Kylie Minogue

Kylie Minogue to bez wątpienia wokalistka, będąca fenomenem na scenie muzyki rozrywkowej. Kylie Minogue wydała w sumie 8 albumów, składankę swoich największych przebojów na podwójnym albumie, płyty z zapisem koncertów live i kilkadziesiąt singli, które stały się przebojami na całym świecie.

Kylie Minogue jest jedną z najpopularniejszych i najbardziej rozchwytywanych gwiazd muzyki pop. Nie wszyscy jednak wiedzą, że swoją karierę zaczynała jako aktorka. Mając 11 lat, wystąpiła w telenoweli 'Skyways' a następnie w popularnych, australijskich serialach 'The Sullivans' i 'The Henderson Kids'.

Jako siedemnastolatka, Kylie porzuciła szkołę i postanowiła zająć się aktorstwem profesjonalnie. Czy podjęła słuszną decyzję? Bez wątpienia tak! Miała talent, a jej postać z telenoweli 'Sąsiedzi', została uznana za jedną z najbardziej wyrazistych postaci australijskich seriali. Kylie zdobyła 7 nagród LOGIES (australijski odpowiednik EMMY), w tym złotą LOGIES, przyznaną w kategorii "Najpopularniejsza Aktorka Telewizji Australijskiej".

Popularność mydlanej opery w Wielkiej Brytanii spowodowała, że Kylie Minogue zainteresowała się spółka kompozytorsko-producencka Stock-Aitken-Waterman. Współpraca z nią zaowocowała całą masą przebojów "number one" począwszy od 'I Should Be So Lucky' poprzez 'The Loco-Motion', 'Hand On Your Heart', 'Tears On My Pillow' a na 'Especially For You' - duecie z Jasonem Donovanem skończywszy. Piosenki były proste, wpadające w ucho, a Kylie zawsze uśmiechnięta. Dodając do tego inne piosenki w postaci 'Je Ne Sais Pas Pourquoi' czy 'Better The Devil You Know' otrzymamy jedną z największych gwiazd przełomu lat 80- tych i 90-tych.

Rok 1991 przyniósł drastyczną zmianę w image'u Kylie. Z tzw. "dziewczyny z sąsiedztwa" stała się seksownym wampem, a prywatnie związała się z Michaelem Hutchencem. Kolejne nagrania m.in. 'Give Me Just A Little More Time' spowodowały, że nawet krytyka zaczęła doceniać Minogue.

W 1994 roku piosenkarka podpisała umowę z wytwórnią Deconstruction Records czego efektem był m.in. kolejny przebój w postaci 'Confide In Me'. Kylie Minogue zaczęła rozwijać się muzycznie i poszukiwać coraz to nowych horyzontów. Wielkim zaskoczeniem był zapewne duet z Nickiem Cavem w przepięknym utworze 'Where The Wild Roses Grow' z 1996 roku oraz współpraca z Manic Street Preachers nad płytą 'Imposibble Princes'. Bardziej rockowy wizerunek wokalistki nie przekonał jednak fanów i album okazał sie komercyjną klapą.

Prawdziwy powrót Kylie Minogue na piedestał nastąpił w 1999 roku za sprawą krążka 'Light Years'. Postawienie na klubowe rytmy w stylu house okazały się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Nagrania 'Spinning Around' oraz 'On A Night Like This' przez wiele miesięcy królowały na tanecznych parkietach.

1 października 2001 roku, ukazał się album 'Fever'. Singlem, który rzeczywiście zapoczątkował wokół tej płyty istną gorączkę, był niekwestionowany hit 'Can't Get You Out Of My Head'. Nagranie stało się prawdziwym "killerem" parkietów, nawet za Oceanem. Następnie pojawiły się 'It's In Your Eyes', 'Love At First Sight' oraz 'Come Into My World'.

