Mogol

Mogol (ur. jako Giulio Rapetti 17 sierpnia 1936r w Mediolanie)- najbardziej znany włoski tekściarz, także autor tekstów i producent muzyczny. Autor tekstów do około 1500 piosenek, w tym do wielu słynnych. W latach 60-tych tworzył z Carlem Donidą znany duet autorsko-kompozytorski. Począwszy od połowy lat 60-tych współpracował z Luciem Battistim. Jego syn Alfredo również jest tekściarzem, kontynuującym tradycję rodzinną.


Od 24 lipca 2008 roku jego pseudonim artystyczny stał się oficjalnie częścią jego nazwiska: Giulio Rapetti Mogol.

Giulio Rapetti rozpoczął w latach 50-tych pracę w biurze prasowym wytwórni muzycznej Ricordi, której dyrektorem był jego ojciec Mariano, również tekściarz, piszący pod pseudonimem Calibi. Pierwszym tekstem, który napisał był „Mama Guitar” (1954). Jako profesjonalista zadebiutował w 1960 roku tekstem do piosenki „Non dire I Cry” Tony'ego Renisa. W latach następnych napisał teksty do piosenek, które wygrały Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo: „Al di là” (1961, wykonawcy: Luciano Tajoli i Betty Curtis), „Uno per tutte” (1963, Tony Renis) i „Se piangi, se ridi” (1965, Bobby Solo).

Do jego sukcesów z tamtego okresu należą również teksty napisane do piosenek zespołów: „C'è una strana espressione nei tuoi occhi”, „Che colpa abbiamo noi” i „E' la pioggia che va” (Rokes), „Io ho in mente te” (Equipe 84) i „Sognando la California” (Dik Dik).

W połowie lat 60-tych Mogol był już czołową postacią w piosence włoskiej. Znane piosenki, do których wówczas napisał teksty to między innymi: „Stessa spiaggia, stesso mare” (Mina), „Com’è triste Venezia” (Charles Aznavour), „Una lacrima sul viso” (Bobby Solo), „Riderà” (Little Tony i „Perdono” (Caterina Caselli).

W 1966 roku napisał tekst do piosenki „Dolce di giorno”, skomponowanej przez Lucia Battistiego; zapoczątkowała ona długi okres ich współpracy. Po 1969 roku, kiedy objawił się fenomen „Lucio Battisti”, obaj autorzy stworzyli serię jedynych w swoim rodzaju przebojów: „Acqua azzurra acqua chiara”, „Mi ritorni in mente”, „Fiori rosa fiori di pesco”, „Emozioni” i „Pensieri e parole”; wszystkie one, wydane na singlach, osiągnęły czołowe pozycje w klasyfikacjach. Mogol, razem z ojcem Mariano, Sandrem Colombinim, Frankiem Dal Dello oraz z Luciem Battistim założył wytwornię muzyczną Numero Uno. 

Pierwszym jej nagraniem był singiel „Questo folle sentimento” nowego zespołu Formula 3. Dla Numero Uno Mogol wspólnie z Battistim napisał kolejne piosenki: „La canzone del sole”, „I giardini di marzo”, „E penso a te”, „Vento nel vento”, „Io vorrei... non vorrei... ma se vuoi”, „Anche per te”. Szczytowym okresem ich kreatywności były lata 1972–1978, wyznaczone albumami Umanamente uomo: il sogno i Una donna per amico. Przyjaźń obu twórców zakończyła się z albumem Una giornata uggiosa, wydanym w 1980 roku. Mogol był w tym okresie autorem tekstów również do piosenek innych wykonawców: „Una spada nel cuore” (Little Tony), „La prima cosa bella” (Nicola Di Bari) czy „Impressioni de settembre” (Premiata Forneria Marconi).

Oprócz działalności tekściarskiej Mogol był również współzałożycielem, razem z Giannim Morandim, Nazionale Italiana Cantanti, reprezentacji piłkarskiej piosenkarzy, działającej w celach charytatywnych. Po okresie współpracy z Battistim pisał teksty dla takich wykonawców jak Riccardo Cocciante (albumy Cervo a primavera z 1980 roku i Cocciante z 1982) i Mario Lavezzi, z którym pisał piosenki przeznaczone dla innych wykonawców, w tym dla Gianniego Morandiego.

W 1992 roku Mogol przeniósł się do Umbrii, gdzie założył i prowadził C.E.T. (Centro Europeo di Toscolano), stowarzyszenie non-profit, wspierające rozwój kultury i muzyki, w tym zwłaszcza kariery artystyczne początkujących muzyków i kompozytorów. Z C.E.T. współpracowali między innymi: Biagio Antonacci, Luca Barbarossa, Gianni Bella, Edoardo Bennato, Riccardo Cocciante, Mario Lavezzi, Mango, Raf, Tony Renis, Vince Tempera, Alberto Testa, Gianni Togni, Umberto Tozzi, Celso Valli i Ornella Vanoni.

