poniedziałek, 7 marca 2022

Fonda Rae

 Fonda Rae pojawiła się pod koniec lat 70., by za pomocą swojego flirtującego, słodkiego, ale mocnego wokalu zasilić kilka   post-disco klubowych singli. Mieszkanka Nowego Jorku zadebiutowała na albumie zatytułowanym   Don Armando 2nd Ave. Rhumba Band, projekcie Augusta Darnella, w którym była prezentowana  na „I'm an Indian, Too"/"Deputy of Love”  . 

Później pojawiła się na albumie Kid Creole ,Off the Coast of the Me, była liderem Fantasy na „You're Too Late”, a następnie była głosem w wielu projektach studyjnych, w tym w Rainbow Brown Patricka Adamsa („I'm the One” ) i Wish („Touch Me”, później w wykonaniu Cathy Dennis). 

W tym czasie wydawała także od czasu do czasu solowe 12", takie jak klasyk boogie "Over Like a Fat Rat" (zrealizowany z Leroy Burgess) i "Heobah" (który współtworzyła i współprodukowała). sesje w tle i występy   trwały do ​​końca lat 80-tych. 

Na początku lat 90-tych poszukiwano jej przede wszystkim jako wokalistki na nagraniach house. Od czasu do czasu pojawiały się solowe i wspólnie wydawane wydawnictwa, podkreślone przez single dla wytwórnii Wave Music Françoisa Kevorkiana i szanowanej brytyjskiej wytwórnii Nuphonic (ta ostatnia dzięki współpracy z Adamem Goldstonem) Fonda pozostawała aktywna do końca 2010 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Over Like A Fat RatFonda Rae08.1982--Vanguard 35230[written by Leroy Burgess, James Calloway, Sonny Davenport][produced by Bob Blank][75[6].R&B Chart]
Touch Me (All Night Long)Wish Featuring Fonda Rae12.1984--Personal 7001[written by P. Adams, D. Carmichael][produced by Greg Carmichael, Patrick Adams][70[9].R&B Chart]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Rationals

 Rationals to to zespół garażowego rocka z Ann Arbor w stanie Michigan założony w 1964r w składzie Scott Morgan jako wokalista, Steve Correll grający na gitarze, Terry Trabandt na basie, i perkusista Bill Figg.

 

W rzeczywistości byli poprzednikami MC5/Stooges,wielkich tuzów sceny muzycznej Detroit,stylistycznie i chronologicznie.
Pierwsze nagrania realizują w 1965r dla lokalnej wytwórni A2 i jak wiele grup garażowych tego okresu pozostawali pod wpływem brytyjskiej inwazji rocka,wprowadzając jednak własne elementy,np. soulu co słychać na singlu "Gave My Love",lokalnym hicie w Ann Arbor i Detroit.
 

Mieli jeszcze kilka lokalnych hitów ale nie mogli się przebić do większej sławy.Ich jedyna obecność na liście Billboardu to singiel "Respect" z 1966r,nagrana przed popularną wersją Arethy Franklin.Póżniej eksperymentują z psychodelią i soulem,ale ciągle bez sukcesów poza rodzinnym stanem.W 1969r zaczynają nagrywać swój pierwszy album,lecz to trochę za póżno dla zespołu.
 

Pozbawieni menadżera i technicznej infrastruktury rozwiązują się latem nastepnego roku.Scott Morgan sporadycznie nagrywa po rozwiązaniu Rationals z Sonic's Rendezvous Band,Scott Morgan Band,i Scot's Pirates.

Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Turn On/IrrationalRationals.1964--Danby's 125850/1[produced by B.Carrington][written by Rationals/Carrington]
Look What You've Done/Gave My LoveRationals---A-Square 101[Produced by Jeep Holland][written by a Scott Morgan]
Feelin' Lost/Little Girls CryRationals.1966--A-Square 103[produced by Jeep Holland with Doug Brown and Bob Seger][written by a Scott Morgan and Steve Correll]
Respect/Leavin' HereRationals11.1966-92[3]Cameo 437[Produced by Jeep Holland][written by Otis Redding]
Hold On Baby/SingRationals.1967--Cameo 455[Produced by Jeep Holland][written by Jeff Barry / Ellie Greenwich]
I Need You/Get The PictureRationals.1967--A2 402-
Leavin' Here/Not Like It IsRationals.1968--Cameo 481[Produced by Jeep Holland][written by Holland-Dozier-Holland]
I Need You/Out In The StreetsRationals.1968--Cameo 2124[Produced by Jeep Holland][written by Gerry Goffin/Carol King]
Guitar Army/SunsetRationals.1969--Genesis #1[Produced by The Rationals][written by The Rationals]
Handbags And Gladrags/Guitar ArmyRationals.1969--Crewe 340-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The RationalsRationals.1969--Crewe 1334[produced by Fred Saxon and The Rationals][Rozmiar: 8343 bajtów]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Rascal Flatts

 Rascal Flatts jest amerykańskim zespołem Country/Pop/Folk, składającym się z trzech muzyków: głównego wokalisty Gary'ego LeVox, basisty Jaya DeMarcus i gitarzysty Joe'go Don Rooneya. LeVox i DeMarcus są kuzynami.

 

Po podpisaniu kontraktu płytowego z Lyrics Street Records trio wydało swój debiutancki tytułowy krążek w 2000 roku. Zespół do tej pory wydał już 4 płyty długogrające, które sprzedały się w Stanach Zjednoczonych w liczbie blisko 12 milionów egzemplarzy.
 

W październiku 2002 roku ukazał się drugi album grupy zatytułowany 'Melt'. Krążek dotarł do 5 miejsca na liście Billboard Hot 100 i pierwszego na amerykańskiej liście albumów country. W sumie sprzedał się w ponad dwumilionowym nakładzie. Krążek promowały w sumie cztery single, z których dwa ('These Days' i 'Mayberry') dotarły do pierwszego miejsca listy utworów country.
 

Niespełna dwa lata później ukazało się trzecie LP grupy 'Feels Like Today'. Krążek zadebiutował na pierwszym miejscu listy albumów Billboard 200. Wydawnictwo promowane było przez pięć singlowych kompozycji, z których dwie znalazły sie na szczycie listy country. W grudniu 2005 roku grupa była nominowana do nagrody Grammy za utwór 'Bless the Broken Road' w trzech kategoriach: Song of the Year, Best Country Performance by a Duo or Group with Vocal, i Best Country Song. Wygrali w ostaniej z kategorii, czyli Best Country Song.
 

Czwarty album Rascal Flatts 'Me And My Gang' ukazał się w kwietniu tego roku. Pierwszym singlem zwiastującym krążek była kompozycja 'What Hurts The Most', cover utworu Marka Williamsa (wykonywany m.in. także przez byłego członka S Club 7 - Jo O'Meara). We wrześniu utwór został wydany także w Wielkiej Brytanii jako debiutancki singiel grupy w tym kraju. Płyta 'Me And My Gang' już w pierwszym tygodniu sprzedała się w nakładzie 722 tysięcy kopii i tym samym debiutowała na szczycie zestawienia albumów w USA. Z albumu pochodzą jeszcze trzy inne single: tytułowy 'Me And My Gang', 'My Wish' oraz 'Stand'.
 

