Cube Records

Cube – wytwórnia założona 26 maja 1972r przez niezależnego wydawcę Davida Platza i ma swoją siedzibę przy biurach Essex Music. Platz trafił do przemysłu płytowego na początku lat 60-tych,by zdecydować się na założenie własnej wytwórni w 1970r.Z Malcolmem Jonesem jako menadżerem wytwórni formuje Fly Records,gdzie nagrywa hity The Move, single T. Rex i Johna Kongosa ("He's Gonna Step On You"), a także wiele bestselerowych albumów,jak najsłynniejszy z nich Electric Warrior, grupy T.Rex ,ktróry wspiął się na szczyt nowowań w W.Brytanii.
W połowie 1972r Marc Bolan opuszcza wytwórnię Fly zakładając własny label i w tym samym czasie producent Essex/Fly Tony Visconti przerywa współpracę z Bolanem zakładając wytwórnię Good Earth Productions.Platz z nowym kierownictwem decyduje się na promocję nowych artystów już pod nowym szyldem-Cube Records.Nagłówek komunikatu prasowego opublikowanego przez Malcolma Jonesa w maju 1972 stwierdza "Essex umieszcza Fly w Cube",co potwierdza logo wytwórni,mucha zamknięta w drucianym sześcianie.O ile Fly działała na rynku brytyjskim,to Cube miała obejmować rynki światowe i kontynuować przy użyciu katalogu Fly numerację dalszych płyt.Kłopot z tym ,że z dawnej wytwórni został tylko jeden artysta,wirtuoz gitary-John Williams.


Pierwsze single Cube były autorstwa Timothy Jonesa,którego nudnawy MOR pop nie przyniósł powodzenia u publiczności.Zdecydowano się na serię wznowień Tyrannosaurus Rex i Procol Harum z poprzedniej wytwórni,choć wysiłki Cube koncentrowały się wokół podpisania kontraktów z nowymi artystami,jak chociażby Joan Armatrading.Nawet duża kampania promocyjna tej artystki nie pomogła w znaczącej sprzedaży jej płyt.Podobnie było z płytami Harvey Andrews, JSD Band, Batti Mamzelle i Kestrel,nawet superprodukcja George Martina The Height Below Jona Williamsa nie przyniosła spodziewanych rezultatów.
Hity takie jak:"Gonna Make You an Offer" Jimmy Helmsa i temat Johna Williamsa z filmu "Cavatina (Theme from The Deer Hunter)",to wyjątki z grona 80 singli i 30 wydanych albumów.

Cuchulainn Records

Irlandzka wytwórnia, z adresami w Derry i Dublinie; wydaje się jednak, że jej siedziba główna znajduje się w Derry. Cuchulainn Records i jego siostrzana wytwórnia Flame  zostały założone przez Tony'ego Johnsona w 1972 roku. Flame była przeznaczona dla artystów pop z "nowoczesnym międzynarodowym wizerunkiem", zgodnie z "Music Week" z 17 listopada 1973 roku, podczas gdy Cuchulainn oferował materiał, który promował bardziej tradycyjną irlandzką muzykę. 

Dwie wytwórnie były dystrybuowane przez Meejay Records na północy, Meejay to kolejna z firm Johnsona - jego żona odegrała pełną rolę w jej prowadzeniu, a jej nazwa pochodzi od jej inicjałów.
 Produkcja płyt Cuchulainn wydaje się być wykonana przez irlandzką fabrykę EMI, a w latach 70-tych single miały numery katalogowe, które zwykle znajdowały się w serii CCH-000. CCH-006 miał zwykłą zieloną etykietę zamiast "Warrior". Wytwórnia działała do co najmniej połowy lat 80-tych, ale wydaje się, że była bardziej zorientowana na albumy po 1974 roku.

Culture Records

Wytwórnia reggae, prowadzona przez Philroya Matthiasa i Davida Tyrone'a. Culture Records była jedną z niewielkiej grupy wytwórni związanych z Venture Records . Wydaje się, że wydała tylko dwa single, oba w 1978r: "Rasta Expression" Jah Son'a (CUL-550) i  wersja standardu George'a Gershwina "Summer Time " w wykonaniu Tradition (CUL-556 ). Dzięki dużym dziurom w środku tłoczenia miały raczej jamajski wygląd.

Curtom Records

Curtom Records to wytwórnia muzyczna założona w 1968 roku przez Curtisa Mayfielda i menedżera Impressions, Eddiego Thomasa. Nazwa tej etykiety była połączeniem imienia Mayfielda i nazwiska Thomasa. Mayfield wcześniej podejmował próby wytwórni płytowej z etykietami "Mayfield" i "Windy C".
Jest znany jako jedna z pierwszych wytwórni płytowych, których właścicielem jest afroamerykański artysta nagrywający.

Curtom miała siedzibę się w dawnym studiu RCA w Chicago (przy 1 North Wacker Drive), pierwotnie zakupionym przez Mayfielda do realizacji demówek . Wraz z nagraniami Impressions i materiałem solowym Mayfielda, artyści związani z Curtom to Five Stairsteps , Donny Hathaway (głównie jako autor piosenek / aranżacja orkiestracji), Linda Clifford , Baby Huey and The  Babysitters , Leroy Hutson , The Natural Four , Bobby Whiteside , Holly Maxwell , Staple Singers i  Mavis Staples . Większość wykonawców na liście Curtom  została wyprodukowana przez samego Mayfielda lub silnie uzależniona od jego stylu. Eddie Thomas opracował później spółkę zależną Curtoma, Thomas Records, a Marv Stuart, wieloletni menedżer Mayfielda, został partnerem w Curtom.

Etykieta przechodziła różne zmiany w dystrybucji - najpierw przez Buddah Records , potem Warner Bros. , RSO Records , a na końcu przez Boardwalk Records , przed zamknięciem na dobre w 1980 roku z powodu spadku popularności muzyki soulowej (chociaż pierwsze single Curtom   były niezależnie dystrybuowane). Taśmy   Curtom  są teraz własnością Warner Music Group i rodziny Mayfield  . Wszystkie kolejne reedycje były pod nadzorem Warner, z wyjątkiem zastępcy Mayfielda w Impressions, Leroy'a Hutsona , który jest właścicielem praw do swojego solowego katalogu Curtom .

Single na liście Billboard Hot 100

(Don't Worry) If There's a Hell Below We're All Going to Go / The Makings of You Curtis Mayfield 11.1970 - 29[12]
Get down/We' re a winner Curtis Mayfield 11.1971 - 69[7]
We got to have peace/We' re a winner Curtis Mayfield 02.1972 - 115[3]
 Freddie' s dead [Theme from "Superfly"]/Underground Curtis Mayfield 08.1972 - 4[16]
Superfly /Underground Curtis Mayfield 11.1972 - 8[15]
 Future shock/The other side of town Curtis Mayfield 07.1973 - 39[10]
 If i were only a child again/Think Curtis Mayfield 10.1973 - 71[4]
Can' t say nothing/Future shock Curtis Mayfield 12.1973 - 88[5]
 Kung fu/Right on for the darkness Curtis Mayfield 06.1974 - 40[13]
So in love/Hard times Curtis Mayfield 09.1975 - 67[7]
This is my country/ My Woman’s Love Impressions 11.1968 - 25[10]
 My Deceiving Heart / You Want Somebody Else Impressions 02.1969 - 104[3]
Seven years / The Girl I Find Impressions 04.1969 - 84[4]
 Choice of colours/ Mighty Mighty Spade And Whitey Impressions 06.1969 - 21[11]
Say you love me / You’ll Always Be Mine Impressions 10.1969 - 58[9]
Amen / Wherever She Leadeth Me Impressions 12.1969 -side B:128[2]
 Check out your mind/Can’t You See Impressions 05.1970 -28[12]
 [Baby]Turn on to me / Soulful Love Impressions 09.1970 - 56[8]
 Ain' t got time / I’m So Proud Impressions 02.1971 - 53[6]
Love me/ Do You Wanna Win Impressions 07.1971 - 94[3]
Finally got myself together/I’ll Always Be There Impressions 05.1974 - 17[18]
 Sooner or later/ Miracle Woman Impressions 07.1975 - 68[8]
 Same thing it took/ I’m So Glad Impressions 11.1975 - 75[4]
 First impressions/Loving Power Impressions 11.1975 -side B:103[5]
 If My Friends Could See Me Now / Runaway Love Linda Clifford 08.1978-54[8]
 Runaway Love / If My Friends Could See Me Now Linda Clifford 07.1978 76[11]
 Let' s do it again/After sex Staple Singers 10.1975 - 1[1][15]
 New Orleans/A whole lot of love Staple Singers 02.1976 - 70[6]

