Geggy Tah

Geggy Tah to zespół  założony przez autora piosenek/wokalistę Tommy'ego Jordana i klawiszowca / gitarzysty Grega Kurstina . Każdy z nich ma młodszą siostrę, która nie była w stanie wymówić imienia brata, gdy była bardzo młoda; "Geggy" i "Tah" były błędnymi określeniami imion ich braci.
Ich pierwsze wydawnictwo, Grand Opening , ukazało się w 1994 roku w wytwórni Davida Byrne'a Luaka Bop . Do wydania Sacred Cow z 1996 roku dodali perkusistę Darena Hahna do składu. Również dla Luaka Bop, album zrodził hitowy singiel "Who You Are", który osiągnął  16 miejsce listy Billboard Modern Rock Tracks   (piosenka pojawiłaby się również w reklamie Mercedes-Benz około 2001r).

Oba albumy zostały wyprodukowane przez Susan Rogers,  która współpracowała   także z Prince'm , The Jacksons , Davidem Byrne, Barenaked Ladies i Edie Brickell .

W 1999 roku zespół zapowiedział nowy album zatytułowany " Music Inspired by the Fragrance" i wydał dwa utwory ("Space Heater" i "Sweat") w Internecie w formacie mp3 . Jednak po części z powodu przeniesienia Luaka Bop z Warner Bros. do Virgin Records , album został wydany w 2001 roku, a do tego pod nowym tytułem: Into the Oh . Into the Oh został wydany w Luaka Bop / Virgin z nowymi członkami zespołu, w tym perkusistą sesyjnym z Los Angeles i kompozytorem "Lavey" Brucem Millsteinem.

W 2006 Kurstin założył nowy zespół The Bird and the Bee . W 2010 Kurstin był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy producent, Non-Classical, za pracę nad Lily Allen It's Not Me, It's You .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whoever You Are	Geggy Tah	10.1996	-	67[4]	Luaka Bop/ Warner Bros	[written by Greg Kurstin , Tommy Jordan][produced by Greg Kurstin, Susan Rogers, Tommy Jordan]

David Geddes

David Cole Idema (ur. 01 lipca 1950r), najlepiej znany pod pseudonimem David Geddes, jest wokalistą soft rockowym, który miał na US Top 5 hit " Run Joey Run " w 1975 roku.
Pod swoim prawdziwym nazwiskiem, Geddes był perkusistą i wokalistą kultowego zespołu Fredric (znany również jako Rock Garden) i wydał z nimi kilka nagrań w latach 70-tych. Wcześniej uczęszczał na University of Michigan . Geddes wziął swój pseudonim sceniczny od ulicy w Ann Arbor .

Według " American Top 40 " Casey'a Kasema , David nagrał kilka singli dla wytwórni płytowych, z których żaden nie stał się hitem. Zdecydował się opuścić branżę muzyczną i wrócić do szkoły. Dawid uczęszczał do szkoły prawniczej na Wayne State University w Detroit , kiedy został namówiony przez producenta Paula Vance'a do nagrania piosenki przez niego napisanej. Vance pamiętał głos Dawida z jego wcześniejszych płyt i myślał, że będzie idealny do nowej piosenki Vance'a. David poleciał do Nowego Jorku, aby nagrać wokale do piosenki, a potem wrócił do Detroit, aby rozpocząć swój trzeci rok szkoły prawniczej. Kilka miesięcy później, utwór " Run Joey Run ", wszedł na Billboard Hot 100 Singles. David rzucił szkołę prawa tylko z jednym semestrem i ponownie wszedł do branży muzycznej.
 
Geddes miał tylko jeden przebój, poza wspomnianym hitem w Top 40: "The Last Game of the Season (Blind Man in the Bleachers)",który wszedł do Top 40 miesiąc po tym jak "Run Joey Run" spadł na listach przebojów, "Last Game ... " znalazł się w Top 20. Geddes również wydał singiel pod swoim prawdziwym nazwiskiem, który zaistniał na antenach: "House on Holly Road". "Run Joey Run" znalazł się na 4 maja 2010 w odcinku Glee . 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Run Joey Run / Honey Don't Blow It	David Geddes	08.1975	-	4[13]	Big Tree 16 044	[written by Perry Cone,Paul Vance][produced by Paul Vance]
The Last Game of the Season (A Blind Man in the Bleachers) / Wise Up Girl	David Geddes	11.1975	-	18[8]	Big Tree 16 052	[written by Perry Cone,Paul Vance,Sterling Whipple][produced by Paul Vance]

G. Dep

Trevell Gerald Coleman  (ur. 19 listopada 1973 r.), lepiej znany pod pseudonimem G. Dep (co oznacza "Ghetto Dependent"),  to amerykański raper z Harlemu, Nowy Jork. Dołączył do Bad Boy Records w 1998 roku i wydał swój debiutancki album Child of the Ghetto w 2001 roku. Wydał swój drugi album Ghetto Legend 7 września 2010 r. w Famous Records.

Trevell Coleman urodził się 19 listopada 1973 roku. Został wychowany przez swoją babcię w James Weldon Johnson Housing Projects.

 Zaczyna rapować w wytwórni  Tape Kingz , wydając 2 winyle w 1995 i 1996 roku. Po spotkaniu z Seanem Combsem w 1998 roku, G. Dep podpisał kontrakt o wartości 350 000 $ na pięć albumów z Bad Boy Records.  W następnym roku pojawił się w dwóch utworach na debiutanckiej płycie Black Roba z 1999 roku "Life Story".

 G. Dep wydał swój debiutancki solowy album Child of the Ghetto w 2001 roku. Child of the Ghetto osiągnął  # 106 na liście Billboard 200 i # 23 na Top R & B / Hip-Hop Albums.Singiel "Special Delivery" z albumu osiągnął   # 59 na Hot R & B / Hip-Hop Songs.


G. Dep został następnie usunięty z Bad Boy Records.G. Dep i Loon wydali niezależny album Bad Boy w 2007 roku. Wydał swój drugi album Ghetto Legend 7 września 2010 roku w Famous Records.

Coleman stwierdził w wywiadzie, że został skazany za napad i odbył karę na wyspie Rikers. Akta Colemana obejmują aresztowania za przestępstwa narkotykowe, kradzież z włamaniem   ponad 25 razy od 2003 roku.  Po wydaniu Child of the Ghetto, Coleman miał długą walkę z uzależnieniem od Fencyklidyny, PCP. W 2008 r. Coleman powiedział XXL o swoich problemach związanych z nadużywaniem substancji i rehabilitacji.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let's Get It	G-Dep, P. Diddy & Black Rob	05.2001	-	80[9]	Bad Boy 79 383	[produced by Yogi][18[20].R&B Chart]
Special Delivery	G-Dep	10.2001	-	-	Bad Boy 79 409	[produced by Ez Elpee][59[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Child of the Ghetto	G. Dep	12.2001	-	106[6]	Bad Boy 73 042	[produced by Sean "Puffy" Combs, The Hitmen, Prince Charles Alexander]

Crotchet Records

Mała niezależna firma z siedzibą w Hayes, Middlesex. Design Crotchet jest podobny do tego z wytwórni Flair  i działała pod tym samym adresem (266 Blythe Road), co silnie sugeruje, że były one blisko spokrewnione. Pat Sherlock tworzył nagrania w obu wytwórniach .Flair posiadał wyraźną orientację na muzykę country i irlandzką, podczas gdy Crotchet wydawał się bardziej posuwać w kierunku klubowo / kabaretowym, więc być może nastąpiła zmiana akcentów połączona ze zmianą nazwy.

