SPK

 SPK to australijska grupa muzyczna zajmująca się muzyką industrialną i noise, założona w 1978 roku. Kierował nią główny członek, Graeme Revell na klawiszach i perkusji. W 1980 roku grupa udała się do Wielkiej Brytanii, gdzie wydała swój debiutancki album Information Overload Unit. W 1983r Sinan Leong dołączył jako wokalista. Grupa rozwiązała się w 1988 roku. Dwa lata później Revell i Leong przenieśli się do Stanów Zjednoczonych, gdzie Revell pracuje jako hollywoodzki kompozytor muzyki filmowej. Według australijskiego historyka muzyki rockowej, Iana McFarlane'a, SPK były „w czołówce lokalnego post-punkowego, elektronicznego/eksperymentalnego ruchu późnych lat 70-tych… Ich muzyka przeszła od nieharmonijnego, industrialnego metalowego hałasu do wyrafinowanego i powściągliwego dance-rock z dziwnymi atrybutami. 

 SPK powstał  w 1978 roku w Sydney, kiedy urodzony w Nowej Zelandii Graeme Revell (aka "EMS AKS", "Operator", "Oblivion") poznał Neila Hilla (aka "Ne/H/il"). Revell pracował jako pielęgniarz na oddziale psychiatrycznym w Callan Park Hospital, gdzie pracował również Hill. Hill i Revell dzielili dom i interesowali się manifestem niemieckiej radykalnej grupy marksistowskiej znanej jako Sozialistisches Patientenkollektiv (SPK). Jako duet inspirowali się Kraftwerk, Can, Neu!, Faust i Johnem Cage'm- zaczęli grać własną odmianę muzyki industrialnej jako SPK.Według historyka muzyki rockowej Iana McFarlane akronim SPK jest różnie podawany jako „SoliPsiK, SepPuKu, Surgical Penis Klinik, System Planning Korporation i Sozialistisches Patienten Kollektiv”.  Zespół zrekrutował dwóch nastolatków, Danny'ego Rumora (później  The Cruel Sea) na gitarze prowadzącej i Davida Virgina na gitarze basowej (obaj byli  w Ugly Mirrors i założyli Sekret Sekret), we wczesnych nagraniach SPK w 1979 roku. W tym samym roku wydali niezależnie trzy 7-calowe tłoczenia: SoliPsiK jako trzyutworowy przedłużony spektakl w kwietniu, „Factory” jako singiel w sierpniu i „Mekano” w listopadzie.  Dominik Guerin (aka "Tone Generator") dołączył   w 1980 roku, a później skupił się na zawartości wizualnej zespołu. W maju wydali EP, Meat Processing Section, jako Surgical Penis Klinik. 

Bez Hilla SPK przeniósł  się do Londynu, gdzie Guerin i Revell nagrali swój debiutancki album, Information Overload Unit, w squacie w Vauxhall z pomocą brata Revella, Ashleya Revella (aka „Mr.Clean”) i Mike'a Wilkinsa (gitara, gitara basowa, back wokal). Album dotyczy stanów psychotycznych i upośledzenia umysłowego. Oryginalna wersja programu Side Effects z 1981 roku ma czarną okładkę z małym zdjęciem operowanej głowy, wersja Normal z 1985 roku jest niebieska i przedstawia mężczyznę na wózku inwalidzkim, a reedycja CD z 1992 roku zawiera System Planning Korporation z inicjałami SPK . McFarlane zasugerował, że „ostre, dudniące brzmienie albumu przemówiło do fanów Throbbing Gristle i wczesnego Cabaret Voltaire”. W czerwcu 1980 wydali singiel "Slogun", z tekstami inspirowanymi manifestem marksistowskim: "Kill, Kill, Kill for inner peace / Bomb, Bomb, Bomb for mental health / Therapy throughviol!" Inni muzycy współpracujący z SPK to James Pinker (perkusja, perkusja) i Karel van Bergan (skrzypce, wokal), który koncertował z nimi w Stanach Zjednoczonych. W lipcu 1981 roku w Australii wytwórnia M Squared wydała kolejny singiel „See Saw”. Okładka przedstawia SoliPsiK z członkami podanymi jako Kitka (vel Kit Katalog), Sushi (vel Margaret Hill), Charlyiev (vel Paul Charlier) i Skorne (Neil Hill). Oba utwory są napisane wspólnie przez Charliera i Hilla.

 W 1982 roku do Guerina i Revella z SPK dołączyli Brian Williams (vel Lustmord), John Murphy z Forresta di Ferro (vel „Kraang”) i Derek Thompson (który później miał krótki występ w The Cure, a następnie nagrywał jako Hoodlum Priest). . Drugi album SPK, Leichenschrei (angielski: The Scream of the Corpse) (1982), przedstawia Sozialistisches Patienten Kollektiv (angielski: Socialist Patients' Collective). Po nagraniu dołączył do nich Sinan Leong na wokalu, który początkowo był przesłuchiwany do planowanego projektu pobocznego SPK, Dance Macabre. Później Leong i Revell pobrali się. W 1983 Thompson odszedł z SPK, ponieważ Revell „chciał nagrać bardzo komercyjnie brzmiący album, czego ja nie zrobiłem”.  McFarlane stwierdził, że „SPK nieco złagodziło podejście z dostrzegalnymi melodiami syntezatora i tanecznymi bitami, które wysuwają się na pierwszy plan wśród hałasu”. W sierpniu 1983 roku grupa wydała album kompilacyjny, Auto Da Fé, przedstawiający SepPuKu napisany za pomocą SPK czerwonymi wielkimi literami. Zawierał trzy utwory studyjne nagrane w 1981 roku. Bush zasugerował, że album był „początkiem bardziej zorganizowanego podejścia do materiału SPK, Auto Da-Fé prezentuje intrygującą fuzję industrial-disco, przypominającą najlepszy współczesny materiał Cabaret Voltaire i DAF.