Albumy na liście Billboard 200 Albums

This Is My Country - Impressions [1968]  107.US
Love's Happening - 5 Stairsteps & Cubie [1969] 198.US
The Young Mod's Forgotten Story - Impressions [1969]  104.US
Curtis - Curtis Mayfield [1970]  19.US
Curtis/Live! - Curtis Mayfield [1971]  21.US
Roots - Curtis Mayfield [1971]  40.US
Times Have Changed - Impressions [1972]  192.US
Superfly (Soundtrack) - Curtis Mayfield [1972] 1.US
Back to the World - Curtis Mayfield [1973]  16.US
Curtis in Chicago-Recorded Live! - Curtis Mayfield and Others [1973] 135.US
Finally Got Myself Together - Impressions [1974]  176.US
Sweet Exorcist - Curtis Mayfield [1974]  39.US
Got to Find a Way - Curtis Mayfield [1974]  76.US
There's No Place Like America Today - Curtis Mayfield [1975]  1.US20 
First Impressions - Impressions [1975]  115.US
Heaven Right Here on Earth - Natural Four [1975]  182.US
Let's Do It Again (Soundtrack) - Staple Singers [1975]  20.US
Give, Get, Take And Have - Curtis Mayfield [1976]  171.US 
Loving Power - Impressions [1976]  195.US
Feel the Spirit - Leroy Hutson [1976]  170.US
Never Say You Can't Survive - Curtis Mayfield [1977]  173.US
If My Friends Could See Me Now - Linda Clifford [1978]  22.US


 
  

Ronnie Carroll

Ronnie Carroll (prawdziwe nazwisko: Ronald Cleghorn) urodził się 18 sierpnia 1934 roku w północnoirlandzkim Belfaście. Już w młodym wieku dał się poznać jako genialny naśladowca takich gwiazd murzyńskiej muzyki, jak Nat Cole. Dla zwiększenia efektu malował twarz na czarno, czym zasłużył na przydomek The Minstrel (od słynnej w tym czasie grupy Black & White Minstrels). Dość szybko zagościł na deskach brytyjskich teatrów oraz w telewizji, a szczególnie często zobaczyć można go było w cotygodniowym show That Was The Week That Was. Podczas pracy na estradzie poznał swoją przyszłą żonę Millicent Martin. Karierę wokalną Ronniego otworzyło wydanie w 1956 roku singla My Believing Heart, ale dopiero utwór Walk Hand In Hand (1956) zyskał mu uznanie publiczności.

W 1962 roku wybrany został przez BBC do reprezentowania Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji. Po długiej serii drugich miejsc zajmowanych przez ten kraj w ESC Ronniemu i jego Ring-a-ding girl, kompozycji Syda Cordella do słów Stana Butchera, udało się zająć czwartą pozycję. Identyczny wynik osiągnęło Say wonderful things, którym artysta otworzył 8 Konkurs Eurowizji w 1963 r., organizowany na jego ojczystej ziemi, w Londynie. Utwór Philipa Greena i Normana Newella, wykonany z niemałą finezją w towarzystwie trzech uroczych dziewcząt, zyskał 28 głosów, w tym po pięć od jury z Hiszpanii i Norwegii. Nie wystarczyło to jednak do sięgnięcia po Grand Prix, które w tym roku po burzliwym głosowaniu przypadło po raz pierwszy w historii Duńczykom. Ronnie Carrol pozostał mimo to jedynym brytyjskim artystą, który na eurowizyjnej scenie zaprezentował się dwa razy z rzędu, a w swoim czasie był również pierwszym, któremu udział w ESC zaproponowano po raz drugi.

Zarówno Say wonderful things (1963), jak i Roses Are Red (My Love) (1962) znalazły się w pierwszej dziesiątce brytyjskiego zestawienia, ale na tym szczęśliwa passa Ronniego zdawała się kończyć. Kolejno nagrywane utwory nie zyskiwały większego zainteresowania, a na domiar złego w gruzach legło jego małżeństwo.

 Na początku lat 70-tych wokalista zrywa z karierą muzyczną i wyjeżdża na Karaiby, gdzie poświęca się interesom. Zrażony niepowodzeniami i na tym polu wraca do Londynu, a swoje doświadczenie wykorzystuje jako menadżer muzyczny. Bliska znajomość z Rainbow Georgem skłoniła go w wyborach parlamentarnych w 2005 roku do poparcia radykalnej partii Vote For Yourself Rainbow Dream Ticket.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Walk Hand In Hand/ Sweet Heartaches	Ronnie Carroll with Wally Stott & His Orch	07.1956	13[8]	-	Philips PB 605	[written by Johnny Cowell]
The Wisdom Of A Fool/ Without Love	Ronnie Carroll	03.1957	20[2]	-	Philips PB 665	-
Footsteps/ Where Walks My True Love	Ronnie Carroll	04.1960	36[3]	-	Philips PB 1004	[written by B. Mann, H. Hunter][produced by Johnny Franz]
Ring-A-Ding Girl/ The Girls In Their Summer Dresses	Ronnie Carroll	02.1962	46[3]	-	Philips PB 1222	[written by Stan Butcher, Syd Cordell]
Roses Are Red (My Love)/ Wishing Star	Ronnie Carroll	08.1962	3[16]	-	Philips 326532BF	[written by Al Byron, Paul Evans]
If Only Tomorrow/ Think Of Her	Ronnie Carroll	11.1962	33[4]	-	Philips 326550BF	[written by W. McPherson, M. Terry][produced by Johnny Franz]
Say Wonderful Things/ Please Tell Me Your Name	Ronnie Carroll	03.1963	6[14]	91[4]	Philips 326574BF	[written by Norman Newell, Phil Green][produced by Johnny Franz]

Rosanne Cash

Urodzona 24 maja 1955r,córka słynnego artysty country Johna Casha i jego pierwszej żony Vivian Liberto.Rosanna po rozwodzie rodziców na początku lat 60-tych przeniosła się do matki do południowej Kalifornii.Długi okres nie interesowała się twórczością ojca i w ogóle estradą,aż do czasu ukończenia studów.Przez następne trzy lata występowała podczas tras w chórkach i od czasu do czasu solo.Ciągle niepewna co do swojej muzycznej kariery,grywała jedynie na basie podczas rodzinnych występów,pracując także jako sekretarka w Londynie i intensywnie podróżując.

Po nagraniu w 1978r solowej płyty,jednak niewydanej,podpisuje kontrakt z wytwórnią Columbia i rozpoczyna występy z teksańskim wokalistą i kompozytorem Rodneyem Crowellem.Był on producentem trzech piosenek na jej debiutanckim albumie "Right or Wrong" z 1979r.Trzy sigle z tej płyty trafiły do Top25 listy Billboard,minn. "No Memories Hangin' Round," zaśpiewany w duecie z Bobby Bare.W tym samym roku wychodzi za mąż za Crowella.

W 1981r Cash osiąga komercyjny sukces za sprawą płyty "Seven Year Ache ";z której trzy single uplasowały się na szczycie list przebojów country,a tytułowa piosenka trafiła do Top30 listy pop Billboard.Następny album,Somewhere in the Stars nagrywała będąc już w zaawansowanej ciąży.Niestety nie powtórzył on sukcesu rok wcześniej wydanej poprzedniczki.Po trzyletniej przerwie powraca odnotowując albumem Rhythm and Romance swoje największe artystyczne osiągnięcie.Album był udaną fuzją country i muzyki pop. Trzy single z tej płyty stały się #1 na liście country minn. "I Don't Know Why You Don't Want Me" i cover Tom Petty'ego "Never Be You.".

