjną technikę gry i niezwykłą inwencję improwizatorską. Fanami artysty stali się gitarzyści rockowi Eric Clapton, Jeff Beck i Robbie Robertson z grupy The Band. Kilka następnych albumów nie wniosło nic nowego, dopiero Loading Zone z 1977 okazał się bestsellerem.
 

Później artysta ponownie poszedł w zapomnienie, dopiero wytwórnia Alligator pozwoliła raz jeszcze zabłysnąć Buchananowi instrumentalną fantazją. Byt mistrzem gry na gitarze Fender Telecaster, znacznie gorszym wokalistą. Nieśmiały artysta, nie był w stanie udźwignąć roli wirtuoza-gwiazdy. Popełnił samobójstwo w policyjnej celi, zatrzymany za jazdę pod wpływem alkoholu.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
After Hours / WhiskersRoy Buchanan03.1961--BOMARC 315[written by Erskine Hawkins]
Mule Train Stomp / Pretty PleaseRoy Buchanan10.1961--SWAN 4088[written by Hy Heath,Johnny Lange,Fred Glickman]
Haunted House / Haunted HouseRoy Buchanan.1972--POLYDOR 14149[written by Robert Geddins][produced by Peter K. Siegel]
Sweet Dreams / Sweet DreamsRoy Buchanan03.197340[3]-POLYDOR 14178[written by D. Gibson][produced by Peter K. Siegel][oryginalnie nagrana przez Farona Younga]
Rescue Me / I'm A RamRoy Buchanan02.1975--POLYDOR 14265[written by C. Smith, R. Miner][produced by Ed Freeman]
Keep What You Got / CarusoRoy Buchanan.1976--ATLANTIC 3342[written by Roy Buchanan, Joe Mardin ][produced by Arif Mardin]
Green Onions / The CircleRoy Buchanan07.1977--ATLANTIC 3414[written by Booker T. Jones, Steve Cropper, Lewis Steinberg, Al Jackson][produced by Stanley Clarke]
The Circle / The CircleRoy Buchanan10.1977--ATLANTIC 3433[written by Roy Buchanan, Ron Foster, Scott Musmanno][produced by Stanley Clarke]
Down By The River / SupernovaRoy Buchanan.1978--ATLANTIC 3489[written by Neil Young][produced by Raymond Silva]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Roy BuchananRoy Buchanan09.1972-107[12]Polydor 5033[produced by Peter K. Siegel]
Second AlbumRoy Buchanan03.1973-86[13]Polydor 5046[produced by Peter K. Siegel]
That's What I Am Here ForRoy Buchanan02.1974-152[10]Polydor 6020[produced by Jay Reich, Jr.]
In the BeginningRoy Buchanan12.1974-160[6]Polydor 6035[produced by Ed Freeman]
Street Called StraightRoy Buchanan05.1976-148[7]Atlantic 18 170[produced by Arif Mardin]
Loading ZoneRoy Buchanan06.1977-105[8]Atlantic 18 219[produced by Stanley Clarke]
You're Not AloneRoy Buchanan05.1978-119[7]Atlantic 19 170[produced by Raymond Silva]
My BabeRoy Buchanan01.1981-193[2]Waterhouse 12[produced by Roy Buchanan]
When a Guitar Plays the BluesRoy Buchanan08.1985-161[13]Alligator 4741[produced by Roy Buchanan, Dick Shurman, Bruce Iglauer]
Dancing on the EdgeRoy Buchanan06.1986-153[8]Alligator 4747[produced by Roy Buchanan, Dick Shurman, Bruce Iglauer]

Ruth Brown

Ur. 30.01.1928 w Portsmouth w stanie Wirginia (USA). Swoje pierwsze muzyczne kroki stawiała w dzieciństwie w chórze gospel prowadzonym przez jej ojca. W 1948, kiedy występowała w Waszyngtonie z formacją męża, Jimmy'ego, zwróciła uwagę Willisa Conovera, prezentera jazzowych audycji "Głosu Ameryki", który zarekomendował ją Ahmetowi Ertegunowi z nowo powstałej wytwórni Atlantic Records. Brown podpisała kontrakt; niestety, w drodze do Nowego Jorku, gdzie miała wystąpić w Appolo Theatre, została poważnie poturbowana w wypadku samochodowym i dziewięć miesięcy spędziła w szpitalu.

