piątek, 28 kwietnia 2023

Barbara Acklin

 Urodzona 28 lutego 1943r w Oakland/Kalifornia,jako jedyne dziecko Hermana i Hazel Acklinów.Jej rodzina przeniosła się w 1948r do Chicago.Jak większość słynnych wokalistek soulowych,zaczynała swoją muzyczną przygodę od występów w chórze kościelnym.

 

Będąc nastolatką występuje w klubach nocnych,jednocześnie pobierając naukę w Dunbar Vocational High School.Po ukończeniu studiów pracuje jako sekretarka w lokalnej wytwórni płytowej swojego kuzyna,producenta i saxofonisty Monka Higginsa-St. Lawrence Records .To on nagrał jej pierwszy singiel "I'm Not Mad Anymore / Nobody Cares " ,który wydała pod pseudonimem Barbara Allen dla Special Agent.
 

Występowała też w sesjach nagraniowych Chess Records w owym czasie.W 1966r rozpoczyna pracę jako recepcjonistka dla producenta Carla Davisa [Chi-lites,Gene Chandler] w chicagowskiej filii wytwórni Brunswick.Nie zapomniała jednak o swoim marzeniu ,karierze w muzycznym show biznesie,stąd prośba do Davisa o możliwość nagrania płyty.Ten wyraził zgodę pod warunkiem,że napisze dla niego odpowiednią piosenkę.Barbara wraz z Davidem Scottem skomponowała , "Whispers (Gettin Louder)" ,który w wykonaniu Jackie Wilsona,gwiazdy Brunswick Records trafił na listy przebojów we wrześniu 1966r.On też pomógł jej w sfinalizowaniu kontraktu z wytwórnią.
 

Jej pierwszym sukcesem był singiel "Show Me the Way to Go" wykonywany w duecie z Gene Chandlerem wiosną 1968 roku.W lipcu tego samego roku duży sukces odnosi jej chwytliwa piosenka "Love Makes a Woman" ,laureatka nagrody BMI.Jej kolejne hity to znów duet z Chandlerem- "From the Teacher to the Preacher" i solowe nagrania-"Just Ain't No Love" "Am I the Same Girl" "After You" "I Did It" "Lady Lady Lady" i "I Call It Trouble".Nagrywa dla Brunswick kilka albumów- Love Makes a Woman (1968), Seven Days of Night (1975), Someone Else's Arms (1970), I Did It ( 1970), I Call It Trouble (1973), and Barbara Acklin's Greatest Hits ( 1995).
 

W 1974r Acklin zmienia wytwórnię na Capitol.Jej pierwsza płyta dla tej wytwórni "Raindrops" została przebojem na R&B; liście przebojów Billboard.Pomimo obiecującego startu i uznania krytyki Capitol zrezygnował ze współpracy z nią.Pomimo to występowała solo i jako wokalistka w chórkach z Chi-Lites.W 1990r raper MC Hammer nagrał swoją wersję jej piosenki "Have You Seen Her" na przebojowym albumie Please Hammer, Don't Hurt 'Em,a w 1992r szwedzka popowa grupa Swing Out Sister wydała własną wersję piosenki Acklin-"Am I the Same Girl".

Single
Tytu³WykonawcaData wydaniaUKUSWytwórnia
[US]		Komentarz
Show me the way to go/Love won' t starGene Chandler And Barbara Acklin03.1968--Brunswick 55 366[written by Eugene Record, Barbara Acklin, Carl Davis][produced by Carl Davis][30[7].R&B Chart]
Love makes a woman/Come and see my babyBarbara Acklin & Gene Chandler07.1968-15[12]Brunswick 55 379[written by Eugene Record, William Sanders, Carl Davis, Gerald Sims][produced by Carl Davis][3[15].R&B Chart]
From the teacher to the preacher/Anywhere but nowhereBarbara Acklin & Gene Chandler10.1968-57[8]Brunswick 55 387[written by Eugene Record, Barbara Acklin, Carl Davis][produced by Carl Davis][16[11].R&B Chart]
Just ain' t no love/Please sunrise pleaseBarbara Acklin11.1968-67[9]Brunswick 55 388[written by Eugene Record, Carl Davis][produced by Carl Davis, Eugene Record][23[8].R&B Chart]
Am i the same girl/Be by my sideBarbara Acklin02.1969-79[3]Brunswick 55 399[written by Eugene Record, William Sanders][produced by Carl Davis, Eugene Record][33[6].R&B Chart]
After you/More ways than oneBarbara Acklin11.1969--Brunswick 55 421[written by Eugene Record, Barbara Acklin][produced by Carl Davis, Eugene Record][30[4].R&B Chart]
I Did It/I'm Living With A MemoryBarbara Acklin10.1970-121[1]Brunswick 55 440[written by Eugene Record][produced by Eugene Record][28[5].R&B Chart]
Lady, lady, lady/stop look and listenBarbara Acklin12.1971--Brunswick 55 465[written by Eugene Record][produced by Eugene Record][44[3].R&B Chart]
I call it trouble/I'll bake me a manBarbara Acklin12.1972--Brunswick 55 486[written by Eugene Record, Barbara Acklin][produced by Eugene Record][49[2].R&B Chart]
Raindrops/Here You Come AgainBarbara Acklin06.1974--Capitol 3892[written by S. Flowers, B. Acklin][produced by Willie Henderson][14[4].R&B Chart]
Special Loving/You Give Him Everything, But I Give Him LoveBarbara Acklin02.1975--Capitol 4013[written by Henderson, Joseph, Green][produced by Willie Henderson][73[7].R&B Chart]
Give Me Some Of Your Sweet Love/Fire LoveBarbara Acklin06.1975--Capitol 4061[written by L. Simon, L. Brownlee][produced by Willlie Henderson][98[3].R&B Chart]

Albumy
Tytu³WykonawcaData wydaniaUKUSWytwórnia
[US]		Komentarz
Love makes a womanBarbara Acklin10.1968-146[5]Brunswick 754137[produced by Carl Davis, Eugene Record]
Kompozycje Barbary Acklin na listach przebojów
[with David Scott]
10/1966 Whispers (Gettin' Louder) Jackie Wilson 11.US

[with Eugene Record & Carl Davis]
12/1967 Two Little Kids Peaches & Herb 31.US
11/1969 I Love You Otis Leavill 63.US

[with Carl Davis & Gene Chandler]
03/1968 Show Me the Way to Go Gene Chandler & Barbara Acklin 30.R&B Chart
10/1968 From the Teacher to the Preacher Gene Chandler & Barbara Acklin 57.US

[with Eugene Record]
10/1971 Have You Seen Her The Chi-Lites 3.US/3.UK
07/1973 Stoned Out of My Mind The Chi-Lites 30.US/57.UK
11/1974 Too Good to Be Forgotten The Chi-Lites 10.UK
06/1976 You Don't Have to Go The Chi-Lites 3.UK
05/1986 Too Good to Be Forgotten Amazulu 5.UK
06/1990 Have You Seen Her MC Hammer 4.US/8.UK

[with Eugene Record, Archie Powell & Tony Boyd]
12/1974 Toby / That's How Long The Chi-Lites 78.US

[with Harold Lilly, Neely Dinkins, Vito Colapietro, Eugene Record]
01/2005 Baby Mama Fantasia Barrino 60.US

[with Andy McCluskey, Anna Morris-Ord, Eugene Record & Lucy Styles]
08/2006 Sleepwalking Maria Lawson 20.UK



Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Ace Spectrum

Ace Spectrum to amerykańska grupa muzyczna R&B, soul i disco, która była popularna w połowie lat 70-tych.  Z siedzibą w Nowym Jorku  grupę tworzyli Rudy Gay Sr., Elliot Isaac, Henry „Easy” Zant, Aubrey „Troy” Johnson, a na ich ostatnim albumie Frederick G. Duff i Lawrence Coley.   Zant (znany również jako Edward „Easy” Zant) był nie tylko członkiem, ale także zarządzał grupą. 