Niemal dokładnie dwa lata później na rynek trafił krążek 'Body Language' pilotowany kolejnym hitem "number one" - 'Slow'. Płyta zawierała większą ilość dźwięków z rejonów electro.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I should be so lucky	Kylie Minogue	01.1988	1[5][17]	28[14]	PWL 8	[gold-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][10[8].Hot Disco/Dance;Geffen 20 914 12"]
Got to be certain	Kylie Minogue	05.1988	2[12]	-	PWL 12	[silver-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
The Locomotion/I'll still be loving you	Kylie Minogue	07.1988	2[11]	3[27]	PWL 14	[gold-UK][gold-US][written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][12[7].Hot Disco/Dance;Geffen 20 143 12"][#1 hit for Little Eva in 1962]
Je ne sais pas pourquoi/Made in heaven	Kylie Minogue	10.1988	2[14]	-	PWL 21	[silver-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
It' s no secret/Made in heaven	Kylie Minogue	12.1988	-	37[13]	Geffen 27 651 [US]	[written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Especially for you/All i wanna do is make you mine	Kylie Minogue & Jason Donovan	12.1988	1[3][14]	-	PWL 24	[platinum-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Hand on your heart/Just wanna love you	Kylie Minogue	04.1989	1[1][11]	-	PWL 35	[gold-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Wouldn' t change a thing/It's no secret	Kylie Minogue	07.1989	2[9]	-	PWL 42	[written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Never too late	Kylie Minogue	10.1989	4[10]	-	PWL 45	[silver-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Tears on my pillow/We know the meaning of love	Kylie Minogue	01.1990	1[1][8]	-	PWL 47	[silver-UK][written by Sylvester Bradford,Al Lewis][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Better the devil you know/I'm over dreaming over you	Kylie Minogue	05.1990	2[10]	-	PWL 56	[silver-UK][written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Step back in time	Kylie Minogue	10.1990	4[8]	-	PWL 64	[written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
What do i have to do?	Kylie Minogue	01.1991	6[8]	-	PWL 72	[written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
Shocked	Kylie Minogue	05.1991	6[7]	-	PWL 81	[written by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken][produced by Pete Waterman/Matt Stock/Mike Aitken]
The word is out/Say the Word - I'll Be There	Kylie Minogue	09.1991	16[5]	-	PWL 204	[written by Pete Waterman/Matt Stock][produced by Pete Waterman/Matt Stock]
If you were with me now/I Guess I Like It like That	Kylie Minogue & Keith Washington	10.1991	4[7]	-	PWL 208	[written by Pete Waterman/Matt Stock/Kylie Minogue/Keith Washington][produced by Pete Waterman/Matt Stock]
Give me just a little more time/Do You Dare?	Kylie Minogue	01.1992	2[8]	-	PWL 212	[written by Brian Holland/Eddie Holland/Lamont Dozier][produced by Pete Waterman/Matt Stock][z repertuaru Chairmen Of The Board-1970r]
Finer feelings/Closer	Kylie Minogue	04.1992	11[6]	-	PWL 227	[written by Pete Waterman/Matt Stock][produced by Pete Waterman/Matt Stock]
What kind of fool [Heard it all before]/Things Can Only Get Better	Kylie Minogue	08.1992	14[5]	-	PWL 241	[written by Pete Waterman/Matt Stock,Kylie Minogue][produced by Pete Waterman/Matt Stock]
Celebration/Let's get to it	Kylie Minogue	11.1992	20[7]	-	PWL 257	[written by Donna Johnson, Claydes Charles Smith, Earl Eugene Toon Jr., James "J.T." Taylor, Ronald Nathan Bell, George Melvin Brown, Dennis Ronald Thomas, Eumir Deodato, Robert Spike Mickens & Robert Earl Bell Kool & the Gang][produced by Pete Waterman/Matt Stock]
Confide in me/Nothing Can Stop Us	Kylie Minogue	09.1994	2[21]	-	Deconstruction 7432 122 747 2	[silver-UK][written by Paul Anderson/Dave Seaman/Owain Barton][produced by Brothers in Rhythm][39[6].Hot Disco/Dance;Imago 28 108 12"]
Put yourself in my place/Confide in me	Kylie Minogue	11.1994	11[16]	-	Deconstruction 7432 124 657 2	[written by Jimmy Harry][produced by Jimmy Harry]
Where is the feeling?	Kylie Minogue	07.1995	16[10]	-	Deconstruction 7432 129 361 2	[written by Wilf Smarties, Jayn Hanna][produced by Brothers in Rhythm]
Where the wild roses grow/The Ballad of Robert Moore & Betty Coltran	Nick Cave and the Bad Seeds and Kylie Minogue	10.1995	11[4]	-	Mute MUTE 185	[written by Nick Cave][produced by Nick Cave and The Bad Seeds,Tony Cohen,Victor Van Vugt]
Some kind of bliss/Limbo	Kylie Minogue	09.1997	22[12]	-	Deconstruction 7432 151 725 2	[written by Kylie Minogue, James Dean Bradfield, Sean Moore][produced by James Dean Bradfield, Dave Eringa]
Did it again/Tears	Kylie Minogue	11.1997	14[13]	-	Deconstruction 7432 153 570 2	[written by Kylie Minogue,Steve Anderson,Dave Seaman][produced by Brothers in Rhythm]
Breathe	Kylie Minogue	03.1998	14[9]	-	Deconstruction 7432 157 013 2	[written by Kylie Minogue,Dave Ball,Ingo Vauk][produced by Dave Ball,Ingo Vauk]
