piątek, 28 grudnia 2018

Sammy Davis Jr.

Ur. 8.12.1925 r. w Harlemie, dzielnicy Nowego Jorku, USA, zm. 16.05.1990 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia, USA. Davis Junior był dynamicznym, wszechstronnym artystą rozrywkowym i wodzirejem w starym stylu. Będąc jedynym synem pary tancerzy z czarnej trupy wodewilowej o nazwie Will Mastin's Holiday in Dixieland, Davis Junior zadebiutował w grupie w wieku lat trzech jako "Milczący Sam, tańczący karzełek".

W wieku młodzieńczym ćwiczył pod okiem legendarnego tancerza Billa "Bojangles" Robinsona. Davis opuścił grupę w 1943 r. by podjąć służbę w armii amerykańskiej, gdzie po raz pierwszy, ale nie ostatni, spotkał się z przejawami ostrych uprzedzeń rasowych. Po wojnie dołączył do swojego ojca i przybranego wujka w The Will Mastin Trio. W 1950 r. trio występowało w salach The Capitol w Nowym Jorku i Ciro's w Hollywood u boku takich gwiazd jak Jack Benny i Bob Hope, ale to właśnie Davis otrzymywał owacje na stojąco za swój śpiew, taniec, grę na perkusji, popisy komiczne i niespożytą energię.

W 1954 r. podpisał kontrakt z wytwórnią Decca Records i nagrał dwa albumy - Starring Sammy Davis Jr. (l. miejsce na liście amerykańskiej), na którym parodiował takie gwiazdy jak Dean Martin, Jerry Lewis, Johnnie Ray i Jimmy Durante, oraz Just For Lovers. Na amerykańską listę singlową wprowadził nagranie "Hey There", pochodzące z filmu "The Pajama Game". W tym samym roku w wypadku drogowym stracił oko. Gdy w styczniu 1955 r. powrócił na estradę, z przepaską na twarzy, przyjęto go jeszcze bardziej entuzjastycznie niż przedtem. W ciągu tego roku do amerykańskiej Top 20 wprowadził takie hity jak "Something's Gotta Give", "Love Me Or Leave Me" oraz "That Old Black Magic".

W 1956 r. zadebiutował na Broadwayu w musicalu "Mr. Wonderful" z muzyką i tekstami Jerry'ego Bocka, Larry'ego Holofienera i George'a Weissa. W widowisku występowała także pozostała część Will Mastin Trio — wujek Sammy'ego oraz Davis Snr. Musical pokazano 400 razy, a dwie pochodzące z niego piosenki stały się dużymi przebojami: "Too Close For Comfort", oraz tytułowa, która przyniosła sukces Peggy Lee.

Choć Davisa Juniora uważano powszechnie za pierwszego czarnego wykonawcę muzyki popularnej akceptowanego zarówno przez białą jak i czarną widownię, w 1956 r. ściągnął na siebie ostrą krytykę za przejście na judaizm, a potem ślub ze szwedzką aktorką Mai Britt. Sam siebie nazywał "jednookim żydowskim czarnuchem". Nie licząc kilku epizodów jakie zagrał we wczesnej młodości,

Davis rozpoczął karierę filmową w 1958 r. obrazem "Anna Lucasta", a uznanie krytyki zdobył w następnym roku za rolę Sporting Life'a w "Porgy And Bess". W tym czasie był też jednym z najważniejszych członków grona najbardziej zaufanych współpracowników Franka Sinatry, określających się jako "Clan" lub "Rat Pack". Pojawił się z Sinatrą w trzech filmach - "Ocean's Eleven" (z 1960 r.), "Sergeant 3" (z 1962 r.) i "Robin And The Seven Hoods" (z 1964 r.), ale większe wrażenie wywarł jego występ u boku innej członkini grupy "Clan" - Shirley MacLaine w musicalu filmowym Cy Colemana i Dorothy Fields "Sweet Charity".

Lata 60-te były dla Davisa dobrym okresem - zyskał niezwykłą popularność dzięki nagraniom płytowym i obecności w telewizji, a szczególnie dzięki występom "na żywo" w Las Vegas i innych miastach USA. W 1962 r. wprowadził na listę amerykańską piosenkę Anthony'ego Newleya i Leslie Bricusse'a "What Kind Of Fool Am I?", by później nagrać jeszcze kilka innych ich kompozycji. Podczas ceremonii wręczania Nagród Akademii Filmowej w 1967 r. zaśpiewał nominowaną do nagrody piosenkę Bricusse'a "Talk To The Animals". Zdobyła ona Oscara, którego w imieniu kompozytora odebrał Davis.
W 1972 r. piosenka "The Candy Man" Newleya i Bricusse'a z filmu "Willy Wonka And The Chocolate Factory" w wykonaniu Sammy'ego osiągnęła milionową sprzedaż.

W 1964 r. artysta znów pojawił się na Broadwayu w musicalu "Golden Boy", będącym dokonaną przez Charlesa Strouse'a i Lee Adamsa adaptacją dramatu Clifforda Odeta z 1937 r. o młodym człowieku stojącym w obliczu dylematu co wybrać, karierę boksera czy skrzypka. W obsadzie znalazł się również Billy Daniels. Przedstawienie prezentowano 569 razy w Nowym Jorku. W 1968 r. przeniesiono je do Londynu. W latach 70-tych Davis pracował mniej, cierpiąc, jak mówiono, z powodu nadużywania w przeszłości alkoholu i narkotyków. W 1983 r. występował dla oddziałów amerykańskich w Libanie, a pięć lat później podjął z Sinatrą i Deanem Martinem męczące tournee po USA i Kanadzie.

