poniedziałek, 14 sierpnia 2017

Charlie Calello

Charlie Calello jest amerykańskim wokalistą,kompozytorem,dyrygentem i aranżerem urodzonym w Newark w stanie New Jersey.Jest absolwentem Newark Arts High School. Pod koniec lat 50-tych był członkiem grupy Frankie Vallie-The Four Lovers,ale opuścił ją zanim ansambl przetransformował się w Four Seasons.Został jednak aranżerem nowo powstałej grupy.W 1965r stał się na krótko jej członkiem zastępując basistę Nicka Massi,który jak na ironię zastąpił go wcześniej w Four Lovers.W tym czasie aranżuje i zajmuje się produkcją płyt innych artystów jak:"The Name Game" w wykonaniu Shirley Ellis, "Blue Navy Blue" Diane Renay, "A Lover's Concerto" The Toys i "Lightning Strikes" ,przeboju Lou Christie.
Po dokoptowaniu Joe Longa do składu zespołu,zerwał całkowicie z Four Seasons zostając w 1966r aranżerem i producentem w wytwórni Columbia.Od 1968r pracuje przez 25 lat jako niezależny producent dzieląc swoje miejsce między Nowym Jorkiem i Kalifornią,pracując z takimi artystami jak Roberto Carlos, Frank Sinatra, Neil Diamond, Al Kooper, Bruce Springsteen, Laura Nyro, Barbra Streisand, Engelbert Humperdinck, Ray Charles, Gloria Estefan, Bobby Vinton, Barry Manilow ,Juice Newton, i wieloma innymi.
W 1992r zostaje głównym aranżerem i saystentem dyrygenta Florida Symphonic Pops w Boca Raton.


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dance,dance,danceCharlie Calello03.1976-104[6]Ariola America 7614[written by Joan Calello ][producer by Joel Diamond, J. Calello]
Sing,sing,singCharlie Calello Orchestra10.1979-50[23].Hot Disco/DanceMidsong Int. 516[written by Louis Prima][producer by Denny Randell,Charlie Calello]

Charles & Eddie

Charles & Eddie to amerykański duet muzyki soul złożony z Charlesa Pettigrew i Eddiego Chacona. Ich singiel „Would I Lie to You?”, pochodzący z debiutanckiego albumu Duophonic z 1992 roku, zdobył w 1993 roku nagrody Ivor Novello w kategoriach Najlepsza piosenka współczesna, Najlepiej sprzedająca się piosenka i Międzynarodowy przebój roku.  

W latach 1992–1995 w Wielkiej Brytanii jeszcze trzykrotnie trafiali do pierwszej czterdziestki.  

 Mówi się, że Pettigrew i Chacon poznali się w nowojorskim metrze w 1990 roku w pociągu C; według Chacona jeden z nich niósł winylową kopię albumu Marvina Gaye'a Trouble Man . Wydali swój debiutancki album Duophonic w Capitol Records w 1992 roku. Zawiera single „Would I Lie to You?”, „N.Y.C.” i „House Is Not a Home”, na który wpłynęła klasyczna muzyka soul.  

Ich drugi i ostatni album, Chocolate Milk, zawierał „Wounded Bird”, który został napisany i nagrany na potrzeby filmu True Romance. Został wydany w 1995 roku. Duet rozstał się polubownie w 1997 roku.   

Charles Pettigrew urodzony 12 maja 1963 r Filadelfia, Pensylwania, USA, mmarł 6 kwietnia 2001r (w wieku 37) Filadelfia, Pensylwania, USA. Pettigrew urodził się i wychował w Filadelfii.Studiował śpiew jazzowy w Berklee College of Music w Bostonie i był wokalistą zespołu Down Avenue który wygrał Rock 'n Roll Rumble WBCN w 1985 roku. W 1998 roku Pettigrew odbył trasę koncertową z Tom Tom Club (z udziałem Chrisa Frantza i Tiny Weymouth z Talking Heads), a następnie dołączył do grupy, współautorem i śpiewając kilka piosenek, dopóki nie zachorował na tyle, że nie mógł występować. Pod koniec lat 90-tych u Pettigrewa zdiagnozowano raka. Zmarł na tę chorobę 6 kwietnia 2001 roku w wieku 37 lat.

 Eddie  Chacon  urodzony 22 sierpnia 1963r   Oakland, Kalifornia, USA Latynos, wychował się w Hayward i Castro Valley w Kalifornii.Swój pierwszy zespół założył w wieku 12 lat z przyjaciółmi z sąsiedztwa, Cliffem Burtonem (później z Metalliki) i Mikiem Bordinem (później z Faith No More). Mając około dwudziestu lat Chacon pracował jako autor tekstów dla CBS Songs. Nagrał albumy dla Columbii i Luthera Campbella z 2 Live Crew, oba nie zostały wydane, a także dema wykonane z Dust Brothers. Po rozstaniu z Pettigrewem pracował jako fotograf i dyrektor kreatywny. 29 maja 2020 roku The Fader ogłosił powrót Chacona do muzyki po dwóch dekadach milczenia jako piosenkarz, nazywając go „powściągliwą legendą R&B”. 

 Chacon wydał singiel „My Mind Is Out ofits Mind” ze swojego nadchodzącego wówczas albumu Pleasure, Joy and Happiness w wytwórni Day End Records. Projekt został wyprodukowany i współautorem scenariusza przez współpracownika Solange, Johna Carrolla Kirby'ego, a dystrybuowany przez Light in the Attic Records. 15 lipca 2020 roku w KCRW odbyła się premiera drugiego singla z albumu „Trouble”.  W 2020 roku wydał singiel „High” z Johnem Carrollem Kirbym z Stones Throw Records i harfistką Nailah Hunter. Jego drugi solowy album, Sundown, został wydany przez Stones Throw 31 marca 2023 roku. Album został wysoko oceniony w publikacjach takich jak Pitchfork, Record Collector i The Guardian.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Would I Lie to You?/UnconditionalCharles & Eddie10.19921[2][17]13[26]Capitol CL 673[written by M. Leeson ][produced by Josh Deutsch ][59[15].R&B Chart]
N.Y.C (Can You Believe This City?)Charles & Eddie02.199333[3]115[2]Capitol CDCL 681[written by Eddie Chacon,J. Freed][produced by Josh Deutsch ]
House Is Not a HomeCharles & Eddie05.199329[4]-Capitol CDCL 688[written by Eddie Chacon,J. Freed][produced by Josh Deutsch ]
24-7-365Charles & Eddie05.199538[11]-Capitol CDCL 747[written by Glenn Sutton,John Herron][produced by Josh Deutsch ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
DuophonicCharles & Eddie12.199219[15]153[5]Capitol CDESTU 2186[produced by Josh Deutsch ]
Chocolate MilkCharles & Eddie06.1995142[1]-Capitol 7243 8 32874 2 0 [produced by Josh Deutsch ]

Charlene

Charlene Marilynn D'Angelo-[ur. 1.06.1950r Hollywood],amerykańska wokalistka rhythm'n'bluesowa znana jako Charlene. Jej kariera rozpoczęła się od podpisania kontraktu z legendarną wytwórnią Motown,gdzie nagrywała pod pseudonimem Charlene Duncan.