Na początku lutego 1984 r., tuż przed swoimi 28. urodzinami, Neil Hill popełnił samobójstwo.  Dwa dni później jego żona Margaret Hill (z domu Nikitenko) zmarła w wyniku komplikacji związanych z anoreksją.  W marcu SPK wydał kolejny singiel. , „Metal Dance”, którego współautorami byli Revell, Leong i Thompson. SPK wróciło do Australii na trasę koncertową i nagrało swój trzeci album, Machine Age Voodoo, w Sydney, który został wydany w 1984 roku przez WEA Records. Na płycie do Revella i Leonga z SPK dołączyli Jeff Bartolomei na klawiszach, Mary Bradfield-Taylor na wokalu, Graham Jesse na saksofonie, James Kelly na gitarze, Sam McNally na klawiszach i Phil Scorgie na gitarze basowej. McFarlane widział album jako „mieszany mainstreamowy disco-pop i słodkie wokale z elektronicznymi eksperymentami (coś jak Blondie spotyka Kraftwerk)”. Podczas gdy Bush czuł, że był to „kolejny skok w kierunku dance-rocka i odejście od industrialnej przeszłości grupy”. Z albumu powstał singiel „Junk Funk” w 1985 roku.  Leong i Revell wrócili do Australii i dodali Karinę Hayes jako wokalistkę. Wydali oni w 1986 roku Zamia Lehmanni: Songs of Bizantine Flowers, na którym ukazał się singiel „In Flagrante Delicto”. Po nim w 1987 roku ukazał się Digitalis Ambigua: Gold & Poison. Sean Carruthers z Allmusic zauważył, że Revell „był w okresie przejściowym… gdzieś pomiędzy industrialnym hałasem wczesnych lat a jego późniejszą ścieżką dźwiękową”.   W 1988 roku zespół wydał koncertowy album Oceania... In Performance 1987, ale w ciągu roku rozwiązał się. W 1989 roku Revell zaczął pracować nad partyturą i ścieżkami dźwiękowymi. ] Utwór SPK „In Flagrante Delicto” został wykorzystany przez Revella do pracy nad ścieżką dźwiękową do filmu Dead Calm z 1989 roku. W 1991 roku Leong i Revell przeprowadzili się do Los Angeles. McFarlane uważał, że SPK jest „w czołówce lokalnego post-punkowego, elektronicznego/eksperymentalnego ruchu późnych lat 70-tych… Ich muzyka przeszła od dysharmonijnego, industrialnego metalowego hałasu do wyrafinowanego i powściągliwego dance-rocka z dziwnymi atrybutami ”.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Meat Processing Section EP.	SPK	05.1980	42. UK Indie	-	Industrial IR 0011	[written by SPK]
Metal Dance EP.	SPK	11.1983	91[3]	-	Desire WANT X 1	[written by Thompson, Revell, Leong][produced by Mike Johnson, S. P. K.]
Junk Funk	SPK	10.1984	94[3]	-	Elektra YZ 24	[written by Graeme Revell, Leong][produced by Graeme Revell]

Tank

Tank (właśc. Durrell Babbs; ur. 1 stycznia 1976 r. w Milwaukee) - amerykański piosenkarz rhytm and bluesowy, autor piosenek, producent muzyczny. Jedna z najważniejszych postaci współczesnego r&b; - niezwykle ceniony wokalista, autor tekstów i producent.

Babbs urodził się w Milwaukee, ale dorastał w podwaszyngtońskim miasteczku Clinton. Już jako dziecko rozpoczął naukę gry na pianinie, a dzięki pomocy kuzyna dowodzącego kościelnego chórem miał również okazję regularnie szlifować talent wokalny. Artysta, którego pseudonimem jest odzwierciedleniem doskonałej budowy ciała, posiadał też duży potencjał sportowy i pod koniec liceum stanął przed wyborem, czy dalej kontynuować swą przygodę muzyczną czy też zająć się zawodową grą w futbol amerykański. Zdecydował się na karierę w show-biznesie.
Pierwsze poważne kroki na scenie Tank stawiał jako wokalista wspierający Ginuwinea podczas koncertów. Ta znajomość zaowocowała poznaniem ludzi związanych z labelem blackground - Aaliyah, Timbalanda czy Missy Elliott. W 2000 r. Babbs podpisał umowę z tą wytwórnią,na mocy której rozpoczął pracę nad solowymi nagraniami, ale dostał też szansę wszechstronnej współpracy z innymi artystami. Jeszcze w 2000 r. wspomógł jako tekściarz i producent Dave'a Hollistera, napisał też Aaliyah teksty do nagrań z płyty Aaliyah.
Solowym albumem artysta zadebiutował w marcu 2001 r., gdy do sklepów trafił krążek Force of Nature. Dosyć niespodziewanie materiał dotarł aż do siódmego miejsca na liście billboardu, okrywając się złotem. Płyta utrzymana była w podobnym stylu, co większość produkcji spod znaku blackground records - wysmakowanego, nowoczesnego r&b; z domieszką elektroniki i hip-hopu. Podobnie rzecz się miała z kolejnym wydawnictwem artysty, wydanym w 2002 r. One Man. Tym razem, pomimo równie dobrych jak w przypadku debiutu recenzji, krążek nie znalazł tylu nabywców, dochodząc ostatecznie do dwudziestej lokaty na billboardzie.
Przez kolejnych kilka lat Tank skupił się przede wszystkim nad pracą dla innych artystów. Współpracował m.in. z Brianem McKnightem, Lil' Zane, Jonem B, Omarionem, Fantasią, Jamie Foxxxcm, Monicą, Donellem Jonesem i Kelly Rowland. Dopiero w maju 2007 r. ukazał się trzeci solowy krążek Babbsa - Sex, Love & Pain. Materiał zadebiutował na drugim miejscu listy billboardu i w ciągu kilku miesięcy osiągnął sprzedaż rzędu trzystu tysięcy sztuk. Sporym przebojem stał się pierwszy singiel promujący wydawnictwo - "Please Don't Go". Dobre oceny albumu i niesłabnąca popularność Tanka nakazuje upatrywać w nim jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych męskich artystów na scenie r&b; XXI w.
 