 

W 1950r wylansowała piosenkę "Teardrop From My Eye", która przyniosła Atlantic spore dochody. W latach późniejszych nagrała jeszcze kilka innych przebojowych utworów, jak np. "5-10-15 Hours" (1952) czy "Mama, He Treats Your Daughter Mean" (1953). Była pierwsza prawdziwą gwiazdą Atlantic i stała się jedną z największych osobistości rhythm and bluesa lat 50., tworząc pomost pomiędzy nim a wczesnym rock and rollem.
 

Płyty Brown wyróżniały się ciekawym brzmieniem wynikającym z połączenia jej bogatego, ekspresyjnego głosu oraz zmysłowych improwizacji saksofonowych (początkowo Budda Johnsona, potem Williego Jacksona). W latach 1949-55 jej piosenki utrzymywały się na listach przebojów przez 129 tygodni i pięć razy zajęły pierwsze miejsce. Przynależność do świata rhythm and bluesa nie ograniczała jej kontaktów z jazzem: na samym początku kariery należała na krótko do orkiestry Lucky'ego Millindera, potem nagrywała z Jerome'em Richardsonem i orkiestrą Thada Jonesa i Mela Lewisa. Z typową dla siebie soulową interpretacją śpiewała tak różne utwory, jak "Yes, Sir, That's My Baby", "Sonny Boy", "Black Coffee" oraz "I Can Dream, Can't I".
 

W 1989 otrzymała Tony Award za rolę w broadwayowskim przedstawieniu "Black And Blue", a w latach 90-tych jej występy w nowojorskich klubach Michel's Pub i Blue Note zyskiwały entuzjastyczne recenzje. W 1993 występowała na żywo w jednej z nowojorskich stacji radiowych, a w 1994 odbyła trasę koncertową po Europie, ku wielkiej radości stosunkowo niewielkiej, ale oddanej grupki entuzjastów jej talentu. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
So Long / It's RainingRuth Brown09.1949--Atlantic 879[written by Remus Harris/Irving Melsher/Russ Morgan][4[10].R&B; Chart]
Teardrops From My Eyes / Am I Making the Same Mistake Again?Ruth Brown09.1950-Atlantic 919[written by Rudy Toombs][1[11][25].R&B; Chart]
I'll Wait for You / Standing on the CornerRuth Brown03.1951--Atlantic 930[written by Rudy Toombs][3[4].R&B; Chart]
I Know / I Don't Want Anybody (If I Can't Have You) Ruth Brown07.1951--Atlantic 941[written by Harold Abramson/Ahmet Ertegun/Rudy Toombs][7[4].R&B; Chart]
5-10-15 Hours / Be Anything (But Be Mine)Ruth Brown03.1952--Atlantic 962[written by Rudy Toombs][1[7][16].R&B; Chart]
Daddy Daddy / Have a Good TimeRuth Brown with The James Quintet08.1952--Atlantic 973[written by Rudy Toombs][3[9].R&B; Chart]
(Mama) He Treats Your Daughter Mean / R.B. BluesRuth Brown03.1953-23[3]Atlantic 986[gold-US][written by Herb Lance, John Wallace, Charlie Singleton][1[5][16].R&B; Chart]
Wild Wild Young Men / Mend Your WaysRuth Brown05.1953--Atlantic 993[written by Ahmet Ertegun][A:3[10].R&B; Chart];B:7[2].R&B; Chart]
Oh What a Dream / Please Don't FreezeRuth Brown07.1954--Atlantic 1036[written by Chuck Willis][1[8][17].R&B; Chart]
Mambo Baby / Somebody Touched MeRuth Brown10.1954--Atlantic 1044[written by Rose Marie McCoy/Charlie Singleton][1[1][12].R&B; Chart]
Bye Bye Young Men / Ever Since My Baby's Been GoneRuth Brown with The James Quintet01.1955--Atlantic 1051[written by Dossie Terry][13[1].R&B; Chart]
I Can See Everybody's Baby / As Long as I'm MovingRuth Brown06.1955--Atlantic 1059[A:written by Leroy Kirkland/Mamie Thomas][B:written by Chuck Calhoun][A:[7[7].R&B; Chart;B:4[8].R&B Chart]
It's Love Baby (24 Hours of the Day) / What'd I SayRuth Brown09.1955--Atlantic 1072[written by Ted Jarrett][4[7].R&B; Chart]
Love Has Joined Us Together/ I Gotta Have YouRuth Brown And Clyde McPhatter12.1955--Atlantic 1077[written by Marguerite James/Dick Smith][8[3].R&B; Chart]
I Want to Do More / Old Man RiverRuth Brown12.1955--Atlantic 1082[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][3[7].R&B; Chart]
Sweet Baby Of Mine / I'm Getting RightRuth Brown05.1956--Atlantic 1091[written by Bobby Sharp][10[1].R&B; Chart]
Lucky Lips / My Heart Is Breaking Over YouRuth Brown02.1957-25[9]Atlantic 1125[written by Jerry Leiber, Mike Stoller][6[10].R&B; Chart]
This Little Girl's Gone Rockin' / Why MeRuth Brown09.1958-24[10]Atlantic 1197[written by Bobby Darin, Mann Curtis][7[4].R&B; Chart][side B:17[5].R&B; Chart]
Jack O'Diamonds / I Can't Hear a Word You SayRuth Brown06.1959-96[2]Atlantic 2026[written by Jerry Leiber, Mike Stoller][23[2].R&B; Chart]
I Don't Know/Papa DaddyRuth Brown10.1959-64[6]Atlantic 2035[written by Brook Benton, Bobby Stevenson][5[11].R&B; Chart]
Don't Deceive Me / I Burned Your LetterRuth Brown03.1960-62[8]Atlantic 2052[written by Dave Bartholomew, Fats Domino][10[5].R&B; Chart][#6 r&b; chart hit for Chuck Willis in 1953]
Shake a hand/Say it againRuth Brown06.1962-97[2]Phillips 40 028[written by Morris][#1 r&b; hit for Faye Adams in 1953]
(Mama) He Treats Your Daughter Mean / Hold my handRuth Brown09.1962-99[1]Phillips 40 056[written by Johnny Wallace, Herbert J. Lance]

