Z archiwum...rocka

poniedziałek, 10 lipca 2023

Big Tymers

Big Tymers- zał. w 1998 w Nowym Orleanie w składzie: Baby, Mannie Fresh.Grupę założyli w 1998r Mannie Fresh [właściwie Byron Thomas,ur. 1969r],czołowy producent, i Brian "Baby" Williams (Brian Williams, ur. 1971), założyciel wytwórni Cash Money Records.

Po licznych gościnnych występach u artystów skupionych wokół wytwórni, Fresh i Baby zdecydowali się na nagranie własnych kawałków. Albumy Big Tymers, poczynając od debiutu "How You Luv That?" (1998) a na "Big Money Heavyweight" (2003) kończąc, pełniły przede wszystkim funkcje marketingowe. Na wydawnictwach o wątpliwej jakości artystycznej gościnnie pojawiała się cała plejada gwiazd aktualnie wydających w Cash Money, co ułatwiało sukcesy komercyjne kolejnych krążków z logo labela.

Szczytowym momentem w historii Big Tymers był maj 2002 roku. Wtedy to trzeci solowy krążek duetu: "Hood Rich" znalazł się na pierwszym miejscu listy "Billboardu".

Big Money Heavyweight w 2003 roku nie odniósł takiego sukcesu, osiągając 21. miejsce na listach przebojów i pierwszą dziesiątkę na listach przebojów R&B. Album z remiksami znalazł się na niższych pozycjach list przebojów R&B / hip hop w 2004 roku. „Gangsta Girl” z albumu znalazł się na niższych pozycjach listy Billboard Hot 100 i pierwszej czterdziestce list przebojów R&B.

W 2005 roku ogłoszono, że Mannie Fresh opuszcza Cash Money Records i podpisuje kontrakt z Def Jam Records. Jego odejście postawiło pod znakiem zapytania przyszłość duetu. Od maja 2013 roku Birdman, Lil Wayne i Drake rozmawiali o ponownym uruchomieniu grupy z nadchodzącym albumem, podczas gdy oryginalny członek Mannie Fresh nie zostałby uwzględniony. Robiąc promocję dla Rich Gang, Birdman wskazał, że singiel Big Tymers zostanie wydany jesienią 2013 roku z możliwością, że Mannie Fresh może być również zaangażowany w album.

W 2018 roku duet ponownie połączył siły przy nowym utworze zatytułowanym „Designer Caskets” (był to ich pierwszy utwór od 14 lat) do ścieżki dźwiękowej do filmu dokumentalnego Before

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get Your Roll On	Big Tymers	05.2000	-	101[10]	Cash Money	[written by Bryan "Baby" Williams, Byron O. Thomas][produced by Mannie Fresh][24[20].R&B; Chart]
Number One Stunna	Big Tymers feat. Lac, Juvenile & Lil Wayne	08.2000	-	105[10]	album cut	[written by B. Williams, B. Thomas, D. Carter, T. Gray][produced by Mannie Fresh][piosenka z filmu "Oryginal Kings Of Comedy"][24[20].R&B; Chart]
Still Fly	Big Tymers	04.2002	-	11[24]	Cash Money 060072	[written by Bryan "Baby" Williams, Byron O. Thomas][produced by Mannie Fresh][4[29].R&B; Chart]
Oh Yeah	Big Tymers feat. Tateeze, Boo & Gotti	08.2002	-	46[18]	Cash Money 060065	[written by B. Williams, B. Thomas, M. Mitchell, S. Sledge][produced by Mannie Fresh][23[20].R&B; Chart]
Do that	Baby [aka Da #1 Stunna]	11.2002	-	33[20]	Cash Money 060079	-
This Is How We Do	Big Tymers	10.2003	-	97[3]	Cash Money 001361	[written by Bryan "Baby" Williams, Byron O. Thomas][produced by Mannie Fresh][53[14].R&B; Chart]
Gangsta Girl	Big Tymers feat. R. Kelly	11.2003	-	85[9]	Cash Money 001355	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][38[19].R&B; Chart]
No Love	Big Tymers feat. Jazze Pha	05.2004	-	-	Cash Money 002391	[written by B. Williams, B. Thomas, P. Alexander][produced by Mannie Fresh][95[4].R&B; Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
How You Luv That	Big Tymers	03.1998	-	168[1]	Cash Money 9617	[produced by Mannie Fresh]
How You Luv That Vol. 2	Big Tymers	09.1998	-	105[2]	Cash Money 53 170	[produced by Mannie Fresh]
I Got That Work	Big Tymers	05.2000	-	3[29]	Cash Money 9617	[platinum-US][produced by Mannie Fresh]
Hood Rich	Big Tymers	05.2002	-	1[1][29]	Cash Money 860997	[platinum-US][produced by Mannie Fresh,Jazze Pha]
Big Money Heavyweight	Big Tymers	12.2003	-	21[16]	Cash Money 000815	[gold-US][produced by Mannie Fresh,,R. Kelly, Jazze Pha, Leslie Brathwaite]

Big Pink

Big Pink to angielski zespół rocka elektronicznego z Londynu, w skład którego wchodzą multiinstrumentaliści Robertson „Robbie” Furze, Akiko Matsuura i Charlie Barker. Początkowo jako duet, w 2009 roku podpisali kontrakt z niezależną wytwórnią 4AD i zdobyli nagrodę NME Philip Hall Radar Award dla najlepszego nowego zespołu.