Tank wydał swój czwarty album studyjny, Now or Never, w grudniu 2010 roku.Tank współpracował z artystami, wśród których byli Chris Brown, Drake, Letoya Luckett przy tym projekcie.Singlami były "Sex Music", "I Can't Make You Love Me" i "Emergency".  Tank wydał swój piąty album studyjny, This Is How I Feel, w maju 2012 roku.  Tank współpracował z artystami Chrisem Brownem, Busta Rhymes, T.I. i Kris Stephens na albumie.  Piosenka „Compliments”, z udziałem Krisa Stephensa i T.I., została wydana jako główny singiel w październiku 2011 roku.  14 września 2013 roku Tank zaśpiewał hymn narodowy USA przed walką Floyd Mayweather vs. Saúl Álvarez w Las Vegas w stanie Nevada. Jego szósty studyjny album Stronger został wydany w sierpniu 2014 roku. Zawierał on single „You're My Star” i tytułowy utwór. Nie weszli na US Hot 100, ale obaj znaleźli się w pierwszej dwudziestce listy US Urban AC. Album oznaczał lekkie odejście od jego poprzednich wydawnictw, skupiając się na "brzmieniu retro R&B". Po rozczarowującej sprzedaży albumu Tank twierdził, że album będzie jego ostatnim.

W lutym 2015 roku ukazał się mixtape album If You Were Mine. Jeszcze w tym samym roku Tank miał premierę nowego singla „You Don't Know” z udziałem Wale'a. Służył jako główny singiel jego siódmego albumu studyjnego Sex Love & Pain II, wydanego w styczniu 2016 roku. Album zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard R&B i #15 na liście Top 200 w USA . Drugi singiel "#BDAY" ukazał się później w tym samym roku, oprócz wakacyjnej EPki A Classic Christmas Night w grudniu, wydanej niezależnie. W maju 2017 roku Tank wystąpił na imprezie Black Gay Pride w Waszyngtonie, zbierając pochwały i krytykę oraz rozpoczynając debatę na temat rzadkich przypadków, w których mężczyźni R&B występują na imprezach LGBT.

We wrześniu 2017 roku Tank wydał swój ósmy album studyjny, Savage.  Główny singiel albumu „When We” osiągnął   86 miejsce na liście Billboard Hot 100. W październiku 2019 roku Tank wydał swój dziewiąty album studyjny ELEVATION. Następnie 27 marca 2020 r. wydał EPkę z fortepianem zatytułowaną While You Wait . 26 lutego 2021 r. Tank wydał singiel „Can't Let It Show”, którego refren stanowi interpolację singla Kate Bush z 1989 r. „This Woman's Work”. W sierpniu 2021 roku ogłoszono, że Blackground Records ponownie wyda dyskografie takich artystów, jak Tank, Aaliyah, Toni Braxton i Timbaland & Magoo. Pierwsze trzy albumy studyjne Tanka zostały wznowione na CD, kasecie, winylu, do pobrania w wersji cyfrowej i po raz pierwszy w wersji strumieniowej 17 września 2021 roku. 29 października 2021 r. Tank wydał „I Deserve” ze swojego nadchodzącego, dziesiątego i ostatniego albumu R&B Money. 

Prywatnie muzyk jest ojcem czwórki dzieci i wielkim fanem sportu. Zdaniem tysięcy kobiet na świecie, również jednym z najbardziej pociągających mężczyzn w przemyśle muzycznym.
 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Maybe I Deserve	Tank	03.2001	-	38[20]	Blackground	[written by Durrell Babbs][produced by Durrell Babbs][7[33].R&B Chart]
Slowly	Tank	07.2001	-	-	Blackground	[43[17].R&B Chart]
One Man	Tank	09.2002	-	107[7]	Blackground	[25[20].R&B Chart]
Let Me Live	Tank featuring Mannie Fresh and Jazze Pha	11.2002	-	-	Blackground 060087	[82[10].R&B Chart]
Tonite, I'm Yours	Lil Zane featuring Tank	07.2003	-	-	Priority 52 480	[87[11].R&B Chart]
Please Don't Go	Tank	03.2007	-	42[20]	Blackground	[written by Durrell Babbs, Lonny Bereal][produced by The Underdogs][2[55].R&B Chart]
Heartbreaker	Tank	09.2007	-	-	Good Game	[written by Damon Thomas, Eric Dawkins, Harvey Mason Jr., Tank, Tony Dixon][produced by Eric Jackson, Tony Dixon][37[24].R&B Chart]
Sex Music	Tank	07.2010	-	-	Soundbase	[written by Tank , Harvey Mason, Jr., J. Valentine][produced by Song Dynasty, Harvey Mason, Jr.][29[13].R&B Chart]
I Can't Make You Love Me	Tank	05.2011	-	-	-	[64[20].R&B Chart]
Emergency	Tank	02.2011	-	121[1]	Atlantic	[written by Tank, J. Valentine][produced by Harvey Mason, Jr., Tank, J. Valentine][23[21].R&B Chart]
Celebration	Tank Featuring Drake	01.2011	-	-	-	[73[13].R&B Chart]
Compliments	Tank Featuring T.I. & Kris Stephens	09.2012	-	-	-	[75[7].R&B Chart]
Next Breath	Tank	02.2012	-	-	-	[27[23].R&B Chart]
She Don't Put It Down	Joe Budden Featuring Lil Wayne & Tank	03.2013	-	96[1]	E1	[written by Joseph Budden, Durrell Babbs, Dwayne Carter, Tyler Williams][produced by T-Minus][32[8].R&B Chart]
When We	Tank	12.2017	-	78[20]	Atlantic	[platinum-US][written by Durrell Babbs,Carl McCormick,Johnnie Newt][produced by Cardiak][35[21].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Force of Nature	Tank	03.2001	-	7[25]	Blackground 50 404	[gold-US][produced by Barry Hankerson ,Jomo Hankerson,Bud'da,Jeffrey "J. Dub" Walker,Rapture Stewart,Eric Seats,Caviar & Overdose]
One Man	Tank	11.2002	-	20[6]	Blackground 064 692	[produced by Tank ,Jomo Hankerson ,Barry Hankerson,Flent Coleman,Big Tank,Bud'da,Caviar & Overdose,Mannie Fresh,Kevin Jackson,Jazze Pha,Dennis Ross III,Bob "Big Bob" Terry,Rick White,Curtis L. Williams]
Sex, Love & Pain	Tank	06.2007	-	2[18]	Blackground 08982	[produced by Tank,Jomo Hankerson,Barry Hankerson,Flent Coleman,Antonio Dixon,Eric Jackson,St. Nick,Steven Russell,Timbaland,The Underdogs]
Now or Never	Tank	01.2011	-	35[16]	Atlantic 525214	[produced by Song Dynasty,Kevin Barnes,Brandon Hodge,Jim Jonsin,Rico Love,Harvey Mason, Jr.,Stereotypes]
This Is How I Feel	Tank	05.2012	-	9[7]	Atlantic 528524	[produced by Tank,Christopher "C4" Umana,The Composer,Danja,Patrick Hayes,Eric Hudson,Invisible,J-KitsKevin McCall,Rex Rideout,T-Minus,Troy Taylor]
Stronger	Tank	08.2014	-	13[6]	Atlantic 543603	[produced by Tank, Don City, Derrick D. Beck, Jerry "Wonder" Duplessis, Shama "Sak Pase" Joesph, James "J-Doe" Smith, Eric "Bluetooth" Griggs, Young Fyre, Infinity, Da Internz]
Sex Love & Pain II	Tank	02.2016	-	15[7]	Atlantic 552559	-
Savage	Tank	10.2017	-	24[3]	Atlantic 562627	-
Elevation	Tank	11.2019	-	160[1]	Atlantic 607290	-