25 września 2007 ukazał się piąty studyjny krążek grupy zatytułowany 'Still Feels Good'. Płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu listy Billboard 200 Albums sprzedając się w pierwszym w tygodniu w nakładzie 547 tysięcy egzemplarzy co jest najlepszym wynikiem sprzedaży albumu country w pierwszym tygodniu od czasu ubiegłorocznego 'Me & My Gang' zespołu! Nowy album promuje singel 'Take Me There', który dotarł do 1 miejsca listy Country w USA.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz Inne listy przebojów
Prayin' for daylight/Long slow beautiful danceRascal Flatts 05.2000-38[20]Lyric Street 164 039[gold-US][3[27].Country Chart][Written by: Steve Bogard/Rick Giles][produced by Mark Bright, Marty Williams]
This everyday loveRascal Flatts 12.2000-56[14]Lyric Street[9[23].Country Chart][Written by:Gene Nelson/Danny Wells ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
While you loved meRascal Flatts 06.2001-60[12]Lyric Street[7[23].Country Chart][Written by: Marty Dodson/Danny Wells/Kim Williams][produced by Mark Bright, Marty Williams]
I'm movin' onRascal Flatts 02.2002-41[19]Lyric Street[4[31].Country Chart][Written by: Phillip White/D. Vincent Williams ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
These daysRascal Flatts 10.2002-23[20]album cut[1[3][34].Country Chart][Written by: Jeffrey Steele, Steve Robson, Danny Wells][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Love you out loudRascal Flatts 04.2003-30[20]Lyric Street[3[22].Country Chart][Written by: Brett James/Lonnie Wilson][produced by Mark Bright, Marty Williams]
I meltRascal Flatts 08.2003-34[20]Lyric Street[2[23].Country Chart][Written by: Gary LeVox/Wendell Mobley/Neil Thrasher ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
MayberryRascal Flatts 02.2004-21[20]Lyric Street[1[1][23].Country Chart][Written by: Arlos Smith][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Feels like todayRascal Flatts 08.2004-56[13]Lyric Street[9[19].Country Chart][Written by: Wayne Hector/Steve Robson][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Bless the broken roadRascal Flatts 12.200441[3]29[20]Lyric Street[platinum-US][1[5][25].Country Chart][Written by: Bobby Boyd/Jeff Hanna/Marcus Hummon][produced by Mark Bright,Rascal Flatts, Marty Williams]
Fast cars and freedomRascal Flatts 05.2005-38[20]Lyric Street[gold-US][1[3][23].Country Chart][Written by: Gary LeVox/Wendell Mobley/Neil Thrasher ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Skin [Sarabeth]Rascal Flatts 09.2005-42[17]Lyric Street[gold-US][2[19].Country Chart][Written by: Joe Henry/Doug Johnson][produced by Mark Bright, Marty Williams]
What hurts the mostRascal Flatts 02.20061036[51]Lyric Street[5x-platinum-US][Written by: Jeffrey Steele, Steve Robson][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[4][21].Country Chart]
Me and my gangRascal Flatts 05.2006-50[16]Lyric Street[Written by: Jeffrey Steele,Jon Stone, Tony Mullins][produced by Dann Huff][6[20].Country Chart]
Life is a highwayRascal Flatts 06.2006-7[20]Walt Disney[platinum-US][Written by: Tom Cochrane][produced by Dann Huff,Rascal Flatts][18[21].Country Chart][piosenka z filmu animowanego "Cars"]
My wishRascal Flatts 09.2006-28[20]Lyric Street[platinum-US][Written by: Jeffrey Steele,Steve Robson][produced by Dann Huff][1[1][24].Country Chart]
StandRascal Flatts 03.2007-46[20]Lyric Street[Written by: Blair Daly, Danny Orton][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[1][21].Country Chart]
Take me thereRascal Flatts 08.2007-71[3]Lyric Street[Written by: Kenny Chesney, Wendell Mobley, Neil Thrasher][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[3][20].Country Chart]
Winner at a Losing GameRascal Flatts 11.2007-52[20]Lyric Street[Written by: Jay DeMarcus, Gary LeVox, Joe Don Rooney][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][2[20].Country Chart]
Every DayRascal Flatts 03.2008-45[17]Lyric Street[Written by: Alissa Moreno,Jeffrey Steele][produced by Dann Huff][2[20].Country Chart]
Bob That HeadRascal Flatts 07.2008-102[7]Lyric Street[Written by:Michael Dulaney, Gary LeVox, Neil Thrasher][produced by Dann Huff][15[16].Country Chart]
HereRascal Flatts 10.2008-50[17]Lyric Street[Written by: Steve Robson,Jeffrey Steele][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[2][20].Country Chart]
Here Comes GoodbyeRascal Flatts 03.2009-11[16]Lyric Street[Written by: Clint Lagerberg,Chris Sligh][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[1][16].Country Chart]
Love Who You LoveRascal Flatts 04.2009-59[1]Lyric Street[produced by Dann Huff, Rascal Flatts][59[1].Country Chart]
Summer NightsRascal Flatts 06.2009-37[18]Lyric Street[Written by: Brett James,Gary LeVox,busbee][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][2[22].Country Chart]
WhyRascal Flatts 10.2009-102[8]Lyric Street[Written by:Rob Mathes, Allen Shamblin][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][18[11].Country Chart]
UnstoppableRascal Flatts 04.2009-52[18]Lyric Street[Written by:Hillary Lindsey,Jay DeMarcus,James T. Slater][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][7[23].Country Chart]
Things That MatterRascal Flatts 04.2009-85[1]Lyric Street[produced by Dann Huff, Rascal Flatts]
ForeverRascal Flatts 04.2009-53[1]Lyric Street[produced by Dann Huff, Rascal Flatts]
I Won't Let GoRascal Flatts 11.2010-31[20] Big Machine[platinum-US][Written by: Steve Robson, Jason Sellers][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][2[22].Country Chart]
EasyRascal Flatts featuring Natasha Bedingfield08.2011-43[23] Big Machine[platinum-US][Written by: Katrina Elam, Michael Mobley][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][3[29].Country Chart]
BanjoRascal Flatts 03.2012-51[17]Big Machine[gold-US][Written by: Tony Martin,Wendell Mobley,Neil Thrasher][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[1][18].Country Chart]
Come Wake Me UpRascal Flatts 08.2012-52[20]Big Machine[platinum-US][Written by:Johan Fransson,Tim Larsson,Tobias Lundgren,Sean McConnell][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][8[30].Country Chart]
ChangedRascal Flatts 03.2012-73[8]Big Machine[gold-US][Written by: Gary LeVox,Wendell Mobley,Neil Thrasher][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][25[20].Country Chart]
RewindRascal Flatts 02.2014-38[20]Big Machine[platinum-US][Written by: Chris DeStefano,Ashley Gorley,Eric Paslay][produced by Rascal Flatts][4[22].Country Chart]
PaybackRascal Flatts 07.2014-111[9]Big Machine[Written by: Aaron Eshuis,Neil Mason,Ryan Hurd][produced by Howard Benson][24[19].Country Chart]
RiotRascal Flatts 05.2015-101[9]Big Machine[gold-US][Written by:Jaron Boyer, Sara Haze][produced by Rascal Flatts][27[24].Country Chart]
I Like the Sound of ThatRascal Flatts 02.2016-52[16]Big Machine[platinum-US][Written by: Jesse Frasure,Shay Mooney,Meghan Trainor][produced by Rascal Flatts][8[31].Country Chart]
Yours If You Want ItRascal Flatts 06.2017-71[10]Big Machine[gold-US][Written by: Andrew Dorff,Jonathan Singleton][produced by Rascal Flatts][13[28].Country Chart]
Back to LifeRascal Flatts 08.2019-120[2]Big Machine[gold-US][Written by: Cary Barlowe, Niko Moon,Fred Wilhelm, Shay Mooney][produced by Rascal Flatts][28[35].Country Chart]
How They Remember YouRascal Flatts 02.2021-89[2]Big Machine[Written by: Marc Beeson,Josh Osborne,Allen Shamblin][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][18[33].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Rascal FlattsRascal Flatts06.2000-43[65]Lyric Street 65 011[2x-platinum-US][produced by Mark Bright, Marty Williams]
MeltRascal Flatts10.2002-5[128]Lyric Street 65 031[3x-platinum-US][produced by Mark Bright, Marty Williams,Rascal Flatts]
Feels Like TodayRascal Flatts09.2004-1[1][154]Lyric Street 65 049[5x-platinum-US][produced by Mark Bright, Marty Williams,Rascal Flatts]
Me and My GangRascal Flatts04.2006-1[3][77]Lyric Street 65 075[4x-platinum-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
Still Feels GoodRascal Flatts10.200764[1]1[1][105]Lyric Street 38 042[2x-platinum-US][produced by Dann Huff]
Greatest Hits Volume 1Rascal Flatts11.2008-6[136]Lyric Street 276402-
UnstoppableRascal Flatts04.2009-1[1][63]Lyric Street 38 900[platinum-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
The Best of Rascal Flatts LiveRascal Flatts11.2011-167[1]Hollywood-
Nothing Like ThisRascal Flatts12.2010-6[56]Big Machine 100[platinum-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
ChangedRascal Flatts04.201287[1]3[56]Big Machine 200[gold-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
RewindRascal Flatts05.2014-5[20]Big Machine 350[produced by Dann Huff,Rascal Flatts, Howard Benson]
The Greatest Gift of AllRascal Flatts11.2016-60[7]Big Machine 375[produced by Jay DeMarcus]
Back to UsRascal Flatts06.2017-11[4]Big Machine 400[produced by busbee,Rascal Flatts]
Twenty Years of Rascal Flatts: The Greatest HitsRascal Flatts10.2020-87[11]Lyric Street 650-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 6 marca 2022

