Jeff Mills

Jeff Mills urodził się 18 czerwca 1963 roku w Detroit. Już na początku lat osiemdziesiątych prezentował nagrania muzyki hip-hop i elektro w rozgłośni WDET, w której następnie miał własną audycję. Pod wpływem muzyki acid house i zainteresowania industrialnym brzmieniem w 1989r. stworzył pierwsze własne nagrania. Następnie razem z Tonym Srockiem w jego studiu zaczęli nagrywać jako Final Cut. W 1990r., gdy poprzez grupę Members of The House (Jeff wykona remix jednego z utworów dla Members of The House) poznał Mika "Mad" Banksa opuszcza Final Cut i razem z Banksem zakłada Underground Resistance. Wkrótce dołącza do nich Robert Hood i wspólnie zaczynają tworzyć nowy styl Detroit techno.

Muzyka UR jest znacznie ostrzejsza i bardziej industrialna od muzyki pionierów Detroit (May, Saunderson, Atkins). Składają się na nią elementy acidu, electro, hardcora, housu w surowej metalicznej oprawie z industrialu. Jeff Mills miał bardzo duży wpływ na twórczość UR. Banks i Hood grali bardziej house i techno a on jest odpowiedzialny za industrialny styl, który jest charakterystyczny dla dźwięków z Chicago. Muzyka ta znajduje uznanie w Europie. Wkrótce UR rozpoczyna współprace z Berlińskim Tresorem. Wydają płyte X-101 Sonic Destroyer (numer 1 w katalogu Tresora) a tytułowy kawałek "Sonic Destroyer" zdobywa ogromną popularność. Dźwięki z X-101 to pierwsze tak radykalne i o takiej sile przekazu brzmienia elektroniczne. Także kolejna płyta wydana przez Tresora: X-102 The Rings of Saturn okazuje się wielkim sukcesem. Jest bardziej eksperymentalna a muzyka jest ściśle związana z oprawą płyty. Inspiracją dla Millsa stał się program kosmiczny NASA, filmy sciene-fiction i teorie Einsteina. Zresztą on sam też jest autorem wielu teorii dotyczących głównie ludzkich emocji i reakcji. Jest on też twórcą ideologii UR dotyczącej niezależności muzyki i artystów oraz walki o tą niezależność.

Coraz bardziej ideologiczno- partyzancki charakter UR (do dzisiaj członkowie UR podczas wywiadów ukrywają swoje twarze) przestał jednak odpowiadać Millsowi. Poza tym został rezydentem klubu Limelight w Nowym Yorku co mu uniemożliwiało częste kontakty z artystami z Detroit. Razem z Hoodem odchodzi z UR i wraz z nim zakłada własny label AXIS. Płyta X-103 Atlantis jest ostatnią przy której współpracował z Banksem. Kolejne kawałki wydane przez Axis przynoszą zmiane stylistyki, są bardziej proste i nie ma w nich elementów acid house czy hardcore (np EPki Cycle 30, Growth, Humana). Wiele nagrań wydanych przez Axis znalazło się na kompilacji "The Other Day". Jest to płyta raczej do słuchania w domu, ale są tu też bardziej klubowe rzeczy (np. "i9" czy pokręcona "Medusa"). Większość to spokojne i przestrzenne (często prawie ambientowe) doskonałe utwory ktore można zaliczyć do inteligentnego techno lub ambitnej elektroniki.

Okładka płyty X-101 Sonic Destroyer Nowe równie radykalne brzmienie powstałe w Axis zostaje nazwane minimalem, ale dopiero dzięki wydanej przez Tresora płycie Waveform Transmission vol.1 zyskuje popularność. Pierwszy utwór na płycie : "Phase 4" jest niesamowicie szybki i energetyczny, wywiera niesamowite wrażenie. Następny: "Changes Of Life" to połączenie prostych dźwięków pianinka z twardym, mocnym beatem. Kolejne kawałki są bardziej eksperymentalne. Dopiero "Late Night" i "DNA" przynoszą to co do dzisiaj wyznacza minimal techno. Mała ilość dźwięków, bardzo precyzyjna struktura i silna, bezwzględna stopa wybijająca rytm (często porównywana do trzęsienia ziemi). Jeszcze lepsza okazała się płyta Waveform Transmission vol.3 (vol.2 jest głównie dziełem Hooda). Podobnie jak część pierwsza zaczyna się bardzo szybkim, pędzącym kawałkiem -"The Extremist", kolejny to "Solid Sleep" -bardziej spokojny ale z mocną stopą. Następne to "Life Cycle" i bardzo szybki "Workers". Po nich jest "Wrath Of The Punisher" który jest niesamowicie szybki, niszczycielski, ciężki i intensywny. Następne -"DNA", "Condor To Mallorca" i "Basic Human Design" są już spokojniejsze i przypominają to co Mills wydał z wytwórni Axis. Płyta stała się inspiracją dla kolejnych wykonawców minimalu i mimo upływu czasu nadal jest grana na imprezach. Niestety pierwsza edycja płyty (1994r.) z powodu kłopotów z dystrybucją ukazała się w ograniczonym nakładzie. Dopiero reedycja w 1997r. pozwoliła na jej nieograniczony dostęp.

W 1996 r. Jeff Mills otworzył kolejną, całkowicie własną wytwórnię -Purpose Maker, w której wydaje swoje płyty przeznaczone głównie do grania w klubach. Doskonałe "Kat Moda" czy "Steamp it" to prawdziwe narzędzia dla DJ-ów, idealnie nadające się do miksowania. Ta muzyka to czysta energia przekazywana z niesamowitą intensywnością, ciężka ale też funky, dlatego szybko podbiła kluby na całym świecie. Podsumowaniem działalności tej wytwórni było wydanie płyty Purpose Maker Compilation z największymi "hitami" i z wieloma nigdzie niedostępnymi utworami które pierwszy raz zostały wydane na CD.

Jeff Mills to także niedościgniony mistrz sztuki mikserskiej. W czasie swoich setów potrafi użyć trzech gramofonów i automatu perkusyjnego TR-909 za pomocą których tworzy zupełnie nową muzykę. W ciągu jednej godziny miksuje dziesiątki utworów (nie jest to tylko ciężki minimal ale często też house, Detroit i kawałki techno-ambientowe ) często wybiera tylko bardzo krótkie fragmenty i łączy je w dynamicznym secie. O tym jak dobre są jego występy świadczy wpływ Millsa na scenę techno w Japonii, gdzie na jego pierwszej imprezie było tylko kilkaset osób a w tej chwili może przyjść nawet 10.000. Jeden z jego występów w Tokyo, w klubie Liquid Room (28 pażdziernik 1995r.) został nawet nagrany i oficjalnie wydany na cd. Ten live album to esencja występów Millsa.