Spinning around/Cover Me with Kisses	Kylie Minogue	06.2000	1[1][20]	-	Parlophone R 6542	[silver-UK][written by Ira Shickman/Osborne Bingham/Kara DioGuardi/Paula Abdul][produced by Mike Spencer]
On a night like this/Ocean Blue	Kylie Minogue	09.2000	2[22]	-	Parlophone CDR 6546	[written by Steve Torch/Graham Stack/Mark Taylor/Brian Rawling][produced by Graham Stack,Mark Taylor]
Kids	Robbie Williams & Kylie Minogue	10.2000	2[19]	-	Chrysalis CDCH 5119	[silver-UK][written by Robert Peter Williams/Guy Chambers][produced by Robbie Williams, Guy Chambers]
Please stay/Santa baby/Good life	Kylie Minogue	12.2000	10[32]	-	Parlophone R 6551	[written by : Kylie Minogue/Richard Stannard/Julian Gallagher/John Themis][produced by Richard Stannard,Julian Gallagher]
Your Disco Needs You/Password	Kylie Minogue	03.2001	152[3]	-	EMI 7243 8 79025 2 7	[written by Kylie Minogue,Guy Chambers,Robbie Williams ][produced by Guy Chambers , Steve Power]
Can' t get you out of my head/Boy	Kylie Minogue	09.2001	1[4][64]	7[20]	Parlophone CDR 6562	[gold-US][2x-platinum-UK][written by : Cathy Dennis/Rob Davis][produced by Cathy Dennis/Rob Davis][1[1][14].Hot Disco/Dance;Capitol 77 685 12"]
Butterfly	Kylie Minogue	09.2001	-	-	-	[written by Kylie Minogue, Steve Anderson][produced by Mark Picchiotti][14[12].Hot Disco/Dance;Blue 2 001 12"]
In your eyes/Tightrope	Kylie Minogue	03.2002	3[28]	-	Parlophone R 6569	[silver-UK][written by Kylie Minogue,Richard Stannard,Julian Gallagher,Ash Howes][produced by Richard Stannard,Julian Gallagher]
Love at first sight/Baby	Kylie Minogue	06.2002	2[22]	23[16]	Parlophone 7243 5 50986 6 5	[silver-UK][written by Kylie Minogue, Richard Stannard, Julian Gallagher, Ash Howes, Martin Harrington][produced by Richard Stannard,Julian Gallagher][1[1][15].Hot Disco/Dance;Capitol 77 724 12"]
Come into my world	Kylie Minogue	11.2002	8[15]	91[8]	Parlophone R 6590	[written by : Cathy Dennis/Rob Davis][produced by Cathy Dennis/Rob Davis][Grammy-Dance Record][20[11].Hot Disco/Dance;Capitol 77 829 12"]
Slow/Soul on Fire	Kylie Minogue	11.2003	1[1][34]	91[3]	Parlophone 7243 5 53362 6 2	[written by Kylie Minogue, Dan Carey, Emilíana Torrini][produced by Sunnyroads]
Red blooded woman/Almost a Lover	Kylie Minogue	03.2004	5[19]	-	Parlophone CDR 6633	[written by Johnny Douglas, Karen Poole][produced by Johnny Douglas]
Chocolate/City Games	Kylie Minogue	07.2004	6[12]	-	Parlophone 12R 6639	[written by Johnny Douglas, Karen Poole][produced by Johnny Douglas]
I believe in you/B.P.M.	Kylie Minogue	12.2004	2[22]	-	Parlophone 12R 6656	[written by Kylie Minogue, Jake Shears, Babydaddy][produced by Jake Shears, Babydaddy]
Giving you up/Made of Glass	Kylie Minogue	04.2005	6[15]	-	Parlophone R 6661	[written by Miranda Cooper, Brian Higgins, Tim Powell, Lisa Cowling, Paul Woods, Nick Coler, Kylie Minogue][produced by Brian Higgins, Xenomania]
2 hearts/I Don't Know What It Is	Kylie Minogue	11.2007	4[20]	-	Parlophone R 6751	[Composed by :Jim Eliot, Mima Stilwell][Produced by : Kish Mauve ]
Wow/Cherry Bomb	Kylie Minogue	12.2007	5[36]	-	Parlophone 6088	[silver-UK][written by Kylie Minogue,Greg Kurstin,Karen Poole][produced by Greg Kurstin]
Santa Baby	Kylie Minogue	12.2007	76[17]	-	Parlophone GBAYE 0001406	[written by Joan Javits,Philip Springer,Tony Springer]
White Diamond	Kylie Minogue	12.2007	114[1]	-	Parlophone	-
Magnetic Electric	Kylie Minogue	12.2007	176[1]	-	Parlophone	-
In My Arms	Kylie Minogue	04.2008	10[20]	-	Parlophone GBAYE 0703009	[written by Kylie Minogue, Calvin Harris, Richard "Biff" Stannard, Paul Harris, Julian Peake][produced by Calvin Harris, Richard "Biff" Stannard]
The One	Kylie Minogue	08.2008	36[6]	-	Parlophone CATCO 140370803	[written by Kylie Minogue, Richard "Biff" Stannard, James Wiltshire, Russell Small, John Andersson, Johan Emmoth, Emma Holmgren][produced by Richard "Biff" Stannard, Freemasons]
All the Lovers/Go Hard or Go Home	Kylie Minogue	06.2010	3[28]	-	Parlophone CDRS 6817	[silver-UK][written by Jim Eliot, Mima Stilwell][produced by Jim Eliot, Stuart Price]
Get Outta My Way	Kylie Minogue	09.2010	12[15]	-	Parlophone CDR 6826	[written by Mich Hansen, Lucas Secon, Damon Sharpe, Peter Wallevik, Daniel Davidsen][produced by Cutfather, Peter Wallevik, Daniel Davidsen, Damon Sharpe, Lucas Secon, Stuart Price]
Higher	Taio Cruz featuring Kylie Minogue	11.2010	8	-	4th & Broadway GBUM 71003722	[written by Taio Cruz, Sandy Wilhelm][produced by Sandy Vee, Taio Cruz]
Better Than Today	Kylie Minogue	12.2010	32[8]	-	Parlophone R6828	[written by Nerina Pallot, Andy Chatterley][produced by Nerina Pallot, Andy Chatterley]
Put Your Hands Up (If You Feel Love)/Silence	Kylie Minogue	05.2011	93[1]	-	Parlophone GBAYE 1100714	[written by Finlay Dow-Smith, Miriam Nervo, Olivia Nervo][produced by Starsmith, Stuart Price]
Timebomb	Kylie Minogue	06.2012	31[7]	-	Parlophone GBAYE 1200818	[written by Karen Poole, Matt Schwartz ,Paul Harris][produced by Schwartz, Harris]