Rammstein

Rammstein (często zapisywane skrótowo jako R+) - niemiecki zespół, grający muzykę industrialną, przez wielu klasyfikowany jednak jako zespół metalowy. Grupa powstała w roku 1993, jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od niemieckiego miasta Ramstein, w którym znajduje się amerykańska baza lotnicza. Podczas pokazów lotniczych w roku 1988 doszło tam do katastrofy.
Pomysł stworzenia zespołu zrodził się w głowie Richarda Kruspego-Bernsteina, do którego po niedługim czasie dołączył Christoph Schneider i Oliver Riedel, następnie przyłączyli się także Paul Landers, Christian Lorenz oraz Till Lindemann. W takim składzie zespół pozostał do dziś.
Rammstein gra muzykę industrialną z elementami metalu i muzyki elektronicznej, śpiewają w języku niemieckim, co tworzy dość ciekawe połączenie.

 

Zespół w niedługim czasie od swojego debiutu zdobył sporą popularność i rzesze fanów na całym świecie, których urzekła - dość ciężka, nie da się ukryć - muzyka. Sami muzycy przyznają, że inspirowali się twórczością słoweńskiego Laibach oraz rodzimego Oomph! Styl grupy ewoluował, początkowo był mocno przesiąknięty elektroniką i industrialnymi dźwiękami, na ostatnich płytach brzmienie zespołu stało się bardziej naturalne, pojawiły się partie wykonywane przez chór i orkiestrę.
Sami członkowie zespołu nieraz mówili, że grana przez nich muzyka nie ma właściwej nazwy, więc wymyślili, że jest to tanzmetal. Można rozumieć to tak, że mimo ciężkiego charakteru, muzyka zespołu podrywa do tańca - stąd tanz, czyli taniec. Termin przetłumaczyć można by jako taneczny metal. W wywiadzie dla magazynu Tylko Rock z kwietnia 2001 roku członkowie zespołu tak opowiadają o rodzaju muzyki, jaką wykonują: "Bardzo ciężki, romantyczny, pełen kontrastów, częściowo także taneczny. Zdarzało się nam odpowiadać na pytania typu: jaką muzykę gracie? Wreszcie wymyśliliśmy termin tanzmetal. Sporo u nas słychać inspiracji techno, muzyką house – ciągle próbujemy to wszystko mieszać".
 

Cechą wyróżniającą Rammsteinu są koncerty - pełne spektakularnych efektów pirotechnicznych. Zespół starannie przygotowuje stroje i dopracowuje zachowanie na scenie (odgrywanie scen obrazujących teksty piosenek). Stałym elementem podczas wykonywania numeru Rammstein był płonący płaszcz noszony przez wokalistę, który nawiązuje do katastrofy, o której opowiada owy utwór, jednak w czasie trasy promującej album Reise, Reise został on zastąpiony miotaczami ognia przymocowanymi do rąk wokalisty. Częstym motywem jest także członek zespołu „odpływający” na pontonie niesionym przez widownię podczas wykonywania piosenki "Seemann" i "Stripped" lub płonące maski, za pomocą których muzycy „plują” kolumnami ognia.
 

Teksty piosenek poruszają tematy mroczne i często kontrowersyjne (jak na przykład utwór "Mein Teil", zainspirowany historią kanibala z Rotenburga). Obracają się wokół miłości i samotności, chorych żądzy i perwersji. Teksty zespołu dotykają różnych osób i sfer życia, często drażliwych, jak np. seksu ("Rein Raus", "Buck Dich", "Sehnsucht"), czy przez innych wykonawców najczęściej pomijanych – narkotyków ("Adios"), polityki ("Amerika") czy kazirodztwa i pedofilii ("Laichzeit", "Tier", "Spiel Mit Mir). Autorem większości oryginalnych tekstów Rammsteinu jest Till.
 

Do tej pory ukazały się trzy książki związane z zespołem. W 1999 roku wydano "Liederbuch" – zbiór wszystkich informacji o wybranych czternastu utworach grupy (zawierający tabulatury, teksty itp.). W roku 2001 ukazała się książka "Rammstein", zawierająca kolorowe zdjęcia, sto sześćdziesiąt stron wiadomości o zespole, informacje biograficzne, opis starszych utworów i ich teksty. Ostatnią jak do tej pory książką jest "Tourbuch Deutschlandtour 2001", będąca zbiorem zdjęć z trasy koncertowej po Niemczech w 2001 roku. Pięćdziesiąt trzy strony fotografii wykonanych przez Matthiasa Matthiesa powinny zaciekawić każdego fana.
 

Ponieważ na każdej płycie znajduje się co najmniej jedna piosenka, która zdobyła dużą popularność, ciężko jest wskazać najważniejsze utwory zespołu. Najbardziej rozpoznawanymi piosenkami wydajają się być "Du Hast" i "Amerika", a także "Sonne" i "Ich Will" z płyty "Mutter".
 