Kompozycje Mogol na listach przebojów

[with Carlo Donida] 1960: Briciole di baci Mina 18.Ita 1961: Al di là Luciano Tajoli 3.Ita 1961: Al di là Betty Curtis 11.Ita 1965: Abbracciami forte Ornella Vanoni 4.Ita [with Roberto Soffici] 1969: Non credere Mina 3.Ita [with Lucio Battisti] 1970: Insieme Mina 1.Ita 1971: La Mente torna Mina 16.Ita 1971: Amor mio Mina 2.Ita 1966: Dolce di giorno Dik Dik 39.Ita 1968: Il Vento Dik Dik 13.Ita 1967: Non prego per me Mino Reitano 82.Ita 1967: 29 settembre Equipe 84 1.Ita 1968: Nel cuore nell'anima Equipe 84 4.Ita 1968: Balla Linda Lucio Battisti 15.Ita 1968: La Mia canzone per Maria Lucio Battisti 68.Ita 1969: Io vivrò (senza te) Lucio Battisti 54.Ita 1969: Un'Avventura Lucio Battisti 12.Ita 1969: Acqua azzurra, acqua chiara Lucio Battisti 4.Ita 1969: Dieci ragazze Lucio Battisti 18.Ita 1969: Mi ritorni in mente Lucio Battisti 1.Ita 1970: Fiori rosa fiori di pesco Lucio Battisti 1.Ita 1970: Emozioni Lucio Battisti 18.Ita 1970: Anna Lucio Battisti 1.Ita 1971: Pensieri e parole Lucio Battisti 1.Ita 1971: Dio mio no Lucio Battisti 5.Ita 1971: Le Tre verità Lucio Battisti 8.Ita 1972: La Canzone del sole Lucio Battisti 1.Ita 1971: Anche per te Lucio Battisti 18.Ita 1972: Elena no Lucio Battisti 29.Ita 1972: I Giardini di marzo Lucio Battisti 1.Ita 1972: Innocenti evasioni Lucio Battisti 38.Ita 1972: Io vorrei... non vorrei... ma se vuoi Lucio Battisti 21.Ita 1973: Il Mio canto libero Lucio Battisti 1.Ita 1973: La Collina dei ciliegi Lucio Battisti 1.Ita 1973: Il Nostro caro angelo Lucio Battisti 20.Ita 1976: Ancora tu Lucio Battisti 1.Ita 1977: Amarsi un po' Lucio Battisti 1.Ita 1978: Una Donna per amico Lucio Battisti 1.Ita 1980: Una Giornata uggiosa Lucio Battisti 2.Ita 2004: Con il nastro rosa Gigi D'Agostino & Molella feat. Lucio Battisti 22.Ita 1967: Uno in più Riki Maiocchi 22.Ita 1970: Questo folle sentimento Formula 3 5.Ita 1970: Per te Patty Pravo 12.Ita 1971: Amore caro amore bello Bruno Lauzi 1.Ita 1976: Un Uomo che ti ama Bruno Lauzi 23.Ita [with Lunero, Roberto Satti] 1964: Una Lacrima sul viso Bobby Solo 1.Ita [with Gianni Marchetti, Roberto Satti] 1965: Se piangi, se ridi Bobby Solo 1.Ita [with John Phillips] 1966: Sognando la California Dik Dik 3.Ita [with Bob Lind] 1966: E' la pioggia che va (Remember the rain) Rokes 1.Ita [with Ralph Bernet, Danyel Gérard] 1966: Riderà (Fais la rire) Little Tony 3.Ita [with Lucio Battisti, Carlo Donida] 1970: La Spada nel cuore Little Tony 6.Ita 1970: La Spada nel cuore Patty Pravo Ita [with Luigi Tenco] 1967: Se stasera sono qui Wilma Goich 7.Ita [with Detto Mariano - Don Backy] 1967: L'Immensità Johnny Dorelli 3.Ita [with Nicola Di Bari] 1970: La Prima cosa bella Ricchi e Poveri 10.Ita 1970: La Prima cosa bella Nicola Di Bari 1.Ita [with Franco Mussida] 1972: Impressioni di settembre Premiata Forneria Marconi 12.Ita [with Gianni Bella] 1982: Marinaio Gianni Morandi 20.Ita 2012: L'Emozione non ha voce Adriano Celentano 30.Ita 2012: L'Arcobaleno Adriano Celentano 83.Ita 2012: Per averti Adriano Celentano 90.Ita 2007: Dormi amore Adriano Celentano 21.Ita [with Gianni Bella ,Gianni Morandi] 1983: La Mia nemica amatissima Gianni Morandi 12.Ita [with Riccardo Cocciante ] 1982: Celeste nostalgia Riccardo Cocciante 4.Ita [with Marco Ferradini, Roberto Giuliani] 1983: Una Catastrofe bionda Marco Ferradini 29.Ita [with Pino Mango] 2014: Oro Mango 36.Ita 1990: Come Monna Lisa Mango 29.Ita 1990: Nella mia città Mango 19.Ita 2014: Mediterraneo Mango 55.Ita

2nd II None

 2nd II None to rapowa grupa z Compton w Kalifornii. Składa się z kuzynów KK (ur. Kelton L. McDonald) i Gangsta D (ur. Deon Barnett). Byli członkami  Elm Street Piru Bloods. 

Ich kariera rozpoczęła się w 1990 roku po wydaniu „The Red Tape”, podpisali kontrakt z Profile Records. Swój pierwszy album wydali w 1991 roku, zatytułowany 2nd II None w Profile Records. Ich drugi album, Classic 220 wydany przez Arista Records, ukazał się w 1999 roku. Ich albumy zostały wyprodukowane przez 2nd II None i DJ Quik. W 2008 roku ich niewydany album z 1994 roku Tha Shit wyciekł do Internetu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Be True to Yourself	2nd II None	01.1992	-	78[2]	Profile 5343	[written by D. Blake, D. Barnett, K. McDonald][produced by DJ Quik][54[12].R&B Chart]
If You Want It	2nd II None	04.1992	-	64[16]	Profile 5361	[written by D. Blake, D. Barnett, K. McDonald][produced by DJ Quik][33[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
2nd II None	2nd II None	11.1991	-	83[34]	Profile 1416	[produced by DJ Quik]
Classic 220	2nd II None	10.1999	-	162[1]	Arista 16 401	[produced by DJ Quik, 2nd II None]

Steps

 Kwintet  taneczno-popowy Steps został  utworzony w 1997 roku z tysięcy kandydatów, którzy odpowiedzieli na ogłoszenie zamieszczone w magazynie The Stage; po obszernych przesłuchaniach wokaliści Lisa Scott-Lee, Ian „H” Watkins, Claire Richards, Lee Latchford-Evans i Faye Tozer zostali ostatecznie dokoptowani. 

Debiutancki singiel Steps, „5-6-7-8”, wkrótce pojawił się na rynku, ledwo tracąc do pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii i zajmując pierwsze miejsca na listach przebojów w Belgii; cover utworu Bananarama „Last Thing on My Mind” ukazał się wiosną 1998 roku, osiągając szóste miejsce w Wielkiej Brytanii. „One for Sorrow” był jak dotąd największym hitem Steps i doprowadził do wydania ich debiutanckiego albumu, Step One; ich bożonarodzeniowy singiel, dwustronny „Heartbeat”/„Tragedy”, stał się ich pierwszym numerem jeden w Wielkiej Brytanii na początku 1999 roku. 

W 2001 roku, tuż po wydaniu kompilacyjnego albumu Gold: Greatest Hits, Steps ogłosiło rozstanie. W 2011 roku zespół przekształcił się w kilka występów na żywo, a także wystąpił w czteroczęściowym telewizyjnym filmie dokumentalnym o grupie. W 2012 roku Steps koncertowało i wydało swój czwarty album studyjny, o tematyce świątecznej Light Up the World.