Do tej pory wydali pięć singli, z debiutanckim albumem A Brief History of Love wydanym we wrześniu 2009 roku i jego kontynuacją, Future This, wydanym w styczniu 2012 roku.

Robertson „Robbie” Furze i Milo Cordell rozpoczęli współpracę jako The Big Pink w 2008 roku, biorąc swoją nazwę od debiutanckiego albumu The Band. Furze grał na gitarze dla Aleca Empire i wraz z Cordellem prowadził wytwórnię płytową Hate Channel. Cordell (syn Denny'ego Cordella i brat Tarki Cordell) również wydawał płyty za pośrednictwem swojej własnej wytwórni Merok Records, która zawierała wczesne wydawnictwa rockowe Klaxons, Titus Andronicus i Crystal Castles.

Po połączeniu sił w połowie 2007 roku zespół wydał swój pierwszy singiel „Too Young to Love” na 7-calowym winylu w październiku 2008 roku dla wytwórni House Anxiety. Singiel był limitowany do 500 egzemplarzy na całym świecie. Podobnie, limitowana edycja 12-calowego singla „Too Young to Love”, wydana tylko w Japonii, zawiera więcej fotografii Coopera na okładce.

The Big Pink podpisał kontrakt z brytyjską wytwórnią 4AD w lutym 2009 roku. 25 lutego 2009 roku The Big Pink zdobył prestiżową nagrodę Philip Hall Radar Award dla najlepszego nowego artysty na rozdaniu NME Shockwave Awards. Duet otrzymał nagrodę z rąk Jamesa Allana i Caroline McKay z Glasvegas, którzy zdobyli tę nagrodę w 2008 roku. W kwietniu 4AD wydało pierwszy singiel duetu dla wytwórni „Velvet”, który Pitchfork Media określił jako „niezaprzeczalnie ogromny, ale to hołd dla umiejętności i dojrzałości Big Pink, że wciąż udaje mu się brzmieć intymnie” i przyznał temu utworowi ocenę 7 na 10.

Singiel został ponownie wyprodukowany przez zespół i zmiksowany przez Alana Mouldera. 7-minutowy remiks utworu „Velvet” autorstwa Gang Gang Dance, a następnie singiel transmitowany online. The Big Pink dostarczył cover „Lovesong” do albumu w hołdzie The Cure Pictures of You: A Tribute to Godlike Geniuses The Cure , który został udostępniony w numerze NME z 25 lutego 2009 roku . Po wydaniu, duet występował w TV on the Radio w Europie, zanim wyruszył w swoją pierwszą trasę koncertową po Wielkiej Brytanii.

Drugi singiel z 4AD, niealbumowy utwór „Stop the World”, został wydany jako limitowana edycja 7-calowego singla 29 czerwca 2009 r. Został on wyprodukowany w koprodukcji z Paulem Epworthem. Debiutancki album The Big Pink, A Brief History of Love, ukazał się 14 września 2009 roku, a czwarty singiel „Dominos” ukazał się tydzień wcześniej. Zespół sam wyprodukował album w Electric Lady Studios w Nowym Jorku, a zmiksował go Rich Costey.

Cordell powiedział BBC 6 Music, że album obejmuje „każdy inny aspekt miłości… Dobry, zły, nudny, ekscytujący, sny, koszmary, wszystko”. Krajowe trasy koncertowe po Europie, Japonii , a Stany Zjednoczone miały miejsce od sierpnia do końca 2009 roku, z datami w Australii i drugą trasą koncertową po Ameryce Północnej na wiosnę 2010 roku. Wspierali także Muse podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii w listopadzie, a z kolei dostarczyli remiks piosenki Muse „Undisclosed Desires”, który został udostępniony na singlu wydanym 16 listopada 2009 roku.

24 lutego 2010 r. „Dominos” zdobyło nagrodę dla najlepszego utworu na rozdaniu nagród NME. The Big Pink pojawił się na festiwalu Coachella w kwietniu 2010 roku i po raz kolejny wystąpił przed Muse na londyńskim stadionie Wembley 10 września 2010 roku.