W 1987r wydaje King's Record Shop nawiązujący do tradycji country,przynoszący kolejne hity na liście country:"The Way We Make a Broken Heart" [hit Johna Hiatta], "Tennessee Flat Top Box" ( hit jej ojca z 1961), "If You Change Your Mind," i "Runaway Train" .W 1989 r wydaje retrospektywny zbiór swoich utworów na płycie Hits 1979-1989,gdzie jedną z kilku nowych piosenek był cover Beatles "I Don't Want to Spoil the Party" .W 1991r małżonkowie rozstają się,a retrospekcją po nieudanym małżeństwie stawił wydany w 1993r album The Wheel.Po trzech latach przerwy wraca do aktywności muzycznej w 1996r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No Memories Hangin' Around (w. Bobby Bare) / This Happened Before	Rosanne Cash with Bobby Bare	08.1979	-	17[7].Country Singles	Columbia 11045	[written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell]
Couldn't Do Nothing Right / Seeing's Believing	Rosanne Cash	01.1980	-	15[9].Country Singles	Columbia 11188	[written by Karen Brooks, Gary P. Nunn][produced by Rodney Crowell]
Take me Take Me / Right Or Wrong	Rosanne Cash	05.1980	-	25[6].Country Singles	Columbia 11268	[written by Keith Sykes][produced by Rodney Crowell]
Seven year ache/Blue moon with heartache	Rosanne Cash	04.1981	-	22[20]	Columbia 11 426	[written by Rosanne Cash][produced by Rodney Crowell][1[1][13].Country Chart]
My Baby Thinks He's A Train / I Can't Resist	Rosanne Cash	07.1981	-	1[1][11].Country Singles	Columbia 02463	[written by Leroy Preston][produced by Rodney Crowell]
Blue Moon With Heartache / Only Human	Rosanne Cash	11.1981	-	104[4]	Columbia 02659	[written by Rosanne Cash][produced by Rodney Crowell][1[1][11].Country Singles]
Ain't No Money / Feelin'	Rosanne Cash	04.1982	-	4[13].Country Singles	Columbia 02937	[written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell]
I Wonder / Oh Yes I Can	Rosanne Cash	09.1982	-	8[13].Country Singles	Columbia 03283	[written by Leroy Preston][produced by Rodney Crowell]
It Hasn't Happened Yet / Somewhere In The Stars	Rosanne Cash	02.1983	-	14[9].Country Singles	Columbia 03705	[written by John Hiatt][produced by Rodney Crowell]
I Don't Know Why You Don't Want Me / What You Gonna Do About It	Rosanne Cash	02.1985	-	1[1][15].Country Singles	Columbia 04809	[written by Rosanne Cash,Rodney Crowell][produced by David Malloy,Rodney Crowell,David Thoener]
Never Be You / Closing Time	Rosanne Cash	09.1985	-	1[1][16].Country Singles	Columbia 05621	[written by Benmont Tench,Tom Petty][produced by David Malloy,Rodney Crowell,David Thoener]
Hold On / Never Gonna Hurt	Rosanne Cash	01.1986	-	5[13].Country Singles	Columbia 05784	[written by Rosanne Cash][produced by Rodney Crowell]
Second To No One / Never Alone	Rosanne Cash	06.1986	-	5[14].Country Singles	Columbia 06159	[written by Rosanne Cash][produced by David Malloy]
Way We Make A Broken Heart / 707	Rosanne Cash	06.1987	-	[1][15]1.Country Singles	Columbia 07200	[written by John Hiatt][produced by Rodney Crowell]
Tennessee Flat Top Box / Why Don't You Quit Leaving Me Alone	Rosanne Cash	10.1987	-	1[1][15].Country Singles	Columbia 07624	[written by Johnny Cash][produced by Rodney Crowell]
It's Such a Small World	Rodney Crowell And Rosanne Cash	02.1988	-	1[1][13].Country Singles	Columbia 07693	[written by Rodney Crowell][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
If You Change Your Mind / Somewhere Sometime	Rosanne Cash	03.1988	-	1[1][15].Country Singles	Columbia 07746	[written by Rosanne Cash,Hank DeVito][produced by Rodney Crowell]
Runaway Train / Seven Year Ache	Rosanne Cash	07.1988	-	1[1][14].Country Singles	Columbia 07988	[written by John Stewart][produced by Rodney Crowell]
I Don't Want To Spoil The Party / Look What Our Love Is Coming To	Rosanne Cash	02.1989	-	1[1][14].Country Singles	Columbia 68599	[written by Lennon–McCartney][produced by Rodney Crowell, Rosanne Cash]
Black And White / Never Be You	Rosanne Cash	10.1989	-	37[1].Country Singles	Columbia 73054	[written by P. Smith][produced by Rodney Crowell, Rosanne Cash]
What We Really Want / Portrait	Rosanne Cash	09.1990	-	39[1].Country Singles	Columbia 73517	[written by Rosanne Cash][produced by Rosanne Cash]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Right or wrong	Rosanne Cash	02.1980	-	42.Country Albums	Columbia 36155	[produced by Rodney Crowell]
Seven year ache	Rosanne Cash	03.1981	-	26[32]	Columbia JC 36965	[gold-US][produced by Rodney Crowell][1.Country Albums
Somewhere in the stars	Rosanne Cash	07.1982	-	76[12]	Columbia FC 37570	[produced by Rodney Crowell]
Rhythm and romance	Rosanne Cash	06.1985	-	101[21]	Columbia FC 39463	[produced by David Malloy, Rodney Crowell, David Thoener][1.Country Album
King' s record shop	Rosanne Cash	08.1987	-	138[20]	Columbia FC 40777	[gold-US][produced by Rodney Crowell]
Hits 1979-1989	Rosanne Cash	04.1989	-	152[7]	Columbia FC 45054	[gold-US][produced by Rodney Crowell, David Malloy, Rosanne Cash]
Interiors	Rosanne Cash	11.1990	-	175[4]	Columbia FC 46079	[produced by Rosanne Cash]
Wheel	Rosanne Cash	03.1993	-	160[2]	Columbia CK 52729	[produced by Rosanne Cash, John Leventhal]
Rules of travel	Rosanne Cash	04.2003	-	130[3]	Capitol 37757	[produced by John Leventhal]
Black Cadillac	Rosanne Cash	02.2006	-	78[8]	Capitol 48738	[produced by Bill Bottrell, John Leventhal]
The List	Rosanne Cash	10.2009	-	22[16]	Manhattan 509996 96576 1 0	[produced by John Leventhal]
The River & the Thread	Rosanne Cash	02.2014	-	11[9]	Blue Note 1951001	[produced by John Leventhal]

Rosemary Clooney

Rosemary Clooney urodziła się 23 maja 1928 roku. Szczyt jej popularności to lata 50. - utwory, które wtedy śpiewała wybijały się poziomem spośród reszty piosenek tamtej dekady.
Od samego początku Clooney bardzo dobrze wiedziała, jak interpretować teksty piosenek. To pomogło jej później znaleźć się w gronie najlepszych światowych artystów. Rosemary od zawsze zafascynowana była jazzem, mimo że czasami jej twórczość nieco odbiegała od tego gatunku.