W 1989 r. nadal podróżował, objeżdżając Europę z widowiskiem "The Ultimate Event" wraz z Lizą Minnelli i Sinatrą. Gdy dawał z siebie wszystko wykonując najlepsze utwory z całej swojej kariery, takie jak "Birth Of The Blues", "Mr Bijangles" i "Old Black Magic" był już chory, nie dając jednak tego po sobie poznać. Zmarł 16 maja 1990 r.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Hey There / And This Is My BelovedSammy Davis Jr.08.195419[1][10.55]16[10]Decca 29 199[written by Richard Adler/Jerry Ross][piosenka z musicalu na Broadway'u "The Pajama Game"]
Something's Gotta Give/Love me or leave meSammy Davis Jr.06.195511[7];B:8[8]9[11];B:12[12]Decca 29 484[written by Johnny Mercer][B: piosenka z filmu "Daddy long legs"][#2 hit for Ruth Etting in 1929r]
That Old Black Magic / A Man With a DreamSammy Davis Jr.07.195516[1]13[6]Decca 29 541[written by Johnny Mercer,Harold Arlen][#1 hit for Glenn Miller in 1943r]
I'll Know/AdelaideSammy Davis Jr.11.1955-87[3]Decca 29 672[written by Frank Loesser ][ piosenka z filmu "Guys and dolls"]
In a Persian Market/The man with the golden armSammy Davis Jr.04.195628[1]-Brunswick 05518 [UK][written by Albert W. Ketelbey, Mack David]
Five/You're sensationalSammy Davis Jr.07.1956-71[3]Decca 29 976[written by Billy Martin, Larry Martin]
Earthbound/Just one of those thingsSammy Davis Jr.09.1956-46[13]Decca 30 035[written by Jeff Musel/Clive Richardson/Chip Taylor]
New York's My Home/Never like thisSammy Davis Jr.11.1956-59[4]Decca 30 111[written by Gordon Jenkins][piosenka z musicalu "Manhattan tower"]
All of You/Just one of those thingsSammy Davis Jr.12.195628[1]-Brunswick 05629[written by Cole Porter]
Happy To Make Your Acquaintance/Baby,it's cold outsideSammy Davis with Carmen McRae Jr.06.196046[1]-Brunswick 05830[written by Frank Loesser]
What Kind of Fool Am I / Gonna Build a MountainSammy Davis Jr.09.196226[8]17[15]Reprise 20.048[written by Leslie Bricusse/Anthony Newley][piosenka z musicalu na Broadway'u "Stop the world-I want to get off"]
Me and My Shadow / Sam's Song [with Dean Martin]Sammy Davis with Frank Sinatra Jr.12.196220[9]64[6];B:94[3]Reprise 20.128[written by Billy Rose,Al Jolson,Dave Dreyer][produced by Cheryl Pawelski,Frank Collura][#1 hit for "Whispering" Jack Smith in 1927r][B:#3 hit for Gary & Bing Crosby in 1950r]
As Long As She Needs Me/Song from "Two for the seesaw"Sammy Davis Jr.01.1963-59[9]Reprise 20.138[written by Lionel Bart][produced by Jimmy Bowen][piosenka z musicalu na Broadway'u "Oliver"]
The Shelter of Your Arms/This was my loveSammy Davis Jr.11.1963-17[17]Reprise 20.216[written by Jerry Samuels][produced by Perry Botkin]
Choose/Bee-Bom Sammy Davis Jr.05.1964-112[3];B:135[1]Reprise 0278[written by Lionel Bart]
Don't Shut Me Out/The Disorderly OrderlySammy Davis Jr.10.1964-106[9]Reprise 0322[written by Stephanie Louis][produced by Sonny Burke]
If I Ruled the World/Flash,bang,wallop!Sammy Davis Jr.02.1965-135[1]Reprise 0345[written by Leslie Bricusse/Cyril Ornadel][produced by Sonny Burke][piosenka z musicalu "Pickwick"][#34 hit for Tony Bennett in 1965]
No One Can Live Forever/UnforgettableSammy Davis Jr.05.1965-117[5]Reprise 0370[written by Charles Tobias][produced by Sonny Burke]
Don't Blame the Children/She believes in meSammy Davis Jr.05.1967-37[9]Reprise 0566[written by Dorothy Fields/Jimmy McHugh][produced by Jimmy Bowen]
Lonely Is the Name/Flash,bang,wallop!Sammy Davis Jr.05.1968-93[3]Reprise 0673[written by Bert Kaempfert,
Herbert Rehbein][produced by Jimmy Bowen]
Break my Mind / Children, ChildrenSammy Davis Jr.08.1968-106[4]Reprise 0757[written by John D.Loudermilk][produced by Mike Post][#6 country hit for George Hamilton IV in 1967]
I've Gotta Be Me / Bein' Natural Bein' MeSammy Davis Jr.12.1968-11[16]Reprise 0779[written by Walter Marks][produced by Jimmy Bowen][piosenka z musicalu na Broadway'u "Golden Rainbow"][1[7].Adult Contemporary Chart]
Rhythm of Life/The Pompeii [Rich man's frug]Sammy Davis Jr.04.1969-124[3]Decca 732470[written by Cy Coleman, Dorothy Fields][produced by Charles Bud Dant][piosenka z filmu "Sweet charity"]
I Have But One Life To Live/The goin's greatSammy Davis Jr.05.1969-119[4]Reprise 0827[written by Richard Burns/Dick Monda][produced by Jimmy Bowen]
The Candy Man / I Want to Be HappySammy Davis Jr.03.1972-1[3][21]MGM 14 320[gold][written by Leslie Bricusse,Anthony Newley][produced by Mike Curb,Don Costa][piosenka z filmu "Willy wonka and the chocolate factory"][1[2].Adult Contemporary Chart]
The People Tree/Mr. BojanglesSammy Davis Jr. with The Mike Curb Congregation10.1972-92[5]MGM 14 426[written by Leslie Bricusse,
Anthony Newley][produced by Mike Curb, Don Costa, Michael Viner]
[I'd Be] A Legend In My Time/I'm not anyoneSammy Davis Jr. 05.1973-116[3]MGM 14 513[written by Don Gibson][produced by Mike Curb, Don Costa][#1 country hit for Ronnie Milsap in 1975]
Baretta's Theme/I heard a songSammy Davis Jr.05.1976-101[5]20th Century 2282[written by Dave Grusin,
Morgan Ames][produced by Mike Curb][piosenka z serialu TV "Baretta"][#20 hit for Rhythm Heritage in 1975]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Starring Sammy Davis, Jr.Sammy Davis Jr.05.1955-1[6][29]Decca 8118-
Just for LoversSammy Davis Jr.10.1955-5[9]Decca 8170-
What Kind of Fool Am I - and Other Show-StoppersSammy Davis Jr.10.1962-14[22]Reprise 6051-
Sammy Davis, Jr. at the Cocoanut GroveSammy Davis Jr.03.196319[1]96[6]Reprise 6063[produced by Jimmy Bowen]
As Long as She Needs MeSammy Davis Jr.05.1963-73[15]Reprise 6082[produced by Jimmy Bowen]
Sammy Davis, Jr. Salutes the Stars of the London PalladiumSammy Davis Jr.03.1964-139[3]Reprise 6095-
The Shelter of Your ArmsSammy Davis Jr.04.1964-26[18]Reprise 6114-
Our Shining Hour Sammy Davis Jr. + Count Basie03.1965-141[4]Verve 8605[produced by Jim Davis]
Sammy's Back on BroadwaySammy Davis Jr.09.1965-104[4]Reprise 6169[produced by Claus Ogerman]
I've Gotta Be MeSammy Davis Jr.01.1969-24[25]Reprise 6324-
Sammy Davis Jr. NowSammy Davis Jr.04.1972-11[26]MGM 4832[produced by Mike Curb, Don Costa, Jimmy Bowen, Perry Botkin, Jr., Michael Viner, Isaac Hayes]
Portrait of Sammy Davis, Jr.Sammy Davis Jr.10.1972-128[15]MGM 4852-

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Paul Davis

Paul Davis-[ur. 21.04.1948r-zm. 22.04.2008r],amerykański wokalista i autor piosenek,najbardziej znany ze swych radiowych hitów i solowej kariery którą rozpoczął w latach 70-tych.

Davis był członkiem lokalnej grupy Six Soul Survivors około 1966r ,a póżniej Endless Chain.W 1968r pracuje jako autor piosenek dla wytwórni Malaco Records z siedzibą w Jackson , Missisipi .
Dzięki Ilene Berns,wdowy po słynnym Bercie Bernsie,podpisał kontrakt nagraniowy z Bang Records w 1969r,by rok póżniej wydać na singlu cover nagrania Jarmels " A Little Bit of Soap ",osiągając 52 miejsce na liście Billboardu.Jego pierwszy album "A Little Bit of Paul Davis", został wydany w 1970 roku.W 1974 roku nagrał swój trzeci album Ride 'Em Cowboy, z którego utwór tytułowy wszedł do Top 40. Ta sama piosenka stała się także hitem Juice Newton w 1984 roku.

Davis miał pierwszy przebój w Top 10 o z balladą " I Go Crazy ", który zadebiutował jako # 7 w 1978 roku. "I Go Crazy" spędził 40 tygodni na liście Billboard Hot 100,zbliżając się do rekordu dla singli w epoce rocka.Następny-"Sweet Life" nie odniósł już tak dużych sukcesów docierając do 17 miejsca listy pop.Ostatnim wydawnictwem dla Bang Records był album Singer of Songs nagrany w 1981r.

Paul Davis podpisał kontrakt z Arista Records w 1981 roku i wprowadził dwa single do Top 15 , " Super Night "(który osiągnął # 11 na Hot Billboard 100 i # 2 na Adult Contemporary w styczniu 1982 roku ) i "65 Love Affair " (duży hit w Top 10 na liście Adult Contemporary i Pop).Jego debiutancki album dla Aristy przyniósł trzeci hit " Love or Let Me Be Lonely ".