 Po kolejnej pięcioletniej przerwie, w 20. rocznicę powstania Steps ponownie uformowało się, wydając piąty album studyjny, Tears on the Dancefloor. Następnie wydali kolejny album w stosunkowo krótkim odstępie czasu; po krótkim odroczeniu z powodu Covid-19, What the Future Holds został wydany pod koniec 2020 roku; drugi tom, What the Future Holds, cz. 2, ukazał się w następnym roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
5,6,7,8/Words of Wisdom	Steps	11.1997	14[43]	-	Jive 438	[platinum-UK][written by Barry Upton/Steve Crosby ][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
Last thing on my mind	Steps	04.1998	6[21]	-	Jive 051849 2	[original by Bananarama 1992][gold-UK][written by Matt Stock/Pete Waterman/Sarah Dallin/Keren Woodward][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
One for sorrow/Too Weak to Resist	Steps	08.1998	2[22]	-	Jive 051909 2	[gold-UK][written by Mark Topham/Karl Twigg/Lance Ellington][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
Heartbeat/ Tragedy	Steps	11.1998	1[1][39]	-	Jive 051914 2	[platinium-UK][written by Jackie James ,Barry, Robin & Maurice Gibb][produced by Andrew Frampton,Pete Waterman]
Better best forgotten/Why?	Steps	03.1999	2[22]	-	Jive 051924 2	[gold-UK][written by Andrew Frampton/Pete Waterman][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
Love' s got a hold on my heart/To Be Your Hero	Steps	07.1999	2[18]	-	Jive 051937 2	[silver-UK][written by Frampton/Pete Waterman][produced by Andrew Frampton,Pete Waterman]
After the love has gone/My Best Friend's Girl	Steps	10.1999	5[19]	-	Jive 051946 2	[silver-UK][written by Mark Topham/Karl Twigg/Lance Ellington][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
Say you' ll be mine/Better the devil you know	Steps	12.1999	4[19]	-	Jive 9201002	[gold-UK][written by Andrew Frampton/Pete Waterman][produced by Andrew Frampton,Pete Waterman]
Tragedy/Stay with me	Steps	03.2000	-	25[17].Hot 100 Singles Sales	Jive 42 652	-
A deeper shade of blue	Steps	04.2000	4[15]	-	Jive 920102 2	[silver-UK][written by Mark Topham/Karl Twigg][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
When I Said Goodbye / Summer Of Love(	Steps	07.2000	5[18]	-	Jive 920116 2	[written by Mark Topham/Karl Twigg][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
Stomp	Steps	10.2000	1[1][17]	-	Jive 9201212	[silver-UK][written by Mark Topham/Karl Twigg/Campbell][produced by Karl Twigg,Mark Topham,Pete Waterman]
It' s the way you make me feel	Steps	01.2001	2[15]	-	Jive 9201232	[silver-UK][written by Jorgen Elofssen][produced by Jörgen Elofsson ,David Kreuger]
Here and Now / You'll Be Sorry	Steps	06.2001	4[15]	-	Jive 9201322	[written by Andreas Carlsson/Ali Thomson][produced by Quiz & Larossi]
Chain reaction/One For Sorrow	Steps	09.2001	2[12]	-	Jive 9201422	[silver-UK][original by Diana Ross 1986r][written by Barry Gibb/Robin Gibb/Maurice Gibb][produced by Graham Stack, Mark Taylor]
Words are not enough/Know Him So Well	Steps	12.2001	5[15]	-	Jive 9201452	[written by Andreas Carlsson, Pelle Nylén][produced by Mark Taylor, Walter Turbitt ]
Light Up the World	Steps	11.2012	82[1]	-	Steps Recording GBSC 61200006	[written by KarlTwigg, Mamo][produced by Karl Twigg]
Scared of the Dark	Steps	03.2017	37[2]	-	Steps Music GBSC 61700006	[written by Carl Ryden,Fiona Bevan][produced by The Alias,Carl Ryden]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Step one	Steps	09.1998	2[69]	79[10]	Jive 0519112	[5x-platinium-UK][produced by Mark Topham,Karl Twigg,Pete Waterman,Andrew Frampton,Dan Sanders,W.I.P]
Steptacular	Steps	11.1999	1[4][85]	-	Jive 0519442	[4x-platinium-UK][produced by Mark Topham,Karl Twigg,Pete Waterman,Andrew Frampton,Dan Sanders,W.I.P]
Buzz	Steps	11.2000	4[42]	-	Jive 9201172	[2x-platinium-UK][produced by Jimmy Bralower, Dane DeViller, Jörgen Elofsson, Andrew Frampton, Andy Goldmark, Ray Hedges, Sean Hosein ,David Kreuger, Josef Larossi, Chris Porter ,Riprock 'n' Alex, Andreas Romdhane, Graham Stack, Mark Topham, Karl Twigg, Pete Waterman]
Gold -Greatest hits	Steps	10.2001	1[3][43]	-	Jive 9201412	[4x-platinium- UK][produced by Pete Waterman,Karl Twigg,Mark Topham,Andrew Frampton,Jörgen Elofsson,David Kreuger,Quiz & Larossi,Graham Stack,Mark Taylor,Peter Cunnah,Simon Ellis,Walter Turbitt]
The last dance	Steps	12.2002	57[5]	-	Jive 9201522	[gold-UK][produced by Pete Waterman ]
The Ultimate Collection	Steps	10.2011	1[1][37]	-	Jive 9201522	[platinum-UK][produced by Mark Topham,Karl Twigg,Pete Waterman,Dan Frampton,David Kreuger,Jörgen Elofsson,Andreas "Quiz" Romdhane,Ali Thomson,Eliot Kennedy]
Light Up the World	Steps	11.2012	32[2]	-	Steps Recordings STEPSCD 001	[produced by Karl Twigg, Stephen Lipson]
Tears on the Dancefloor	Steps	05.2017	2[16]	-	Steps Music STEPSCD 01	[gold-UK][produced by The Alias, Carl Ryden, Brian Rawling]
Party on the Dancefloor	Steps	06.2018	18[1]	-	Live Here Now LHN 035CDR	-
What the Future Holds	Steps	12.2020	2[6]	-	BMG 4050538606027	[silver-UK][produced by Julian Gingell ,Steve Smith ,Robin Stjernberg, Barry Stone]
What the Future Holds Pt. 2	Steps	09.2021	2[3]	-	BMG 4050538710182	-