W bardzo dynamicznym i intensywnym secie podzielonym na trzy części jest zawarte 38 utworów (+ pełen klub krzyczących Japończyków) w większości autorstwa Millsa, od intra z X-102 poprzez utwory z Waveform Transmission, wydawnictwa Axis do muzyki wydanej przez Purpose Maker winyl Cycle 30 oraz innych twórców intensywnego techno, minimalu, acidu i Detroit (np. Dj Hell, Surgeon, Beltram, Advent...).

Niedawno ukazała się też płyta "From The 21st", którą wydano tylko w Japonii a w Czechach kompilacja "The Art Of Connecting" zbierajaca utwory z różnych wytwórni. Wynikiem szerokich zainteresowań Millsa stała się kolejna płyta dla Tresora. "Metropolis" stanowi soundtrack do tytułowego, nagranego w 1926r. niemieckiego filmu w reżyserii Fritza Langa. Wyjątkowo pejzażowa i nastrojowa muzyka oparta na techno i ambiencie idealnie pasuje do wizji futurystycznego miasta Metropolis.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Berlin / Late Night	Jeff Mills	.1993	-	-	Pow Wow PW 484	[written by Jeff Mills][produced by Jeff Mills]
Beyond... / Dark Matter	Subjects v. Jeff Mills	.1993	-	-	ULR One ULRT 1006	[written by Subjects][produced by Jeff Mills,Subjects]
Dark Matter	Subjects vs.Jeff Mills	.1993	-	-	Undertow TOW-003-XXX [US]
Confidentials 1-4	Jeff Mills	.1994	-	-	Axis AX-009
Cycle 30	Jeff Mills	.1994	-	-	Axis AX-008 [US]	[written by Jeff Mills][produced by Jeff Mills]
Growth	Jeff Mills	.1994	-	-	Axis AX-10 [US]	[written by Jeff Mills][produced by Jeff Mills]
The Purpose Maker	Jeff Mills	.1995	-	-	Axis AX-11 [US]	[written by Jeff Mills][produced by Jeff Mills]
Java EP.	Jeff Mills	.1996	-	-	Purpose Maker PM-001 [US]
Kat Moda EP	Jeff Mills	.1997	-	-	Purpose Maker PM-002	[produced by Jeff Mills]
The Other Day EP	Jeff Mills	.1996	-	-	Axis AX-015 [US]
Very EP	Jeff Mills	.1996	-	-	Axis AX-016 [US]	[written by Jeff Mills]
Force Universelle EP	Jeff Mills	.1997	-	-	Purpose Maker PM-003[US]	[produced by Jeff Mills]
Inner Life / Medusa	Millsart / Jeff Mills	.1997	-	-	React 12 REACT 105	-
More Drama	Jeff Mills	.1997	-	-	Axis AX-006 [US]	-
Our Man From Havana	Jeff Mills	.1997	-	-	Purpose Maker PM-004 [US]	[produced by Jeff Mills]
Steampit EP	Jeff Mills	.1997	-	-	Purpose Maker PM-005 [US]	[produced by Jeff Mills]
Tomorrow	Jeff Mills	.1997	-	-	Axis AX-018 [US]	[written by Jeff Mills]
Vanishing Act EP	Jeff Mills	.1998	-	-	Purpose Maker PM-006[US]	[produced by Jeff Mills]
Apollo EP	Jeff Mills	.1999	-	-	Axis AX-019.b[US]	[produced by Jeff Mills]
If / Tango	Jeff Mills	.1999	-	-	Purpose Maker PM-009[US]	[produced by Jeff Mills]
Preview	Jeff Mills	.1999	-	-	Tomorrow TW-001[US]	[produced by Jeff Mills]
Skin Deep EP	Jeff Mills	.1999	-	-	Purpose Maker PM-008[US]	[produced by Jeff Mills]
Circus EP	Jeff Mills	.2000	-	-	Purpose Maker PM-010[US]	[produced by Jeff Mills]
Lifelike EP	Jeff Mills	.2000	-	-	Axis AX-021[US]	[produced by Jeff Mills]
Metropolis	Jeff Mills	02.2001	187[1]	-	Axis AX-022[US]	[produced by Jeff Mills]
4 Art / UFO	Jeff Mills	.2001	-	-	Axis AX-024[US]	[produced by Jeff Mills]
Conquest	Jeff Mills	09.2001	-	-	Axis AX-025[US]	-
Jet Set	Jeff Mills	.2001	-	-	Purpose Maker PM-012[US]	[produced by Jeff Mills]
The Electrical Experience	Jeff Mills	.2001	-	-	Purpose Maker PM-014[US]	[produced by Jeff Mills]
Kana	Jeff Mills	12.2003	-	-	Purpose Maker PM-016[US]	-
See The Light Part 1	Jeff Mills	11.2003	-	-	Axis AX-036[US]	[produced by Jeff Mills]
See The Light Part 2	Jeff Mills	11.2003	-	-	Axis AX-037[US]	[produced by Jeff Mills]
See The Light Part 3	Jeff Mills	11.2003	-	-	Axis AX-038[US]	[produced by Jeff Mills]
The Divine EP	Jeff Mills	.2003	-	-	Purpose Maker PM-015[US]	[produced by Jeff Mills]
Absolutespecial / Highlightspecial / Contactspecial	Jeff Mills	.2004	-	-	Axis AX-BLACK[US]	[produced by Jeff Mills]
From The 21st Pt. 1	Jeff Mills	.2004	-	-	Axis AX-01[US]	-
Exhibitionist	Jeff Mills	01.2004	92[1]	-	React 12REACT 245	[produced by Jeff Mills]
The Tomorrow Time Forgot	Jeff Mills	08.2004	-	-	Axis AX-040[US]	[produced by Jeff Mills]
Blade Runner	Jeff Mills	10.2005	-	-	Axis AX-044[US]	[produced by Jeff Mills]
Suspense / Dramatized	Jeff Mills	04.2005	-	-	Axis AX-041[US]	[produced by Jeff Mills]
The Bells	Jeff Mills	02.2005	-	-	Axis AXDV-002[US]	-
Time Mechanic	Jeff Mills	09.2005	-	-	Axis AX-043[US]	-
Suspense / Dramatized	Jeff Mills	04.2005	-	-	Axis AX-041[US]	[produced by Jeff Mills]
Natural World	Jeff Mills	05.2006	-	-	Purpose Maker PM-021[US]	[produced by Jeff Mills]
Systematic	Jeff Mills	12.2007	-	-	Axis AX-048[US]	[produced by Jeff Mills]
Alpha Centauri	Jeff Mills	05.2008	-	-	Axis AX-049[US]	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Waveform Transmission Vol. 1	Jeff Mills	.1993	-	-	Pow Wow Records PWD 7437	[produced by Jeff Mills]
The Other Day	Jeff Mills	05.1997	-	-	React REACT CD 105 [UK]	[produced by Jeff Mills]
At First Sight	Jeff Mills	.2002	-	-	True People TruePeople002-3	[produced by Jeff Mills]
Actual	Jeff Mills	.2002	-	-	Axis AX-009cda	[produced by Jeff Mills]
Time Machine	Jeff Mills	.2002	-	-	Tomorrow TW-800	[produced by Jeff Mills]
Medium	Jeff Mills	03.2003	-	-	Axis AX-009E/F	[produced by Jeff Mills]