Na jakiś czas wycofuje się z nagrań z wyjątkiem dwóch singli nagranych w duetach;jeden z Marie Osmond w 1986r "You're Still New to Me" ,drugi we współpracy z Tanyą Tucker i Paulem Overstreetem - "I Won't Take Less Than Your Love".Napisał też utwór " Meet Me in Montana ",dla swojego przyjaciela Dana Sealsa,który z Osmond wprowadził na szczyt listy Billboardu.Zmarł na atak serca 22 kwietnia 2008r w Rush Foundation Hospital in Meridian, Mississippi.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
A Little Bit of Soap/Three little wordsPaul Davis04.1970-52[12]Bang 576[written by Bert Berns ][produced by Paul Davis][27.Adult Contemporary Chart]
I Just Wanna Keep It Together / Pollyana Paul Davis09.1970-51[9]Bang 579[written by Paul Davis][produced by Chips Moman][34.Adult Contemporary Chart]
Can't You Find Another Way [Of Doing It] / Gonna Keep On Lovin' YouPaul Davis12.1970-118[2]Bang 581[written by Paul Davis][produced by Chips Moman]
Boogie Woogie Man/Johnny PovertyPaul Davis12.1972-68[9]Bang 599[written by Paul Davis][produced by Chip Moman, Paul Davis]
Ride 'Em Cowboy/I'm the only Sinner [In Salt Lake City]Paul Davis10.1974-23[18]Bang 712[written by Paul Davis ][produced by Paul Davis,Ed Seay][4.Adult Contemporary Chart][47.Country Chart]
Keep Our Love Alive / I Got a YearningPaul Davis07.1975-90[2]Bang 718[written by Paul Davis][produced by Paul Davis]
Thinking of You / Karma BabyPaul Davis04.1976-45[10]Bang 724[written by Paul Davis][produced by Paul Davis][31.Adult Contemporary Chart]
Superstar/Magnolia bluesPaul Davis08.1976-35[9]Bang 726[written by Paul Davis][produced by Paul Davis][31.Adult Contemporary Chart]
I Go Crazy / Reggae Kinda WayPaul Davis09.1977-7[40]Bang 733[written by Paul Davis ][produced by Paul Davis,Phil Benton][25.Adult Contemporary Chart]
Darlin' / You're Not Just a RosePaul Davis feat Susan Collins05.1978-51[6]Bang 736[written by Brian Wilson,Mike Love,Mick Love][produced by Paul Davis,Phil Benton]
Sweet Life / Bad DreamPaul Davis08.1978-17[21]Bang 738[written by Paul Davis,Susan Collins][produced by Paul Davis,Phil Benton][7.Adult Contemporary Chart][85.Country Chart]
Do Right / He Sang Our Love SongsPaul Davis03.1980-23[14]Bang 4808[written by Paul Davis][produced by Paul Davis,Ed Seay][4.Adult Contemporary Chart]
Cry Just a Little /Do you believe in lovePaul Davis07.1980-78[4]Bang 4811[written by Paul Davis][produced by Paul Davis,Ed Seay][36.Adult Contemporary Chart]
Cool Night / One More Time for the LonelyPaul Davis11.1981-11[19]Arista 0645[written by Paul Davis][produced by Paul Davis,Ed Seay][2.Adult Contemporary Chart]
'65 Love Affair / We're Still TogetherPaul Davis02.1982-6[20]Arista 0661[written by Paul Davis][produced by Paul Davis,Ed Seay][5.Adult Contemporary Chart]
Love or Let Me Be Lonely / Oriental EyesPaul Davis07.1982-40[10]Arista 0697[written by Skip Scarborough, Jerry Peters, Anita Poree][produced by Paul Davis,Ed Seay][11.Adult Contemporary Chart]
You're Still New to MeMarie Osmond with Paul Davis09.1986-1[1][13].Country ChartCurb/Capitol 5613[written by Paul Davis,Paul Overstreet ][produced by Paul Worley]
I Won't Take Less Than Your LoveTanya Tucker with with Paul Overstreet & Paul Davis12.1987-1[1][15].Country ChartCapitol 441008[written by Paul Overstreet,Don Schlitz][produced by Jerry Crutchfield]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Ride 'Em CowboyPaul Davis01.1975-148[6]Bang 401[19.Country Chart]
Singer of Songs: Teller of TalesPaul Davis01.1978-82[18]Bang 410-
Paul DavisPaul Davis04.1980-173[4]Bang 36 094-
Cool NightPaul Davis12.1981-52[29]Arista 9578-



Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 27 grudnia 2018

Windsor Davies

Windsor Davies (ur. 28 sierpnia 1930 w Londynie) - brytyjski aktor walijskiego pochodzenia, najbardziej znany z roli sierżanta Williamsa, jednej z głównych postaci sitcomu It Ain't Half Hot Mum.
 
Urodził się w brytyjskiej stolicy jako dziecko pary Walijczyków. Spędził w Walii cały okres II wojny światowej. Ukończył kolegium nauczycielskie i przez pewien czas pracował w zawodzie. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, postanowił zająć się aktorstwem. Grał m.in. w kilku serialach telewizyjnych, takich jak Never the Twain czy The Onedin Line. Rolą, która przyniosła mu największą popularność wśród brytyjskiej publiczności, była postać despotycznego sierżanta w It Ain't Half Hot Mum. 

W 1975 wspólnie ze swoim partnerem z serialu, Donem Estelle, nagrał singiel Whispering Grass, który przez pewien czas zajmował pierwsze miejsce na brytyjskich listach przebojów. Zagrał także główne role w komediach Carry On Behind (1975) i Carry On England (1976).
 
W ciągu ostatnich 20 lat skupiał się głównie na pracy teatralnej i dubbingowej. Był także twarzą kampanii reklamowych batoników Cadbury.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Whispering Grass / I Should Have KnownWindsor Davies & Don Estelle05.19751[3][12]-EMI 2290[written by D. Fisher, F. Fisher][produced by Walter J. Ridley]
Paper DollWindsor Davies & Don Estelle10.197541[4]-EMI 2361[written by Johnny S. Black][produced by Walter J. Ridley]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Sing LoftyDon Estelle & Windsor Davies01.197610[8]-EMI EMC 3102-


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Florraine Darlin

Jedna z wokalistek z lat 60-tych,  to Florraine Darlin. Urodzona jako Florraine Panza w Pittsburghu 20 stycznia 1944 roku i zdecydowana na wstąpienie do biznesu, w wieku 18 lat w 1962 roku odważna młoda dama prezentowała się nie gorzej niż Bobby Vinton ze swoim śpiewem, gdy pojawił się na lokalnych parkietach, dyskontując popularność pierwszego z wielu hitów, Roses Are Red (My Love). Ku jej zaskoczeniu wysłuchał jej, polubił to, co usłyszał i obiecał zabrać ich do swojej późniejszej wytwórni, Epic Records. Szefom wytwórni  podobało im się to, co usłyszeli w wystarczającym stopniu, aby podpisać umowę na nagranie.
 
Tymczasem autorzy Roses Are Red, Al Byron i Paul Evans, byli zajęci pisaniem odpowiedniej  piosenki , a kiedy Vinton usłyszał demo, poprosił  A & R z Epic , Boba Morgana, o przekazanie go młodej Florraine. I tak, dzięki poparciu orkiestry Roberta Mersey'a, umieściła Long As The Rose Is Red  na 62 miejscu Billboard Pop Hot 100 we wrześniu 1962r.
 
Ale nawet z głosem podobnym do Connie Francis, żaden z kolejnych singli nie trafił na listy przebojów - I Won't Pretend /  Not A Like Sister (Epic 5-9542) w 1962, znowu ze wsparciem orkiestry Mersey'a, a także "Goin 'Dancin' (Out Of Your Life)/ Spring Is Comin 'In (Epic 59589) w 1963 roku z orkiestrą prowadzoną przez Glorię Shayne. W lipcu 1964 roku dotarła do   121 miejsca  Hot 100 Bubble Under z Johnny Loves Me / I'll Take You Back Again jako RIK S-105-64 (Recording Industries Corporation) z siedzibą w Nashville. 
 
 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Long As The Rose Is Red / I Don't KnowFlorraine Darlin08.1962-62[7]Epic 9529[written by A. Byron, P. Evans][produced by R. Morgan]
Johnny Loves Me / I'll Take You Back AgainFlorraine Darlin07.1964-121[5]RIC 105-64[written by John L. Finneran][produced by Larry Finnegan]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Sak Noel

Sak Noel urodził się w 1983 roku w Hiszpanii i od dziecka fascynowała muzyka elektroniczna i sztuka ogólnie. Pierwsze kompozycje Sak Noel zaczął pisac jeszcze jako nastolatek, i mimo że było to tylko jego hobby, wychodziło mu na tyle dobrze że postanowił graniem zarabiać na swoje utrzymanie.


Razem z przyjacielem założył firmę produkcyjną, gdzie miał możliwość rozwijać swoje umiejętności jako DJ, reżyser teledysków, autor scenariuszy i prezenter telewizyjny. W 2011 roku nagrał kawałek ‘Loca People’ który odniósł międzynarodowy sukces (występował z nim w 40 krajach świata!) i dzięki temu stał się jednym z najważniejszych hiszpańskich twórców muzyki tanecznej. Do jednego hitu dołączyły następne - ‘Paso (The Nini Anthem)’ i ‘Where (ILost My Underwear)’ które razem jako ‘Crazy Society Trilogy’ stworzyły satyryczny portret współczesnych imprezowiczów wraz z towarzyszącym, często bardzo kontrowersyjnym teledyskom.

Sak Noel dotarł do 1. miejsca list sprzedaży singli w 15 krajach, jego singiel został nawet nominowany do Latin Grammy w kategorii ‘Best Urban Song’ w 2012 roku. Aktualnie artysta pracuje w Barcelonie nad kolejnymi przebojami, których doskonałą próbką jest właśnie najnowszy singiel - ‘I Am The Law’.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve UK Wytwórnia Komentarz
Loca People (What The F**k!)Sak Noel07.201112[22]2[27][gold]4[27]1[6][16][platinum]1[3][19]1[2][26]5[20]1[1][11]Columbia 88697929722[written by Isaac Mahmood Noell]
TrumpetsSak Noel & Salvi feat. Sean Paul09.201689[13]---22[20]---Scorpio / Clipper's Sounds 1104925554[written by Sean Paul Henriques,Isaac Mahmood,Salvi Vilà Carreras]
Paso (The Nini Anthem)Sak Noel03.2012--66[3]--45[2]--Columbia 88691974462[written by Isaac Mahmood Noell]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Marjorie Noël

Marjorie Noël (ur. Françoise Nivot ,ur.  25 grudnia 1945 r. - zm. 30 kwietnia 2000 r.) Była francuską piosenkarką pop, która miała krótką karierę w połowie lat sześćdziesiątych i jest najbardziej znana ze swojego udziału   w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1965 r reprezentując Monaco.