George Fenton

 George Fenton urodził się w 1950 roku w Londynie, jako George Richard Ian Howe. Jako dziecko został wysłany przez rodziców do prestiżowej St. Edward' School w Oksfordzie, uznawanej za jedną z najlepszych szkół w Wielkiej Brytanii. Jako młodzieniec swoje pasje muzyczne dzielił z aktorskimi - zdarzyło mu się nawet zagrać kilka ról teatralnych oraz parę epizodów w serialach telewizyjnych we wczesnych latach 70-tych. Często proszony o wykorzystanie swych muzycznych umiejętności nie tylko w rolach, które wymagały gry na jakimś instrumencie, ale także w przygotowaniach muzycznej oprawy przedstawienia zdecydował z czasem poświęcić się całkowicie fachowi kompozytora. Zaczynał jeszcze równolegle ze swoją skromną przygodą aktorską, tworząc muzykę pod spektakle, z początku dla The Royal Shakespeare Company (podobnie zaczynał Stephen Warbeck), z czasem pisząc już dla wszystkich największych teatrów w Londynie. Pod koniec lat 70-tych główny ciężar swojej pracy przeniósł z teatru na telewizję i tak George Fenton de facto został kompozytorem filmowym.


Dość szybko usłyszał o nim świat, bo już w 1981 r. Fenton został potrójnie nominowany do nagrody BAFTA. Jednak to wyróżnienie ma być może większy wydźwięk jedynie w Wielkiej Brytanii, czego nie można powiedzieć o nagrodzie Oscara, do której swą pierwszą nominację otrzymał raptem dwa lata później, do spółki z Ravim Shankarem, za ścieżkę dźwiękową do nakręconej przez sir Richarda Attenborougha biografii Ghandiego. W 1988 r. Fenton dostał dwie kolejne nominacje do tej nagrody - Cry Freedom dostrzeżono bowiem zarówno w kategorii score, jak i piosenka. Rok później przyszła kolejna nominacja za Dangerous Liaisons a w 1992 roku za The Fisher King, jednak Fentonowi ani razu nie było dane odebrać nagrody. Podobnie było ze Złotym Globem, natomiast udało się kompozytorowi i to nie raz zdobyć BAFTA oraz Emmy.

Udana współpraca z Richardem Attenborourghem przy Ghandim zaowocowała kolejnymi. Fenton dla tego twórcy udźwiękowił jeszcze Shadowlands, wspomniane już Cry Freedom, In Love and War oraz Grey Owl. Innymi reżyserami, z którymi chętnie i często współpracował Brytyjczyk są m.in. Ken Loach czy Stephen Frears. Fenton może być jednak najmocniej wiązany z Attenboroughem ale nie Richardem, a Davidem (też "sir"), wybitnym brytyjskim przyrodnikiem i dokumentalistą, którego takie seriale przyrodnicze jak Na ścieżkach życia były swego czasu wyświetlane i dość popularne w naszym kraju. To właśnie muzyka z przyrodniczych dokumentów, niekoniecznie Attenborougha, przyniosła Fentonowi największą popularność a za The Blue Planet i Planet Earth także nagrodę Emmy. Także prawdoopodobnie najlepszy album z muzyką filmową George'a Fentona pochodzi z dokumentu przyrodniczego. Deep Blue, bo o nim tu mowa to wprawdzie w głównej mierze przearanżowane tematy z wcześniejszej Błękitnej Planety, ale jak przearanżowane. Na dodatek chyba po raz pierwszy do nagrania ścieżki dźwiękowej udało nakłonić się wybitnych muzyków Filharmonii Berlińskiej. Obok wspomnianych soundtracków do najbardziej znanych i udanych zaliczyć należy także muzykę z filmu Anna i Król (dwie nominacje do Złotego Globu).

George Fenton mimo niewątpliwej kompozytorskiej klasy, talentu i licznych wyróżnień nie zalicza się do czołówki najpopularniejszych kompozytorów muzyki filmowej, co oceniając przez pryzmat jego najlepszych prac można uznać za pewną niesprawiedliwość. Brytyjczyk nie raz udowodnił, że potrafi znakomicie wykorzystać pełną orkiestrę i chór, stworzyć orkiestracyjnie i tematycznie bogatą partyturę, świetnie sprawdzającą się w połączeniu z obrazem, ale i stanowiącą bardzo ciekawą rzecz na płycie. Fenton oprócz ciągłej współpracy z kinem, telewizją i teatrem pisuje także inne, zupełnie autonomiczne kompozycje, wykłada na trzech brytyjskich wyższych uczelniach, pojawia się w telewizji jako ekspert ds. muzyki a także ostatnimi czasy założył małe wydawnictwo płytowe, przez które wydaje zarówno swoją muzykę, jak i kilku mniej znanych kolegów po fachu. 