W styczniu wydała tam swój debiutancki singiel "All That Love Went to Waste",ale bez większego powodzenia.Trzy lata póżniej dla oddziału Motown,Prodigal nagrywa album It Ain't Easy Comin' Down,sygnowany już jako Charlene.Inny jej album z tego okresu Songs of Love zawiera jej piosenkę "I've Never Been to Me" wydaną także na singlu,który trafił do Top100 listy Billboard.
Wydany ponownie w 1982r był jej największym sukcesem komercyjnym zostając #3 w USA i plasując się na szczycie listy przebojów singlowych w W.Brytanii.Przebój trafił na wyspy brytyjskie za sprawą disc jockey'a z Tampy,który często grał go w swojej rozgłośni.W tym czasie Charlene wyjeżdża do Anglii,gdzie pracuje w sklepie ze słodyczami.Wyszła tam zamąż za Jeffa Oliviera.Wspomniany singiel podbił rynek brytyjski,stając się z czasem standardem muzyki rozrywkowej.Piosenka została wykorzystana w filmie The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert z 1994r.
W następnym roku nagrała kompozycję "Used to Be" w duecie ze Stevie Wonderem,oraz "I've Never Been to Me",która trafiła na 3 miejsce listy singli Billboardu.W 1984r nagrywa album Hit and Run Lover dla Motown próbując zmienić swój wizerunek i pozyskać nowych słuchaczy.Podkreślał to jej udział w filmie The Last Dragon,który firmował założyciel Motown,Berry Gordy.Charlene mimo wszystko została w annałach muzyki rozrywkowej jako typowa artystka One-hit Wonders.


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
It Ain't Easy Comin' Down/On my way to youCharlene03.1977-97[4]Prodigal 0632[written by Ken Hirsch, Ron Miller][produced by Ron Miller]
FreddieCharlene05.1977-96[3]Prodigal 0633[produced by Ron Miller]
I've Never Been To Me/It's really nice to be in love againCharlene09.1977-97[3]Prodigal 0636[written by Ken Hirsch, Ron Miller][produced by Berry Gordy , Don Costa , Ron Miller]
It Ain't Easy Comin' Down/If I could see myselfCharlene07.1982-109[1]Motown 1621[written by Ken Hirsch, Ron Miller][produced by Ron Miller]
I've Never Been To Me/Somewhere In My LifeCharlene03.19821[1][12]3[20]Motown 1611[written by Ken Hirsch,Ron Miller][produced by Berry Gordy , Don Costa , Ron Miller][oryginalnie nagrana przez Nancy Wilson][7.Adult Contemporary Chart]
Used To Be/I Want To Come Back As A SongCharlene & Stevie Wonder10.1982-46[11]Motown 1650[written by Ken Hirsch, Ron Miller][produced by Ron Miller][31.Adult Contemporary Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I've Never Been To MeCharlene04.198243[4]36[20]Motown 6009[produced by Ron Miller]
Used To BeCharlene11.1982-162[7]Motown 6027[produced by Ron Miller]

niedziela, 13 sierpnia 2017

Caron Wheeler

Ur. ok. 1962 r. w Anglii, ale wychowana na Jamajce. Jej ojciec jest basistą a matka śpiewaczką w pewnym jamajskim zespole teatralnym. Wheeler zaczęła się interesować muzyką w wieku 12 lat - śpiewała sentymentalnego rocka z damskim triem reggae Brown Sugar, które - nim Wheeler ukończyła 161at -wprowadziło cztery single na 1. miejsce klubowych list przebojów.

Po jakimś czasie Wheeler przeniosła się do śpiewającego głównie w chórkach tria Afrodiziak, które współpracowało np. z grupą Jam. Wheeler towarzyszyła też m.in. Elvisowi Costello, Philowi Collinsowi i Neneh Cherry, a za utwór nagrany z duetem Erasure otrzymała w 1988 r. złotą płytę.

Jednak przemysł muzyczny zmęczył ją i w tym samym roku podjęła pracę w bibliotece. Ten „urlop” pozwolił jej na odnowienie sił twórczych. Gdy powróciła na estradę w 1990 r., zaczęła odnosić spore sukcesy. Choć nigdy nie była „pełnoprawną” członkinią Soul II Soul, współpraca z  tą grupą przyniosła nadspodziewanie pomyślne efekty. Wheeler zdobyła nagrodę Grammy dla najlepszej wokalistki - za utwór „Back To Life”, jeden z dwóch platynowych singli, na których zaśpiewała (drugim był „Keep On Movin’”).

Rozpoczęła karierę solową. Zaczęła od  współpracy z wytwórnią Orange Tree Productions, a potem podpisała kontrakt z firmą RCA. Swym charakterystycznym głosem nie tylko wyśpiewywała piosenki stanowiące mieszankę popu, soulu i hip hopu, ale i krytykowała brytyjski przemysł nagraniowy za dominację białych. Odzwierciedleniem jej alienacji był tytułowy utwór z debiutanckiego albumu: „Wiele księżyców temu mówili nam, że ulice brukowane są złotem; więc przybyliśmy na drugą stronę oceanu, by zarobić pieniądze i zawieźć je z powrotem do domu; ale tak się nigdy nie stało; dowiedzieliśmy się, że zaproszono nas tylko, żebyśmy posprzątali po wojnie”.

Sfrustrowana życiem w Wielkiej Brytanii, drugi album zdecydowała się zarejestrować w USA. Na tym zróżnicowanym longplayu znalazł się utwór „I Adore You”, nagrany we współpracy z Jamem i Lewisem. W produkcji „Wonder” pomógł były producent Soul II Soul Jazzie B. Album zawierał też jej własną wersję „And The Wind Cries Mary” Jimiego Hendrixa.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Livin' In The LightCaron Wheeler09.199014[6]53[10]RCA PB 43939[written by Caron Wheeler, N. P. Hail][produced by Caron Wheeler, Afrika Baby Bam, Blacksmith][3[17].R&B; Chart][1[1][10].Hot Disco/Dance;EMI 56 175 12"]
UK Blak/Burn InsideCaron Wheeler11.199040[4]-RCA PB 43719[written by C Wheeler, C McIntosh][produced by Carl McIntosh, Caron Wheeler][44[11].R&B; Chart]
UKBlakCaron Wheeler01.199195[1]-No-Label MIUCT 2574-
Blue (Is The Colour of Pain)Caron Wheeler02.1991--EMI 50 341 [US][written by Angela Dust, Caron Wheeler, Mark Brydon][produced by Mark Brydon, Ron Fair][37[9].R&B; Chart]
Don't Quit/My TimeCaron Wheeler02.199153[4]-RCA PB 44 259[written by J. Haynes][produced by Jimmy Senya Haynes]
I Adore YouCaron Wheeler11.199259[2]-Perspective PERSS 7407[written by James Harris III, Terry Lewis, Caron Wheeler][produced by Jimmy Jam, Terry Lewis][12[17].R&B; Chart][piosenka z filmu "Mo' Money"]
In Our LoveCaron Wheeler03.1993--EMI 50 416 [US][written by C. Wheeler, Phillip M. Whyte][produced by Heavy Love][61[7].R&B; Chart]
Beach Of The War GoddessCaron Wheeler09.199375[1]-EMI CDEM 282[written by C. Wheeler, S. Giam, B. Bramble, G. Bramble, D. Moore, Cinderella, M. Batson][produced by Derek Johnson]
StarCaron Wheeler Featuring Biz Markie06.1999--Airtight 8001 [US][written by Bill Conti , Caron Wheeler, Salaam Remi, T. Shaw][produced by Eddison Electrik, Salaam Remi][82[4].R&B; Chart]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
UK BlakCaron Wheeler05.199014[5]133[7]RCA PL 74751 [silver-UK][produced by Caron Wheeler , Afrika Baby Bam, Blacksmith, Mark Brydon, Jimmy "Senya" Haynes, Derek Johnson, Carl MacKintosh, Ray Simpson, Steely & Clevie, The Twilight Firm ]