Flower	Kylie Minogue	11.2012	96[1]	-	Parlophone GBAYE 1201978	[written by Kylie Minogue, Steve Anderson][produced by Steve Anderson]
Into the Blue	Kylie Minogue	03.2014	12[5]	-	Parlophone GBAYE 1400086	[written by Kelly Sheehan, Mike Del Rio, Jacob Kasher][produced by Mike Del Rio]
I Was Gonna Cancel	Kylie Minogue	05.2014	59[1]	-	Parlophone GBAYE 1400063	[written by Pharrell Williams][produced by Pharrell Williams]
Crystallize	Kylie Minogue	06.2014	60[1]	-	Parlophone GBAYE 1400775	[written by Kylie Minogue, Dev Hynes, Scott Hoffman][produced by Dev Hynes, Scott Hoffman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kylie-The Album	Kylie Minogue	07.1988	1[6][67]	53[28]	PWL HF 3	[7x-platinum-UK][gold-US][produced by Stock, Aitken and Waterman]
Enjoy yourself	Kylie Minogue	10.1989	1[1][33]	-	PWL HF9	[4x-platinum-UK][produced by Stock, Aitken and Waterman]
Rhythm of love	Kylie Minogue	11.1990	9[22]	-	PWL HF 18	[gold-UK][produced by Stock Aitken Waterman, Keith Cohen, Stephen Bray, Michael Jay, Rick James]
Let' s go to it	Kylie Minogue	10.1991	15[22]	-	PWL HF 21	[produced by Stock & Waterman]
Kylie greatest hits	Kylie Minogue	09.1992	1[1][25]	-	PWL HFCD 25	[platinum-UK][produced by Stock, Aitken and Waterman]
Kylie Minogue	Kylie Minogue	10.1994	4[29]	-	Deconstruction 4321227492	[gold-UK][produced by Steve Anderson,Dave Seaman,M People,Pete Heller,Terry Farley,Jimmy Harry]
Impossible Princess	Kylie Minogue	04.1998	10[4]	-	Deconstruction 74321 51727-2	[silver-UK][produced by Steve Anderson, Dave Ball, James Dean Bradfield, Jay Burnett, Rob Dougan, Dave Eringa, Dave Seaman, Ingo Vauk]
Mixes	Kylie Minogue	08.1998	63[1]	-	Deconstruction 74321587152	[produced by Steve Anderson,David Seaman,Dave Ball,Ingo Vauk,Rob Dougan,Jay Burnett,James Dean Bradfield,Dave Eringa]
Light years	Kylie Minogue	10.2000	2[81]	-	Parlophone 724352840021	[platinum-UK][produced by Steve Anderson, Guy Chambers, Johnny Douglas, Julian Gallagher, Mark Picchiotti, Steve Power, Mike Spencer, Graham Stack, Richard Stannard, Mark Taylor]
Hits plus	Kylie Minogue	10.2000	41[6]	-	Deconstruction 74321785342	[produced by Jimmy Harry/Pete Heller]
Fever	Kylie Minogue	10.2001	1[2][105]	3[44]	Parlophone 5358042	[platinum][5x-platinum-UK][produced by Cathy Dennis/Greg Fitzgerald/Julian Gallagher/Pascal Gabriel/Paul Statham/Richard Stannard/Rob Davis/Steve Anderson/Tommy D]
Greatest Hits 87-92	Kylie Minogue	11.2002	20[18]	-	Jive 9224682	[platinum-UK][produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman/Phil Harding/Ian Curnow]
Body language	Kylie Minogue	11.2003	6[45]	42[8]	Parlophone 5956452	[platinum-UK][produced by Dan Carey/Emillana Torrini/Julian Gallagher/Kurtis Mantronik/Marius De Vries/Pharrell Williams/Richard Stannard/Tommy D]
Ultimate Kylie	Kylie Minogue	12.2004	4[71]	-	Parlophone 8753652	[3x-platinum-UK][produced by Brian Higgins/Brian Rawling/Cathy Dennis/Dan Carey/Graham Stack/Ingo Vauk/Jake Shears/Johnny Douglas/Julian Gallagher/Mark Taylor/Matt Aitken/Mike Spencer/Mike Stock/Nick Cave/Pete Waterman/Richard S]
Showgirl - Homecoming Live	Kylie Minogue	01.2007	7[1]	-	Parlophone 3853312	[silver-UK][produced by Steve Anderson]
X	Kylie Minogue	11.2007	4[41]	139[1]	Parlophone 513 9522	[platinum-UK][produced by Bloodshy & Avant/Calvin Harris/Cathy Dennis/Cutfather/Eg White/Freemasons/Greg Kurstin/Guy Chambers/Jonas Jeberg/Kish Mauve/Richard Stannard]
Boombox	Kylie Minogue	12.2008	28[3]	-	Parlophone 2681982	[produced by Steve Power/Cathy Dennis/Greg Kurstin/Mark Stent/Richard Stannard/The Chemical Brothers/Richard Searle/Graham Stack/Brian Higgins/Julian Gallagher/Dan Carey/Andrew FramptonJake Shears/Mark Taylor]
Aphrodite	Kylie Minogue	07.2010	1[1][46]	19[3]	Parlophone 6429032	[platinum-UK][produced by Kish Mauve/Cutfather/Peter Wallevik/Daniel Davidsen/Lucas Secon/Damon Sharpe/Starsmith/Fraser Smith/Nerina Pallot/Andy Chatterley/Calvin Harris/Pascal Gabriel/Xenomania]
Kylie: The Albums 2000–2010	Kylie Minogue	07.2011	37[1]	-	Parlophone C 0979312	-
Aphrodite Les Folies: Live in London	Kylie Minogue	11.2011	72[1]	-	Parlophone P7298082	-
The Best of Kylie Minogue	Kylie Minogue	06.2012	11[6]	-	Parlophone 6357792	[silver-UK][produced by Babydaddy, Brothers in Rhythm, Guy Chambers ,Ian Curnow, Cutfather, Daniel Davidsen, Rob Davis, Cathy Dennis, Johnny Douglas, Jim Eliot, Julian Gallagher, Phil Harding, Calvin Harris, Greg Kurstin, Steve Power, Stuart Price, Lucas Secon, Damon Sharpe, Jake Shears, Mike Spencer, Graham Stack, Richard "Biff" Stannard, Stock Aitken Waterman, Sunnyroads, Mark Taylor ,Peter Wallevik]
The Abbey Road Sessions	Kylie Minogue	11.2012	2[12]	120[1]	Parlophone P 0150232	[gold-UK][produced by Steve Anderson, Colin Elliot]
Kiss Me Once	Kylie Minogue	03.2014	2[12]	31[2]	Parlophone 2564632807	[silver-UK]
Kylie Christmas	Kylie Minogue	11.2015	12[12]	184[1]	Parlophone 0825646004898	[gold-UK][produced by Kylie Minogue ,Steve Anderson, Ash Howes, Richard "Biff" Stannard ,Charles Pignone, Matt Prime ,Stargate, Chong Lim]