 Filmografia

1979: Afternoon Off 1979: One Fine Day 1979: Bloody Kids 1979: Shoestring 1980: Rain on the Roof 1981-1991: Bergerac 1982: Gandhi 1982: Play for Tomorrow 1982: Parole 1983: Sajgon: Rok kota (Saigon: Year of the Cat) 1983: Walter i June (Walter and June) 1983: An Englishman Abroad 1983: W pogoni (Runners) 1984: Towarzystwo wilków (The Company of Wolves) 1984: Klejnot w koronie (The Jewel in the Crown) 1985: Billy the Kid and the Green Baize Vampire 1986: Jak w zegarku (Clockwise) 1986: Call Me Mister 1987: 84 Charing Cross Road 1987: Krzyk wolności (Cry Freedom) 1987: Biała intryga (White Mischief) 1987: Talking Heads 1988: Niebezpieczne związki (Dangerous Liaisons) 1988: Zjawy (High Spirits) 1988: Pierwsza miłość Rity (The Dressmaker) 1988: Garść prochu (A Handful of Dust) 1989: Nie jesteśmy aniołami (We're No Angels) 1990: Ślicznotka z Memphis (Memphis Belle) 1990: Długa droga do domu (The Long Walk Home) 1990: Biały pałac (White Palace) 1990: 102 Boulevard Haussmann 1991: Fisher King (The Fisher King) 1992: Diagnoza zbrodni (Final Analysis) 1992: Przypadkowy bohater (Hero) 1993: Cienista dolina (Shadowlands) 1993: Dzień świstaka (Groundhog Day) 1993: Urodzeni wczoraj (Born Yesterday) 1994: Wariackie święta (Mixed Nuts) 1994: Szaleństwo Króla Jerzego (The Madness of King George) 1994: Porcelanowy księżyc (China Moon) 1994: Biedroneczko, biedroneczko (Ladybird Ladybird) 1995: Saga Wikingów (The Viking sagas) 1995: Ziemia i wolność (Land and Freedom) 1996: Mężowie i żona (Multiplicity) 1996: Miłość i wojna (In Love and War) 1996: Czarownice z Salem (The Crucible) 1996: Mary Reillyi 1996: Pieśń Carli (Carla's Song) 1996: Więźniowie nieba (Heaven's Prisoners) 1997: Co do mnie czujesz? (The Woodlanders) 1998: Uczciwa kurtyzana (Dangerous Beauty) 1998: Długo i szczęśliwie (Ever After) 1998: Moja miłość (The Object Of My Affection) 1998: Jestem Joe (My Name Is Joe) 1998: Masz wiadomość (You've Got Mail) 1998: Pełnia życia (Living Out Loud) 1998: Talking Heads 2 1999: Entropia (Entropy) 1999: Anna i król (Anna and the King) 1999: Szara Sowa (Grey Owl) 2000: Chleb i róże (Bread and Roses) 2000: Światła sceny (Center Stage) 2000: Numer stulecia (Lucky Numbers) 2001: Letnia przygoda (Summer Catch) 2001: Rozbitkowie (The Navigators) 2002: Słodka szesnastka (Sweet Sixteen) 2002: Too Close to the Bone 2003: Mroczna Argentyna (Imagining Argentina) 2004: Opowieść z życia lwów 2004: Czuły pocałunek (A Fond Kiss) 2004: Królowa sceny (Stage Beauty) 2004: The Regulators 2005: Szeregowiec Dolot (Valiant) 2005: Pani Henderson (Mrs. Henderson Presents) 2005: Czarownica (Bewitched) 2005: Hitch: Najlepszy doradca przeciętnego faceta (Hitch) 2006: Ostatnie wakacje (Last Holiday)

Awards

Oscar [Muzyka filmowa] Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 1983 Best Original Score for Gandhi (shared with Ravi Shankar) 1988 Best Original Score and Best Original Song both for Cry Freedom (shared with Jonas Gwangwa) 1989 Best Original Score for Dangerous Liaisons 1992 Best Original Score for The Fisher King Golden Globe Grammy

 

Steppenwolf

 STEPPENWOLF- Zespół działający w południowej Kalifornii.
Oryginalny skład formacji zawiązał się jednak w To ronto, gdy przestała istnieć grupa The Sparrow(s).
Początkowo tworzyli go John Kay (właśc. Joachim F. Krauledat, ur. 12.04. 1944 r. w Tilsit, Niemcy: śpiew),
Michael Monarch (ur. 5.07. 1950 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia, USA; gitara prowadząca),
Goldy McJohn (ur. 2.05. 1945 r.; klawisze),
Rushlon Moreve (właśc. John Rushton Morey, ur. 2.05.1945 r. w Los Angeles, zm. 1.07.1981 r. w Sun Valley w Kalifornii; bas) i
Jerry Edmonton (ur. 24. 10. 1946 r. w Kanadzie; perkusja).

 

Nazwę Steppenwolf (Wilk Stepowy) grupa przyjęła w 1967 r.. zainspirowana powieścią słynnego pisarza Hermana Hessego. Przed dokonaniem pierwszych nagrań zespół opuścił Moreve, a jego miejsce zajął John Russell Morgan.
 

Debiutancki album grupy zawierał m.in. przebój "Born To Be Wild", który dotarł do 2. miejsca amerykańskiej listy bestsellerów. Autorem tego pełnego buntu hymnu był Dennis Edmonton (inaczej Mars Bonfire), gitarzysta Sparrow i brat perkusisty Jerry'ego. Utwór został wykorzystany w początkowej sekwencji filmu „Easy Rider", stając się prawdziwą, ponadczasową klasyką.
Steppenwolf posługiwali się hardrockowym imagem, a ich repertuar zawierał kompozycje rockowe i bluesowe. Dwa kolejne single, "Magic Carpet Ride" i "Rock Me", które dotarły do amerykańskiej Top 10. poruszały problemy polityczne, mówiły także o narkotykach i uprzedzeniach rasowych.
W nagraniu następnej dużej płyty Monster udział wzięli nowi członkowie grupy: Larry Byrom (ur. 27.12.1948 r.; gitara) i Nick St. Nicholas (ur. 28.09. 1943 r. w Hamburgu, Niemcy; bas), poprzednio grający w zespole Time.
 