Czcionki użyte na etykiecie mają irlandzki wygląd, a styl numerów matrycy  sugeruje, że EMI było odpowiedzialne za produkcję; z powodu niedoboru winylu i urządzeń do tłoczenia w   latach  70-tych .

Katalog wytwórni:

 CMR.20     Rusty Goffe     Cabaret Time With Rusty Goffe ‎(7", EP)     1973   
CMR 22A/B     Bryan Dolan     For Fame And Fortune ‎(LP, Album)

Crystal Records

Crystal Records i Crystal Publishing zostały założone w 1969 roku przez autora piosenek / inżyniera / producenta Jacka Price'a i jego matkę Jean  Domminney . Produkty wytwórni były mieszanką pop, soul i reggae z początku lat 70-tych. Price założył wytwórnię Sioux (tylko w reggae), którą wznowił w 1996 r. Płyty obu wytwórni Crystal i Sioux zostały wyprodukowane przez President. Dystrybucję prowadziły Enterprise, Lugton i H. R. Taylor. 

Design wytwórni pozostała niezmieniona przez cały okres jej istnienia, ale pojawiła się w trzech różnych schematach kolorystycznych: żółty i czarny , następnie czerwony z czarnym nadrukiem . Wydaje się, że firma skutecznie przestała wydawać płyty w okolicach 1978 roku, chociaż kilka singli ukazało się w latach 1981-1986. 

Wytwórnia nigdy nie cieszyła się żadnymi hitami, ale w różnych okresach miała swoich twórców, którzy w przeszłości pisali dla The Cats i Craiga Douglasa. Poniższa dyskografia zawiera jedynie listę problemów z lat 60. i 70.  

Cub Records

Cub Records to amerykańska wytwórnia muzyczna i filia wytwórni MGM Records, która rozpoczęła działalność w 1958 roku nagraniami rhythm'n'bluesowymi.

Artyści, którzy wydali płyty w Cub, to Impalas ("Sorry (I Ran All the Way Home)"), Jimmy Jones ("Handy Man", "Good Timin" ), The Stereos (" I Really Love You "), oraz Jimmy Velvit ("Sometimes At Night", "We Belong Together").Wytwórnia trwała do 1968 roku.

CTI Records

CTI Records ( Creed Taylor Incorporated ) to wytwórnia jazzowa założona w 1967 roku przez producenta / menedżera A & R Creeda Taylora . Jej pierwszym albumem był " A Day In The Life " Wesa Montgomery'ego z 1967 roku. Najnowsze wydanie, wydane przez CTI Jazz All-Star Band, zostało nagrane na żywo podczas Montreux Jazz Festival w 2009 roku, ale wydane tylko w Japonii w listopadzie 2010 roku. w wielu formatach: CD, DVD i Blu-ray. Początkowo CTI było spółką zależną A & M Records , a następnie wytwórnia stała się niezależna w 1970 roku. W jej skład wchodzili George Benson , Bob James , Walter Wanderley , Freddie Hubbard , Hubert Laws , Stanley Turrentine , Ron Carter , Antonio Carlos Jobim i Deodato.

Kudu Records , siostrzana wytwórnia CTI, została założona w 1971 roku i była nastawiona na soul jazz, w tym na nagrania Grovera Washingtona, Jr .; Esther Phillips ; Hanka Crawforda ; Johnny Hammonda ; Granta Greena ; Joe Becka ; Lonnie Smitha ; i Idris Muhammad .

Salvation Records była wytwórnią zależną, która wydała 10 albumów podczas jej istnienia, w tym materiały Rolanda Hanna , Johnny'ego Hammonda , Gábora Szabó , Airto , New York Jazz Quartet , a w latach 90-tych Faith Howard. 

Greenestreet (w której znalazły się albumy Jacka Wilkinsa , Claudio Roditi , Les McCann ) i Three Brothers (w tym wydane przez Cassandrę Morgan, The Clams, Lou Christie i Duke Jones) były także krótkotrwałymi wytwórniami powiązanymi z CTI.
.

Don Sebesky początkowo stworzył wiele ustaleń dotyczących CTI i jej różnych marek siostrzanych i drugorzędnych. Później dołączył do niego Bob James, a następnie David Matthews w połowie lat 70-tych XX wieku. W sesjach wzięli udział jedni z najlepszych muzyków jazzowych, w tym basista Ron Carter , gitarzysta Eric Gale , klawiszowiec Herbie Hancock , pianista Bob James , organista Richard Tee i perkusiści Billy Cobham , Jack DeJohnette , Steve Gadd , Idris Muhammad i Harvey Mason . Taylor najczęściej korzystał z Van Gelder Studios z Englewood Cliffs w stanie New Jersey , a Rudy Van Gelder pracował niemal na wszystkich sesjach aż do późnych lat istnienia wytwórni.

Produkcja CTI była na ogół sukcesem komercyjnym i artystycznym, a wytwórnia stała się wiodącą siłą w jazzie podczas swojego istnienia. Najlepiej sprzedającą się wersją CTI był album Deodato, Prelude , który w 1973 roku osiągnął 3 miejsce na liście albumów amerykańskiego Billboard Top 40, co jest niezwykłym osiągnięciem dla wytwórni jazzowej. Singiel z albumu " Also Sprach Zaratustra (2001) " osiągnął drugą lokatę na  Billboard Hot 100 i # 7 w Wielkiej Brytanii .

Inne udane albumy to: Grover Washington, Jr.'s Mister Magic i Feels So Good (oba #10 w 1975), Esther Phillips " What A Diff'rence A Day Makes" (osiągając 32 miejsce w 1975r) i Bob James, BJ4 (osiągając 38 miejsce w 1977r).

Taylor założył wcześniej Impulse Records i pracował dla Verve Records, gdzie zdobył reputację uznanego w branży producenta albumów jazzowych. Jego produkcje dla CTI miały charakterystyczną ciepłą atmosferę i pomogły smooth jazzowi jako komercyjnemu muzycznemu gatunkowi . CTI stało się również znane ze swoich zaskakujących projektów okładek albumów, z których większość zawiera   fotografie artystów autorstwa Pete Turnera .