Michael Watford

Renomowany wokalista z nurtu garage. Działa obecnie w stanie New Jersey (USA), choć urodził się i wychował w stanie Wirginia. Od czasu debiutanckiego singla „Holdin’ On”, wydanego nakładem wytwórnii East West, wyśpiewał już swoim soczystym barytonem wiele udanych piosenek.

Dorastał śpiewając i tańcząc z rodzeństwem dla rodziców. W wieku pięciu lat zaczął występować w gospelowej formacji The Disciples Of Truth. Później pracował ze Snack Music (czyli Michaelem i Debbie Cameronami), duetem producenckim z New Jersey, z którego usług w 1987 r. skorzystala też Adeva.Dotarcie do pierwszej ligi zajęło Watfordowi trochę czasu, ale można to chyba złożyć na karb jego introwertycznej natury.

Prawdziwą karierę zaczął od wymienionego „Holdin’ On”. Początkowo utwór ten wydała w 1992 r. na kompilacji Underground Dance Volume 1  wytwórnia Atlantic. Wkrótce zainteresowali się nim DJ-e klubowi. Duet Smack brał też udział, obok producenta Johna Robinsona, w nagraniach do jego debiutanckiego albumu. Znalazły się na nim takie udane utwory, jak „Luv 4-2” i „So Into You”, dzięki którym Watford ma fanów zarówno wśród bywalców klubów, jak i odbiorców soulu. Nie zmienił swego głęboko religijnego światopoglądu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Luv 4-2Michael Watford09.1993---[written by E. Perez, L. Neal, M. Cameron, M. Watford[produced by Smack Productions][7[12].Hot Disco/Dance;East West 96 005 12"]
So Into YouMichael Watford02.199453[3]-East West A 8309CD[produced by John Robinson, Smack Productions][1[1][14].Hot Disco/Dance;East West 95 950 12"]
Love To The WorldMichael Watford08.1994--East West A 8252[written by Larry Mizell, Fonce Mizell, Rodney Mizell][produced by Joe Smith, John Robinson, Smack Productions][26[9].Hot Disco/Dance;East West 95 885 12"]
Come TogetherMichael Watford & Robert Owens02.199594[1]-Hard Times HT 3CD[written by M. Watford, Robert Owens][produced by Marshall Jefferson]
Happy Man Michael Watford03.1995---[written by Eddie Perez, Giant, Leon Neal, Michael Cameron][produced by Smack Productions][34[7].Hot Disco/Dance;East West 66 151 12"]
Love Change OverMichael Watford07.199595[2]-Hard Times HT 5CD[written by M. Watford, P. Heller][produced by Terry Farley & Pete Heller]

Urban Cookie Collective

Zespół odniósł spory sukces singlem "The Key: The Secret", który był jednym z najciekawszych nagrań tanecznych 1993 roku. W skład zespołu wchodzą Rohan Heath (instrumenty klawiszowe), Diane Charlemagne (była członkini Nomad Soul; śpiew), Marty (MC) i DJ Pete.


Liderem grupy jest Heath, który wcześniej współpracował z grupami Yargo i A Guy Called Gerald. Jako dziecko uczył się gry na fortepianie. Muzyce postanowił się poświęcić, pisząc doktorat na uniwesytecie stanu Yermont (USA). Z A Guy Called Gerald towarzyszył grupie Happy Mondays w trasie koncertowej po Japonii, po czym odszedł z zespołu i jako Together wydał singel "Uproar", który dotarł do 12. miejsca brytyjskich list przebojów w sierpniu 1990 r.
Przez krótki okres współpracował potem z grupą Eek A Mouse, po czym postanowił skoncentrować się na pracy solowej i założył Urban Cookie Collective. Utwór "The Key: The Secret" Heath napisał w domu, w stylu hiphopowo-soulowym. Ukazał się on nakładem malutkiej wytwórni Unheard Records, a jego producentem był Chapter And The Verse. Jednak po ukazaniu się remiksu, który wywołał gwałtowną reakcję w klubach, singel (oraz w rok później debiutancki album) wydała jeszcze raz firma Pulse 8.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Key : The SecretUrban Cookie Collective07.19932[16]- Pulse-8 LOSE 48 [written by Rohan Heath][produced by Chapter ][26[10].Hot Disco/Dance;Pulse 8 12 445 12"]
Feels Like HeavenUrban Cookie Collective11.19935[9]- Pulse-8 LOSE 55 [written by Rohan Heath][produced by Lee Monteverde, Johnny Jay]
Sail AwayUrban Cookie Collective02.199418[5]- Pulse-8 LOSE 56[written by Rohan Heath][produced by Johnny Jay , Niel Claxton]
High On A Happy VibeUrban Cookie Collective04.199431[4]- Pulse-8 LOSE 60 [written by Rohan Heath][produced by Rohan Heath, Neil Claxton, Johnny Jay]
Bring It On HomeUrban Cookie Collective04.199456[2]- Pulse-8 LOSE 73 [written by Rohan Heath][produced by Johnny Jay , Niel Claxton,Rohan Heath ]
Spend The DayUrban Cookie Collective05.199559[3]- Pulse-8 LOSE 85[written by Rohan Heath]
Rest Of My LoveUrban Cookie Collective09.199567[2]- Pulse-8 LOSE 93 [written by Rohan Heath][produced by Development Corporation ]
So BeautifulU.C.C.12.199568[2]- Pulse-8 LOSE 100[written by D. Charlemagne, R. Heath][produced by Development Corporation ]
The Key, The SecretU.C.C.08.199652[3]- Pulse-8 LOSE 109 [written by Rohan Heath][produced by Rohan Heath]
The Key, The Secret 2005Urban Cookie Collective01.200531[4]-Feverpitch 12FEVX4[written by Rohan Heath]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
High On A Happy VibeUrban Cookie Collective03.199428[3]- Pulse-8 PULSE CD 13 [produced by Development Corporation,Rohan Heath ]

Union City Recordings

Wytwórnia fonograficzna założona na początku 1992 r. jako filia firmy Circa (części Virgin) przez kierownika Cirki d/s artystycznych Roba Manleya i Simona Gavina z zamiarem „eksploatacji tak żywotnego w Wielkiej Brytanii rynku singli”. Manley i Gavin prowadzili firmę „na pół etatu”, pozostając na liście płac Virgin.