Ten album koncepcyjny, będący najbardziej spójnym dziełem w dyskografii Steppenwolf, bazował na tekstach Kaya. zjadliwie krytykujących współczesną Amerykę.
Kolejne przedsięwzięcia grupy nie dorównały sukcesowi Monster. W 1972 r. John Kay rozwiązał Steppenwolf, lecz po nieudanych próbach podjęcia kariery solowej zdecydował się na reaktywację formacji dwa lata później. W ciągu następnych lat kilkakrotnie opuszczał i reanimował zespół, lecz nie zdołał powtórzyć wcześniejszych sukcesów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Born to be wild/Everybody's next one	Steppenwolf	07.1968	30[7]	2[13]	Dunhill 4138	[from film "Easy rider"][gold-US][gold-UK][Written by: Mars Bonfire][Produced by: Gabriel Mekler]
Magic carpet ride/Sookie Sookie	Steppenwolf	10.1968	-	3[16]	Dunhil 4161	[gold-US][Written by: J. Kay-R. Moreve][Produced by: Gabriel Mekler]
Rock me/Jupiter child	Steppenwolf	03.1969	-	10[10]	Dunhill 4182	[Written by: John Kay][Produced by: Gabriel Mekler]
It' s never too late/Happy Birthday	Steppenwolf	05.1969	-	51[5]	Dunhill 4192	[Written by: J. Kay-N. St. Nicholas][Produced by: Gabriel Mekler]
Move over/Power Play	Steppenwolf	08.1969	-	31[9]	Dunhill 4205	[Written by: J. Kay-G. Mekler][Produced by: Gabriel Mekler]
Monster/Berry rides again	Steppenwolf	12.1969	-	39[8]	Dunhill 4221	[Written by: J. Kay, J. Edmonton][Produced by: Gabriel Mekler]
Hey lawdy mama/Twisted	Steppenwolf	04.1970	-	35[8]	Dunhill 4234	[Written by: John Kay][Produced by: Gabriel Mekler]
Screaming night hog/Spiritual fantasy	Steppenwolf	08.1970	-	62[7]	Dunhill 4248	[Written by: John Kay][Produced by: Richard Podolor]
Who needs ya/Earschplittenloudenboomer	Steppenwolf	11.1970	-	54[6]	Dunhill 4261	[Written by: L. Byrom, J. Kay][Produced by: Richard Podolor]
Snow blind friend/Hippo stomp	Steppenwolf	03.1971	-	60[7]	Dunhill 4269	[written by Hoyt Axton][Produced by: Richard Podolor]
Ride with me/For Madmen Only	Steppenwolf	07.1971	-	52[8]	Dunhill 4283	[Written by: Mars Bonfire][Produced by: Richard Podolor]
For ladies only/Sparkle eyes	Steppenwolf	11.1971	-	64[7]	Dunhill 4292	[Written by: J. Edmonton-K. Henry-J. Kay-G. McJohn][Produced by: Richard Podolor]
Straight shootin' woman/Justice don't be slow	Steppenwolf	09.1974	-	29[9]	Mums 6031	[Written by:J. Edmonton][Produced by: Steppenwolf]
Smokey factory blues/Fool's fantasy	Steppenwolf	03.1975	-	108[3]	Mums 6036	[from film "Easy rider"][gold-US][Written by: Mars Bonfire][Produced by: Gabriel Mekler]
Born to be wild	Steppenwolf	02.1999	18[5]	-	Universal	[Written by: Mars Bonfire]
John Kay
I'm movin' on/Walk beside me	John Kay	04.1972	-	52[7]	Dunhill/ABC 4309	[#1 country hit for Hank Snow in 1950r]

Albumy *189*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Steppenwolf	Steppenwolf	03.1968	59[2][04.70]	6[87]	Dunhil/ABC 50 029	[gold-US][produced by Gabriel Mekler]
Steppenwolf the second	Steppenwolf	10.1968	-	3[52]	Dunhil/ABC 50 037	[gold-US][produced by Gabriel Mekler]
At your birthday party	Steppenwolf	03.1969	-	7[29]	Dunhil/ABC 50 053	[produced by Gabriel Mekler]
Early	Steppenwolf	07.1969	-	29[19]	Dunhil/ABC 50 060
Monster	Steppenwolf	11.1969	43[4]	17[46]	Dunhil/ABC 50 066	[gold-US][produced by Gabriel Mekler]
Live	Steppenwolf	04.1970	16[14]	7[53]	Dunhil/ABC 50 075	[gold-US][produced by Gabriel Mekler]
Seven	Steppenwolf	11.1970	-	19[17]	Dunhil/ABC 50 090	[gold-US][produced by Richard Podolor]
Gold: Their Great Hits	Steppenwolf	03.1971	-	24[36]	Dunhil/ABC 50 099	[gold-US]
For ladies open	Steppenwolf	10.1971	-	54[11]	Dunhil/ABC 50 110	[produced by Richard Podolor]
Rest in peace	Steppenwolf	02.1972	-	62[13]	Dunhil/ABC 50 124	[produced by Richard Podolor, G. Mekler]
16 greatest hits	Steppenwolf	02.1973	-	152[9]	Dunhil/ABC 50 135	[platinum-US]
Slow flux	Steppenwolf	09.1974	-	47[12]	Mums 33 093	[produced by Steppenwolf]
Hour of the wolf	Steppenwolf	09.1975	-	155[4]	Epic 33 583	[produced by Steppenwolf]
Rock'n'roll rebels	Steppenwolf	09.1987	-	171[4]	Qwil 1560	[produced by John Kay,Rocket Ritchotte,Michael Wilk]

Starz

Mieli to wszystko - piosenki, które były zarówno rockowe, jak i melodyjne ( połączenie Cheap Trick, Aerosmith i Kiss), kawałek  frontmana, te same kierownictwo jak Kiss - ale z jakiegoś powodu Starz po prostu nie trafił na wielki czas. Korzenie grupy sięgają popowego zespołu Looking Glass z początku lat 70-tych, który w 1972 roku zdobył hitowy singiel „Brandy (You're a Fine Girl)”. I to właśnie sekcja rytmiczna Looking Glass została przeniesiona do Starz - basisty Petera Swevala i perkusisty Jeffa Groba (który po zostaniu członkiem Starz występował pod barwnym nazwiskiem Joe. X. Dube) - do których dołączyli gitarzyści Richie Ranno i Brendan Harkin, a także wokalista Michael Lee Smith (brat Rexa Smitha, nastolatka z lat 70-tych). 

Podpisali kontrakt z Capitol Records ,która wydałaich debiutancki tytuł Starz w 1976 roku, a następnie Violation w 1977r, Attention Shoppers! w 1978r i Coliseum Rock w 1979r. Po drodze grupa wydała swoją część hymnów godnych areny („Detroit Girls”, „Violation”), miała kilka bliskich połączeń z piosenkami, które powinny były trafić na single („Cherry Baby „Sing It, Shout It”), otwierany dla największych zespołów epoki (Bob Seger, Ted Nugent, Rush), a Ranno gościł nawet na solowym albumie Gene'a Simmonsa z 1978 roku. 

