Dire Straits

Zespół Dire Straits powstał w Londynie w 1977 roku. Głównymi założycielami byli bracia Knopflerowie, Mark i David, oraz John Illsley. Mark Knopfler, który dla kariery muzycznej z Dire Straits rzucił posadę reportera w "Yorkshire Evening Post", pracował na pół etatu jako nauczyciel w Loughton College.


Resztę swojego czasu poświęcając na próby z wieloma lokalnymi zespołami, jak np. Brewer's Droop czy Cafe Racers. Jego ówczesne małżeństwo zakończyło się rozwodem, a kłopoty finansowe zmusiły go do wprowadzenia się do mieszkania brata, w którym mieszkał także Illsley. Cała trójka interesowała się muzyką i grała na jakimś instrumencie: Illsley na basie, a Knopflerowie na gitarach. Szybko zwerbowali perkusistę Picka Withersa i rozpoczęli próby jako Dire Straits. Nazwę zespołu wymyślił kolega Marka, odnosząc ją do kiepskiej sytuacji początkujących muzyków, jako że dire straits to określenie oznaczające kłopoty finansowe.

Pierwsze koncerty dawali w okolicznych pubach. Przed występami prosili właścicieli, by nie grali ich muzyki zbyt głośno, aby stali klienci mogli spokojnie rozmawiać. Robili tak po to, żeby nie za bardzo narzucać się słuchaczom. W tym czasie za pożyczone od znajomych pieniądze nagrali pierwsze demo. Wśród pięciu zarejestrowanych utworów znalazł się ich pierwszy hit, "Sultans Of Swing". W poszukiwaniu rady, co zrobić z gotowym demo, udali się do didżeja Charliego Gilletta, który prowadził program "Honky Tonk" w londyńskim BBC Radio. Zamiast wskazać Dire Straits, co dalej, Gillett zaczął puszczać "Sultans Of Swing" w swojej audycji. Dwa miesiące później zespół miał już podpisany kontrakt płytowy.

Debiutancki album grupy, zatytułowany "Dire Straits", ukazał się w połowie 1978 roku. Nie wsparty wystarczającą promocją ze strony wytwórni, nie został zbyt dobrze przyjęty. W tym samym roku grupa wyruszyła w trasę koncertową jako support Talking Heads. Zbiegło się to w czasie z ponownym wydaniem singla "Sultans Of Swing". Popularność grupy szybko poszybowała w górę. Jeszcze przed końcem roku album został wydany w USA, gdzie Dire Straits zawitali z własną trasą koncertową w 1979 roku. Publiczność po obu stronach Atlantyku żywo reagowała na muzykę londyńczyków, stanowiącą powrót do źródeł rocka, odmienną od królującego wtedy punka. Na koncercie Dire Straits w Los Angeles pojawił się Bob Dylan, który zafascynowany stylem muzyków zaprosił Marka Knopflera i Picka Withersa do zagrania na jego następnym albumie, "Slow Train Coming". Po wydaniu drugiej płyty Dire Straits, "Communiqué", z zespołu odszedł David Knopfler.

Pierwsza połowa lat 80-tych przyniosła zmianę stylu Dire Straits. Coraz częściej na albumach pojawiały się długie, złożone kompozycje, czasami nawet kilkunastominutowe, jak w przypadku "Telegraph Road". Fani zespołu jednak wciąż trwali przy swoich idolach, wykupując kolejne płyty w milionach egzemplarzy. Single londyńczyków każdorazowo wdzierały się do czołówki najpopularniejszych utworów zarówno w Europie, jak i w USA. Do tej pory brytyjski zespół sprzedał ponad 120 milionów płyt. Począwszy od 1983 roku Mark Knopfler zaczął angażować się w inne projekty muzyczne, napisał m.in. muzykę do filmów "Local Hero" i "Cal". Dire Straits przeszło w tym czasie kilka dalszych zmian personalnych.

Podczas prac nad albumem "Love Over Gold" zespół zarejestrował kompozycję "Private Dancer". Knopfler, twórca praktycznie wszystkich utworów Dire Straits, stwierdził, że utwór ten prezentowałby się lepiej z kobiecym wokalem. Przekazał go więc Tinie Turner, która wykorzystała go na tak samo zatytułowanym albumie z 1984 roku. Właśnie od niego rozpoczął się okres największej popularności czarnoskórej piosenkarki.

W 1985 roku ukazał się najpopularniejszy album grupy, "Brothers In Arms". Był on pierwszą płytą wydaną na CD, która sprzedała się w milionie sztuk, a także pierwszą, której sprzedaż w formacie kompaktowym przewyższyła tę w formacie winylowym. Przyniosła także dwa kolejne hity, "Money For Nothing" i utwór tytułowy. Do pierwszego z nich, nagranego z gościnnym udziałem Stinga, nakręcono teledysk, w którym po raz pierwszy zastosowano animację komputerową do stworzenia obrazu człowieka. Wideoklip uznano za przełomowy. Swego czasu zdobył wiele nagród i do dziś znajduje się w czołówce rankingów na najlepszy klip w historii. Co ciekawe, Knopfler był początkowo przeciwny realizacji wideo, uważał, że muzyka obroni się sama. Zmienił zdanie dopiero pod wpływem nacisku wytwórni oraz swojej dziewczyny. Utwór "Brothers In Arms" z kolei został wykorzystany w dziesiątkach filmów o tematyce wojennej, znakomicie wpasowując się w nie swoim dramatycznym przesłaniem. Wykorzystano go również w Nowej Zelandii do promocji działalności Armii Zbawienia, a także w reklamówce zachęcającej do wstąpienia do sił obronnych Izraela.

W 1985 roku zespół wystąpił na stadionie Wembley na koncercie Live Aid. Na scenie podczas wykonania "Money For Nothing" do muzyków dołączył Sting. Po wydaniu "Brothers In Arms" atmosfera w zespole stawała się coraz bardziej napięta, co związane było z presją, towarzyszącą nowej płycie i intensywnymi trasami koncertowymi. Mark Knopfler szukał azylu w solowej pracy nad soundtrackami, starając się odpocząć od Dire Straits. Założył też grupę The Notting Hillbilies. Po ponad roku koncertowania i 247 występach na całym świecie zespół postanowił trochę zwolnic. W 1988 roku zagrali tylko raz, na koncercie z okazji 70. urodzin Nelsona Mandeli. Na scenie na stadionie Wembley dołączył do nich Eric Clapton, który zagrał na gitarze w dwóch hitach grupy: "Romeo And Juliet" i "Sultans Of Swing". We wrześniu tego samego roku muzycy zdecydowali się zawiesić działalność zespołu.

Po kilku zmianach w składzie zespół odrodził się w styczniu 1991 roku. Z oryginalnego składu pozostali tylko Mark Knopfler i John Illsley. Ostatni, oczekiwany od sześciu lat studyjny album Dire Straits wydali jesienią 1991. "On Every Street" otrzymał raczej średnie recenzje. Udało mu się wprawdzie dotrzeć do szczytu listy bestsellerów w Wielkiej Brytanii, jednak nie zbliżył się nawet do liczby sprzedanych egzemplarzy "Brothers In Arms". Niemal do końca 1992 roku zespół promował album podczas ogólnoświatowej trasy koncertowej. Nie była ona jednak tak udana jak ta z lat 1985-87, poza tym Knopfler miał już dość wielkich spektakli dla wielu tysięcy fanów.

Dyskografię zespołu zamyka płyta "Live At The BBC" wydana w 1995 roku. Krótko po jej wydaniu Knopfler postanowił rozwiązać zespół. Od tego czasu z sukcesami zajmuje się karierą solową. Przez 18 lat działalności zespołu jedyny stałymi członkami byli tylko Knopfler i John Illsley.

Dire Straits wystąpili razem jeszcze kilkakrotnie - w 1999 roku na weselu Illsleya oraz czterokrotnie w 2002 roku, za każdym razem z okazji jakiegoś koncertu charytatywnego. Knopfler był wielokrotnie namawiany na powrót Dire Straits i kolejną światową trasę zespołu. Za każdym razem odmawiał twierdząc, że nie tęskni za sławą z najlepszych lat działalności Dire Straits i wystarczy mu kariera solowa. Warto dodać, że na płytach solowych często korzysta z pomocy dawnych kolegów z zespołu.