Zespół ma na swoim koncie pięć coverów: "Stripped" Depeche Mode (jeden z niewielu utworów zespołu śpiewany po angielsku), "Das Modell" Kraftwerk, "Pet Semetary" The Ramones (również jeden z niewielu utworów śpiewanych po angielsku, wykonywany tylko na koncertach razem z zespołem Clawfinger lub THe Ramones), "Lied Der Unruhevolle Jugend" (śpiewany w języku rosyjskim cover, zagrany na koncertach w Rosji) oraz "Schtiel" (rówież śpiewany po rosyjsku cover grupy Aria, wydany na promocyjnym singlu z okazji jubileuszu rosyjskiego Harleya-Davidsona). Na krążku "Rosenrot" pojawił się utwór w całości zaśpiewany w języku hiszpańskim - "Te Quiero Puta!".
Rammstein zawsze przykładał dużą wagę do teledysków i produkował je bardzo starannie. Zaskakują pomysłem i wykonaniem – jak w "Ich Will", gdzie zespół napada na bank i bierze zakładników, "Sonne" z przedstawioną w krzywym zwierciadle bajką o królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach, miłosną balladą "Seemann" graną na wysypisku śmieci, czy prześmiewczym klipem "Amerika". Ze względu na oryginalność i widowiskowość wideoklipy zespołu pojawiały się często w telewizjach muzycznych, nawet tych, które nie są nastawione na ciężką muzykę.
Inspirację dla swoich teledysków czerpią czasem z filmów, np. teledysk do utworu "Engel" (nagrodzony niemiecką nagrodą Echo) zainspirowany został przez film "Od Zmierzchu Do Świtu", a do "Du Hast" przez "Wściekłe Psy" Quentina Tarantino.
 

Zespół był oskarżany o fascynację faszyzmem, zwłaszcza po wykorzystaniu fragmentów filmu "Olimpiada Leni Riefenstahl" w teledysku "Stripped". Emisja niektórych teledysków zespołu (np. "Mein Teil") zabroniona została w Niemczech w godzinach dziennych. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Ich willRammstein05.200230[2]-Universal MCSTD 40280[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Feuer frei!Rammstein11.200235[6]-Universal MCSTD 40302[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Mein TeilRammstein08.200461[3]-Universal 9866978[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
AmerikaRammstein09.200438[5]-Universal MCSTD 40394[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Keine LustRammstein02.200535[2]-Universal MCSTD 40405[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
BenzinRammstein10.200558[3]-Universal 9874302[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Mann gegen MannRammstein03.200659[2]-Universal MCSXD 40451[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
PussyRammstein10.200995[1]-Spinefarm 2718737[written by Richard Kruspe, Paul Landers ,Till Lindemann, Christian Lorenz, Oliver Riedel, Christoph Schneider][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
DeutschlandRammstein04.201998[1]-Spinefarm DEUV 71900219[written by Richard Kruspe,Paul Landers,Till Lindemann,Christian Lorenz,Oliver Riedel,Christoph Schneider][produced by Olsen Involtini,Rammstein]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
HerzeleidRammstein09.1995--Motor Music 529160-2[silver-UK][produced by Carl-Michael Herlöfsson , Jacob Hellner]
SehnsuchtRammstein08.1997-45[31]Motor Music 39 901[US][platinum-US][silver-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
Live aus BerlinRammstein08.1999-179[1]Motor Music 547 593-2[produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
MutterRammstein04.200186[13]77[6]Universal 5496832[gold-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
Reise, ReiseRammstein09.200437[8]61[4]Universal 9868150[gold-US][produced by Jacob Hellner]
RosenrotRammstein10.200529[5]47Universal 9874588[silver-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
VolkerballRammstein09.2007-147[1]Universal 70506-
Liebe ist für alle daRammstein10.200916[3]13[4]Spinefarm 2719515[silver-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
Made in Germany 1995–2011Rammstein12.201194[1]-Spinefarm 2786427[produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
ParisRammstein06.201727[1]-Spinefarm 5744890[produced by Stefan Glaumann,Jacob Hellner,The Three Musketeers,Tom van Heesch]
RammsteinRammstein05.20193[7]9[2]Spinefarm 7749397[produced by Olsen Involtini, Rammstein]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Rain Tree Crow

 Rain Tree Crow,grupa brytyjska.Utworzona w 1989r w Londynie,działa do kwietnia 1990r.Skład:David Sylvian (właśc. David Batt;23.02.1952r,Beckenham)-voc,g,b,k, perc, Richard Barbieri (30.11.1957, Londyn) — k, Mick Karn (właśc. Anthony Michaelides, 24.07.1958, Nikozja, Cypr) —b, s, cl, fl, tabla, Steve Jansen (właśc. Stephen Batt; 1.12.1956, Londyn) — dr, perc, marimbafon, k, programowanie komputerów muzycznych.

 

Sylvian, Barbieri, Karn i Jansen od 1974 do 1982 współtworzyli zespół Japan (piątym muzykiem był gitarzysta Ron Dean). W 1989 spotkali się znowu i postanowili nagrać razem jeszcze jedną płytę (był to pomysł Karna, który bez trudu przekonał doń Barbieriego i Jansena, a po długich oporach i wymianie wielu listów — także Sylviana). Założyli sobie, że jej repertuar będzie wynikiem grupowych improwizacji w studiu. Sylvian zaproponował, aby dla uwypuklenia niekomercyjnego charakteru owego przedsięwzięcia sygnowali je nie nazwą Japan, lecz nic nikomu nie mówiącym sformułowaniem Rain Tree Crow. Tak też uczynili.
 

Między wrześniem 1989 a kwietniem 1990 spotykali się wielokrotnie w różnych studiach na terenie całej Europy, np. w Miravel w Le Val na południu Francji, w Condulmer w Zerman di Mogliano we Włoszech, w Ropewalk w Dublinie w Irlandii, a także w Marcus, Air i Eel Pie w Londynie. Niekiedy towarzyszyli im dodatkowi instrumentaliści, m.in. Michael BROOK — g, perc, Bill Nelson — g i Phil Palmer — g. Gdy album Rain Tree Crow trafił w kwietniu 1991 na rynek, ich drogi dawno się już rozeszły. Pozostała niezwykła, ezoteryczna muzyka.
 

Elementami porządku były w niej jedynie nastrojowe partie wokalne Sylviana i wyimprowizowane w studiu struktury rytmiczne. O wiele większe znaczenie wydawały się w niej mieć jednak pozostałe pierwiastki, przesądzające o jej kolażowym charakterze, np. szeroko rozlewające się, intrygujące plamy brzmieniowe preparowanych instrumentów czy dochodzące jakby z oddali odgłosy natury, szum radia tranzystorowego itp., np. Every Colour You Are, Red Earth, Pocket Full Of Change, Black Water, Cries And Whispers. Cechą tej muzyki było otwarcie na różne światy dźwiękowe, jak rock, jazz, funk, folklor afrykański, muzyka eksperymentalna itp. Bez wątpienia ujawni pokrewieństwo duchowe z takimi twórcami jak Brian Eno, Holger Czukay, Ryuichi Sakamoto czy Robert Fripp (Sylvian z większością z nich miał sposobność współpracować). Karn liczył na to, że praca nad albumem zachęcała czwórkę do dalszych wspólnych działań. Stało się inaczej. Podczas sesji odnowił się konflikt, który przed laty doprowadził do rozbicia Japan, między despotycznym Sylvianem a resztą, nawet jego bratem - Jansenem. Grupa przestała istnieć.
 

Po rozwiązaniu Rain Tree Crow wszyscy czterej muzycy wrócili do pracy osobno, m.in Sylvian nagrywał razem z Sakamoto (singel Heartbeat- Tainai Kaiki II z 1992) i Frippem (album "The First Time" dla Virgin z 1993). Karn jako solista (album "Bestial Cluster" dla CMP z 1993), a Barbieri i Jansen razem (album "Stories Across Borders" dla Venture z 1991).
 