W 1978 r. CTI Records złożyło wniosek do  Chapter XI; jednak większość jego katalogu pozostała w druku (Creed Taylor wypuścił serię wydawniczą 8000 w 1979 r.), a wytwórnia kontynuowała działalność do 1984 r., wydając nowe albumy studyjne takich artystów, jak Jim Hall , Urszula Dudziak , Roland Hanna i zespół studyjny Fuse One , wszystkie nagrane w studiu Van Geldera w Englewood Cliffs.

Creed Taylor zrestrukturyzował CTI w 1989 r., Wznawiając współpracę z inżynierem Rudy Van Gelderem i fotografem Pete Turnerem podczas nagrywania wszechstronnej sesji "Rhythmstick" w czerwcu 1989 r. (Ambitny projekt wydany na winylu, płycie CD, VHS i LaserDisc w 1990 r.). Wielu młodych artystów podpisało kontrakt z wytwórnią, tacy jak Charles Fambrough, Jim Beard, Ted Rosenthal, Bill O'Connell, Donald Harrison, Steve Laury i Jurgen Friedrich, a także weteran gitarzysta Larry Coryell, który współpracował z aranżerem Donem Sebeskim na dobrze sprzedającym się albumie Fallen Angel , który osiągnął 18 miejsce na liście Billboard Top Contemporary Jazz Albums w roku 1993.

Materiały CTI po A & M Records (tytuły wydane w latach 1970-1979) są teraz własnością Sony Music Entertainment i dystrybuowane przez Masterworks Jazz w USA, a King Records zajmuje się prawami do wyłącznej dystrybucji w Japonii.
Opublikowane przez CTI wczesne wydania spółek zależnych od A & M są teraz dystrybuowane przez Verve Records , oddział Universal Music Group.

Albumy na liście Billboard 200 Albums

A Day In The Life - Wes Montgomery [1967]  13.US

Wave - Antonio Carlos Jobim [1967] 114.US
Down Here On The Ground - Wes Montgomery [1968] 38.US
Road Song - Wes Montgomery [1968]  94.US
Tell It Like It Is - George Benson [1969]  145.US
Walking In Space - Quincy Jones [1969]  56.US
The Other Side Of Abbey Road - George Benson [1970]  125.US
Gula Matari - Quincy Jones [1970]  63.US
Sugar - Stanley Turrentine [12/70]  182.US
Sky Dive - Freddie Hubbard [1972]  165.US
Prelude - Deodato [10/72]    3.US
Morning Star - Hubert Laws [11/72]  148.US
Carnegie Hall - Hubert Laws [2/73]  175.US
Deodato 2 - Deodato [6/73]  19.US
Keep Your Soul Together - Freddie Hubbard [11/73]  186.US
In Concerrt - Deodato & Airto [2/74]  114.US
One - Bob James [5/74]  85.US
Bad Benson - George Benson [6/74]  78.US
The Baddest Hubbard - Freddie Hubbard [8/74]  127.US
The Baddest Turrentine - Stanley Turrentine [8/74]  185.US
The Sugar Man - Stanley Turrentine [3/75] 110.US
Polar AC - Freddie Hubbard [4/75]  167.US
Two - Bob James [4/75]  75.US
The Chicago Theme - Hubert Laws [5/75]  42.US
Good King Bad - George Benson [1976]  51.US
Three - Bob James [with Grover Washington, Jr.] [2/76]  49.US
Benson and Farrell - George Benson & Joe Farrell [10/76]  100.US
George Benson In Concert: Carnegie Hall - George Benson [1976]  122.US
BJ4 - Bob James [4/77]  38.US
Seawind - Seawind [1976]  188.US
Dune - David Matthews [8/77]  169.US
Havana Candy - Patti Austin [10/77]  116.US
Window of a Child - Seawind [1/78]  122.US
Silk - Fuse One [1981]  139.US

  
   
 

Cutting Records

Amerykańska wytwórnia fonograficzna, założona w 1984 r, jako dodatkowa forma działalności dwóch właścicieli sklepu muzycznego: braci Aldo i Amado Marinów. W ciągu pierwszych dziesięciu lat działalności Cutting wykazała się zadziwiającą elastycznością: przeszła od hip hopu i jego pochodnych do house'u. Wielki sukces komercyjny przyniosły utwory "Temptation" w wykonaniu Corinny oraz "Wiggle It" grupy Two In A Room. Inne klasyki, jak np. "Alnaaflysh" Hashima, także zostały dobrze przyjęte, choć nie zaszły tak wysoko jak dwa pierwsze.
Szef wytwórnii, Aldo Marin. powiedział: "Nie lubię wytwórnii płytowych, po prostu szukam dobrej muzyki, przy której ludzie chcą tańczyć". Ta elastyczność - w katalogu wytwórnii można znaleźć tak techno, jak house czy garage - ujawniała się nadal w nagraniach takich, jak "Something Unreal" formacji Vibe Tribe (Joey Beltram), "Kickin' In The Beat" Pameli Fernandez, "Can't Stop The Rhythm" duetu Masters At Work (z gościnnie występującą Jocelyn Brown) czy "Turn Me Out" grupy Praxis (z Kathy Brown).

Single na liście przebojów "Billboard"Hot 100

Corina Now That You're Gone 1992 72
Corina Temptation 1991 6
Corina Whispers 1991 51
Coro My Fallen Angel 1991 54
Giggles What Goes Around Comes Around 1992 47
Yvonne There's A Party Going On 1990 88
2 In A Room Wiggle It 1990 15
Sa-Fire Boy, I've Been Told 1988 48
Giggles What Goes Around Comes Around 1992 47

CTJ Records

CTJ to mała wytwórnia reggae, jedna z wielu, które pojawiły się i znikły w latach 70-tych. Mark Griffiths pisze, że była własnością Cyrila C. Pinnocka, i że działała do 1977 roku. 

Wytwórnia wydała tylko dwie płyty , obie z nich to single.Jednym z nich był "The Bible"
  Rona I (CTJ-001). Jak można zauważyć na podstawie jej etykiety, firma miała siedzibę pod adresem 198 Stroud Green Road, Londyn, N4. Drugi  singiel "Jah Life" autorstwa The Equators, który nie ma numeru katalogowego na etykiecie.

Cube Records

Cube – wytwórnia założona 26 maja 1972r przez niezależnego wydawcę Davida Platza i ma swoją siedzibę przy biurach Essex Music. Platz trafił do przemysłu płytowego na początku lat 60-tych,by zdecydować się na założenie własnej wytwórni w 1970r.Z Malcolmem Jonesem jako menadżerem wytwórni formuje Fly Records,gdzie nagrywa hity The Move, single T. Rex i Johna Kongosa ("He's Gonna Step On You"), a także wiele bestselerowych albumów,jak najsłynniejszy z nich Electric Warrior, grupy T.Rex ,ktróry wspiął się na szczyt nowowań w W.Brytanii.
W połowie 1972r Marc Bolan opuszcza wytwórnię Fly zakładając własny label i w tym samym czasie producent Essex/Fly Tony Visconti przerywa współpracę z Bolanem zakładając wytwórnię Good Earth Productions.Platz z nowym kierownictwem decyduje się na promocję nowych artystów już pod nowym szyldem-Cube Records.Nagłówek komunikatu prasowego opublikowanego przez Malcolma Jonesa w maju 1972 stwierdza "Essex umieszcza Fly w Cube",co potwierdza logo wytwórni,mucha zamknięta w drucianym sześcianie.O ile Fly działała na rynku brytyjskim,to Cube miała obejmować rynki światowe i kontynuować przy użyciu katalogu Fly numerację dalszych płyt.Kłopot z tym ,że z dawnej wytwórni został tylko jeden artysta,wirtuoz gitary-John Williams.