Od czasu rozwiązania grupy ukazało się kilka wydawnictw typu "The Best Of". Do fascynacji muzyką Dire Straits przyznawali się m.in. księżna Diana i Quentin Tarantino. Covery brytyjskiego zespołu mają na swoim koncie takie zespoły, jak Metallica, System Of A Down czy The Killers.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Sultans of swing/Eastbound train

Dire Straits

03.1979

8[17]

4[15]

Vertigo 6059 206

[gold-UK][written by Mark Knopfler][produced by Muff Winwood]

Lady writer/Where do you think you' re going

Dire Straits

07.1979

51[6]

45[7]

Vertigo 6059 230

[written by Mark Knopfler][ Producer - Barry Beckett , Jerry Wexler]

Romeo and Juliet/Solid rock

Dire Straits

11.1980

8[13]

-

Vertigo MOVIE 1

[silver-UK][written by Mark Knopfler][ Producer - Jimmy Iovine , Mark Knopfler]

Skateaway /Solid rock

Dire Straits

12.1980

37[5]

58[10]

Vertigo MOVIE 2

[written by Mark Knopfler][ Producer - Jimmy Iovine , Mark Knopfler]

Tunnel of love/Tunnel of love part.2

Dire Straits

09.1981

54[4]

-

Vertigo MOVIE 3

[written by Mark Knopfler, Mark Knopfler Richard Rodgers/Oscar Hammerstein II (intro)][ Producer - Jimmy Iovine , Mark Knopfler]

Private investigations/Badges posters stickers T-Shirt

Dire Straits

08.1982

2[8]

-

Vertigo DSTR 1

[silver-UK][written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler]

Industrial disease/Badges ,posters, stickers, t-shirt

Dire Straits

12.1982

-

75[4]

Warners 29 880 [US]

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler]

Twisting by the pool/Two young lovers/If i had you

Dire Straits

01.1983

14[7]

105[3]

Vertigo DSTR 2

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler]

Love over gold [live]/Solid gold [live]

Dire Straits

02.1984

50[3]

-

Vertigo DSRT 6

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler]

So far away/walk of life

Dire Straits

04.1985

20[6]

19[14]

Vertigo DSRT 9

[ Producer - Mark Knopfler , Neil Dorfsman][Written by Mark Knopfler]

Money for nothing/Love over gold [live]

Dire Straits

06.1985

4[16]

1[3][22]

Vertigo DSRT 10

[silver-UK][ Producer, Written By - Mark Knopfler]

Brothers in arms/Going home-Theme from Local hero

Dire Straits

10.1985

16[15]

-

Vertigo DSPIC 11

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler/Neil Dorfsmann]

Walk of life /One world

Dire Straits

01.1986

2[12]

7[21]/TD>

Vertigo DSRT 12

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler,Neil Dorfsman]

So far away/If i had you

Dire Straits

02.1986

-

19[14]

Warners 28 789 [US]

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler,Neil Dorfsman]

Your latest trick/Irish boy

Dire Straits

04.1986

26[6]

-

Vertigo DSTR 13

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler,Neil Dorfsman,Guy Fletcher]

Calling Elvis/Iron hand

Dire Straits

08.1991

21[4]

-

Vertigo DSTR 16

[written by Mark Knopfler][ Producer - Dire Straits , Mark Knopfler]

Heavy fuel/Planet Of New Orleans

Dire Straits

10.1991

55[2]

-

Vertigo DSTR 17

[written by Mark Knopfler][ Producer - Dire Straits , Mark Knopfler]

On every street/Romeo and Juliet

Dire Straits

02.1992

42[2]

-

Vertigo DSTR 18

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler,Neil Dorfsman,Guy Fletcher]

The bug/Twisting by the pool

Dire Straits

06.1992

67[1]

-

Vertigo DSTR 19

[written by Mark Knopfler][ Producer - Mark Knopfler,Neil Dorfsman,Guy Fletcher]

Encores Live EP.

Dire Straits

05.1993

31[3]

-

Vertigo DSCD 20

[ Producer - Guy Fletcher , Mark Knopfler , Neil Dorfsman]

Money For Nothing

Beat Sleyer vs. Dire Straits

02.2005

176[1]

-

Not On Label MONEY 001

-

Mark Knopfler

Going home [Theme from Local hero]/Smooching

Mark Knopfler

02.1983

56[3]

-

Vertigo DSTR 4

Darling pretty/Gravy train

Mark Knopfler

03.1996

33[7]

-

Vertigo VER 88

Cannibals/Tall order

Mark Knopfler

05.1996

42[5]

-

Vertigo VER 89

Why Aye Man

Mark Knopfler

09.2002

81[3]

-

Mercury WHY 1

Boom, Like That/Summer Of Love

Mark Knopfler

10.2004

34[2]

-

Universal 9867839

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [US/UK]

Komentarz

Dire Straits

Dire Straits

01.1979

5[132]

2[41]

Warner 3266/Vertigo 9102 021

[2x-platinium-US][2x-platinum-UK][ Producer - Muff Winwood ]

Communique

Dire Straits

06.1979

5[32]

11[19]

Warner 3330/Vertigo 9102 031

[ Producer - Barry Beckett , Jerry Wexler][platinum-UK][gold-US]

Making movies

Dire Straits

11.1980

4[254]

19[31]

Warner 3480/Vertigo 6359 034

[ Producer - Jimmy Iovine , Mark Knopfler][platinium-US][2x-platinum- UK]

Love over gold

Dire Straits

10.1982

1[4][203]

19[32]

Warner 23 728/Vertigo 6359 109

[gold-US][2x-platinum- UK][ Producer - Mark Knopfler]

Twisting by the pool

Dire Straits

03.1983

-

53[15]

Warner 29 800/-

[ Producer - Mark Knopfler]

Dire Straits Live-Alchemy

Dire Straits

04.1984

3[168]

46[18]

Warner 25 085/Vertigo VERY 11

[ Producer - Mark Knopfler][gold-US][platinum-UK]

Brothers in arms

Dire Straits

06.1985

1[14][547]

1[9][97]

Warner 25 264/Vertigo VERH 25

[9x-platinium-US][13x-platinum-UK][ Producer - Mark Knopfler , Neil Dorfsman]

Money for nothing

Dire Straits

11.1988

1[3][86]

62[17]

Warner 25 794/Vertigo VERH 64

[platinium-US][4x-platinum-UK][ Producer - Mark Knopfler , Neil Dorfsman]

On every street

Dire Straits

09.1991

1[1][37]

12[32]

Warner 26 680/Vertigo 510160-2

[2x-platinium-UK][platinum-US][Produced by Mark Knopfler and Dire Straits]

On the night

Dire Straits

05.1993

4[10]

116[5]

Warner 45 259/Vertigo 514766-2

[gold-UK][Produced by Guy Fletcher/Mark Knopfler/Neil Dorfsmann/Paul Cummins]

Live at The BBC

Dire Straits

07.1995

71[2]

-

-/Windsong WIN 072

[Produced by Jeff Griffin/Michael Appleton]

Sultans of swing-The very best of...

Dire Straits

10.1998

6[210]

-

Warners 558658-2/Warner 47 130

[2x-platinum-UK][Produced by Barry Beckett/Guy Fletcher/Jerry Wexler/Jimmy Iovine/Mark Knopfler/Muff Winwood/Neil Dorfsmann]

Private investgations:The best of Dire Straits and Mark Knopfler

Dire Straits & Mark Knopfler

11.2005

20[28]

-

-/Mercury 9872936

[2x-platinum-UK][Produced by Muff Winwood/Mark Knopfler/Jimmy Iovine/Neil Dorfsmann/Chuck Ainlay/Dire Straits]

Mark Knopfler

Local hero

Mark Knopfler

04.1983

14[11]

-

Warner 23 827/Vertigo VERL 4

[Produced by Mark Knopfler]

Cal -Music from the film

Mark Knopfler

10.1984

65[3]

-

Warners 822 769-2/Vertigo VERH 17

Neck and neck

Mark Knopfler & Chet Atkins

11.1990

41

127[25]

Columbia 45 307/CBS 467435-2

[Producer: Mark Knopfler]

Golden heart

Mark Knopfler

04.1996

9[27]

105[12]

Warner 46 026/Vertigo 514732-2

[Producer: Mark Knopfler]

Sailing to Philadelphia

Mark Knopfler

10.2000

4[30]

60[22]

Warner 47 753/Mercury 542981-2

[gold-UK][gold][ Producer - Chuck Ainlay , Mark Knopfler ]

The Ragpicker's dream

Mark Knopfler

10.2002

7[12]

38[6]

Warner 48 318/Mercury 063 292-2

[silver-UK][ Producer - Chuck Ainlay , Mark Knopfler]

Shangri-la

Mark Knopfler

10.2004

11[8]

66[6]

Warner 48 858/Mercury 9867260

[silver-UK]

Private investigations-The best of

Dire Straits / Mark Knopfler

11.2005

20[28]

60[22]

Mercury 9873051/-

[ Producer - Chuck Ainlay , Mark Knopfler , Neil Dorfsman]

All the roadrunning

Mark Knopfler And Emmylou Harris

05.2006

8[19]

17[10]

Mercury 9877385/-

-

Kill To Get Crimson

Mark Knopfler

09.2007

9[5]

-

Mercury 1724908/-

-

David Knopfler

Release

David Knopfler

11.1983

82[1]

-

-/Peach River DAVID 1

Girls Aloud

Od czasu wygrania programu "Popstars: The Rivals" w 2002 roku Girls Aloud stały się jednym z największych zespołów na Wyspach Brytyjskich, choć o tym, w jaki sposób grupa powstała nikt już prawie nie pamięta, co zdecydowanie świadczy na ich korzyść. Dziewczyny z Girls Aloud wciąż nie mogą uwierzyć, że zaszły tak daleko.