W 1950 roku artystka podpisała kontrakt z wytwórnią Columbia i nagrała kilka utworów, które później stały się przebojami. Do nich należą m.in. "You’re Just in Love", "Beautiful Brown Eyes", "Half As Much", "Hey There" oraz "Come on-A My House" i "If Teardrops Were Pennies".
Clooney nagrała aż 13 utworów, które na początku lat 50. znajdowały się w zestawieniu Top 40. To właśnie wśród tych piosenek znalazły się duety artystki m.in. Guyem Mitchellem i Marleną Dietrich.
Kolejne lata to rockowa rewolucja, która sprawiła, że jazzowa artystka wolała zająć się rodziną. Wielki powrót nastąpił dopiero pod koniec lat 70. Clooney śpiewała z jeszcze większą siłą i pewnością. Nagrywała także dla wytwórni Concord. Do końca lat 90. Clooney wykonywała standardy muzyczne, dzięki czemu zaliczono ją do grona najlepszych jazzowych wokalistek Ameryki.
Rosemary Clooney zmarła 29 lutego 2002 roku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You're just in love/Marrying for love	Guy Mitchell & Rosemary Clooney	02.1951	-	24[2]	Columbia 4-39 052	[written by Irving Berlin][piosenka z musicalu na Broadway'u "Call me madam"]
Beautiful Brown Eyes/Shot Gun Boogie	Rosemary Clooney	03.1951	-	11[14]	Columbia 4-39 212	[written by Alton Delmore/Dick Smith][with Mitch Miller Orchestra]
Come On-a My House / Rose of the Mountain	Rosemary Clooney	07.1951	-	1[8][20]	Columbia 4-39 467	[gold-US][written by William Saroyan, Ross Bagdasarian][piosenka z musicalu na Broadway'u "The son"]
Mixed Emotions/Kentucky waltz	Rosemary Clooney	09.1951	-	22[1]	Columbia 4-39 333	[written by Stuart F. Louchheim]
I'm Waiting Just for You/If Teardrops Were Pennies	Rosemary Clooney	09.1951	-	21[4];B:24[1]	Columbia 4-39 535	[written by Henry Glover/Carolyn Leigh/Lucky Millinder][#27 hit for Pat Boone in 1957]
I Wish I Wuz / Mixed Emotions	Rosemary Clooney	09.1951	-	27[2]	Columbia 4-39 536	[written by Lynn Murray, Sid Kuller][piosenka z filmu "Slaughter trail"]
Be My Life's Companion / Why Don't You Love Me	Rosemary Clooney	02.1952	-	18[3]	Columbia 4-39 631	[written by Milton De Lugg,Bob Hilliard]
Tenderly / Did Anyone Call	Rosemary Clooney	03.1952	-	17[6]	Columbia 4-39 648	[gold-US][written by Walter Gross, Jack Lawrence][#31 hit for Bert Kaempfert in 1961]
Half as Much / Poor Whip Poor Will	Rosemary Clooney	05.1952	3[9]	1[3][27]	Columbia 4-39 710	[gold][written by Curley Williams][#2 country hit for Hank Williams in 1952]
Botch-a-Me / On the First Warm Day	Rosemary Clooney	06.1952	-	2[17]	Columbia 4-39 767	[gold-US][written by Eddie Stanley, Luigi Astore, Ricardo Morbelli][piosenka z włoskiego filmu "Una famiglia impossible"]
Too old to cut the mustard/Good for nothin'	Marlene Dietrich & Rosemary Clooney	08.1952	-	12[6]	Columbia 4-39 812	[written by Bill Carlisle]
Blues in the Night/Who kissed me last night	Rosemary Clooney	09.1952	-	17[3];B:23[2]	Columbia 4-39 813	[written by Harold Arlen, Johnny Mercer][tytułowa piosenka z filmu ]
The night before Christmas song/Look out the window [The winter song]	Rosemary Clooney & Gene Autry	12.1952	-	9[2]	Columbia 4-39 876	[written by Clement C. Moore, Johnny Marks]
You'll never know/The continental [You kiss while you're dancing]	Rosemary Clooney-Harry James	01.1953	-	18[1]	Columbia 4-39 905	[written by Mack Gordon/Harry Warren][piosenka z filmu "Hello frisco,hello"]
If I had a penny	Rosemary Clooney	01.1953	-	26[1]	Columbia 4-39 910	[written by Carl Soresi]
Dennis The Menace	Rosemary Clooney & Jimmy Boyd	06.1953	-	25[1]	Columbia 4-39 988	[written by Al Hoffman, Dick Manning]
Happy Christmas,little friend	Rosemary Clooney	01.1954	-	30[1]	Columbia 4-40 102	[written by Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II]
Man (Uh Huh)/Woman (Uh Huh)	Rosemary Clooney	02.1954	7[5]	-	Columbia 4-40 144	[written by Dick Gleason/McKean, Eddie]
Hey There / This Ole House	Rosemary Clooney	07.1954	4[11][10.55];B:1[1][18]	1[6][27];B:1[3][27]	Columbia 4-40 266	[gold-US][B:written by Stuart Hamblen][piosenka z musicalu na Broadway'u "The pajama game"][B:#2 country hit for Stuart Hamblen in 1954]
Sisters	Rosemary & Betty Clooney	10.1954	-	30[2]	Columbia 4-40 305	[written by Irving Berlin][piosenka z filmu "White Christmas"]
Mambo Italiano / We'll Be Together Again	Rosemary Clooney	11.1954	1[1][16]	9[12]	Columbia 4-40 361	[gold][written by Bob Merrill][with Mellomen]
Count Your Blessings Instead of Sheep	Rosemary Clooney	12.1954	-	27[1]	Columbia 4-40 370	[written by Irving Berlin][piosenka z filmu "White Christmas"][with Mellomen]
Where Will the Dimple Be?	Rosemary Clooney	05.1955	6[13]	-	Phillips	[written by Bob Merrill, Al Hoffman][with Mellomen]
Pet Me, Poppa / Wake Me	Rosemary Clooney	11.1955	-	62[9]	Columbia 4-40 579	[written by Frank Loesser][piosenka z filmu "Guys and dolls"]
The key to my heart/A little girl at heart	Rosemary Clooney	01.1956	-	82[3]	Columbia 4-40 619	[written by Bob Merrill]
Memories of you/It's bad for me	The Benny Goodman Trio with Rosemary Clooney	01.1956	-	20[8]	Columbia 4-40 616	[written by Eubie Blake/Andy Razaf][piosenka z filmu "The Benny Goodman Story"]
I Could Have Danced All Night/I've Grown Accustomed to Your Face	Rosemary Clooney	05.1956	-	49[13];B:70[6]	Columbia 4-40 676	[written by Alan Jay Lerner, Frederick Loewe][piosenki z musicalu na Broadway'u "My fair lady"]
Mangos/Independent [On my own]	Rosemary Clooney	03.1957	17[9]	10[16]	Columbia 4-40 835	[written by Sid Wayne, Dale Libby][piosenka z musicalu na Broadway'u "Ziegfield Follies 1957"]
Many a Wonderful Moment / Vaya Vaya [Go my darling,go]	Rosemary Clooney	08.1960	-	84[3]	RCA Victor 7754	[written by Hal David/Sidney Lippman]
Give myself a party/If I can stay away long enough	Rosemary Clooney	11.1961	-	108[5]	RCA Victor 7948	[written by Don Gibson][produced by Chet Atkins][#46 hit for Don Gibson in 1958]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hollywood's Best	Rosemary Clooney and Harry James	12.1952	-	3[8]	Columbia 6224	-
Ring Around Rosie	Rosemary Clooney and The Hi-Lo's	07.1957	-	14[7]	Columbia 1006	-
White Christmas	Rosemary Clooney	12.1996	-	186[1]	Concord Jazz 4719	-

Roy C

Właśc. Roy Charles Hammond, ur. w 1943 r. w Nowym Jorku, USA.
Członek grupy The Genies, z którą nagrywał dla różnych wytwórni i miał niewielki hit "Who's That Knocking" in 1958 (#72 Pop) .

Nagrał też singla "Mama Blow Your Top" dla wytwórni Forum jako Roy Hammond & The Genies W pamięci słuchaczy zapisał się utworem "Shotgun Wedding" (z 1965 r.), który wszedł do amerykańskiej, rhythm'n' bluesowej Top 20, a w Wielkiej Brytanii był jeszcze bardziej popularny, osiągając w 1966 r. miejsce 6. i powtórnie wchodząc do Top 10 w 1972 roku.
Później bez powodzenia nagrywał dla wy twórni Black Hawk i Shout.

