Steeleye Span

 Czołowa folkrockowa grupa brytyjska lat 70. W jej niełatwym porodzie uczestniczyli: były członek Fairport Convention, Ashley "Tyger" Hutchings (ur. 26.01.1945 r. w Londynie: bas, śpiew), irlandzkie trio Sweeny's Men w składzie: Terry Woods (śpiew, gitara, mandolina), Johnny Moynihan (śpiew, skrzypce) i Andy Irvine (śpiew. mandolina) oraz małżonka Woodsa, Gay (śpiew, concertina). Po odejściu Moynihana i Irvine'a do zespołu dołączyli Tim Hart (śpiew, gitara, dulcymer, harmonium) oraz wokalistka Maddy Prior, oboje popularni w kręgach folkowych.

 

Nazwa zespołu pochodziła od upamiętnionego ludową balladą legendarnego woźnicy z hrabstwa Lincolnshire. Pierwszy album Hark! The Village Wait, poprzedziły solidne próby koncertowe. Na płycie dominowały tematy tradycyjne, łączące naturalność z rockowymi aranżacjami Hutchingsa, wykorzystanymi też na longplayu Liege And Lief Fairport Convention. Po odejściu zainteresowanych indywidualną działalnością Woodsów, do grupy dołączyli Martin Carthy (śpiew, gitara) i Peter Knight (śpiew, skrzypce). W nowym składzie zespół nagrał albumy Please To See The King i Ten Man Mop, którym towarzyszyły częste trasy koncertowe.
 

W 1977 r. Hutchings przeszedł do bardziej ortodoksyjnej formacji Albion Country Band, co zwiastowało kryzys w jednolitym dotąd stylistycznie zespole. Wkrótce solowej działalności postanowił poświęcić się Carthy, a przyjęcie do składu dwóch typowo rockowych muzyków: gitarzysty Boba Johnsona i basisty Ricka Kempa (terminującego u boku Johna Mayalla) potwierdziło kontrowersje. Nie bez znaczenia było też zastąpienie dotychczasowego menedżera i producenta nagrań Steeleye Span, Sandy'ego Robinsona przez bardziej przebojowego Jo Lustiga, dzięki któremu zespół podpisał kontrakt z prestiżową wytwórnią Chrysalis.
 

Albumy Below The Salt i Parcel Of Rogues cechowała rockowa instrumentacja i dynamika. Producentem longplaya wydanego pod dwuznacznym tytułem Now We Are Six, był lider Jethro Tull Ian Andersen, zaś płytę zdominowała dosadna perkusja nowego członka, Nigela Pegruma. Zmiana stylu zaowocowała mimo wszystko przebojowymi singlami: wykonywanym a capella po łacinie "Gaudete" i "All Around My Hat" (miejsce w brytyjskiej Top 10 w 1975 r.), wyprodukowanym przez Mike'a Batta.
 

Kolejne nagrania Steeleye Span cechowała wprawdzie wokalna perfekcja, jednak niefortunne wyprawy w krainy reggae i heavy rocka raziły sztucznością, co nie przysporzyło grupie zbyt wielu nowych wielbicieli, antagonizując równocześnie dawnych fanów. Pomiędzy albumami Rocket Cottage (z 1976 r.) i Storm Force upłynął rok. Knight i Johnson przeszli do innych formacji, zaś skład uzupełnili tym razem John Kirkpatrick (akordeon) i niezastąpiony Martin Carthy. W marcu 1978 r. grupa ogłosiła formalne rozwiązanie, jednak sporadycznie występuje do dziś, raz po raz zaskakując kolejnymi płytami. Hart, Prior i Carthy mieli też w swym dorobku ciekawą działalność solową. 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gaudette /The Holly & The Ivy	Steeleye Span	11.1973	14[9]	-	Chrysalis CHS 2025	[written by trad][produced by Steeleye Span, Jerry Boys]
All around my hat/Black Jack Davy	Steeleye Span	10.1975	5[9]	-	Chrysalis CHS 2078	[written by Hart, Prior, Knight, Johnson, Kemp][produced by Mike Batt]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Please to see the king	Steeleye Span	03.1971	45[2]	-	Chrysalis CAS 1029	[produced by Sandy Roberton]
Below the salt	Steeleye Span	08.1972	43[1]	-	Chrysalis CHR 1008	[produced by Steeleye Span and Jerry Boys]
Parcel of rogues	Steeleye Span	04.1973	26[5]	-	Chrysalis CHR 1046	[produced by Steeleye Span and Jerry Boys]
Now we are six	Steeleye Span	02.1974	13[13]	-	Chrysalis CHR 1053	[produced by Ian Anderson]
Commoner' s crown	Steeleye Span	01.1975	21[4]	-	Chrysalis CHR 1071	[produced by Steeleye Span and Robin Black]
All around my hat	Steeleye Span	10.1975	7[20]	-	Chrysalis CHR 1091	[produced by Mike Batt]
Rocket cottage	Steeleye Span	10.1976	41[3]	-	Chrysalis CHR 1123	[produced by Mike Batt]