Amy Macdonald

Amy Elizabeth Macdonald (ur. 25 sierpnia 1987r w Bishopbriggs, Szkocja- szkocka piosenkarka oraz autorka tekstów muzycznych.

Zaistniała w roku 2007 wydając na europejski rynek muzyczny debiutancki album This Is the Life. Album zyskał przychylność krytyków muzycznych i sprzedał się w nakładzie 2 milionów egzemplarzy w Europie.

Obecnie ma na koncie cztery albumy studyjne. Artystka sprzedała ponad 12 milionów płyt.
Ukończyła Bishopbriggs Academy. W wieku piętnastu lat samodzielnie nauczyła się grać na gitarze, którą dostała w upominku od swego ojca. Jej inspiracją do stworzenia pierwszej muzyki była piosenka "Turn" wykonywana przez zespół Travis. Sama przyznała, że wzoruje się na twórczości zespołów muzycznych, takich jak The Libertines i Red Hot Chili Peppers.
 

Pierwsze występy wśród publiczności zanotowała w pubach oraz kawiarenkach, w których regularnie grała akustyczne kompozycje. Kolejnym krokiem w jej początkach do kariery muzycznej było rozesłanie demo muzycznego do wytwórni muzycznych.

Po dołączeniu do podwytwórni Universal Music Amy Macdonald wydała na europejski rynek muzyczny debiutancki krążek This Is the Life. Dzieło ukazało się 30 lipca 2007 i zyskało przychylność zarówno krytyków muzycznych jak i nabywców. Każdy utwór na krążku został stworzony i skomponowany przez artystkę. Album zadebiutował na pozycji #2 notowania najchętniej kupowanych płyt kompaktowych w Wielkiej Brytanii. Po dwudziestu czterech tygodniach od wysokiego debiutu, krążek znalazł się na szczycie listy UK Albums Chart. Do tej pory longplay spędził na notowaniu ponad sześćdziesiąt tygodni i został odznaczony przez brytyjską wytwórnię fonograficzną podwójną platyną.

Podobnie jak w Wielkiej Brytanii album This Is the Life zajmował wysokie miejsca na listach sprzedaży w krajach niemieckojęzycznych. W Niemczech, Austrii i Szwajcarii krążek znalazł się w ścisłej trójce najchętniej kupowanych płyt. W każdym z tych krajów album uzyskał status przynajmniej platyny, a główne single promujące znalazły się w czołówkach oficjalnych list przebojów.

Rozpoczęła pracę nad swoim drugim albumem w 2009 roku, dostarczając ukończoną A Curious Thing – kolejny lukratywny szczyt list przebojów – w marcu 2010. Trzeci album studyjny Macdonald, Life in a Beautiful Light, ukazał się w 2012 roku. Napisała i nagrała swój czwarty album studyjny, a po poświęceniu mu czasu i uwagi, na jaką zasługiwał, wydała Under Stars w 2017 roku. Piąty zestaw, The Human Demands, pojawił się w październiku 2020 roku, z produkcją Jima Abbissa (Arctic Monkeys, Kasabian) .Pod koniec 2016 roku Amy zapowiedziała swoją trasę koncertową Under Stars Tour, która miała promować czwarty album. Podczas tej zapowiedzi artystka potwierdziła swoje pierwsze koncerty w Polsce. Miały one miejsce 23 i 24 marca w Warszawie i Poznaniu.

Jest miłośniczką szybkich samochodów. Posiadała takie auta jak: Ferrari 458 Italia, Ferrari 458 Speciale, Bentley Continental GT, Audi R8, Nissan GT-R. W 2013 roku Amy wystąpiła w 19 serii programu Top Gear jako gość serii "Gwiazda w samochodzie za rozsądną cenę". 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Poison Prince/Rock Bottom	Amy Macdonald	05.2007	136[1]	-	Vertigo 172 980	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Mr Rock & Roll	Amy Macdonald	07.2007	12[16]	-	Vertigo 1736026	[silver-UK][written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
L.A.	Amy Macdonald	10.2007	48[2]	-	Vertigo 1749279	[written by Amy Macdonald, Pete Wilkinson][produced by Pete Wilkinson]
This Is the Life	Amy Macdonald	12.2007	28[25]	-	Vertigo 1755264	[platinum-UK][written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Run	Amy Macdonald	03.2008	75[1]	-	Vertigo 1762441	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Don't Tell Me That It's Over	Amy Macdonald	03.2010	48[2]	-	Mercury CATCO 158383178	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
This Pretty Face	Amy Macdonald	07.2010	117[4]	-	Mercury	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Love Love	Amy Macdonald	10.2010	183[1]	-	Mercury	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Slow It Down	Amy Macdonald	06.2012	45[3]	-	Vertigo GBUM 71201935	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Pride	Amy Macdonald	08.2012	187[1]	-	Mercury	[written by Amy Macdonald][produced by Pete Wilkinson]
Dream On	Amy Macdonald	01.2017	62.Singles Download	-	Mercury	[written by Amy Macdonald,Ben Parker,James Sims][produced by Mike Rowe,Andy Brittain]
The Hudson	Amy Macdonald	08.2020	55.Singles Download	-	Mercury	[written by Amy Macdonald,Matt Jones][produced by Jim Abbiss]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
This Is the Life	Amy Macdonald	08.2007	1[1][77]	-	Vertigo 1732124	[3x-platinum-UK][produced by Pete Wilkinson]
A Curious Thing	Amy Macdonald	03.2010	4[32]	-	Mercury 2731140	[gold-UK][produced by Pete Wilkinson]
Life in a Beautiful Light	Amy Macdonald	06.2012	2[26]	-	Vertigo 3707011	[gold-UK][produced by Pete Wilkinson]
Under Stars	Amy Macdonald	03.2017	2[9]	-	EMI 5728885	[produced by Cam Blackwood,Tim Bran,Roy Kerr,Andrew Britton,Ash Howes,Mikey Rowe]
Woman of the World (The Best of 2007–2018)	Amy Macdonald	12.2018	46[1]	-	EMI 6794007	[produced by Pete Wilkinson,Paul Adam,Joe Fields,Ash Howes,Richard "Biff" Stannard,Ben Parker,Andrew Britton,Mikey Rowe,Tim Bran,Roy Kerr,Matt Jones]
The Human Demands	Amy Macdonald	11.2020	10[3]	-	Infectious Music 4050538641035	[produced by Jim Abbiss]