 Union City kupiła prawa do wielu udanych nagrań, np. „Burnin”’ Marka Kinchiena, czy przeboju z Top 40 pt. „Funky Guitar” grupy TC1992. Natomiast bezpośrednio z Union City współpracowała grupa 4 Love (zabarwiony gospelem utwór „Hold Your Head Up High”). „Chodziło nam o wydawanie płyt w niewielkich nakładach, koszty szybko się wtedy zwracają. Duże wytwórnie twierdzą że muzyka taneczna nie ma twarzy i w ten sposób zmuszają muzyków do tego, żeby jednak jakąś tam twarz pokazać, no i mamy dwa keyboardy i parę tancerek podrygujących do muzyki z DAT-a. Po co próbować fabrykować image, który nie istnieje?” - mówią założyciele firmy.


 W katalogu Union Records znaleźć też można etniczną muzykę taneczną zespołu Mombassa oraz techno grup Metropolis i Earthbeat (pod tymi dwiema nazwami kryją się zresztą muzycy Future Sound Of London). W 1992 r. podpisano kontrakt z duetem M.A.N.I.C. (Lee
 Hudson i Keiron Jolliffe, którzy poznali się za pośrednictwem YTS), którego promocyjny singel „I’m Cornin’ Hardcore” odniósł wcześniej spory sukces. Wydano go ponownie nakładem Union City.

Potem wydano jeszcze jeden singel Marka Kinchena, „Always”, ukazał się też solowy debiut Sashy (pod pseudnimem BM:Ex). W 1994 r. okazało się, że Union City jest ostatnią taneczną filią Virgin, po tym, jak zaprzestano współpracy z wytwórniami More Protein i Ronin.

                    Single na UK Singles Chart

 RuPaul  Supermodel (You Better Work)  06.1993 39.UK
 RuPaul  Supermodel (You Better Work) / Little Drummer Boy  01.1994 61.UK
 RuPaul  House Of Love  09.1993 40.UK
 Mombassa     Cry Freedom  03.1997 63.UK

 TC 1993     Harmony   07.1993  51.UK
 TC 1992     Funky Guitar  11.1992  40.UK






sobota, 12 sierpnia 2017

U96

W roku 1991 Alex Christensen człowiek stojący pod nazwą U96 wraz z Klaus'em Doldinger'em stworzyli utwór do filmu o tej samie nazwie "Das Boot".Klaus napisał utwór zaś Alex był jego producentem.Kawałek podbił takie europejskie kraje jak: Norwegię, Anglię, Danię, Szwecję, Francję, Holandię, Belgię czy też Finlandię. Na początku 1993 U96 wydał pierwszy album "Das Boot".Kolejnym utworem na tym albumie był numer "I Wanna Be A Kennedy",który w pewnych momentach przypominał hit z lat '80 "Fade To Gary" Vegas.Album został wyprodukowany przez Matiz i AC16(wyprodukowali oni wszystkie albumy U96).
W 1993 ukazał sie kolejny album zatytułowany "Replugged".Pierwszym hitem z tej płyty był wspaniały numer techno "Love Sees No Colour".Cały album był w wiekszości nagrywany we Francji(w Paryżu),komponowali i pisali w większości Francuscy artyści:Lagonda,Castioni,Wycombe,Ac Beat i album wyprodukowali ci sami ludzie co porzedni "Das Boot".Obydwaj producenci współpracowali z takimi gwiazdami jak:DianaRoss,ArethaFranklin,Jean-Michel Jarre.
W między czasie Alex zajął sie produkcją i komponowaniem piosenek dla innych artystów tj.:Prince Ital Joe i ex-"New Kids On The Block" Marky Mark.
"Replugged" był dobrym albumem,ale "Club Bizzare" wydany w 1995 roku wniósł wiele zmian do muzyki Euro-Dance.
Rok 1995 jak i 96 był dla Alexa Christensen'a rokiem wielu zmian.Do U96 dołączyła DEA-Le (Dorothy Lapi) tancerka i choreograf.
24-tego maja '96 U96 wydało nowy album pod nazwą "Heaven" już przy współpracy z DEA-Li.
Rok później po wydaniu albumu w maju '97 został wypuszczony nowy singiel "Seven Wonders" na którym zagościł nowy wokal-Nicky.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Das BootU9608.199218[5]-M&G; Records/Polydor MAGS 28[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz]
I Wanna Be A KennedyU96.1992--M&G; Records/Polydor MAGS 33[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Love Sees No ColourU96.1993--M&G; Records/Polydor MAGS 40[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Inside Your DreamsU9606.199444[2]-Logic Records/BMG BOOT 1[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Love ReligionU9612.1994134[2]-Logic Records/BMG 125 094-1[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
Club BizarreU9606.199670[2]-Urban/Motor 577 953-1[written by Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]
HeavenU9611.199698[2]-Guppy 579 027-2[written by Cyndi Lauper,Helmut Hoinkis,Alex Christensen,Ingo Hauss,Hayo Panarinfo][produced by Matiz,Alex Christensen]