Ich dobra passa - wbrew obawom - trwa już kilka lat i nie zapowiada się w tej kwestii żadna drastyczna zmiana.

- Mówiłyśmy sobie kiedyś, że nie przetrwamy dłużej niż jeden album, ale jak widać, tkwimy w tym razem od dłuższego czasu i robimy, co robimy - powiedziała Sarah Harding, jedna z wokalistek grupy. - Nagrywamy muzykę razem już siódmy rok, a niedługo wyruszamy w kolejną międzynarodową trasę.

Grupa składa się z Cheryl Cole (właściwie Cheryl Tweedy, przed Girls Aloud pracowała jako kelnerka, a podczas programu "Popstars: The Rivals" zdobyła największą liczbę zwycięskich głosów. Znalazła się też w składzie jury ostatniej edycji "X Factor", nieco zmodyfikowanego odpowiednika programu "Idol"), Nadine Coyle (jej wcześniejsze dokonania to dwie wygrane serie "Pop Idol", niestety została zdyskwalifikowana ze względu na zbyt młody wiek) , Sarah Harding (właściwie Sarah Nicole Hardman, wcześniej zajmowała się promocją dwóch klubów w Grand Central Leisure Park w Stockport), Nicoli Roberts (najmłodsza członkini zespołu, oprócz śpiewania zajmuje się także wizażem i ma własną linię kosmetyków - Dainty Doll) i Kimberley Walsh (wcześniej jej głównym zajęciem było aktorstwo, występowała m. in. na londyńskim West Endzie w "Nędznikach").

Są ulubioną grupą wokalisty Bloc Party, Kelego Okereke. Do fanów zespołu należą też takie sławy, jak frontman Oasis Liam Gallagher, Bono, Alex Turner z Arctic Monkeys i Chris Martin, wokalista Coldplay.

Ten ostatni przyznał, że ma wręcz obsesję na punkcie Girls Aloud i twierdzi, że są nawet lepsze od jego własnego zespołu.

- Nie wydaje mi się, abyśmy byli lepsi od Girls Aloud - wytłumaczył Martin. - Na pewno nie wyglądamy tak dobrze i nie mamy tak fajnej piosenki, jak "Call The Shots".

Artysta chciałby napisać piosenkę dla żeńskiej grupy do czego dziewczyny bardzo go zachęcają. Jednak twierdzi, że nie wpadł jeszcze na wystarczająco dobry pomysł. Gary Barlow z Take That również wyjawił, że marzy mu się muzyczna współpraca z kwintetem. To udało się jak dotąd zespołowi Franz Ferdynand, który nagrał z nimi przeróbkę utworu "Sound And Vision" z repertuaru Davida Bowiego na składankę wydaną z okazji 40. rocznicy powstania BBC Radio 1.

Póki co o poziom muzyczny dba Brian Higgins, lider kolektywu producenckiego Xenomania. O jego renomie może świadczyć choćby fakt, że o współpracę z nim zabiegają takie gwiazdy jak właśnie Franz Ferdinand czy Kylie Minogue. O ostatecznym kształcie albumów decydują jednak same dziewczyny, jeśli cokolwiek nie spodoba się choć jednej z nich, nie ma szans, by piosenka znalazła się na płycie.

Jak dotąd Brian spisuje się fantastycznie, bo Girls Aloud są pod względem wydawania hitów niepokonane. Wszystkie 20 singli znalazło się w pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy przebojów (4 dotarły do pierwszego miejsca), czym ustanowiły światowy rekord. Wystarczy wspomnieć takie tytuły jak choćby "Sound of the Underground", cover piosenki Pointer Sisters - "Jump (for My Love)", "The Show", "Love Machine", cover hitu "I'll Stand by You" grupy The Pretenders czy "The Promise".

Grupa wydała sześć płyt, z czego dwie były numerem jeden w Wielkiej Brytanii. Na krążku, zatytułowanym "Out Of Control" pojawił się utwór "The Loving Kind", który pomogli stworzyć Neil Tennant i Chris Lowe, czyli legendarna grupa Pet Shop Boys.

Według "The Mirror", brytyjski girlsband wart jest łącznie 34 milionów funtów. Najlepiej wśród członkiń zespołu zarabia Cheryl Cole - 10 milionów funtów. Drugie miejsce na liście najlepiej opłacanych należy do Nadine Coyle, która ma na koncie 6,7 miliona funtów. Majątek pozostałych trzech wokalistek - Nicoli Roberts, Sarah Harding oraz Kimberley Walsh - szacuje się na 5,6-5,8 miliona funtów każdej.

Zdobywają nagrody zarówno za osiągnięcia muzyczne (choćby ostatnia nagroda brytyjskiego przemysłu muzycznego za najlepszy singel, "The Promise"), jak i za nienaganną prezencję (dwukrotne zwycięstwo w plebiscycie brytyjskiego miesięcznika "Glamour" na zespół roku).

To najlepiej sprzedający się żeński zespół wszech czasów na Wyspach Brytyjskich. To sprawia, że właściwie zrezygnowano z ich promocji poza Anglią. W ojczyźnie natomiast bardzo o nie dbają. Szefowie BBC zaproponowali kwintetowi za telewizyjny show z ich udziałem pół miliona funtów.

Nie wszyscy jednak zaliczają się do grona fanów grupy. Na dowód wspomnieć można choćby głośną sprawę pewnego Amerykanina, który za pośrednictwem strony internetowej opublikował opowiadanie własnego autorstwa o tym, jak chciałby je pozabijać. Do sprawy włączył się Interpol, który zlokalizował mężczyznę.

Girls Aloud to nie tylko zespół muzyczny, to przedsiębiorstwo. To nie tylko koncerty i numery jeden na listach przebojów, ale też filmy, seriale, w których gościnnie biorą udział, autobiografie, kosmetyki i kontrakty reklamowe z licznymi firmami oraz telewizyjne dokumenty i programy poświęcone ich życiu estradowemu i prywatnemu: "Girls Aloud: Off the Record" , "Girls Aloud: Home Truths", "The Girls Aloud Party" i "The Passions of Girls Aloud".

Z udziału w tym ostatnim zrezygnowała jednak Nadine, która chciała spróbować sił w pracy z dziećmi z ubogich rodzin w Ameryce Południowej, ale jej plany nie spodobały się producentom.

- Nie pociągają mnie programy typu reality, ani inne produkcje, które nie mają na celu promowania naszego zespołu - powiedziała piosenkarka. - Chciałam zaangażować się w działalność pewnej organizacji charytatywnej, która pomaga dzieciom ulicy w Boliwii, ale moja koncepcja nie spodobała się twórcom programu.

Największą popularnością cieszy się Cheryl Cole, a to za sprawą roli jurorki w programie "The X Factor". Wokalistka wygrała w rankingu najbardziej inspirującą Brytyjkę. Pokonała nawet Elżbietę II, która zajęła trzecie miejsce. Jest to tym bardziej zaskakujące, że rok wcześniej znalazła się na szczycie listy gwiazd dających Brytyjkom najgorszy przykład.

Ma w planach solowa płytę, w jej ulubionych klimatach R&B. Autorem kilku tekstów na jej płycie ma być Mika.

Otrzymała też propozycję napisania serii książek dla młodych kobiet. Wydawcy próbują obecnie wykorzystać fakt, że wszystko czym zajmie się gwiazda staje się przebojem i oferują jej 5 milionów funtów za cykl dzieł o lekkiej tematyce.