Noël urodziła się w Paryżu. Jej pierwsze nagrania zostały wydane w 1964 roku, a w następnym roku została zaproszona do reprezentowania Monaco w dziesiątym konkursie piosenki Eurowizji , który odbył się 20 marca w Neapolu we Włoszech. Wybrana piosenka " Va dire à l'amour " ("Go Tell Love"), delikatna ballada na smyczki, zakończyła się dziewiątym miejscem na 18 wykonawców. Później wzięła udział w festiwalu La Rose d'Or w 1965 roku w Antibes i wydała w sumie siedem EP-ek .

Noël wycofała się z showbiznesu w 1967 roku i spędziła resztę życia w anonimowości. Zmarła na wylew krwi do mózgu , w wieku 54 lat, w Cavaillon , Vaucluse, w dniu 30 kwietnia 2000 r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Je te dis mon âge/Les filles et les fleurs/Je me souviens toujours/C’est la dernière annéeMarjorie Noël06.196564[17]-------Barclay 70.835[written by Ralph Bernet - Guy Magenta]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Magali Noël

Magali Noël, właściwie Magali Noëlle Guiffray (ur. 27 czerwca 1932r w Izmirze, zm. 23 czerwca 2015 w Châteauneuf-Grasse) - francuska aktorka i piosenkarka.

Urodziła się na francuskiej placówce dyplomatycznej w Turcji, gdzie pracowali jej rodzice. W 1951r przybyła do Francji i wkrótce potem rozpoczęła karierę aktorską. W latach 1951-1980 grywała głównie w filmach wielojęzycznych. Była jedną z ulubionych aktorek włoskiego reżysera Federico Felliniego. W swoich produkcjach chętnie widzieli ją Costa-Gavras, Jean Renoir i Jules Dassin. W latach 1980-2002 grywała głównie w produkcjach telewizyjnych.

Karierę muzyczną rozpoczęła w 1956, a jej najpopularniejszym utworem był Fais-moi mal, Johnny, napisany przez Boris Viana.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Le Rififi/Johnny GuitarMagali Noël11.195524[4]-------Philips N72.279 H[written by Jacques Larue,Philippe-Gérard]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

No Angels

Oto znowu one: półtora roku po swym szaleńczym, debiutanckim singlu "Daylight" oraz wydanym po nim albumie "Elle’Ments", a także trzech kolejnych singlach zamieszczonych w pierwszej trójce zestawień (z których "There Must Be An Angel" okupował pierwsze miejsce przez pięć tygodni), zespół No Angels powrócił na top. Oto bowiem singlowa piosenka "Something about us" (obecnie okupująca szczyt niemieckich list i zajmująca pierwsze miejsce w Austrii) stanowi najlepszą możliwą zapowiedź ich drugiego wydawnictwa, płyty zatytułowanej "now… US". Ukaże się ona 24. czerwca 2002 roku.

Rozpoczęta tym utworem praca twórcza nad kompozycjami i tekstami jest kontynuowana: każda z piątki artystek napisała piosenkę specjalnie z myślą o ich drugim albumie. Każda też do muzycznego cocktailu dołożyła własny solowy popis wokalny. 20-letnia Nadja skomponowała i napisała balladę "Comeback": "Opowiada ona o miłości oraz o tym, jak trudno jest ją utrzymać, gdy żyje się tak, jak my teraz żyjemy". Utwór ten zadedykowała utraconej miłości: "Rozstaliśmy się, zostawiając wiele nie dopowiedzianych rzeczy, toteż dla mnie tekst ten przede wszystkim stanowi naszą ostatnią rozmowę; pojednanie – nie zaś zemstę." Nadja zaczęła pisać piosenki w wieku 12. lat. "Kiedy piszę, muszę być sama, skoncentrowana. "Comeback" powstała kilka miesięcy temu w pokoju hotelowym; nagle naszedł mnie odpowiedni nastrój, a piosenka dosłownie wypłynęła sama ze mnie."
"now...US" to mieszanka różnej, wysokojakościowej muzyki pop, do jakiej No Angels już przyzwyczaiły nas swą płytą "Elle’Ments" - chwytliwych kawałków w stylu R&B; á la "Something about us" oraz uczuciowych ballad. Obwołane przez magazyn "Bild" kultowym zespołem, który "wystrzelił prosto na szczyt" ("Focus"), dały teraz jeszcze bardziej przekonujący dowód swych możliwości wokalnych, niż miało to miejsce w przypadku debiutanckiego wydawnictwa. Wszak No Angels nie tylko są bohaterkami wszystkich zeszłorocznych notowań, ale także otrzymały rekordową liczbę ważnych nagród na całym świecie, stając się laureatkami World Music Awards w Monte Carlo w marcu, dwa dni później dwukrotnymi laureatkami niemieckiej Echo Awards, a także Bambi, Comet czy Golden Otto Award.

Tymczasem dziewczyny nie zamierzają spocząć na laurach. Jak mówi Vanessa: "Dalszy rozwój jest niezmiernie ważny, gdyż ludzie oczekują tego od nas. Dokładnie też to mam zamiar osiągnąć: móc powiedzieć sobie, że nie leniuchowałam, nie zarabiałam na płytach nicnierobieniem – zarabiałam, bo zapracowałam na to. Wiele osób oskarża nas, że dostajemy wszystko za nic, ale ja nie siedzę bezczynnie, ciesząc się czymś, na co bym nie zasłużyła. I pewnie właśnie dlatego tak dałam się pochłonąć pracy."

21-letnia Sandy napisała na płytę "now… US" wielce przemawiającą piosenkę. "Zeszły rok minął mi jak jeden miesiąc" – powiedziała – "Wszystko toczyło się w niesamowitym tempie. Podsumowując ostatnie wydarzenia, największe znaczenie miała dla mnie nasza trasa koncertowa. Nic nie może się równać staniu na scenie, tego się nie da opisać słowami. To coś najważniejszego: być tam, śpiewać dla naszych fanów." Sandy ciągle jeszcze pamięta czasy, gdy sama była fanką: "Wiele było takich piosenek, które pomagały mi w ciężkich chwilach. Jestem szczęśliwa z tego powodu, że być może teraz moje piosenki stanowią wsparcie dla innych."

Jej autorska piosenka na drugiej płycie No Angels to "Good bye". Dotyczy ona nieudanego związku. "Pytam faceta: - komu jest przykro? tobie czy mnie? Przejrzałam Cię na wylot i zrozumiałam twoją grę." Muzyka jako forma terapii, leczenia własnych ran? "W pewnym sensie tak. Spotkało mnie bardzo ciężkie przeżycie i myślenie o nim, wyrażanie słowami oraz muzyką ułatwia mi przejście nad nim do porządku dziennego. Mogę powiedzieć innym: to jest już całkowicie za mną."

26-letnia Lucy napisała natomiast piosenkę "Stay". "Nigdy nie sądziłam, że będę umiała napisać piosenkę. Wiedziałam zawsze, że mam zdolności muzyczne. Do tej pory napisałam tylko kilka wierszyków dla przyjaciół, którzy mnie zainspirowali. Aż nagle, zeszłego stycznia, przebywałam na Malediwach, gdzie po raz pierwszy od dość długiego czasu byłam sama. Rodzice też tam byli, ale głównie zostawiali mnie samą. Na kilka dni zjawił się stary przyjaciel. Wtedy jakby piorun uderzył we mnie. Przez pierwsze dni nie wiedziałam, co mam ze sobą począć. Chciałam napisać list, a wyszła mi piosenka… List zamienił się w piosenkę, którą skończyłam w dwa dni." Czas, upływające minuty stały się dominującym tematem u Lucy. Czy ona żyje dzisiejszym dniem? "Obecnie różnie to bywa. Odrobinę żyję przeszłością, lubię to. Gdy chodzi o związki międzyludzkie, lubię ożywiać dawne wspomnienia, lubię wspominać. Ale robię też plany na przyszłość. Przyznam się szczerze, że boję się ukończyć pięćdziesiąt lat. Nie chcę. Nie mogę się jednak doczekać najbliższej przyszłości, ponieważ przyniesie ona nowe wyzwania… a ja lubię wyzwania. Uwielbiam o coś walczyć."