Amplifier

Amplifier to: Sel Balamir (gitary i śpiew), Matt Brobin (perkusja), Neil Mahony (gitara basowa) oraz Steve Durose (gitary). W ciągu niemal 14 lat swojej kariery, zespół musiał doświadczyć tak wielu perypetii jak tylko zafundować może przemysł muzyczny, by w końcu rzucić wyzwanie tradycyjnemu sposobowi prowadzenia interesów i zacząć tworzyć swoją własną muzykę dla siebie i swoich fanów.

Jednak Amplifier zawsze miał w sobie to szczególne "coś", co ten zespół wyróżniało. Już kilka miesięcy po powstaniu grupy w 1998 r. głównym koncertowym przebojem formacji był utwór "Motorhead". I nie był to bynajmniej utwór Lemmy’ego o tym samym tytule, ale ich własny, oszałamiający space-prog-metal-alternatywny hymn, który do dziś pojawia się na koncertach zespołu. Jest w tym utworze młodzieńcza wytrwałość i zapał, który doprowadził Sela Balamira, Neila Mahony’ego i Matta Brobina (tych samych, którzy tworzą grupę do dziś) do takiego okresu w ich karierze, kiedy wreszcie mogą nią zarządzać na własnych warunkach.

Pierwotnie muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią Music For Nations, która wydała w 2004 r. znakomicie przyjęty przez publiczność debiutancki album zespołu. Kilka tygodni później wytwórnia została wchłonięta przez wielką korporację - Sony/BMG, która uznała zespoły pokroju Amplifier za pewną "nadwyżkę podaży". Wówczas zespół zapewniwszy sobie prawa do nazwy, podpisał nowy kontrakt z niemiecką wytwórnią SPV, dla której nagrał w 2005r. EP-kę "The Astronaut Dismantles HAL" oraz swój drugi pełnowymiarowy album "Insider".  Ale SPV wkrótce… splajtowała!

Jednak członkowie Amplifiera to naprawdę twardzi faceci. "Wtedy właśnie postanowiliśmy, że powrócimy do tego, jak funkcjonowaliśmy, zanim podpisaliśmy nasz pierwszy kontrakt" - mówił Balamir przy okazji wydania płyty "The Octopus". I właśnie tak zespół zrobił - przejął całkowitą kontrolę nad każdym aspektem swojej kariery. Nie odpowiada przed nikim innym prócz siebie i swoich fanów, a wyniki tych zmian są naprawdę spektakularne.
Uporawszy się z problemami powrócili na rynek przepełnionym brzmieniem łączącym w sobie post-rockową współczesność z klasyczną space-rockową przeszłością dwupłytowym wydawnictwem "The Octopus".

Album ten jest monumentalną, oczarowującą podróżą, która ustawia Amplifier w awangardzie nowego podejścia do alt/prog rocka. Odrzucając stereotypowe i często parodiowane zamaszyste ekscesy z przeszłości, a jednocześnie zachowując swój ogromny talent i opór wobec konwencji, grupa toruje nie tylko nową drogę dla siebie, ale też tworzy świeże podejście do zdawałoby się wytartej formuły, dając jej całkiem nowe tchnienie.

Amplifier z roku 2011 jest tak samo ekscytującym projektem, jakim wydawał się w 1998r., ponieważ zachował wszystkie cechy, które czyniły go muzycznie atrakcyjnym. Wytrwać w obliczu tylu przeciwności losu i pozostać wiernym swoim ideałom, stanowi nie lada wyczyn. Świat stoi otworem przed zespołem. I tym razem zdobędą go w wielkim stylu! Szansą na to będą dwa wspólne koncerty w naszym kraju z Anathem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Consultancy	Amplifier	11.2003	104[2]	-	Music For Nations CDKUT 205	-
Neon	Amplifier	04.2004	106[2]	-	Music For Nations CDKUT 206	[written by Sel Balamir][produced by Sel Balamir]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mystoria	Amplifier	09.2014	97[1]	-	Superball Music 506832	[produced by Sel Balamir]

Irv Gotti

Irv Gotti-[Irving Lorenzo]-ur. 01.01.1971   Nowy Jork (Nowy Jork, USA) Nowojorski producent mainstreamowych kawałków hip-hop i r&b, słynny głównie ze względu na prowadzenie labelu murder inc. oraz liczne zarzuty o związki z kryminalnym światem.

 

Początki kariery producenckiej Irvinga Lorenzo datuje się na połowę lat 90-tych. Wtedy to beatmaker dostarczył podkłady na albumy raperów Mica Geronima (The Natural, 1995), Jay-Z (remiks „Can’t Knock the Hustle” z klasycznego debiutu Reasonable Doubt, 1996) i DMX (4-krotnie platynowy pierwszy album It’s Dark and Hell Is Hot, 1998). Komercyjny sukces i ciepłe przyjęcie nagrań dla przyszłych króli nowojorskiego hip-hopu przysporzyło Gottiemu sposobność objęcia stanowiska A & R w kultowej, rapowej wytwórni def jam.  