Charlatans

Mielismy trudne momenty, ale to one pozwoliły nam bardziej docenić te lepsze. My sobie nie odpuszczamy - wyznał kiedyś Tim Burgess, wokalista zespołu. A powodów do rezygnacji mieli naprawdę wiele. Już od pierwszego dnia szarlatańskiej historii. Był rok 1988. Jeszcze tylko sekundy dzieliły Madchester od czasu największej chwały. Chwilę później pojawiły się i drugi przełomowy album Happy Mondays, i wybitny debiut The Stone Roses. W przededniu rewolucji na muzyczną ścieżkę wstępowali The Charlatans. Zaczynali od koncertów w niewielkich manchesterskich klubach. Pierwszym występom zespołu nie udało się jednak przejść do historii. Nie licząc jednego. Do dziś za najważniejszy moment w biografii grupy uznaje się koncert, który zachwycił pewnego muzykalnego dwudziestolatka. Kiedy więc pierwszy wokalista The Charlatans, Baz Kettley, pomachał kolegom na do widzenia, Tim nie musiał się długo zastanawiać. Bez wahania zgłosił się na coś, co potem szumnie nazwano przesłuchaniem. Został przyjęty, a marzenie o wielkiej sławie (Zawsze zdobywać platynę, mieć single i albumy na pierwszych miejscach lisiprzebojów, no i pokój na świecie - to ulubiona odpowiedź Burgessa na natrętne pytanie dziennikarzy, czego pragnie) przestało być takie absurdalne. Odejście Kettleya zwolniło również etat dla wszystkich niespełnionych gitarzystów. Niepowtarzalną szansę wykorzystał niejaki Jon Baker.
Po odświeżeniu składu sprawy potoczyły się w zawrotnym tempie. Jeszcze w 1989 roku zespół wydał własnym sumptem (z nalepką Dead Dead Good Records) singiel Indian Rope. Niezawodny "New Musical Express" pośpieszył z ekstatyczną recenzją. Pojawiły się zdania przyziemne (w równaniu z resztą tekstu określenie wyśmienity mogło zrobić wrażenia) i bardziej wyszukane.Jak to: The Charlatans łączą charyzmę James Taylor Quartet robiącego uniki za organami Hammonda i Shauna Rydera trzęsącego się w swoich purpurowych mokasynach. Sukces płytki zaprocentował kontraktem z Beggars Banquet i wydaniem pierwszego wielkiego przeboju The Charlatans. Powodzenie (choć to, co się działo, wypadało by określić nieco dosadniej) utworu The Only I Know pociągnęło za sobą równie świetne przyjęcie debiutanckiej płyty zespołu, Some Friendly z 1990 roku. W normalnej sytuacji po czymś takim muzycy musieliby się zmierzyć z masowym wysypem fan klubów i medialnym napastowaniem. W historii The Charlatans to miejsce zostało zarezerwowane dla złośliwych przytyków i wiecznych narzekań. Bo od początku zarzucano im, że w tym, co robią, nie ma ani odrobiny autentyzmu. Co "sprytniejsi" wymyślili, że The Charlatans perfidnie wykorzystują popularność nowego zjawiska (Madchester porównywano w końcu do punkowego przewrotu z połowy lat siedemdziesiątych), że ściągają z The Stone Roses, chcąc bezczelnie załapać się na parę minut sławy. Najwięksi przeciwnicy Burgessa i spółki uczepili się nawet metryk muzyków. No bo co tu za Madchester, jeśli cztery piąte składu w Manchesterze bywało jedynie przejazdem?.
Chciałbym powiedzieć, że jesteśmy z Anglii. Chciałbym jak cholera. Bo mamy dość przepraszania ludzi,którzy wiedzą, ze nie jesteśmy z Manchesteru - irytował się Tim. Zęby nie skończyć jak boysbandowy przekręt (jakiś nadgorliwy "wielbiciel" wywę szyłby pewnie w zespołowej biografii wstydliwy castingowy epizod),słowne interwencje mogły nie wystarczyć.Grupa zdecydowanie potrzebowała czegoś więcej.Mogła ich uratować wyłącznie nadludzka determinacja i kilka świetnych albumów.Na przykład siedem. Pomiędzy Some friendly a Between 10th and 11th [drugi album The Charlatans wydany w 1992 roku] basista Martin Blunt przeszedł poważne załamanie nerwowe.Pozbieranie się zajęło mu czternaście długich miesięcy. Jak by tego było mało, gitarzysta Baker zrezygnował z gry w zespole. Nawet przyjęcie Marka Collinsa nie poprawiło ich sytuacji. Wcześniejsze kłopoty przełożyły się na zawartość płyty. A to znaczy, że świeże, bezpretensjonalne kompozycje z Some Friendly na Between 10th And llth zastąpiono depresyjnymi tekstami i efekciarską produkcją. Nie zaklaskał żaden z recenzentów. Obojętna pozostała też publiczność. Pierwszy singel, Weirdo, utknął gdzieś na szarym końcu brytyjskiej Top 20, drugi, Tremolo Song, poległ przy próbie dostania się do pierwszej czterdziestki.
Trzeci album, Up to Our Hips (1994), okazał się szczęśliwym powrotem do formy. Ale nie łudźcie się, że powstawał w cieplarnianych warunkach. Spontaniczny, lekki i przyjemnie taneczny materiał The Charlatans musieli nagrać w niepełnym składzie. Krótko po rozpoczęciu pracy klawiszowiec Rob Collins wpakował się w bardzo podejrzaną historię i niesłusznie oskarżony spędził kilka miesięcy w więzieniu. Mimo przeszkód i chłodnych dziennikarskich reakcji zespołowi udało się jednak odzyskać sympatię słuchaczy. Tak podbudowani mogli zaatakować listy przebojów premierowymi utworami. W sierpniu 1995 roku w sklepach pojawiła się zapowiedź nowego albumu, singel Just When You're Thinkin' Things Over. Piosence udało się ulokować na dwunastym miejscu notowania. Z kolei wydana chwilę później płyta zatytułowana po prostu The Charlatans zadebiutowała na samym szczycie listy. Czwarte wydawnictwo (w powszechnej opinii uznane za największe dokonanie artystyczne grupy) było chyba jedynym nagrywanym w zdrowych okolicznościach. Bo czas najcięższej próby The Charlatans mieli dopiero przed sobą.
23 lipca 1996 roku w wypadku samochodowym zginął Rob Collins. Trwały właśnie prace nad Tellin' Stories. Zespół jest ciągle w szoku. Nikt jeszcze nie podjął żadnej konkretnej decyzji. Jest za wcześnie, żeby mówić, czy będą grać dalej, czy nie stwierdził przedstawiciel muzyków na krótko po tragicznym wydarzeniu. Mieli trzy wyjścia: znaleźć godne zastępstwo, drastycznie zmienić styl (charakterystycznym elementem brzmienia The Charlatans były mocno inspirowane latami sześćdziesiątymi partie klawiszy), albo to najgorsze - zawiesić działalność. Uparty Burgess i jego równie zawzięci koledzy zgodnie postanowili nie dawać za wygraną.
Na Tellin' Stories (1997) przeważały rozbudowane, wyrafinowane utwory. Po premierze albumu jego twórcy zaczęli się odgrażać, że następnym razem zaskoczą wybitnie chwytliwymi refrenami. Przebojowy "Us and us only" nagrywali już w nowym towarzystwie (do grupy dołączył Tony Rogers), nowym miejscu wybudowali sobie studio, które nazwali The Big Mushroom - nie pytajcie mnie dlaczego) i na nowych zasadach (przed nagraniami przeszli do Universalu).
I kiedy wreszcie wszystko zaczęło się układać, z zespołowej kasy w niewyjaśnionych okolicznościach zginęło trzysta tysięcy funtów. Kreatywny księgowy dostał pięć lat. Tim "Nie-ma-tego-złego" Burgess: Bycie w długach to bardzo motywująca siła. Może gdybyśmy nie zostali obrabowani, nie nagralibyśmy tak pozytywnej płyty.
Mowa oczywiście o Wonderland (2001).Ciekawostka:ta pozytywna płyta powstawała drogą korespondencyjną,[no dobra,parę razy się spotkali],bo kolega wokalista postanowił się ożenić,a że wybranka na stałe rezydowała w słonecznym Los Angeles...
The Charlatans się nie rozpadli-tymi słowami Burgess rozpoczął majowy koncert w Londynie.W ostatnim czasie muzycy szaleli sobie oddzielnie.Tim nagrał solową płytę [I believe,2003],Collins bawił się w producenta i koncertował ze Starsailor,Brokes pomagał przyjaciołom z Chemical Brothers, a Blunt i Rogers zawiązali didżejską spółkę i pod szyldem Blunt And Rogers Roadshow prowadzili imprezy w Irlandii. Plotkarzom wieszczącym koniec zespołu nie trzeba było więcej.
Niektórzy ludzie myśleli, ze to się nie zdarzy, ze nie będzie nowej płyty Charlies (tak pieszczotliwie nazywa się The Charlatans - przyp. ak). A ja wiedziałem, że nie będzie końca The Charlatans. Wiedziałem, ze to dopiero początek - wywróżył Tim. W maju tego roku ukazało się najnowsze dzieło grupy Up At The Lake. Po doświadczeniach z poprzedniczką swój ósmy studyjny album The Charlatans postanowili nagrać w sposób zupełnie wyjątkowy. W listopadzie 2003 Burgess i Collins wynajęli dom w Bodmin (w sąsiedztwie tylko więzienie i jezioro). Plan minimum przewidywał stworzenie dziesięciu piosenek w dziesięć dni. Wyrobili się w dziewięć, dziesiątego balowali. Szybko się jednak wydało, że co nieco oszukiwali. Bo tekst do takiego Dead love powstał jeszcze w czasie francuskiej trasy promującej solowy album Tima (żeby nie tracić czasu na zapisywanie, autor podobno szybko zadzwonił do domu w LA i nagrał słowa utworu na automatyczną sekretarkę).
Ale w przypadku Up At The lake ważne jest coś innego. Ta płyta to niepodważalny dowód na to, że sezonowa atrakcja, jaką mieli być The Charlatans, trwa nieprzerwanie od piętnastu lat. Przepis na długowieczność podaje Mark: Myślę, że ludzie nam ufają. A to dosyć rzadkie. Tim uzupełnia: Kochamy muzykę i nie możemy przestać. Chyba rzeczywiście mieli pe... to znaczy szczęście.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Indian rope/Who wants to knowCharlatans02.199057[5]-Dead Dead Good GOOD1 T[written by Charlatans][ produced by Chris Nagle]
The only one i know/Everything changesCharlatans05.19909[15]-Situation 2 SIT 70[written by Charlatans][ produced by Chris Nagle]
Then /Taurus moanerCharlatans09.199012[5]-Situation 2 SIT 74[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Chris Nagle]
Over rising/Way up thereCharlatans02.199115[5]-Situation 2 SIT 76[written by Charlatans][ produced by Chris Nagle]
Me in time/Occupation H. MonsterCharlatans10.199128[3]-Situation 2 SIT 84[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Hugh Jones]
Weirdo /Theme from "The wish"Charlatans02.199219[4]-Situation 2 SIT 88[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Flood]
Tremelo song/Then [live]/Chewing gum weekend [live]Charlatans06.199244[2]-Situation 2 SIT 97[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by Flood]
Can' t get out of bed/WithdrawnCharlatans01.199424[4]-Beggars Banquet BBQ 27[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Mark Collins/Jonathan Baker][ produced by Steve Hillage]
I never want an easy life if me and he were ever to get there/Only a Boho/Subterrainean/Can' t get out of bed EP.Charlatans03.199438[2]-Beggars Banquet BBQ 31[written by The Charlatans][ produced by Steve Hillage]
Jesus hairdo/PatrolCharlatans06.199448[6]-Beggars Banquet BBQ 32[written by The Charlatans][ produced by Steve Hillage]
Crashin' in/Back room windowCharlatans12.199431[6]-Beggars Banquet BBQ 44[written by The Charlatans][ produced by Steve Hillage]
Just lookin' /Bullet comesCharlatans05.199532[6]-Beggars Banquet BBQ 55[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Dave Charles/Steve Hillage]
Just when you' re thinkin' things over/Frinck/Your skies are mineCharlatans08.199512[7]-Beggars Banquet BBQ 60[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Dave Charles]
One to another/Two of us/ReputationCharlatans08.19963[17]-Beggars Banquet BBQ 301[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Charlie The Cat/Dave Charles]
North country boy/Area 51/Don' t need a gunCharlatans03.19974[13]-Beggars Banquet BBQ 309[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Charlie The Cat/Dave Charles]
How high/Down with the mookCharlatans06.19976[13]-Beggars Banquet BBQ 312[written by The Charlatans][ produced by The Charlatans/Dave Charles]
Tellin' stories/Keep it to yourselfCharlatans10.199716[12]-Beggars Banquet BBQ 318[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Tim Burgess/Rob Collins][ produced by The Charlatans/James Spencer]
Forever /When your ship comes inCharlatans10.199912[9]-Universal MCS 40 220[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans]
My beautiful friend/ScorchedCharlatans12.199931[8]-Universal MCS 40 225[written by Charlatans][ produced by The Charlatans]
Impossible /You got it i want itCharlatans05.200015[9]-Universal MCS 40 231[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans]
Love is the key/Viva la socialeCharlatans08.200116[15]-Universal MCS 40 262[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/Danny Saber/James Spencer]
A man needs to be told/ShotgunCharlatans11.200131[3]-Universal MCS 40 271[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/Danny Saber/James Spencer]
Up At The LakeCharlatans05.200423[3]-Universal MCS 40 363[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/James Spencer]
Try Again TodayCharlatans08.200424[3]-Island MCSTD 40370[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/James Spencer]
Blackened Blue EyesCharlatans04.200628[1]-Sanctuary SANPX 421[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by The Charlatans/James Spencer]
NYC (There's No Need To Stop)Charlatans07.200653[2]-Sanctuary SANPX 427[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by Jim Lowe/The Charlatans]
You're So Pretty, We're So PrettyCharlatans11.200656[3]-Universal 1712414[written by Martin Blunt/Jon Brookes/Mark Collins/Anthony Rogers/Tim Burgess][ produced by Danny Saber/James Spencer]

>Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Some friendlyCharlatans10.19901[1][19]73[27]Situation 2 SITU 30[gold0UK][produced by Chris Nagle]
Between 10th and 11thCharlatans03.199221[4]173[2]Situation 2 SITU 37[produced by Flood]
Up to our hipsCharlatans03.19948[4]-Beggars Banquet BBQ 31[silver-UK][produced by Steve Hillage]
The CharlatansCharlatans08.19951[1][37]-Beggars Banquet BBQ 174[gold-UK][produced by The Charlatans/Dave Charles/Steve Hillage]
Tellin' storiesCharlatans04.19971[2][44]-Beggars Banquet BBQ 190[platinium-UK][produced by The Charlatans/Dave Charles]
Melting potCharlatans02.19984[74]-Beggars Banquet BBQ 198[platinium-UK][produced by The Charlatans/Chris Nagle/Dave Charles/Flood/Hugh Jones/Steve Hillage]
Us and us onlyCharlatans10.19992[24]-Universal MCA 60 069[gold-UK][produced by The Charlatans]
WonderlandCharlatans09.20012[22]-Universal MCA 60 076[gold-UK][produced by Danny Saber/James Spencer]
Songs from the other sideCharlatans06.200255[2]-Beggars Banquet BEGL 2032[produced by Chris Nagle/David Allen/Hugh Jones/Steve Hillage/Charlatans/Dave Charles]
Live it like you love itCharlatans08.200240[3]-Universal MCD 60079[produced by Steve Phillips/The Charlatans]
Up at the LakeCharlatans05.200413[12]-Universal MCD 60093[silver-UK][produced by The Charlatans/James Spencer]
Simpatico itCharlatans04.200610[5]-Creole SANCD 358[produced by Jim Lowe]
Forever - The SinglesCharlatans11.200638[7]-Universal 1712411[produced by The Charlatans/Jim Lowe(UK)/Dave Charles/James Spencer/Danny Saber/Various]
You Cross My PathCharlatans05.200839[3]-Cooking Vinyl COOKCD 462[produced by The Charlatans/James Spencer]
Who We TouchCharlatans09.201021[3]-Cooking Vinyl COOKCD 527[produced by Youth]
Modern NatureCharlatans02.20157[5]-BMG Rights 538014142[produced by The Charlatans/James Spencer]
Different DaysCharlatans06.20174[2]-BMG 538279092-

Charioteers

Charioteers,amerykańska czarna grupa gospels utworzona w Ohio przez Billy Williamsa (1911-72) w 1937r.Oprócz Williamsa (wiodący tenor),skład grupy współtworzyli, Eddie Jackson (drugi tenor), Ira Williams (baryton), Daniel Howard (bas) i James Sherman (fortepian).