 Gay, Isaac, Zant i Johnson rozpoczęli współpracę jako grupa w 1966 roku. „ Don't Send Nobody Else ”, napisany przez Ashford & Simpson , był ich największym singlem. Z ich debiutanckiego albumu wyprodukowanego przez Tony'ego Sylvestra , osiągnął 57 miejsce na liście Billboard's Hot 100 , a jednocześnie znalazł się w pierwszej dwudziestce na liście R&B Singles. Ich singiel „Keep Holdin' On” został wydany jako 12-calowy singiel i był mocno promowany przez ich wytwórnię w dyskotekach.

  Kolejny singiel „Live and Learn” z głównym wokalem Fredericka osiągnął 35 miejsce na liście Dance Music/Club Play Singles. Ich pierwsze dwa albumy trafiły na listy przebojów. Inner Spectrum osiągnął 28. miejsce na liście albumów R&B, a Low Rent Rendezvous znalazł się na liście Billboard 200 (nr 138). Patrick Adams wyprodukował i zaaranżował nagrania grupy z 1976 roku, ale umknął im konsekwentny sukces. 

  Ace Spectrum nigdy nie stał się wielkim twórcą hitów, chociaż Allmusic uważa go za „przyzwoity zespół soulowy”. Ich nagrania wzbudziły duże zainteresowanie wśród kolekcjonerów Northern Soul. Wydanie „Keep Holding On” z 1975 roku było jednym z pierwszych 12-calowych singli. Muzycznie grupa zastosowała mieszankę utworów o przyspieszonym i zwolnionym tempie. Grupa unikała „techniki wysokiego głosu”, która była powszechna w tamtej epoce. 

 Rudy Gay Sr., członek bractwa Iota Phi Theta, został później zarówno ojcem słynnego koszykarza, jak i dyrektorem muzycznym The Stylistics.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Don't Send Nobody Else/ Don't Let Me Be Lonely TonightAce Spectrum09.1974-57[6]Atlantic 3012[written by N. Ashford, V. Simpson][produced by Ed (Easy) Zant, Tony (Champagne) Silvester][20[14].R&B Chart]
Live and LearnAce Spectrum10.1976--Atlantic 3353[written by Jesse Cox][produced by Ed "Easy" Zant, Tony Silvester][35[2].Hot Disco/Dance;Atlantic 77 12"]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Low Rent RendezvousAce Spectrum08.1975-138[7]Atlantic 18143[produced by Tony (Champagne) Silvester]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Adventures of Stevie V

 The Adventures of Stevie V był brytyjskim zespołem muzyki tanecznej z Biggleswade w Bedfordshire w Anglii. Pod koniec lat 80-tych i na początku lat 90-tych zdobył kilka hitów na brytyjskiej liście przebojów singli i amerykańskiej liście przebojów Hot Dance Music / Club Play, w szczególności piosenką „Dirty Cash (Money Talks)”. 

  Założona przez producenta Steve'a Vincenta (dawniej brytyjsko-funkowy zespół Touchdown), grupa składała się z Vincenta, Micka Walsha i wokalistki Melody Washington. Ich najbardziej udanym singlem był „Dirty Cash (Money Talks)”, taneczny hit z 1990 roku, który przeszedł do popowego radia i zajął 2. miejsce na brytyjskiej liście singli, a także osiągnął 25. miejsce na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 w 1990 roku. Następnie ukazał się album Adventures of Stevie V , z kolejnymi dwoma singlami, które trafiły na listy przebojów - „Body Language” znalazł się na liście Top 40 w Wielkiej Brytanii, a „Jealousy” trafił na listy przebojów w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.  

Vincent wydał drugi album, Satisfy Me w 1993 roku, na którym wystąpiło wielu różnych wokalistów, w tym soulowe divy Thelma Houston, Gwen Guthrie, Ruby Turner i Beverlei Brown. Single „Push 2 the Limit” i „Paradise” nie znalazły się na listach przebojów. 

 Po upadku The Adventures of Stevie V, Walsh nagrał amerykański przebój taneczny z utworem „Set Me Free” zespołu Clubland, po przeprowadzce do Nowego Jorku. W międzyczasie Vincent zaczął uczyć technologii muzycznej w Bedford College w Bedford.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Dirty CashAdventures of Stevie V12.19892[19]25[19]Mercury MER 311[written by Mick Walsh, Stevie Vincent][produced by Stevie Vincent][75[9].R&B Chart][1[2][12].Hot Disco/Dance;Mercury 875 803 12"]
Body LanguageAdventures of Stevie V09.199029[5]-Mercury MER 331[written by Mick Walsh, Stevie Vincent][produced by Stevie Vincent]
JealousyAdventures of Stevie V03.199158[3]94[6]Mercury MER 337[written by Mick Walsh, Stevie Vincent][produced by Stevie V, David Morales][2[14].Hot Disco/Dance;Mercury 878 663 12"]
That's the Way It IsAdventures of Stevie V07.1991---[written by Bryce Luvah,Stevie Vincent,Kevin Dozier][produced by Stevie Vincent][29[7].Hot Disco/Dance;Mercury 868 357 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 27 kwietnia 2023

O'Bryan

O'Bryan (ur. O'Bryan McCoy Burnette II 5 grudnia 1961 roku w Sneads Ferry w Północnej Karolinie) to wokalista R&B z lat 80-tych. Urodzony w Karolinie Północnej, po raz pierwszy zaczął grać na pianinie w wieku 6 lat. Później zaczął śpiewać w kościele i na lokalnych pokazach talentów. W 1974 roku O'Bryan i jego rodzina przeprowadzili się do Santa Ana w Kalifornii, gdzie śpiewał w chórze   w Drugim Kościele Baptystów. Przyjaciółka O'Bryana, Melanee Kersey,żona producenta muzycznego namawia go na karierę muzyczną.  Ron zaprasza do przyłączenia się do grupy, którą tworzył; jednak grupa szybko się rozpadła, więc O'Bryana poleca nieżyjącemu już Donowi Corneliusowi (twórcy i gospodarzowi długo emitowanego popularnego programu telewizyjnego „Soul Train”), który mu podpisuje kontrakt płytowy z Capitol Records. 

 W kwietniu 1982 roku powstał swój debiutancki album studyjny, który miał 80 miejsce na liście Billboard 200 i 10 miejsce na liście Billboard's R&B Albums. Główny singiel „The Gigolo” osiągnął 5. miejsce na liście Billboard's Hot Soul Singles (pozostając na liście przez 17 tygodni) i 62. miejsce na liście Billboard's Disco Top 80. Piosenka znalazła się również na liście przebojów muzyki pop, osiągając 57 miejsce na liście Billboard Hot 100. W tym czasie O'Bryan pracował w trakcie. Kolejny singiel z albumu, covery Four Tops z 1970 roku, „Still Water (Love)”, miał 23. miejsce na liście Billboard's Hot Soul Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. W marcu 1983 roku O'Bryan wydał swój drugi album „You and I”, który zgromadził 87. miejsce na liście Billboard 200 i 13. miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Pierwszy singiel „I'm Freaky” zdobył 15. miejsce na liście Billboard's Black Singles, pozostając na liście przez 18 tygodni. Drugi singiel, oryginalny cover utworu „You and I” Steviego Wondera z 1972 roku, osiągnął 19. miejsce na liście Billboard's Black Singles, pozostając na liście przez 17 tygodni. 