W wywiadzie dla NME Robbie Furze zauważył silny wpływ hip-hopu na nagranie drugiego albumu zespołu. Jednak później wycofał to oświadczenie dotyczące kierunku muzycznego zespołu w kolejnym wywiadzie dla NME w październiku 2011 roku, w którym żałował, że nie wysunął takiego twierdzenia. Stwierdził również, że zespół zwrócił się do Nicka Launaya i Dave'a Fridmanna jako możliwych producentów i dodał: „Myślę, że jesteśmy nastawieni na Alana Mouldera, aby to zmiksował”. Pierwszy singiel „Stay Gold” ukazał się w październiku 2011r i pojawił się w SSX. Drugi album zespołu Future This ukazał się w styczniu 2012 roku. Jedna z piosenek „Lose Your Mind” zaczęła się od fragmentu singla „Happy House” zespołu Siouxsie and the Banshees, aby uzyskać określony klimat.

Drugi singiel „Hit the Ground (Superman)” był mocno zsamplowany O Superman autorstwa Laurie Anderson. W lutym 2013 roku Furze ogłosił na stronie zespołu na Facebooku, że Cordell przeniósł się na stałe do Nowego Jorku, aby skupić się na swojej wytwórni Merok Records i nie będzie już aktywnym członkiem The Big Pink. Mimo to produkcja trzeciego albumu była kontynuowana z udziałem różnych muzyków i producentów, w tym The-Drum, Supreme Cuts, Van Rivers, John O'Mahoney i Andrew Wyatt Miike Snow.

26 stycznia 2016 r. Big Pink wydał wideo do piosenki „Hightimes”, po którym ukazała się EP-ka z 4 utworami, zatytułowana Empire Underground. W 2022 roku zespół wydał singiel „No Angels”, wyprodukowany przez Tony'ego Hoffera, z trzeciego albumu The Love That's Ours .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Velvet	Big Pink	05.2009	133[1]	-	4AD MIUCT 3474	[written by Milo Cordell, Robbie Furze][produced by Big Pink][13[13].Indie Chart]
Dominos/She's No Sense	Big Pink	09.2009	27[9]	6[28]	4AD AD 2931	[written by Cordell , Furze][produced by Big Pink, The , Paul Epworth]
Tonight	Big Pink	05.2010	-	-	4AD AD 3X19	[41[1].Indie Chart]
Hit the Ground (Superman)	Big Pink	01.2012	-	-	4AD GBAFL 1100260	[36[1].Indie Chart]
Dominos/She's No Sense	Big Pink	09.2009	27[9]	6[28]	4AD AD 2931	[written by Cordell , Furze][produced by Big Pink, The , Paul Epworth]
Dominos/She's No Sense	Big Pink	09.2009	27[9]	6[28]	4AD AD 2931	[written by Cordell , Furze][produced by Big Pink, The , Paul Epworth]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Brief History of Love	Big Pink	09.2009	56[1]	138[1]	4AD CAD 2916	[produced by Robbie Furze, Milo Cordell]
Future This	Big Pink	01.2012	96[1]	-	4AD CAD 3201	[produced by Paul Epworth]

Big Mountain

Big Mountain - amerykański zespół grający muzykę reggae-pop. Powstał w 1991 roku w San Diego w stanie Kalifornia. W skład zespołu wchodzą: Quino (prawdziwe nazwisko Joaquin Mcwhinney) - wokal i gitara , Jerome Cruz - gitara, Gregory Blakney - perkusja, Lance Rhodes - perkusja, Manfred Reinke - klawisze i Lynn Copeland – gitara basowa.

Najbardziej znanym utworem grupy jest cover piosenki Petera Framptona "Baby, I Love Your Way". Quino dorastał w San Diego, gdzie miał styczność z wieloma gatunkami muzycznymi. W wieku 13 lat obejrzał program "60 Minutes", w którym wystąpiła legenda gatunku reggae- Bob Marley, wtedy Quino postanawia zostać muzykiem i tworzyć w ramach tego gatunku.

Muzycy długo nie mogli się zdecydować na nazwę zespołu. W pierwszej wersji nazwa brzmiała The Rainbow Warriors, po kilku latach została zmieniona na Shiloh, ostatecznie jednak muzycy zdecydowali się na nazwę Big Mountain. Założycielem i liderem zespołu jest Quino.

Debiutancka płyta zespołu ukazała się w 1992 roku i nosiła tytuł "Wake Up". Pochodzący z niej singiel "Touch My Light" trafił na listy przebojów wiosną 1993 roku. W roku 2004 pojawił się kolejny krążek "Unity". Na nim znajduje się wspomniany już cover "Baby I Love Your Way", z którym formacja jest najczęściej kojarzona.

Sukces muzyczny utworu wiązał się z sukcesem finansowym. Nie spodobało się to niektórym fanom grupy, którzy dawali wyraz swojemu niezadowoleniu podczas festiwalowych występów zespołu. Artyści borykali się z problemami natury moralnej, z jednej strony chcieli poprzez muzykę propagować w świecie swoje pozytywne przesłanie, jednak z drugiej korzenie reggae kłóciły się z czerpaniem korzyści materialnych. Piosenka "Baby I Love Your Way" w wykonaniu Big Mountain znalazła się na ścieżce dzwiękowej do znanego filmu z Ethanem Hawkiem i Winoną Ryder "Orbitowanie bez cukru" (2004 r.).