Pierwsze single Cube były autorstwa Timothy Jonesa,którego nudnawy MOR pop nie przyniósł powodzenia u publiczności.Zdecydowano się na serię wznowień Tyrannosaurus Rex i Procol Harum z poprzedniej wytwórni,choć wysiłki Cube koncentrowały się wokół podpisania kontraktów z nowymi artystami,jak chociażby Joan Armatrading.Nawet duża kampania promocyjna tej artystki nie pomogła w znaczącej sprzedaży jej płyt.Podobnie było z płytami Harvey Andrews, JSD Band, Batti Mamzelle i Kestrel,nawet superprodukcja George Martina The Height Below Jona Williamsa nie przyniosła spodziewanych rezultatów.
Hity takie jak:"Gonna Make You an Offer" Jimmy Helmsa i temat Johna Williamsa z filmu "Cavatina (Theme from The Deer Hunter)",to wyjątki z grona 80 singli i 30 wydanych albumów.

Cuchulainn Records

Irlandzka wytwórnia, z adresami w Derry i Dublinie; wydaje się jednak, że jej siedziba główna znajduje się w Derry. Cuchulainn Records i jego siostrzana wytwórnia Flame  zostały założone przez Tony'ego Johnsona w 1972 roku. Flame była przeznaczona dla artystów pop z "nowoczesnym międzynarodowym wizerunkiem", zgodnie z "Music Week" z 17 listopada 1973 roku, podczas gdy Cuchulainn oferował materiał, który promował bardziej tradycyjną irlandzką muzykę. 

Dwie wytwórnie były dystrybuowane przez Meejay Records na północy, Meejay to kolejna z firm Johnsona - jego żona odegrała pełną rolę w jej prowadzeniu, a jej nazwa pochodzi od jej inicjałów.
 Produkcja płyt Cuchulainn wydaje się być wykonana przez irlandzką fabrykę EMI, a w latach 70-tych single miały numery katalogowe, które zwykle znajdowały się w serii CCH-000. CCH-006 miał zwykłą zieloną etykietę zamiast "Warrior". Wytwórnia działała do co najmniej połowy lat 80-tych, ale wydaje się, że była bardziej zorientowana na albumy po 1974 roku.

Culture Records

Wytwórnia reggae, prowadzona przez Philroya Matthiasa i Davida Tyrone'a. Culture Records była jedną z niewielkiej grupy wytwórni związanych z Venture Records . Wydaje się, że wydała tylko dwa single, oba w 1978r: "Rasta Expression" Jah Son'a (CUL-550) i  wersja standardu George'a Gershwina "Summer Time " w wykonaniu Tradition (CUL-556 ). Dzięki dużym dziurom w środku tłoczenia miały raczej jamajski wygląd.

Curtom Records

Curtom Records to wytwórnia muzyczna założona w 1968 roku przez Curtisa Mayfielda i menedżera Impressions, Eddiego Thomasa. Nazwa tej etykiety była połączeniem imienia Mayfielda i nazwiska Thomasa. Mayfield wcześniej podejmował próby wytwórni płytowej z etykietami "Mayfield" i "Windy C".
Jest znany jako jedna z pierwszych wytwórni płytowych, których właścicielem jest afroamerykański artysta nagrywający.

Curtom miała siedzibę się w dawnym studiu RCA w Chicago (przy 1 North Wacker Drive), pierwotnie zakupionym przez Mayfielda do realizacji demówek . Wraz z nagraniami Impressions i materiałem solowym Mayfielda, artyści związani z Curtom to Five Stairsteps , Donny Hathaway (głównie jako autor piosenek / aranżacja orkiestracji), Linda Clifford , Baby Huey and The  Babysitters , Leroy Hutson , The Natural Four , Bobby Whiteside , Holly Maxwell , Staple Singers i  Mavis Staples . Większość wykonawców na liście Curtom  została wyprodukowana przez samego Mayfielda lub silnie uzależniona od jego stylu. Eddie Thomas opracował później spółkę zależną Curtoma, Thomas Records, a Marv Stuart, wieloletni menedżer Mayfielda, został partnerem w Curtom.

Etykieta przechodziła różne zmiany w dystrybucji - najpierw przez Buddah Records , potem Warner Bros. , RSO Records , a na końcu przez Boardwalk Records , przed zamknięciem na dobre w 1980 roku z powodu spadku popularności muzyki soulowej (chociaż pierwsze single Curtom   były niezależnie dystrybuowane). Taśmy   Curtom  są teraz własnością Warner Music Group i rodziny Mayfield  . Wszystkie kolejne reedycje były pod nadzorem Warner, z wyjątkiem zastępcy Mayfielda w Impressions, Leroy'a Hutsona , który jest właścicielem praw do swojego solowego katalogu Curtom .

Single na liście Billboard Hot 100

(Don't Worry) If There's a Hell Below We're All Going to Go / The Makings of You Curtis Mayfield 11.1970 - 29[12]
Get down/We' re a winner Curtis Mayfield 11.1971 - 69[7]
We got to have peace/We' re a winner Curtis Mayfield 02.1972 - 115[3]
 Freddie' s dead [Theme from "Superfly"]/Underground Curtis Mayfield 08.1972 - 4[16]
Superfly /Underground Curtis Mayfield 11.1972 - 8[15]
 Future shock/The other side of town Curtis Mayfield 07.1973 - 39[10]
 If i were only a child again/Think Curtis Mayfield 10.1973 - 71[4]
Can' t say nothing/Future shock Curtis Mayfield 12.1973 - 88[5]
 Kung fu/Right on for the darkness Curtis Mayfield 06.1974 - 40[13]
So in love/Hard times Curtis Mayfield 09.1975 - 67[7]
This is my country/ My Woman’s Love Impressions 11.1968 - 25[10]
 My Deceiving Heart / You Want Somebody Else Impressions 02.1969 - 104[3]
Seven years / The Girl I Find Impressions 04.1969 - 84[4]
 Choice of colours/ Mighty Mighty Spade And Whitey Impressions 06.1969 - 21[11]
Say you love me / You’ll Always Be Mine Impressions 10.1969 - 58[9]
Amen / Wherever She Leadeth Me Impressions 12.1969 -side B:128[2]
 Check out your mind/Can’t You See Impressions 05.1970 -28[12]
 [Baby]Turn on to me / Soulful Love Impressions 09.1970 - 56[8]
 Ain' t got time / I’m So Proud Impressions 02.1971 - 53[6]
Love me/ Do You Wanna Win Impressions 07.1971 - 94[3]
Finally got myself together/I’ll Always Be There Impressions 05.1974 - 17[18]
 Sooner or later/ Miracle Woman Impressions 07.1975 - 68[8]
 Same thing it took/ I’m So Glad Impressions 11.1975 - 75[4]
 First impressions/Loving Power Impressions 11.1975 -side B:103[5]
 If My Friends Could See Me Now / Runaway Love Linda Clifford 08.1978-54[8]
 Runaway Love / If My Friends Could See Me Now Linda Clifford 07.1978 76[11]
 Let' s do it again/After sex Staple Singers 10.1975 - 1[1][15]
 New Orleans/A whole lot of love Staple Singers 02.1976 - 70[6]

