Eileen Rodgers

Eileen Rodgers (ur. 10 lipca 1930r-zm. 13 lipca 2003r), amerykańska wokalistka i artystka na Broadwayu.



Urodziła się w Pittsburghu w Pensylwanii w 1930 roku . Swoją karierę rozpoczęła jako artystka w klubach nocnych, później zaśpiewała jako główna wokalistka z orkiestrą Charliego Spivaka . Później nagrała ponad 30 singli i dwa LP dla Columbia Records , jej najbardziej udany singiel „ Miracle of Love ” w 1956 roku, która osiągnęła numer 18 i 24, odpowiednio, na listach Billboard i Cash Box.

Jej debiut na Broadwayu był w 1959 roku w Fiorello! , gdzie zaśpiewała zapierający dech w piersiach utwór „Gentleman Jimmy”. W 1960 roku pojawiła się w Tenderloin . Dwa lata później, w 1962 roku, pojawiła się na off-Broadway'u w  „ Anything Goes" Cole Portera,w roli Reno Sweeney, którego zapis jest obecnie dostępny na CD. Spektakl zdobył nagrodę New York Outer Circle Critics 'Best Revival 1962. 

W 1965 roku Rodgers pojawiła się na niesławnej muzycznej klapie Kelly, która zamknęła się na Broadwayu po jednym występie. „ Saturday Evening Post” donosi, że Rodgers rozpłakała się po występie podczas próby w Filadelfii , mówiąc: „Chciałbym wrócić do Tenderloin . To była klapa, ale przynajmniej ludzie byli przyjaźni”.Wystapiła obok Ethel Merman w odrodzeniu Annie Get Your Gun w 1966 roku .  Rodgers często pojawiał się w telewizyjnych programach telewizyjnych i wraz z Artem Carneyem wystąpiła w specjalnym programie  z okazji 50. rocznicy powstania Chevroleta.


Eileen Rodgers Thompson zmarła na raka płuc 13 lipca 2003 roku w Charlotte w Północnej Karolinie , trzy dni po swoich 73. urodzinach. Pozostawiła   męża, dwóch synów i dwoje wnuków. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Miracle Of Love/Unwanted Heart	Eileen Rodgers	05.1956	-	18[17]	Columbia 40708	[written by Bob Merrill]
Give Me/I Wish I Didn't Have To Dream So Far	Eileen Rodgers	12.1956	-	61[18]	Columbia 40791	[written by Bob Merrill]
The Wall/This Day	Eileen Rodgers	04.1957	-	62[2]	Columbia 40850	[written by O. Diamond, Dreyer, C. Owens]
Don't Call Me Sweetie (Cause I'm Bitter)/Everything But Love	Eileen Rodgers	06.1957	-	83[2]	Columbia 40908	[written by Leven, B. Sherman]
Third Finger - Left Hand/Crazy Dream	Eileen Rodgers	09.1957	-	82[2]	Columbia 40956	[written by Eddie Deane,Ben Weisman]
Treasure Of Your Love/A Little Bit Bluer	Eileen Rodgers	08.1958	-	26[15]	Columbia 41 214	[written by Barry De Vorzon]

Clodagh Rodgers

 Clodagh Rodgers , również Cloda Rogers (ur. 5.03.1947r w Ballymena , Irlandia Północna ) to brytyjska piosenkarka i prezenterka telewizyjna .

Clodagh Rodgers podpisała swój pierwszy kontrakt płytowy z Decca Records w 1961 roku w wieku 14 lat . Zanim przeniosła się do Columbia Records , nagrała cztery single , dla których wystąpiła pod pseudonimem „Cloda Rogers”. Nagrała singiel Stormy Weather w 1966 roku (z Lonely Room na stronie B).

Po raz pierwszy trafiła na listy przebojów w 1969 roku, kiedy dwa z jej singli znalazły się w pierwszej piątce - Come Back and Shake Me i Goodnight Midnight; żadna inna piosenkarka nie sprzedała w tym roku tylu płyt co ona. Wiele z twoich tytułów w tej fazie zostało napisanych przez Amerykanina Kenny'ego Younga . Wraz z nim wzięła udział w singlu Give Me Just a Little More Line w 1970 roku ; pod nazwą „Moonshine” duet odniósł umiarkowany sukces.
 

W 1971 roku Rodgers została wybrana wewnętrznie przez BBC do reprezentowania Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji . Zgodnie ze zwyczajem w tamtym czasie przedstawiła sześć tytułów jako przedstawicielka we wstępnej decyzji pod tytułem A Song for Europe , spośród których regionalne jury wybrało jako zwycięzcę piosenkę Jack in the Box, skomponowaną przez Johna Worsleya i napisaną przez Davida Myersa .
 

Na Konkursie Piosenki Eurowizji w Dublinie w 1971 roku odniosła spory sukces: z 98 punktami zajęła czwarte miejsce na 18 uczestników. Piosenka odniosła również sukces komercyjny, dzięki czemu piosenkarka zajęła trzecie miejsce w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii i Irlandii . Singiel trafił także na listy przebojów w Niemczech .

Po wzięciu udziału w konkursie Rodgers odniosła tylko umiarkowane sukcesy na listach przebojów, ale od tego czasu pracowała również jako prezenterka telewizyjna. Zdobyła między innymi nagrodę na „ Złotej Róży z Montreux ” za własny program The Clodagh Rodgers, pojawiła się także w niektórych programach, takich jak Seaside Special (była gospodarzem pierwszego odcinka serialu) . Później zaśpiewała swój własny program na londyńskim West Endzie i zagrała   w dwóch musicalach Pump Boys and Dinettes oraz Blood Brothers . Z tym ostatnim w latach 1995-1998 odbyła tournee po Wielkiej Brytanii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come Back And Shake Me/I Am A Fantasy	Clodagh Rodgers	04.1969	3[14]	-	RCA Victor RCA 1792	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Goodnight Midnight/Together	Clodagh Rodgers	07.1969	4[12]	-	RCA Victor RCA 1852	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Biljo/Spider	Clodagh Rodgers	11.1969	22[9]	-	RCA Victor RCA 1891	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Everybody Go Home The Party's Over/Joseph I'm Calling You	Clodagh Rodgers	04.1970	47[2]	-	RCA Victor RCA 1930	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Jack In The Box/Someone To Love Me	Clodagh Rodgers	03.1971	4[10]	-	RCA Victor RCA 2068	[written by John Worsley, David Myers][produced by Kenny Young]
Lady Love Bug/Stand By Your Man	Clodagh Rodgers	10.1971	28[12]	-	RCA Victor RCA 2117	[written by D R Ziggy][produced by Kangaroo Music Productions]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Clodagh Rodgers	Clodagh Rodgers	09.1969	27[1]	-	RCA Victor SF 8033	-

Mary Mary

Mary Mary- Erica Atkins, Trecina Atkins ,ur. w Inglewood (Kalifornia, USA)
Żeński duet składający się z sióstr, które w bardzo przystępnym, popowym stylu mieszają muzykę gospel, r&b i soul. Ich największym hitem jest do dziś często grany w radio i telewizji singiel „Shackles (Praise You)”, będący zarazem debiutem Mary Mary. 