Chad & Jeremy

Chad Stewart (ur. 10.12.1943 r. w Anglii; śpiew, gitara, banjo, klawisze, sitar) i Jeremy Clyde (ur. 22.03.1944 r. w Anglii; śpiew, gitara) poznali się jako studenci w London Central School of Speech and Drama. Ten folk-popowy duet bez wątpienia czerpał z dziedzictwa The Everly Brothers, zaś ich piosenki charakteryzowały się bogatą melodyką, idealnie zharmonizowanymi głosami oraz wysokim profesjonalizmem wykonania. [pomimo, iż byli mniej popularni od swoich największych, brytyjskich konkurentów - duetu Peter And Gordon, to jednak Chad And Jeremy znacznie lepiej radzili sobie pod względem kompozytorskim i byli bardziej otwarci na muzyczne nowinki.
Dowodem choćby późniejszy okres działalności w którym muzycy zwrócili się ku bardziej ambitnym, niemal psychodelicznym klimatom. Duet zadebiutował w październiku 1963 wydanym przez Ember singlem Yesterday's Gone/Lemon Tree - melodyjna, akustyczna piosenka ze strony A okazała się ich największym przebojem, zaś partię smyczków zaaranżował znany kompozytor - John Barry. Kolejnymi singlami duetu były: chwytliwy Like I Love You Today/Early In The Morning (marzec 1964) oraz zrealizowany w lipcu 1964 nakładem United Artists, refleksyjny A Summer Song/No Tears For Johnny - niestety nie zdobyły one większej popularności. Warto może wiedzieć, że na stronach B figurowały oszczędnie zaaranżowane, folkowe piosenki - nagrane bez perkusji.
Wydany wiosną 1964 a wyprodukowany przez Shela Talmy (The Kinks, The Who, The Creation) debiutancki LP Chad And Jeremy Sing For You zawierał dwanaście kompozycji, z których cztery (Yesterday's Gone, Summer Song, No Tears For Johnny i Like I Love You Today), pojawiły się wcześniej na singlach, zaś z pozostałych najlepiej wypadły rytmiczne kawałki jak The Truth Often Hurts The Heart, If She Was Mine i skomponowany przez Beatlesów - From A Window. |Mieco gorzej było z wolniejszymi nagraniami, np. niemal westernowymi Dirty Old Town i September In The Rain; przeładowanym smyczkami, dramatycznym If I Loved You oraz zbyt kojącym Willow Weep For Me. W sumie jednak album należy uznać za udany. W tym samym czasie na rynek trafiła 'czwórka' Yesterday's Gone - z utworami z dwóch pierwszych singli. Kolejnymi siedmiocalówkami duetu były kolejno: wykrojone z debiutu Willow Weep For Me/If She Were Mine (Ember, listopad 1964); If I Loved You/No Tears For Johnny (United Artists, marzec 1965) oraz niejako promujący drugi album - nagrany z domieszką latynoskich klimatów, nieudany What Do You Want With Me?/Donna Donna (maj 1965) - strona B pochodziła z debiutu.
Wydany latem 1965 i zawierający aż dwanaście premierowych piosenek (plus jedną z ostatniego singla) LP Second Album okazał się pozycją znacznie mniej wartościową od poprzedniej płyty. Obok kilku stonowanych, akustycznych kawałków w folkowym, niemal staroangielskim stylu (m.in. It Was A Very Good Year, My Coloring Book i Sleep Little Boy) pojawiły się też utwory oparte na latynoskich rytmach (If You've Got A Heart, Girl From Ipanema, Four Strong Winds), oraz kawałki nijakie - bo zbyt proste (Too Soon My Love, Now And Forever, My How The Time Goes By). Natomiast w 'pop-ektrycznym' nastroju utrzymane były: You Know What i No Other Baby. Słychać było, że gdzieś po drodze zespół zgubił charakterystyczny, delikatny nastrój swych kompozycji; nawet wysmakowane dotychczas aranżacje pozostawiały tutaj sporo do życzenia... W maju 1965 roku nakładem (nowej) wytwórni CBS ukazał się kolejny singiel: zorkiestrowany, balladowy i lekko elektryczny Before and After/ Evil-Hearted Me. Warto było zwrócić uwagę na całkiem nietypową stronę B - udany, żywiołowy rock'n'roll z bluesującym wstępem.
Kolejną siedmiocalówką był wydany w październiku, bardzo melodyjny I Don't Want Lose You Baby/Pennies. W tym samym miesiącu trafił na rynek (również wydany przez CBS) solowy singiel Jeremy'ego Clyde'a: I Love My Love/ Anytime. Potem o duecie przypomniała sobie firma United Artists, realizując EP Chad Stuart And Jeremy Clyde - oczywiście z powtórkowym materiałem. Jeszcze w tym samym roku ukazał się nagrany na żywo LP Live Folk At The Mayfair Theatre - na którym obok nagrań innych; wykonawców pojawiło się także sześć nagrań Chad And Jeremy: If l Had My Way, This Morning, Ain't That Just Like Me, If I Had a Hammer, Yesterday's', Gone i Stanley and Dom. Nie wiedzieć czemu, trzy z nich nie zostały wyróżnione na okładce...
Rok 1966 rozpoczął się zrealizowanym w styczniu, naprawdę świetnym - bo będącym połączeniem stylów The Byrds i Buffalo Springfield, singlem Teenage Failure/ Early Mornin' Rain - stronę B wypełniała atmosferyczna ballada w klimacie nagrań amerykańskich kolegów z duetu Simon & Garfunkel. W podobnym, choć bardziej nowatorskim stylu (za sprawą spinającego całość jakby klamrą orientalno-psychodelizującego motywu) utrzymany był świetny, subtelnie zaaranżowany Distant Shores/Last Night (sierpień) - na odwrocie figurował dość przeciętny pop-rock. Ostatnim singlem duetu wydanym w rodzimej Anglii była pochodząca z października, nagrana z udziałem klawesynu, smakowita i nieco barokowa ballada You Are She/I Won't Cry - ponownie przywodząca ducha nagrań bardzo wówczas popularnych Paula & Arta.
Wiosną 1966 Ember zrealizował kompilacyjny LP The Best Of Chad &Jeremy; - na którym znalazło się dziesięć piosenek z obu, brytyjskich albumów oraz pochodzący z singla Like I Love You Today. I właściwie w tym miejscu kończą się brytyjskie wydawnictwa duetu... Można jeszcze tylko wspomnieć o wy danym w 1969 roku przez (należący do EMI) Regal, składankowy i przeznaczony na eksport LP Chad And Jeremy. Natomiast tak jak w przypadku płyt Dave Clark Five czy dokonań Herman's Hermits i Manfred Mann - amerykańska dyskografia jest bardzo ważna, gdyż począwszy od 1965 roku na tamtejszym rynku ukazało się mnóstwo premierowego materiału - w tym kilka prawdziwych pereł! Tak więc pozwolę sobie na przybliżenie tych tytułów.
Pierwszym, amerykańskim longplayem był wydany latem 1964 nakładem Worid Artists Yesterday's Gone - gromadzący jedenaście kawałków z obu brytyjskich płyt, oraz niepublikowany nigdzie, instrumentalny Only For The Young. Zrealizowany na początku 1965 roku LP Chad & Jeremy Sing for You przyniósł kolejne dwanaście kompozycji z tych samych, angielskich płyt. Dla odmiany wydany przez Columbię (amerykański oddział CBS) w maju 1965 LP Before and After zawierał jedenaście piosenek, z których tylko dwie (Before And After i Evil-Hearted Me) ukazały się wcześniej w Angli na singlu, zaś What Do You Want With Me został nagrany na nowo - w lepszej i bogatszej aranżacji. Resztę stanowiły utwory premierowe, ukazujące duet w nowym, znacznie korzystniejszym świetle. Spokojniejsze utwory posiadały to klarowne, naturalne brzmienie (m.in. For Lovin' Me, Fare Thee Well (I Must Be Gone)), zaś te bardziej dynamiczne kompozycje, czarowały przebojowością i charyzmą (m.in. Little Does She Know i Why Should I Care). Dużym plusem były też pojawiające się czasem w tle 'brzęczące', niemal beatlesowskie gitary.
Kolejny album: I Don't Want To Lose You Baby (sierpień l965) zawierał utrzymane w bardzo podobnym stylu jedenaście kawałków, spośród których tylko tytułowy ukazał się wcześniej na brytyjskim singlu. Zespół zaprezentował m.in. smakowite wersje Mr. Tambourine Man - Byrdsów; Don't Think Twice (It's All Right) -Dylana oraz bardzo melodyjny Funny How Love Can Be - z repertuaru The Ivy League. W marcu 1966 roku ukazał się może mniej już istotny, ale wart wspomnienia, solowy singiel Chada: The Cruel War/I Can't Talk To You - sygnowany wraz z żoną Jill...