Jeden z utworów z albumu „Soul Train's A Comin' (Party Down)” stał się motywem przewodnim „Soul Train” w latach 1983-1987. W maju 1984 roku wydał swój trzeci album studyjny „Be My Lover”, który zgromadził 64. miejsce na liście Billboard 200 i 3. miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Główny singiel z albumu „Lovelite” przez tydzień w czerwcu tego samego roku znalazł się na szczycie list Billboard Hot Black Singles, pozostając na listach przez 21 tygodni. Piosenka trafiła również na pierwsze miejsce listy Billboard's Bubbling Under Hot 100 Singles i na 37 miejsce na liście Billboard's Dance / Disco Top 80, pozostając na liście przez 6 tygodni. Teledysk do „Lovelite” stał się jednym z pierwszych teledysków R&B, których nie można było emitować w MTV ze względu na nadmierną nagość.  

Sukces „Lovelite” skłonił Capitol Records do wydania poprzedniego singla „Breakin' Together”, który pojawił się na 32. miejscu na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na listach przez 10 tygodni. Ostatni singiel z albumu „Go On And Cry” miał 62. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostajec na liście przez 8 tygodni. W grudniu 1986 roku O'Bryan wydał swój czwarty album studyjny „Surrender”, który osiągnął 66. miejsce na liście Billboard's R&B Albums.  Główny singiel „Tenderoni” zdobył 35. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. Kolejny singiel „Driving Force” trafił na 60. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na listach tylko przez 7 tygodni. Ostatnie dwa single umieszczone na albumie: „Dreamin' About You” i „You Have Got to Come to Me” w ogóle nie trafiły na listy przebojów. 

O'Bryan pomógł  rozpocząć karierę piosenkarki R&B Karyn White i zapewnił  chórki do jej piosenki „Secret Rendezvous” z 1988 roku, która znalazła się na szczycie list przebojów muzyki tanecznej. Wystąpił także jako wokalista wspierający na albumie muzyka jazzowego Paula Jacksona Jr. „I Came to Play” w utworze „Lost And Never Found”. Występował także z innymi artystami, takimi jak Prince, Michael Jackson, Earth, Wind & Fire i Chaka Khan. 

 W latach 90-tych O'Bryan zaczął  pracować w punkcie sprzedaży i odbioru w sklepie Whole Foods. W 1996 roku firma Right Stuff dokonała kompilacji jego głównych hitów, „The Best of O'Bryan”. W Walentynki 2007 (dwadzieścia lat po wykonaniu ostatniego albumu) wydał swój piąty album studyjny, „F1RST”.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The Gigolo/Can't Live Without Your LoveO'Bryan03.1982-57[9]Capitol 5067[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan Burnette II, Don Cornelius][5[17].R&B Chart][62[4].Hot Disco/Dance;Capitol 9731 12"]
Still Water (Love)/Right From The StartO'Bryan05.1982--Capitol 5117[written by W. Robinson Jr., F. Wilson][produced by Don Cornelius, Ron Kersey][23[13].R&B Chart]
I'm FreakyO'Bryan02.1983--Capitol 5203[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan ][15[18].R&B Chart]
You And I/Together AlwaysO'Bryan05.1983--Capitol 5224[written by Stevie Wonder][produced by O'Bryan][19[17].R&B Chart]
LoveliteO'Bryan04.1984-101[8]Capitol 5329[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan, Friendship Producers][1[1][21].R&B Chart][37[6].Hot Disco/Dance;Capitol 8583 12"]
Breakin' TogetherO'Bryan08.1984--Capitol 5376[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by Friendship Producers Co., O'Bryan][32[10].R&B Chart]
Go On And Cry/ You Gotta Use ItO'Bryan10.1984--Capitol 5414[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by Friendship Producers Co., O'Bryan][62[8].R&B Chart]
TenderoniO'Bryan11.1986--Capitol 5617[written by J. Knight, A. Zigman ][produced by J. Knight, A. Zigman ][35[13].R&B Chart]
Driving Force/SurrenderO'Bryan03.1987--Capitol 5673[written by O'Bryan Burnette II][produced by O'Bryan][60[7].R&B Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Doin' AlrightO'Bryan04.1982-80[12]Capitol 12 192[produced by O'Bryan, Don Cornelius, Melvin Davis, Ron Kersey]
You and IO'Bryan03.1983-87[27]Capitol 12 256[produced by O'Bryan]
Be My LoverO'Bryan05.1984-64[21]Capitol 12 332[produced by O'Bryan, Michael Norfleet, Friendship Producers Company]
Autor: o Brak komentarzy:

Johnny Ace

 Właśc. John Marshall Alexander Jr., ur. 29.06. 1929 r. w Memphis w stanie Tennessee (USA), zm. 25.12.1954 r. w Houston w stanie Teksas. Śpiewak i pianista pozostający pod wpływem Nat King Cole'a i Charlesa Browna.

 

Zadebiutował jako pianista w zespole Adolpha Duncana, a następnie wraz z B.B. Kingiem, Bobby Blue Blandem, Roscoe Gordonem i Earlem Forestem występował w zespole The Beale Streeters.
Nagrywać zaczął w 1952 r. dla wytwórni Duke i w rok później ukazała się jego pierwsza płyta z utworem "My Song". Popularność zyskały bluesowe ballady Ace'a "Cross My Heart", "The Clock" i "Savin" My Love For You". 

Niestety, jego krótka kariera skończyła się tragicznie: w przerwie występu w City Auditorium w Houston zastrzelił się w garderobie podczas gry w rosyjską ruletkę. Okoliczności śmierci Ace'a przydały charyzmy jego osobie, dzięki czemu jeden z nagranych przez niego w 1954 r. utworów, "Pleading My Love", stał się w następnym roku przebojem.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
My song/Follow the ruleJohnny Ace07.1952--Duke 102[written by James][1[9][20].R&B Chart]
Angel/Cross my heartJohnny Ace08.1952--Duke 107[A:written by D. James, J. Ace][B:written by David James Mattis,Johnny Alexander][produced by David James Mattis][B:3[10].R&B Chart]
The clock/Ace wild Johnny Ace06.1953--Duke 112[A:written by David James Mattis][B:written by J. Ace][produced by David James Mattis][1[5][14].R&B Chart]
Saving my love for you/Yes babyJohnny Ace09.1953--Duke 118[written by Sherman "Blues" Johnson][produced by David James Mattis][2[19].R&B Chart]
Please forgive me/You' ve been gone so longJohnny Ace05.1954--Duke 128[written by Joseph August][produced by David James Mattis][6[2].R&B Chart]
Burlie Cutie/Never Let Me GoJohnny Ace09.194--Duke 132[A:written by John Alexander][B:written by Joe Scott][produced by David James Mattis][side B:9[3].R&B Chart]
Pledging my love/No moneyJohnny Ace01.1955-17[9]Duke 136[written by Deadric Malone,Fats Washington][produced by David James Mattis][1[10][19].R&B; Chart]
Anymore /How can you be so meanJohnny Ace08.1955-7.R&B; ChartDuke 144[written by Don Robey,Fats Washington][produced by David James Mattis][7[5].R&B; Chart]
So lonely/I' m crazy,babyJohnny Ace01.1956--Duke 148[written by John Alexander][produced by David James Mattis]
Still love you so/Don' t you knowJohnny Ace07.1956--Duke 154[written by Don Robey,Fats Washington][produced by David James Mattis]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Memorial Album:Johnny Ace EP.Johnny Ace.1955--Duke EP-80
A tribute to Johnny AceJohnny Ace.1955--Duke EP-81
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Accents

 The Accents było używaną   nazwą zespołu przez kilka różnych grup od 1956 do 1969. Największy sukces odniósł zespół doo-wop pod koniec lat pięćdziesiątych. Jego jedyna popularna piosenka pojawiła się podczas mody na „workowe” sukienki i nosiła tytuł „Wiggle, Wiggle”. Piosenka została wydana w październiku 1958 roku i utrzymywała, że dziewczyna nie musi być ładna ani nosić dobrych ubrań; musiała po prostu założyć „workową” sukienkę i „poruszać się” tam, gdzie było to najbardziej widoczne.  