Siostry dorastały w wielodzietnej (liczącej w sumie dziewięcioro dzieci); bardzo religijnej rodzinie. Od najmłodszych lat śpiewały w kościelnym chórze i grupach gospel, często występując również w telewizyjnych programach - np. „Bobby Jones Gospel" w stacji bet. O tym, że chcą swą przyszłość związać z karierą muzyczną, zadecydował wybór studiów. Erica i Trecina podjęły naukę w EL camino college (Torrance, Kalifornia), gdzie szlifowały swoje głosy. 

W 1995 r. siostry występowały podczas tournee z gospelowymi show Michaela Matthewsa „Mama I’m Sorry” i „Sneak”, a później - czasem wspólnie, czasem każda osobno - jako wokalistki w chórkach u cenionych twórców pokroju  Brandy. Ciekawostką jest fakt, że siostry Atkins po zawarciu związków małżeńskich, wciąż noszą to samo nazwisko - Campbell. Tina jest żoną perkusisty Teddy ego Campbella, a Erica wyszła za mąż za producenta  Warryna Campbella, którego pomoc dla grupy w drugiej połowie lat 90-tych okazała się bezcenna. Obie wokalistki są też szczęśliwymi matkami.
 

Premiera najnowszego albumu duetu The Sound została zapowiedziana na koniec 2008 r. Nad produkcją materiału czuwał Warryn Campbell, a wydawnictwo zapowiadał przebojowy singiel „Get Up”. Przełomem w karierze Mary Mary okazało się poznanie uznanego producenta   Warryna Campbella, dzięki któremu duet rozpoczął poważną przygodę z showbiznesem. Na początku dziewczyny pisały piosenki dla innych-artystów (m.in.  702,   Yolandy Adams, Robina S.), by w 2000 r. wydać swój debiutancki krążek Thankful. Płyta okazała się bardzo dużym sukcesem i jednym z największych wydarzeń na scenie komercyjnego gospel w historii.

 Każde z kolejnych wydawnictw firmowanych przez siostry cieszyło się sporym powodzeniem i zyskiwało dobre recenzje. Znakiem firmowym Mary Mary są pozytywne, uduchowione teksty afirmujące życie w zgodzie z Bogiem, naturą i własnym sumieniem, śpiewane do subtelnych, nie zawsze przebojowych produkcji spod znaku neo-soul, r&b, nie rzadko z hiphopowym zacięciem.
Grupa ma na koncie wiele prestiżowych nagród m.in. Grammy za płytę Thankful, American music awards dla Najlepszej grupy z gatunku muzyki religijnej, a także dwie statuetki lady of
SOUL AWARDS.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shackles (Praise You)	Mary Mary	03.2000	5[13]	28[20]	C2/Columbia 79 903	[written by Erica Atkins, Trecina Atkins ,Warryn Campbell, Franne Golde, Dennis Lambert, Duane Hitchings][produced by Warryn Campbell][9[28].R&B Chart]
I Sings	Mary Mary featuring BB Jay	09.2000	32[3]	-	C2/Columbia	[written by Erica Atkins, Tina Atkins, Warryn Campbell,Jarvis E. "B.B. Jay" Cooper][produced by Warryn Campbell, Rodney Jerkins, Don West][68[8].R&B Chart]
In Love At Christmas	Kelly Price featuring Mary Mary	01.2002	-	94[5]	Def Soul	[71[1].R&B Chart]
In the Morning	Mary Mary	06.2002	-	-	Columbia 79 777	[written by E. Campbell, J. Campbell, T. Campbell, W. Campbell][produced by Warryn "Baby Dubb" Campbell][54[20].R&B Chart]
Shackles/No more	Mary Mary	04.2004	93[1]	-	So Urban UC 015	-
Heaven	Mary Mary	05.2005	-	-	My Block 74 641	[produced by Warryn Campbell][74[20].R&B Chart]
Yesterday	Mary Mary	05.2006	-	-	My Block	[50[21].R&B Chart]
Anything	Patti Labelle feat. Kanye West, MaryMary & Consequence	07.2007	-	-	Umbrella	[produced by Patti Labelle][64[6].R&B Chart]
Get Up	Mary Mary	11.2008	-	106[3]	Columbia	[30[20].R&B Chart]
God in Me	Mary Mary featuring Kierra "KiKi" Sheard	11.2008	-	68[20]	My Block	[written by Warryn Campbell,Tina Campbell,Erica Campbell][produced by Warryn Campbell][5[74].R&B Chart]
Seattle	Mary Mary	01.2010	-	-	My Block	[89[1].R&B Chart]
Walking	Mary Mary	04.2011	-	94[5]	Columbia	[written by Crystal Waters,Neal Conway,Warryn Campbell,Tina Campbell,Erica Campbell][produced by Warryn Campbell][14[37].R&B Chart]
Survive	Mary Mary	10.2011	-	-	Columbia	[written by Aaron Sledge,Chris Johnson,Gerald Haddon,Asaleana Elliott,Derrick "Swol" Ray][produced by Gerald Haddon][51[20].R&B Chart]
Go Get It	Mary Mary	06.2012	-	115[4]	Columbia	[written by Warryn Campbell,Tina Campbell,Erica Campbell][produced by Warryn Campbell][27[30].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Thankful	Mary Mary	05.2000	76[5]	59[57]	Columbia 63 740	[platinum-US][produced by Warryn Campbell,Rick Cousins ,Al West, Andrew Gouché]
Incredible	Mary Mary	08.2002	-	20[16]	Columbia 85 690	[gold-US][produced by Warryn Campbell,Kenneth Crear,Charlie Bereal,Kenny Bereal,Mike City,Rodney Jerkins]
Mary Mary	Mary Mary	08.2005	-	8[28]	Columbia 92 948	[gold-US][produced by Warryn Campbell,Charlie Bereal,Kenny Bereal,Steve "Stone" Huff,Jazz Nixon,Nisan Stewart,Dontae Winslow]
A Mary Mary Christmas	Mary Mary	12.2006	-	148[2]	Columbia 84089	[produced by Warryn Campbell]
The Sound	Mary Mary	11.2008	-	7[55]	Columbia 8869728087	[produced by Warryn Campbell]
Something Big	Mary Mary	04.2011	-	10[14]	Columbia 49952	[produced by Warryn Campbell,Mary Mary,LaMar "Mars" Edwards,Gerald Haddon,Jazz Nixon]
Go Get It	Mary Mary	05.2012	-	16[12]	Columbia 97078	[produced by Warryn Campbell, Jazz Nixon,Gerald Haddon and LaMar "Mars" Edwards]