25-letnia Jessica przeznaczyła na płytę piosenkę zatytułowaną "Shield against my sorrow". Jest to wielkie miłosne wyznanie do przyjaciela Saschy. "Podobnie jak Sandy, ja także zaczęłam pisanie dopiero kilka miesięcy temu. Siedziałam nad czystą kartką papieru, mając wiele rzeczy w myślach, całe mnóstwo emocji. Na początku czułam się niepewnie, ponieważ powątpiewałam, czy będę potrafiła przelać je na papier. Siedziałam i siedziałam, gryząc końcówkę długopisu. Potem po prostu zaczęłam pisać słowa, które poruszyły mnie, wyrażały to, co czułam. Następnie budowałam zdania starając się opisać swoje uczucia do Saschy. Czytałam je na okrągło, aż w końcu złożyłam razem angielskie słowa i stały się one piosenką." No Angels są już zespołem od półtora roku. Jakie to ma znaczenie dla Jessiki? "Trudno jest wskazać jeden dzień czy jedno konkretne przeżycie. Wiele z rzeczy, których doświadczyłam z dziewczynami, były niezwykłe. Wszystko: huśtawki emocjonalne z warsztatów na Majorce i ‘Echo Awards’, ciągłe stawianie czoła nowym wyzwaniom. A teraz praca nad nowym albumem. Myślę, że dla wielu artystów druga płyta jest najtrudniejsza, bo fani mają wielkie oczekiwania, ty chcesz się rozwijać, być lepszym, nie chcesz nikogo zawieść. To wielkie obciążenie."

Vanessa napisała słowa do singla "Something about us", a skomponowała i wyprodukowała tę piosenkę wspólnie z Torstenem Brötzmannem i Alexem Geringasem. Utwór ten ustabilizował pozycję No Angels, od razu trafiając na pierwsze miejsce niemieckich list przebojów i pozostając tam tygodniami. Jest to autobiograficzna kompozycja odsłaniająca, jakie jest życie ‘aniołka’: spora doza ironii w rhythm & bluesowym opakowaniu. Została ona ukończona w ostatniej chwili. Czy artystom potrzebna jest presja związana z wyznaczonym terminem? "Myślę, że tak. Często mam tak wiele pomysłów, że trudno mi się zebrać, by je zrealizować. Dzieje się tak, gdyż mam bardzo wysokie oczekiwania i chcę, by wszystko było perfekcyjne, toteż trudno mi jest zadowolić się łatwymi rozwiązaniami. A ponieważ mam bardzo złożony tok myślenia, często poddaję się za szybko."

Vanessa wyjawia, w jaki sposób powstała piosenka "Something about us": "Miałam kiedyś potrzebę opowiedzenia czegoś o naszych piosenkach, potem jednak to uczucie opuściło mnie. Doszło do tego, że chciałam ciszy i spokoju, odrobiny odpoczynku. Było mi naprawdę ciężko. Ale wówczas przypomniałam sobie, że chciałam napisać, jak to zirytował mnie fakt, iż wiele osób postrzega nas w złym świetle - innymi, niż jesteśmy. Gdy skończyłam pisać słowa, z resztą poszło już łatwo, ponieważ zbudowałam odpowiedni nastrój do melodii."

Jej solowa piosenka z tego albumu zatytułowana jest "Now that we found love" i jest to charakterystyczny dla Torstena Brötzmanna (producenta "Daylight") oraz Ulricha Wehnera popowy utwór. W przypadku drugiej płyty samo śpiewanie własnych piosenek nie mogło zadowolić dziewczyny z No Angels. Sandy, Lucy, Vanessa, Jessica i Nadja wykonały także własne wersje innych popowych czy rhythm & bluesowych perełek. Ot, weźmy dla przykładu typową wakacyjną piosenkę "Still in love with you" autorstwa kompozytorskiego zespołu La Carr, zachęcającą do ochłodzenia się w ciepły wieczór, czy też "Autumn breeze", nienaganny popowy utwór w najlepszym ‘no-angelskim’ stylu. Dziewczyny proponują jednak też coś bardziej pikantnego: utrzymany w średnim tempie "To get over you", szybki "Push me to the limit" czy zabójczy kawałek Mousse’a T. zatytułowany "Let’s go to bed" i faktycznie zachęcający do spędzenia weekendu razem z kimś szczególnym. Od całości odstają "Lost in you" - popowy utwór przeznaczony do tańczenia i marzenia jednocześnie oraz "Anchor your love" - coś w stylu ‘No Angels A.D. 2002’. Ten wyjątkowy drugi album kończą "Lovestory" oraz bonus track: "Atlantis". "now… US" stanowi pomost dla dziewczyn, które z pięciu fascynujących głosów, z dorobkiem w postaci debiutanckiej płyty, przedzierzgnęły się w pięć młodych artystek, twórczo biorących udział w procesie powstawania swego, właśnie ukończonego albumu.

"Myślę, że to było bardzo istotne w naszej sytuacji, ponieważ wszystkie potrafimy napisać piosenki, a to stanowiło ważny krok w naszej karierze – bardziej, niż dla świata zewnętrznego, który przyjął nas w zeszłym roku jako zespół z próbówki, czyli, mówiąc bez ogródek, jako produkt. Mogłybyśmy dalej podążać tą drogą, lecz bardzo chciałyśmy pokazać, że stać nas na więcej, niż tylko śpiewać czyjeś utwory. A co – powiedzmy sobie szczerze – wcale nie jest takie łatwe." Sandy odpowiada na pytanie, co No Angels chcą osiągnąć za sprawą swego nowego albumu: "Pokazać ludziom, którym podobają się nasze głosy, że potrafimy więcej. Koniecznym stało się zrobienie kolejnego kroku i pokazanie: same piszemy piosenki i jesteśmy razem szczęśliwe, a oto coś prosto z naszego serca. Pierwsza płyta była rzeczywiście piękna, ta natomiast jest wyjątkowa."


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger UK Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Daylight In Your EyesNo Angels02.200180[2]1[6][24][gold]1[15][platinum]89[1]-1[5][19][platinum]--Polydor 587 992-2[written by Tony Bruno,Tommy Byrnes,Paul Mahos]
Rivers Of JoyNo Angels05.2001-10[14]7[11]--11[12]--Polydor 587 072-2[written by Niklas Pettersson,Hans Andersson]
There Must Be An AngelNo Angels08.2001-2[20][gold]1[17][gold]--1[2][21]--Polydor / Zeitgeist 587 252-2[written by Annie Lennox,David A. Stewart]
Atlantis / When The Angels SingNo Angels & Donovan12.2001-16[12]5[13][gold]--5[14][gold]--Zeitgeist 587 374-2-
Something About UsNo Angels05.2002-11[15]1[16]--1[1][21][gold]--Polydor 570 629-2[written by Thorsten Brötzmann,Alex Geringas,Vanessa Petruo]
Still In Love With YouNo Angels08.2002-10[22]2[14]--4[22]--Cheyenne / Polydor 570 938-2[written by Figge Boström,Johan Lindman]
Let's Go To BedNo Angels In Bed With Mousse T.11.2002--12[9]--46[8]--Cheyenne / Polydor 065 950-2[written by Mousse T.,Errol Rennalls]
All Cried OutNo Angels12.2002-59[10]18[10]--23[11]--Cheyenne / Polydor 065 880-2[written by Steve Jolley,Alison Moyet,Tony Swain]
No Angel (It's All In Your Mind) / VenusNo Angels05.2003-46[7]1[9]--10[11]--Cheyenne / Polydor 065 675-2-
SomedayNo Angels07.2003-36[6]5[9]--16[13]--Cheyenne / Polydor 980 782-6[written by Thomas Jansson,Niklas Hillbom]
Feelgood LiesNo Angels10.2003-29[8]3[11]--12[15]--Cheyenne 981 191-3[written by Maryann Morgan,Niclas Molinder,Joacim Persson,Pelle Ankarberg,Charlie Dore]
ReasonNo Angels12.2003-28[7]9[11]--12[13]--Cheyenne / Polydor 981408-3[written by Thorsten Brötzmann,Alex Geringas]
Goodbye To YesterdayNo Angels03.2007-16[8]4[9]--21[6]--Polydor 06025 1727074[written by Niclas Molinder,Joacim Persson,Pelle Ankarberg,David Jassy]
MaybeNo Angels06.2007--36[7]--62[1]--Polydor 06025 1735851[written by Maryann Morgan,Niclas Molinder,Joacim Persson,Pelle Ankarberg]
DisappearNo Angels03.2008-96[1]4[14]--37[6]--Polydor 06025 1762504[written by Thomas Troelsen,Mikkel R. Sigvardt,Hanne Sørvaag]
One LifeNo Angels09.2009--15[8]--29[4]--Universal 06025 2715422[written by Hakim Bell,Nasri Atweh,Adam Messinger,Akene Dunkley,No Angels]
Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Elle'mentsNo Angels03.2001-1[4][44][platinum]1[74][7x-gold]--1[4][48][platinum]--Polydor 549 713-2-
Now... Us!No Angels07.2002-4[17][gold]1[33]--2[20][gold]--Cheyenne 589 958-2-
When The Angels SwingNo Angels12.2002--9[14]--22[10]--Cheyenne 065 519-2-
PureNo Angels09.2003-9[9]1[16][gold]--2[12]--Cheyenne 980 782-4-
The Best Of No AngelsNo Angels12.2003-58[6]5[15]--17[9]--Cheyenne / Polydor 986 602-3-
DestinyNo Angels04.2007-22[4]4[9]--14[3]--Polydor 06025 1730444-
Welcome To The DanceNo Angels09.2009-95[1]26[2]--65[1]--Polydor 06025 2718700-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Björk