Nagrywali głównie negro spirituels dla wytwórni Vocalion,dopóki nie podpisali kontraktu z Columbia w 1940r.Mieli być konkurentem dla nagrywającej dla Decca grupy Ink Spots.Szybko dostali się na popowe listy przebojów z piosenką Russa Morgana,"So Long" .Mimo,że nie odnieśli tak fenomenalnych sukcesów jak wspomniani Ink Spots,to w latach 40-tych wylansowali siedem własnych szlagierów i pomagając w nagraniu dwóch dalszych.
Występowali regularnie w Bing Crosby's Kraft Music Hall przez cały 1942r.Przez 5 lat występowali razem z Bingiem Crosby w radio poczynając od Philco show.Nigdy nie nagrywali z tym wielkim artystą,bo nie pozwalał na to ich kontrakt,ale towarzyszyli minn. Sinatrze ("Don't Forget Tomorrow Night") and Buddy Clarkowi ("Now is the Hour").
W 1950r Billy Williams został zaproszony do grupy wykonawców występujących w telewizyjnym programie Sida Ceasara-Your Show of Shows.Ten ostatni opuszcza grupę i zakłada Billy Williams Quartet.Charioteers kontynują już bez swego lidera występy w latach 50-tych,ale bez wcześniejszych sukcesów na listach przebojów.Grupa rozpada się w 1957r,Williams nagrywa jakiś czas solo i umiera w Chicago 17 pażdziernika 1972r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
So LongCharioteers09.1940-23[1]Columbia 35 424[written by Remus Harris/Irving Melsher/Russ Morgan]
Don't forget tonight tomorrow/Lilly BelleFrank Sinatra & Charioteers11.1945-9[4]Columbia 36 854[written by Remus Harris/Irving Melsher/Russ Morgan]
On the Boardwalk in Atlanta City/You make me feel so youngCharioteers10.1946-12[1]Columbia 37 074[written by Mack Gordon/Josef Myrow][piosenka z filmu "Three little girls in blue"]
Open the Door, Richard/You can't see The Sun When You're cryingCharioteers03.1947-6[3]Columbia 37 240-
Chi-Baba,Chi-Baba [My bambina go to sleep]/Say no moreCharioteers07.1947-16[3]Columbia 37 384[written by Mack David/Al Hoffman/Jerry Livingston]
What Did He Say / Ooh! Looka' There, Ain't She PrettyCharioteers01.1948-21[2] side B:20[1]Columbia 38 065[written by Cy Coben/Charles Randolph Grean]
Now is The Hour [Maori Farewell song]/Peculiar [B.Clark]Buddy Clark & Charioteers03.1948-6[5]Columbia 38 115[#35 hit for Gale Storm in 1956]
A Kiss and a RoseCharioteers07.1949-19[1]Columbia 38 438[written by Thomas Connor/Green, Harry Phillip][8[3].R&B; Chart]

Chanter Sisters

Grupa Chanters wywodzi się z Fulham a założyły ją dwie siostry-Doreen i Irene Chanter wraz z pięcioma braćmi pod koniec 1967r.Po wydaniu czterech singli obie siostry w 1968r występowały pod szyldem Birds Of A Feather jako duet.

W okresie od 1968 do 1972 nagrały cztery single i jeden album. Na przełomie lat 60-tych i 70-tych stały się obok Sue and Sunny jedną z najbardziej poszukiwanych grup wokalnych towarzyszących nagraniom od Johna Cale do Stomu Yamashta.Następny album nagrały już pod nową nazwą Chanter Sisters.Towarzyszyły jako chórek w nagraniu drugiego albumu Eltona Johna w 1970r.W rewanżu Elton wspierał je na ich albumie "Birds Of A Feather".W 1973r brały udział w turnee Long Johna Baldry'ego.

W 1973r towarzyszyły w składzie Johnowi Milesowi.
Kolejnym wykonawcą który korzystał z ich usług był Van Morrison [Festiwal MIDEM-1984r].Od lipca 1984r Doreen towarzyszy Rogerowi Watersowi w trasie promującej album The pros and cons of hitch-hiking,a następnie w 1987r Radio KAOS.
Doreen oprócz występów jako wokalistka jest także autorka kilku znanych utworów minn. "Star" [#13 UK Chart-1981r],"Midnight flyer" [razem z siostrą Irene]napisanych dla Kiki Dee.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Every Night (I Sit And Cry)/WhereChanters11.1966--CBS 202454[written by I. Chanter, A. Chanter][produced by Mike Smith]
You Can't Fool Me/All Day LongChanters03.1967--CBS 202616[written by I. Chanter, A. Chanter][produced by Mike Smith]
What's Wrong With You/Right By Your SideChanters04.1968--CBS 3400[written by I. Chanter, A. Chanter][produced by Mervyn Conn]
My Love Is For You/Mississippi PaddleboatChanters08.1968--CBS 3668[written by J. Pantry][produced by Mervyn Conn]
Blacksmith Blues/Sing My Song And PrayBirds Of A Feather10.1969--Page One POF 156[written by Jack Holmes][produced by Dennis Berger ]
All God's Children Got Soul/Get It TogetherBirds Of A Feather09.1970--Page One POF 179[written by Jones, Bell][produced by Stuart Epps]
You Know Me Better/Summer Has GoneBirds Of A Feather10.1972--Jam JAM 23[written by Sacha Alexandro ][produced by Noel Walker]
Thank You/Baby Don't You Bring Me DownBirds Of A Feather.1972--DJM DJS 10 243
Sideshow/Goodbye CharlieChanter Sisters07.197643[5]-Polydor 2058 735[written by Cook, Flowers][produced by Roger Cook, Greg Jackman]
Just for fool/HistoryChanter Sisters10.1976--Polydor 2058 795[written by L. Haywood, M. Tynes][produced by Roger Cook]
Na na hey hey/When the lights go outChanter Sisters05.1978--Safari SAFE 3[written by De Carlo, Frashner Leka][produced by Roger Cook]
Can' t stop dancing/Back on the roadChanter Sisters.1979--Safari SAFE 10[written by D. Chanter][produced by Hugh Burns]

piątek, 11 sierpnia 2017

Chantels

Jedna z pierwszych dziewczęcych grup ,którą wylansował przebój z 1957r- "Maybe".Póżniej w latach 1957-1963 plasował wiele piosenek na listach przebojów, lecz żaden nie dorównał ich pierwszemu hitowi.Chantels tworzyła piątka dziewcząt- Arlene Smith, Lois Harris, Sonia Goring, Jackie Landry, i Rene Minus ,które razem jeszcze jako dzieci śpiewały w chórze kościelnym na Bronxie.