Albumy na liście Billboard 200 Albums

This Is My Country - Impressions [1968]  107.US
Love's Happening - 5 Stairsteps & Cubie [1969] 198.US
The Young Mod's Forgotten Story - Impressions [1969]  104.US
Curtis - Curtis Mayfield [1970]  19.US
Curtis/Live! - Curtis Mayfield [1971]  21.US
Roots - Curtis Mayfield [1971]  40.US
Times Have Changed - Impressions [1972]  192.US
Superfly (Soundtrack) - Curtis Mayfield [1972] 1.US
Back to the World - Curtis Mayfield [1973]  16.US
Curtis in Chicago-Recorded Live! - Curtis Mayfield and Others [1973] 135.US
Finally Got Myself Together - Impressions [1974]  176.US
Sweet Exorcist - Curtis Mayfield [1974]  39.US
Got to Find a Way - Curtis Mayfield [1974]  76.US
There's No Place Like America Today - Curtis Mayfield [1975]  1.US20 
First Impressions - Impressions [1975]  115.US
Heaven Right Here on Earth - Natural Four [1975]  182.US
Let's Do It Again (Soundtrack) - Staple Singers [1975]  20.US
Give, Get, Take And Have - Curtis Mayfield [1976]  171.US 
Loving Power - Impressions [1976]  195.US
Feel the Spirit - Leroy Hutson [1976]  170.US
Never Say You Can't Survive - Curtis Mayfield [1977]  173.US
If My Friends Could See Me Now - Linda Clifford [1978]  22.US


 
  

Ronnie Carroll

Ronnie Carroll (prawdziwe nazwisko: Ronald Cleghorn) urodził się 18 sierpnia 1934 roku w północnoirlandzkim Belfaście. Już w młodym wieku dał się poznać jako genialny naśladowca takich gwiazd murzyńskiej muzyki, jak Nat Cole. Dla zwiększenia efektu malował twarz na czarno, czym zasłużył na przydomek The Minstrel (od słynnej w tym czasie grupy Black & White Minstrels). Dość szybko zagościł na deskach brytyjskich teatrów oraz w telewizji, a szczególnie często zobaczyć można go było w cotygodniowym show That Was The Week That Was. Podczas pracy na estradzie poznał swoją przyszłą żonę Millicent Martin. Karierę wokalną Ronniego otworzyło wydanie w 1956 roku singla My Believing Heart, ale dopiero utwór Walk Hand In Hand (1956) zyskał mu uznanie publiczności.

W 1962 roku wybrany został przez BBC do reprezentowania Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji. Po długiej serii drugich miejsc zajmowanych przez ten kraj w ESC Ronniemu i jego Ring-a-ding girl, kompozycji Syda Cordella do słów Stana Butchera, udało się zająć czwartą pozycję. Identyczny wynik osiągnęło Say wonderful things, którym artysta otworzył 8 Konkurs Eurowizji w 1963 r., organizowany na jego ojczystej ziemi, w Londynie. Utwór Philipa Greena i Normana Newella, wykonany z niemałą finezją w towarzystwie trzech uroczych dziewcząt, zyskał 28 głosów, w tym po pięć od jury z Hiszpanii i Norwegii. Nie wystarczyło to jednak do sięgnięcia po Grand Prix, które w tym roku po burzliwym głosowaniu przypadło po raz pierwszy w historii Duńczykom. Ronnie Carrol pozostał mimo to jedynym brytyjskim artystą, który na eurowizyjnej scenie zaprezentował się dwa razy z rzędu, a w swoim czasie był również pierwszym, któremu udział w ESC zaproponowano po raz drugi.

Zarówno Say wonderful things (1963), jak i Roses Are Red (My Love) (1962) znalazły się w pierwszej dziesiątce brytyjskiego zestawienia, ale na tym szczęśliwa passa Ronniego zdawała się kończyć. Kolejno nagrywane utwory nie zyskiwały większego zainteresowania, a na domiar złego w gruzach legło jego małżeństwo.

 Na początku lat 70-tych wokalista zrywa z karierą muzyczną i wyjeżdża na Karaiby, gdzie poświęca się interesom. Zrażony niepowodzeniami i na tym polu wraca do Londynu, a swoje doświadczenie wykorzystuje jako menadżer muzyczny. Bliska znajomość z Rainbow Georgem skłoniła go w wyborach parlamentarnych w 2005 roku do poparcia radykalnej partii Vote For Yourself Rainbow Dream Ticket.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Walk Hand In Hand/ Sweet Heartaches	Ronnie Carroll with Wally Stott & His Orch	07.1956	13[8]	-	Philips PB 605	[written by Johnny Cowell]
The Wisdom Of A Fool/ Without Love	Ronnie Carroll	03.1957	20[2]	-	Philips PB 665	-
Footsteps/ Where Walks My True Love	Ronnie Carroll	04.1960	36[3]	-	Philips PB 1004	[written by B. Mann, H. Hunter][produced by Johnny Franz]
Ring-A-Ding Girl/ The Girls In Their Summer Dresses	Ronnie Carroll	02.1962	46[3]	-	Philips PB 1222	[written by Stan Butcher, Syd Cordell]
Roses Are Red (My Love)/ Wishing Star	Ronnie Carroll	08.1962	3[16]	-	Philips 326532BF	[written by Al Byron, Paul Evans]
If Only Tomorrow/ Think Of Her	Ronnie Carroll	11.1962	33[4]	-	Philips 326550BF	[written by W. McPherson, M. Terry][produced by Johnny Franz]
Say Wonderful Things/ Please Tell Me Your Name	Ronnie Carroll	03.1963	6[14]	91[4]	Philips 326574BF	[written by Norman Newell, Phil Green][produced by Johnny Franz]

Rosanne Cash

Urodzona 24 maja 1955r,córka słynnego artysty country Johna Casha i jego pierwszej żony Vivian Liberto.Rosanna po rozwodzie rodziców na początku lat 60-tych przeniosła się do matki do południowej Kalifornii.Długi okres nie interesowała się twórczością ojca i w ogóle estradą,aż do czasu ukończenia studów.Przez następne trzy lata występowała podczas tras w chórkach i od czasu do czasu solo.Ciągle niepewna co do swojej muzycznej kariery,grywała jedynie na basie podczas rodzinnych występów,pracując także jako sekretarka w Londynie i intensywnie podróżując.