Bjork Bjork- (właśc. Bjórk Cudmundsdóttir; 21.10.1965, Reykjavik( Islandia) - voc, k, cl, fl, dr; kompozytorka, autorka tekstów, producentka nagrań. Dorastała w domu pełnym muzyki. Jej ojczym, Saevar Arnason, był gitarzystą cenionej w Islandii grupy Pops i wykonywał z nią repertuar w stylu Jimmiego Hendrixa i Cream.

Od szóstego roku życia uczęszczała do szkoły muzycznej - uczyła się grać na flecie i fortepianie. W wieku jedenastu lat nagrała pierwszą płytę - "Bjórk" z przeróbkami takich przebojów, jak Fool on The Hill The Beatles, Alta Mira Edgara Wintera, Your Kiss is Sweet Steviego Wondera i Christopher Robin Melanie,ale też z intrygującą własną kompozycją instrumentalną Johannes Kjarval, zainspirowaną obrazami znanego islandzkiego malarza.

Oprócz ojczyma w owej sesji, zorganizowanym studiu Hljdrijinn w Reykjaviku, wzięli udział tacy muzycy, jak Bjorgvin Gislason - g, Palmi Gunnarsson i Sigurdur Karlsson - dr. Gunnarsson i Karlsson podjęli się obowiązków producentów. Baśniową okładkę zaprojektowała matka Bjórk - Hildur Hauksdóttir. Album trafił na rynek w grudniu 1977 nakładem małej firmy Falkinn.

W 1979, zafascynowana The Sex Pistols, związała się jako perkusistka z dziewczęcą grupą punkrockową Spit Snot. Wkrótce potem kierowała już jako wokalistka własnymi zespołami nowofalowymi, najpierw Exodus, później Jam 80, a w końcu, od 1981 (w tym czasie opuściła rodzinny) - Tappi Tikarrass. Tworzyła i wykonywała z nimi muzykę wzorowaną na dokonaniach m.in. Rezillos, X-Ray Spex i The Cure. Z Tappi Tikarrass zrealizowała album "Bitid Fast I Vitid", wydany przez firmę Spor we wrześniu 1981, oraz album "Miranda", wydany przez firmę Gramm w grudniu 1983. Kilka utworów trafiło też na składanki: Hrollur i Dukklisur na "Rokk i Reykjavik" (Hugrenningur, 1982) z muzyką z filmu z udziałem grupy oraz Sperglar i Seidur na "Satt 3" (Satt, 1983) z nagraniami koncertowymi.

W tym okresie Bjórk współpracowała też z innymi zespołami - w 1982 śpiewała z jazzrockowym Stifgrim (ukazała się wspólna kaseta koncertowa), a w 1982 i w 1983 grała na syntezatorze w specjalizującym się w przeróbkach cudzych przebojów Cactus. Ponadto wzięła goś cinnie udział w nagraniu utworu Afi na płytę Bjorgvina Gislasona "Órugglega" (Steinar, 1983).

W 1983 była współzałożycielką zespołu Kukl. W tym czasie zwróciła się ku muzyce w stylu Siouxsie And The Banshees, Killing Joke i The Fall. Wraz z Kukl zrealizowała singel Sóngull/Pókn Fyrir Byrjendur, wydany przez firmę Gramm we wrześniu 1983, album "The Eye", wydany przez brytyjską firmę Crass w 1984, kasetę koncertową "Kukl a Paris 14.9.84", wydaną przez francuską firmę V.I.S.A. Rebel Flux w październiku 1984, oraz album "Holidays In Europe (The Naughty Nought)", wydany znowu przez Crass w 1986; ukazała się też składanka "Geyser", wydana przez firmę Enigma w sierpniu 1985. W tym okresie artystka współpracowała też z kolejnymi dwiema grupami - w 1984 jako wokalistka i perkusistka z Rokha Rokha Drum, a w 1985 jako wokalistka z The Elgar Sisters.

Od 1986 do 1992 była wokalistką formacji, która wyłoniła się z Kukl - Sugarcubes. Z nią nagrała następne albumy, zdobywając uznanie daleko poza granicami Islandii. W tym czasie działała też sporadycznie jako solistka, np. w 1988 zarejestrowała staroislandzką kolędę Jolakoturinn na składankę "Hvitt Er 'l Borg Og Bae" (Hljódaklettur, 1988), w 1990 przygotowała drugą płytę solową - "Gling--Gló" ze standardami islandzkiej muzyki rozrywkowej doby bebopu oraz dwoma przebojami muzyki amerykańskiej (w studiu akompaniowała jej grupa jazzowa - trio pianisty Gudmundara Ingólfssonara), w 1992 nagrała dwie piosenki, 'O Borg Min Borg (z towarzyszeniem KK Band) i Jakk (z towarzyszeniem Pórhallura) do filmu Sodoma Reykjavik (1992, reż. Oskar Jonasson; wydane przez firmę Skifan na identycznie zatytułowanej płycie), jako wokalistka sesyjna wzięta udział m.in. w powstaniu trzech albumów popularnego w Islandii barda Megasa (właśc. Magnus Thórjonsson): "Loftmynd" (Gramm, 1987), "Hófudlausnir" (Gramm, 1988) i "Haettuleg Hijomsveit Og Glaepakendid Stella" (Megas, 1990), minialbumu nowofalowego zespołu Bless: "Gums" (Smekkleysa, 1990), a także dwóch nagrań manchesterskiej grupy 808 State, Ooops i Qmart, wydanych na płycie "Ex:El" (ZTT, 1991). Ponadto w 1989 i 1990 grywała na klarnecie w big bandzie Hijmsveit Konrads B, utworzonym przez kolegów z Sugarcubes. W 1990 planowała wraz z muzykami zespołu HAM założenie speedmetalowej formacji Scud, ale nigdy tego pomysłu nie zrealizowała.

Jesienią 1992 przystąpiła w Londynie i Los Angeles do pracy nad pierwszym autorskim albumem - "Debut", jako producenta chciała pierwotnie zaanagżować Grahama Masseya z 808 State, ale ostatecznie jej wybór padł na Nelleego Hoopera z Soul II Soul. Aby zapewnić sobie niezależność artystyczną, zamierzała wydać płytę własnym kosztem z nalepką Bapsi (tak nazywają Bjórk przyjaciele). Uzyskała wszakże obietnicę całkowitej swobody od Dereka Birketta, byłego muzyka zespołu Flux Of Pink Indians, w tym czasie szefa małej firmy płytowej One Little Indian, z którą współpracowała już w okresie występów z Sugarcubes. Do udziału w nagraniach oprócz Hoopera - dr pozyskała takich muzyków, jak Marius De Vries - k, Paul Waller - k, Martin Virgo - k, Carry Hughes - k, programowanie, Jon Mallison - g, Luis Jardim - b, dr, Bruce Smith-dr.Standart Like someone in love wykonywany niegdyś m.in. przez Arta Blakey'a,zaśpiewała z akompaniamentem harfy Corky'go Hale'a,'jazzowego weterana, współpracownika Billie Holiday i Franka Sinatry, a utwór Then Anchor Song - z saksofonowym tłem wybitnego jazzmana Olivers Lake'a, muzyka The World Saxophone Quartet. Do nagrania piosenek Venus As A Boy i Come To Me zaprosiła orkiestrę smyczkową z Indii. Zwariowanym pomysłem była rejestracja utworu There's More To Life Than This na żywo w czynnej toalecie baru mlecznego w centrum Londynu - wyłącznie z własnym akompaniamentem prymitywnego syntezatora.