Prywatnie Girls Aloud nie są wzorem cnót, dlatego regularnie pojawiają się na pierwszych stronach brytyjskich tabloidów, co tylko przysparza im popularności, a owym tabloidom pozwala funkcjonować. Głównym tematem są romanse: podobno zdradzająca męża, piłkarza Ashley Cole'a Cheryl. Natomiast Sarah i Nadine (związana do niedawna z gwiazdorem "Gotowych na wszystko" Jesse Metcalfem) są podejrzewane o kolejnych hollywoodzkich kochanków.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sound of the underground	Girls Aloud	12.2002	1[4][42]	-	Polydor 065827 2	[platinum-UK][written by Miranda Cooper/Niara Scarlett/Brian Thomas Higgins/Xenomania][produced by Brian Higgins/Matt Gray/Tim Powell/Xenomania]
No good advice	Girls Aloud	05.2003	2[37]	-	Polydor 980005 1	[written by Miranda Cooper/Brian Thomas Higgins/Lisa Cowling/Nik Coler/Xenomania/Nystrom][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Life got cold	Girls Aloud	08.2003	3[32]	-	Polydor 9810656	[written by Miranda Cooper/Lisa Cowling/Nik Coler/Brian Thomas Higgins/Xenomania][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Jump	Girls Aloud	11.2003	2[19]	-	Polydor 9814103	[silver-UK][written by Marti Sharron/Steve Mitchell/Gary Skardina][produced by Brian Higgins/Xenomania][oryginalnie nagrana przez Pointer Sisters]
The show	Girls Aloud	07.2004	2[15]	-	Polydor 9867040	[written by Brian Higgins/Lisa Cowling/Xenomania][produced by Brian Higgins/Miranda Cooper/Tim Powell/Xenomania]
Love machine	Girls Aloud	09.2004	2[39]	-	Polydor 9867984	[silver-UK][written by Brian Higgins/Lisa Cowling/Miranda Cooper/Myra Boyle/Nick Coler/Shawn Lee/Tim Powell][produced by Brian Higgins/Xenomania]
I' ll stand by you	Girls Aloud	11.2004	1[2][20]	-	Polydor 9869130	[silver-UK][written by Billy Steinberg/Chrissie Hynde/Tom KellyBilly Steinberg/Chrissie Hynde/Tom Kelly][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Wake me up	Girls Aloud	03.2005	4[26]	-	Polydor 9870426	[written by Brian Higgins/Lisa Cowling/Miranda Cooper/Paul Woods/Shawn Lee/Tim Powell/Yusra Marue][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Love machine [3" CD]	Girls Aloud	04.2005	144[21]	-	Polydor
Long hot summer/Love machine [live]	Girls Aloud	09.2005	7[19]	-	Polydor 9873589	[written by Brian Higgins/Giselle Sommerville/Lisa Cowling/Miranda Cooper/Myra Boyle/Shawn Lee/Tim Larcombe][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Biology	Girls Aloud	11.2005	4[16]	-	Polydor 9875297	[written by Brian Higgins/Giselle Sommerville/Lisa Cowling/Miranda Cooper/Tim Powell][produced by Brian Higgins/Xenomania]
See the day/It's Magic	Girls Aloud	12.2005	9[15]	-	Polydor 9875965	[written by Dee C. Lee][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Whole Lotta History	Girls Aloud	03.2006	6[14]	-	Polydor 9877403	[written by Brian Higgins/Giselle Sommerville/Lisa Cowling/Miranda Cooper/Tim Larcombe/Xenomania][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Something Kinda Ooooh	Girls Aloud	10.2006	3[36]	-	Polydor FASCD 6	[silver-UK][written by Brian Higgins/Giselle Sommerville/Jodie Lei/Miranda Cooper/Nick Coler/Tim Powell][produced by Brian Higgins/Xenomania]
I Think We're Alone Now	Girls Aloud	12.2006	4[15]	-	Fascination 1714587	[written by Ritchie Cordell][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Walk This Way	Sugababes Vs Girls Aloud	03.2007	1[1][13]	-	Fascination/Island 1724331	[written by Steven Tyler/Joe Perry][produced by Dallas Austin]
Sexy! No No No	Girls Aloud	09.2007	5[21]	-	Fascination 1744981	[written by Xenomania/Nazareth/Girls Aloud][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Call the shots	Girls Aloud	12.2007	3[65]	-	Fascination 1753047	[silver-UK][written by Miranda Cooper/Brian Higgins/Powell/Sommerville/Lisa Cowling][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Theme To St. Trinian's	Girls Aloud	12.2007	51[8]	-	Polydor MIUCT 5016	[written by Charlie Mole/Ali Thompson][produced by Brian Higgins]
Can't Speak French	Girls Aloud	03.2008	9[46]	-	Fascination 1764167	[silver-UK][written by Miranda Cooper/Brian Higgins/Tim Powell/Nick Coler/Lei/Lisa Cowling][produced by Brian Higgins/Xenomania]
The Promise	Girls Aloud	11.2008	1[1][49]	-	Fascination 1788035	[gold-UK][written by Miranda Cooper/Brian Higgins/Jason Resch/Kieran Jones/Carla Marie Williams][produced by Brian Higgins/Xenomania]
The Loving Kind	Girls Aloud	11.2008	10[426]	-	Fascination 1794885	[written by Chris Lowe/Neil Tennant][produced by Xenomania]
Untouchable	Girls Aloud	03.2009	11[25]	-	Polydor MIUCT 5017	[written by Miranda Cooper/Brian Higgins/Tim Powell/Matthew Gray][produced by Brian Higgins/Xenomania]
Something New	Girls Aloud	12.2012	2[8]	-	Polydor GBUM 71205686	[silver-UK] [written by Brian Higgins, Wayne Hector, Tim Deal, Matt Gray, Carla Marie Williams, Tove Nilsson, Nicola Roberts, Florrie Arnold ][produced by Brian Higgins]
Beautiful 'Cause You Love Me	Girls Aloud	12.2012	97[1]	-	Polydor GBUM 71205701	[written by Rachel Moulden][produced by Jim Eliot]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sound of the underground	Girls Aloud	06.2003	2[43]	-	Polydor 9865315	[platinium-UK][Producers: The Beatmasters , Betty Boo , Steve Anderson , Tim Kellett , Gary Miller]
What will the neighbours say	Girls Aloud	12.2004	6[40]	-	Polydor 9868948	[2x-platinum-UK][Producers: Brian Higgins , Xenomania]
Chemistry	Girls Aloud	12.2005	11[33]	-	Polydor 9875390	[platinum-UK][Producers: Brian Higgins , Xenomania]
The Sound of Girls Aloud- The Greatest Hits	Girls Aloud	11.2006	1[1][157]	-	Fascination FASC0 17	[4x-platinum-UK][Producers: Brian Higgins , Xenomania]
Mixed Up	Girls Aloud	12.2007	56[2]	-	Fascination 1753391	[Producers: Jewels & Stone/Various]
Tangled Up	Girls Aloud	12.2007	4[60]	-	Fascination 1750580	[platinum-UK][Producers: Brian Higgins/Xenomania/Dick Beetham]
Out of Control	Girls Aloud	11.2008	1[1][58]	-	Fascination 1790073	[2x-platinum-UK][Producers: Brian Higgins/Xenomania]
Girls A Live	Girls Aloud	11.2008	29[2]	-	Fascination 1790107	[Producers: Brian Higgins/Xenomania]
Ten	Girls Aloud	12.2012	9[15]	-	Polydor 3717303	[gold-UK][Producers: Brian Higgins, Xenomania, The Invisible Men, DJ Fresh, Jim Eliot]

Girls at Our Best!

Girls at Our Best! był brytyjskim zespołem post-punkowym , założonym w Leeds w Anglii w 1979 roku pod nazwą The Butterflies . Podczas swojej trzyletniej egzystencji mieli kilka hitów na UK Independent Singles Chart .

Grupa początkowo składała się z wokalistki Judy "Jo" Evans, gitarzysty Jamesa "Jeza" Alana, basisty Gerarda "Terry'ego" Swifta i perkusisty Chrisa Oldroyda. 
Nową nazwę wzięli od wersu w utworze "Warm Girls", wydanym jako B-side do ich wydanego w 1980 roku debiutanckiego singla "Getting Nowhere Fast". Singiel, wydany w kwietniu 1980 roku w ich własnej wytwórnii Record Records, osiągnął numer 9 na brytyjskiej liście indie.

Oldroyd odszedł, by dołączyć do Music for Pleasure , a zastąpił go Paul Simon  (wcześniej Limmie Funk Limited, Neo , Radio Stars , Civilians and Cowboys International ).

Drugi singiel "Politics", poparty "It's Fashion!", został wydany w listopadzie 1980 roku, także w Record Records. Był dystrybuowany przez Rough Trade , docierając do nr 12.