Wszedł na listę Billboard Hot 100 na 96 miejscu 22 grudnia 1958 r. (W tygodniu kończącym się 28 grudnia 1958 r.) i pozostał na listach przebojów przez kolejne sześć tygodni, osiągając szczyt na 51 miejscu na liście kończącej się 25 stycznia 1959 r. i był poza listami przebojów do 15 lutego 1959 roku.  

W skład zespołu wchodzili Robert Armstrong (ur. w Kalifornii w 1936 r.), Billy Hood (Teksas 1932), Jimmy Jackson (Ohio, 1930), Arvid Windell Garrett (Illinois, 1936), Israel Goudreau Jr. (Teksas, 1938) i Robert Draper Jr. (Alabama, 1934) 

 Wokalista Robert Draper Jr zmarł w Boże Narodzenie 1994 roku.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Wiggle Wiggle / Dreamin' And Schemin'Accents12.1958-51[12]Brunswick 55100 [written by Robert Draper Jr.][16[6].R&B Chart]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

AB Logic

AB Logic był belgijskim projektem Eurodance zaaranżowanym i wyprodukowanym przez Jacko Bultincka i Petera Gillisa w 1991 roku. Jego członkami byli raper K-Swing (Cedric Murril) i wokalistka muzyki pop Marianne Festraets. W 1992 roku wydali piosenkę „The Hitman”. W tym samym roku wydali swój debiutancki album, który otrzymał pozytywną recenzję od Alexa Hendersona z AllMusic.

 Wypadł znacznie lepiej na różnych listach przebojów muzyki pop w Europie kontynentalnej niż na liście albumów Billboard 200. Zdobyli dwa pomniejsze hity na liście Billboard Hot 100 w 1992 roku z „The Hitman” (nr 60) i „Get Up (Move Boy Move)” (nr 83). W Australii „The Hitman” dotarł do pierwszej dziesiątki na liście singli ARIA w 1993 roku i uzyskał status złotej płyty. 

Kolejny singiel z list przebojów, „AB Logic”, został wydany w 1993 roku. Chociaż „The Hitman” nigdy nie trafił na krajowe listy przebojów w Wielkiej Brytanii, był regionalnym hitem w północno-wschodniej Anglii, trafiając do pierwszej dwudziestki listy przebojów MRIB dla Metro Radio w tym regionie.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The HitmanEddie Holman08.1992-60[20]Interscope 98 506[written by Cedric Murril, Jacques Bultinck, Peter Gillis][produced by Phil Wilde, Peter Gillis][20[10].Hot Disco/Dance;Interscope 96 168 12"]
Get Up (Move Boy Move)Eddie Holman12.1992-83[11]Interscope 98 453[written by Cedric Murril, Jacques Bultinck, Peter Gillis][produced by Peter Gillis][15[10].Hot Disco/Dance;Interscope 96 096 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Afro Celt Sound System

 Afro Celt Sound System - zespół łączący nowoczesną muzykę taneczną (trip hop, techno, itp.) z wpływami muzyki celtyckiej i afrykańskiej. Został założony przez producenta i gitarzystę Simona Emmersona jako coś w stylu supergrupy world music z udziałem wielu gościnnych artystów na płytach.

Ich albumy są wydawane przez wytwórnię Real World Records Petera Gabriela. Stali się jednym z najlepiej sprzedających się artystów wytwórni, wyprzedzeni jedynie przez samego Petera Gabriela. Ich występy na żywo stały się wizytówką festiwalów WOMAD. Z wytwórnią Real World podpisali kontrakt na 5 albumów, z których Anatomic wydany w 2005 był ostatnim; aktualnie nie wiadomo jaką drogą zespół pójdzie w przyszłości.
W 2003 zmienili nazwę na krótsze Afro Celts, jednak ostatnie albumy (Pod i Anatomic) używają wcześniejszej, długiej nazwy. Decyzja była związana z faktem że na świecie są bardziej znani jako Afro Celt Sound System.

[Wikipedia-Polska]

Tradycyjna muzyka Zachodniej Afryki i Irlandii została złączona w jedno przez Afro-Celt Sound System. Celem członków zespołu było przyciągnięcie uwagi do festiwalu WOMAD w angielskim Reading w 1995 roku. Ich debiutancki album z 1996 roku, zatytułowany "Volume 1" jest jednym z najlepszych przykładów wymiany kulturalnej.
W grupie pojawia się cała plejada znanych folkowych wykonawców. Tradycyjna irlandzka wokalistka - Iarla O`Lionard, dudziarze Davy Spillane (uilleann pipes - The Moving Hearts, Riverdence) i Ronan Browne, grający na whistles, James McNally (ex - Pogues, obecnie The Wisemen) , kenijski muzycy grający na nyatiti Ayub Ogada i Baaba Maal (członkowie Kauwding Cissakho i Massamba Diop). Jo Bruce, syn brytyjskiego basisty i wokalisty Jack`a Bruce`a (Cream) zajmuje się instrumentami klawiszowymi i programowaniem. Na debiutanckim albumie pojawiają się też członkowie Shoonglenifty.
Począwszy od płyty "Seed" grupa firmowana jest nazwą Afrocelts.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Whirly Reel [Whirl-Y-Reel]Afro Celt Sound System06.199791[1]- Real World RWST 5 [written by James McNally, Simon Emmerson][produced by Simon Emmerson]
ReleaseAfro Celt Sound System04.200071[3]- Real World RWSCD 10[written by James McNally, Simon Emmerson,Sinéad O'Connor,Martin Russell, Iarla Ó Lionáird][produced by Simon Emmerson,Martin Russell][vocals:Sinéad O'Connor]
When You're FallingAfro Celt Sound System feat. Peter Gabriel08.2001139[2]- Real World RWSCD14 [written by James McNally, Simon Emmerson,Sinéad O'Connor,Martin Russell, Iarla Ó Lionáird][produced by Simon Emmerson]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Volume 1: Sound MagicAfro Celt Sound System07.199659[4]15.Top World Music Albums Real World CDRW 61 [produced by Simon Emmerson]
Volume 2: ReleaseAfro Celt Sound System05.199938[8]6.Top World Music Albums Real World CDRW 76 [produced by Martin Russell , Simon Emmerson ]
Volume 3: Further In TimeAfro Celt Sound System07.200177[3]176[4] Real World CDRW 96 [produced by Simon Emmerson ,Martin Russell, Simon 'Mass' Massey,James McNally, Stephen Hague]
SeedAfro Celt Sound System03.2003-5.Top World Music Albums Real World CDRW 111 [produced by James McNally , Martin Russell , Simon Emmerson ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Affinity

Idea wolności, tak bardzo popularyzowana przez filozofię "flower-power", istniejąca w drugiej połowie lat 60, znalazła szczególnie odbicie w muzyce. Wzajemne przenikanie się różnych nurtów i kierunków muzycznych przynosiło czasami mniej, czasem bardzej udane efekty. Jednak bez względu na rezultat pozwoliło uświadomić wszystkim istnienie wspólnych korzeni poszczególnych gatunków muzycznych.
Być może ta myśl stała się zaczynem do przyjęcia nazwy przez jedną z angielskich grup, próbujących połączyć tradycje jazzowej wokalizy Bessie Smith z typowym akompaniamentem grupy rockowej (affinity - powinowactwo, pokrewieństwo). Grupę Affinity tworzyli: Linda Hoyle (śpiew), Lynton Naiff (organy), Mike Jopp (gitara), Mo Foster (gitara basowa), Grant Serpell (perkusja). L. Naiff i G. Serpell grali początkowo w utworzonej w Sussex grupie Ice, która dla wytwórni Decca nagrała dwa single: "Anniversary" (1967) i "Ice Man" (1968). Jednak brak popularnosci wydanych płyt spowodował, że grupa musiała poszukać sobie nowego wydawcy.