Utwór znalazł się na liście 40 największych przebojów w Stanach Zjednoczonych, a w Wielkiej Brytanii uplasował się w pierwszej piątce. Dzięki temu zespół jest nazywany przez krytyków "Amerykańskim UB40". Grupa koncertowała na całym świecie - w Europie, Japonii, Ameryce Południowej i na Jamajce. Lider zespołu Quino przyznał w wywiadzie dla "Reggae Report", że nie żałuje obranej przez zespół drogi. Grupa wydała jeszcze kilka albumów, ale żaden nie odniósł już tak spektakularnego sukcesu.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Touch My Light/Llena mi vida	Big Mountain	04.1993	-	51[20]	Quality 19 120	[written by Jerome Cruz,Quinto,G.T. Blackney,Manfred Reinke][produced by Bruce Caplin]
Baby, I Love Your Way/Baby ,te quiero ati	Big Mountain	02.1994	2[14]	6[28]	RCA 62 780	[gold][written by Peter Frampton][produced by Ron Fair][piosenka z filmu "Reality bites"]
Sweet Sensual Love	Big Mountain	08.1994	51[2]	80[6]	Giant 18 120	[written by Quino][produced by Kevin Flournoy]
Caribbean Blue	Big Mountain	10.1995	113[1]	-	Giant 74321 31107 2	[produced by Handel Tucker]
Get Together	Big Mountain	12.1995	-	44[13]	Giant 17 750	[written by Chet Powers][produced by Aaron Zigman]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Unity	Big Mountain	08.1994	-	174[5]	Giant 24 563	-

Big L

Big L, własciwie Lamont Coleman (30.05.1974r, Nowy Jork, Nowy Jork, USA - zm. 15.02.1999r, Nowy Jork, Nowy Jork, USA). Czołowy przedstawiciel gangsta rapu urodził się jako Lamont Coleman w ubogiej części nowojorskiej dzielnicy Harlem w 1974 roku. Dorastał w trudnych warunkach i nie unikał nielegalnych sposobów na zdobywanie pieniędzy, np. handlu narkotykami. Na ulicy poznał muzykę hiphopową, która wkrótce pochłonęła całą jego uwagę.

Utalentowany tekściarz po raz pierwszy dał się ustyszeć na solowym singlu "Yes You May (Remix)" (1992). Nagranie pomogło mu podpisać kontrakt z wytwórnią Columbia Records. Nakładem znanego labela w 1993 roku ukazał się kontrowersyjny singiel "Devil's Son", który wkrótce po premierze został zdjęty z anten wszystkich rozgłośni radiowych. Hardcore'owy tekst uczynił z Big L'a gwiazdę hiphopowego podziemia.

Opowiadająca o ulicznym życiu płyta "Lifestylz Ov Da Poor & Dangerous" (1995) wywołała zachwyt krytyków i fanów ostrego rymowania. Raper dosadnie opisywał kulturę przemocy, narkotyków i zabijania, nieraz celowo ją przejaskrawiając. Wzniósł się na wyżyny ulicznego braggadocio, nagrywając jeden z ważniejszych albumów lat 90-tych. Gościnnie wystąpili na nim m.in. Jay-Z i debiutujący Cam'ron.

Kontrowersje wokół brutalnej treści utworów pozbawiły Big L'a kontraktu z Columbią. Wkrótce trafił pod skrzydła hiphopowej ekipy z Bronksu D.I.T.C. (Diggin In The Crates), którą tworzyli Buckwild, Diamond D, Fat Joe, Lord Finesse, O.C. i Showbiz & AG. Do czasu premiery krążka "Worldwide" (2000) grupa nie wydała żadnego oficjalnego albumu. Mimo to zdominowała podziemie, grając wybuchowe koncerty i pojawiając się na licznych mixtape'ach i płytach innych wykonawców. Big L był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci D.I.T.C. Jego singiel "Ebonics (Street Slang)" stał się hitem ulicznej publiki. Kawałek posłużył także za pierwowzór "Slangu" z pierwszej płyty polskiego projektu Pezet/ Noon.

Big L nie mógł długo cieszyć się podziemną sławą. 25 lutego 1999 roku, w wieku 25 lat, został zastrzelony przez nieznanego sprawcę kilka ulic od swojego domu w Harlemie. Dołączył tym samym do listy hiphopowych geniuszy, których przemoc zabrała zbyt wcześnie.
Nakładem Rawkus Records w 2000 roku ukazał się drugi solowy album Big L'a: "The Big Picture".