Maddy Prior

Oddana muzyce i całkowicie profesjonalna wykonawczyni, która pracowała w ekipie Rev. Gary'ego Davisa występującego na scenie folkowej w latach 60-tych. Sukces osiągnęła w duecie z artystą wykonującym tradycyjne utwory, Timem Hartem.
W 1969 r. weszli oni w skład zespołu Steeleye Span, a Prior szybko stała się główną postacią grupy i jej ambasadorem. Kiedy Steeleye Span rozpadł się w 1978 r.. Prior podpisała kontrakt z wytwórnią Chrysalis i rozpoczęła karierę solową albumami Woman In The Wings i Changing Winds.
Na obu płytach znajdowało się kilka historycznych ballad napisanych przez samą Prior. Podczas trasy koncertowej grało z nią kilku wybitnych muzyków, jednak nie cieszyła się ona powodzeniem.
Potem Prior współpracowała z zespołem o podstawowym, czteroosobowym składzie, w którym grał m.in. jej mąż Rick Kemp (gitara basowa) i perkusista Nigel Pegrum.

 W latach 80-tych śpiewała także w sformowanym ponownie Steeleye Span.
Jej utwory stały się bardziej intymne i sięgały do korzeni muzyki folk. Z własnym zespołem, The Answers, nagrała popowy album Going For Glory, zawierający materiał ze współpracy z grupą The Eurythmics oraz imponującą kompozycję Kempa „Deep In The Darkest Night". W jej planach znalazły się programy telewizyjne, koncerty muzyki folk wykonywanej a cappella, światowe tournee ze Steeleye Span (była ostatnią artystką z oryginalnego składu) i mniejsze koncerty z Kempem.
 Wyemitowany w 1984 r. wspólny program telewizyjny z The Carnival Band, zespołem wykonującym muzykę popularną w poprzednich latach. stał się początkiem współpracy, w której wyniku powstały trzy albumy wypełnione zróżnicowaną muzyką, a także co roku odbywała się wspólna trasa koncertowa. Razem z Rickiem Kempem
Prior nagrała swingującą płytę Happy Families na której często słychać gitarę Kempa. Po ukazaniu się płyty na rynku Kemp musiał na pewien czas zrezygnować z grania z powodu kontuzji ręki,Prior grała więc z grupą "jazzowo-shufflową",a następnie koncertowała z Nickiem Hollandem grającym na instrumentach klawiszowych. Wtedy ponownie odkryła muzykę, która była jej inspiracją we wczesnym okresie kariery. Tak powiedziała o własnym programie radiowym „In Good Voice" emitowanym przez stację Radio 2: „Siedzę i gram tę wspaniałą muzykę, a potem mówię ludziom, dlaczego ją lubię. Czy wyobrażasz sobie lepszą pracę?" Prior pozostaje jedną z najbardziej wszechstronnych postaci sceny folkowej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rollercoaster/I Told You So	Maddy Prior	05.1978	-	-	Chrysalis CHS 2224	[written by Maddy Prior][produced by Ian Anderson, David Palmer, Robin Black]
Baggy Pants/Woman In The Wings	Maddy Prior	06.1978	-	-	Chrysalis CHS 2232	[written by Maddy Prior][produced by Ian Anderson, David Palmer, Robin Black]
Just The Two Of Us (Canals)/Ali Baba	Maddy Prior	.1979	-	-	Chrysalis CHS 2257	[written by Maddy Prior][produced by T. Hart, Davy Rohl]
Wake Up England/Paradise	The Maddy Prior Band	08.1980	-	-	EMI EMI 5093	[written by Rick Kemp]
Face To Face/ Half Listening	Maddy Prior	10.1982	-	-	Plant Life PLRS 001	[written by Maddy Prior]
Deep In The Darkest Night/Western Movies	Maddy Prior	12.1983	-	-	RCA RCA 379	[written by Rick Kemp][produced by David A. Stewart]
Stookie/Incidental Music From Stookie	Maddy Prior	09.1985	-	-	Making Waves SURF 108	[written by Prior, Kemp ]
Who's Sorry Now?/Happy Families	Maddy Prior And Rick Kemp	.1990	-	-	Park PRKS 7	-
I Saw Three Ships/Quem Pastores/Monsieur Charpentier's Christmas Stomp	Maddy Prior And The Carnival Band	11.1991	-	-	Park PRKS 10	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Woman in the Wings	Maddy Prior	.1978	-	-	Chrysalis Chrysalis CHR 1185	[Produced by Ian Anderson, David Palmer, Robin Black]
Changing Winds	Maddy Prior	.1978	-	-	Chrysalis Chrysalis CHR 1203	[Produced by David Rohl]
Hooked on Winning	Maddy Prior	.1982	-	-	Plant Life PLR 036	-
Going for Glory	Maddy Prior & The Answers	.1983	-	-	Spindrift SPIN 104	-
Year	Maddy Prior	.1993	-	-	Park PRK CD20	-
Flesh & Blood	Maddy Prior	.1997	-	-	Park PRK CD38	-
Ravenchild	Maddy Prior	.1998	-	-	Park PRK CD49	-