Rock & Roll Dubble Bubble

 Kolejny z pozornie niekończących się aliasów wykorzystywanych przez zespół produkcyjny Kasenetz-Katz do promowania swoich hitów bubble gum z późnych lat 60-tych., nieporęczna nazwa Rock & Roll Dubble Bubble Trading Card Company Of Philadelphia 19141 był jednym z ostatnich projektów duetu, który cieszył się powodzeniem na listach przebojów. Ich  hymn z 1969 "Bubble Gum Music" został napisany i wyprodukowany przez ex członka Strangeloves Jerry Goldsteina i Boba Feldmana ,i Joey Levine na wokalu; jego szczytowa pozycja na liście, zaledwie 74, okazała się jednak zwiastunem nieuchronnego handlowego spadku bubble gum i pseudonim Rock & Roll Dubble Bubble Trading Card Company of Philadelphia 19141 nie został ponownie użyty. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bubble Gum Music / On A Summer Night	Rock & Roll Dubble Bubble	01.1969	-	74[4]	Buddah 78	[written by Bob Feldman, Jerry Goldstein][produced by Bob Feldman, Jerry Goldstein]

Jimmie Crane

Jimmie Crane (ur. 1910r-zm. 1998r; ur. jako Loreto Domenic Fraieli ) był amerykańskim autorem tekstów i właścicielem firmy z Providence w stanie Rhode Island. Znany jest z komponowania piosenek wykonywanych przez Glenna Millera i jego orkiestrę , Liberace , Doris Day i Elvisa Presleya .

 

Crane urodził się 1 sierpnia 1910 roku jako Loreto Fraieli. Kariera Crane'a jako autora tekstów rozpoczęła się, gdy piosenka napisana przez Crane'a i Raya Muffsa „It's Great To Be An American” stała się częścią repertuaru Glenna Millera i jego orkiestry w 1941 roku. Pod koniec lat czterdziestych Crane spotkał autora tekstów Al Jacobsa , i stali się zespołem autorów piosenek. Ich piosenki zaczęły zdobywać popularność wraz z nagraniami Tommy Mara „I'll Try” i „Bella Mia”, przy czym „Bella Mia” była ich pierwszą piosenką na listach przebojów w 1953 roku. 

W 1954 roku Connee Boswell nagrała ich popularną piosenkę „ If I Give My Heart to You ”, napisaną z Miltem Gablerem . Denise Lor i Doris Day podążyły za swoimi własnymi nagraniami tego roku.  Piosenka została później nagrana między innymi przez Binga Crosby'ego , Duke Ellingtona , Kitty Kallen i Nat King Cole'a . W tym roku utwór „ I Need You Now ”, również napisany przez Jimmiego Crane'a i Ala Jacobsa, został nagrany przez Eddiego Fishera i osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów Billboard i Cash Box 3 listopada 1954 roku. Utwór znalazł się również w programie Your Hit Parade. Piosenka Crane'a i Jacobsa „ Hurt ” została po raz pierwszy nagrana przez Roya Hamiltona w 1954 roku i zyskała popularność na listach R&B Charts. Piosenka była  najpopularniejsza w wykonaniu Timi Yuro i trafiła  na listę Billboard Top 100. Elvis Presley nagrał „Hurt” na krótko przed śmiercią. Między innymi Bobby Vinton , Peabo Bryson , Liberace i Carly Simon nagrywali swoje wersje utworu.

Podczas swojej kariery jako autor tekstów, Crane założył również firmę jubilerską Colonial Novelty w Providence w stanie Rhode Island i zarządzał nią. Crane został skazany za uchylanie się od płacenia federalnego podatku dochodowego, w tym Colonial Novelty w 1976 roku. Crane kontynuował pisanie muzyki przez całe życie. Zmarł w 1998 roku. 

Kompozycje Jimmie Crane na listach przebojów

[with Al Jacobs] 09/1954 I Need You Now Eddie Fisher 1.US/13.UK 07/1955 Every Day of My Life Malcolm Vaughan 5.UK 12/1955 My Believing Heart Joni James 49.US 09/1956 Ev'ry Day of My Life The McGuire Sisters 37.US 03/1960 I Need You Now Joni James 98.US 07/1961 Hurt Timi Yuro 4.US 01/1966 Hurt Little Anthony & the Imperials 51.US 05/1969 I Need You Now Ronnie Dove 93.US 01/1972 Ev'ry Day of My Life Bobby Vinton 24.US 06/1973 Hurt Bobby Vinton 106.US 05/1975 Hurt The Manhattans 97.US/4.UK 03/1976 Hurt Elvis Presley 28.US/37.UK 12/1981 Hurt Carly Simon 106.US [with Jimmy Brewster, Al Jacobs] 09/1954 If I Give My Heart to You Denise Lor 8.US 09/1954 If I Give My Heart to You Connee Boswell 10.US 09/1954 If I Give My Heart to You Doris Day 3.US/4.UK 10/1954 If I Give My Heart to You Joan Regan 3.UK 10/1959 If I Give My Heart to You Kitty Kallen 34.US [with Benny Davis, Ted Murry, Jack Lawrence, Richard Myers, Jimmy Brewster, Al Jacobs] 12/1954 Piano Medley No. 114 Charlie Kunz 16.UK [with Danny Di Minno] 05/1959 I Can't Get You Out of My Heart Al Martino 44.US [with Paul DeMaya] 01/1960 I Can't Say Goodbye The Fireflies 90.US [with Phil Tucker] 08/1960 Come Back Jimmy Clanton 93.UK [ solo] 05/1966 It's a Different World Connie Francis 134.US

 

Rock-A-Teens

Rock-A-Teens był  młodym sekstetem z Richmond ( Virginia ).   Ich jedynym sukcesem był singiel Woo Hoo , który w październiku 1959 roku na liście Billboard Hot 100  pozostał  tam przez dwanaście tygodni i został numerem 16.