Ale Starz po prostu nie odpowiadał masom i do 1980 roku byli mało znani. Po rozstaniu, grupa zachowała sporą rzeszę fanów, jako że sporo hairmetalowych artystów później w tej dekadzie dość głośno wypowiadało się o swoim fandomie Starz (Poison, Cinderella, Bon Jovi). Pojawił się stały strumień wydań ze skarbca – zwłaszcza po uruchomieniu oficjalnej strony internetowej Starz – w tym zestaw na żywo nagrany w 1978 roku, który przez lata był wielokrotnie wznawiany, Live in Louisville, który stanowi dowód na to, że Starz może z łatwością stanąć obok wielkich rockowych chłopców epoki (pomimo niektórych z najbardziej absurdalnych rapów scenicznych, jakie kiedykolwiek słyszeliście na nagraniu na żywo). Na początku XXI wieku wszystkie albumy studyjne grupy zostały zremasterowane i ponownie wydane przez Rykodisc, co zaowocowało ponownym połączeniem Starz na koncerty -coś, co od tamtej pory robili sporadycznie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
JUST LIKE ROMEO AND JULIET/Ride it to the end of the line	Fallen Angels	05.1975	-	106[2]	Arista 0113	[written by F. Gorman, R. Hamilton][produced by Jack Richardson]
(SHE'S JUST A) FALLEN ANGEL/Monkey business	Starz	12.1976	-	95[3]	Capitol 4343	[written by Prentice DeLaney/Jeff Grob/Brenden Harkin/Richie Ranno/Michael Smith/Peter Sweval][produced by Jack Douglas]
CHERRY BABY /Rock six times	Starz	03.1977	-	33[10]	Capitol 4399	[written by Joe Dube/Brenden Harkin/Richie Ranno/Michael Smith/Peter Sweval ][produced by Jack Douglas]
SING IT, SHOUT IT/Subway terror	Starz	06.1977	-	66[8]	Capitol 4434	[written by Prentice DeLaney/Joe Dube/Brenden Harkin/Richie Ranno/Michael Smith/Peter Sweval][produced by Jack Douglas]
(ANY WAY THAT YOU WANT IT) I'LL BE THERE/Texas	Starz	03.1978	-	79[4]	Capitol 4546	[written by Joe Dube/Brenden Harkin/Richie Ranno/Michael Smith/Peter Sweval][produced by Starz]
HOLD ON TO THE NIGHT/Texas	Starz	05.1978	-	78[3]	Capitol 4566	[written by Joe Dube/Brenden Harkin/Richie Ranno/Michael Smith/Peter Sweval ][produced by Starz]
SO YOUNG, SO BAD/Colliseum rock	Starz	10.1978	-	81[3]	Capitol 4637	[written by Michael Smith ][produced by Jack Richardson]
LAST NIGHT I WROTE A LETTER/Colliseum rock	Starz	03.1979	-	104[4]	Capitol 4671	[written by R. Ranno, M. Smith][produced by Jack Richardson]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
STARZ	Starz	09.1976	-	123[13]	Capitol 11 539	[produced by Jack Douglas]
VIOLATION	Starz	04.1977	-	89[8]	Capitol 11 617	[produced by Jack Douglas]
ATTENTION SHOPPERS	Starz	02.1978	-	105[9]	Capitol 11 730	[produced by Starz]

Starsailor

Podobnie dopiero co przyjmowano płyty takich grup, jak Lowgold, Elbow czy Witness. Tak odrobinę wcześniej rozpisywano się o albumach Radiohead i Coldplay. Może jest w tym odrobina przesady i afektacji, ale też łatwo daje się wyczuć pewne znużenie Britpopem i oczekiwanie na Coś Nowego. Postawmy sprawę jasno: wszystkie wspomniane zespoły grają bardzo różne odmiany muzyki i trudno mówić o nich w kategoriach jakiegoś nurtu czy gatunku. Ale w tym co robią wiele jest oryginalności, świeżości spojrzenia na tradycję i najzwyczajniejszej ludzkiej skromności, a także dbałości o melodyjność i emocjonalną szczerość. Faktem jest, iż mamy do czynienia z kolejną zmianą pokoleń na brytyjskiej scenie - może nie tak dramatyczną i spektakularną, jak to dawniej bywało, ale też i nie mniej ważną. Starsailor to kolejny barwny element w powstającej właśnie na naszych oczach muzycznej mozaice na pierwszą dekadę nowego stulecia. Ostatecznego kształtu owej mozaiki nie sposób przewidzieć, lecz zapowiada się ona całkiem ciekawie.

Starsailor reprezentuje bardziej kameralną odmianę pop-rocka, która - głównie za sprawą wokalisty - wywołuje ciepłe wspomnienie Mike'a Scotta z The Waterboys i Iana McCullocha z czasów świetności Echo & The Bunnymen. Albumu "Love Is Here", zdominowanego przez repertuar o charakterze balladowym, słucha się niczym zapisu jakiejś sesji "unplugged", czyli - "bez prądu". Są naturalnie wyjątki, jak choćby singlowy "Good Souls", którego intensywność uczuciowa i aranżacja stanowią jakby echo nagrań opatrzonych sygnaturą Phila Spectora, czy też powłóczysty "Way To Fall", rozwijający się przed słuchaczem niczym kolejne odsłony dramatu o zawiłościach ludzkiego losu. Ale już wykrojony na drugi singel "Alcoholic" to klasyczny balladowy Starsailor, z lekko jazzującym fortepianem Barry'ego Westheada, skupiony na przesyconym melancholią opisie dysfunkcjonalnej rodziny. Ten nie nachalny, dyskretnie podkreślający klimat utworów jazzujący fortepian jest wszechobecny na całej płycie: w nokturnowym "Tie Up My Hands", udramatyzowanym a la francuska chancon "Poor Misguided Soul", ale najsilniej i najbardziej poruszająco w rozpisanym na gitarę i elektryczny fortepian "Fever", utrzymanym troszkę w dylanowskiej poetyce. Tak jak dawniejsze nagrania The Waterboys.
"Love Is Here", ze swymi utworami o miłości, udręce sumienia i odkupieniu, jaśniejszych i bardziej szarych stronach życia jest albumem bardzo poetyckim, zaskakująco bliskim autorskiej piosence francuskojęzycznej w stylu Brela i Gainsbourga. Jakkolwiek te skojarzenia wielu mogą się wydać zbyt abstrakcyjne, nigdy nie zapominajmy, że pilnymi uczniami - zwłaszcza Brela - byli m.in. David Bowie, Marc Almond z Soft Cell i Robert Smith z The Cure... Czemu by więc nie miał z tego źródła skorzystać także frontman zespołu, wokalista James Walsh? Tak czy siak, Starsailor swym debiutem wielkopłytowym z pewnością spełnił pokładane w nim nadzieje i oczekiwania. I to się liczy. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fever EP.	Starsailor	02.2001	18[13]	-	Chrysalis ChS 5123	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead]
Good souls	Starsailor	05.2001	12[19]	-	Chrysalis CHS 5125	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Steve Osborne]
Alcoholic	Starsailor	09.2001	10[14]	-	Chrysalis CHS 5130	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Steve Osborne]
Lullaby	Starsailor	12.2001	36[6]	-	Chrysalis CDCHS 5131	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Steve Osborne]
Poor misguided fool/Born Again	Starsailor	03.2002	23[4]	-	Chrysalis CDCHS 5136	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Steve Osborne]
Silence is easy	Starsailor	09.2003	9[16]	-	EMI CDEM 625	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Steve Osborne]
Born again/ White Dove / Silence Is Easy [live] \ At The End Of A Show	Starsailor	11.2003	40[5]	-	EMI CDEM 632	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Danton Supple, Starsailor]
Four to the floor/A Message	Starsailor	03.2004	24[6]	-	EMI 10EM 634	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Danton Supple, Starsailor]
In The Crossfire	Starsailor	10.2005	22[9]	-	EMI CDEM 671	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Rob Schnapf]
This Time	Starsailor	02.2006	24[3]		EMI CDEM 679	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Rob Schnapf]
Keep Us Together	Starsailor	05.2006	47[1]	-	EMI CDEM 691	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Rob Schnapf]
Tell Me It's Not Over	Starsailor	03.2009	73[1]	-	Virgin VSCDT 1984	[written by Ben Byrne, James Stelfox, James Walsh & Barry Westhead][produced by Steve Osborne]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love is here	Starsailor	10.2001	2[79]	129[8]	Chrysalis 535350 2	[platinum-UK][produced by Steve Osborne, Mark Aubrey, Starsailor]
Silence is easy	Starsailor	09.2003	2[38]	-	EMI 5900072	[gold-UK][produced by Danton Supple/Phil Spector/John Leckie]
On the outside	Starsailor	10.2005	13[7]	-	EMI 3422742	[silver-UK][produced by Rob Schnapf]
All the Plans	Starsailor	03.2009	26[2]	-	Virgin CDV 3055	[produced by Steve Osborne]
All This Life	Starsailor	09.2017	23[1]	-	Cooking Vinyl COOKCD 658	[produced by Richard McNamara]