 

W 1969 roku niektórzy muzycy byłej grupy Ice nagrali promocyjną płytę, na której znalazła się między innymi piosenka Boba Dylana "All Along The Watchtower". Umieszczono ją później na pierwszym i jedynym albumie nowo powstałej grupy Affinity. Zespół ten dość szybko podpisał kontrakt z wytwórnią Vertigo, czego rezultatem było nagranie LP "Affinity". Płyta uzyskała dobre opinie, zarówno w prasie codziennej (Evening Post, Morning Star), jak i muzycznej (Melody Maker). Śpiew Lindy Hoyle porównywano często do Julie Driscoll. Wybór materiału muzycznego wyraźnie oscylował w kierunku muzyki jazzowej. Te inklinacje docenione zostały choćby przez zaproszenie do wystepów w sławnym klubie Ronniego Scotta.
 

Pomimo tego album sprzedawał się bardzo słabo i dziś należy do grupy płyt kolekcjonerskich, osiągając dość wysokie ceny. Doszło do rozpadu grupy. Linda Hoyle nagrała jednak kolejny, tym razem solowy album dla Vertigo pt. "Pieces Of Me" (1971), a na płycie towarzyszyli jej tym razem muzycy z grupy Nucleus. Po wyjściu za mąż za Pete'a Kinga, dyrektora muzycznego klubu Ronniego Scotta Linda Hoyle pożegnała się ze sceną muzyczną. W tym samym czasie M. Foster, M. Jopp i G. Serpell uczestniczyli w nagraniu plyty Mike'a D'Abo "Down At Rachel's Place" (A & M, 1972). Lynton Naiff występował po rozpadzie Affinity z grupą Toe Fat i Killing Floor, nie będąc jednak pełnoprawnym członkiem tych zespołów i uczestniczył w nagraniu wielu płyt różnych wykonawców (Real Thing, J. Rafferty, B. Ocean, Queen, Page & Plant).
 

Mo Foster po krótkiej współpracy z M. D'Abo w 1973 roku wziął udział w nagraniu płyty Dave'a Cartwrighta "Back To The Garden", a w 1974 jego grę można było usłyszec na "Butterfly Ball" R. Glovera czy płytach grupy Fancy. Obaj muzycy są aktywni do dnia dzisiejszego, a lista płyt, w których nagraniu uczystniczyli jest bardzo długa. Grant Serpell po odejściu od M. D'Abo przez kilka lat był członkiem bardzo popularnej grupy pop-rockowej Sailor (znanej najbardziej z utworu "Girls, Girls"). 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Eli's Coming/United States Of MindAffinity10.1970--Vertigo 6059 018[written by Laura Nyro][produced by Gerry Bron]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
AffinityAffinity.1970--Vertigo 6360 004[Produkcja: John Anthony]
Autor: o Brak komentarzy:

Aerosmith

 Jedna z najpopularniejszych hard rockowych grup w USA, założona w 1970 roku w wyniku połączenia sił przez wokalistę Stevena Tylera (właśc. Steven Victor Tallarico, ur. 26.03.1948 r. w Nowym Jorku) i Joeya Kramera (właśc. Joseph Michael Kramer, ur. 21.06.1950 r. w Nowym Yorku) z grupy The Chain Reaction oraz dwóch członków innej ambitnej grupy z New Hampshire -The Jam Band: gitarzystę Joe Perry'ego (ur. 10.09. 1950 r. w Bostonie w stanie Massachusetts) i basistę Toma Hamiltona (ur. 31.12.1951 r. w Colorado Springs). Pierwotny skład uzupełnił gitarzysta Ray Tabano, którego wkrótce zastąpił Brad Whitford (ur. 23.02.1952 r. w Winchester w stanie Massachusetts).
Ich popularność w Bostonie doprowadziła do podpisania kontraktu nagraniowego z wytwórnią Columbia/CBS Records, a już w 1973 roku Aerosmith dostał się na listy przebojów ze swym debiutanckim albumem. 

Promocyjny singel z tej płyty, "Dream On", znalazł się wprawdzie dopiero na 59. miejscu listy "Bilboardu", ale nagrany ponownie w roku 1976 wszedł do pierwszej dziesiątki. Album Get Your Wings rozpoczął okres owocnej współpracy z producentem Jackiem Douglasem. Wiodące przez całe Stany trasy koncertowe ugruntowały pozycję zespołu jako dużej atrakcji, podtrzymaną następnie przez niezwykle udany album Toys In The Attic, który sprzedano w nakładzie ponad sześciu milionów egzemplarzy.
Czwarty longplay Rocks zdobył tytuł "platynowej płyty" w ciągu zaledwie kilku pierwszych miesięcy sprzedaży. Tę ciężko wywalczoną pozycję gwiazdy, zespół utrzymał kolejnymi płytami: Draw The Line oraz Live! Bootleg, którym nie udało się jednak zdobyć aprobaty wielu krytyków, uznających Aerosmith za wtórnych w stosunku do wielu grup, zwłaszcza Led Zeppelin. Fizyczne podobieństwo Tylera do Micka Jaggera i jego oparta na kontraście charakterów przyjażń z gitarzystą Perrym, przywodziły na myśl również porównanie z The Rolling Stones, z którymi Aerosmith miał wiele wspólnych punktów odniesienia.
W 1978 roku Aerosmith wyruszył w trasę po USA, koncertując w mniejszych, bardziej intymnych miejscach, co miało stanowić próbę spowolnienia ich niezwykle napiętego kalendarza. Potem pojawili się w niefortunnym filmie "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" i choć ich prowokująca wersja "Come Together" znalazła się w Top 30, spięcia pomiędzy Tylerem i Perrym okazały się nie do pogodzenia. Perry odszedł z zespołu po ukazaniu się nieudanego albumu Night In The Ruts i założył własną grupę The Joe Perry Project. W 1980 roku do składu Aerosmith dokooptowany został Jimmy Crespo, ale w rok póĽniej odszedł Brad Whitford, rozpoczynaj±c now± karierę wspólnie z Derekiem St. Holmesem - jednym z byłych członków grupy Teda Nugenta. Nowo przyjęty Rick Dufay zadebiutował na nieciekawym albumie Rock In A Hard Place, któremu nie udało się nawiązać do dynamicznego stylu klasycznych nagrań grupy.
Kontakt pomiędzy grupą, Perrym i Whitfordem nawiązany został ponownie podczas trasy koncertowej w 1984 roku. Zapomniano o dawnych antagonizmach i już w następnym roku najlepszy skład zespołu znów grał razem. Płyta Done With Mirrors stanowiła ostrożną próbę powrotu, po której Tyler i Perry przeszli udaną kurację uniezależniającą ich od alkoholu i narkotyków, stanowiących dotąd nieodłączne oznaki hedonistycznego stylu życia członków zespołu (obaj muzycy uzyskali nawet przydomek Toxic Twins - Toksyczne bliĽniaki). W 1986 roku towarzyszyli rapowej grupie Run DMC w jej wersji utworu "Walk This Way" z płyty Toys In The Attic. Nagranie doszło do pierwszej dziesiątki listy przebojów. Współpraca zakończyła się ogromnym międzynarodowym sukcesem, na nowo wzniecając zainteresowanie Aerosmith. Płyta Permanent Vacation stała się jednym z najlepiej sprzedających się albumów grupy i pierwszym, który dostał się na listy brytyjskie. Następny, wysoko oceniony przez krytykę Pump, oznaczał całkowity powrót zespołu do pełni życia artystycznego. Obie płyty znalazły 14 milionów nabywców! Nic dziwnego, że w 1992 r. grupa podpisała nowy kontrakt z wytwórni± Columbia, wart 30 milionów dolarów i to pomimo, iż dla firmy Geffen mieli nagrać jeszcze dwa albumy.
Pierwszy z nich, zatytułowany Get A Grip, ukazał się ostatecznie wiosną 1993 r. i spotkał się z przychylnym przyjęciem zarówno krytyków, jak i fanów. Uhonorowany przez nowe pokolenie zespołów takich jak np. Guns N'Roses, kwintet Aerosmith jest dziś postrzegany jako dizonaur muzyki młodzieżowej, ale ostatnie nagrania wykazują, że grupa nadal stanowi przykład dla wielu młodszych wykonawców. 