Grupa powstała w 1956 roku jako zespół licealny pod nazwą Boo Walke & the Rockets. Liderem był Vic Mizelle   ( wokal , gitara ), pozostali członkowie to Bobby „Boo” Walke (gitara), Bill Cook (gitara), Eddie Robinson ( saksofon ), Paul Dixon ( bas ) i Bill Smith ( perkusja ).

W 1959 roku zespół grał przed Band George Donalda McGrawa, który był właścicielem firmy płytowej i wytwórni Mart Records. McGraw był pod szczególnym wrażeniem jednej z oryginalnych kompozycji grupy, Rock-A-Teen Boogie . Przemianowany na Woo-Hoo , ze stroną B Untrue (utwór wokalny), został wydany w sierpniu 1959 roku w sub-labelu Mart Records (Doran 3515).

Odkąd Arthur „Guitar Boogie” Smith pozwał Rock-A-Teens z powodu praw autorskich, McGraw kupił grupie za kilkaset dolarów prawa do obu kompozycji, argumentując, że nie można ich wtedy pozwać. W ogólnokrajowym nowym wydaniu płyty przez Roulette Records z Nowego Jorku (Roulette 4192) GD McGraw został już zarejestrowany jako autor po obu stronach.

W 1959 roku ukazał się kolejny singiel Rock-A-Teens Twangy (Roulette Records R-4217).

Roulette wydał w 1960 roku album zatytułowany Woo Hoo (Roulette SR-25109) , zawierający siedem utworów śpiewanych i pięć utworów instrumentalnych. Untrue , strona B ich udanego singla została pominięta, ponieważ wydawała się   niezbyt dobra dla grupy. Album był wtedy komercyjną klapą, ale teraz jest poszukiwaną rzadkością przez fanów, ponieważ pokazuje siłę zespołu jako muzycznie oryginalnego, „agresywnego” garażowego zespołu rockowego , lata przed tym, jak ten gatunek został odkryty jako taki. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Woo-Hoo/Untrue	Rock-A-Teens	10.1959	-	16[12]	Roulette 4192	[written by G. D. McGraw]

Carson Robison

Carson Jay Robison [ur.4.08.1890r-zm.24.03.1957r],był amerykańskim wokalistą country i autorem piosenek.Znany był też pod nazwiskiem Charles Robison.
Urodził się w Oswego/Kansas City,a jego pierwszym profesjonalnym zajęciem była posada śpiewaka i gwizdacza w radiostacji WDAF w Kansas City.W 1924r wyjeżdża do Nowego Jorku i tam podpisuje swój pierwszy kontrakt płytowy z wytwórnią Victor.

 

W okresie 1928-1931r nagrywa razem w duecie z Frankiem Lutherem.Rok póżniej zakłada swój własny zespół kontynując pracę nagraniową i koncertową w latach 30 i 40-tych.Na przełomie lat 40 i 50-tych występuje w Grand Ole Opry.Jego największym przebojem był utwór z 1948r "Life Gets Tee-Jus Don't It"
 

Oprócz wykonywania muzyki country jest pamiętany także jako autor tekstu "Barnacle Bill The Sailor" z muzyką Franka Luthera.
 

Carson Robison zmarł w 1957r w Poughkeepsie/N.York i pośmiertnie został rekomendowany do Country Music Hall of Fame w 1971r. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whistling the blues away	Wendell Hall & Carson Robison	10.1924	-	10[1]	Victor 19 338	[written by Wendell Hall, Carson Robison]
Way down home	Gene Austin & Carson Robison	07.1925	-	9[1]	Victor 19 637	-
My Carolina home	Carson Robison	10.1927	-	7[4]	Victor 20 795	-
A memory that time cannot erase	Carson Robison	03.1928	-	19[1]	Victor 21 094	[written by Carson Robison]
The Utah Trail/Wednesday Night Waltz	Frank Luther & Carson Robison	08.1929	-	19[1]	Brunswick 4296	[written by Palmer]
When your hair has turned to silver	Luther & Robison	01.1931	-	4[12]	Victor 22 588	-
Mussolini's letter to Hitler	Carson Robison	03.1942	-	21[1]	Bluebird 11 459	[written by Carson Robison]
1942 Turkey in the straw	Carson Robison	04.1942	-	22[1]	Bluebird 11 460	[written by Carson Robison]
That old grey mare is back where she used to be	Carson Robison	04.1943	-	21[1]	Bluebird 0808	[written by Carson Robison]
Life gets tee-jus,don't it?/Wind in the mountains	Carson Robison with His Pleasant Valley Boys	10.1948	-	14[9]	MGM 10 224	[written by Carson Robison]

Floyd Robinson

Floyd Eugene Robinson (ur. 10 sierpnia 1932r - zm. 28 maja 2016r)   był amerykańskim wokalistą country , urodzonym w Nashville w stanie Tennessee , który odniósł krótki sukces pod koniec lat pięćdziesiątych.

 

Muzyka Robinsona była podobna stylistycznie do muzyki Johna D. Loudermilka , a Robinson, podobnie jak Loudermilk, pracował jako autor tekstów . Wśród jego kompozycji była piosenka „The Little Space Girl”, hit dla jego kuzyna, Jesse Lee Turnera .  Robinson nagrywał dla King Records (1954), RCA Victor , Dot , Jamie i Groove w trakcie swojej kariery i wydał pełny album w RCA. Miał jeden przebój w USA , „ Makin' Love ”, który osiągnął nr 27 na Billboard Black Singles ,20 na liście Billboard Hot 100 w 1959 roku. W tym samym roku utwór osiągnął 9 miejsce na brytyjskiej liście przebojów . 