Tams

The Tams to amerykańska grupa wokalna z Atlanty w stanie Georgia, która odniosła największy sukces na listach przebojów w latach 60-tych, ale kontynuowała działalność w latach 70. i 80-tych XX wieku. Dwa oddzielne składy grupy nadal występują i nagrywają. W jednym składzie, nazwanym „The Original Tams with RL Smith”, występuje oryginalny członek Robert Lee Smith, a drugi skład jest kierowany przez Little Red, syna długoletniego członka Charlesa Pope'a i bratanka współzałożyciela grupy Joe Pope'a. 

 Zespół powstał w 1960 roku i wziął swoją nazwę od kapeluszy Tam o'shanter, które nosili na scenie. W 1962 roku wydali hitowy singiel w Arlen Records. „Untie Me”, kompozycja Joe Southa, znalazła się w Top 20 na liście Billboard R&B . Kolejne wydawnictwa w dużej mierze nie powiodły się aż do 1964 roku, kiedy „What Kind of Fool (Do You Think I Am)” dotarł do Top 10 na US Billboard Hot 100.  Piosenka spędziła trzy tygodnie na pierwszym miejscu listy R&B Cash Box. Wiele z ich popularnych hitów zostało napisanych przez Raya Whitleya.

 "Hey Girl Don't Bother Me" był również skromnym hitem w USA w tym samym roku. The Tams mieli tylko jeden wielki hit w USA (w 1968 r.), kiedy „Be Young, Be Foolish, Be Happy” zajęło 26 miejsce na amerykańskiej liście R&B, a następnie znalazło się na brytyjskiej liście Top 40 w 1970 r. Ich nagranie z 1965 roku „I've Been Hurt” było ich największym regionalnym hitem (opartym na sprzedaży i emisji) przed 1980 rokiem. Grupa osiągnęła pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli we wrześniu 1971 roku dzięki ponownemu wydaniu „Hey Girl Don't Bother Me”, dzięki początkowemu wsparciu kwitnącej wówczas brytyjskiej sceny northern soul . Piosenka znalazła się również na pierwszym miejscu w Irlandii, czyniąc z nich pierwszą grupę black soul, która znalazła się na szczycie irlandzkich list przebojów.

 Grupa nie znalazła się ponownie na listach przebojów aż do 1987 roku, kiedy ich piosenka „There Ain't Nothing Like Shaggin'” osiągnęła 21 miejsce w Wielkiej Brytanii, napędzana popularnym w regionie tańcem znanym jako Carolina shag, który często pojawiał się w   filmie z 1989 roku, Shag. Jednak utwór został zakazany przez BBC, ponieważ słowo „shag” oznacza „odbywać stosunek seksualny” w potocznym brytyjskim angielskim. Nadal dość popularni w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych, nadal nagrywają nową muzykę i występują na licznie uczęszczanych koncertach. W 1999 roku wraz z Jimmym Buffettem zagrali razem z Jimmym Buffettem na jego płycie „Beach House on the Moon”, a także koncertowali z nim po całym kraju. Amerykańska piosenkarka i autorka tekstów Tameka Harris, urodzona w 1975 roku, jest córką Dianne Cottle-Pope i Charlesa Pope'a. Charles Pope zmarł na chorobę Alzheimera 11 lipca 2013 roku w wieku 76 lat.  W ostatnich latach grupą kierował Albert „Little Red” Cottle Jr., syn byłego członka Alberta Cottle.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Untie Me/Disillusioned	Tams	10.1962	-	60[7]	Arlen 11	[written by Joe South][produced by Joe South][12[10].R&B Chart]
What Kind Of Fool (Do You Think I Am)/Laugh It Off	Tams	12.1963	-	9[14]	ABC-Paramount 10502	[written by Ray Whitley][produced by Rick Hall][1[3][16].R&B Chart]
You Lied To Your Daddy/It's All Right (You're Just In Love)	Tams	03.1964	-	A:70[5];B:79[3]	ABC-Paramount 10533	[A:written by Ray Whitley][B:written by E. Thomas, C. Thomas ][produced by Rick Hall][27[6].R&B Chart]
Hey Girl Don't Bother Me/Take Away	Tams	07.1964	-	41[8]	ABC-Paramount 10573	[written by Ray Whitley][produced by Bill Lowery][10[12].R&B Chart]
Silly Little Girl/Weep Little Girl	Tams	11.1964	-	87[1]	ABC-Paramount 10601	[written by Joe South][produced by Bill Lowery]
Find Another Love/My Baby Loves Me	Tams	11.1964	-	129[3]	General American 714	[written by C. Thomas, E. Thomas]
Be Young, Be Foolish, Be Happy/That Same Old Song	Tams	06.1968	32[7]	61[6]	ABC 11066	[written by Ray Whitley,James Cobb][produced by Joe South][26[9].R&B Chart]
Trouble Maker/Laugh At The World	Tams	09.1968	-	118[2]	ABC 11128	[written by Ray Whitley][produced by Ray Whitley]
Hey Girl Don't Bother Me/Take Away	Tams	07.1971	1[3][17]	-	Probe PRO 532	[written by Ray Whitley]
There Ain't Nothing Like Shaggin'/Get A Job	Tams	11.1987	-	21[7]	Virgin VS 1029	[written by Archie Jordan][produced by Archie Jordan]
My Baby Sure Can Shag/Thank You John	Tams	01.1988	-	91[2]	Virgin VS 1037	[written by Archie Jordan][produced by Archie Jordan]

Tampa Red

Tampa Red (właśc. Hudson Whittaker; ur. 8 stycznia 1904r w Smithville, zm. 19 marca 1981r w Chicago) - amerykański bluesman, wokalista i gitarzysta reprezentujący blues miejski i hokum blues. Znany także jako „The Guitar Wizard” (Czarodziej Gitary).