Trzy lata później DJ J-Love wybrał najważniejsze utwory z dorobku legendarnego rapera i ułożył z nich kompilację "In Memory Of Big L, Vol. 2", wzbogacając ją o niepublikowane wcześniej kawałki.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Flamboyant/On the Mic	Big L	05.2000	-	20[14].Hot 100 Singles Sales	Rawkus 38 707	[written by L. Coleman, M. Heron][produced by Mike Heron]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lifestylez ov da Poor & Dangerous	Big L	03.1995	-	149[2]	Columbia 53 795	[produced by Lord Finesse, Buckwild, Showbiz, Craig Boogie]
The Big Picture	Big L	08.2000	122[1]	13[9]	Rawkus 26 136	[produced by DJ Premier, Ron Browz]

czwartek, 6 lipca 2023

Gino Soccio

Gino Soccio (ur. 9 września 1955r) to kanadyjski producent muzyczny disco z siedzibą w Montrealu. Jego jedynym wpisem na liście US Billboard Hot 100 był przebój „Dancer” nr 48 w 1979 roku, ale dwukrotnie zajął pierwsze miejsce na liście US Hot Dance Music/Club Play („Dancer” / „Dance to Dance” w 1979 roku i „Try It Out” / „Hold Tight” w 1981 roku, po sześć tygodni).

„Dancer” osiągnął 46 miejsce na brytyjskiej liście singli w maju 1979 roku. Trzeci największy hit Soccio, „ It's Alright ” / „ Look at Yourself ”, z jego albumu Face to Face , osiągnął 2. miejsce przez 5 tygodni również na liście Hot Dance Music / Club Play. „Turn It Around” został wydany tylko jako singiel w 1984 roku.

Soccio urodził się w Verdun w prowincji Quebec o włoskim pochodzeniu. Soccio powiedział Wax Poetics w 2013 roku, że zaczął grać na pianinie w wieku ośmiu lat, a przed jedenastym grał sonaty Bacha. We wczesnych latach siedemdziesiątych był pod wpływem muzyków elektronicznych Kraftwerk, Stockhausen i Wendy Carlos i zaczął wypożyczać syntezatory, stając się poszukiwanym specjalistą od klawiszy w Montrealu.

Soccio zaczynał w dyskotece, kiedy producent z Montrealu, Pat Deserio, zadzwonił do niego w 1975 roku i zapytał, czy zagra na klawiszach i pomoże w komponowaniu albumu Kebekelektrik. Wcześniej Soccio pracował jako lokalny muzyk sesyjny. Deserio poprosił Soccio o zrobienie dyskotekowej wersji „Bolero” Ravela, którą chciał wydać z wypełniającymi utworami pod fikcyjnym nazwiskiem Kebekelektrik, błędną pisownią „Quebec Electric” inspirowaną przez Kraftwerk.

W rzeczywistości Soccio grał każdą nutę. „To było bardzo pracochłonne” - powiedział później Soccio - „ale jednocześnie miałem wolną rękę w całym studiu, co nigdy wcześniej nie miało miejsca”. To było naprawdę wspaniałe doświadczenie edukacyjne. Nigdy nie grałem disco Kiedy to robisz, od razu się w tym zakochujesz”. Sesje Kebekelektrik zaowocowały „War Dance” strony B, opisanym przez Jereda Stuffco z Wax Poetics jako „orgia analogowych wytrysków i elektronicznych ozdobników, którą Soccio napisał i nagrał na miejscu, brodawki i wszystko inne”.

Cztero-utworowy LP Kebekelektrik został zremiksowany przez Toma Moultona i wydany w USA przez Salsoul w 1978 roku. Album Kebekelektrik pomógł rozpocząć karierę Soccio, ponieważ jego kompozycja „War Dance” stała się hitem na parkietach w USA, piosenka, którą sam Soccio uznał za „wypełniacz”. W Kanadzie piosenka Kebekelektrik „Magic Fly” osiągnęła 69. miejsce na listach przebojów 8 października 1977 r.

W 1978 roku Soccio wydał taneczny singiel „The Visitors”, który został później zremiksowany przez Ouimet. W tym samym roku grał również na klawiszach na albumie Bombers Bombers. Jego debiutancki solowy album „Outline” ukazał się w 1979 roku i zawierał przebój „Dancer”; album spotkał się z uznaniem krytyków i przyniósł mu międzynarodowe uznanie.

W 1979 roku Soccio nagrał także album disco z Guyem Lafleurem, którego wyprodukowanie kosztowało 100 000 CAD. W Wielkiej Brytanii był emitowany przez Robbiego Vincenta w BBC Radio London i Grega Edwardsa w Capital Radio w importowanej RFC Records, spółce zależnej Warner Bros. Records. Stworzył także i wyprodukował dyskotekową grupę studyjną Witch Queen, najbardziej znaną z przeboju „Bang a Gong” / „All Right Now” (1979). Zadebiutował na ósmym miejscu na liście US Hot Dance / Disco.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dancer/So Lonely	Gino Soccio	04.1979	-	48[6]	RFC 8757	[written by Gino Soccio][produced by Mix Machine][60[10].R&B Chart]
Try It Out/Closer	Gino Soccio	05.1981	-	103[5]	Atlantic 3813	[written by Gino Soccio][produced by Gino Soccio][22[15].R&B Chart]
It's Alright/Look At Yourself	Gino Soccio	07.1982	-	108[2]	Atlantic 4052	[written by Gino Soccio][produced by Gino Soccio][60[8].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Outline	Gino Soccio	04.1979	-	79[13]	RFC 3309	[produced by Mix Machine]
Closer	Gino Soccio	05.1981	-	96[14]	Atlantic 16 042	[produced by Gino Soccio]