Simon został zastąpiony przez Darrena Carla Harpera (wcześniej z Expelaires) przed Girls at Our Best! nagrali swoją sesję dla Johna Peela 17 lutego 1981 r., która została po raz pierwszy nadana 23 lutego 1981 r. 

Kolejny singiel grupy "Go for Gold", wydany w czerwcu 1981 r. przez Happy Birthday Records, stał się ich największym hitem w rankingu Indie, sięgającym 4. miejsca.

20 października 1981 roku grupa wydała swój jedyny album, Pleasure . Rod Johnson współdzielił obowiązki bębniarza z Harperem, który opuścił  zespół podczas nagrywania latem 1981 roku. Album osiągnął  2 miejsce na brytyjskiej liście indie i 60 na brytyjskiej liście albumów .Kolejny czwarty singel zespołu, "Fast Boyfriends" (wspierany przez "This Train"), wydany przez Happy Birthday w październiku 1981 r.

Zespół rozpadł się w 1982 r.

Sesja zespołu u Peela w 1981r, wyprodukowana przez Dale'a Griffina , została wydana jako 12-calowa EP-ka w 1987 roku przez Strange Fruit Records, zawierała ona "China Blue" i "This Train" po stronie A i składankę (zatytułowaną "Getting Beautiful Warm  Gold Fast from Nowhere ") po stronie B.

Pleasure został ponownie wydany w 1994 roku przez Vinyl Japan w rozszerzonej edycji, która obejmowała dwa pierwsze single i "This Train". Kolejna reedycja, wydana przez Cherry Red Records w dniu 18 maja 2009 r., obejmowała materiał bonusowy z 1994 r.Evans wystąpił gościnnie na albumie Thomasa Dolby z 1982 roku The Golden Age of Wireless (Dolby gościł na syntezatorze na Pleasure ). 

Alan dołączył do Sexbeat, a później do Tall Boys. 

Po odejściu z Girls at Our Best !, Simon założył Fallout Club z Dolby, a później pracował z Ken Lockie i Glenem Matlockiem . W latach 90-tych założył Ajanta Music ze swoim bratem Robinem (gitarzystą w Ultravox  i Magazine ).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Getting Nowhere Fast/Warm Girls	Girls at Our Best!	04.1980	9. UK Indie Singles	-	Record RR 1	-
Politics!/It's Fashion	Girls at Our Best!	11.1980	12. UK Indie Singles	-	Record RR 2	[written by James Alan, Judy Evans][produced by Laurence Diana, Paul Simon]
Go For Gold!/I'm Beautiful Now	Girls at Our Best!	05.1981	4. UK Indie Singles	-	Happy Birthday UR 4	[written by Girls At Our Best][produced by Laurence Diana]
Fast Boyfriends/This Train	Girls at Our Best!	11.1981	19. UK Indie Singles	-	Happy Birthday UR 6	[written by Girls At Our Best!][produced by Laurence Diana]
The Peel Sessions EP	Girls at Our Best!	06.1987	27. UK Indie Singles	-	Strange Fruit SFPS 029	[written by Girls At Our Best!][produced by Dale Griffin]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pleasure	Girls at Our Best!	11.1981	60[3]	-	Happy Birthday RVLP 1	[produced by Laurence Diana]

Girls @ Play

Girls @ Play to brytyjska pięcioosobowa grupa składająca się z Vicky Dowdall, Lisa-Jay White, Rity Simons , Lynsey Shaw i Shelley Nash. Miały kontrakt nagraniowy z GSM Records,a ich produkcją zajęli się Stock & Aitken ( Mike Stock i Matt Aitken ).
Każda członkini zespołu miała inną postać, którą grała w swoich teledyskach. Dowdall grała kowboja , White'a - kierownika, Simons  - mechanika , Shaw a - gliniarza z Nowego Jorku, a Nasha - pilota .  Ta sztuczka doprowadziła do tego, że Girls @ Play została opisana jako żeńska wersja Village People.


Grupa wydała dwa single; "Airhead" w dniu 12 lutego 2001 r. swoja wersję " Respectable ", pierwotnie nagraną przez Mel & Kim , w dniu 1 października 2001 r. "Airhead" osiągnął 18 miejsce na brytyjskiej liście singli w dniu 18 lutego 2001 r., Natomiast "Respectable "osiągnął numer 29 w dniu 7 października 2001 r.Wsparli także Hear'Say and Steps podczas tournee  w sezonie 2000/2001.

Ogłoszenie rozwiązania Girls @ Play nastąpiło 18 listopada 2001 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Airhead	Girls @ Play	02.2001	18[13]	-	GSM GSMCD 1	[written by Stock/Aitken][produced by Mike Stock & Matt Aitken]
Respectable	Girls @ Play	10.2001	29[4]	-	Redbus Music RBMCD 101	[written by Stock, Aitken & Waterman][produced by Bill Padley, Jem Godfrey]

Nancy Nova

Carol Ann Holness , lepiej znana pod pseudonimem Nancy Nova , jest piosenkarką i autorką piosenek z Londynu , w dużej mierze aktywną od 1978 do 1983 roku. Jest córką Boba Holnessa i siostrą Ros Holness z Toto Coelo .

Nova uczęszczała do szkoły teatralnej Bristol Old Vic przez trzy lata, mając 18 lat. Początkowo odniosła sukces jako autorka tekstów dla Jesse Green , pisząc singiel "Flip". Była artystką biorącą udział w włoskim programie Non Stop  przez sześć tygodni, a jej singiel "Akiri Non Stop" został wykorzystany jako motyw przewodni spektaklu.

Jej singiel z 1981 roku, "The Force", miał liczne odtworzenia radiowe i był hitem na listach przebojów.  Była członkiem założycielem Toto Coelo, ale odeszła, zanim osiągnęli popularność dzięki podpisaniu kontraktu nagraniowego z EMI na całym świecie. 

Jest także autorką piosenek i śpiewa chórki dla Leny Zavaroni i Cleo Laine . Mimo że była mało aktywna przez większość lat 80. i 90-tych ubiegłego wieku, w 2004 roku Nova wydała album kompilacyjny   swoich utworów z lat 80-tych na CD , zatytułowany The Force . Rok później ukazał się album z nowym materiałem w stylu jazzowym , zatytułowany Nancy Sings Jazz . Najnowszy album, Blowout (2007), był dostępny tylko przez iTunes .

Została zauważona w " Guinness Book of British Hit Singles & Albums" dzięki temu, że znalazła się na listach przebojów w tym samym tygodniu co jej siostra (4 września 1982 r.).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No, No, No/Keep Away	Nancy Nova	09.1982	63[2]	-	EMI 5328	[written by Holness][produced by Ken Gibson]

Billy Fury

BILLY FURY - Właśc. Ronald Wycherley. Ur. 17.04.1941 r. w Dingle w Liverpoolu (Anglia), zm. 28.01.1983 r. w Londynie.
Zadebiutował za kulisami prowincjonalnej scenki w Birkenhead, przesłuchany przez Larry'ego Parnesa, impresaria objazdowych koncertów ówczesnych brytyjskich gwiazdek rocka. Parnes zaproponował zmianę imienia i nazwiska na bardziej enigmatyczne ("Billy Furiat") i kontrakt z trupą.

Debiutancki singel Fury'ego, "Maybe Tomorrow", znalazł się w 1959 r. w brytyjskiej Top 20.
Rok później, debiutant był w stanie wypełnić cały album Sound Of Fury wyłącznie własnymi kompozycjami. Udanie nawiązujące do amerykańskiego brzmienia rockabilly piosenki wspierał rzetelny gitarowy akompaniament Joe Browna i wokaliza grupy The Four Jays, późniejszych Fourmost. Jednak prawdziwą domeną Fury'ego miały stać się patetyczne ballady, łączące literacki motyw odrzuconego kochanka z pełnym sex appealu głosem.

Ujmująca prezentacja i warunki wokalne zaowocowały w 1961 r. przebojową wersją tematu Tony'ego Orlando "Halfway To Paradise". Piosenka w błyskotliwej aranżacji Ivora Raymonde'a stała się wzorem powielanym przez Fury'ego na szesnastu kolejnych singlach, z których każdy trafiał bezbłędnie do brytyjskiej Top 30. Najpopularniejszymi z nich były: "Jealousy" (z 1961 r.), "Last Night Was Made For Love" (z 1962 r.), "Like Fve Never Been Gone" (z 1963 r.), "It's Only Make Believe" (z 1964 r.) i "In Thoughts Of You" (z 1965 r.). Dwa filmy: "Play It Cool" (z 1962 r.) i "I've Gotta Horse" (z 1964 r.) także ugruntowały sławę piosenkarza na brytyjskiej scenie popowej wczesnych lat sześćdziesiątych.