Po nagraniu w 1978r solowej płyty,jednak niewydanej,podpisuje kontrakt z wytwórnią Columbia i rozpoczyna występy z teksańskim wokalistą i kompozytorem Rodneyem Crowellem.Był on producentem trzech piosenek na jej debiutanckim albumie "Right or Wrong" z 1979r.Trzy sigle z tej płyty trafiły do Top25 listy Billboard,minn. "No Memories Hangin' Round," zaśpiewany w duecie z Bobby Bare.W tym samym roku wychodzi za mąż za Crowella.

W 1981r Cash osiąga komercyjny sukces za sprawą płyty "Seven Year Ache ";z której trzy single uplasowały się na szczycie list przebojów country,a tytułowa piosenka trafiła do Top30 listy pop Billboard.Następny album,Somewhere in the Stars nagrywała będąc już w zaawansowanej ciąży.Niestety nie powtórzył on sukcesu rok wcześniej wydanej poprzedniczki.Po trzyletniej przerwie powraca odnotowując albumem Rhythm and Romance swoje największe artystyczne osiągnięcie.Album był udaną fuzją country i muzyki pop. Trzy single z tej płyty stały się #1 na liście country minn. "I Don't Know Why You Don't Want Me" i cover Tom Petty'ego "Never Be You.".

W 1987r wydaje King's Record Shop nawiązujący do tradycji country,przynoszący kolejne hity na liście country:"The Way We Make a Broken Heart" [hit Johna Hiatta], "Tennessee Flat Top Box" ( hit jej ojca z 1961), "If You Change Your Mind," i "Runaway Train" .W 1989 r wydaje retrospektywny zbiór swoich utworów na płycie Hits 1979-1989,gdzie jedną z kilku nowych piosenek był cover Beatles "I Don't Want to Spoil the Party" .W 1991r małżonkowie rozstają się,a retrospekcją po nieudanym małżeństwie stawił wydany w 1993r album The Wheel.Po trzech latach przerwy wraca do aktywności muzycznej w 1996r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No Memories Hangin' Around (w. Bobby Bare) / This Happened Before	Rosanne Cash with Bobby Bare	08.1979	-	17[7].Country Singles	Columbia 11045	[written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell]
Couldn't Do Nothing Right / Seeing's Believing	Rosanne Cash	01.1980	-	15[9].Country Singles	Columbia 11188	[written by Karen Brooks, Gary P. Nunn][produced by Rodney Crowell]
Take me Take Me / Right Or Wrong	Rosanne Cash	05.1980	-	25[6].Country Singles	Columbia 11268	[written by Keith Sykes][produced by Rodney Crowell]
Seven year ache/Blue moon with heartache	Rosanne Cash	04.1981	-	22[20]	Columbia 11 426	[written by Rosanne Cash][produced by Rodney Crowell][1[1][13].Country Chart]
My Baby Thinks He's A Train / I Can't Resist	Rosanne Cash	07.1981	-	1[1][11].Country Singles	Columbia 02463	[written by Leroy Preston][produced by Rodney Crowell]
Blue Moon With Heartache / Only Human	Rosanne Cash	11.1981	-	104[4]	Columbia 02659	[written by Rosanne Cash][produced by Rodney Crowell][1[1][11].Country Singles]
Ain't No Money / Feelin'	Rosanne Cash	04.1982	-	4[13].Country Singles	Columbia 02937	[written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell]
I Wonder / Oh Yes I Can	Rosanne Cash	09.1982	-	8[13].Country Singles	Columbia 03283	[written by Leroy Preston][produced by Rodney Crowell]
It Hasn't Happened Yet / Somewhere In The Stars	Rosanne Cash	02.1983	-	14[9].Country Singles	Columbia 03705	[written by John Hiatt][produced by Rodney Crowell]
I Don't Know Why You Don't Want Me / What You Gonna Do About It	Rosanne Cash	02.1985	-	1[1][15].Country Singles	Columbia 04809	[written by Rosanne Cash,Rodney Crowell][produced by David Malloy,Rodney Crowell,David Thoener]
Never Be You / Closing Time	Rosanne Cash	09.1985	-	1[1][16].Country Singles	Columbia 05621	[written by Benmont Tench,Tom Petty][produced by David Malloy,Rodney Crowell,David Thoener]
Hold On / Never Gonna Hurt	Rosanne Cash	01.1986	-	5[13].Country Singles	Columbia 05784	[written by Rosanne Cash][produced by Rodney Crowell]
Second To No One / Never Alone	Rosanne Cash	06.1986	-	5[14].Country Singles	Columbia 06159	[written by Rosanne Cash][produced by David Malloy]
Way We Make A Broken Heart / 707	Rosanne Cash	06.1987	-	[1][15]1.Country Singles	Columbia 07200	[written by John Hiatt][produced by Rodney Crowell]
Tennessee Flat Top Box / Why Don't You Quit Leaving Me Alone	Rosanne Cash	10.1987	-	1[1][15].Country Singles	Columbia 07624	[written by Johnny Cash][produced by Rodney Crowell]
It's Such a Small World	Rodney Crowell And Rosanne Cash	02.1988	-	1[1][13].Country Singles	Columbia 07693	[written by Rodney Crowell][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
If You Change Your Mind / Somewhere Sometime	Rosanne Cash	03.1988	-	1[1][15].Country Singles	Columbia 07746	[written by Rosanne Cash,Hank DeVito][produced by Rodney Crowell]
Runaway Train / Seven Year Ache	Rosanne Cash	07.1988	-	1[1][14].Country Singles	Columbia 07988	[written by John Stewart][produced by Rodney Crowell]
I Don't Want To Spoil The Party / Look What Our Love Is Coming To	Rosanne Cash	02.1989	-	1[1][14].Country Singles	Columbia 68599	[written by Lennon–McCartney][produced by Rodney Crowell, Rosanne Cash]
Black And White / Never Be You	Rosanne Cash	10.1989	-	37[1].Country Singles	Columbia 73054	[written by P. Smith][produced by Rodney Crowell, Rosanne Cash]
What We Really Want / Portrait	Rosanne Cash	09.1990	-	39[1].Country Singles	Columbia 73517	[written by Rosanne Cash][produced by Rosanne Cash]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Right or wrong	Rosanne Cash	02.1980	-	42.Country Albums	Columbia 36155	[produced by Rodney Crowell]
Seven year ache	Rosanne Cash	03.1981	-	26[32]	Columbia JC 36965	[gold-US][produced by Rodney Crowell][1.Country Albums
Somewhere in the stars	Rosanne Cash	07.1982	-	76[12]	Columbia FC 37570	[produced by Rodney Crowell]
Rhythm and romance	Rosanne Cash	06.1985	-	101[21]	Columbia FC 39463	[produced by David Malloy, Rodney Crowell, David Thoener][1.Country Album
King' s record shop	Rosanne Cash	08.1987	-	138[20]	Columbia FC 40777	[gold-US][produced by Rodney Crowell]
Hits 1979-1989	Rosanne Cash	04.1989	-	152[7]	Columbia FC 45054	[gold-US][produced by Rodney Crowell, David Malloy, Rosanne Cash]
Interiors	Rosanne Cash	11.1990	-	175[4]	Columbia FC 46079	[produced by Rosanne Cash]
Wheel	Rosanne Cash	03.1993	-	160[2]	Columbia CK 52729	[produced by Rosanne Cash, John Leventhal]
Rules of travel	Rosanne Cash	04.2003	-	130[3]	Capitol 37757	[produced by John Leventhal]
Black Cadillac	Rosanne Cash	02.2006	-	78[8]	Capitol 48738	[produced by Bill Bottrell, John Leventhal]
The List	Rosanne Cash	10.2009	-	22[16]	Manhattan 509996 96576 1 0	[produced by John Leventhal]
The River & the Thread	Rosanne Cash	02.2014	-	11[9]	Blue Note 1951001	[produced by John Leventhal]