Wiosną 1966 roku Capitol wypuścił na rynek kompilacyjny longplay The Best Of Chad &Jeremy; - będący po prostu odpowiednikiem brytyjskiej edycji firmy Ember. Następnie w sierpniu 1966 roku ukazał się bardzo udany LP Distant Shores - będący prawdziwym krokiem naprzód! Wśród jedenastu nagrań tylko cztery ukazały się na angielskich siedmiocalówkach (Distant Shores, Early Mornin' Rain, You Are She i I Won't Cry). Na tej dojrzałej płycie przeważały spokojniejsze kompozycje i chociaż główny nacisk położono na instrumenty akustyczne - posiadała ona naprawdę bogate brzmienie. W nagraniach słychać było niemal wszechobecny klawesyn (m.in. When Your Love Has Gone), przestrzenne smyczki (Everyone's Gone To TheMoon), smakowite aranżacje (Ain't It Nice) i oczywiście bezbłędnie zharmonizowane wokale. Całość była bliska twórczości Simona i Garfunkela (zamieszczono tu nawet ich Homeward Bound) z niewielką domieszką ówczesnego Donovana. Jedyną wadą albumu był brak jakichkolwiek elementów psychodelicznych...
Pod koniec 1966 roku Capitol wydał kolejną, archiwalną składankę: More Chad &Jeremy; - tym razem gromadzącą dziesięć kompozycji z dwóch katalogowych płyt, oraz pochodzący z debiutanckiego singla: Lemon Tree. Następną płytą Chad And Jeremy (tym razem podpisujących się jako Chad Stuart And Jeremy Clyde) byt wydany we wrześniu 1967 roku bardzo fajny LP Of Cabbages and Kings - będący niezbitym dowodem stałego rozwoju artystycznego duetu. Tym razem muzycy przedstawili muzykę głęboko przepełnioną duchem psychodelii - aż skrzącą się od przeróżnych środków wyrazu.
Wreszcie pojawiły się hinduskie brzmienia (sitary i table w wyśmienitym, 6-minutowym Rest in Peace), zaś dawne, folkowo-akustyczne brzmienia zostały teraz wzbogacone wyraźnie inspirowanymi muzyką klasyczną partiami orkiestry (Busman's Holiday). Dla odmiany folkowo-barokowy Can I See You - pełna kontrastów piosenka z wokalem w stylu The Zombies, kończyła się jazzującą partią fletu; natomiast w Family Way można było usłyszeć echa dawnych tańców dworskich zaś wokal miejscami przypominał... Iana Andersena z Jethro Tull. Niespodziewanie całą drugą stronę albumu wypełnił trwający aż 25 minut i składający się z pięciu części The Progress Suite - prawdziwe opus magnum duetu. W pierwszej, instrumentalnej części (Prologue) pojawiła się masa hinduskich, sitarowych brzmień połączonych z partiami orkiestry inspirowanymi dziełami muzyki współczesnej. Również instrumentalną, drugą część (Decline) rozpoczynały Haendelowskie trąbki, a w ich tle najpierw pojawiał się swoisty kolaż dźwiękowy a wraz z nim mocno zakręcona muzyka orkiestrowa do złudzenia przypominająca początek LP Days Of Future Passed - The Moody Blues. Część trzecia (Editorial) to niemal klasyczna, rolkowa piosenka w której na moment pojawiły się przeplatające się ze sobą motywy hinduskie i orkiestrowe.
Część czwarta (Fall) to ponownie odjechano partie orkiestrowe, na tle których pojawiają się melorecytacje oraz kolaże dźwiękowe... Ostatnim fragmentem suity (Epilogue) była (jak w przypadku części trzeciej) melodyjna piosenka, urozmaicona brzmieniami klawesynów, sitarów, tabli, fletów i orkiestry. Szczerze mówiąc chłopaki ostro mi zaimponowali a winylowej płyty (uzupełnionej na CD o sześć nagrań) słuchałem z prawdziwą przyjemnością. Zupełnie nie rozumiem dlaczego ten album nigdy nie ukazał się na brytyjskim ani nawet na europejskim rynku! W listopadzie 1967 trafił do amerykańskich sklepów Painted Dayglow Smile/Editorial - strona A to bogato zorkiestrowana, spokojna piosenka w stylu Simona i Garfunkela. Kolejna mała płytka: Sister Marie/Rest In Peace ujrzała światło dzienne w kwietniu 1968 roku i ponownie zawierała melodyjną i refleksyjną balladę w klimacie dokonań twórców The Sound Of Silence.
I wreszcie w sierpniu 1968 ukazała się ostatnia duża płyta duetu Chad Stuart And Jeremy Clyde - The Ark. Muzycznie stanowiła ona kontynuację tego co zespół zaproponował na poprzednim longplayu, z tą tylko różnicą że utwory zostały skonstruowane mniej zawile - bez tej stylistycznej i rytmicznej żonglerki. Tym razem więcej było tutaj zespołowego grania (tak jak poprzednio - z udziałem muzyków sesyjnych) kosztem (wciąż obecnej) orkiestry a także dominujących zawsze akustycznych brzmień - teraz pojawiały się nawet (choć nie za często) przesterowane gitary! Można zaryzykować stwierdzenie że The Ark stanowi najciekawszą pozycję w dorobku zespołu -taki psychodeliczny folk-rock będący połączeniem wczesnych The Moody Blues, Simona i Garfunkela oraz The Zombies z okresu ich niesamowitego LP Odessey And Oracle. Trudno wyróżnić którąkolwiek kompozycję, gdyż album ułożył się w nierozerwalną, znakomitą całość.. Na pewno miłe dla rockowego ucha były kompozycje bazujące na elektrycznych brzmieniach (Transatlantic Trauma, The Ark); zaś elementy orientalne pojawiły się w Sunstroke. Na płycie nie zabrakło fragmentów akustycznych (Sidewalk Requiem Los Angeles June 5th And 6th, Pantheistic Study For Guitar And Large Bird) ani też utworów łatwo wpadających w ucho (The Emancipation of Mister X i Imagination). Natomiast wspomniany wcześniej Painted Dayglow Smile pojawił się w nieco innej wersji niż na singlu. I ponownie - o zgrozo, album ukazał się wyłącznie w Stanach!
W rezultacie oba albumy znane są tylko garstce kolekcjonerów, którzy bez końca muszą do nich przekonywać sceptycznych niedowiarków. Znam to z autopsji... W październiku trafił na rynek 7": Paxton Quigley's Had the Course/You Need Feet (You Need Hands} - strona A w innej wersji niż na albumie. Na początku 1969 roku firma Sidewalk wypuściła na rynek zawierający muzykę filmową LP Three In The Attic: Original Motion Picture Soundtrack - zawierający pięć utworów Chad And Jeremy: Good Morning Sunrise, Paxton Quigley's Had The Course (w wersji singlowej), Tobey's Sonp Paxton's Song (Smoke) oraz Know Yourself- natomiast stronę B wypełniała muzyka ilustracyjna, skomponowana przez Chada Stuarta. Dwa utwory z tego albumu wiosną 1969 ukazały się na singlu: Good Morning Sunrise/ Paxton's Song - sygnowanym jednak wyłącznie nazwiskiem Chada. I to był już koniec działalności tego niedocenionego duetu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Yesterday's gone/Lemon tree	Chad Stuart & Jeremy Clyde	05.1964	37[7]	21[9]	Ember 180/World Artists 1021	[written by Wendy Kidd/Chad Stuart][produced by John Barry]
A summer song/No tears for Johnnie	Chad Stuart & Jeremy Clyde	08.1964	-	7[14]	UA UP 1062/World Artists 1027	[written by Ken Noble, Chad Stuart, Clive Metcalfe][produced by Shel Talmy]
Willow weep for me/If she was mine	Chad & Jeremy	11.1964	-	15[13]	Ember 1034/World Artists 1034	[written by Ann Ronell][produced by Shel Talmy][#2 hit for Paul Whiteman in 1933r]
If i loved you/Donna Donna	Chad & Jeremy	02.1965	-	23[9]	-/World Artists 1041	[z musicalu "Carousel"-Rodgersa-Hammersteina][written by Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II][produced by Jimmie Haskell]
What do you want with me/A very good year UK side B:Donna Donna	Chad Stuart & Jeremy Clyde	04.1965	-	51[8]	Ember 217/World Artists 1052	[written by Jeremy Clyde, Chad Stuart][produced by Jimmie Haskell]
Before and after/Fare three wall [I must be gone] UK side B:Evil-Hearted Me	Chad & Jeremy	05.1965	-	17[9]	CBS 201 769/Columbia 43 277	[written by V. McCoy ][produced by Lor Crane]
From a window/My colouring book	Chad & Jeremy	07.1965	-	97[2]	-/World Artists 1056	[written by Lennon-McCartney][produced by Jimmie Haskell]
I don't want to lose you baby/Pennies	Chad & Jeremy	08.1965	-	35[7]	CBS 201 814/Columbia 43 339	[written by V. McCoy ][produced by Lor Crane]
I have dreamed/Should I	Chad & Jeremy	10.1965	-	91[2] side B:128 [1]	-/Columbia 43 414	[written by O. Hammerstein II, R. Rodgers][produced by Lor Crane][z musicalu "The king and I"-Rodgersa-Hammersteina]
Teenage failure/Early mornin' rain	Chad & Jeremy	02.1966	-	131[1]	CBS 202 035/Columbia 43 490	[written by J. Clyde][produced by Lor Crane]
Distant shores/Last night	Chad & Jeremy	06.1966	-	30[9]	CBS 202279/Columbia 43 682	[written by J. Guercio ][produced by Larry Marks]
You are she/I won't cry	Chad & Jeremy	09.1966	-	87[4]	CBS 202397/Columbia 43 807	[written by C. Stuart, J. Clyde][produced by Larry Marks]
The cruel war/I can't talk to you [Chad]	Chad & Jill Stewart	04.1966	-	110[3]	-/Columbia 43 467	[#52 hit for Peter,Paul & Mary in 1966r]