W marcu 2001 zespół wydał album pt. Just Push Play, który zadebiutował na trzecim miejscu listy Billboardu i w miesiąc po premierze uzyskał certyfikat platynowej płyty za wysoką sprzedaż w USA. Był to pierwszy album Aerosmith wyprodukowany przez członków zespołu - Stevena Tylera i Joe Perry’ego. W marcu 2004 ukazała się płyta grupy pt. Honkin' on Bobo zawierająca covery bluesowych klasyków w wykonaniu Aerosmith oraz autorski utwór „The Grind”. Jesienią 2005 zespół zaprezentował album koncertowy pt. Rockin’ The Joint (Live At The Hard Rock), będący zapisem koncertu ze stycznia 2002 z klubu The Joint w Hard Rock Hotel w Las Vegas. W 2006 premierę miała kompilacja przebojów Aerosmith pt. The Very Best Of: Devil’s Got a New Disguise, której producentem został Jeff Magid.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Dream on/SomebodyAerosmith10.1973-59[9]Columbia 45 894[4x-platinum-US][gold-UK][written by Tyler][produced by Adrian Barber]
Sweet emotion/Uncle saltyAerosmith05.1975-36[8]Columbia 10 155[3x-platinum-US][silver-UK][written by Steven Tyler,Tom Hamilton][produced by Jack Douglas]
Walk this way/Round and roundAerosmith09.1975--Columbia 10 206[2x-platinum-US][silver-UK][written by Steven Tyler,Joe Perry][produced by Jack Douglas]
Last child/combinationAerosmith08.1976-21[15]Columbia 10 359[written by Steven Tyler Brad Whitford][produced by Jack Douglas]
Home tonight/Pandora' s boxAerosmith09.1976-71[4]Columbia 10 407[written by Steven Tyler][produced by Jack Douglas]
Walk this way/SaltyAerosmith02.1977-10[17]Columbia 10 449[written by Perry/Tyler][produced by Jack Douglas]
Back in the saddle/Nobody' s faultAerosmith04.1977-38[8]Columbia 10 516[written by Steven Tyler, Joe Perry][produced by Jack Douglas]
Draw the line/Bright light frightAerosmith10.1977-42[10]Columbia 10 637[written by Steven Tyler, Joe Perry][produced by Jack Douglas]
Kings and queens/Critical massAerosmith03.1978-70[5]Columbia 10 699[written by Steven Tyler, Brad Whitford, Tom Hamilton, Joey Kramer, Jack Douglas][produced by Jack Douglas, Aerosmith]
Come together/Kings and queensAerosmith08.1978-23[12]Columbia 10 802[written by Lennon/McCartney][produced by George Martin]
Chip away the stone [live]Aerosmith01.1979-77[3]Columbia 10 880[produced by Jack Douglas][written by Richie Supa]
Remember [Walkin' in the sand]/Bone to bone [Coney Island white fish boy]Aerosmith02.1980-67[6]Columbia 11 181[written by George Shadow Morton][produced by Aerosmith, Gary Lyons]
Walk this wayRun DMC/Aerosmith09.19868[10]-London LON 104
Dude [Looks like a lady]/SimoriahAerosmith10.198720[10]14[20]Geffen 28 240[silver-UK][written by Steven Tyler,Joe Perry,Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn][41[2].Hot Disco/Dance;Geffen 20 751 12"]
Angel/Girl keeps coming apartAerosmith04.198869[2]3[25]Geffen 28 249[written by Steven Tyler, Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn]
Rag doll/St. JohnAerosmith06.1988-17[17]Geffen 27 915[written by Steven Tyler, Joe Perry, Jim Vallance, Holly Knight][produced by Bruce Fairbairn]
Love in a elevator/Young lustAerosmith08.198913[8]5[16]Geffen 22 845[gold-US][written by Joe Perry,Steven Tyler][produced by Bruce Fairbairn]
Janie' s got a gun/Voodoo medicine manAerosmith11.1989-4[18]Geffen 22 727[written by Steven Tyler ,Tom Hamilton][produced by Bruce Fairbairn]
Dude (Looks Like a Lady)Aerosmith02.1990-20[5]Geffen GEF 72 [UK][written by Steven Tyler,Joe Perry,Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn]
What it takes/Monkey on my backAerosmith03.1990-9[17]Geffen 19 944[written by Steven Tyler, Joe Perry, Desmond Child][produced by Bruce Fairbairn]
Rag doll/SimoriahAerosmith04.199042[4]-Geffen GEF 76 [UK]
The other side/My girlAerosmith08.199046[2]22[15]Geffen 19 927[written by Steven Tyler,Jim Vallance,Holland-Dozier-Holland][produced by Bruce Fairbairn]
Livin' on the edge/Don' t stop/FleshAerosmith04.199319[4]18[20]Geffen 19 149[written by Steven Tyler, Joe Perry, Mark Hudson][produced by Bruce Fairbairn]
Eat the rich/Fever/Head firstAerosmith06.199334[3]-Geffen GFST 46 [UK][written by Jim Vallance, Steven Tyler, Joe Perry][produced by Bruce Fairbairn]
Cryin' /Walk on downAerosmith10.199317[6]12[26]Geffen 19 256[gold-US][silver-UK][written by Steven Tyler, Joe Perry ,Taylor Rhodes][produced by Bruce Fairbairn]
Amazing /FeverAerosmith11.1993-24[21]Geffen 19 264[written by Richie Supa, Steve Taylor][producer by Bruce Fairbairn]
Amazing /Gotta love itAerosmith12.199357[3]-Geffen GFSC 63 [UK]
Crazy /Gotta love itAerosmith05.199423[12]17[23]Geffen 19 267[silver-UK][written by Child/Perry/Tyler][producer by Bruce Fairbairn]
Shut up and dance/Deuces are wildAerosmith06.199424[5]-Geffen GFSC 75 [UK][written by Tommy Shaw, Steven Tyler, Joe Perry, Jack Blades][producer by Michael Beinhorn]
Sweet emotion/SubwayAerosmith08.199474[1]-Geffen 74 101[written by Steven Tyler,Tom Hamilton][producer by Jack Douglas, Ray Colcord]
Blind man/Head firstAerosmith12.1994-48[14]Geffen 19 377[written by Steven Tyler,Joe Perry,Taylor Rhodes][producer by Michael Beinhorn]
Falling in love [Is hard on the knees]/Fall togetherAerosmith03.199722[12]35[15]Columbia 664075-7[gold-US][written by Steven Tyler,Joe Perry,Glen Ballard][producer by Kevin Shirley]
Hole in my soul/Nine lives [live]Aerosmith06.199729[5]51[11]Columbia 664501-7[written by Desmond Child, Steven Tyler, Joe Perry][producer by Kevin Shirley]
PinkAerosmith12.199738[6]27[13]Columbia 664872-7[gold-US][written by Steven Tyler, Richie Supa, Glen Ballard][producer by Kevin Shirley]
I don' t want to miss a thing/Taste of IndiaAerosmith09.19984[64]1[4][20]Columbia 666408-7[5x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Diane Warren][produced by Matt Serletic]
PinkAerosmith06.199913[12]-Columbia 664872-7[written by Ballard/Supa/Tyler][producer by Kevin Shirley, Aerosmith]
Fly away from hereAerosmith06.2001-103[10]album cut[written by Marti Frederiksen, Todd Chapman][producer by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen, Mark Hudson]
Jaded /Angel' s eyeAerosmith03.200113[16]7[20]Columbia 670931-7[gold-US][written by Steven Tyler, Marti Frederiksen][producer by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen ,Mark Hudson]
Girls of SummerAerosmith08.2002199[1]-Columbia 672771 1[written by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen][producer by Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
AerosmithAerosmith10.1973-21[59]Columbia 32 005[2x-platinium-US][Producers: Adrian Barber ]
Get your wingsAerosmith04.1974-74[86]Columbia 32 847[3x-platinium-US][Producers: Ray Colcord , Jack Douglas]
Toys in the atticAerosmith04.1975-11[128]Columbia 33 479[9x-platinum-US][Producers: Jack Douglas ]
RocksAerosmith05.1976-3[53]Columbia 34 165[4x-platinium-US][Producers: Aerosmith , Jack Douglas ]
Draw the lineAerosmith12.1977-11[20]Columbia 34 865[2x-platinium-US]Producers: Aerosmith , Jack Douglas
Live ! BootlegAerosmith11.1978-13[22]Columbia 35 564[platinium-US][Producers: Aerosmith , Jack Douglas]
Night in the rutsAerosmith12.1979-14[19]Columbia 36 050[platinium-US][Producers: Aerosmith , Gary Lyons]
Aerosmith' s Greatest HitsAerosmith11.1980-53[40]Columbia 36 865[12x-platinum-US][produced by Adrian Barber, Jack Douglas, Ray Colcord, Aerosmith, George Martin, Gary Lyons]
Rock in a hard placeAerosmith09.1982-32[19]Columbia 38 061[gold-US][Producers: Jack Douglas , Steven Tyler ]
Done with mirrorsAerosmith11.1985-36[28]Geffen 24 091[gold-US][Producers: Ted Templeman ]
Classics live!Aerosmith04.1986-84[12]Columbia 40 329[platinium-US][Producers: Paul O'Neill, Tony Bongiovi]
Pernament vacationAerosmith09.198737[14]11[67]Geffen 24 162[5x-platinium-US][gold-UK][Producers: Bruce Fairbairn ]
GemsAerosmith12.1988-133[11]Columbia 44 487[gold-US][Producers:David Krebs, Steve Leber, Gary Lyons, Adrian Barber, Tony Bongiovi, Jack Douglas, Steven Tyler, Ray Colcord]
PumpAerosmith09.19893[26]5[110]Geffen 24 254[7x-platinum-US][gold-UK][Producers: Bruce Fairbairn ]
Pandora' s boxAerosmith12.1991-45[9]Columbia 46 209[platinium-US][Producers: Aerosmith , Adrian Barber , Ray Colcord , Jack Douglas , Steven Tyler]
Get a gripAerosmith05.19932[38]1[1][93]Geffen 24 455[7x-platinum-US][platinum-UK][Producers: Bruce Fairbairn ]
Big onesAerosmith11.19947[63]6[48]Geffen 24 716[platinium-UK][4x-platinium-US][Producers:Bruce Fairbairn, Michael Beinhorn]
Box of FireAerosmith11.1994--Columbia CXK 66687[gold][produced by Aerosmith, Adrian Barber, Tony Bongiovi, Ray Colcord, Don DeVito, Jack Douglas, Bob Ezrin, David Krebs, Steve Leber, Gary Lyons, George Marino, Paul O'Neill]
Nine livesAerosmith04.19974[35]1[1][77]Columbia 67 547[gold-UK][2x-platinum-US]][Producers: Aerosmith , Kevin Shirley ]
A little south of sanityAerosmith11.199836[12]12[20]Geffen 25 221[platinium-US][gold-UK][Producers: Jack Douglas]
Just push playAerosmith03.20017[9]2[27]Columbia 62 088[platinium-US][silver-UK][Producers: Marti Frederiksen , Mark Hudson , Steven Tyler , Tony Perry , Hudson]
Young lust-The anthologyAerosmith11.200132[30]191[1]UMTV 4931192 [UK][gold-US][platinum-UK][Producers: Aerosmith , Michael Beinhorn , Jack Douglas , Bruce Fairbairn , Rick Rubin]
O yeah-Ultimate Aerosmith HitsAerosmith08.20026[13]4[32]Columbia 86700[3x-platinum][silver-UK][produced by Aerosmith, Glen Ballard, Adrian Barber, Ray Colcord, Jack Douglas, Bruce Fairbairn, Marti Frederiksen, Mark Hudson, Jason Mizell, Joe Perry, Rick Rubin, Matt Serletic, Russell Simmons, Steven Tyler]
Honkin' on BoboAerosmith03.200428[5]5[15]Columbia 87 025[gold-US][produced by Jack Douglas, Marti Frederiksen, Joe Perry, Steven Tyler]
GoldAerosmith01.2005181-Geffen B0002936-02[produced by Aerosmith, Michael Beinhorn, Jack Douglas, Bruce Fairbairn, Mike Ragogna, Rick Rubin, Russell Simmons, Ted Templeman]
Rockin' the joint:Live at The Hard Rock Hotel Las VegasAerosmith11.2005-24[5]Columbia 97 800[produced by Marti Frederiksen]
Devil's Got a New Disguise - The Very Best of AerosmithAerosmith10.200619[9]33[56]Columbia 88697463212 [UK][platinum-UK][produced by Marti Frederiksen]
Tough Love: Best of the BalladsAerosmith06.201142[2]109[2]Geffen 2769628 [UK]-
Music from Another Dimension!Aerosmith11.201214[3]5[9]Columbia 88725442812 [UK][produced by Jack Douglas, Steven Tyler, Joe Perry, Marti Frederiksen]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 26 kwietnia 2023