Liderką kwintetu była Arlene Smith,która również komponowała dla grupy wczesny materiał.Smith namówiła inne członkinie zespołu do przesłuchania u znanego producenta Richarda Barretta [niegdyś członka grupy doo-woop The Valentines].To on był autorem ich kontraktu nagraniowego z End Records i producentem pierwszego singla-"He's gone", autorstwa Smith.Drugi singiel,też kompozycja A.Smith "Maybe" stał się ich sztandarowym hitem,lokując się na 15 pozycji Hot 100 Billboard.
Przez kilka następnych lat Chantels próbowało powtórzyć sukces "Maybe" następnymi singlami-"Every Night (I Pray)" i "I Love You So",lecz bez powodzenia.W tym czasie Arlene Smith opuszcza zespół decydując się karierę solową,a Chantels występuje od tej pory jako trio.Latem 1959r towarzyszą w nagraniu singla Richarda Barretta-"Summer's Love" [29 miejsce r&b; charts].W 1961r podpisują kontrakt z nową wytwórnią Carlton Records ,która lansuje ich dwa pomniejsze przeboje- "Look in My Eyes" i "Well, I Told You".
Rok póżniej rozwiązuje kontrakt z zespołem,który przechodzi pod skrzydła Ludix Rec.Tam nagrywają "Eternally" ,który wiosną 1963r lokuje się w dolnych rejonach list przebojów. Chantels kontynuują swoje występy do końca lat 60-tych i oficjalnie rozwiązują się w 1970r.Kilka lat póżniej arlene Smith reaktywuje grupę z czterema nowymi dziewczynami,natomiast oryginalne członkinie Chantels zerwały kontakty z muzyczną sceną.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
He' s gone/The PleaChantels09.1957-71[6]End 1001[written by Arlene Smith, George Goldner]
Maybe/Come My Little BabyChantels01.1958-15[18]End 1005[written by Casey,George Goldner][2[13].R&B Chart]
Every night [I pray]/Whoever You AreChantels03.1958-39[13]End 1015[written by George Goldner ][16[4].R&B Chart]
I love you so/How Could You Call It OffChantels06.1958-42[7]End 1020[written by G. Goldner, S. Norton]
Summer's Love/All Is ForgivenRichard Barrett & Chantels07.1959-92[3]Gone 5060[written by R. Barrett][29[1].R&B Chart]
Look in my eyes/Glad to be BackChantels08.1961-14[12]Carlton 555[written by R. Barrett][6[12].R&B Chart]
Well i told you/StillChantels11.1961-29[9]Carlton 564[written by R. Barrett]
Here it comes again/SummertimeChantels03.1962-118[3]Carlton 569[written by R. Barrett]
Eternally/Swamp WaterChantels03.1963-77[2]Ludix 101[written by L. Dixon, L. Thomas]
Maybe/He's goneChantels12.1969-116[2]Roulette 7064[written by R. Barrett]

Channel Live

CHANNEL LIVE, założony w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Hakim, Tuffy.
Składający się z raperów Hakima i Tuffyego duet, którego debiutancki singiel "Mad Izm" z 1994 r. na stałe zapisał się w historii zaangażowanego rapu. Sprzedając się zarazem w ponad milionie sztuk, postawił Channel Live bardzo wysoko poprzeczkę.

 Będąca pod wpływem KRS-One'a dwójka młodych emce, których otoczył on opieką i pomógł w uzyskaniu kontraktu z firmą Capitol, od początku stawiała na mocne przesłania i wnikliwą tematykę społeczną. Wydany w 1995 r. pierwszy pełny album "Station Identification" uzyskał status złotej płyty i spełnił oczekiwania fanów.
Krytycy jednak wytykali grupie nadmiernie radykalne i ostre teksty, a płycie zarzucali nazbyt monotonne brzmienie. Duet na kilka lat usunął się głęboko w cień, powracając w 2000 r. stabym albumem "Armaghetto". Od tego czasu zespół udzielił się jedynie na kilku kompilacjach, nie planując jak dotąd powrotu z trzecią płytą.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Mad Izm / ReprogramChannel Live02.1995-54[12]Capitol 58 313[written by H. Green, KRS-One , V. Morgan][produced by KRS-One ][27[19].R&B Chart]
ReprogramChannel Live.1995--Capitol 58409[written by Hokiem Green , Kris Parker, Vincent Morgan][produced by KRS-One ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Station IdentificationChannel Live04.1995-58[5]Capitol 28968[produced by KRS-One, Rheji Burrell, Salaam Remi][9.R&B; Chart]

Undercover

Jedno z mniej udanych „dzieci” spółki Stock, Aitken i Waterman. Wydaje się, że grupa ta powstała z wyłącznym zamiarem wydawania nowych, przykrojonych do potrzeb lat 90-tych wersji starych przebojów - idea przeróbek polegała na podkładaniu pod muzykę nudnego rytmu.

 Najlepiej znanym nagraniem Undercover jest chyba przebój „Baker Street”, wyśmienity przykład popowo-house’owych wyczynów grupy. Utwór sklecono w pół godziny, by członkowie zespołu mogli zdążyć na finał rozgrywek ligi piłkarskiej. „Nie mogę zrozumieć, dlaczego niektórym zespołom nagrania zajmują tyle czasu” - podsumował zuchwale jeden z członków Undercover.

Zespół tworzą  John Matthews, John Jules i producent Steve „Mac” McCutcheon, który był współautorem i producentem utworu „Devotion” grupy Nomad, najlepiej sprzedającego się singla tanecznego roku 1991, oraz krył się za „(I'll Be A) Freak For You” Lindy Layton. Obaj Johnowie pracowali przedtem jako DJ-e w klubach i pirackich stacjach radiowych - brali nawet przez miesiąc udział w nieudanym projekcie radia WLR.

Album z 1992 r. składał się w całości z własnych wersji znanych przebojów, opracowanych według tego samego irytującego przepisu (niektóre utwory zdobiły jeszcze fortepianowe kaskady w stylu włoskim). Nominacja Undercover do nagrody BRITS w 1992 r. była bodaj jednym z najbardziej oczywistych dowodów na pogorszenie się stanu brytyjskiego przemysłu muzycznego.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Baker StreetUndercover08.19922[14]-PWL International PWL 239[written by Gerry Rafferty][produced by Steve Mac]
Never Let Her Slip AwayUndercover11.19925[11]-PWL International PWL 255[written by Andrew Gold][produced by Steve Mac]
I Wanna Stay With YouUndercover02.199328[3]-PWL International PWL 258[written by Gallagher & Lyle][produced by Stephan McGuinness]
LovesickUndercover Featuring John Matthews08.199362[1]-PWL International PWCD 271[written by McCutcheon][produced by Steve Mac]
Best FriendUndercover05.199479[1]-PWL PWCD 289[written by Laws, McCutcheon][produced by Steve Mac]
Viva England!Undercover07.200449[2]-MCS MCSRECS1[written by John Matthews, John Sullivan][produced by John Matthews, Ollie Silk]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Check Out The GrooveUndercover12.199226[9]-PWL International HFCD 26[produced by Steve Mac]