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40 /ilość tyg. na liście/	Billboard	Wytwórnia /US/
08.64	Yesterday's gone	-	22[39]	World Artist 2002	[produced by Jimmy Haskell/Shel Talmy/John Barry]
02.65	Chad and Jeremy sing for you	-	69[14]	World Artist WAM-2005	[produced by Jimmy Haskell/Shel Talmy]
04.65	Before and after	-	37[18]	Columbia 9174[US]	[produced by Lor Crane/Chad Stuart]
09.65	I don't want to lose you baby	-	77[11]	Columbia 9198	[produced by Lor Crane]
03.66	The best of Chad and Jeremy	-	49[23]	Capitol 2470	[produced by Lor Crane]
06.66	More Chad and Jeremy	-	144[4]	Capitol 2546
08.66	Distant shores	-	61[14]	Columbia 2564	[produced by Larry Marks/Lor Crane]
09.67	Of cabbages and kings	-	186[5]	Columbia 2671

Cerrone

Marc Cerrone (ur. 24 maja 1952 r. Vitry-sur-Seine pod Paryżem, Francja), francuski perkusista disco, piosenkarz i producent muzyczny. Jest jednym z wielkich nazwisk z epoki disco.
Marc Cerrone sprzedał ponad trzydzieści milionów płyt i często występował przed setkami tysięcy ludzi na wielkich koncertach i imprezach, takich jak Live Dance Party 2005 w Wersalu i 2000 Los Angeles. Także w 1989 roku, wystąpił w koncercie na paryskim Place de la Concorde w czasie obchodów dwusetnej rocznicy rewolucji przed ponad 600.000 widzami. W wieku 12 lat zaczął grać na perkusji i słuchać piosenek Otisa Reddinga.Pasja Cerrone do muzyki denerwowała jego ojca, który próbował odciągnąć go od jego obsesji. Pod koniec lat 60-tych, był zafascynowany Jimi Hendrixem, Carlosem Santaną i Blood, Sweat & Tears.
Mając 17 lat, przekonał Gilberta Trigano ,aby zatrudnił jego zespół rockowy w swoim klubie: Club Med (Club Mediterranée). Cerrone został dyrektorem ds. artystycznych 40 Club Med . Pierwsze nagrania realizował w ramach Kongas wydane przez Barclay Records, tam wydał swój pierwszy singiel "Boom". Najbardziej znany z czasów Kongas utwór "Anikana-O" współnapisany i wyprodukowany przez Aleca R. Costandinosa. Remix wykonał Tom Moulton na rynek USA dla Salsoul Records. Ten mix był również stosowany w innych międzynarodowych wydaniach.
Mając siedzibę w Paryżu, Cerrone nagrał,skomponował i wykonał swój solowy debiut "Love In C Minor", ponownie z Costandinosem. Wydany w jego własnej wytwórni Malligator i dystrybuowany przez Warner Filipacci we Francji, natychmiast zaszokował publiczność z powodu kontrowersyjnej okładki.
Nagrał również cover Los Bravos "Black Is Black" i "Midnite Lady",jako utwory instrumentalne. Cotillion Records wydał album w dystrybucji Warner w Stanach Zjednoczonych .Album został wydany też w Kanadzie, z oryginalnych master tapes. Był to ostatni okres współpracy Cerrone i Costandinosa, któremu udało się stworzyć taneczny hit "I've Found Love" dla Love & Kisses i disco operę opartej na historii z "Romeo i Julia ".
Cerrone wydał swój drugi album, Cerrone's Paradise,używając nadal erotycznych elementów fotograficznych i dżwiękowych. Nagrał go z Raymondem Donnezem, znanym również jako "Don Ray", który został jgo partnerem po rozwiązaniu spółki z Costandinosem.Jego trzeci album Supernature (Cerrone III) sprzedano w ilości ponad osiem milionów albumów na całym świecie. Brzmienie tworzy obfita orkiestracja z zastosowaniem aparatury elektronicznej ,którą współtworzył Alain Wiśniak. Piosenka "Supernature" to temat science-fiction w którym chodzi o bunt zmutowanych istot - stworzonych przez naukowców.
"Supernature" został wykorzystany jako temat muzyczny w Kenny Everett Video Show dla Thames TV, który został pokazany w Wielkiej Brytanii.
Po sukcesie Supernature (Cerrone III), Cerrone IV: The Golden Touch ,Cerrone podpisał management z Stevenem i Martinem Machat,którzy pomogli mu w realizacji światowej kariery.Cerrone następnie wyruszył na podbój filmu, tworząc muzykę do filmu francuskiego, Brigade Mondaine.Ukazują się alternatywne miksy jego hitów, takich jak "Give Me Love", "Phonic" (oryginalnie wydany jako 12 " singiel dla Crocos), oraz " Striptease ". Ten ostatni był undergroundowym hitem, rozpowszechniony międzynarodowej publiczności za pośrednictwem usługi Disconet dla DJ-ów.
Cerrone V jest radykalnym odejściem dla artysty, gdzie stał się pełnoprawnym wokalistą. Przechodzi z Cotillion do Atlantic Records w Stanach Zjednoczonych, "Rock Me" był pierwszym singlem, i choć kluby zareagowały dość dobrze, nie osiągnął poprzednich pozycji. Brzmieniowo, nosi podobieństwo do "Hot Stuff" Donny Summer.
Jego szósty album, Cerrone VI, jako pierwszy z jego albumów nie był wydany w Stanach Zjednoczonych i został rozpowszechniony przez Malligator i Unidisc w Kanadzie. W przeciwieństwie do jego poprzednich albumów, przynosi mniej rytmiczne utwory, z wykorzystaniem nowych elementów elektronicznych, takich jak komputer CMI Fairlight. Autorka tekstów Pamela Forrest, urodzona w Liverpoolu,mieszkająca w Paryżu , dodaje pewnej magii do albumu.
Jego prawdziwym powrotem do formy,był siódmy album "You Are The One". . Ten album podobno został nagrany dwa razy: najpierw z pochodzącej ze Stoke-on-Trent w Anglii, Kay Garner, przez długi czas identyfikowany z największymi sukcesami Cerrone, a potem z Brown. Wersja z Garner jako wokalistką nigdy nie została wydana.Jako pomost pomiędzy siódmym i ósmym albumem,ukazał się 12" singiel "Tripping On The Moon". Śpiewany przez Kay Garner, i wokalnie przypominający "Supernature", nigdy nie została wydana w Ameryce Północnej jako singiel. Później stał się częścią Cerrone VIII: Back Track. Został wydany w wytwórni Portret Jana Luongo i był rozprowadzany przez CBS.