Sara Bareilles

Sara Bareilles (ur. 7 grudnia 1979 roku w Eureka, Kalifornia) - amerykańska wokalistka, kompozytorka i pianistka.Zyskała rozgłos dzięki sukcesowi singla Love Song, który dotarł na pierwsze miejsce zestawienia Billboard Pop Charts.Sara Bareilles urodziła się i dorastała w Eureka, w stanie Kalifornia. Uczęszczała do szkolnego chóru, oraz teatru, gdzie wystawiała swoje musicale. Szkołę ukończyła w 1998 roku uhonorowana w księdze pamiątkowej Najbardziej Utalentowaną Studentką.

 

Naukę kontynuowała w University of California. Tam została członkiem studenckiego zespołu a cappella. PóĽniej jej utwór Gravity znalazł się na kompilacji Best of College A Cappella 2004. Bareilles wystąpiła również wraz z zespołem Maroon 5 w programie MTV TRL. W czasie studiów brała udział w akademickich konkursach talentów, kilkakrotnie je wygrywając.
Po ukończeniu studiów Bareilles grała w lokalnych klubach i barach. W 2003 roku wydała dwie płyty demo będące zapisem jej koncertowych dokonań.
 

W styczniu 2004 wydała swój pierwszy album długogrający, zatytułowany Careful Confessions. W tym samym roku sprawdziła się jako wokalistka grając swoją piosenkę Undertow w hinduskim filmie "Girl Play". 15 kwietnia 2005 roku podpisała swój pierwszy kontrakt z wytwórnią Epic. Reszta roku upłynęła jej na pisaniu i komponowaniu piosenek do nadchodzącego albumu.
 

W 2006 roku jej utwór Gravity został wykorzystany w niezależnym filmie Katherine Brookes, zatytułowanym Loving Annable. W tym samym roku wyruszyła w trasę koncertową z Marc’em Broussard’em. Na początku 2007 roku Bareilles supportowała przed koncertami wielu artystów, tj. Mika, Maroon 5, czy James Blunt.
 

W czerwcu 2007 roku jej debiutancki album dla wielkiej wytwórni- Little Voice osiągnął status najchętniej kupowanego albumu w pierwszym tygodniu sprzedaży, w serwisie iTunes, i zadebiutował na #45 pozycji na liście Billboard 200. Po tym, jak piosenka Love Song została wykorzystana w reklamie serwisu Rhapsody, szybko podniosła swoje notowania na listach przebojów, zdobywając #16 miejsce na liście Billboard. 27 grudnia 2007 roku singiel otwierał już pierwszą dziesiątkę w notowaniu Billboard, a Bareilles wystąpiła w popularnych programach telewizyjnych: The Tonight Show with Jay Leno, oraz The Today Show.
 