Lorenzo bez wahania propozycję przyjął, a następnie pod skrzydłami imperium Russella Simmonsa utworzył sublabel murder inc. Pierwszym pełnym wydawnictwem, na którym pojawiło się logo murder, był platynowy debiut Ja Rule’a Venni Vetti Vecci z 1999 r., w większości wyprodukowany przez Gottiego. Komercyjny sukces tego, a także kolejnych wydawanych w nowym labelu materiałów, uczynił Gottiego jednym z bardziej rozchwytywanych beatmakerów mainstreamowej sceny r&b i hip-hop. Oprócz dopieszczania podkładów artystów z murda (Charli Baltimore, Cadillac Tah i   przede wszystkim Ashanti), uzdolniony odkrywca nowych talentów sprzedawał bity takim gigantom sceny hip-hop, jak Nas, Big Punisher, N.O.R.E., Eve i Foxy Brown.

 Po sukcesie wyprodukowanych przez Irva albumów Ashanti - pierwszej damy the INC. (nowa nazwa labelu) - współpracę z wpływowym producentem podjęły postaci ze świata r&b, wśród których można wymienić chociażby   Mary J. Blige,   Jennifer Lopez,   Christinę Milian czy   Niveę.

 

Mocną pozycję MURDER INC. na rapowej scenie Irv osiągnął za pomocą firmowanych swoim nazwiskiem składanek, przedstawiających twórczość najpopularniejszych artystów labelu. W 2000 r. miała premierę kompilacja Irv Gotti Presents: The Murderers, dwa lata później ukazały się Irv Gotti Presents: The Inc. i Irv Gotti Presents: The Remixes. Czołowe lata popularności producenckiej Gottiego to 2002-2003, kiedy melodyjne przeboje jego autorstwa  (m.in. „Always on Time" - Ja Rule i Ashanti, „Whats Luv?” - Fat Joe i Ashanti, „Foolish” - Ashanti) królowały na amerykańskich listach przebojów. W kolejnych latach o samozwańczym donie, wielokrotnie nawiązującym w swoich przedsięwzięciach do tematyki gangsterskiej, było głośno głównie ze względu na problemy z prawem. Lorenzo, który ksywkę zaczerpnął od nazwiska legendarnego gangstera Johna

 

Gottiego z rodziny Gambino, przykładowo nazwał swe studio nagraniowe crackhouse. Podejrzenia o powiązania THE INC. ze światem narkotykowym były w pewnym momencie tak poważne, że w 2003 r. sprawą zajęło się FBI. Gotti, oskarżany o pranie w firmie brudnych pieniędzy z handlu nielegalnymi substancjami i współpracę w tym celu z lordem narkotykowego biznesu Kennethem „Supreme” Mc- I Griffem, po kilku latach kontrowersyjnego dochodzenia został ostatecznie oczyszczony ze stawianych mu zarzutów dotyczących nieuczciwych operacji finansowych.
 

Gotti trafiał do mediów także ze względu na konflikt toczony z konkurencyjnym na rapowej scenie obozem g unit records, a szczególnie jego głównym przedstawicielem raperem 50 Centem. Obraźliwe uwagi wymieniane w tekstach, były zaledwie zaczątkiem poważniejszej wojny, w ramach której odbyło się kilka strzelanin. W jednej z nich przed studiem nagraniowym def jam w nogę został postrzelony brat Gottiego, prowadzący wspólnie z Irvem the INC. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Down 4 U	Irv Gotti Presents Ja Rule, Ashanti, Charli Baltimore & Vita	05.2002	-	6[20]	Murder Inc.	[written by J.Atkins, 7Aurelius, I.Lorenzo, A.Douglas, T.Lane, L.Rayner ][produced by 7 Aurelius And Irv Gotti ][3[23].R&B Chart]
The Pledge	Irv Gotti Presents The INC Featuring Ashanti, Ja Rule, Nas & 2Pac	08.2002	-	-	Murder Inc.	[produced by 7 Aurelius And Irv Gotti ][65[16].R&B Chart]

Goapele

Goapele Mohlabane-ur.11.07.1977r Oakland (Kalifornia, USA). Niezwykle piękna, obdarzona oryginalną urodą artystka, będąca jednym z największych objawień  sceny neosoulowej XXI w.
Goapele jest córką Żydówki i południowo-afrykańskiego polityka. Jej rodzice poznali się i wzięli ślub  stolicy Kenii - Nairobi. Imię Goapele oznacza wjęzyku Tswana  „iść naprzód”.

Mohlabane od najmłodszych lat zdradzała duży talent artystyczny, ale była też głęboko zaangażowana w życie społeczne. Zarówno podczas etam nauki w kalifornijskiej Berkeley arts  school, jak i bostońskiej berklee college of wing, music, działała w grupach propagujących walkę
 z rasizmem i seksizmem.

 Pierwszymi muzycznymi krokami Goapele było płytę śpiewanie w Oakland Youth Chorus i półprofesjonalnej grupie Vocal Motion. Solową karierę artystka   rozpoczęła na dobre po zakończeniu studiów (ukończyła teorię muzyki), szybko zdobywając sporą popularność na lokalnej scenie Oakland. Efektem tego  była przyjaźń z miejscowymi gwiazdami - hiphopowymi formacjami Souls of Mischief i Zion I, a także   funkjazzową kapelą   Soulive.
Z pomocą tych artystów Goapele nagrała demo  „Closer”, które lotem błyskawicy podbiło Kalifornię,gdy Mohlabane dostrzegła, iż jej muzyka rzeczywiście ma duże szanse przebicia się poza granice stanu, powołała ze swym bratem do życia label skyblaze   recordings i w 2002 r. wydała w porozumieniu   z hieroglyphics imperium entertainment   płytę Even Closer, będącą po prostu poszerzoną wersją demo. Doskonała jakość materiału i jego   ogólnokrajowa popularność sprawiły, że w 2004 r. Goapele dostała od giganta wydawniczego - Columbii, propozycję przejęcia praw do dystrybucji jej nagrań.