Fury wraz z grupami The Gamblers i The Tornados wykonywał na scenie repertuar o wiele ciekawszy, niż pozwalała mu w nagraniach asekurancka wytwórnia. Ostatni większy przebój "Give Me Your Word" nagrał w 1965 r., zmagając się z chorobą i wynikającym ze zmiennych estradowych mód stresem. W rok później porzucił wytwórnię Decca na rzecz Parlophone i wydał singel z kompozycją duetu Peter and Gordon "Hurtin' Is Lovin'".

Wprawdzie w późniejszych nagraniach sięgał po tematy artystów tak znanych jak David Bowie ("Silly Boy Blue"), The Bee Gees ("One Minute Woman"), oba z 1968 r., i Carole King ("Why Are You Leaving") z 1970 r., jednak nie udało mu się powtórzyć wcześniejszych sukcesów.
W 1971 r. przeszedł operację na otwartym sercu. Wkrótce potem nagrał singel pod wymownym tytułem "Will The Real Man Stand Up" (Czy mężczyzny nic nie zmoże ) i wystąpił w filmie "That'll Be The Day" w roli Stormy'ego Tempesta (weterana rocka, którego oznaczający burzę z piorunami pseudonim, nawiązywał nieco do scenicznego nazwiska piosenkarza ).

Kolejna operacja w 1976 r. spowodowała krótki rozbrat z muzyką, lecz pod koniec dekady Fury powrócił albumem Memoirs prezentującym stare przeboje w nowych opracowaniach. Występował też na estradzie i w telewizji. Zdążył jeszcze podpisać kontrakt z wytwórnią Polydor, niestety zawał serca 28.01.1983 r. okazał się śmiertelny. Czas jednak działa na korzyść nagrań Fury'ego, w przeciwieństwie do płyt większości jego przedbeatlesowskich rówieśników. Nie bez racji uważany jest obecnie za jednego z najlepszych brytyjskich pieśniarzy doby rock'n'rolla. Choć żaden z blisko dwudziestu singli Fury'ego nie osiągnął pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów, pięć znalazło się na pozycji drugiej, co jest ponoć nie pobitym do dziś rekordem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Maybe tomorrow/Gonna Type A Letter	Billy Fury	02.1959	18[9]	-	Decca F 11 102	[written by Billy Fury]
Margo/Don't Knock Upon My Door	Billy Fury	06.1959	28[1]	-	Decca F 11 128	[written by Billy Fury]
Colette/ Baby How I Cried	Billy Fury	03.1960	9[10]	-	Decca F 11 200	[written by Billy Fury]
That' s love/You Don't Know	Billy Fury with The Four Jays	05.1960	19[11]	-	Decca F 11 237	[written by Billy Fury]
Wondrous place/Alright Goodbye	Billy Fury	09.1960	25[9]	-	Decca F 11 267
A thousand stars/Push Push	Billy Fury	01.1961	19[11]	-	Decca F 11 311
Don' t worry/Talkin' In My Sleep	Billy Fury & The Four Kestrels	04.1961	40[2]	-	Decca F 11 334	[written by Lay, Shoemaker]
Halfway to paradise/Cross My Heart	Billy Fury	05.1961	3[23]	-	Decca F 11 349	[silver-UK][Gerry Goffin/Carole King][61 US hit-Tony Orlando]
Jealousy/Open Your Arms	Billy Fury	09.1961	2[12]	-	Decca F 11 384	[51 hit-Frankie Laine][written by Jacob Gade/Winifred May /Vera Bloom ]
I' d never find another you/Sleepless Nights	Billy Fury	12.1961	5[15]	-	Decca F 11 409	[silver-UK][written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Ivor Raymonde][utwór z repertuaru Tony Orlando]
Letter full of tears/ Magic Eyes	Billy Fury	03.1962	32[6]	-	Decca F 11 437	[written by Covay][produced by Mike Smith]
Last night was made for love/King For Tonight	Billy Fury	05.1962	4[16]	-	Decca F 11 458	[written by Alan Fielding][produced by Mike Smith]
Once upon a dream/ If I Lose You	Billy Fury	07.1962	7[13]	-	Decca F 11 485	[written by Norrie Paramor/Richard Rowe][produced by Mike Smith]
Because of love/Running Around	Billy Fury	10.1962	18[14]	-	Decca F 11 508	[written by Batchelor, Roberts][produced by Mike Smith]
Like i' ve never been gone/What Do You Think You're Doing	Billy Fury	02.1963	3[15]	-	Decca F 11 582	[written by Paul Hampton/C. Monte][produced by Mike Smith]
When will you say i love you/All I Wanna Do Is Cry	Billy Fury	05.1963	3[12]	-	Decca F 11 655	[written by Alan Fielding][produced by Mike Smith]
In summer/ I'll Never Fall In Love Again	Billy Fury	07.1963	5[11]	-	Decca F 11 701	[written by Elaine Murtagh/Valerie Murtagh/Ray Adams]
Somebody else' s girl/Go Ahead And Ask Her	Billy Fury	10.1963	18[7]	-	Decca F 11 744	[written by Montgomery][produced by Billtone]
Do you really love me too/What Am I Gonna Do	Billy Fury	01.1964	13[10]	-	Decca F 11 792	[written by Barkan, Raleigh][produced by Billtone]
I will/Nothin' Shakin' But The Leaves On The Trees	Billy Fury	04.1964	14[12]	-	Decca F 11 888	[written by Glasser][produced by Billtone]
It' s only make believe/Baby What Do You Want Me To Do	Billy Fury	07.1964	10[10]	-	Decca F 11 939	[58 hit-Conway Twitty][written by Conway Twitty/Jack Nance][produced by Billtone]
I' m lost without you/You Better Believe It Baby	Billy Fury	01.1965	16[10]	-	Decca F 12 048	[written by Randazzo, Barberis][produced by Billtone]
In thoughts of you/Away From You	Billy Fury	07.1965	9[11]	-	Decca F 12 178	[written by Geoff Morrow/Chris Arnold][produced by Billtone]
Run to my lovin' arms/Where Do You Run	Billy Fury	09.1965	25[7]	-	Decca F 12 230	[written by Powers, Fischoff]
I' ll never quite get over you/Belong To The Wind	Billy Fury	02.1966	35[5]	-	Decca F 12 325	[written by Morrow, Martin, Arnold][produced by Mike Leander]
Give me your word/She's So Far Out She's In	Billy Fury	08.1966	27[7]	-	Decca F 12 459	[written by Wyle, Taylor]
Love Or Money/Love Sweet Love	Billy Fury	09.1982	57[5]	-	Polydor POSP 488	[written by Dewayne Blackwell][produced by Stuart Colman]
Devil Or Angel/Don't Tell Me Lies	Billy Fury	10.1982	58[4]	-	Polydor POSP 528	[written by Blanche Carter][produced by Stuart Colman]
Forget Him/Your Words	Billy Fury	05.1983	59[4]	-	Polydor POSP 558	[written by Mark Anthony][produced by Bruce Baxter, Hal Carter]
EP's
Play It Cool	Billy Fury	05.1962	2[45]	-	Decca DFE 6708
Billy Fury Hits	Billy Fury	10.1962	8[29]	-	Decca DFE 8505
Billy Fury And The Tornados	Billy Fury	04.1963	2[16]	-	Decca DFE 8525

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The sound of Fury	Billy Fury	06.1960	18[2]	-	Decca LF 1329	[produced by Jack Good]
Halfway to paradise	Billy Fury	09.1961	5[9]	-	Ace Of Clubs ACL 1083
Billy	Billy Fury	05.1963	6[21]	-	Decca LK 4533
We want Billy	Billy Fury	10.1963	14[2]	-	Decca LK 4548
Hit parade	Billy Fury	02.1983	44[15]	-	Decca TAB 37
The one and only	Billy Fury	03.1983	54[2]	-	Polydor POLD 5069

Kenny Chesney

Kenny Chesney urodził się 26 marca 1968 roku w Knoxville w amerykańskim stanie Tennessee. Swoją pierwszą płytę nagrał jeszcze w college'u i wydał ją własnym sumptem. Na początku lat 90-tych zaczął zgłaszać się do profesjonalnych wydawców w Knoxville - początkowo bez większych sukcesów, aż w 1992 roku po przesłuchaniu w firmie Opryland Music Group zyskał swój pierwszy prawdziwy kontrakt.