Album trafił na rynek w lipcu 1993. jego ukazanie się było wydarzeniem - Mick Hucknall, lider Simply Red, nazwał Bjórk w jednym z wywiadów "Billie Holiday lat dziewięćdziesiątych". Ale chociaż wokalistka zaproponowała kompozycje dość trudne w odbiorze - ocierające się o wiele gatunków i stylów, jak house, jazz colemanowski, folklor południowoamerykański i afrykański czy klasyczna muzyka indyjska - towarzyszące płycie single były przebojami: Human Behaviour/Atlantic z czerwca 1993, Venus As A Boy (w nowej wersji, z akompaniamentem Simply Red)/Venus As A Boy (remiks) z sierpnia i Big Time Sensuality/Sidasta Eg z listopada tego roku oraz Violently Happy/Violently Happy (remiks) z marca 1994, "Debut" zaś sprzedano na świecie w liczbie półtora miliona egzemplarzy. Promowała płytę koncertując z własnym zespołem w składzie: Guy Sigsworth - k, Leila Arab -k, Talvin Singh - perc. Cieniem na jej sukcesie było posądzenie rzucone przez Simona Lovejoya (wtaśc. Simon Fisher), jakoby ukradła jego kompozycje, m.in. Human Behaviour i Venus As A Boy; dopiero w 1995 sąd uznał ją za niewinną.

Jesienią 1993 Bjórk dorobiła się przeboju filmowego -piosenki Play Dead, skomponowanej przez Davida Arnolda i Jah Wobble do Young Americans (1993, reż. Danny Cannon; cała ścieżka dźwiękowa wydana na identycznie zatytułowanej płycie przez firmę Island). W lutym 1994 wystąpiła w londyńskim Alexandra Palace na uroczystości wręczenia prestiżowych Brit Awards (otrzymała aż dwie, m.in. jako "najlepsza solistka roku na świecie") w duecie z P.J. Harvey - wykonały Satisfaction The Rolling Stones. We wrześniu tego roku wydała album "Best Mixes From The Album Debut (For All The People Who Don't Buy White Labels)" z wybranymi z singli remiksami nagrań znanych z płyty "Debut".

Jej następny właściwy album ukazał się dopiero w czerwcu 1995. Otrzymał tytuł "Post", był bowiem dla Bjórk, zamieszkałej już wtedy od dwóch lat w Londynie, rodzajem listu do bliskich w Islandii. Powstał w Compass Point Studios w Nassau na Bahamach (część partii wokalnych artystka nagrała na pobliskiej plaży). Współproducentami, a także współkompozytorami repertuaru byli wraz z Bjórk współtwórca sukcesu płyty "Debut" Nellee Hooper, wspomniany wcześniej, znany z 808 State Graham Massey, wywodzący się z Massive Attack Tricky, a także Howie B. jako aranżera niektórych utworów artystka zaangażowała brazylijskiego muzyka Eumira Deodato (zachwyciła się jego opracowaniem kompozycji Travessia Miliona Nascimento). Wśród wykonawców oprócz Masseya - k, programowanie znależli się Marius De Vries-k,programowanie,Einar Orn-tp,Stuart Brooks-tp,Gary Barnacle-ss i Talvin Singh - perc.

Powstała całość równie mozaikowa, barwna i poetycka co "Debut", urzekająca kompozycjami tak różnymi, jak pulsujące rytmami techno Army Or Love i Enjoy, nasycona południowoamerykańskim klimatem Isobel, wyrosła z tradycji europejskiej muzyki symfonicznej You've Been Flirting Again czy przeniesiona wprost z ery big bandów It's Oh So Quiet (z repertuaru Betty Hutton). W warstwie literackiej ton nadawała całości piosenka Isobel, napisana pod wrażeniem lektury jednej z powieści Gabriela Garcii Marqueza, będąca pochwałą intuicji przeciwstawionej rozumowi. Promowany na trasie dookoła świata album odniósł sukces nie mniejszy niż poprzedni, i jemu towarzyszyły też przebojowe single: Army Of Me/Army Of Me (remiks) z kwietnia 1995, Isobel/Charlene z sierpnia i It's Oh So Quiet/You've Been Flirting Again z listopada tego roku oraz Hyperballad/Hyperballad (remiks) z lutego 1996. Także tym razem, w listopadzie 1996, ukazała się płyta zbierająca najbardziej interesujące singlowe remiksy -"Telegram" (np. Hyperballad w wersji wzbogaconej przez słynny The Brodsky Quartet).

We wrześniu 1996 karierę Bjórk przerwał przerażający incydent. Szalony wielbiciel, Amerykanin Ricardo Lopez, przesłał jej paczkę z bombą, po czym odebrał sobie życie, słuchając piosenki I Miss You. Tylko dzięki szybkiej akcji policji udało się zapobiec nieszczęściu. Artystka wyjechała wtedy na jakiś czas do Hiszpanii i w trosce o ukochanego syna, Sindriego, któremu również groziła śmierć, rozważała nawet wycofanie się z życia publicznego. W końcu jednak zdecydowała się przystąpić do pracy nad kolejną płytą. Owocem był album "Homogenic", wydany we wrześniu 1997. Głównym współproducentem był wraz z Bjórk Mark Bell, ale artystkę wsparli w studiu także dotychczasowi współpracownicy, m.in. Howie B. i Eumir Deodato. Wśród wykonawców, oprócz Bella - k, programowanie, znaleźli się Guy Sigworth - k, Yasuhiro "Coba" Konayashi - acc i Alasdair Malloy - hca. Powstała całość trochę inna niż "Post", równie co prawda eklektyczna, zazwyczaj sprowadzająca jednak wpływy widoczne na wcześniejszych płytach Bjórk, od tradycji europejskiej przez muzykę egzotyczną, np. indyjską, po techno, do wspólnego mianowanika (np. Hunter, Bachelorette, All Neon Like, Immature, All Is Full Of Love) i dzięki temu bardziej spójna, bez wątpienia zasługująca na miano arcydzieła muzyki popularnej schyłku stulecia.

Płycie towarzyszyły dwa niskonakładowe albumiki zawierające po trzy single kompaktowe, "Joga" z września 1997 i "Bachelorette" z grudnia tego roku (wraz z drugim ukazał się też zwykły singel), oraz single Hunter z października i Alarm Call/Alarm Call z listopada tego roku.

Jesienią 1998 Bjórk znowu przeżyła chwile grozy, gdy wielbiciel z Hiszpanii, który śledził ją od czterech lat, włamał się do domu jej matki. W wywiadzie dla szwedzkiej gazety "Expressen" artystka zwierzyła się wówczas, że znowu zastanawia się nad zakończeniem kariery, jednakże w 1999 zagrała główną rolę w filmie Dancer In The Dark (Tańcząc w ciemnościach) Larsa von Triera, nagrodzoną w Cannes, oraz stworzyła muzykę, wydaną również na płycie.

 We wrześniu 2000 ukazała się płyta Selmasongs, muzyka do filmu Tańcząc w ciemnościach Larsa von Triera, w którym Björk zagrała główną postać, Selmę. Za stworzoną kreację aktorską otrzymała nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes.

Kolejny album Vespertine ukazał się w 2001. Na płycie tej artystka ukazała swój wewnętrzny świat, pełen drobnych uderzeń, cichych rytmów, westchnień. Kolejny raz pokazała jak potrafi operować nietypowymi dźwiękami i eksperymentować z wokalem. Przy tej płycie współpracowała z eksperymentującymi artystami Matmos, Thomasem Knakiem i harfistką Zeeną Parkins.
W 2002 i 2003 zdecydowała się na wydanie zestawów CD, Family Tree, i DVD, na których pojawiły się dotąd niepublikowane materiały. Artystka wydała też płytę z największymi przebojami z mijającego dziesięciolecia jej solowej kariery -Greatest Hits. 12 lipca 2003 piosenkarka wystąpiła po raz pierwszy w Polsce, w Sopocie.

W sierpniu 2004 ukazała się jej nowa płyta pod tytułem Medúlla. Jedną z piosenek z tej płyty, Oceania, artystka skomponowała specjalnie na zaproszenie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego i wykonała podczas ceremonii otwarcia XVIII Igrzysk Olimpijskich w Atenach. W tym samym roku została nominowana za całokształt twórczy do MTV Europe Music Awards w kategorii najlepszego wykonawcy alternatywnego.
 
Latem 2005 ukazała się jej nowa płyta pod tytułem Drawing Restraint 9, muzyka do filmu pod tym samym tytułem .

W 2006 Björk wydała zestaw Surrounded składający się z siedmiu płyt typu Dual-Disc zawierających jej wszystkie dotychczasowe albumy na stronach CD i teledyski na stronach DVD.