W 1971 r. zarejestrował we własnej firmie Alaga piosenkę "Got To Get Enough (Of Your Sweet Love Stuff)", która stała się sporym przebojem soulowym.
Później odnosił jeszcze umiarkowane sukcesy nagrywając dla wytwórni Mercury Records.
Napisał tez pio senkę "Honey I Still Love You" - bestseller roku 1972 angielskiej rock'n'rollowej grupy Mark IV.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shotgun wedding/ I’m Gonna Make It	Roy C	05.1966	6[11]	-	Black Hawk 12 101	[Writer : Roy Charles Hammond][ Producers : Roy Charles Hammond ]
Shotgun wedding [reissue]	Roy C	01.1973	8[13]	-	UK 49012	[Writer : Roy Charles Hammond][ Producers : Roy Charles Hammond]

The Gaslight Anthem

The Gaslight Anthem to amerykańska grupa rockowa z New Brunswick, New Jersey , założona w 2006 roku. Zespół składa się z Briana Fallona (główny wokal, gitara rytmiczna), Alexa Rosamilii (gitara prowadząca, chórki), Alexa Levine'a (gitara basowa, podkład wokal) i Benny Horowitz (perkusja, perkusja).
The Gaslight Anthem wydali swój debiutancki album, Sink or Swim , w XOXO Records w maju 2007 roku, oraz ich drugi album, The '59 Sound , dla SideOneDummy Records w sierpniu 2008 roku. Trzeci album zespołu, American Slang , został wydany w czerwcu 2010 roku, a ich czwarty " Handwritten" został wydany w lipcu 2012 roku przez Mercury Records .


 Główny singiel z " Handwritten ", " 45 ", stał się najbardziej udanym singlem na listach przebojów i prawdopodobnie najbardziej znanym do tej pory. Piąty pełnowymiarowy album zespołu, Get Hurt , został wydany 12 sierpnia 2014 roku przez Island Records . 29 lipca 2015 r. zespół ogłosił nieokreśloną przerwę po letniej trasie w Europie, która zakończyła się na Reading Festival w niedzielę 30 sierpnia.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The '59 Sound	The Gaslight Anthem	07.2009	115[2]	-	SideOneDummy 03967 13607 [US]	[written by The Gaslight Anthem][produced by Ted Hutt]
45	The Gaslight Anthem	06.2012	75[6]	-	Vertigo GBUM 71202587	[written by The Gaslight Anthem][produced by Brendan O'Brien]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The '59 Sound	The Gaslight Anthem	08.2008	55[11]	74[1]	Side One Dummy SD 1358	[gold-UK][produced by Ted Hutt]
American Slang	The Gaslight Anthem	06.2010	18[17]	16[6]	Side One Dummy SD 14182	[silver-UK][produced by Ted Hutt]
iTunes Session	The Gaslight Anthem	11.2011	-	144[1]	Side One Dummy	-
Handwritten	The Gaslight Anthem	08.2012	2[17]	3[8]	Mercury 2789417	[silver-UK][produced by Brendan O'Brien]
The B-Sides	The Gaslight Anthem	02.2014	63[1]	-	Side One Dummy SD 15372	-
Get Hurt	The Gaslight Anthem	08.2014	4[4]	74[1]	EMI 3791184	[produced by Mike Crossey]

Gazebo

Gazebo, właśc. Paul Mazzolini (ur. 18 lutego 1960r w Bejrucie) – włoski piosenkarz, wykonawca gatunku italo disco. Urodził się w Libanie jako syn włoskiego dyplomaty i amerykańskiej piosenkarki.
Według legendy wypromowanej przez fanów, gry na gitarze nauczył się w wieku 10 lat, by zaimponować tym szkolnej koleżance. Jako nastolatek rozpoczął karierę muzyczną, początkowo były to epizody w zespołach różnych stylów muzycznych -jazz, rock, punk. Ich pierwszą wspólną produkcją był skomponowany w 1982 utwór „Masterpiece”, który zagościł na listach przebojów.

Największy sukces na listach przebojów odniósł singel wydany w 1983r - „I Like Chopin”.

Kolejny utwór, „Lunatic”, wydano w 1984r  na płycie o tej samej nazwie, w całej Europie zdołała się ona dostać do czołowej dwudziestki najchętniej kupowanych płyt.

Następne jego produkcje nie powtórzyły już sukcesu wyżej wymienionych, aż do jesieni 2006, kiedy to singel „Tears for Galileo” osiągnął pierwszą pozycję na liście Euro dance.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Singing In The Rain	Gazebo	10.1997	87[2]	-	EMI CDLIC 107	-

Stranglers

Jedna z najtrwalszych grup z pokolenia brytyjskiej nowej fali, debiutujących w drugiej połowie lat 70. Muzyczne próby podjęła w Chiddingford w hrabstwie Surrey w 1974 r., jeszcze jako trio The Guilford Stranglers.

W 1976 r. ukształtował się stały skład: Hugh Cornwell (ur. 28.08.1949 r. w Londynie; śpiew, gitara), Jean Jacques Burnel (ur. 21.02.1952 r. w Londynie; śpiew, bas), Jet Black (wlaśc. Brian Duffy, ur. 26.08.1943 r.; perkusja) i David Greenfield (śpiew, instr. klawiszowe), który zastąpił krótko współpracującego z formacją, szwedzkiego gitarzystę Hansa Warmlinga. Po trasie koncertowej odbytej wraz z Patti Smith i przychylnych recenzjach porównujących zespół do The Doors, The Stranglers podpisali kontrakt z wytwórnią United Artists.

Estradowym ekstrawagancjom muzyków towarzyszyła od początku atmosfera sensacji i skandalu. Występy w londyńskim klubie Roundhouse zostały skrócone z powodu pornograficznego podkoszulka. w którym produkował się Cornwell. W lutym 1977 r. pierwszy singel zespołu "(Get A) Grip (On Yourself)" dotarł do 44. miejsca listy brytyjskiej, na którym utrzymał się zaledwie tydzień. Podobno przyczyną klęski był mechaniczny błąd podczas sumowania ilości sprzedanych płyt. jednak nikomu nie chciało się sprostować pomyłki.

"Grip" uosabiał w pełni wczesną muzykę The Stranglers. Wibrującym organom i rytmicznej pulsacji towąrzyszła agresywnie szorstka wokaliza Cornwella. Temat "London Lady" z drugiej strony singla ujawniał swoistą mizogenię The Stranglers, która z czasem miała stać się obsesją, a zarazem przekleństwem zespołu. Grupa, zaszufladkowana jako punkowa, czerpała wiele z doświadczeń brytyjskiego pub rocka, szybko jednak ujawniła doświadczenie i dojrzałość przerastające ich nastoletnich konkurentów.

Pierwszy album IV-Rattus Norvegicus, został przyjęty entuzjastycznie przez prasę rockową i rozszedł się w sporym nakładzie. Obrazoburcze teksty "Hanging Around" i "Down In The Sewer" wywołały skandal, jednak prawdziwy dynamit krył się w antyfeministycznej treści drugiego singla "Peaches". Pomimo bojkotu w BBC, nagranie trafiło na listy przebojów, częściowo dzięki promowanej bez ograniczeń drugiej stronie, "Go Buddy Go".
Atakowany przez feministki zespół, zamiast ugiąć się, dolał oliwy do ognia, wprowadzając na estradę podczas koncertu w londyńskim Battersea Park kilkanaście striptizerek. Jeszcze gorzej dostało się dziennikarzom, pastwiącym się nad kolejnymi dzikimi ekstrawagancjami grupy. Pomimo totalnego bojkotu ze strony mediów, Stranglersom udało się pozyskać liczne grono fanów, dzięki którym następne pięć lat obfitowało w kolejne przeboje. Posępny protest song "Something Better Change" i dynamiczny temat "No More Heroes" trafiły do brytyjskiej Top 10, a "Five Minutes" i "Nice 'N Sleazy" weszły do pierwszej dwudziestki.