Rosemary Clooney

Rosemary Clooney urodziła się 23 maja 1928 roku. Szczyt jej popularności to lata 50. - utwory, które wtedy śpiewała wybijały się poziomem spośród reszty piosenek tamtej dekady.
Od samego początku Clooney bardzo dobrze wiedziała, jak interpretować teksty piosenek. To pomogło jej później znaleźć się w gronie najlepszych światowych artystów. Rosemary od zawsze zafascynowana była jazzem, mimo że czasami jej twórczość nieco odbiegała od tego gatunku.

W 1950 roku artystka podpisała kontrakt z wytwórnią Columbia i nagrała kilka utworów, które później stały się przebojami. Do nich należą m.in. "You’re Just in Love", "Beautiful Brown Eyes", "Half As Much", "Hey There" oraz "Come on-A My House" i "If Teardrops Were Pennies".
Clooney nagrała aż 13 utworów, które na początku lat 50. znajdowały się w zestawieniu Top 40. To właśnie wśród tych piosenek znalazły się duety artystki m.in. Guyem Mitchellem i Marleną Dietrich.
Kolejne lata to rockowa rewolucja, która sprawiła, że jazzowa artystka wolała zająć się rodziną. Wielki powrót nastąpił dopiero pod koniec lat 70. Clooney śpiewała z jeszcze większą siłą i pewnością. Nagrywała także dla wytwórni Concord. Do końca lat 90. Clooney wykonywała standardy muzyczne, dzięki czemu zaliczono ją do grona najlepszych jazzowych wokalistek Ameryki.
Rosemary Clooney zmarła 29 lutego 2002 roku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You're just in love/Marrying for love	Guy Mitchell & Rosemary Clooney	02.1951	-	24[2]	Columbia 4-39 052	[written by Irving Berlin][piosenka z musicalu na Broadway'u "Call me madam"]
Beautiful Brown Eyes/Shot Gun Boogie	Rosemary Clooney	03.1951	-	11[14]	Columbia 4-39 212	[written by Alton Delmore/Dick Smith][with Mitch Miller Orchestra]
Come On-a My House / Rose of the Mountain	Rosemary Clooney	07.1951	-	1[8][20]	Columbia 4-39 467	[gold-US][written by William Saroyan, Ross Bagdasarian][piosenka z musicalu na Broadway'u "The son"]
Mixed Emotions/Kentucky waltz	Rosemary Clooney	09.1951	-	22[1]	Columbia 4-39 333	[written by Stuart F. Louchheim]
I'm Waiting Just for You/If Teardrops Were Pennies	Rosemary Clooney	09.1951	-	21[4];B:24[1]	Columbia 4-39 535	[written by Henry Glover/Carolyn Leigh/Lucky Millinder][#27 hit for Pat Boone in 1957]
I Wish I Wuz / Mixed Emotions	Rosemary Clooney	09.1951	-	27[2]	Columbia 4-39 536	[written by Lynn Murray, Sid Kuller][piosenka z filmu "Slaughter trail"]
Be My Life's Companion / Why Don't You Love Me	Rosemary Clooney	02.1952	-	18[3]	Columbia 4-39 631	[written by Milton De Lugg,Bob Hilliard]
Tenderly / Did Anyone Call	Rosemary Clooney	03.1952	-	17[6]	Columbia 4-39 648	[gold-US][written by Walter Gross, Jack Lawrence][#31 hit for Bert Kaempfert in 1961]
Half as Much / Poor Whip Poor Will	Rosemary Clooney	05.1952	3[9]	1[3][27]	Columbia 4-39 710	[gold][written by Curley Williams][#2 country hit for Hank Williams in 1952]
Botch-a-Me / On the First Warm Day	Rosemary Clooney	06.1952	-	2[17]	Columbia 4-39 767	[gold-US][written by Eddie Stanley, Luigi Astore, Ricardo Morbelli][piosenka z włoskiego filmu "Una famiglia impossible"]
Too old to cut the mustard/Good for nothin'	Marlene Dietrich & Rosemary Clooney	08.1952	-	12[6]	Columbia 4-39 812	[written by Bill Carlisle]
Blues in the Night/Who kissed me last night	Rosemary Clooney	09.1952	-	17[3];B:23[2]	Columbia 4-39 813	[written by Harold Arlen, Johnny Mercer][tytułowa piosenka z filmu ]
The night before Christmas song/Look out the window [The winter song]	Rosemary Clooney & Gene Autry	12.1952	-	9[2]	Columbia 4-39 876	[written by Clement C. Moore, Johnny Marks]
You'll never know/The continental [You kiss while you're dancing]	Rosemary Clooney-Harry James	01.1953	-	18[1]	Columbia 4-39 905	[written by Mack Gordon/Harry Warren][piosenka z filmu "Hello frisco,hello"]
If I had a penny	Rosemary Clooney	01.1953	-	26[1]	Columbia 4-39 910	[written by Carl Soresi]
Dennis The Menace	Rosemary Clooney & Jimmy Boyd	06.1953	-	25[1]	Columbia 4-39 988	[written by Al Hoffman, Dick Manning]
Happy Christmas,little friend	Rosemary Clooney	01.1954	-	30[1]	Columbia 4-40 102	[written by Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II]
Man (Uh Huh)/Woman (Uh Huh)	Rosemary Clooney	02.1954	7[5]	-	Columbia 4-40 144	[written by Dick Gleason/McKean, Eddie]
Hey There / This Ole House	Rosemary Clooney	07.1954	4[11][10.55];B:1[1][18]	1[6][27];B:1[3][27]	Columbia 4-40 266	[gold-US][B:written by Stuart Hamblen][piosenka z musicalu na Broadway'u "The pajama game"][B:#2 country hit for Stuart Hamblen in 1954]
Sisters	Rosemary & Betty Clooney	10.1954	-	30[2]	Columbia 4-40 305	[written by Irving Berlin][piosenka z filmu "White Christmas"]
Mambo Italiano / We'll Be Together Again	Rosemary Clooney	11.1954	1[1][16]	9[12]	Columbia 4-40 361	[gold][written by Bob Merrill][with Mellomen]
Count Your Blessings Instead of Sheep	Rosemary Clooney	12.1954	-	27[1]	Columbia 4-40 370	[written by Irving Berlin][piosenka z filmu "White Christmas"][with Mellomen]
Where Will the Dimple Be?	Rosemary Clooney	05.1955	6[13]	-	Phillips	[written by Bob Merrill, Al Hoffman][with Mellomen]
Pet Me, Poppa / Wake Me	Rosemary Clooney	11.1955	-	62[9]	Columbia 4-40 579	[written by Frank Loesser][piosenka z filmu "Guys and dolls"]
The key to my heart/A little girl at heart	Rosemary Clooney	01.1956	-	82[3]	Columbia 4-40 619	[written by Bob Merrill]
Memories of you/It's bad for me	The Benny Goodman Trio with Rosemary Clooney	01.1956	-	20[8]	Columbia 4-40 616	[written by Eubie Blake/Andy Razaf][piosenka z filmu "The Benny Goodman Story"]
I Could Have Danced All Night/I've Grown Accustomed to Your Face	Rosemary Clooney	05.1956	-	49[13];B:70[6]	Columbia 4-40 676	[written by Alan Jay Lerner, Frederick Loewe][piosenki z musicalu na Broadway'u "My fair lady"]
Mangos/Independent [On my own]	Rosemary Clooney	03.1957	17[9]	10[16]	Columbia 4-40 835	[written by Sid Wayne, Dale Libby][piosenka z musicalu na Broadway'u "Ziegfield Follies 1957"]
Many a Wonderful Moment / Vaya Vaya [Go my darling,go]	Rosemary Clooney	08.1960	-	84[3]	RCA Victor 7754	[written by Hal David/Sidney Lippman]
Give myself a party/If I can stay away long enough	Rosemary Clooney	11.1961	-	108[5]	RCA Victor 7948	[written by Don Gibson][produced by Chet Atkins][#46 hit for Don Gibson in 1958]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hollywood's Best	Rosemary Clooney and Harry James	12.1952	-	3[8]	Columbia 6224	-
Ring Around Rosie	Rosemary Clooney and The Hi-Lo's	07.1957	-	14[7]	Columbia 1006	-
White Christmas	Rosemary Clooney	12.1996	-	186[1]	Concord Jazz 4719	-