Tony Swain

Ur. 20.01.1952r w Londynie (Anglia). Producent płyt, muzyk i kompozytor. Zaczynał jako telewizyjny kamerzysta, a w 1973 poznał na planie Steve’a Jolleya. Współpracowali w realizacji Muppet Show, dopóki Swain nie porzucił telewizji dla kompozycji i studia nagraniowego. W 1981r połączyli się znowu, czego efektem był sukces „Body Talk” grupy Imigration, a po nim czterech kolejnych przebojów (m.in. „Just An Illusion”). 

Do innych podopiecznych spółki należeli Bananarama, Spandau Ballet (albumy True i Parade ) oraz Alison Moyet [Alf), na którym Swain wystąpił też jako keyboardzista w przebojowym temacie „Love Resurrection”. Nominowani do nagrody BPI Swain i Jolley współpracowali też z Truth, Dianą Ross, Tomem Robinsonem, Errolem Brownem, Wang Chung i Louise Goffin. 

Już po rozwiązaniu spółki Swain zrealizował bestsellerowy album Kim Wilde Close, po czym wycofał się do prywatnego studia nagraniowego w hr. Hertfordshire. Brytyjski pop lat 80-tych zawdzięcza bardzo wiele jego wszechstronnym uzdolnieniom.

Kompozycje Tony Swaina na listach przebojów

[with Steve Jolley, Leee John, Ashley Ingram & Errol Kennedy] 05/1981 Body Talk Imagination 4.UK 09/1981 In and Out of Love Imagination 16.UK 11/1981 Flashback Imagination 16.UK 02/1982 Burnin' Up Imagination 68.R&B Chart [with Peter Yellowstone, Steve Voice, & Steve Jolley] 05/1981 Love Trial Kelly Marie 51.UK [with Steve Jolley,Leee John & Ashley Ingram] 03/1982 Just an Illusion Imagination 2.UK/102.US 06/1982 Music and Lights Imagination 5.UK 09/1982 In the Heat of the Night Imagination 22.UK 12/1982 Changes Imagination 31.UK 06/1983 Looking at Midnight Imagination 29.UK 11/1983 New Dimension Imagination 56.UK 05/1984 State of Love Imagination 67.UK [with Steve Jolley ] 07/1982 Shy Boy Bananarama 83.US/4.UK 08/1985 Do Not Disturb Bananarama 31.UK 10/1985 To Live and Die in L.A. Wang Chung 41.US 12/1986 A Trick of the Night Bananarama 76.US/32.UK [with Sara Dallin, Siobhan Fahey, Keren Woodward, Steve Jolley] 07/1983 Cruel Summer Bananarama 8.UK/9.US 03/1984 Robert De Niro's Waiting Bananarama 3.UK/95.US 05/1984 Rough Justice Bananarama 23.UK 11/1984 The Wild Life Bananarama 70.US 11/1984 Hot Line to Heaven Bananarama 58.UK 06/1989 Cruel Summer '89 Bananarama 19.UK 07/1998 Cruel Summer Ace of Base 10.US/8.UK [with Alison Moyet,Steve Jolley] 06/1984 Love Resurrection Alison Moyet 82.US/10.UK 10/1984 All Cried Out Alison Moyet 8.UK 04/1972 Daddy, Don't You Walk So Fast Wayne Newton 4.US 08/1995 All Cried Out Jamie Watson 135.UK [with Lulu, Billy Lawrie] 08/1994 Goodbye Baby & Amen! Lulu 40.UK 11/1994 Every Woman Knows Lulu 44.UK [with Pam Sheyne] 11/1995 Baby It's You MN8 22.UK [with Ben Belogan, Ashley Ingram, Leee John, Steve Jolley,Ben Ofoedu] 12/1995 Boom Rock Soul Benz 62.UK [with Leee John, Steve Jolley,Ben Ofoedu, Ben Balogun , Ashley Ingram] 03/1996 Urban City Girl Benz 31.UK [with Mauro Scocco] 04/1996 Every Time I Fall in Love Upside Down 18.UK [with Prince Be, John Ingram, Ky-Mani Marley, Steve Jolley] 10/1998 Gotta Be... Movin' On Up P.M. Dawn 68.UK [with Steve Jolley, Leee John, Ashley Ingram, Cutfather, Joe Belmaati, Remee, Ali Tennant, Jaime Douglas & Tyran Graham] 06/2004 Call U Sexy VS 11.UK [with Jermaine Dupri, LRoc , Bryan-Michael Cox, Johnta Austin, Leslie John, Ashley Ingram, Steve Jolley] 10/2005 Get Your Number Mariah Carey 9.UK