Sukcesom singli towarzyszyły nieustanne skandale. Burnela i Blacka aresztowano za zakłócenie porządku publicznego w stanie nietrzeźwości. po czym zwolniono za kaucją. Cornwell miał mniej szczęścia i w styczniu 198O r. odsiedział trzy miesiące za posiadanie narkotyków. Wkrótce po upływie kary trafił wraz z resztą grupy do aresztu we francuskiej Nicei, tym razem za wywołanie ulicznych zamieszek. Sprawa skończyła się wysoką grzywną wymierzoną przez miejscowy sąd. Wszystko to skutecznie odwracało uwagę od czysto muzycznej metamorfozy zespołu. Brawurowa wersja standardu Burta Bacharacha i Hala Davida "Walk On By" (z aranżacją opartą na "Light My Fire" The Doors) doszła do 21. miejsca listy brytyjskiej, mimo że 100 tysięcy egzemplarzy singla dołączono gratis do albumu Black And White.

Temat "Duchess" zaskoczył słuchaczy nietypową dla grupy melodyjnością i prostotą. Stylistyczną odmienność prezentowały też kolejne albumy. The Raven szokował głównie trójwymiarową okładką, zaś Meninhluck narracją pomysłu Cornwella. Bohaterem płyty był przybysz z kosmosu likwidujący świadków lądowań UFO. W trasie koncertowej promującej longplay La Folie zespołowi towarzyszyła grupa baletowa. Z płyty pochodził największy komercyjny przebój The Stranglers, temat "Golden Brown", z opartą na muzyce klasycznej klawesynową aranżacją. Utwór dotarł do drugiego miejsca listy brytyjskiej, ustępując jedynie "Land Of Make Believe" grupy Bucks Fizz.
Oczywiście i tym razem nie obyło się bez skandalu gdy okazało się, że bohaterką lirycznego tematu jest heroina. Tekst był jednak zawikłany w stopniu uniemożliwiającym zastosowanie formalnego zakazu prezentacji. Do Top 10 trafił też drugi pochodzący z La Folie temat, sentymentalny "Strange Little Girl". Zespół kontynuował melodyczne poszukiwania również w utworze "European Female" z longplaya Feline, jednak w przeciwieństwie do małych płyt kolejne albumy były przyjmowane dość chłodno.
 
Dreamtime z 1986 r. inspirowała kultura australijskich Aborygenów, utożsamiana przez zespół z jego własną outsiderską postawą. Gdy wydawało się, że The Stranglers stają się martwym muzycznie obiektem kultu własnych fanów, powrócili raz jeszcze do wczesnej stylistyki, w wersji starego przeboju The Kinks "All Day And All Of The Night". Singel utorował im po pięciu latach przerwy drogę do brytyjskiej Top 10. Nieoczekiwanym przedsięwzięciem była wydana w styczniu 1989 r. trawestacja pierwszego przeboju "Grip", której -jak na ironię - powiodło się niewiele lepiej niż wersji oryginalnej.

Pomimo indywidualnych dokonań, Cornwell i Burnel długo nie rozważali poważnie podjęcia solowej kariery kosztem gry w zespole. Prasowy ostracyzm zrobił jednak swoje i latem 1990 r. pierwszy z nich zapowiedział opuszczenie grupy i podjęcie działalności aktorskiej. Burnel, Black i Greenfield stanęli przed niełatwym zadaniem znalezienia kompetentnego zastępcy i decyzją o zachowaniu nazwy grupy. Fakt, że The Stranglers stali się żywą legendą, bynajmniej nie ułatwiał wyboru. Jednak rok później znaleźli nowych współpracowników w osobach Paula Robertsa (śpiew) i Johna Ellisa (gitara, eks-Vibrators).