Roy C

Właśc. Roy Charles Hammond, ur. w 1943 r. w Nowym Jorku, USA.
Członek grupy The Genies, z którą nagrywał dla różnych wytwórni i miał niewielki hit "Who's That Knocking" in 1958 (#72 Pop) .

Nagrał też singla "Mama Blow Your Top" dla wytwórni Forum jako Roy Hammond & The Genies W pamięci słuchaczy zapisał się utworem "Shotgun Wedding" (z 1965 r.), który wszedł do amerykańskiej, rhythm'n' bluesowej Top 20, a w Wielkiej Brytanii był jeszcze bardziej popularny, osiągając w 1966 r. miejsce 6. i powtórnie wchodząc do Top 10 w 1972 roku.
Później bez powodzenia nagrywał dla wy twórni Black Hawk i Shout.

W 1971 r. zarejestrował we własnej firmie Alaga piosenkę "Got To Get Enough (Of Your Sweet Love Stuff)", która stała się sporym przebojem soulowym.
Później odnosił jeszcze umiarkowane sukcesy nagrywając dla wytwórni Mercury Records.
Napisał tez pio senkę "Honey I Still Love You" - bestseller roku 1972 angielskiej rock'n'rollowej grupy Mark IV.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shotgun wedding/ I’m Gonna Make It	Roy C	05.1966	6[11]	-	Black Hawk 12 101	[Writer : Roy Charles Hammond][ Producers : Roy Charles Hammond ]
Shotgun wedding [reissue]	Roy C	01.1973	8[13]	-	UK 49012	[Writer : Roy Charles Hammond][ Producers : Roy Charles Hammond]

The Gaslight Anthem

The Gaslight Anthem to amerykańska grupa rockowa z New Brunswick, New Jersey , założona w 2006 roku. Zespół składa się z Briana Fallona (główny wokal, gitara rytmiczna), Alexa Rosamilii (gitara prowadząca, chórki), Alexa Levine'a (gitara basowa, podkład wokal) i Benny Horowitz (perkusja, perkusja).
The Gaslight Anthem wydali swój debiutancki album, Sink or Swim , w XOXO Records w maju 2007 roku, oraz ich drugi album, The '59 Sound , dla SideOneDummy Records w sierpniu 2008 roku. Trzeci album zespołu, American Slang , został wydany w czerwcu 2010 roku, a ich czwarty " Handwritten" został wydany w lipcu 2012 roku przez Mercury Records .


 Główny singiel z " Handwritten ", " 45 ", stał się najbardziej udanym singlem na listach przebojów i prawdopodobnie najbardziej znanym do tej pory. Piąty pełnowymiarowy album zespołu, Get Hurt , został wydany 12 sierpnia 2014 roku przez Island Records . 29 lipca 2015 r. zespół ogłosił nieokreśloną przerwę po letniej trasie w Europie, która zakończyła się na Reading Festival w niedzielę 30 sierpnia.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The '59 Sound	The Gaslight Anthem	07.2009	115[2]	-	SideOneDummy 03967 13607 [US]	[written by The Gaslight Anthem][produced by Ted Hutt]
45	The Gaslight Anthem	06.2012	75[6]	-	Vertigo GBUM 71202587	[written by The Gaslight Anthem][produced by Brendan O'Brien]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The '59 Sound	The Gaslight Anthem	08.2008	55[11]	74[1]	Side One Dummy SD 1358	[gold-UK][produced by Ted Hutt]
American Slang	The Gaslight Anthem	06.2010	18[17]	16[6]	Side One Dummy SD 14182	[silver-UK][produced by Ted Hutt]
iTunes Session	The Gaslight Anthem	11.2011	-	144[1]	Side One Dummy	-
Handwritten	The Gaslight Anthem	08.2012	2[17]	3[8]	Mercury 2789417	[silver-UK][produced by Brendan O'Brien]
The B-Sides	The Gaslight Anthem	02.2014	63[1]	-	Side One Dummy SD 15372	-
Get Hurt	The Gaslight Anthem	08.2014	4[4]	74[1]	EMI 3791184	[produced by Mike Crossey]