14 lutego 2008 roku album Little Voice osiągnął status złotej płyty. 27 lutego album uzyskał 7 pozycję w zestawieniu Billboard 200, a singiel Love Song pokrył się podwójną platyną w kwietniu 2008 roku.
Artyska wyruszyła w trasę z Counting Crows, oraz Maroon 5, a w maju 2008 roku występowała wraz z Rachael Yamagata.

Jej trzeci album studyjny Kaleidoscope Heart został wydany 7 września 2010 roku. Singiel King of Anything był nominowany do nagrody Grammy 2010 w kategorii Best Female Pop Vocal Performance. Album został wydany w Niemczech 11 lutego 2011 roku. Czwarty album studyjny Bareille, The Blessed Unrest, został wydany 16 lipca 2013 roku i przyniósł artystce czwartą nominację do nagrody Grammy w kategorii Album Roku podczas rozdania nagród Grammy 2013. W październiku 2015 Bareilles opublikowała swoją książkę Sounds Like Me - My Life .  

W tym samym miesiącu musical Waitress z piosenkami i tekstami napisanymi przez Bareilles  miał swoją premierę w nowojorskim American Repertory Theatre (ART). Na Broadwayu był wystawiany w Brooks Atkinson Theatre od 24 kwietnia 2016 do 5 stycznia 2020 z 33 pokazami i 1544 regularnymi przedstawieniami. Z powodzeniem działał również na londyńskim West Endzie od 8 lutego 2019 do 14 marca 2020. Sam Bareilles przez kilka miesięcy wcielała się w rolę Jenny w obu produkcjach. W 2018 roku Bareilles wcieliła się w rolę Marii Magdaleny w musicalu na żywo NBC Jesus Christ Superstar - Live in Concert. Od 2021 roku występuje jako Dawn Solano w serialu Girls5eva. Bareilles spotyka się z aktorem Joe Tippettem od 2016 roku, którego poznała przy produkcji muzycznej.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Love SongSara Bareilles06.20074[28]4[41]Epic 88697315932[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Sara Bareilles, Greg S. Edwards][produced by Eric Rosse, Greg S. Edwards]
Bottle It UpSara Bareilles04.2008-107[7]Epic 88697387442[gold-US][written by Sara Bareilles][produced by Eric Rosse]
Come HomeOneRepublic With Sara Bareilles08.2009-80[1]Mosley / Interscope 06025 2724537[written by Ryan Tedder][produced by Ryan Tedder]
Winter SongIngrid Michaelson featuring Sara Bareilles12.2008-118[2]Epic[written by Sara Bareilles,Ingrid Michaelson][produced by John Alagia]
GravitySara Bareilles02.2009--Epic[2x-platinum-US][silver-UK][written by Sara Bareilles][produced by Eric Rosse]
King of AnythingSara Bareilles07.2010-32[22]Epic[platinum-US][written by Sara Bareilles][produced by Neal Avron]
UnchartedSara Bareilles05.2011-116[8]Epic[written by Sara Bareilles][produced by Neal Avron]
BraveSara Bareilles02.200948[6]23[42]Epic USSM 11301638[3x-platinum-US][silver-UK][written by Sara Bareilles,Jack Antonoff][produced by Mark Endert]
I Choose YouSara Bareilles05.2014-81[5]Epic[gold-US][written by Sara Bareilles ,Jason Blynn, Pete Harper][produced by Mark Endert]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Little VoiceSara Bareilles07.20079[11]7[55]Columbia 88697310512[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Eric Rosse]
Kaleidoscope HeartSara Bareilles09.20101381[1][27]Epic 88697823282[gold-US][produced by Neal Avron]
iTunes Live from SoHoSara Bareilles02.2011-107[1]Epic -
Once Upon Another Time (EP)Sara Bareilles06.2012-8[2]Epic 88725408912 [US][produced by Ben Folds]
The Blessed UnrestSara Bareilles08.2013-2[50]Epic 88883 735612 [US][gold-US][produced by Sara Bareilles,Mark Endert,John O'Mahony,Kurt Uenala]
Brave Enough: Live at the Variety PlayhouseSara Bareilles11.2013-66[1]Epic 88883 77360 9 [US][produced by Bryan Mir, Josh Adams]
What's Inside: Songs from WaitressSara Bareilles11.2015-10[6]Epic 8875160632 [US][produced by Neal Avron,Sara Bareilles]
Amidst the ChaosSara Bareilles04.2019-6[2]Epic 19075931042[produced by T Bone Burnett]