 W wyniku tej umowy Even Closer w 2004 r. ukazało się po raz kolejny, tym razem z dodatkiem kilku doskonałych remiksów. W Wielkiej Brytanii dystrybucji płyty podjął się szanowany label bbe. Na przełomie 2005 i 2006 r. do sklepów na całym świecie trafił drugi album Goapele - Change It All. Doskonała płyta była wyprodukowana m.in. przez  Mike’a City, Lindę Perry (4 Non Blondes) i   SaRa Creative Partners, a gościnnie pojawił się   Dwele. Pomimo podziemnego charakteru wydawnictwa i braku agresywnej promocji, na artystkę zwróciły uwagę wszystkie liczące się muzyczne magazyny, z rolling stone’em i essence na czele, zaś klip do singla „First Love” przebił się na rotacje BET i MTV BASE.

W wakacje 2006 r. Goapele została uhonorowana przez kalifornijskie ella baker centrum for human rights pierwszą w dziejach tej instytucji honorową nagrodą tribute to dream. W uzasadnieniu podkreślono jej działalność na rzecz równości społecznej, bardzo zaangażowane teksty i fakt, że Mohlabane pomimo ogromnej popularności jaką zdobyła przez kilka lat swej kariery, zupełnie nie zmieniła się jako człowiek, wciąż podążając za wyznawanymi od dzieciństwa ideałami.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Closer	Goapele	05.2003	-	-	Skyblaze 008	[written by Goapele][produced by Amp Live, Mike Tiger ][83[20].R&B Chart]
First Love	Goapele	12.2005	-	-	Skyblaze 75 721	[written by Goapele][produced by Jeff Bhasker][76[20].R&B Chart]

Anastacia

Anastacia posiada talent jakich mało. Anastacia pisze i komponuje piosenki, zajmuje się ich produkcją w studio, a do tego świetnie tańczy. Ale to sposób w jaki ta anielsko piękna, przeurocza, mierząca zaledwie 161 cm osóbka wydobywa z siebie głos oczarował tak naprawdę fanów na całym świecie.


Sama matka określa Anastacię w kategoriach "wybryku natury (Freak of nature)". Tak więc tytuł albumu naszej gwiazdy tłumaczy się właśnie jako "Wybryk natury". Czy trzeba dodawać, że chodzi o wybryk w najbardziej pozytywnym tego słowa znaczeniu?!

W 1999 roku Anastacia niemal wstrzeliła się do światowej czołówki pop swoim debiutanckim albumem 'Not That Kind'. Skalą i siłą swojego wokalu zadziwiła i słuchaczy i krytyków. Po niedługim czasie wrażenie, jakie wywarła było już jak najbardziej namacalne i objawiło się na całym świecie w postaci złotych, platynowych i multi-platynowych płyt - w sumie w ponad 5 milionach sprzedanych płyt. Nie mówiąc już o nagrodach - Najlepszy Debiut na 2001 World Music Awards czy Najlepszy Wykonawca Pop, wręczonej podczas MTV Europe Music Awards.

Już teraz może być dumna ze swoich osiągnięć. "Pewnie, że jestem swego rodzaju wybrykiem natury! - mówi sama artystka. "Od początku spotykam się z dziwnymi reakcjami ludzi na swój widok, bo "to, jak wyglądam, nie pasuje do tego, jak śpiewam". O takich ludziach - wynaturzeniach opowiada mój album 'Freak of Nature'. Opowiadając ich historię, równie dobrze mogłabym się sama pod nimi podpisać. Nagrywanie tej płyty było wyzwoleniem moich osobistych odczuć, które niekoniecznie wcześniej miały swoje ujście w wywiadach, jakich udzielałam. Zawsze podobało mi się to, że wielcy artyści też są "freakami" i nonkonformistami, dlatego w studio ta myśl cały czas dodawała mi otuchy. Dlatego też miałam siłę i samo zaparcie, żeby nagrać płytę, o jakiej marzyłam".

Ta postawa pomogła kiedy stawiała pierwsze kroki w show-biznesie, czyli - innymi słowy - po raz pierwszy miała okazję spłacać swoje długi. Najpierw posada tancerki w programie Club MTV i licznych wideoklipach, później recepcjonistki w salonie fryzjerskim w Los Angeles pozbawił Anastacię złudzeń co do biznesu, w którym już niedługo miała zaistnieć. "Już na wstępie usłyszałam jak mam wyglądać, jak śpiewać i jak się ruszać a ja chciałam tylko wykonywać swoją muzykę. Nie rozumiałam, dlaczego robi się z tego taki teatr".

Szansę, na którą tak czekała, otrzymała w programie MTV The Cut'. Podczas krótkiego, ale zapierającego dech w piersiach występu została zauważona przez właściwych ludzi na właściwych stanowiskach – tak doszło do podpisania kontraktu z Epic Records. Ten program był także początkiem przyjaźni z Michaelem Jacksonem. To on zachęcił Anastacię do kontynuowania kariery muzycznej po tym, jak usłyszał jej śpiew. Zaprosił ją nawet do udziału w nagrywaniu charytatywnego singla 'What More Can I Give', utworu, w którym zaśpiewała obok Faith Evans, Mariah Carey, 'N Sync podczas koncertu 'United We Stand' w Waszyngtonie.

Anastacia jest postacią zjawiskową - to unikalny talent, szczerość tekstów, pasja śpiewania i bezpośrednia osobowość. Czy można ją nazwać wybrykiem natury? Możliwe. Oby natura prezentowała nam coraz więcej tak wspaniałych wybryków.

Największe przeboje Anastacii to 'One Day In Your Life', 'Paid My Dues'