Urodził się w Smithville w hrabstwie Lee w stanie Georgia. Jego ojcem był John Woodbridge, a matką Elizabeth Whittaker. Od urodzenia nosił nazwisko Woodbridge, jednak po wczesnej śmierci rodziców przeniósł się do Tampy, gdzie był wychowywany przez babkę i przyjął nazwisko rodowe matki.

Od miejscowego muzyka Piccolo Pete’a nauczył się grać na gitarze. Wkrótce zaczął grać w barach i zajazdach w rejonie od Tampy do St. Augustine.

W 1918 r. (lub na początku lat 20. XX w.) osiedlił się w Chicago w stanie Illinois. Przybrał artystyczny pseudonim Tampa Red, przy czym określenie koloru  miało ścisły związek z kolorem jego włosów, gdyż był rudy. Występował na ulicach, w barach i klubach. Z Georgia Tomem założył duet Hokum Boys  .

W 1928 r. rozpoczął karierę muzyka często nagrywanego przez różne przedsiębiorstwa płytowe. Był pod tym względem jednym z najbardziej docenianych bluesmanów; nagrał 335 utworów. W latach 1928–1931 nagrywał i występował w parze z Georgia Tomem. Koncertowali na prywatkach, piknikach, w salach tanecznych, kinach, teatrach, barach, zajazdach, a nawet na statkach wycieczkowych - w Chicago i jego okolicach. W latach 1929–1929 często występowali w Palace Theater w Memphis oraz w innych miejscach organizowanych przez TOBA. W latach 1928–1929 występował i nagrywał z takimi artystkami jak Ma Rainey, Madlyn Davis i innymi.W 1929 r. nagrywał z Georgia Tomem dla przedsiębiorstwa Brunswick Records w Chicago., a następnie m.in. z Memphis Minnie dla przedsiębiorstwa Vocalion Records i ARC w Chicago. 

W latach 1930–1932 nagrywał dla przedsiębiorstwa Vocalion i Banner, zarówno solo jak w duecie z Georgia Tomem. W 1934 r. nagrywał solo lub z Black Bobem dla Bluebird Records i Vocalion oraz jako Tampa Red with Jug Band dla przedsiębiorstwa Bluebird Records w Chicago. W latach 1934–1936 często współpracował z takimi bluesmanami jak m.in. Big Maceo i Big Bill Broonzy w miejscowych lokalach w Chicago. W 1935 r. nagrywał zarówno solo, jak i z innymi muzykami dla przedsiębiorstwa Bluebird w Chicago. W 1936 r. nagrywał ze swoim zespołem jako Tampa Red and Chicago Five dla Bluebird w Chicago. W latach 1936–1942 nagrywał wyłącznie dla przedsiębiorstwa Bluebird pod Chicago w miejscowości Aurora w Leland Hotel. Pod koniec lat 30. i na początku lat 40. XX w. kontynuował współpracę m.in. z Big Maceo i Big Billem Broonzym. Na stałe występował w C & T Club w Chicago. 

W 1942 r. zahamowaniu uległa jego kariera jako muzyka nagrywającego, gdyż USA wkroczyły do wojny i materiał, z którego produkowano płyty został uznany za materiał strategiczny. Powrócił ponownie do nagrywania w 1944 r. W latach 1944–1945 dokonał zaledwie 12 nagrań dla takich przedsiębiorstw jak Bluebird i Victor Records (RCA). W tych latach współpracował także z Big Maceo podczas występów we Flame Club w Chicago. W połowie lat 40-tych występował z Sunnylandem Slimem w lokalnych klubach w Gary w stanie Indiana. Pomiędzy połową lat 40-tych a początkiem lat 50-tych XX w. często występował w takich miejscach jak Purple Cat Club, Sylvio’s, Club Georgia, 708 Club, The Zanzibar, The Peacock i innych oraz w barach i na prywatnych imprezach w rejonie Chicago. W latach 1945–1947 dokonał nagrań dla przedsiębiorstwa Victor w Chicago. W latach 1948–1949 występował w C&T Lounge w Chicago. W 1948 r. współpracował ponownie z Sunnylandem Slimem w czasie występów w 21 Club w Chicago oraz w następnym roku w Peacock Lounge. Pomiędzy 1949 a 1952 r. dokonał wielu nagrań dla przedsiębiorstwa Victor. W 1953 r. był nieaktywny, chociaż dokonał 12 nagrań dla takich przedsiębiorstw jak Sabre, japońskiego P-Vine oraz Victor. Od 1955 do 1960 r. przebywał w szpitalu w Chicago, w którym był leczony z alkoholizmu i problemów zdrowotnych spowodowanych przez ten nałóg.

W 1960 r. dokonał swoich ostatnich nagrań dla przedsiębiorstwa Bluesville (Prestige Records). W 1961 r. współpracował z Barbarą Dane w Sugar Hill Club w San Francisco.

Do końca lat 60-tych pracował głównie pozamuzycznie. W 1974 r. przeszedł na emeryturę i zamieszkał w domu opieki Sacred Heart Nursing Home w Chicago żyjąc w całkowitej biedzie.

Zmarł 19 marca 1981 r. w Chicago. Został pochowany na cmentarzu Mount Glenwood Memory Garden (West) w Willow Springs w Illinois.

Prawdopodobnie największym przebojem Tampy Reda był utwór „It’s Tight Like That” nagrany 24 października 1928 r. w duecie z Georgia Tomem. Była to kompozycja, która powstała w wyniku założenia jej twórców, aby nie była ani bluesowa, ani nie była piosenką pop. W wyniku tego powstała piosenka, która rozpoczęła tzw. hokum blues. Był to także pierwszy blues, który można nazwać „miejskim”, gdyż zarówno w warstwie muzycznej jaki słownej, nie był zbyt podobny do bluesa z Missisipi. Od strony muzycznej podstawą utworu była dość mocna partia basowa i rytm, które zapowiadały muzykę nagrywaną w Chicago przez Bluebird Records od końca lat 30. do początku lat 40. XX w. Z drugiej strony, utwór ten nie był zbyt oddalony od country bluesa, tak że spodobał się właściwie wszystkim. Również komercyjny sukces duetu Tampa Red i Georgia Tom czy też Leroy Carr i Scrapper Blackwell (gitara, fortepian) lub tria (2 gitary, fortepian) oddalił bluesa od akompaniującego sobie wykonawcy i zbliżył go do brzmienia zespołu.