So

So to angielski duet z Londynu, działający pod koniec lat 80-tych, w skład którego wchodzili Marcus Bell i Mark Long, członkowie nowofalowego zespołu The Opposition. Duetem zarządzał Steve Weltman z Esta Management i byli rówieśnikami takich artystów jak Climie Fisher i Waterfront.

Podpisali kontrakt z Parlophone i wydali single, takie jak „Are You Sure?” (który znalazł się na liście przebojów w Wielkiej Brytanii pod numerem 62 i USA pod numerem 41 ) oraz „Would You Die for Me”, a także towarzyszący mu album Horseshoe in the Glove, wyprodukowany przez Waltera Turbitta.

Tak więc trwali przez tylko jeden album, gdy The Opposition przegrupowało się, aby wydać album Blue Alice Blue w 1990 roku.

Marcus Bell zmarł na raka w grudniu 2014 roku.Mark Long zmarł na raka w wieku 67 lat w 2022 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Are You Sure/Don't Look Back	So	01.1988	62[5]	-	Parlophone R 6173	[written by Mark Long, Marcus Bell][produced by Walter Turbitt]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Horseshoe in the Glove	So	03.1988	-	124[9]	EMI-Manhattan 46 997	[produced by Walter Turbitt, Ben Boyle, Bernard George Cole]

Snypaz

Snypaz to chicagowska grupa hip-hopowa założona w 1993 roku. Ich pierwszym wydawnictwem była kaseta magnetofonowa Ridin 'High z 1995 roku ; ich EP-ka z 1996 roku, My Life as a Snypa, sprzedała się w 80 000 egzemplarzy.

Po przeprowadzce do Houston w Teksasie grupa nagrała utwory z Do or Die na swój album Headz or Tailz , a wkrótce potem pojawiła się na albumie Scarface z 1998 roku, My Homies .

W 2001 roku Snypaz podpisał kontrakt z Virgin Records i wydał swój debiutancki album Livin' in the Scope. Tytułowy singiel z tego albumu osiągnął 174 miejsce na liście Billboard 200. Ich ostatni występ miał miejsce w 2016 roku na albumie artysty z Chicago, Fatus Fee, z piosenką Tayo zatytułowaną Drug Love.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Livin' in the Scope	Snypaz	06.2001	-	174[3]	Rap-A-Lot 10 367	[produced by J. Prince,7 Aurelius,DomoHurt-M-Badd,L.A.,Mike Dean,Mr. Lee,The Legendary Traxster]

Big Brovaz

Big Brovaz, założony w 2002r w Londynie (Wielka Brytania) w składzie: Cherise, Dion, Fingaz, Flawless, J-Rock, Nadia, Randy, Skillz.

Brytyjska formacja, powołana z inicjatywy dwóch londyńskich producentów o pseudonimach Skillz (nie mylić z Mad Skillz) i Fingaz. Aktywna w lokalnym podziemiu dwójka beatmakerów w 2002 r. zaprosiła na wydawaną własnym sumptem produkcję "Big Brovaz -Watch Out" kilkoro zaprzyjaźnionych wokalistek i raperów. Wspólny udział wielu artystów przy nagrywaniu tytułowego utworu przyniósł niespodziewanie pozytywny oddźwięk fanów, co pchnęło producentów do zorganizowania luźnego kolektywu znajomych w pełną grupę.

W skład Big Brovaz weszły trzy wokalistki R & B: Cherise, Dion i Nadia oraz raperzy Flawless, J-Rock i Randy. Formacja zdobyta korzystny kontrakt z wytwórnią Sony International, dzięki czemu debiut "Nu Flow" (2003) był głośno promowany także poza granicami Anglii.
Złożona z chwytliwych utworów z pogranicza współczesnego rhythm and bluesa i rapu płyta, urozmaicona wpływami innych gatunków muzyki rozrywkowej, osiągnęła spory sukces i przyniosła