Tymczasem Hugh Cornwell zadebiutował w 1992 r. ze swoją nową formacją CCW, w składzie której znaleźli się także Roger Cook i Andy West. "Nowi" The Stranglers podpisali kontrakt płytowy z China Records i powrócili na rynek płytą In The Night. Jest paradoksem, że ta najbardziej anarchistyczna z grup lat 70. uzyskała po piętnastu latach wzlotów i upadków status rockowej instytucji.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Get A) Grip (On Yourself	Stranglers	02.1977	44[4]	-	United Artists UP 36211	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][produced by Martin Rushent]
Peaches / Go Buddy Go	Stranglers	05.1977	8[14]	-	United Artists UP 36248	[silver-UK][ Written By Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][ Producer - Martin Rushent ]
Something Better Change / Straighten Out	Stranglers	07.1977	9[8]	-	United Artists UP 36277	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][produced by Martin Rushent]
No More Heroes	Stranglers	09.1977	8[9]	-	United Artists UP 36300	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][produced by Martin Rushent]
Five Minutes/Rok It To The Moon	Stranglers	02.1978	11[9]	-	United Artists UP 36350	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][ Producer - Martin Rushent]
Nice 'N Sleazy/Shut Up	Stranglers	05.1978	18[8]	-	United Artists UP 36379	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][ Producer - Martin Rushent]
Walk On By/Old Codger	Stranglers	08.1978	21[8]	-	United Artists UP 36429	[written by Burt Bacharach/Hal David][ Producer - Martin Rushent]
Duchess/Fools Rush Out	Stranglers	08.1979	14[9]	-	United Artists BP 308	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][ Producer - The Stranglers/Alan Winstanley]
Nuclear Device (The Wizard Of Aus)/Yellowcake UF6	Stranglers	10.1979	36[4]	-	United Artists BP 318	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][ Producer - Alan Winstanley , Stranglers]
Don't Bring Harry	Stranglers	09.1979	41[3]	-	United Artists STR 1	[written by Dave Greenfield/Hugh Cornwell/Jean Jacques Burnel/Jet Black][ Producer - Alan Winstanley , Stranglers]
Bear Cage/Shah Shah A Go Go	Stranglers	03.1980	36[5]	-	United Artists BP 344	[written by The Stranglers][ Producer - Alan Winstanley , Stranglers]
Who Wants The World	Stranglers	06.1980	39[4]	-	United Artists BP 355	[written by The Stranglers][ Producer - Stranglers]
Thrown Away	Stranglers	01.1981	42[4]	-	Liberty BP 383	[written by The Stranglers][ Producer - Stranglers]
Let Me Introduce You To The Family/Vietnamerica	Stranglers	11.1981	42[3]	-	Liberty BP 405	[written by The Stranglers][ Producer - Stranglers]
Golden Brown/Love 30	Stranglers	01.1982	2[18]	-	Liberty BP 407	[platinium-UK][written by The Stranglers][ Producer -The Stranglers/Steve Churchyard]
La Folie/Waltzinblack	Stranglers	04.1982	47[3]	-	Liberty BP 410	[written by The Stranglers][ Producer - Stranglers]
Strange Little Girl/Cruel Garden	Stranglers	07.1982	7[9]	-	Liberty BP 412	[written by The Stranglers][ Producer - Steve Churchyard , Stranglers]
European Female/Savage Breast	Stranglers	01.1983	9[5]	-	Epic EPC A2893	[written by The Stranglers][ Producer - Steve Churchyard , Stranglers]
Midnight Summer Dream/(The Strange Circumstances Which Lead To) Vladimir & Olga (Requesting Rehabilitation In A Siberian Health Resort As A Result Of Stress In Furthering The People's Policies)	Stranglers	03.1983	35[5]	-	Epic EPC A 3167	[written by The Stranglers][ Producer - Steve Churchyard , Stranglers]
Paradise	Stranglers	08.1983	48[3]	-	Epic TA 3387	[written by The Stranglers][ Producer - Steve Churchyard , Stranglers]
Skin Deep/Here And There	Stranglers	10.1984	15[7]	49.Hot Dance Music	Epic A 4738	[written by The Stranglers][ Producer - Laurie Latham/The Stranglers]
No Mercy/In One Door	Stranglers	12.1984	37[7]	-	Epic A 4921	[written by The Stranglers][ Producer - Laurie Latham]
Let me Down Easy	Stranglers	02.1985	48[4]	-	Epic A 6045	[written by The Stranglers][ Producer - Laurie Latham]
Nice in Nice	Stranglers	08.1986	30[5]	-	Epic EPC 6500557	[written by The Stranglers][ Producer -The Stranglers/Mike Kemp]
Always The Sun/ Norman Normal	Stranglers	10.1986	30[5]	-	Epic SOLAR 1	[written by The Stranglers][ Producer -The Stranglers/Mike Kemp]
Big In America	Stranglers	12.1986	48[6]	-	Epic HUGE 1	[written by The Stranglers][ Producer -The Stranglers/Mike Kemp]
Shakin' Like A Leaf	Stranglers	03.1987	58[4]	-	Epic SHEIK 1	[written by The Stranglers][ Producer -Laurie Latham]
All Day and All Of The Night/i Viva Vlad !	Stranglers	01.1988	7[7]	-	Epic VICE 1	[written by Ray Davies][ Producer -The Stranglers/Ted Hayton][original by The Kinks-64r]
Grip '89	Stranglers	01.1989	33[3]	-	EMI EM 84	[written by The Stranglers][ Producer -Martin Rushent]
96 Tears/Instead Of This	Stranglers	02.1990	17[6]	-	Epic TEARS 1	[written by Rudy Martinez][ Producer -Roy Thomas Baker]
Sweet smell of sucess/Motorbike	Stranglers	04.1990	65[2]	5.Modern Rocks Track	Epic TEARS 2	[written by The Stranglers][ Producer -Roy Thomas Baker]
Heaven Or Hell/Disappear	Stranglers	08.1992	46[2]	-	Psycho WOKMC 2025	[written by The Stranglers][ Producer - Mike Kemp]
Lies and deception	Stranglers	07.1995	94[2]	-	When ! WENX 1007
I heaven she walks	Stranglers	02.1997	86[2]	-	When ! WENX 1018
Big Thing Coming	Stranglers	02.2004	31[3]	-	Liberty 5480692	[written by The Stranglers][ Producer -Mark Wallis/Dave Ruffy]
Long Black Veil	Stranglers	04.2004	51[2]	-	EMI 05489062	[written by The Stranglers][ Producer -Mark Wallis/Dave Ruffy]
The Spectre Of Love	Stranglers	09.2006	57[2]	-	Liberty 3750342	[written by Jet Black/Jean Jaques Burnel/Dave Greenfield/Warne][ Producer -Louie Nicastro]
Retro Rockets	Stranglers	03.2010	198[1]	-	-	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Stranglers IV [Rattus Norvegicus]	Stranglers	04.1977	4[34]	-	United Artists UAG 30045	[platinum-UK][ Producer - Martin Rushent]
No more heroes	Stranglers	09.1977	2[19]	-	United Artists UAG 30200	[gold-UK][ Producer - Martin Rushent]
Black and white	Stranglers	05.1978	2[18]	-	United Artists UAK 30222	[gold-UK][ Producer - Martin Rushent]
Live [X Cert]	Stranglers	02.1979	7[10]	-	United Artists UAG 30224	[silver-UK][ Producer - Martin Rushent]
The Raven	Stranglers	09.1979	4[8]	-	United Artists UAG 30262	[gold-UK][ Producer - Alan Winstanley , Stranglers]
(The Gospel According To) The Meninblack	Stranglers	02.1981	8[5]	-	Liberty LBG 30313	[ Producer - Stranglers]
La folie	Stranglers	11.1981	11[18]	-	Liberty LBG 303421	[silver-UK][ Producer - Stranglers]
The collection 1977-1982	Stranglers	09.1982	12[16]	-	Liberty LBG 30353	[silver-UK]
Feline	Stranglers	01.1983	4[11]	-	Epic EPC 25237	[silver-UK][ Producer - Steve Churchyard , Stranglers]
Aural sculputre	Stranglers	11.1984	14[10]	-	Epic EPC 26220	[silver-UK][ Producer - Laurie Latham]
Off the beaten track	Stranglers	09.1986	80[2]	-	Liberty LBG 5001
Dreamtime	Stranglers	10.1986	16[6]	172[4]	Epic EPC 26648	[silver-UK][ Producer - Mike Kemp & The Stranglers]
All live and all of the night	Stranglers	02.1988	12[6]	-	Epic EPC 4652591	[gold-UK][ Producer -The Stranglers/Ted Hayton]
The singles	Stranglers	02.1989	57[2]	-	Liberty EM 1314	[ Producer -Martin Rushent/The Stranglers/Alan Winstanley/Steve Churchyard]
10	Stranglers	03.1990	15[4]	-	Epic 4664831	[silver-UK][ Producer - Roy Thomas Baker]
Greatest hits 1977-1990	Stranglers	11.1990	4[47]	-	Epic 4675411	[platinium-UK][ Producer - Alan Winstanley/Laurie Latham/Martin Rushent/Mike Kemp/Roy Thomas Baker/Steve Churchyard/The Stranglers/Ted Hayton]
Stranglers in the night	Stranglers	09.1992	33[2]	-	Psycho WOLCD 1030	[ Producer - Mike Kemp]
About time	Stranglers	05.1995	31[2]	-	When WEN 1	[ Producer - Alan Winstanley/The Stranglers]
Written in red	Stranglers	02.1997	52[1]	-	When WENCD 009	[ Producer - Andy Gill/The Stranglers/Cenzo Townshend]
The Hit Men [1977-1991]	Stranglers	03.1997	113[2]	-	EMI 77361	-
Friday the thirteenth	Stranglers	10.1997	198[1]	-	Cleopatra 206	-
Coup de grace	Stranglers	11.1998	171[1]	-	Festival 31965	[ Producer - David M. Allen, The Stranglers]
Peaches-The Very Best Of The Stranglers	Stranglers	06.2002	21[16]	-	EMI 5402022	[ Producer -Alan Winstanley/Hugh Cornwell/Martin Rushent/Steve Churchyard/Laurie Latham/Ted Hayton/Mike Kemp/Roy Thomas Baker]
Norfolk Coast	Stranglers	02.2004	70[3]	-	Liberty 5969512	[ Producer - Mark Wallis/Dave Ruffy]
The Very Best Of	Stranglers	06.2006	28[8]	-	EMI/Epic 82876862092	[gold-UK][ Producer -Alan Winstanley/Hugh Cornwell/Martin Rushent/Steve Churchyard/Laurie Latham/Ted Hayton/Mike Kemp/Roy Thomas Baker]
Suite XVI	Stranglers	09.2006	89[1]	-	Liberty 3713862	[ Producer -Louie Nicastro]
Giants	Stranglers	03.2012	48[3]	-	Coursegood CG 005	[ Producer -Louie Nicastro]

Bad Manners

Grupa powstała w 1979, kiedy renesans brytyjskiego ska osiągnął apogeum. W jej skład weszli Buster Bloodvessel (właśc. Douglas Trendle, ur. 6.09.1958; wokalista prowadzący), Gus "Hot Lips" Herman (trąbka), Chris Kane (saksofon), Andrew "Marcus Absent" Marson (saksofon), Winston Bazoomies (harmonijka), Brian "Chew-It" Tuitti (perkusja), David Farren (gitara basowa), Martin Stewart (instrumenty klawiszowe) i Louis "Alphonzo" Cook (gitara).

Liderem zespołu byt wylewny Bloodvessel, którego wygolona głowa, potężna postura, wytknięty język i często ekstrawagancki kostium dawały w sumie efekt bardzo komiczny. Na początku lat 80. grupa wprowadziła kilka przebojów na listy brytyjskie, z których pierwszym byt wydany nakładem wytwórni Magnet chwytliwy "Ne-Ne Na-Na Na-Na Nu-Nu". Potem jeszcze 11 innych singli weszło na listy, w tym cztery do pierwszej dziesiątki: "Special Brew", "Can Can", "Walking In The Sunshine" i przeróbka jednego z przebojów Millie pod nowym tytułem "My Girl Lollipop". Choć koncerty tego bardzo kompetentnego muzycznie zespołu wciąż przyciągają wielu fanów, popularność masową - napędzaną posmakiem "nowości" - formacja zaczęła tracić już w połowie 1983, kiedy skończyła się seria przebojów.