W maju 2007 ukazał się szósty album studyjny artystki, Volta, na którym szczególnie wyeksponowane zostały rytm i perkusja. Uwagę zwracają monumentalne aranżacje sekcji dętej. Tym razem Björk współpracowała z Markiem Bellem, Timbalandem, Antonym Hegartym oraz z Sjónem. Artystka opisała nowy album jako swój manifest przeciwko autorytaryzmowi zorganizowanych religii oraz walce człowieka z naturą. Płytę promują światowa trasa koncertowa oraz single: Earth Intruders, Innocence oraz Declare Independence, do którego teledysk, po 10-letniej przerwie we współpracy, wyreżyserował Michel Gondry. Kolejnym singlem jest piosenka Wanderlust. Volta została nominowana do Grammy w kategorii Najlepsza Płyta Alternatywna.

Podczas koncertu w marcu 2008, w Szanghaju, końcowy utwór „Declare Independence” artystka zakończyła skandowaniem: „Tybet! Tybet!”. Dołączyła tym samym do protestu przeciwko łamaniu praw człowieka przez rząd chiński w Tybecie i przyznaniu Państwu Środka organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2008. Kilka dni przedtem, zadedykowała ten sam utwór w Tokio nowo niepodległemu Kosowu, co podobno spowodowało skreślenie jej z programu serbskiego Exit Festival 2008 w lipcu w Nowym Sadzie. Jej wcześniejsze dedykacje tego utworu miały na uwadze m.in. niepodległościowe aspiracje Grenlandii i Wysp Owczych, obecnych zamorskich posiadłości Danii, z kolei zarządcy kolonialnego jej rodzimej Islandii do 1918.

Björk była w ciągu swojej kariery wielokrotnie nagradzana różnymi nagrodami muzycznymi, m.in. liczne Brit Awards, MTV Music Award i inne. Otrzymała 12 nominacji Grammy. W zestawieniu 100 najlepszych wokalistów wszech czasów sporządzonym przez magazyn Rolling Stone zajęła 60 miejsce.

W 2010 została laureatką Polar Music Prize, nagrody przyznawanej przez Królewską Akademię Muzyczną. Wystąpiła gościnnie w piosence „Surrender” islandzkiej piosenkarki Ólöf Arnalds, znanej głównie z zespołu Múm.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Ooops808 State Feat. Bjork04.199142[3]-ZTT ZANG 19[written by Bjork Gudmundsdottir/808 State (Graham Massey/Martin Price/Andy Barker/Darren Partington)][produced by 808 State]
Human behaviour/AtlanticBjork06.199336[2]109[3]One Little Indian 112 TP 7[written by Nellee Hooper & Björk][produced by Nellee Hooper][2[15].Hot Disco/Dance;Elektra 66 299 12"]
Venus as a boy/I Remember YouBjork08.199329[4]-One Little Indian 122 TP 7[written by Björk][produced by Nellee Hooper]
Play deadBjork & David Arnold10.199312[9]-One Little Indian 12 IS 573[produced by David Arnold,Danny Cannon]
Big time sensuality/Sidasta egBjork11.199317[9]88[5]One Little Indian 132 TP 7[written by Nellee Hooper & Björk][produced by Nellee Hooper][1[2][12].Hot Disco/Dance;Elektra 66 244 12"]
Violently happyBjork03.199413[6]-One Little Indian 142 TP 7[written by Nellee Hooper & Björk][produced by Nellee Hooper][4[12].Hot Disco/Dance;Elektra promo 12"]
Army of me/Cover MeBjork04.199510[10]-One Little Indian 162 TP 7[written by Björk,Graham Massey][produced by Nellee Hooper,Björk,Graham Massey]
Isobel /Charlene/I go humble/Venus as a boyBjork08.199523[12]-One Little Indian 172 TP 7[written by Bjork Gudmundsdottir/Nellee Hooper/Marius De Vries/Sigurjon Sigurdsson][produced by Nellee Hooper,Björk]
It' s oh so quiet/Sweet Sweet IntuitionBjork11.19954[21]109[4]One Little Indian 182 TP 7[gold-UK][written by Hans Lang, Bert Reisfeld][produced by Nellee Hooper,Björk]
Hyper-balladBjork02.19968[12]-One Little Indian 192 TP 7[written by Björk, Nellee Hooper, Marius De Vries][produced by Nellee Hooper,Björk][1[1][12].Hot Disco/Dance;Elektra 66 043 12"]
Possibly maybeBjork10.199613[14]-One Little Indian 193 TP 7[written by Björk, Nellee Hooper, Marius De Vries][produced by Nellee Hooper,Björk]
I miss youBjork02.199736[5]-One Little Indian 194 TP 7[written by Björk, Howie B][produced by Howie B,Björk][1[1][12].Hot Disco/Dance;Elektra promo 12"]
JogaBjork09.1997191[1]-One Little Indian 202 TP 7[written by Björk, Sjón][produced by Björk and Mark Bell]
Bachelorette/My SnareBjork12.199721[11]-One Little Indian 212 TP 7[written by Björk, Sjón][produced by Björk]
Hunter /All is full of loveBjork10.199844[4]-One Little Indian 222 TP 7[written by Björk][produced by Björk,Mark Bell]
Alarm callBjork11.199833[7]-One Little Indian 232 TP 7[written by Björk][produced by Björk,Mark Bell]
All is full of loveBjork06.199924[7]-One Little Indian 242 TP 7[written by Björk][produced by Björk]
Hidden place/VerandiBjork08.200121[2]-One Little Indian 332 TP 7[written by Björk][produced by Björk]
Pagan poetry/Domestica/BatabidBjork11.200138[5]-One Little Indian 352 TP 7[written by Björk][produced by Björk]
Cocoon/AmphibianBjork03.200235[3]-One Little Indian 332 TP 7 [written by Björk, Thomas Knak][produced by Björk, Thomas Knak]
It' s in our handsBjork12.200237[4]-One Little Indian 336 TP 7[written by Björk][produced by Bjork/Daniel]
Who Is ItBjork10.200426[2]-One Little Indian 446 TP 7[written by Björk][produced by Bjork/Bogdan Raczynsk]
Triumph Of A HeartBjork03.200531[2]-One Little Indian 447 TP 7[written by Björk][produced by Bjork/Mark Bell/Valgeir Sigurdsson]
Earth IntrudersBjork04.200778[7]84[1]One Little Indian 805 TP 7[written by Björk,Timothy Mosley,Nate Hills][produced by Björk,Timbaland,Danja]
Declare IndependenceBjork01.200889-One Little Indian 837 TP 12[written by Björk,Mark Bell][produced by Björk,Mark Bell]
NáttúraBjork with Thom Yorke11.2008102[2]-One Little Indian 970 TP 12[written by Björk][produced by Björk]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
DebutBjork07.19933[146]61[31]One Little Indian TPLP 31[2x-platinium-UK][platinum-US][produced by Nellee Hooper, Björk]
PostBjork06.19952[49]32[20]One Little Indian TPLP 51[platinium-UK][platinum-US][produced by Björk, Nellee Hooper, Graham Massey, Tricky, Howie B, Marius de Vries]
TelegramBjork11.199659[27]66[5][01.97]One Little Indian TPLP 51[produced by Bjork/Graham Massey/Howie Bernstein/Nellee Hooper/Tricky/Brodsky Quartet/Eumir Deodato/Evelyn Glennie]
HomogenicBjork09.19974[37]28[9]One Little Indian TPLP 71[gold-UK][gold-US][produced by Bjork/Guy Sigsworth/Howie B/Mark Bell]
SelmasongsBjork09.200034[3]41[7]One Little Indian TPLP 151[produced by Björk, Mark Bell]
VespertineBjork08.20018[6]19[10]One Little Indian TPLP 101[gold-UK][produced by Björk, Thomas Knak,Martin Console,Marius de Vries]
Greatest HitsBjork11.200253[11]115[2]One Little Indian TPLP 359[gold-UK][produced by Björk, Nellee Hooper, Mark Bell, Graham Massey, David Arnold, Danny Cannon, Drew Daniel]
Family TreeBjork11.2002165[1]-One Little Indian TPLP 365-
MedullaBjork09.20049[8]14[7]One Little Indian TPLP 358[silver-UK][produced by Björk, Mark Bell, ]
Drawing Restraint 9 [OST]Bjork08.2005141[1]-One Little Indian TPLP 459[produced by Björk, Mark Bell and Valgeir Sigursson]
VoltaBjork05.20077[9]9[3]One Little Indian TPLP 460[silver-UK][produced by Björk,Mark Bell,Timbaland,Danja]
VoltaicBjork06.2009-144[1]One Little Indian TPLP 916-
BiophiliaBjork10.201121[3]9[3]One Little Indian TPLP 1016[produced by Björk, 16bit]
VulnicuraBjork01.201511[7]20[3]One Little Indian 5016958998578[produced by Björk, Arca, The Haxan Cloak]
UtopiaBjork11.201725[2]75One Little Indian TPLP 1381[produced by Björk,Arca,Rabit]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)