Big Brovaz kilka wyróżnień i nagród branżowych, w tym U.K. Act Of The Year ("Wykonawca roku").
Twórczość niezwiązanego zupełnie z brytyjską sceną hiphopową kolektywu przypadła do gustu przede wszystkim licznemu gronu miłośników przystępnych brzmień popowych, co ułatwiło grupie międzynarodową karierę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nu flow	Big Brovaz	10.2002	3[19]	-	Epic 673028 2	[silver-UK][written by Big Brovaz & Dionne Howell][produced by Skillz & Fingaz]
Ok	Big Brovaz	02.2003	7[14]	-	Epic 673521 2	[written by Big Brovaz & Dionne Howell][produced by Skillz & Fingaz]
Favourite things	Big Brovaz	05.2003	2[15]	-	Epic 673807 2	[written by Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II, Big Brovaz, Dion Howell][produced by Skillz & Fingaz]
Baby boy	Big Brovaz	09.2003	4[12]	-	Epic 6743092	[silver-UK][written by Michael Mugisha, John Paul Horsley ,Michael Brown ,Cherise Roberts ,Nadia Shepherd, Dion Howell, Abdul Bello, Temi Tayo Aisida][produced by Skillz & Fingaz]
Ain' t what you do	Big Brovaz	12.2003	15[7]	-	Epic 6745105	[written by Big Brovaz & Dionne Howell][produced by Skillz & Fingaz]
We wanna thank you [The things you do]	Big Brovaz	04.2004	17[4]	-	Epic 6748601	[written by Big Brovaz & Dionne Howell][produced by Skillz & Fingaz]
Yours fatally	Big Brovaz	10.2004	15[6]	-	Epic 6753542	[written by Big Brovaz ,Dionne Howell & Pete Boxsta Martin][produced by Pete Boxsta Martin]
Hangin' Around	Big Brovaz	05.2006	57[2]	-	Genetic GENE 500032	[written by Big Brovaz ,Abdul Bello , Hezekiah Thuo , Paul H. Williams, Roger S. Nichols][produced by Skillz & Hez]
Big Bro Thang	Big Brovaz	03.2007	171[1]	-	Genetic	[written by Big Brovaz ,Dionne Howell, Lars H. Jensen, Martin M. Larsson, Christina Undhjem][produced by DEEKAY]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nu-flow	Big Brovaz	11.2002	6[42]	-	Epic 509940 2	[platinium-UK][produced by Jay Dee, Jonathan Shalit, B.J., Fingaz, Skillz, Mike Soul]

Benzino

Benzino, właśc. Raymond Scott (ur. 1967, Boston, Massachusetts, USA). Amerykański raper i producent Ray Benzino to postać owiana wyjątkowo złą sławą.
Pochodzący z Bostonu emce pierwsze kroki na scenie stawiał na początku lat 90-tych w grupie The Almighty RSO, z którą jako Ray Dog nagrał album "Doomsday. Forever RSO" (1996). Później, jako członek kolektywu producenckiego Hangmen 3, tworzył dla składu - Made Men.

W roku 2001 krążkiem "The Benzino Project" rozpoczął karierę solową. Agresywna promocja debiutu mato popularnego artysty na łamach wpływowego miesięcznika rapowego "The Source" zdziwiła wielu obserwatorów sceny. Podobnie jak imponująca lista raperów występujących gościnnie na krążku, m.in. Foxy Brown, Puff Daddy, Scarface i Snoop Dogg. Silnie promowany album poniósł jednak komercyjną porażkę, nie osiągając nawet 75 tysięcy sprzedanych egzemplarzy. Klasyczna wytwórnia soul Motown Records, wydawca płyty, zawiedziona kiepskimi wynikami zerwała kontrakt z Benzino kilkanaście tygoclni po premierze.

Krótko po zakończeniu współpracy okazało się, że wyjątkowo nieoryginalny i szablonowy raper jest współwłaścicielem miesięcznika "The Source". Wyjaśniło to przy okazji, dlaczego tak wielu najpopularniejszych raperów wystąpiło na wątpliwej jakości krążku. Tymczasem Benzino wydał debiutancki materiał w nieznacznie zmodyfikowanej wersji jako "The Benzino Remix Project" (2002). Album, wypuszczony nakładem małego Surrender Records - labela należącego do Raymonda, sprzedał się jeszcze gorzej od pierwowzoru i, poza tą w The Source, dostał niemal same negatywne recenzje.

Raper nie porzucił snów o karierze i w roku 2003 wydał trzeci krążek: "The Redemption". Na albumie znalazł się wycelowany w Eminema utwór "Pull Your Skirt Up", który rozpętał jeden z najgłośniejszych, a zarazem najbardziej absurdalnych, beefów lat 2003-2005. Wobec miażdżącej przewagi dissów Slim Shady'ego Benzino zdecydował się rozpocząć na łamach The Source medialną nagonkę na białego rapera. Szczytowym punktem kampanii było ujawnienie na konferencji prasowej i w Internecie domniemanych rasistowskich nagrań Eminema, pochodzących z początków jego kariery, Ryzykowne posunięcie pogrążyło "The Source" - magazyn, decyzją sądu, musiał zapłacić odszkodowanie za bezprawną publikację nagrań, a w obliczu niekończących się oskarżeń o brak bezstronności, istotnie spadły notowania czasopisma na rynku prasy hiphopowej.