W Stanach Zjednoczonych „Makin 'Love” wzbudził kontrowersje ze względu na sugestywną treść seksualną, a wiele stacji radiowych wycofało go z fal radiowych już po kilku tygodniach.
 

Golden Sandy Records wydała album kompilacyjny nagrań Robinsona, w tym całą jego pełną płytę z 1959 roku, na CD w 1994 roku.
Od około 1973 do 1977 roku Robinson nagrywał i wydawał albumy dla dzieci o tematyce religijnej, jako postacie Charlie the Hamster, Ricky the Cricket i Woody Woodchuck.

W latach 90-tych Robinson samodzielnie opublikował dwie książki, instrukcję obsługi Guitar Playing Made Easy (1992) i powieść The Guitar (1994). Był właścicielem salonu samochodowego, ale pozostał aktywny w przemyśle muzycznym .
Robinson zmarł 28 maja 2016 r. w Hendersonville w stanie Tennessee po długiej chorobie w wieku 83 lat. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Makin' Love/My Girl	Floyd Robinson	07.1959	9[9]	20[18]	RCA Victor 7529	[written by Floyd Robinson][produced by Chet Atkins][27[3].R&B Chart]

Kompozycje Floyda Robinsona na listach przebojów

[solo] 07/1959 Makin' Love Floyd Robinson 20.US/9.UK 10/1966 Coming Back to You The Browns 19.Country Chart .1975 Makin' Love Ronnie Sessions 61.Country Chart

 

Tina Robin

 Tina Robin (ur. 27 listopada 1937r-zm. 16 marca 1996r) była amerykańską piosenkarką popową.


Urodziła się jako Harriet Ostrowsky w New Jersey . W 1957 roku pojawiła się na popularnym  teleturnieju  ,  i wygrał,  zyskując uznanie dla jej potężnego głosu   i jej osobowości; miała 1,47 m wzrostu i przydomek „The Little Dynamo”. 

Jej menadżerem był Buddy Kaye ,   i nagrywała w Coral Records , wydając kilka singli w latach  50-tych, ale z niewielkim sukcesem.

Jednak wydała LP , The 4 Seasons , w Coral w 1958 r. , a także regularnie występowała w programie telewizyjnym Sing Along , prezentowanym przez Jima Lowe'a .  Przez  lata 60-te, była kierowana przez Don Kirshnera i Al Nevinsa z Aldon Music ,   i zaczęła wydawać single w wytwórni Mercury .   Jej jedyny sukces na listach przebojów miał miejsce w 1961 r., kiedy jej nagranie „Play It Again”, napisane przez Gerry'ego Goffina , Carole King i Howarda Greenfielda , osiągnęło 95. miejsce na liście Billboard Hot 100 . 

Pracowała również jako wokalistka sesyjna przy wielu nagraniach demo Goffina i Kinga na początku lat 60-tych. 

Robin nadal śpiewa  i występuje w klubach w Nowym Jorku, a także w Las Vegas , i pojawiła się w Ed Sullivan i Johnny Carson Show. 

Tina Robin zmarła w swoim domu w Broward County na Florydzie w 1996 roku.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dear Mr. D. J. Play It Again/Nothing Is Impossible	Tina Robin	09.1961	-	95[1]	Mercury 71852	[written by C. King, G. Goffin, H. Greenfield][produced by Nevins, Kirshner]

Family [Aus]

 Family  zebrali się jako trio 26 listopada 1972 roku, gdzie zaśpiewali po raz pierwszy w Pennant Hills Shopping Centre w Sydney w Australii. Wcześniej trzej chłopcy byli zaangażowani w inne grupy w Queensland w grupie „IRIP”, która reprezentowała Iana Rona Iana i Phila, a także w grupie „Family Friends”, w skład której wchodził kolega o imieniu Barry Graham, który wykonywał główne wokale z Ianem Philem i Ianem,którzy wykonują głównie chórki. Z okazji 26 listopada 1972 "IRIP" miał zagrać koncert, ale Ron się nie pojawił, więc Ian, Phil i Ian poszli sami i zagrali swój pierwszy wspólny koncert. Jakiś czas później Barry Graham dołączył do trio i został  członkiem grupy ale to nie trwało długo i Barry opuścił grupę w dobrych okolicznościach i został ministrem, ale niestety zginął w wypadku samochodowym w 1990 roku na obrzeżach Maryborough.


Stopniowo poczucie, że najlepiej potrafią śpiewać, pojawiło się, gdy razem śpiewali o swoich przekonaniach, co zmusiło chłopców do połączenia się w jedną grupę wokalną. Od pierwszej chwili unikalne połączenie trzech głosów w harmonii było oczywiste dla rosnącej liczby przyjaciół, którzy przychodzili, by posłuchać, jak chłopaki biorą gitary i śpiewają. Dwaj bracia Truscott, Phil i Ian, byli poprzednio członkami własnego zespołu rockandrollowego i wpływy te można wyczuć w większości współczesnych „Jesus Songs” wykonywanych przez „Family”. Trzeci członek Ian Smallbone śpiewał z wieloma zespołami folklorystycznymi przed utworzeniem „Family”.

We wczesnych latach pisaniem większości piosenek dla „Family” zajął się Ian Truscott, a co najmniej połowa występów grupy na scenie byłaby poświęcona oryginalnym, ale mocno komercyjnym utworom z rękopisu Iana. Truscott i Ian Smallbone są reprezentowani zarówno jako autorzy piosenek, jak i wokaliści grupowi, Phil również przyczynił się do pisania piosenek przez całą swoją karierę. W grudniu 1972 roku nagrali swój pierwszy singiel, na którym znalazł się Barry Graham, zatytułowany „The Wedding Song”, a na stronie „B” był „Love From A Man", był to pierwszy z około 15 singli nagranych przez„ Family ”i nie zaszedł zbyt daleko na listach przebojów, ale następny singiel to „Hallelujah Day” i zajął 6. miejsce w Brisbane,# 22 w Sydney i # 38 w Melbourne na świeckich listach Top 40.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Hallelujah day	Family	08.1973	65[5]	-	M7 MS 019	-
This house runs on sunshine	Family	07.1975	58[12]	-	M7 MS 113	-

 

David Fanshawe

David Fanshawe (ur.  1942r w Devon , Anglia ; zm.  5.07.2010r ), angielski kompozytor i  etnolog .