Tampa Red stał się najbardziej popularnym artystą bluesowym swojego czasu z naciskiem na nagrywający bluesowy artysta. Dla takich wykonawców jak Charley Patton i nawet Blind Lemon Jefferson nagrywanie było raczej przypadkowe i traktowane jako lukratywny dodatek do występów na piknikach i zabawach, gdyż podstawową publicznością wiejskiego bluesmana byli ludzie z jego społeczności. Natomiast dla Tampy Reda i Leroya Carra podstawową publicznością byli ludzie kupujący ich płyty, niezależnie od tego, gdzie mieszkali.

Był mistrzem gitary, o czym świadczy jego przydomek „The Guitar Wizard” (Czarodziej Gitary). Grał na metalowej gitarze National, przeważnie techniką ślizgową (slide), ale również i palcową. Wpłynął prawie na wszystkich gitarzystów reprezentatywnych dla miejskiego bluesa. Jego dom w Chicago do śmierci żony był otwarty dla wszystkich bluesmanów przybywający do Chicago. Był patriarchą chicagowskiego bluesa w latach 30-tych. W latach 40-tych został nim Big Bill Broonzy. A w latach 50-tych został nim Muddy Waters.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let Me Play With Your Poodle/My First Love Blues	Tampa Red	12.1942	-	-	Bluebird 34-0700	[written by Hudson Whittaker][4[4].R&B Chart]
Detroit Blues/Sure Enough I Do	Tampa Red	09.1945	-	-	Bluebird 34-0731	[written by Tampa Red][5[1].R&B Chart]
When Things Go Wrong With You/Come On, If You're Coming	Tampa Red	09.1949	-	-	RCA Victor USA 50-0019	[written by Hudson Whittaker][9[3].R&B Chart]
Pretty Baby Blues/Since Baby's Been Gone	Tampa Red	10.1951	-	-	RCA Victor 50-0136	[written by Hudson Whittaker][7[1].R&B Chart]

Tamia

Kanadyjska piosenkarka, która swoją karierę kontynuowała w Stanach Zjednoczonych. Czterokrotnie nominowana do nagrody grammy artystka została odkryta jako nastolatka przez Quincy'ego Jonesa - impresario muzycznego znanego ze współpracy z Michaelem Jacksonem i Frankiem Sinatrą. Zanim świat showbiznesu poznał Tamie, studiowała ona śpiew i aktorstwo oraz występowała na scenach w swoim rodzinnym mieście Windsor. Otrzymała kilka nagród, w tym m.in.MTV youth achievement award w kategorii głosu w roku 1993. 

Rok póżniej artystka otrzymała stypendium STEVE ross music i wystąpiła przed 75-tysięczną publicznością na gali honorującej kanadyjskiego premiera Briana Mulroneya oraz wzięła udział w trasie koncertowej, z której dochód przeznaczony został na cele charytatywne. Wystąpiła wówczas obok takich gwiazd, jak Kenny Loggins, Kenny G czy Julio Iglesias.