Jednakże w 1993 Karn znowu zaprosił Barbieriego i Jansena do współpracy. Płyta "Beginning To Melt" (Medium, 1994), sygnowana po prostu: Jansen/Barbieri/Karn, nie miała wszakże uroku debiutanckiego albumu. Podobały się jedynie kompozycje The Wilderness, o folkowym odcieniu, z partią wokalną w wykonaniu Suzanne J. Barbieri, oraz The Orange Asylum, nawiązująca do minimalistycznego rocka Briana Eno. Grupa postanowiła mimo wszystko kontynuować działalność. Rozszerzyła skład o gitarzystę Davida Zorna i przyjęła nazwę Mick Karn's Bestial Cluster. Entuzjastycznie została przyjęta w grudniu 1993 na koncertach w Japonii.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Blackwater/Rain Tree CrowRain Tree Crow03.199162[1]-Virgin VS 1340 [written by Rain Tree Crow][produced by Rain Tree Crow]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Rain Tree Crow Rain Tree Crow04.199124[3]-Virgin V 2659[produced by Rain Tree Crow]
Autor: o Brak komentarzy:

Railway Children

 Składający się z wokalistów:Gary'ego Newby,Briana Batemana,Guy'a Keegana i Stephena Hulla zespół Railway Children,uzyskał sławę kultowego zespołu w rodzinnej Anglii w końcu lat 80-tych.
Jeszcze jako nastolatkowie wydali single dla wytwórni Factory.Nawiązując do gitarowego popu The Smiths,przywoływały one atmosferę brytyjskiego popu i post punka lat 80-tych.Swój debiutancki album "Reunion wilderness" wydali w 1987r,jako owoc kontraktu z Virgin Records.

 

Drugi album "Recurrence" charakteryzował się wygładzonym w porównaniu do wcześniejszych nagrań brzmieniem,co przyniosło kilka niewielkich hitów singlowych.
 

Wydany w 1990r "Native place" wniósł elementy dance do ich brzmienia.W 1992r podczas pracy nad ich czwartym albumem,EMI przejęła ich rodzimą wytwórnię Virgin Records.W 1994r Hull i Bateman odchodzą od zespołu,który pozostaje w zawieszeniu.Dopiero wiosną 1999r Newby kończy pracę nad albumem "Dream arcade" ale już w nowej konfiguracji. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
In the meantimeRailway Children03.198895-Virgin VS 1070[written by Gary Newby][produced by Breuce Lampcov]
Every beat of the heartRailway Children03.199024[12]-Virgin VS 1237[written by Gary Newby][produced by Gary Newby & Richard Scott]
Music stopRailway Children05.199066[2]-Virgin VS 1255[written by Gary Newby][produced by Gary Newby & Steve Power]
So rightRailway Children09.199068[1]-Virgin VS 1289[written by Gary Newby][produced by Gary Newby ]
Something so goodRailway Children04.199157[2]-Virgin VS 1318[written by Gary Newby][produced by Gary Newby & Steve Power]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
RecurrenceRailway Children05.198896[1]-Virgin V 2525[produced by Jamie Lane,Bruce Lampcov ]
Native placeRailway Children03.199159[2]-Virgin V 2627[produced by Steve Lovell, Steve Power]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 5 marca 2022

Raekwon

 Raekwon urodził się i wychował w Shaolinie. Jak wielu innych raperów swoje życie związał z gangami i narkotykami. Dorastając miał z tym sporo problemów. Kilka lat później wydaje swoje pierwsze LP. Krążek "Only Built 4 Cuban Linx..." w 1995 roku wydał z pod skrzydeł Universal Music. Na albumie mogliśmy w wielu kawałkach usłyszeć najlepszego kumpla raekwon'a: Ghostface. Razem tworzyli znakomity duet. Nie wiele lat później znalazł się w gronie Wu-Tang Familly. Dzięki swoim freestyle'owym umiejętnościach zyskał przydomek The Chef (kucharz) dlatego, że zapodaje rymy jak na tacy.

 

W 1999 roku raekwon nagrał już drugi album Immobilarity. Album tak samo jak poprzednik stał się hitem. Gościnnie mogliśmy usłyszeć: The RZA, Method Man'a, 62nd Assassin, Nas'a oraz oczywiście Ghost. W 2003 roku doczekaliśmy się już 3 albumu rapera pt. The Lex Diamond Story, był on nieco słabszy od poprzedników. Tym niemniej znalazły się tam naprawde mocne kawałki jak: King Of KIngs nagrany wraz z Havoc'em z duetu Mobb Deep czy też The Lex Diamond Story.
 

Raper pojawił się tagże na większości projektów pod znakiem Wu-Tang mn. na jak narazie ostatnim albumie zespołu: "Wu-Tang 4ever" . Raekwon mimo wydania zaledwie 3 albumów zyskał szacunek w hip-hop'owym środowisku. Słynie ze znakomitych numerów jak: Fack Them, The Table. W swej wciąż rozkwitającej karierze współ pracował z gwiazdami jak : Mobb Deep, M.O.P, Nas, Allure, Fat Joe czy też resztą członków Wu-Tang.
 

W roku 2006 legenda rapu Dr. Dre przyjmuje Raekwon'a do swej wytwórni: Aftermath Music. Projekt, którym zajmie się Dr. Dre jak i RZA będzie nosił nazwe The Lex Diamond Story pt. II. Premiera jest przewidziana jeszcze na 2007 rok.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Heaven & HellRaekwon feat Ghostface Killah10.1994-102.R&B; ChartLoud/RCA 64 375[written by D. Coles,C. Woods,S. Johnson][produced by RZA]
Incarcerated Scarfaces / Ice CreamRaekwon feat Ghostface Killah, Method Man, and Cappadonna10.1995-71[10] side B:37[18]Loud/RCA 64 426[B: written by C. Woods,R. Diggs,D. Coles,C. Smith,D. Hill][produced by RZA][A:73[12].R&B Chart][B:37[20].R&B; Chart]
Glaciers Of Ice/CriminologyRaekwon feat Ghost Face Killer, Master Killer07.1995-43[9]Loud/RCA 64 375[A:written by Leroy Burgess , Patrick Adams, R. Diggs, Russell Patterson, Stuart Bascombe][B:written by C. Woods,R. Diggs,D. Coles[produced by RZA][B:32[9].R&B; Chart]
Wu-Tang Cream Team Line UpFunkmaster Flex featuring Raekwon, The Harlem Hoodz, Inspectah Deck, Method Man, and Killa Sin08.1998--Loud/RCA 65 553[written by B. Mayfield, C. Smith, C. Woods, G. Spivey , J. Hunter, J. Grant, T. Birkett][produced by DJ Scratch][85[5].R&B; Chart]
Rap LifeTash featuring Raekwon11.1999--Loud/Columbia 79 266[written by C. Woods, R. Frierson, R. Smith][produced by Young Lord][86[6].R&B; Chart]
Never Be the Same AgainGhostface Killah featuring Carl Thomas and Raekwon09.2001--Epic 79 650[written by Davel McKenzie, Sergio Moore, Brian Palmer, Corey Woods, Ghostface Killah][produced by Lilz & PLX][65[20].R&B; Chart]
Royal FlushBig Boi featuring Andre 3000 and Raekwon04.2008--LaFace[written by Antwan André Patton,André Benjamin,Corey Woods][produced by Jeron Ward,Rick Wallkk][68[12].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Only Built 4 Cuban Linx...Raekwon08.199585[6]4[21]Loud 66 663[platinum-US][silver-UK][produced by RZA][2.R&B; Chart]
ImmobilarityRaekwon12.1999176[1]9[9]Loud 63 844[gold-US][produced by The Infinite Arkatechz,Triflyn,Vo & Pop,Pete Rock,Carlos "Six July" Broady][2.R&B; Chart]
The Lex Diamond StoryRaekwon12.2003-102[4]Loud 66 663[platinum][produced by Mizza, Crummie Beats, Mercury, Andy C, Smith Bros, Emile, Zephlon, Brutal Bill, DJ Khalil, EZ ELPEE, Hangmen 3, Mike "Punch" Harper, Spontaneous][18.R&B; Chart]
Only Built 4 Cuban Linx... Pt. IIRaekwon09.2009-4Loud 66 663[produced by Dr. Dre, J Dilla, Necro, Allah Mathematics, Marley Marl, Pete Rock, The Alchemist, Erick Sermon, Scram Jones, Allah Justice, BT, Icewater Productions, Mark Batson][2.R&B; Chart]
Shaolin vs. Wu-TangRaekwon03.2011-12[4] Ice H2O/EMI 50999 0 94906 2 8[produced by Raekwon, Scram Jones, Mathematics, Bronze Nazareth, Oh No, Cilvaringz, DJ Khalil, Tommy Nova, BT, Selasi, Bluerocks, Alchemist, Sean C & LV, Havoc, Kenny Dope, Xtreme]
Fly International Luxurious ArtRaekwon05.2015-60[1]Ice H2O 1790022963[produced by Raekwon, Jerry Wonda, She da God, Snaz, Scram Jones, S1, Frank G, Scoop DeVille, Bluerocks, Matthew Burnett]
The WildRaekwon04.2017-88[1] Empire ERE 323[produced by Dame Grease,Dan the Band,Frank G,G Sparkz,J. Dot,J.U.S.T.I.C.E. League,Mally the Martian,Mark Henry,MK Beatz,RoadsArt,Xtreme]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Radio 4