David Fanshawe był kompozytorem, etnomuzykologiem, dyrygentem , wykładowcą i poszukiwaczem przygód. Jego twórczość znajduje się na styku muzyki tradycyjnej i współczesnej.

Uczył się w szkole św. Jerzego , która przygotowuje śpiew chóralny w kaplicy św. Jerzego w Windsorze . Karierę rozpoczynał jako muzyk i producent filmów dokumentalnych . Studiował kompozycję u Johna Lamberta w Royal College of Music . Potem zasłynął głównie utworami chóralnymi. Oprócz utworów wokalnych skomponował muzykę filmową do ponad 50 filmów i produkcji telewizyjnych.

Fanshawe nagrał tysiące godzin muzyki podczas dziesięcioletniej odysei przez wyspy Oceanu Spokojnego, która rozpoczęła się w 1978 roku. Dokumentował muzykę i ustnie przekazywane tradycje Polinezji, Mikronezji i Melanezji za pomocą notatek i zdjęć. Ostatnio żył w Wiltshire , w Anglii .
 

Najbardziej udanym dziełem Fanshawe jest muzyka liturgiczna na albumie African Sanctus . W utworze tym łacińska msza została skontrastowana z tradycyjną muzyką afrykańską nagraną przez samego kompozytora. Nagrania pochodzą z Egiptu, Sudanu, Ugandy i Kenii. Utwór składa się z 13 części i podąża drogą, którą obrał kompozytor, na której dokonał nagrań dźwiękowych. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
African sanctus	David Fanshawe	05.1974	71[4]	-	Phillips 6558 001/-	-

Fantasy

 Fantasy to grupa pop z Melbourne, który pierwotnie był zespołem towarzyszącym Johnowi Farnhamowi . Mieli ogromny hit w 1973 roku z "Marrow Song" (który był stroną "B" jednego z singli). Ich drugi hit "Just Another Pretty Face" był również bardzo udany i świetnie się sprawdza jako nostalgiczne brzmienie z minionej epoki.
Grupę stanowili :JEFF BUZAGLO- keyb, vcls,COLIN ROSS- dr, vcls,CHRIS STUDDARD -bs, vcls,DAVE STUDDARD- g, vcls,KEITH McKAY- keyb.Udało im się nagrać album,Tribute To Australian Rock And Roll(Hammond) w 1977 roku. Nagrali 3 single, z których 2 trafiły na listy przebojów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Forty Days Of Rain / Marrow Song	Fantasy	03.1973	29[17]	-	HMV EA 10 098/-	-
Just Another Pretty Face / Look Around	Fantasy	10.1973	99[1]	-	EMI EMI 10 277	-

Max Falcon

Kanadyjski piosenkarz country / rockabilly, autor tekstów i gitarzysta urodzony w Campbellton w Nowym Brunszwiku. Swój pierwszy zespół założył w Toronto w 1959 r.,co doprowadziło do przesłuchania w Nashville w 1961 r. Następnie dużo koncertował w Ameryce Północnej i występował w wielu programach telewizyjnych na całym kontynencie. Przez krótki okres na początku lat 60-tych jego grupą był zespół   w The Peppermint Lou.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
I Though I Heard You Callin' My Name	Max Falcon	03.1963	69[5]	-	W&G; WG-S-1562	-

 

Father Abraham

 Petrus Antonius Laurentius "Pierre" Kartner (ur. 11 kwietnia 1935 r.)  to holenderski muzyk, piosenkarz, autor tekstów i producent muzyczny, występujący pod pseudonimem Vader Abraham ( Father Abraham ). Napisał około 1600 piosenek.



Kartner rozpoczął karierę wokalną w wieku ośmiu lat, wygrywając lokalny festiwal.  Mieszkał z rodziną w Amsterdamie i pracował w fabryce czekolady.

Kartner pracował jako promotor i producent w wytwórni Dureco z Annie de Reuver, z którą utworzył Duo X .  Był członkiem zespołu Corry & de Rekels , który w latach 60-tych sprzedał ponad milion płyt.

Swoje znane alter ego, Father Abrahama, stworzył po napisaniu holenderskiej piosenki karnawałowej „Father Abraham had seven sons”. Początkowo nosił sztuczną brodę, ale później zapuścił prawdziwą brodę, która wraz z melonikiem stała się jego znakiem rozpoznawczym.

W 1971 roku jego duet z Wilmą Landkroon , „Zou het erg zijn, lieve opa” , Osiągnął pierwsze miejsce na holenderskich listach przebojów muzyki pop.
 W 1975 roku Kartner miał swój drugi największy przebój, „Het kleine café aan de Haven” (Mała kawiarnia przy porcie). Od tego czasu ta piosenka została nagrana ponad 250 razy w różnych językach. 
 

Angielskie wersje coverów to „The Little Cafe by the Harbor” Engelberta Humperdincka , „My Favorite Cafe on the Harbour” Audrey Landers i „ The Red Rose Café ” Demisa Roussosa, a także The Fureys . W języku francuskim piosenka została nagrana jako „Le café de la Rue d'Amérique” przez Mireille Mathieu i „Le café des trois Colombes” przez Joe Dassina ,i po niemiecku jako "Die kleine Kneipe" przez Petera Alexandera .
 

W maju 1977 Kartner został poproszony o zrobienie piosenki promocyjnej o The Smurfs . Wytwórnia początkowo wydała tylko 1000 kopii singla, zatytułowanego „The Smurf Song”, ponieważ nie byli pewni co do potencjału tego singla. Jednak wszystkie zostały sprzedane w ciągu jednego dnia na festiwalu Schlager  . Po interwencji szybko sprzedano 400 000 singli. Powstał wtedy pełny album Smurfs, który sprzedał się w 500 000 egzemplarzy . Album został wydany w kilkudziesięciu krajach, w tym we Francji, Niemczech, Włoszech, Japonii, Hiszpanii i Szwecji, w różnych językach. Album zdobył hit numer jeden w 16 krajach. Następnie Kartner wydał inne albumy o tematyce Smurf, ponownie w różnych krajach i językach, takich jak Ga je mee naar Smurfenland (holenderski) i Vater Abraham im Land der Schlümpfe (niemiecki). W sumie dzieła Kartnera Smurf sprzedały się w około 17 milionach egzemplarzy   .
 