Wielki przełom w karierze piosenkarki nastąpił w roku 1994, kiedy przeprowadziła się do Los Angeles. Poznała tam Quincy'ego Jonesa, który wcześniej odkrył takich artystów, jak Patti Austin, James Ingram i Tevin Campbell. Zaproponował on Tamii nagranie singla mającego promować jego długo oczekiwany album Q's Jook Joint (1995). Utwór zatytułowany You Put a Move on My Heart przedstawił Tamie szerszej publiczności. Na albumie Jonesa pojawił się także drugi utwór piosenkarki Slow Jams z gościnnym udziałem Babyfacea.
 Tamia podpisała kontrakt z wytwórnią Quincy'ego Qwest i rozpoczęła muzyczną przygodę, nagrywając razem z Brandy, Gladys Knight i Chaką Khan hit Missing You na ścieżkę dżwiękową do filmu "Desperatki" (oryg. "Set It Off", reż. F. Gary Gray, 1996, USA). W roku 1997 Tamia spróbowała swoich sił także jako aktorka i zagrała małą rólkę u boku Sandry Bullock w filmie "Speed 2: Wyścig z czasem" (oryg. "Speed 2: Cruise Control", reż Jan de Bont, 1997, USA).
Tamia wydała 5 albumów i wszystkie cieszyły się dużym zainteresowaniem amerykańskich słuchaczy. Pomimo że przez wielu swoich współpracowników uważana jest za idealną diwę, obdarzoną wspaniałym głosem i niebanalną urodą, piosenkarka nigdy nie osiągnęła statusu takich gwiazd, jak Janet Jackson czy Toni Braxton. Jej najlepiej sprzedającą się płytą pozostaje złoty album A Nu Day (2000) wydany po odejściu z wytwórni Jonesa. Najlepiej poradził sobie na listach singiel artystki promujący trzeci krążek More (2004), czyli utwór "Into Sou" - owoc kooperacji z raperem Fabolousem. W swojej karierze piosenkarka miała okazję i zaszczyt występować i prowadzić galę na rozdaniach nagród grammy, american music awards i soul train.
Tamia zapracowała przez lata jako systematyczna i utalentowana piosenkarka na wierne grono odbiorców i zyskała stabilną pozycję na scenie r&b.; Jednak pomimo współpracy z wieloma znakomitymi artystami takimi, jak Missy Elliot, Rodney Jerkins, Jermaine Dupi czy Eric Benet, Tamii zabrakło charyzmy i siły przebicia potrzebnej, by stać się gwiazdą wielkiego formatu. Prywatnie Tamia jest żoną i matką. Jej mężem jest koszykarz Grant Hill, z którym artystka ma dwie córki. W 2003 roku Tamia ogłosiła na łamach magazynu extra, że zdiagnozowano u niej stwardnienie rozsiane. Jakiś czas póżniej wyznała w innym wywiadzie, że choroba jest w remisji, a jej objawy utrzymywane są pod kontrolą. Od tamtej pory piosenkarka wydała trzy płyty i urodziła drugie dziecko w 2007 r.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Put a Move on My Heart/The secret garden	Quincy Jones introducing Tamia	12.1995	-	98[4]	Qwest 17 751	[written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][16[23].R&B; Chart]
Slow Jams	Quincy Jones Feat. Babyface & Ta With Portrait & Barry White	04.1996	-	68[9]	Qwest 17 673	[written by Rod Temperton][19[20].R&B; Chart]
Missing You	Brandy & Ta & Gladys Knight & Chaka Khan	08.1996	-	25[20]	EastWest 64 262	[written by Gordon Chambers, Barry Eastmond][produced by Barry Eastmond][10[27].R&B; Chart][piosenka z filmu "Set it off"]
Imagination	Tamia featuring Jermaine Dupri	03.1998	-	37[20]	Qwest 17 253	[written by Tamia Hill, Mario Winans, Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri, Manuel Seal][12[20].R&B; Chart][sample z "I want you back"-Jackson 5]
So Into You	Tamia	07.1998	-	30[20]	Qwest 17 194	[written by Tim Kelley, Bob Robinson, Lionel Richie, Ronald LaPread, Tamia][produced by Tim & Bob][7[28].R&B; Chart][sample z "Say yeah"-Commodores]
Loving You Still	Tamia	02.1999	-	-	Qwest 17 117	[written by Daryl Simmons][produced by Daryl Simmons][78[18].R&B; Chart]
Spend My Life with You/Georgy Porgy [Faith Evans]	Tamia with Eric Benét	07.1999	-	21[22]	Warner 16 958	[gold-US][written by Eric Benét][produced by Eric Benét][1[2][42].R&B; Chart]
Can't Go for That/Tell me who	Tamia	09.2000	-	84[5]	Elektra 67 083	[written by Melissa Elliott ,Brycyn Evans, Roosevelt Harrel ,Sara Allen, Daryl Hall ,John Oates][produced by Bink!][23[16].R&B; Chart]
Stranger in My House/Un'h...to you	Tamia	01.2001	128[1]	10[21]	Elektra 67 151	[written by Shep Crawford,Shae Jones][produced by Shep Crawford][3[35].R&B; Chart]
Tell Me Who	Tamia	06.2001	-	-	Elektra	[written by Shep Crawford,Tamia Washington][produced by Shep Crawford][63[8].R&B; Chart]
Into You	Fabolous Featuring Tamia	06.2003	-	4[26]	Desert Storm 67 452	[written by Tamia, Fabolous, Tim Kelley, Bob Robinson, Lionel Richie, Ronald LaPread][produced by DJ Clue, DURO][6[26].R&B; Chart]
Officially Missing You	Tamia	08.2003	-	83[18]	Elektra 67 436	[written by Marcus Vest][produced by 7 Aurelius][31[26].R&B; Chart]
Questions	Tamia	01.2001	-	112	Elektra	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][40[20].R&B; Chart]
Still	Tamia	10.2004	-	-	Elektra 67 624	[written by Bryan Michael Cox,Jermaine Dupri,Johntá Austin][produced by Jermaine Dupri,Bryan Michael Cox][83[20].R&B; Chart]
Can't Get Enough	Tamia	10.2006	-	-	Plus 1 3843	[written by LaShawn Daniels,Fred Jerkins III,Rodney Jerkins][produced by Rodney Jerkins][26[33].R&B; Chart]
Me	Tamia	06.2007	-	-	Plus 1 4315	[written by Shep Crawford][produced by Shep Crawford][29[25].R&B; Chart]
Almost	Tamia	12.2007	-	-	Plus 1 4747	[written by Shep Crawford][produced by Shep Crawford][59[20].R&B; Chart]
Beautiful Surprise	Tamia	03.2012	-	-	Plus 1	[written by Tamia Hill,Claude Kelly,Salaam Remi][produced by Salaam Remi][24.R&B; Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tamia	Tamia	04.1998	-	67[24]	Qwest 46 213	[produced by Jermaine Dupri, Tim & Bob Manuel Seal, Mario Winans, Stevie J., J-Dub, Daryl Simmons, Keith Crouch, Chris "Tricky" Stewart, Samuel J. Sapp, Tim Shider, Quincy Jones, Brenda ]
A Nu Day	Tamia	10.2000	-	46[28]	Elektra 62 516	[gold-US][produced by Tamia, Mario Winans, Jermaine Dupri ]
More	Tamia	04.2004	-	17[9]	Elektra 62 847	[produced by Tamia, Jermaine Dupri, Missy Elliott, Mario Winans]
Between Friends	Tamia	11.2006	-	66	Plus 1 3784	[produced by Shep Crawford,Darkchild ]
Beautiful Surprise	Tamia	08.2012	-	23	Plus 1 5099991507020	[produced by Andre Brissett, Carvin & Ivan ,Shep Crawford, Chuck Harmony ,Claude Kelly, Luke Laird ,The Monarch ,Salaam Remi ,The Runners]
Love Life	Tamia	06.2015	-	24	Def Jam 23338	-
Passion Like Fire	Tamia	09.2018	-	145	Plus 1 8957	[produced by Daniel Bryant,Shep Crawford,Ryan Hawken,King BNJMN,Lil' Ronnie,Salaam Remi,Julio Reyes Copello,Major Seven]

Tamar

Tamar Braxton (ur. 17 marca 1977r w Severn w stanie Maryland) to amerykańska piosenkarka R&B. Była członkini grupy R&B The Braxtons, jest także najmłodszą siostrą piosenkarki Toni Braxton. 

Kariera Braxton rozpoczęła karierę wraz z siostrami jako The Braxtons w 1990 roku w wieku 13 lat. Razem wydały debiutancki singiel „Good Life”, napisany przez niemiecki duet kompozytorów Klarmann/Weber. Utwór osiągnął   79 miejsce na listach przebojów R&B i Hip-Hop w USA. Po niepowodzeniu singla wytwórnia płytowa Arista Records postanowiła zwolnić grupę. Podczas gdy jej starsza siostra Toni została wkrótce odkryta przez Babyface i LA Reid i podpisała kontrakt z LaFace Records, Tamar i jej siostry Towanda, Traci i Trina pozostały bez kontraktu płytowego. Odtąd ona i jej rodzeństwo wspierali  Toni Braxton. Można je usłyszeć w wielu przebojach piosenkarki, a także można je zobaczyć w teledysku „Seven Whole Days”.