Daou

The Daou to zespół muzyki tanecznej z Nowego Jorku, w skład którego wchodzili piosenkarka Vanessa Daou (ur. 4 października 1967r w St. Thomas, Stany Zjednoczone, Virgin Island), jej ówczesny mąż Peter (ur. w 1965r w Bejrucie, Liban). ), który grał na klawiszach, gitarzysta Mike Caro, basista Leon Lee Dorsey (ur. 12 marca 1958r) i perkusista Anthony Johnson, który był wcześniej członkiem rockowego zespołu 24-7 Spyz.


Vanessa spędziła wczesne lata dzieciństwa w St. Thomas na Wyspach Dziewiczych. W 1984 roku zaczęła uczęszczać do szkoły z internatem w Massachusetts. Kiedy była młodą dorosłą, przez dwa lata uczęszczała do Vassar College i spędziła kilka lat w dzielnicy Hell's Kitchen w Nowym Jorku, zanim zdobyła stypendium na studia taneczne na Uniwersytecie Columbia.

Podczas studiów na Uniwersytecie Columbia trenowała pod okiem choreografa Erica Hawkinsa, zgłębiała sztuki wizualne u Barry'ego Mosera i poezję u Kennetha Kocha. Podczas ostatniego roku studiów Vanessa często pojawiała się w uniwersyteckim salonie poezji, Postcrypt Coffeeshop.