W reakcji na kryzys naftowy z 1973 roku Kartner i prawicowy polityk Hendrik Koekoek nagrali duet „Den Uyl is in den olie” , za który obwinił socjaldemokratycznego premiera Joopa den Uyla i Arabów . W sezonie karnawałowym 1975 roku opublikował „Wat doen we Met die Arabieren hier” (Co robimy tutaj z Arabami?), którego część tłumaczy się jako „Co zrobimy z Arabami tutaj? / Nie mogą zaufać naszym ślicznym kobietom. „ Wytwórnia płytowa następnie usunęła piosenkę .  Jego piosenka z 1976 roku, „ Het leger der werklozen ” (Armia bezrobotnych) przedstawia bezrobotnych jako osoby spędzające dzień w pubach, pijąc alkohol.

W 2002 roku nagrał „Wimmetje gaat, Pimmetje komt”  z populistycznym politykiem Pimem Fortuynem .  

W 1981 roku Kartner nagrał piosenkę o Weepuls , „Wij zijn de wuppies”.  Napisał muzykę do napisów początkowych i końcowych do japońskiej adaptacji kreskówek serialu telewizyjnego Muminki z 1990 roku i „ Ik ben verliefd (Shalalie) ”, holenderskiego zgłoszenia na Konkurs Piosenki Eurowizji 2010 . 

Kartner zdobył nagrodę Buma Lifetime Achievement Award w 2015 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Storm Warning/Baby	Father Abraham and The Smurfs	06.1978	2[17]	-	Decca F 13759	[written by Pierre Kartner,Frank Dostal,Jonathan King,Linlee][produced by Pierre Kartner,Jonathan King]
Dippety Day/Pinocchio In Smurfland	Father Abraham and The Smurfs	09.1978	13[12]	-	Decca F 13798	[written by Pierre Kartner,Helna,Linda Erkelens Lee][produced by Frans Erkelens,Marcel Stellman]
Christmas In Smurfland/Father Abraham's Holiday	Father Abraham and The Smurfs	12.1978	19[7]	-	Decca F 13819	[written by Pierre Kartner,Martyn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Father Abraham in Smurfland	Father Abraham and The Smurfs	11.1978	19[11]	-	Decca SMURF 1	-

Skepta

 Skepta, właściwie Joseph Junior Adenuga (ur. 19 września 1982r w Tottenhamie w Londynie) - brytyjski raper, autor tekstów, MC i producent muzyczny pochodzenia nigeryjskiego. Jego bratem jest Jme . Prekursor gatunku grime.

 

Skepta jest jednym z pionierów gatunku grime. Zaczynał swoją karierę jako DJ w grupie Meridian Crew. Następnie produkował utwory instrumentalne, z których najbardziej znane to "DTI" (wydany w 2003 roku) oraz "Private Caller" (2004). Po rozwiązaniu grupy Meridian Crew przez krótki okres był członkiem grupy Roll Deep. W 2005 roku założył wspólnie ze swoim bratem Jme oraz Wiley'em wytwórnię Boy Better Know oraz grupę o tej samej nazwie . Zasłynął pokonaniem Devilman'a w turnieju MC Lord Of The Mics w 2006 roku.

Skepta wydał swój debiutancki album studyjny o nazwie "Greatest Hits" w 2007 roku, a następnie album "Microphone Champion" w 2009 roku. Oba albumy zostały wydane niezależnie, we współzałożonej przez Skeptę wytwórni Boy Better Know, zanim w 2010 roku podpisał on kontrakt z wytwórnią All Around the World.

W tym samym roku Skepta osiągnął komercyjny sukces dzięki swojemu utworowi "Bad Boy", który zajął 26 miejsce na UK Singles Chart. Również tego samego roku jego utwór "Rescue Me" zajął 14 miejsce.

W 2014 Skepta wydał utwór "That's Not Me" nagrany ze swoim bratem Jme, z nadchodzącego albumu Konnichiwa. Utwór ten jest zerwaniem z komercyjną ścieżką kariery Skepty i powrotem do muzyki grime.

Skepta w 2015 roku kontynuuje powrót do swoich korzeni. W kwietniu tego roku wydał kolejny singiel z nadchodzącego albumu zatytułowany "Shutdown", który osiągnął na listach miejsce 18. Singiel został wydany w jego niezależnej wytwórni Boy Better Know, a on sam promuje swoją muzykę zarówno w mediach, jak i na "ulicy" - 30 kwietnia Skepta zorganizował w Londynie niezapowiedziany i nielegalny minikoncert (wideo) na parkingu w Hollywell Lane, który odbił się szerokim echem w mediach. Najnowszy utwór zyskał ogromną popularność, dzięki czemu sam Skepta oraz gatunek grime są coraz szerzej rozpoznawalne, również poza granicami Europy .