 W 1996 roku ponownie podpisały kontrakt z wytwórnią Atlantic Records i sześć lat po wydaniu singla wydały swój debiutancki album So Many Ways. Album osiągnął 113 miejsce na liście Billboard 200 oraz w Top 30 na liście R&B i Hip-Hop Albums Chart. Kolejne single prezentują się równie przeciętnie na listach przebojów. Utwór tytułowy i dwa inne single znalazły się na UK Top 40, ale żadna piosenka nie znalazła się na liście Billboard Hot 100 w USA. 

 W 1999 roku Braxton rozpoczęła pracę nad swoim solowym debiutem zatytułowanym Ridiculous. Asystował jej producent Christopher „Tricky” Stewart. W styczniu 2000 roku, pod szyldem wytwórni Dreamworks Records, ukazała się odnowiona wersja albumu o nazwie Tamar. Pierwszym singlem była piosenka „Get None”, powstała we współpracy z raperem i producentem Jermaine Dupri oraz raperem Amilem. Piosenka osiągnęła   59 miejsce na amerykańskich listach przebojów R&B i Hip-Hop. Drugi singiel, "If You Don't Wanna Love Me", cieszył się podobnie małą uwagą, osiągając 30 miejsce na listach R&B i Hip-Hop oraz 34 miejsce na listach dance. W rezultacie ponownie straciły kontrakt płytowy. W 2001 roku jej piosenka „Try Me” pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu Kingdom Come, w którym zagrali Toni Braxton, LL Cool J, Jada Pinkett-Smith, Anthony Anderson, Cedric the Entertainer, Vivica A. Fox i Whoopi Goldberg. Tytuł powstał we współpracy z ekipą One Nation Kirka Franklina. Śpiewała także chórki na albumach Toni Braxton More Than A Woman (2002) i Album Libra (2005) oraz występowała w chórkach na trasach koncertowych Toni Braxton. 

Tymczasem w 2004 roku wydała singiel „I'm Leaving” pod szyldem wytwórni Casablanca Records. Kolejny singiel pojawił się w lipcu 2010 roku zatytułowany „The Heart in Me”. Piosenka pojawiła się na mixtape Hasan presents Adidas 2: The Music. W tym samym roku wystąpiła gościnnie w reality show Tiny & Toya w telewizji Black Entertainment. Śpiewała także chórki do światowego hitu Lady Gagi Born This Way w 2011 roku. Od kwietnia 2011 r. serial telewizyjny Braxton Family Values ​​jest emitowany co tydzień w telewizji WE.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get None	Tamar featuring Jermaine Dupri and Amil	10.1999	-	-	DreamWorks 59 025	[written by Jermaine Dupri ,Bryan-Michael Cox, Mýa Harrison, Tamara Savage][produced by Jermaine Dupri][59[17].R&B Chart]
If You Don't Wanna Love Me	Tamar	03.2000	-	89[6]	DreamWorks 59 040	[written by Christopher A. Stewart, Tocha Scott][produced by C. "Tricky" Stewart][30[16].R&B Chart]
Love and War	Tamar	12.2012	-	57[20]	Epic	[platinum-US][written by Tamar Braxton, LaShawn Daniels, Makeba Riddick, Darhyl Camper, Jr.][produced by DJ Camper][13[23].R&B Chart]
The One	Tamar	05.2013	-	104[22]	Epic 72932	[written by Tamar Braxton,Christian Ward,Shaunice Lasha Jones,LaShawn Daniels,James Mtume,Sean Combs,Jean-Claude Oliver,Christopher Wallace,Kevin Erondu][produced by K.E. on the Track][34[20].R&B Chart]
All the Way Home	Tamar	12.2013	-	96[1]	Epic	[written by Harvey Mason Jr.,Damon Thomas,Michael Daley,Sevyn Streeter,Steven "Lil Steve" Russell,Terrence Coles][produced by The Underdogs][32[18].R&B Chart]
Hot Sugar	Tamar	11.2013	-	115[1]	Epic	[written by Tamar Braxton,LaShawn Daniels,Makeba Riddick,Kyle Stewart II][produced by Kyle "K2" Stewart II][48[1].R&B Chart]
Let Me Know	Tamar featuring Future	10.2014	-	104[12]	Epic	[written by Tamar Braxton,Al Sherrod "A-Rod" Lambert,Ericka J. Coulter][produced by Harmony Samuels,Tiyon "TC" Mack][31[17].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tamar	Tamar	04.2000	-	127[4]	DreamWorks 50 110	[produced by Timmy Regisford , Christopher "Tricky" Stewart,Jermaine Dupri, Tim & Bob, Missy Elliott, Darrell "Delite" Allamby, Madison Nettles]
Love and War	Tamar	09.2013	-	2[30]	Epic 77592	[produced by Vincent Herbert,L.A. Reid,Angela Hunte, C. "Tricky" Stewart, Brandon Sewell ,Bryan-Michael Cox ,Da Internz, Diplo, D'Mile, DJ Camper, Eric Mobley, Kuk Harrell, Michael Daley, Patrick "j.Que" Smith ,K.E. on the Track, Kyle "K2" Stewart II, Kendrick A.J. Dean, Rico Beats, SCMG ,Tamar Braxton ,Tiyon "TC" Mack, Troy Oliver, The Underdogs, Young Fyre]
Winter Loversland	Tamar	11.2013	-	43[5]	Epic 77730	-]
Calling All Lovers	Tamar	10.2015	-	5[5]	Epic 88875038962	[produced by Tamar Braxton, Afro Steve, Brandon "B.A.M." Alexander, Blac Elvis, Alessandro Calemme ,Darryl "DJ" Camper, Tiffany Fred ,Gerald Haddon, Da Internz ,Theophilus Antonel Edmonds, Lee Major ,John Henry Gordon IV, Mel & Mus, Brian Alexander Morgan, Needlz and Donut, Polow da Don, Cedric "DaBenchWarma" Smith, Blair Taylor]
Bluebird of Happiness	Tamar	10.2017	-	14[2]	Epic	[produced by Tamar Braxton,Vincent Herbert,Rodney Jerkins]