Większe zainteresowanie wzbudził jednak dopiero jego singlowy kawałek pt. "The Tin Man", który dotarł do 70. miejsca na amerykańskiej liście Billboard's country (1994). Prawdziwa popularność zaczęła się natomiast w momencie podpisania kontraktu z wytwórnią RCA - jego pierwszy album wydany pod tą marką - "All I Need to Know" (1995) sprzedał się w 300 tys. egzemplarzy, a kolejne płyty - "Me and You" (1996), "I Will Stand" (1997) czy "Everywhere We Go" (1999) osiągały jeszcze lepsze wyniki, pokrywając się w Stanach złotem i platyną.

Jego album z największymi hitami z 2001 roku sprzedał się już w 3 milionach kopii. Potem muzyk wydał "No Shoes, No Shirt, No Problems" (2002), dzięki któremu znalazł się w pierwszej lidze muzyków country. W 2003 roku odbył trasę koncertową, która okazała się wielkim sukcesem.
Jego singiel "There Goes My Life" zawędrował na szczyt listy przebojów muzyki country pod koniec 2003 roku. Kilka miesięcy później, w 2004 roku, ukazał się album "When the Sun Goes Down", a w 2005 muzyk zaserwował powtórkę ze swojej twórczości na płycie pt. "Be As You Are: Songs From an Old Blue Chair".

W 2005 roku Chesney stał się tematem artykułów plotkarskich gazet na skutek niespodziewanego małżeństwa ze znaną aktorką Renée Zellweger i równie nagłego rozwodu po kilkumiesięcznym związku.

W listopadzie 2005 roku wydał album "The Road and the Radio".
Po sukcesach 2005 roku Kenny Chesney zajął trzecie miejsce na amerykańskiej liście najlepiej zarabiających muzyków.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whatever It Takes	Kenny Chesney	10.1993	-	-	Capricorn 7-18323	[59.Country Chart]
The Tin Man/I Finally Found Somebody	Kenny Chesney	05.1994	-	-	Capricorn 49223	[written by Kenny Chesney,Stacey Slate,David Lowe][produced by Barry Beckett][70.Country Chart]
Fall in Love/Something About You and a Dirt Road	Kenny Chesney	04.1995	-	-	BNA 64 278	[written by Buddy Brock,Kenny Chesney,Kim Williams][produced by Barry Beckett][6[15].Country Chart]
All I Need to Know/Someone Else's Hog	Kenny Chesney	08.1995	-	-	BNA 64 347	[written by Mark Alan Springer Steve Seskin][produced by Barry Beckett][8[14].Country Chart]
Grandpa Told Me So	Kenny Chesney	12.1995	-	-	BNA 64352	[23[9].Country Chart]
Back in My Arms Again	Kenny Chesney	.1996	-	-	BNA 64523	[41.Country Chart]
Me and you/I finally found somebody	Kenny Chesney	10.1996	-	112[6]	BNA 64 589	[written by Skip Ewing/Ray Herndon][produced by Barry Beckett][2[15].Country Chart]
When I Close My Eyes/My Poor Old Heart	Kenny Chesney	02.1997	-	-	BNA 64 726	[written by Nettie Musick,Mark Alan Springer][produced by Barry Beckett][2[15].Country Chart]
She's got it all/Lonely,needin' lovin'	Kenny Chesney	08.1997	-	110[7]	BNA 64 894	[written by Craig Wiseman/Drew Womack][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][1[3][17].Country Chart]
A Chance	Kenny Chesney	11.1997	-	-	BNA 64 987	[11[18].Country Chart]
That's Why Im Here/A chance	Kenny Chesney	05.1998	-	79[7]	BNA 65 399	[written by Shaye Smith/Mark Springer][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][2[21].Country Chart]
I will stand/She always said it first	Kenny Chesney	10.1998	-	101[9]	BNA 65 570	[written by Casey Beathard/Mark Germino][27[10].Country Chart]
How Forever Feels/You win,I win,We lose	Kenny Chesney	02.1999	-	27[21]	BNA 65 666	[written by Wendell Mobley, Tony Mullins][1[6][34].Country Chart]
You Had Me From Hello/Everywhere you go	Kenny Chesney	04.1999	-	34[20]	BNA 65 745	[gold][written by Kenny Chesney/Skip Ewing][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][1[1][26].Country Chart]
She Thinks My Tractor's Sexy /What I Need to Do	Kenny Chesney	10.1999	-	74[12]	BNA 65 964	[gold-US][written by Jim Collins/Paul Overstreet][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][11[15].Country Chart]
What I Need To Do/She Thinks My Tractor's Sexy	Kenny Chesney	04.2000	-	56[17]	BNA 65 964	[written by Tom Damphier/Bill Luther][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][8[22].Country Chart]
I Lost It/The thin man	Kenny Chesney	10.2000	-	34[20]side B:107[8]	BNA 69 007	[written by Jimmy Olander/Neil Thrasher][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson,Kenny Chesney][3[23].Country Chart][side B:19[15].Country Chart]
Don't Happen Twice/I Lost It	Kenny Chesney	03.2001	-	26[20]	BNA 69 035	[written by Curtis Lance/Thom McHugh][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson,Kenny Chesney][1[1][27].Country Chart]
Young/For the first time	Kenny Chesney	12.2001	-	35[20]	BNA 69 131	[written by Steve McEwan/Naoise Sheridan/Craig Wiseman][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][2[24].Country Chart]
The Good Stuff /A Lot of Things Different	Kenny Chesney	06.2002	-	22[20]	BNA 69172	[written by Jim Collins/Craig Wiseman][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][1[7][29].Country Chart][B:6[19].Country Chart]
Big Star	Kenny Chesney	01.2003	-	28[20]	album cut	[written by Stephony Smith][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][2[22].Country Chart]
No Shoes, No Shirt, No Problems	Kenny Chesney	06.2003	-	28[20]	BNA 8287651854	[written by Casey Beathard][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][2[22].Country Chart]
There Goes My Life	Kenny Chesney	10.2003	-	29[20]	album cut	[gold-US][written by Wendell Mobley/Neil Thrasher][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][1[7][19].Country Chart]
When The Sun Goes Down	Kenny Chesney And Uncle Kracker	02.2004	-	26[20]	album cut	[gold-US][written by Brett James][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1[5][22].Country Chart]
I Go Back	Kenny Chesney	05.2004	-	32[20]	album cut	[gold-US][written by Kenny Chesney][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][2[19].Country Chart]
Hey Good Lookin	Jimmy Buffett with Clint Black, Kenny Chesney, Alan Jackson, Toby Keith And George Strait	06.2004	-	63[11]	Mailboat	[8[20].Country Chart]
The Woman With You	Kenny Chesney	08.2004	-	33[17]	BNA	[written by David Frasier/Craig Wiseman][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][2[20].Country Chart]
Anything But Mine	Kenny Chesney	01.2005	-	48[20]	BNA	[gold-US][written by Scooter Carusoe][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1[2][22].Country Chart]
Keg In The Closet	Kenny Chesney	05.2005	-	64[10]	album cut	[written by Kenny Chesney/Brett James][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][6[20].Country Chart]
Who You'd Be Today	Kenny Chesney	10.2005	-	37[17]	BNA 82876-72952	[gold-US][written by Bill Luther/Aimee Mayo][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][2[18].Country Chart]
Living In Fast Forward	Kenny Chesney	01.2006	-	48[17]	album cut	[written by David Lee Murphy/Rivers Rutherford][1.Country Chart]
Summertime	Kenny Chesney	04.2006	-	34[20]	album cut	[gold-US][written by Steve McEwan/Craig Wiseman][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
You Save Me	Kenny Chesney	08.2006	-	41[20]	album cut	[gold-US][written by Brett James/Troy Verges][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][3.Country Chart]
Beer In Mexico	Kenny Chesney	01.2007	-	61[17]	BNA 88697-05242-2	[written by Kenny Chesney][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Never Wanted Nothing More	Kenny Chesney	06.2007	-	22[20]	BNA 88697-11508-2	[gold-US][written by Ronnie Bowman,Chris Stapleton][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Don't Blink	Kenny Chesney	09.2007	-	29[11]	BNA	[gold-US][written by C.Beathard, C.Wallin ][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Shiftwork	Kenny Chesney featuring George Strait)	12.2007	-	47[16]	BNA	[written by Troy Jones ][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][2.Country Chart]
Better as a Memory	Kenny Chesney	03.2008	-	46[17]	BNA	[written by Scooter Carusoe Lady Goodman][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Everybody Wants to Go to Heaven	Kenny Chesney featuring The Wailers	08.2008	-	29[11]	BNA	[written by Jim Collins, Marty Dodson ][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Down the Road	Kenny Chesney and Mac McAnally	11.2008	-	47[18]	BNA	[produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Out Last Night	Kenny Chesney	04.2009	-	16[20]	BNA	[gold][written by Kenny Chesney,Brett James][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
I'm Alive	Kenny Chesney featuring Dave Matthews	08.2009	-	32[16]	BNA	[gold-US][written by Kenny Chesney,Dean Dillon,Mark Tamburino][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][6.Country Chart]
Ain't Back Yet	Kenny Chesney	02.2010	-	50[13]	BNA	[written by Craig Wiseman,Chris Tompkins][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][3.Country Chart]
The Boys of Fall	Kenny Chesney	07.2010	-	18[18]	BNA	[gold-US][written by Casey Beathard, Dave Turnbull][produced by Buddy Cannon][1.Country Chart]
Somewhere with You	Kenny Chesney	11.2010	-	31[20]	BNA	[gold-US][written by Shane McAnally, J.T. Harding][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Live a Little	Kenny Chesney	03.2011	-	61[8]	BNA	[written by David Lee Murphy,Shane Minor][produced by Buddy Cannon][1.Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All I Need To Know	Kenny Chesney	06.1995	-	-	BNA 66562	[gold-US][produced by Barry Beckett][39.Country Chart]
Me and you	Kenny Chesney	09.1996	-	78[30]	BNA 66 908	[gold-US][produced by Barry Beckett][9.Country Chart]
I Will Stand	Kenny Chesney	08.1997	-	95[34]	BNA 67 498	[platinum-US][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][10.Country Chart]
Everywhere We Go	Kenny Chesney	03.1999	-	51[82]	BNA 67 655	[2x-platinum-US][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][5.Country Chart]
Greatest Hits	Kenny Chesney	10.2000	-	13[51]	BNA 67 976	[4x-platinum-US][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson][1.Country Chart]
No Shoes, No Shirt, No Problems	Kenny Chesney	04.2002	-	1	BNA 67 038	[4x-platinum-US][produced by Buddy Cannon,Norro Wilson,Kenny Chesney][1.Country Chart]
All I Want For Christmas Is A Real Good Tan	Kenny Chesney	10.2003	-	42[12]	BNA 51 808	[gold-US][4.Country Chart]
When the Sun Goes Down	Kenny Chesney	02.2004	-	1[1][94]	BNA 58 801	[4x-platinum-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Be As You Are (Songs From an Old Blue Chair)	Kenny Chesney	01.2005	-	1[1][27]	BNA 61 530	[platinum-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
The Road and the Radio	Kenny Chesney	11.2005	-	1[1][23]	BNA 72960	[3x-platinum-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney,Norro Wilson][1.Country Chart]
Live: Live Those Songs Again	Kenny Chesney	09.2006	-	4[8]	BNA 86 578	[gold-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Just Who I Am: Poets & Pirates	Kenny Chesney	09.2007	-	3[52]	BNA 88697	[platinum-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Lucky Old Sun	Kenny Chesney	10.2008	-	1[1][25]	BNA 88697	[gold-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Greatest Hits II	Kenny Chesney	05.2009	-	3[31]	BNA 88697	[gold-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]
Hemingway's Whiskey	Kenny Chesney	09.2010	-	1[1][31]	BNA 88697	[gold-US][produced by Buddy Cannon,Kenny Chesney][1.Country Chart]