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I' m outta love/	Anastacia	04.2000	6[17]	92[3]	Epic 669578-4	[gold-UK][written by Anastacia Newkirk/Sam Watters/Louis Biancaniello][produced by Sam Watters,Louis Biancaniello][2[15].Hot Disco/Dance;Daylight 79 354 12"]
Not that kind/Nothin' at all/I' m outta love	Anastacia	01.2001	11[8]	-	Epic 669722-4	[composed by Anastacia, Wil Wheaton, Marvin Young][produced by Ric Wake][9[13].Hot Disco/Dance;Daylight 79 458 12"]
Cowboys and kisses/I'm outta love	Anastacia	06.2001	28[5]	-	Epic 671262-4	[composed by Anastacia, JIVE, Charlie Pennachio][produced by Ric Wake, The Shadowmen]
Made for lovin' you	Anastacia	08.2001	27[3]	-	Epic 671717-2	[composed by Anastacia, Sam Watters, Louis Biancaniello][produced by Louis Biancaniello, Sam Watters]	-
Paid my dues	Anastacia	11.2001	14[9]	-	Epic 6721252	[composed by G. Lawson, D. Sharpe, L. Kafi, Anastacia][produced by Ric Wake, Richie Jones]
One day in your life	Anastacia	04.2002	11[9]	118[4]	Epic 672252	[composed by Anastacia, Sam Watters, Louis Biancaniello][produced by Louis Biancaniello, Sam Watters][1[1][11].Hot Disco/Dance;Daylight promo 12"]
Why'd you lie to me	Anastacia	09.2002	25[5]	-	Epic 672 900 6	[composed by Anastacia, D. Sharpe, G. Lawson, T. Parker, D. Butler, C. Cox][produced by Ric Wake]
You'll never be alone	Anastacia	12.2002	31[3]	-	SME 674633 2	[composed by Anastacia, Sam Watters, Louis Biancaniello][produced by Louis Biancaniello, Sam Watters]
Love Is A Crime	Anastacia	03.2003	-	1[1][14].Hot Disco Dance	Daylight [promo] [US]	[composed by Anastacia, Sam Watters, Louis Biancaniello][produced by Louis Biancaniello, Sam Watters]
Left outside alone	Anastacia	03.2004	3[20]	-	Epic 6746482	[platinum-UK][composed by Anastacia, Dallas Austin, Glen Ballard][produced by Dallas Austin, Glen Ballard]
Sick and tired	Anastacia	08.2004	4[11]	-	Epic 6751092	[composed by Anastacia, Dallas Austin, Glen Ballard][produced by Dallas Austin, Glen Ballard]
Welcome to my truth	Interpol	11.2004	25[9]	-	Epic 6754922	[composed by Anastacia, Kara DioGuardi, John Shanks][produced by John Shanks]
Heavy on my heart	Anastacia	04.2005	21[6]	-	Epic 6758402	[ Producer: Glen Ballard ][ Composer: Anastacia/Billy Mann ]	-
Pieces of a Dream	Anastacia	11.2005	48[5]	-	Epic 82876738082	[ Producer: David Hodges][ Composer: Anastacia, Glen Ballard, David Hodges]	-
I Can Feel You	Anastacia	11.2008	67[1]	-	Mercury CATCO 142650619	[written by Shaffer Smith, Chuck Harmony][produced by Chuck Harmony]
Stupid Little Things	Anastacia	04.2014	191[1]	-	Sanctuary	[written by Anastacia, Sam Watters, Louis Biancaniello ,Michael Biancaniello, Courtney Harrell][produced by Louis Biancaniello ,Sam Watters ,Michael Biancaniello]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Not that kind	Anastacia	07.1999	2[130]	168[4]	Epic 4974122	[3x-platinum-UK][produced by Louis Biancaniello,Richie Jones,Rickey Minor,Travon Potts,Evan Rogers,The Shadowmen,Carl Sturken,Ric Wake,Sam Watters]
Freak of nature	Anastacia	12.2001	4[81]	27[13]	Epic 5047572	[3x-platinum-UK][Producers: Louis Biancaniello , Rick Wake , Sam Watters , Richie Jones ]
Anastacia	Anastacia	04.2004	1[3][62]	-	Epic 5134710	[4x-platinum-UK][Producers: Dallas Austin , Glen Ballard , Patrick Leonard , Dave Stewart , Rick Wake ]
Pieces Of A Dream	Anastacia	11.2005	6[28]	-	Epic 82876731962	[platinum-UK][produced by Dallas Austin,Glen Ballard,Jay Baumgardner,Louis Biancaniell,obillymann,Claudio Guidetti,David Hodges,Richie Jones,Ben Moody,Eros Ramazzotti,The Shadowmen,John Shanks,Ric Wake,Sam Watters]
Heavy Rotation	Anastacia	10.2008	17[4]	-	Mercury 1787307	[produced by Anastacia,David Massey,Guy Chambers, Andrew Frampton, Chuck Harmony, The Heavyweights ,Rodney "Darkchild" Jerkins, Lester Mendez, Ne-Yo, REO ,J.R. Rotem]
Resurrection	Anastacia	05.2014	9[3]	-	BMG Rights 538012732	[produced by Louis Biancaniello, Sam Watters, Jamie Hartman, Michael Biancaniello, John Fields, Toby Gad, Alex Geringas, Joachim Schluter, Bill Malina]
Ultimate Collection	Anastacia	11.2015	10[9]	-	Sony Music CG 88875141482	[silver-UK][produced by Sam Watters, Louis Biancaniello, Dallas Austin, Glen Ballard ,Ric Wake, Richie Jones, Michael Biancaniello, Ben Moody, Jay Baumgardner, John Shanks, David Hodges ,The Shadowmen, Greg Lawson ,Eros Ramazzotti ,Claudio Guidetti, Jamie Hartman, MdL, Tom Meredith,Ryan Louder]

Janis Martin

Unikalna figura w świecie rockabilly zdominowanym przez mężczyzn,nadano jej przydomek "żeńskiego Elvisa Presleya,podobno za aprobatą samego pułkownika Toma Parkera.

Urodziła się 27 marca 1940r w Sutherlin.Bardzo wcześnie zainteresowała się muzyką,mając cztery lata próbowała gry na gitarze trzymając ją jak skrzypce,a jako 6-latka zaczęła naukę śpiewu.Mając 8 lat wygrała pierwszy konkurs młodych talentów,a przez następne dwa lata kolejnych kilkadziesiąt.Jako jedenastolatka stała się członkinią WDVA Barndance w Danville w Virginii.W tym samym show występowali minn. Louvin Brothers i Charlie and Ira.W 1953r wystepuje na Tobacco Fesival razem z Ernestem Tubbem i Sunshine Sue.W rezultacie została zaproszona jako stały członek Dominion Barndance w Richmond.W tym czasie to estradowe show było trzecim co do wielkości w kraju obok Grand Old Opry i The Wheeling, West Virginia Barndance.Wystepowali w nim tak znani artyści jak:Jean Shepherd, Hawkshaw Hawkins, Sonny James, Martha Carson, i Carter Sisters.