 Załóżmy, że nie jesteś muzykiem. Marny z ciebie tekściarz, jeszcze gorszy kompozytor. Mimo wszystko chciałbyś wziąć udział w powstawaniu wiekopomnego dzieła. Nic prostszego. Zainwestuj w bilet do Nowego Jorku i śmiało zapukaj do drzwi studia Radio 4.
Grupa ludzi siedzących wkoło, popijających piwko i rzucających pomysły. Tak właśnie pracujemy- mówi wokalista formacji, Anthony Roman. Do brooklińskiej piwnicy, w której muzycy Radio 4 rejestrują pierwsze wersje swoich kompozycji, podobno może wpaść każdy. Artyści są otwarci na wszelkie sugestie, doceniają tak zwaną konstruktywną krytykę. Przyszli zdobywcy serc recenzentów bierzcie przykład. Z takim podejściem można zostać jedynym liczącym się zespołem na scenie punkfunkowej.

 

Droga do chwały bywa oczywiście długa i kręta. W program obowiązkowo wpisane są rynkowe potknięcia pierwszych fonograficznych dokonań i konieczność przełknięcia paru mroźnych dziennikarskich ocen. Tacy Radio 4 na sukces zaczęli pracować już w 1999 roku. Wtedy było ich trzech. Tommy, Anthony i Greg. Każdy miał tyle samo zapału i podobne muzyczne doświadczenia. 

Cała trójka dopiero co zaliczyła wyczerpujący trening na hardcore'owej scenie Long Island, nowy zespół miał być wyrazem poszerzenia dźwiękowych horyzontów.
Anthony: Wszyscy zasłuchiwaliśmy się w Gang Of Four i Wire (i w Public Image Limited, bo to z ich piosenki Radio 4 wzięło nazwę). Chcieliśmy być tak minimalistyczni jak to tylko możliwe i chcieliśmy zrobić coś, czego nie będzie można nazwać Indie rockiem.
W ramach studyjnej rozgrzewki z producenckim wsparciem Phila Palazzoli nagrali pierwsze EP. A potem, tym razem w towarzystwie Tima 0'Heira, rozpoczęli pracę nad debiutancką płytą. Album Tnę New Song And Dance ukazał się wiosną 2000 nakładem małej, niezależnej firmy Gem Blandsten. 

Zasięg wydawnictwa był ograniczony - płyta wyszła jedynie w Stanach i do dziś jest pomijana w sporej części poświęconych grupie publikacji. Zresztą nie ma się co oszukiwać, The New Song And Dance nie było dziełem przełomowym. Własny styl niby zaczynał kiełkować, ale to ciągle nie było to, dzięki czemu Radio 4 znaleźli się na liście prekursorów jednego z modniejszych gitarowych kierunków (obowiązują trzy nazwy: dance punk, punk funk, tudzież new new wave) początku wieku. Podobnie rzecz się miała z wydaną kilka miesięcy później czwórką Dance To The Underground. Z tą różnicą, że płytce udało się zaistnieć w świadomości najbliższej (geograficznie i stylistycznie) okolicy.
 

Co ciekawe, najważniejsze wydarzenie w historii zespołu rozegrało się poza jego szeregami. W 2001 roku Roman rozkręcił własny interes - otworzył sklep z płytami. Sprzedawał tylko to, co sam lubił najbardziej. Reggae i post punk, stare zespoły brytyjskie plus młode grupy nowojorskie. Tuż za ścianą natomiast prowadził sobie knajpę pewien miłośnik house'u. Kiedy dźwięki z płyt katowanych przez młodych handlowców zlały się w jedno, Anthony doznał olśnienia (błagam, przećwiczcie to z sąsiadami, też chcę mieć w Polsce taki zespół) Tak będę grał- pomyślał. A jak po myślał, tak zrobił.
 

Kiedy pracowaliśmy nad pierwszą płytą nie uważaliśmy, że jesteśmy gotowi na nagranie albumu. Przy drugiej wszystko sobie dobrze przemyśleliśmy, pojawiła się ta koncepcja tego, co chcemy zrobić - wspominał Anthony. Do współpracy muzycy zaprosili producencki tandem DFA (w rozwinięciu: Death From Above, w cywilu: James Murphy i Tim Goldsworthy). Brytyjski brzmienie z przełomu lat 70. i 80. połączono z tanecznym groove'em. Tak powstało Gotham!. Można było krzyczeć, że Radio są odrodzonymi Gang Of Four alb współczesnym P.I.L. Stanęło na tym, że Gotham! to najbardziej taneczny rock'n'rollowy album od czasu "XTRMNTN" Primal Scream.
 

Sukces drugiej płyty zachęcił europejskich wydawców. Do muzyków zgłosili się przedstawiciele wytwórni City Slang. Stary Kontynent też chciał słuchać Radio 4. Choć niekoniecznie chciał się nimi masowo zachwycać. Zmieniono zdanie, kiedy w katalogu obok Gotham! znalazło się zremiksowane przez Murphy'ego i Goldsworthy'egi EP Dance To The Underground. Krajobraz po premierze czwórki nie pozostawiał wiele do życzenia. W nowojorskich piwnicach- duma, w londyńskich klubach - szaleństwo. Słowo "przebój" to w artystycznyn podziemiu pewnie największa obelga. Ale za taki hymn młodych gniewnych nikt im krzywdy zrobić nie powinien. Bo nie myśl cie sobie, że Radio 4 grają wyłącznie dla wyluzowanych imprezowiczów nie wysta wiających nosa poza mury modnych dyskotek. Wystarczy posłuchać społecznie zaangażowanych tekstów, takich jak Start a Fire (uczula na zagrożenie AIDS) czy Save Your City (po 11 września, w sparaliżowanym strachem Nowym Jorku sam tytuł nabrał wyjątkowego znaczenia).
 