28 kwietnia 2019 roku zapowiedział swój nowy album, zatytułowany "Ignorance Is Bliss" . 9 maja wydał dwa single promujące krążek: "Bullet From A Gun" i "Greaze Mode" . Album światło dzienne ujrzał 31 maja 2019 roku . 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rolex Sweep	Skepta	09.2008	86[1]	-	Data/MOS CATCO 142493145	[written by Skepta,Gareth Keane]
Sunglasses at Night	Skepta	03.2009	64[2]	-	Boy Better Know MIUCT 8019	-
Too Many Man	Skepta with Wiley featuring Boy Better Know	06.2009	79[4]	-	Boy Better Know	[written by Deshane Cornwall,Jamie Adenuga,Joseph Adenuga,Richard Cowie][produced by Skepta]
Bad Boy	Skepta	03.2010	26[7]	-	Boy Better Know JMECD 033	[written by Joseph Junior Adenuga,Greg Bonnick,Leon Price][produced by Agent X]
Rescue Me	Skepta	07.2010	14[8]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know CDGLOBE 1415	[written by Joseph Junior Adenuga,Greg Bonnick,Leon Price,P Renshaw][produced by Agent X]
Cross My Heart	Skepta featuring Preeya Kalidas	10.2010	31[3]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know CDGLOBE 1468	[written by J. Adenuga][produced by J. Adenuga]
So Alive	Skepta vs. N-Dubz	12.2010	99[1]	-	AATV/Island MIUCT 8021	[written by J. Adenuga,Contostavlos,Tulisa Contostavlos,Richard Rawson][produced by J. Adenuga]
Hold On	Skepta	01.2012	31[5]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know GBSXS 1100225	[written by J. Adenuga,Nick Atkinson,Sigurdur Sigtryggsson,Mustaq Uddi][produced by Mushtaq Omar Uddin,Siggi Sigtryggsson]
Make Peace Not War	Skepta	05.2012	29[2]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know GBSXS 1200052	[written by Joseph Junior Adenuga,Greg Bonnick,Leon Price][produced by Agent X]
Can You Hear Me? (Ayayaya)	Wiley featuring Skepta, JME & Ms D	11.2012	3[19]	-	One More Tune GBAHT 1200558	[platinum-UK][written by Richard Cowie,Joseph Adenuga,Jamie Adenuga,Dayo Olatunji][produced by Rymez,Sillkey]
That's Not Me	Skepta featuring JME	06.2014	21[3]	-	3 Beat/AATV GBSXS 1400096	[platinum-UK][written by Jamie Adenuga,Joseph Junior Adenuga][produced by Skepta]
Shutdown	Skepta	05.2015	39[5]	-	Boy Better Know GB7QY 1500024	[platinum-UK][written by Joseph Adenuga,Idris Elba,Daniel Mukungu][produced by Ragz Originale,Skepta]
Man	Skepta	04.2016	34[8]	-	Boy Better Know GB7QY 1500549	[silver-UK][written by Joseph Adenuga][produced by Skepta]
Konnichiwa	Skepta	05.2016	41[2]	-	Boy Better Know GB7QY 1500544	[produced by Skepta]
Numbers	Skepta featuring Pharrell Williams	05.2016	69[1]	-	Boy Better Know GB7QY 1500548	[written by Pharrell Williams,Joseph Junior Adenuga][produced by Pharrell Williams,Skepta]
Corn on the Curb	Skepta featuring Wiley and Chip	05.2016	73[1]	-	Boy Better Know GB7QY 1500546	[produced by Skepta]
Crime Riddim	Skepta	05.2016	88[1]	-	Boy Better Know GB7QY 1500547	[produced by Blakie]
Ding-a-Ling	Skepta with Stefflon Don	11.2017	64[1]	-	Polydor GBUM 71705372	-
Pure Water	Skepta	05.2018	78[1]	-	Boy Better Know QM4TX 1803585	[written by Joseph Adenuga][produced by Skepta]
Praise the Lord (Da Shine)	A$AP Rocky featuring Skepta	06.2018	18[21]	45[8]	ASAP Worldwide/Polo/RCA USRC 11800930	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Rakim Mayers,Joseph Adenuga,Hector Delgado][produced by Skepta][22[8].R&B Chart]
Energy (Stay Far Away)	Skepta with Wizkid	07.2018	59[15]	-	Boy Better Know QM4TX 1885995	[gold-UK][written by Joseph Adenuga,Ayodeji Ibrahim Balogun][produced by Sarz]
Money Right	Dizzee Rascal featuring Skepta	09.2018	68[2]	-	Island GBUM 71805101	-
Greaze Mode	Skepta with Nafe Smallz	05.2019	18[9]	-	Boy Better Know QM6MZ 1960807	[silver-UK][written by Joseph Adenuga,Nathan Adams,Clayton Gavin,Andrew Mair,Vonkeli Williams][produced by Skepta]
Bullet from a Gun	Skepta	05.2019	32[6]	-	Boy Better Know QM6MZ 1960806	[written by Joseph Adenuga,Daniel Mukungu][produced by Skepta,Ragz Originale]
Inglorious	Slowthai featuring Skepta	05.2019	50[2]	-	Method GBAKX 1900012	[written by Tyron Frampton][produced by JD. Reid]
What Do You Mean?	Skepta featuring J Hus	06.2019	14[8]	-	Boy Better Know QM6MZ 1960810	[silver-UK][written by Joseph Adenuga,Momodou Jallow,Ayodele Oyadare][produced by iO]
Back to Basics	Headie One featuring Skepta	07.2019	42[4]	-	Relentless GBARL 1900748	-
Kiss and Tell	Skepta with AJ Tracey	11.2019	31[3]	-	Boy Better Know QMBZ 91970052	-
Papi Chulo	Skepta with Octavian	03.2020	37[9]	-	Black Butter QM4TX 2039607	[produced by YoungKio]
Waze	Skepta with Chip and Young Adz	04.2020	18[4]	-	SKC M29 ZZOPM 2002123	[written by Joseph Adenuga, Jahmaal Fyffe, Adam Williams][produced by Cardo]
Mains	Skepta with Chip and Young Adz	04.2020	32[3]	-	SKC M29 ZZOPM 2002121	-
Demons	Skepta with Chip and Young Adz featuring Dirtbike LB	04.2020	47[1]	-	SKC M29 ZZOPM 2002124	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Microphone Champion	Skepta	06.2009	103[2]	-	Boy Better Know JME 030	[produced by Skepta,Bless Beats,Boom Productions,Chad Jackson,Jme,Rudekid,Silencer]
Doin' It Again	Skepta	02.2011	19[5]	-	3 Beat/AATV/Boy Better Know GLOBECD 98	[produced by Skepta,Agent X,S-X, Drew]
Blacklisted	Skepta	12.2012	72[1]	-	3 Beat/AATV 5037128191711	-
Konnichiwa	Skepta	05.2016	2[32]	160[1]	Boy Better Know BBKS 004CD	[gold-UK][produced by Skepta,Blakie,Footsie,Jason Adenuga,Pharrell Williams,Ragz Originale]
Ignorance Is Bliss	Skepta	06.2019	2[12]	-	Boy Better Know BBKS 015CD	[silver-UK][produced by Skepta,Ragz Originale,Ayo,IndigoChild Rick,Trench]
Insomnia	Skepta with Chip and Young Adz	04.2020	3[5]	-	SKC M29 SKCM 29CD01	[produced by Adrian Francis, Ayo B, Cardo, Curtis James, Da Beatfreakz ,Fanatix, Jacques Toni, Mark Waxkirsh, Money Montage, Rxwntree, Skepta, SOS, Supreme & Styles]