W 1990 Bloodvessel założył grupę Buster's Allstars, by zmotywować pozostałych muzyków Bad Manners do podjęcia jakiejś działalności. W ostatnich latach wybiera się niekiedy z zespołem w trasy koncertowe, ale większość czasu spędza w swoim hotelu w Brighton.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ne-ne na-na na-na nu-nu / Holidays	Bad Manners	03.1980	28[14]	-	Magnet MAG 164	[written by Ed Deane][produced by Roger Lomas][oryginalnie nagrana przez Dicky Doo and The Don'ts]
Lip Up Fatty/Night Bus To Dalston	Bad Manners	06.1980	15[14]	-	Magnet MAG 175	[written by Bad Manners][produced by Roger Lomas]
Special Brew / Ivor the Engine	Bad Manners	09.1980	3[13]	-	Magnet MAG 180	[produced by Roger Lomas][written by Bad Manners]
Lorraine	Bad Manners	12.1980	21[12]	-	Magnet MAG 181	[written by Bad Manners][produced by Roger Lomas]
Just a Feeling / Suicide	Bad Manners	03.1981	13[9]	-	Magnet MAG 187	[written by Bad Manners][produced by Roger Lomas]
Can Can / Armchair Disco	Bad Manners	06.1981	3[13]	-	Magnet MAG 190	[produced by Roger Lomas]
Walking in the Sunshine / End of the World	Bad Manners	09.1981	10[9]	-	Magnet MAG 197	[written by Bad Manners][produced by Roger Lomas]
Buona Sera / Don't Be Angry	Bad Manners	11.1981	34[9]	-	Magnet MAG 211	[written by Elmer, Willett, Scattaresia][produced by Roger Lomas]
Got No Brains / Psychedelic Eric	Bad Manners	05.1982	44[5]	-	Magnet MAG 216	[written by Bad Manners][produced by Roger Lomas]
My Girl Lollipop (My Boy Lollipop)/Flashpoint	Bad Manners	07.1982	9[7]	-	Magnet MAG 232	[written by Morris Levy, Johnny Roberts][produced by Roger Lomas]
Samson & Delilah / Good Honest Man	Bad Manners	10.1982	58[3]	-	Magnet MAG 236	[produced by Roger Lomas][written by Bad Manners]
That'll Do Nicely / Monster Love	Bad Manners	05.1983	49[3]	-	Magnet MAG 243	[written by Bad Manners][produced by Richard Hartley]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ska 'n' B	Bad Manners	04.1980	34[13]	-	Magnet MAGL 5033	[silver-UK][produced by Roger Lomas]
Loonee Tunes!	Bad Manners	11.1980	36[12]	-	Magnet MAGL 5038	[silver-UK][produced by Roger Lomas]
Gosh It's...Bad Manners	Bad Manners	10.1981	18[12]	-	Magnet MAGL 5043	[silver-UK][produced by Roger Lomas]
Forging Ahead	Bad Manners	11.1982	78[1]	-	Magnet MAGL 5050	[Producer - Roger Lomas]
The Height of Bad Manners	Bad Manners	05.1983	23[6]	-	Telstar STAR 2229	-

LFO

Jedna z najbardziej ortodoksyjnych i zarazem najppulamiejszych grup wykonujących hardcore techno. Na jej płytach, wydawanych przez wytwórnię Warp, outsider znajdzie chyba wszystko, czego w muzyce można się bać . LFO (Low Frequency Oscillation)
gra ostre, dudniące, miażdżące techno, pełne przeszywających dźwięków. Gdy Steve Wright zmuszony został zagrać debiutancki singel zespołu, zatytułowany „LFO”, w swoim programie na antenie Radio 1, stwierdził, że jest to najgorszy utwór, jaki świat kiedykolwiek usłyszał.

W powstawaniu tej muzyki ; udział ma większa grupa osób, niż mogło by się wydawać. Stałymi członkami LFO są Gez Varley i Mark Bell natomiast grający na instrumentach klawiszowych Simon Hartley i Richie Brook (z ówczesnego składu Wild Planet) udzielali się podczas występów na żywo. Gez i Mark (obaj ur. ok. 1972 r.) poznali się na college’u w Leeds. Szybko okazało się, że dzielą zainteresowanie muzyką i techniką. Często bywali na miejscowych raves - w Leeds „rządziła” wówczas lokalna grupa producencka Nightmares On Wax. Varley i Bell dali DJ-om taśmę demo z utworem, który zagrali za pomocą malego keyboardu Casio SKI. Natychmiast przypadł on do gustu klubowej publiczności. Wśród niej znaleźli się przedstawiciele wytwórni Warp, którzy postanowili nagranie wydać. Singel „LFO” dotarł w 1990 r. do Top 20.

Kiedy wszyscy muzycy z nurtu techno starali się naśladować Kraftwerk, LFO zadebiutował w USA na tzw. New Music Seminar i współpracował przy kilku nagraniach z byłym członkiem tego niemieckiego zespołu Karlem Bartosem. Niestety, nagranie to nigdy się nie ukazało. Muzycy z LFO podpisali w USA kontrakt z wytwórnią Tommy Boy i zremiksowali utwór „Planet Rock” zespołu Soul Sonic Force (Afrika Bambaataa).

Rok 1991 duet spędził koncertując po Europie i promując swój pierwszy album Frequencies, poprzedzony jeszcze jednym singlem „We Are Back”. W następnych dwóch latach, oprócz kilku spektakularnych koncertów, np. w Paryżu, zremiksowali nagrania grup The Art Of Noise i YMO, nawiązując do tradycji muzyki elektronicznej. Dokonania duetu spodobały się Richiemu Hawtinowi, który zaproponował wspólną sesję. Nagranie „Loop” zostało wydane najpierw przez wytwórnię Warp, a później przez Pirs S.

Na początku 1994 r. muzycy doszli do wniosku   że wspólne granie na żywo zaczyna ich męczyć. Po singlu  "Tied Up” postanowili odpocząć od siebie i przez jakiś czas poświęcili się nagraniom solowym. Mark Bell zaczął nagrywać jako Speed/Jack dla wytwórni R&S (single „Storm”, „Blue Bossa " i w 1996 r. album Surge), Clark (singel „Loithouse” dla Planet E) i Fawn dla Nova Mute. Varley jako G-Man związał się z wytwórnią Swim, kierowaną przez byłego muzyka Wire Celina Newmana. Na początku 1996 r. ukazał się drugi album LFO, dla którego znalazło się jeszcze miejsce na bardzo zatłoczonym już rynku. Nie miał tak entuzjastycznych recenzji jak pierwszy, ale sprzedawał się bardzo dobrze.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
LFO	LFO	07.1990	12[10]	-	Warp WAP 5	[written by Bell, Varley, Williams][produced by LFO]
We Are Back/Nurture	LFO	07.1991	47[3]	-	Warp WAP 14	[written by Bell, Varley][produced by LFO]
What Is House? EP	LFO	02.1992	62[2]	-	Warp WAP 17	[written by Bell, Varley][produced by LFO]
Tied Up	LFO	12.1994	85[1]	-	Warp WAP 56	[written by Bell, Varley][produced by LFO]
Duke Of Earlsfield	The Sabres Of Paradise versus LFO	05.1995	98[1]	-	Warp WAP 62	[written by Weatherall, Burns, Kooner]
Freak	LFO	09.2003	79[2]	-	Warp WAP 166	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Frequencies	LFO	08.1991	42[2]	-	Warp WARPLP 3	[produced by LFO, Martin Williams]
Advance	LFO	02.1996	44[2]	-	Warp WARPCD 39	[produced by Mark Bell]