Vanessa ukończyła z wyróżnieniem studia z zakresu sztuk wizualnych i historii sztuki w Barnard College\Columbia. Jeszcze w szkole rozpoczęła karierę muzyczną nagrywając dla wytwórni NuGroove Records. Dema, które nagrała dla wytwórni, przyciągnęły uwagę dwóch DJ-ów z NuGroove Records, którzy zaprosili ją do zaśpiewania gościnnie w singlu „It Could Not Happen”, który stał się najlepiej sprzedającym się singlem wytwórni.

W 1990 roku wystąpiła pod pseudonimem „Vandal” na rave Stranger Than Fiction w Shrine Auditorium w Los Angeles w Kalifornii. Podziemny sukces Vanessy doprowadził do podpisania przez nią kontraktu płytowego na siedem albumów z Columbia Records.
W 1992 roku The Daou wydali swój debiutancki album studyjny „Head Music”, który nie znalazł się na żadnej liście przebojów. 

Jedyny singiel wydany z albumu, „Surrender Yourself”, stał się tanecznym hitem, zajmując pierwsze miejsce na liście Billboard's Hot Dance Music\Club Play przez tydzień w lipcu tego samego roku, pozostając na liście przez 11 tygodni.
Z powodu twórczych nieporozumień z Columbia Records, The Daou wynegocjowali zerwanie kontraktu z wytwórnią. W 1993 roku wydali kolejny singiel „Give Myself To You” w wytwórni Tribal Records. Piosenka zadebiutowała na 6. miejscu listy Billboard's Hot Dance Music / Club Play, pozostając na liście przez 13 tygodni.

W 1994 roku wydali swój ostatni singiel „Are You Satisfied?” który osiągnął 8. miejsce na liście Billboard's Hot Dance Music / Club Play Singles, pozostając na liście przez 11 tygodni. W tym samym roku The Daou rozpadło się przed wydaniem kolejnego projektu.

Następnie Vanessa Daou rozpoczęła karierę solową i wydała swój debiutancki album studyjny „Zipless” w MCA Records. W kolejnych latach wydała kolejne albumy.

Obecnie  Vanessa jest kuratorką sztuki, kolekcjonerką i wykładowczynią. Prowadziła wykłady, wykłady i warsztaty na różnych uczelniach. Jest także rzecznikiem Helping Rhinos, organizacji charytatywnej, która pomaga ocalić nosorożca przed wyginięciem.

Peter Daou zaangażował się w politykę, pomagając Johnowi Kerry'emu, Hilary Clinton i Berniemu Sandersowi w wyborach prezydenckich. Był także dyrektorem naczelnym Shareblue Media i współzałożycielem platformy medialnej Verrit.

W 2020 roku on i jego żona Leela formalnie opuścili Partię Demokratyczną. W lutym 2022 roku Peter napisał na Twitterze, że potępia kapitalizm, stwierdzając, że uważa się za niespecyficznego „lewicowca”.

Leon Lee Dorsey jest aktywny w swojej karierze muzycznej jako muzyk jazzowy, aranżer, producent i pedagog. W 2016 roku uzyskał tytuł doktora muzyki w dziedzinie gry na kontrabasie w Stony Brook University Graduate School w Stony Brook w stanie Nowy Jork. Obecnie pracuje jako profesor nadzwyczajny muzyki w Berklee College of Music.

Według badań Anthony Johnson komponuje muzykę dla radia, filmu i telewizji. Przez lata nagrywał muzykę, produkował muzykę i koncertował z różnymi artystami.


Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Surrender YourselfDaou05.1992-- Columbia 44 74291[written by P. Daou, V. Daou][produced by Peter Daou][1[1][11].Hot Disco/Dance;Columbia 74 291 12"]
Give Myself To YouDaou01.1994--TRIBAL America 58085[written by D. Tenaglia, P. Daou, V. Daou][produced by Danny Tenaglia, The Daou][6[13].Hot Disco/Dance;Tribal America 58 058 12"]
Are You Satisfied?Daou07.1994---[written by D. Morales, P. Daou, V. Daou][produced by David Morales][1[1][13].Hot Disco/Dance;Tribal America 58 142 12"]
Sunday AfternoonsVanessa Daou03.1996-- -[written by Erica Jong, Vanessa Daou][produced by Peter Daou][1[1][11].Hot Disco/Dance;Krasnow/MCA [promo] 12"]
Two To TangoVanessa Daou08.1996-- -[written by Peter Daou, Vanessa Daou, Danny Madden][produced by Peter Daou][1[3][12].Hot Disco/Dance;Krasnow/MCA 55 241 12"]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Abstrac

 Trio składało się z Alviny „Topaz” Del Bettis, Mary Brown i Marshy McClurkin, a zostało utworzone przez Gene'a Griffina i Teddy Riley'a. Pod koniec lat 80-tych Griffin i Riley zaczęli doskonalić to, co stało się znane jako brzmienie New Jack Swing, które przejęło popularne w tamtym czasie popowo-funkowe brzmienie R&B producentów takich jak L.A. Reid & Babyface i Jimmy Jam & Terry Lewis i nadali mu bardziej uliczne brzmienie, głównie dodając hip-hopowe akcenty. Zachęceni niezwykle udaną współpracą z Johnnym Kempem przy „Just Got Paid”, zaczęli pracować, zarówno osobno, jak i razem, z różnymi zespołami. Całkowicie kobiecy zespół, z którym razem pracowali, to Abstrac. (Riley miał  doświadczenie w produkcji innego kobiecego trio w poprzednim roku przy utworze „Wishing You Were Here” zespołu The Gyrlz.) 

Trzy panie z Abstrac były nieznane, ale udało im się podpisać kontrakt z Reprise Records. Album zatytułowany Abstrac został głównie napisany i wyprodukowany przez Griffina wraz z bratem Rileya, Markellem, z trzema utworami napisanymi i wyprodukowanymi przez innego pioniera New Jack, Bernarda Belle. Riley skupił się na klawiszach, miksowaniu i aranżowaniu. Pierwszym singlem był „Right And Hype” i udało mu się wbić na listę Billboard Hot 100 na 89. miejsce. Wydano promo drugiego singla „You Are The Party (I Am The Fun)”, ale nie zyskała popularności i grupa została usunięta. 

 Jednak trzy lata później Marsha i Mary ponownie pojawili się jako duet M&M i wydały album Get Ta Know Ya Betta w Atlantic Records. Do tej pory brzmienie New Jack było w pełnym rozkwicie  i podczas gdy Abstrac' nadal trzymał się taneczno-funkowego brzmienia, M&M było pełne New Jack R&B. Panie miały też o wiele większe zaangażowanie w pisanie materiału na album, wraz z jego głównym producentem, Herbem Middletonem. Na nieszczęście dla pań, ich nowe wcielenie było jeszcze mniej udane, a ich dwa single, „Talk To Me” (który został zremiksowany przez Markella Rileya) oraz tytułowy utwór z albumu, ugrzęzły na listach przebojów i ponownie zostały usunięte z dużej wytwórni. 

  Doświadczenie związane z pisaniem albumu M&M okazało się jednak darem niebios dla Mary Brown, ponieważ później odniosła wielki sukces jako autorka tekstów, zwłaszcza z „No No No” zespołu Destiny's Child. 

 
Single Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] Komentarz Right And HypeAbstrac12.1989-89[6]Reprise 22872[written by Gene Griffin, Markell Riley][produced by Gene Griffin, Markell Riley][23[17].R&B Chart]

Autor: o Brak komentarzy:
Subskrybuj: Komentarze (Atom)