Dwa lata wystepów z tą trupą dały jej niezbędne doświadczenie,które póżniej niejednokrotnie przydało się jej w rock'n'rolowej karierze.Już jako nastolatka próbuje swych sił w muzyce country,specjalizująca się w nastrojowych balladach.Miała perfekcyjny timing dla rhythm'n'bluesa,który odkryła w połowie lat 50-tych.Szef artystyczny wytwórni RCA Steve Sholes podpisał z nią kontrakt po wysłuchaniu jej demo w 1955r,w dwa miesiące po podobnym kontrakcie z Elvisem Presley'em. "Drugstore Rock 'n Roll" był jej debiutancką płytą i jednocześnie największym hitem sprzedanym w 750.000egz.Po tym sukcesie pojawia się w Today Show, The Tonight Show,i innych programach.Wystepuje w Grand Ole Opry i zyskuje tytuł najbardziej obiecującej wokalistki wg. tygodnika Billboard.

Po sformowaniu własnego zespołu towarzyszącego "Marteens",odbywa turnee po USA,Kanadzie.Mimo próbnych zdjęć dla MGM,na przeszkodzie w karierze filmowej staje jej ślub ze swoją sympatią z dzieciństwa i wczesne macierzyństwo w 1958r.Po tej przymusowej przerwie wraca do studia nagraniowego rok póżniej.Ale po tych wczesnych sukkcesach nie umiała podtrzymać swej rock'n'rollowej kariery,gównie ze względu na swój styl i zmieniającą się modę w muzyce.Podpisuje kontrakt z Palette Records, ale rodzina i mąż są niechętni jej karierze.Od 1960r występuje głównie w lokalnych klubach.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Drugstore Rock And Roll / Will You, Willyum	Janis Martin	04.1956	-	35[1]	RCA VICTOR 47-6491	[written by Barefoot, Stutz]

Jackie Moore

Jackie Moore (ur. 1946, w Jacksonville na Florydzie). Amerykańska piosenkarka R & B i soulowa. Sławę przyniósł jej utwór z 1970r "Precious Precious ", który osiągnął 30 pozycję na liście "Billboard Hot 100" w dniu 6 marca 1971 roku. Płyta sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy i otrzymała miano Złotej Płyty w marcu 1971 roku.

Na uwagę zasługuje jej hit disco "This Time Baby", który dotarł na Hot Dance Music / Club Play chart. Utwór dotarł do 49 miejsca na UK Singles Chart. Ten ostatni później będzie samplem dla radiowego i klubowego hitu "Love On My Mind" w 2005 r nagranego przez Freemasons feat. Amanda Wilson. Moore była również na liście przebojów pop z Bunny Siglerem i Philem Hurttem z "Sweet Charlie Babe " jesienią 1973 r.,nagrany z Philadelphia Strings and Horns.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Precious, Precious / Willpower	Jackie Moore	12.1970	-	30[15]	Atlantic 2681	[gold-US][written by Dave Crawford/Jackie Moore ][produced by Dave Crawford ][12[15].R&B; Chart]
Sometimes It's Got to Rain (In Your Love Life) / Wonderful, Marvelous	Jackie Moore with The Dixie Flyers	05.1971	-	-	Atlantic 2798	[written by D. Crawford, W. Martin, J. Moore][produced by Brad Shapiro, Dave Crawford][19[6].R&B; Chart]
Darling Baby / Something in a Look	Jackie Moore	03.1972	-	106[5]	Atlantic 2861	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Brad Shapiro, Dave Crawford][22[8].R&B; Chart][#72 hit for Elgins in 1966]
Time / Cover Me	Jackie Moore	11.1972	-	-	Atlantic 2830	[written by Dave Crawford][produced by Brad Shapiro, Dave Crawford ][39[6].R&B; Chart]
Sweet Charlie Babe / If	Jackie Moore	07.1973	-	42[12]	Atlantic 2956	[written by Phil Hurtt/Bunny Sigler ][produced by Young Professionals ][15[13].R&B; Chart]
Both Ends Against the Middle / Clean up Your Own Back Yard	Jackie Moore	11.1973	-	102[13]	Atlantic 2989	[written by P. Hurtt, A. Bell][produced by LeBaron Taylor, Phil Hurtt, Tony Bell][28[13].R&B; Chart]
Make Me Feel Like A Woman / Singing Funky Music Turns Me On	Jackie Moore	06.1975	-	-	Kayvette 5122	[written by Clarence Reid ][produced by Brad Shapiro][6[16].R&B; Chart]
Puttin' It Down To You / Never Is Forever	Jackie Moore	12.1975	-	-	Kayvette 5124	[written by K. Gold, M. Denne ][produced by Brad Shapiro][37[9].R&B; Chart]
It's Harder To Leave / The Bridge That Lies Between Us	Jackie Moore	06.1976	-	-	Kayvette 5125	[written by Clarence Reid ][produced by Brad Shapiro][74[8].R&B; Chart]
Disco Body (Shake It To The East, Shake It To The West)/Tired Of Hiding	Jackie Moore	10.1976	-	-	Kayvette 5127	[written by Clarence Reid ][produced by Clarence Reid, Clay Cropper][36[10].R&B; Chart]
Make Me Yours / Somebody Loves You	Jackie Moore	04.1977	-	-	Kayvette 5129	[written by Bettye Swann][produced by Brad Shapiro][72[7].R&B; Chart]
Personally/Ain't no trouble like love trouble	Jackie Moore	08.1978	-	-	Columbia 10 779	[written by P. Kelly][produced by William Bell, Paul Mitchell][92[4].R&B; Chart]
This Time Baby / Let's Go Somewhere and Make Love	Jackie Moore	07.1979	49[5]	-	Columbia 10 993	[written by Casey James, L. Bell][produced by Bobby Eli][24[14].R&B; Chart][1[1][19].Hot Disco/Dance;Columbia 10 994 12"]
How's Your Love Life Baby / Can You Tell Me Why	Jackie Moore	12.1979	-	-	-	[written by G. Perry, S. Barnes, S. Stein][produced by Bobby Eli][57[16].Hot Disco/Dance;Columbia 11 136 12"]
Helpless	Jackie Moore	07.1980	-	-	-	[written by E. Holland-L. Dozier-B. Holland][produced by Bobby Eli][25[16].Hot Disco/Dance;Columbia 11 293 12"]
Love won't let me wait/With your love	Jackie Moore	10.1980	-	-	Columbia 11 363	[written by B. Eli, V. Barret][produced by Bobby Eli][78[4].R&B; Chart]
Holding Back	Jackie Moore	03.1983	-	-	Catawba CA 1010	[written by Gregg Diamond, Steve Love][produced by Bobby Eli][73[7].R&B; Chart]