Jego dziewiąty album, Your Love Survived, zawiera męski wokal poza jego własnym ,w wykonaniu Arthura Simmsa.Kolejny powrót do formy to jego dziesiąty album, Where Are You Now?.Z wokalem amerykanki Carole Rowley i wydana przez Malligator we Francji,z udziałem Hi-NRG producenta i miksera Iana Levine ,który zrealizował miksy na 12" singlu wydanym przez Record Shack. W 1984 roku "Club Underworld" został również wydany jako singel, we Francji i Stanach Zjednoczonych przez Personal Records. W 1992 roku występuje w "Dream" na Broadwayu w The Ed Sullivan Theater .
Francuz Jean-Marc Cerrone to, obok Giorgio Morodera, jedna z czołowych postaci disco w latach 70-tych, z całą pewnością najwybitniejszy twórca tego gatunku we Francji. W roku 2002 nastąpił jego bardzo udany comeback za sprawą albumu "Hysteria". Co ciekawe, z upływem czasu nagrania Cerrone’a nie tylko nie tracą na aktualności, ale wręcz zyskują nowy, nowoczesny wymiar. Powód jest prosty: Cerrone ma wyjątkowy talent do komponowania świetnych, tanecznych utworów. Można się o tym przekonać słuchając "The Golden Touch". Talent Cerrone’a doceniła młoda generacja muzyków i producentów: w roku 2001 słynny francuski DJ i producent Bob Sinclar (czyli Christopher LeFriant) nagrał album będący hołdem złożony muzyce Cerrone’a.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love in C Minor	Cerrone	02.1977	31[4]	36[8]	Cotillion 44 215	[written by Alec R. Costandinos,Cerrone][produced by A Cerrone Production][2[16].Hot Disco/Dance;Cotillion 9913 LP.][29[12].R&B Chart]
Cerrone's Paradise/Take Me	Cerrone	06.1977	-	-	-	[written by Alain Wisniak,Cerrone][6[16].Hot Disco/Dance;Cotillion 9917 LP.]
Supernature/Give me love/Love is here	Cerrone	11.1977	-	-	-	[written by Lene Lovich,Alain Wisniak,Cerrone][produced by Cerrone][1[4][20].Hot Disco/Dance;Cotillion 5202 LP.]
Supernature/Sweet Drums	Cerrone	07.1978	8[12]	70[5]	Cotillion 44 230	[written by Lene Lovich,Alain Wisniak,Cerrone][produced by Cerrone][72[6].R&B Chart]
Je Suis Music /Look for love	Cerrone	11.1978	-	-	Cotillion 44244	[written by Cerrone][produced by Cerrone][7[14].Hot Disco/Dance;Cotillion 5208 LP.]
Je Suis Music / Rocket In The Pocket	Cerrone	01.1979	39[4]	-	Cotillion 44244	[written by Cerrone][produced by Cerrone][2[16].Hot Disco/Dance;Cotillion 9913 LP.][63[8].R&B Chart]
Rock Me / Rocket In The Pocket	Cerrone	08.1979	-	-	Atlantic 3602	[written by Alain Wisniak,Cerrone][produced by Cerrone][56[16].Hot Disco/Dance;Atlantic 194 12"]
You Are The One /Hooked on your love	Cerrone	04.1981	-	-	-	[written by Cerrone][produced by Cerrone][56[15].Hot Disco/Dance;Maligator import]
Back Track	Cerrone	07.1982	-	-	Pavillion ZS4 03271	[written by Wisniak, Rowley, Cerrone, Donray][produced by Cerrone][32[10].Hot Disco/Dance;Pavillion 02961 12"][85[4].R&B Chart]
Club Underworld	Cerrone	08.1984	-	-	-	[written by Cerrone, Gaubert, O’Neill][produced by Cerrone][34[8].Hot Disco/Dance;Personal 49 809 12"]
Oops Oh No!	Cerrone & La Toya Jackson	11.1986	-	-	PolyGram 888 304	[written by Cerrone, Donnell Spencer,Nick Mundy][produced by Cerrone][89[2].R&B Chart]
Mercy	Cerrone	09.1995	92[2]	-	-	[48[2].Hot Disco/Dance;C-Side import]
Love In C Minor [remix]	Cerrone	01.1996	-	-	-	[24[9].Hot Disco/Dance;Pure 2251 12"]
Supernature [remix]	Cerrone	08.1996	66[2]	-	-	[12[11].Hot Disco/Dance;Pure 2252 12"]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love in C minor	Cerrone	02.1977	-	153[10]	Cotillion 9913	[produced by Cerrone]
Cerrone's Paradise	Cerrone	08.1977	-	162[5]	Cotillion 9917	[produced by Cerrone]
Cerrone 3: Supernature	Cerrone	01.1978	60[1]	129[8]	Cotillion 5202	[produced by Cerrone]
Cerrone IV: The Golden Touch	Cerrone	11.1978	-	118[13]	Cotillion 5208	[produced by Cerrone]

Cella Dwellas

CELLA DWELLAS, założony w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Phantasm, UG.
Pochodząca z Flatbush na Brooklynie (Nowy Jork) i przynależąca przez pewien okres do tzw. poszerzonej rodziny D.I.T.C, czyli Diggin' In The Crates ("extended D.I.T.C. fam") grupa, w której skład wchodzą UG i Phantasm. Zadebiutowali w 1994 r. inspirowanym nurtem horrocore singlem "Land Of The Lost", na składance "Nudder Budders" - samplerem labelu Loud.

Ich oryginalny styl, będący zderzeniem hardcorowych brzmień z fascynacją światem fantasy, zyskał wielu fanów i szacunek w nowojorskim środowisku rapowym. Pierwsza płyta "Realms 'N Reality", promowana m.in. doskonałym, romantycznym singlem "Perfect Match", dotarła do dwusetki "Billboardu". Później duet zmienił nazwę na The Ghetto Dwellas, w końcu skrócił ją do The Dwellas i właśnie pod takim szyldem wydał w 2000 r. ostatni jak dotąd album "Last Shall Be First". Potem słuch o grupie zaginął.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Perfect Match	Cella Dwellas	04.1996	-	-	Loud/RCA 64 532	[79[7].R&B Chart][sample z "Winter Sadness"-Kool & The Gang]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Realms 'N Reality	Cella Dwellas	04.1996	-	160[1]	Loud 66 521	[produced by Nick Wiz, Megahurtz, Cella Dwellas][21.R&B; Chart]