Kevin Coyne

Ur. 27.01.1944 r. w Derby, Anglia. Z wykształcenia plastyk, z powołania psychoterapeuta i pracownik opieki społecznej. Jako wokalista zadebiutował w miejscowych pubach i klubach. Po wyjeździe do Londynu występował w grupie Siren, promowanej przez wytwórnię Dandelion należącą do disc jockeya Johna Peela.

W 1972 r. opuścił zespół i po nagraniu obiecującego albumu Case History, podpisał kontrakt z firmą Virgin. Na longplayu Marjory Razor Blade z 1973 r. wykorzystał swoje gorzkie życiowe doświadczenia w posępnych melorecytacjach poświęconych ludzkim dramatom. Czerpiąc muzyczne inspiracje z wiejskiego bluesa, Coyne przyjął rolę anonimowego oskarżyciela, opisującego beznamiętnie autentyczne zdarzenia.

W podobnym nastroju utrzymana była płyta Blame It On The Night, nagrana po intensywnych trasach koncertowych. Longplaye Matching Head And Feet i Heartburn nagrał z zespołem, w którego skład wchodzili weterani brytyjskiego rhythm'n'bluesa: Zoot Money (instr. klawiszowe), Andy Summers (gitara), Steve Thompson (bas) i Peter Wolf (perkusja). Szczytowym efektem współpracy z grupą był koncertowy album In Living Black And White, jednak finansowy kryzys zmusił w 1976 r. Coyne'a do rozwiązania zespołu.

Na listy przebojów powrócił wkrótce na fali gniewnej muzyki punkowej. W 1979 r. wraz z wokalistką zespołów Slapp Happy i Henry Cow, Dagmar Krause, nagrał przyjęty entuzjastycznie album Babble. Po rozstaniu z wytwórnią Virgin, współpracował na początku lat osiemdziesiątych z firmą Cherry Red Records (płyty Pointing The Finger i Politics). Album Peel Sessions, będący kompilacją materiału radiowego z lat 1974-1990, był swoistym podsumowaniem muzycznego i poetyckiego dorobku artysty, który działa aktywnie do dziś pozostając jednym z najważniejszych przedstawicieli awangardy rockowej ostatniego dwudziestolecia.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cheat Me / Flowering Cherry	Kevin Coyne	09.1972	-	-	Dandelion 2001 357	[written by Kevin Coyne][produced by Clague]
Marlene / England Is Dying	Kevin Coyne	08.1973	-	-	Virgin VS 102	[written by Kevin Coyne][produced by Steve Verroca]
Lovesick Fool / Sea of Love	Kevin Coyne	11.1973	-	-	Virgin VS 104	[written by Kevin Coyne][produced by Steve Verroca]
I Believe in Love / Queenie Queenie Caroline	Kevin Coyne	04.1974	-	-	Virgin VS 107	[written by Kevin Coyne][produced by Steve Verroca]
Let's Have a Party / Lorna	Kevin Coyne	10.1975	-	-	Virgin VS 126	[written by J. M. Robinson][produced by Kevin Coyne, Mick Glossop]
Rock'n'Roll Hymn/ It's Not Me	Kevin Coyne	04.1975	-	-	Virgin VS 119	[written by Coyne, Legget, Penn][produced by Geoffrey Haslam]
Don't Make Waves / Mona, Where's My Trousers	Kevin Coyne	02.1976	-	-	Virgin VS 136	[written by Coyne][produced by Norman Smith]
Fever / Daddy	Kevin Coyne	10.1976	-	-	Virgin VS 160	[written by John Davenport, Eddie Cooley][produced by R. J. Lange]
Walk On By / Shangri-La	Kevin Coyne	10.1976	-	-	Virgin VS 148	[written by Bacharach, David][produced by R. J. Lange]
Amsterdam / I Really Love You	Kevin Coyne	02.1978	-	-	Virgin VS 203	[written by Kevin Coyne][produced by Kevin Coyne, Steve Lewis]
I'll Go Too / Having a Party	Kevin Coyne	03.1979	-	-	Virgin VS 255	[written by Kevin Coyne][produced by Kevin Coyne, Bob Ward]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Case History	Siren	.1971	-	-	Dandelion 2310 228	[produced by Steve Verroca]
Marjory Razorblade	Kevin Coyne	.1973	-	-	Virgin VD 2501	[produced by Steve Verroca]
Blame It on the Night	Kevin Coyne	.1974	-	-	Virgin V 2012	-
Matching Head & Feet	Kevin Coyne	.1975	-	-	Virgin V 2033	[produced by Geoffrey Haslam]
Heartburn	Kevin Coyne	.1976	-	-	Virgin V 2047	-
In Living Black and White	Kevin Coyne	.1976	-	-	Virgin VD 2505	[produced by Robert John Lange , Steve Lewis ]
Dynamite Daze	Kevin Coyne	.1978	-	-	Virgin V 2096	[produced by Bob Ward , Kevin Coyne ]
Millionaires and Teddy Bears	Kevin Coyne	.1978	-	-	Virgin V 2110	[produced by Bob Ward , Kevin Coyne ]
Sanity Stomp	Kevin Coyne	.1980	-	-	Virgin VGD 3504	[produced by Paul Wickens, Kevin Coyne ]
Pointing the Finger	Kevin Coyne	.1981	-	-	Cherry Red BRED23	[produced by Brian Godding, Kevin Coyne ]
P?liticz	Kevin Coyne	.1982	-	-	Cherry Red	-
Rough Live	Kevin Coyne	.1985	-	-	SPV 12-1250 [D]	-