Podobnych krytycznych obserwacji nit brakuje również na trzeciej płycie zespołu. Kilka faktów: Stealing Of A Nation (wrzesień 2004) Radio 4 nagrywali w poszerzonym składzie (zaraz po wydaniu ostatniego EP muzycy zaczęli koncertować i z tej okazji do grupy dołączyli: klawiszowiec Gerard i perkusista P.J.), z nowym producentem (Mai Heyes) i pod nowym szyldem (przeszli do Astralwerks). Pracowali siedem dni w tygodniu, po kilkanaście godzin na dobę. Bez wykrętów, bo sztuka wymaga poświęceń. Muzycznie zapowiadali materiał bardziej taneczny i piosenkowy, lirycznie postanowili rozprawić się ze współczesną Ameryką. Tommy: Czujemy, że w stanie, w jakim świat się dziś znajduje, ludzie powinni mówić. To nie czas na apatię i ciszę. Fakt,w przypadku takiego zespołu jak Radio 4 milczenie byłoby niewskazane.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Dance to the undergroundRadio 411.200294[2]94[2]City Slang 2202122[written by Anthony Roman, Gregory R. Collins, Thomas Williams][produced by James Murphy]
Eyes wide openRadio 403.200384[2]-City Slang 202172[produced by James Murphy]
Start a fireRadio 407.2003130[1]-City Slang 202246[produced by James Murphy]
Party crashersRadio 407.200475[2]-City Slang 5494920[written by Radio 4][produced by Max Heyes]
State Of AlertRadio 411.2004121[1]-City Slang CS 20255-0[Producer - Martin "Max" Heyes]
Absolute affirmationRadio 409.200461[2]-City Slang 20251-7[Producer - Martin "Max" Heyes]
TransmissionRadio 403.2005153 [1]-City Slang CS20243-1[Producer - Martin "Max" Heyes]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Stealing of a nationRadio 409.2004157[1]-City Slang 20238-1[ Producer - Martin "Max" Heyes]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Ma Rainey

 Blues był zawsze domeną mężczyzn. Kobiety śpiewające, a już grające bluesa były w wyraźnej mniejszości. Wszyscy wielcy twórcy z początku XX wieku byli mężczyznami. Paradoksem jest zatem, że bluesa rozsławiły kobiety. Pierwsze nagrania bluesa również zostały dokonane przez kobiety.
Dwie były prawdziwymi gwiazdami: Ma Rainey i Bessie Smith.


Ma Rainey urodziła się jako Gertrude Pridgett w 1886 roku w biednej rodzinie w Columbus, Georgia. Jej rodzice twierdzili, że mała Gertie prędzej zaczęła śpiewać niż mówić. Pierwszy raz wystąpiła publicznie na konkursie talentów mając 15 lat. Wtedy też pierwszy raz usłyszała bluesa. Zwróciła na siebie uwagę wędrownego showmana "Pa" Rainey`a. Rainey zabrał ją do swojej trupy a w 1904 roku wzięli ślub. Wtedy zaczęto ją nazywać "Ma" bo pasowało do "Pa". To "Ma" zaowocowało potem tytułem Mama Blues (Mother of the Blues).
 

Pa prowadził tzw. objazdowy minstrel show, w którym razem z Ma występowali przez następne 20 lat. Grali, spiewali i tańczyli wszystko to co się ludziom podobało. Sztuka w stylu schwarz, mydło i powidło.
Trupa objeżdżała Południe i Południowy-Wschód Ameryki, głównie krążąc po stanach Missouri, Arkansas i Teksas. W 1912 roku go grupy dołączyła Bessie Smith. Ma Rainey stała się przyjaciółką i mentorką Bessie.
Bessie Smith urodziła się w 1894 w Chatanooga, Tennessee. Ojca nie pamiętała gdyż zmarł on gdy była jeszcze małym dzieckiem. Matkę straciła w wieku lat 9. Opiekowała się nią starsza siostra Viola. Bessie już jako dziewczynka zaczęła zarabiać. Występowała w duecie ze swoim bratem Andrew na ulicy przed znanym w Chatanooga White Elephant Saloon.
 

W 1904 roku jej najstarszy brat przystąpił do małej trupy i opuścił dom. Wrócił po ośmiu latach wraz z Rainey`ami. Z jego pomocą Bessie wyruszyła z nimi w świat. Występowała głównie jako tancerka ponieważ śpiew był domeną Ma. W 1915 roku odłączyła się od Rainey`ów by już jako piosenkarka występować w teatrze T.O.B.A. gdzie cieszyła się wzrastającym powodzeniem.
Na początku lat 20. wytwórnie płytowe zobaczyły interes w rozwoju rynku muzyki jazzowej i bluesowej. Zarówno Ma Rainey jak i Bessie Smith zostały zaproszone do nagrań. Obie zadebiutowały w 1923 roku.
 

Ma Rainey była dużą kobietą, ważyła sporo. Lubiła ubierać się w jaskrawe suknie. Uchodziła za nieatrakcyjną, jednak gdy zaczynała śpiewać swoim głębokim kontraltem zmieniała się nie do poznania. W latach 1923 - 1928 nagrała, prawdopodobnie ponad sto piosenek, w konwencji ówczesnego bluesa .
Uwielbiała lamentujące teksty o utraconej miłości. Najsławniejsze jej nagrania to "Gone Daddy Blues", "Trust No Man", "Bo Weevil Blues", "C.C. Rider", "Jelly Bean Blues". Większość była sporymi hitami. Jej muzyka sprzedawała się bardzo dobrze. Wtedy właśnie zaczęto ją nazywać Mama Blues.


Wielki Kryzys, który dotknął Stany Zjednoczone bardzo mocno odbił się na bluesowych wytwórniach płytowych. W 1930 roku nastąpił koniec tego przemysłu muzycznego. Lata 20. to tzw. okres bluesa klasycznego. Był właściwie zdominowany przez te dwie gwiazdy. Co prawda pojawiło się sporo wykonawców męskich, jednak żaden z nich nie śmiał marzyć o takiej sławie i zarobkach jakie osiągnęły Ma Rainey i Bessie Smith.
 

Ma Rainey pogodziła się z losem i wróciła do rodzinnego Columbus. Tam udzielała się w życiu religijnym śpiewając i komponując utwory gospel. Mahalia Jackson wzorowała się na jej śpiewie, wykonywała również kompozycje Ma. W ostatnich latach życia była managerem dwóch teatrów, które sama założyła "The Lyric" i "The Airdrome". Zmarła na atak serca w 1939 roku. W 1983 roku została włączona do Blues Foundation's Hall of Fame a roku 1990 do Rock and Roll Hall of Fame in 1990.
Dzisiaj Ma Rainey jest właściwie zapomniana. Bessie Smith jest legendą znaną jako "Empress of the Blues".

Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Black Dust Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12926[written by Davis / Ma Rainey]
Black Eye Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12963[written by Thomas A. Dorsey]
Blame It On The Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12760[written by Thomas A. Dorsey / Ma Rainey]
Daddy Goodbye Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12963[written by Ma Rainey]
Dead Drunk Blues/Misery Blues Ma Rainey08.1927--Paramount 12508[written by Ma Rainey]
Hellish Rag/Ice Bag Papa Ma Rainey12.1927--Paramount 12612[unknown]
Leaving This Morning Ma Rainey09.1928--Paramount 12902[written by Davis / Ma Rainey]
Little Low Mama /Grievin' Hearted Blues Ma Rainey12.1926--Paramount 12419[written by Ma Rainey]
Morning Hour Blues Ma Rainey11.1926--Paramount 12455[written by Smith/ Ma Rainey]
Mountain Jack BluesMa Rainey03.1926--Paramount 12352[written by Sid Harris]
Runaway Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12902[written by Ma Rainey]
See See Rider Blues Ma Rainey10.1924-14[1]Paramount 12252[written by Lena Arant/ Ma Rainey]
Shave ' Em Dry Blues/Farewell Daddy Blues Ma Rainey08.1924--Paramount 12222[written by H. Jackson/ Ma Rainey]
Sleep Talkin' Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12760[written by Randall/ Ma Rainey]
Sweet Rough Man Ma Rainey09.1928--Paramount 12926[written by Randall / Ma Rainey]
Tough Luck Blues/Screech Owl Man Ma Rainey09.1928--Paramount 12735[written by Ma Rainey]
Trust No Man Ma Rainey06.1926--Paramount 12395[written by Lil Henderson]
Morning Hour Blues Ma Rainey11.1926--Paramount 12455[written by Smith/ Ma Rainey]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Lian Ross

 Lian Ross, właściwie Josephine Hiebel (ur. 8 grudnia 1962 w Niemczech) – piosenkarka oraz kompozytorka.

Jest małżonką producenta – Louisa Rodrigueza (współproducenta zespołu Modern Talking). Używała kilku pseudonimów artystycznych, m.in.: Lian Ross, Dana Harris, Josy, Joelle i Jobel.
Swojego głosu użyczała również w piosenkach wykonywanych przez; 2 Eivissa, Creative Connection, Dj Pierro, Exotica, Hi-Q, Loco Loco, Tears N’ Joy, Teeko X. W 1985 wydała swoje dwa pierwsze single: Fantasy i Say You'll Never. Pod szyldem Creative Connection nagrała także cover piosenki You're My Heart, You're My Soul wykonywanej oryginalnie przez duet Modern Talking. W 1988 wydała swoją pierwszą płytę CD Say, Say, Say i nakręciła promujący utwór teledysk.
Artystka wystąpiła 8 grudnia 2004 w Moskwie na imprezie Discoteca80. Występ odbywał się w dzień urodzin piosenkarki. Fani zaśpiewali jej Happy Birthday oraz obdarowali ją prezentami. Wykonała tam dwie piosenki: Scratch My Name oraz Say You'll Never.
 

19 czerwca 2010 piosenkarka wystąpiła wraz z Gazebo oraz Eddy Wata na stadionie miejskim w Janikowie. Występ rozpoczęło interlude przygotowane specjalnie na potrzeby koncertu. Zaśpiewała m.in.; Scratch My Name, Say You'll Never, Fantasy, Do You Wanna Funk, That's The Way (I Like It), Young Hearts (Run Free), You're My Heart, You're My Soul oraz wykonała wolniejszą piosenkę/balladę.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[Ger] 		Komentarz
Fantasy/Saturday Night Lian Ross.1985--ZYX ZYX 1143[written by Leroy Skeete,Mike Pidone][produced by Bobby To ]
Say You'll NeverLian Ross.1985--ZYX ZYX 1171[written by Leroy Skeete , Luis Rodriguez-Salazar ][produced by Bobby To,Lee Davis ]
Neverending Love "Rap"Lian Ross.1986--Arrow Records 1C 006 156 910-7[written by Leroy Skeete , Luis Rodriguez-Salazar ][produced by Bobby To ]
It's Up To YouLian Ross.1986-- Arrow Records 1C 006-15 5491 7[written by L. Skeete, Luis Rodriguez-Salazar][produced by Bobby To ]
Oh Won't You Tell MeLian Ross.1987--Chic 6.14975[written by Leroy Skeete, Luis Rodriguez-Salazar][produced by Bobby To ]
Do You Wanna FunkLian Ross.1987--Chic 6.14807[written by Cowley, Sylvester James][produced by Bobby To ]
Say Say SayLian Ross.1988--Polydor 887 790-2[written by Hartmut Schwenke , Ole Olsen][produced by Terry Lewis ]
Feel So GoodLian Ross.1989--Polydor 871 695-2[written by Christoph Leis-Bendorff , Leroy Skeete , Luis Rodriguez-Salazar,Lee Davis ][produced by Luis Rodriguez]
Keep This FeelingLian Ross.1994--Polydor 853 051-2[written by Toni Cottura][produced by Ambrogio Crotti , Luigi Ricco ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 4 marca 2022

Kevin Rudolf

 Kevin Rudolf to wszechstronny artysta, który nie tylko komponuje swoje utwory, ale również jest autorem tekstów i producentem. Talent odziedziczył po matce, która występowała jako wokalistka w klubach nocnych Nowego Jorku. Obecnie Kevin Rudolf mieszka i pracuje w Miami.

 

Pierwszą gitarę otrzymał w wieku 11 lat. Podczas swej młodzieńczej kariery współpracował z wieloma zespołami, prezentującymi różne gatunki muzyczne. Koncertował głównie w garażach lub w okolicznych klubach muzycznych. Początkowo solowe projekty tworzył, korzystając z komputera, w domowym zaciszu.
 

Przełomowym momentem kariery Kevina Rudolfa było spotkanie ze znanym producentem Timbalandem, który umożliwił mu udział w nagraniu utworu Lil' Kim "The Jumpoff". Utwór okazał się wielkim hitem i zapoczątkował bliską współpracę Timbalanda z młodym gitarzystą. Artysta ma na swym koncie również udział w projektach związanych z The Black Eyed Peas, Justinem Timberlakiem oraz Nelly Furtado.
 

Kevin Rudolf zadebiutował na rynku muzycznym, jako solowy artysta, pod koniec 2008 roku albumem "Let it Rock" utrzymanym w klimacie rock-rap. Wydawnictwo promował singiel "In the City". W utworze tym gościnnie artystę wsparł Lil' Wyane. Kolejny singiel promujący płytę to "Welcome to the World".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Let It RockKevin Rudolf featuring Lil Wayne12.20085[30]5[35]Island 1796243[4x-platinum-US][silver-UK][written by Kevin Rudolf/Dwayne Carter ][produced by Kevin Rudolf ]
Welcome to the WorldKevin Rudolf featuring Rick Ross05.200977[5]58[9]Island 2709009[gold-US][written by Kevin Rudolf, Jacob Kasher Hindlin][produced by Kevin Rudolf ]
I Made It (Cash Money Heroes)Kevin Rudolf Feat. Birdman, Jay Sean & Lil Wayne05.201037[9]21[20]Island CATCO 161249056[platinum-US][written by Kevin Rudolf/Jeremy Kasher/Dwayne Carter/Bryan Williams/Jay Sean/Jeremy Skaller/Robert Larow ][produced by Kevin Rudolf ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
In the CityKevin Rudolf12.2008-119[5]Cash Money B0012337-02[produced by Bryan "Baby" Williams , Ronald "Slim" Williams , Kevin Rudolf, The Neptunes]
To the SkyKevin Rudolf07.2010-78[1]Cash Money B0014341-02[produced by Bryan "Baby" Williams (exec.), Ronald "Slim" Williams (exec.), Kevin Rudolf, Dr. Luke, Rivers Cuomo, Cool & Dre]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)