Porównanie się Benzino do Malcolma X, ikony Afroamerykanów, i jednoczesne nazwanie Eminema współczesnym Adolfem Hitlerem wywołało w branży głęboki niesmak.
Najnowsza płyta Benzino, "Arch Nemesis", ukazała się w marcu 2005 r.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Boottee	Benzino feat Fabulous & G-Dep	02.2002	-	75[1].Hot 100 Singles Sales	Surrender 015631	[written by J. Castor, J. Pruitt][produced by Teddy Riley][sample z "The Bertha But Boogie"-The Jimmy Castor Bunch
Rock The Party	Benzino	10.2002	112[1]	82[18]	Elektra 67 330	[written by Raymond Scott,Mario Winans,Michael Carlos Jones][produced by Mario Winans]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Benzino Project	Benzino	11.2001	-	84[3]	Motown 014981	[produced by Benzino, D-Dot, Damian Blyden, Hangmen 3, Kedar Massenburg , Sean Combs, Teddy Riley, Trackmasters]
Redemption	Benzino	02.2003	-	65[3]	Surrender 62827	[produced by Benzino , David Mays, Hangmen 3 , L.E.S., Mario Winans , Trackmasters]
Arch Nemesis	Benzino	03.2005	-	117[1]	Zno 10	[produced by Beat Brokers, Benzino , David Mays , Diego Morales, Huddy 6 , M. Brown, Reefa, Scott Storch, Street Runners, Torahn "Mystro" Bell, Vincent Herbert, L.E.S.]

Bentley Rhythm and Ace

Bentley Rhythm and Ace (w skrócie BMA) jest duetem powstałym w 1995 roku w Anglii. W jego skład wchodzą Mike Stokes i Richard March.
Zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Skint, która w 1997 roku wydała ich debiutancki album zatytułowany po prostu "Bentley Rhythm and Ace". Krążek był promowany przez singiel "Bentley’s Gonna Sort You Out".

Zespół Bentley Rhythm Ace z siedzibą w Birmingham tworzą Mike Stokes (alias Michael Barrywhoosh) i były basista Pop Will Eat Itself Richard March (aka Barry Island). Grupa powstała w 1995 roku po tym, jak Marsh został przedstawiony Stokesowi na przyjęciu u wspólnego znajomego, na którym Stokes grał jako DJ. Odkrywając wspólną miłość do zwariowanych, nowatorskich płyt i niecodziennych rytmicznych melodii, para spotkała się później, aby sprawdzić, czy nie mogliby nawiązać współpracy w studiu.

Do tej pory wydali dwie EP-ki i long-play dla big-beatowej wytwórni Skint z Brighton, zyskując szerokie uznanie za energetyczną, lekceważącą mieszankę hip-hopu, funku i dziwacznych nagrań lounge, jazzu i egzotyki, które początkowo połączyło ich. Nazwa duetu, która drapie po głowie, wywodzi się z ich weekendowego zwyczaju - upamiętnionego również na ich pierwszej dla Skint 12", „This Is Carbootechnodiscobooto” - kupowania rzadkich winyli na wszechobecnych wyprzedażach w ich domu w Midlands; znaczna część smaku ich materiału pochodzi z ich talentu do łączenia owoców tych zakurzonych weekendowych wypadów z napiętymi, zaraźliwymi rytmami i wciągającymi aranżacjami.

Po wydaniu debiutu Skint, Stokes i Marsh podjęli comiesięczną rezydencję w klubie Heavenly's Sunday Social (gdzie zaczynali Chemical Brothers), a ich natychmiastowa popularność sprawiła, że stali się kimś w rodzaju ulubieńców krytyków. Ich debiutancki album LP został wydany przez Skint w 1997 roku i zawierał zremiksowane wersje kilku wczesnych utworów wraz z kilkoma nowymi kawałkami. Para kultywowała również coś w rodzaju oddanego klubu, śledząc kampowe występy na żywo, które często obejmują dziwne i niezwykłe kostiumy i rekwizyty (prawdopodobnie pochodzące z tych samych bagażników samochodowych, co ich płyty).

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Midlander (There Can Only Be One ...)/Something To Keep Your Sandwiches In	Bentley Rhythm and Ace	05.1997	80[1]	-	Skint SKINT 23	[written by Bentley Rhythm Ace][produced by Bentley Rhythm Ace]
Bentley's Gonna Sort You Out! / Run On The Spot	Bentley Rhythm and Ace	09.1997	17[8]	-	Skint SKINT 8	[written by Bentley Rhythm Ace][produced by Bentley Rhythm Ace]
Theme From "Gutbuster"	Bentley Rhythm and Ace	05.2000	29[7]	-	Parlophone 12R 6537	[written by Bentley Rhythm Ace][produced by Bentley Rhythm Ace]
How'd I Do Dat???	Bentley Rhythm and Ace	09.2000	57[3]	-	Parlophone 12R 6543	[written by Bentley Rhythm Ace, Paul Leveridge][produced by Bentley Rhythm Ace]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bentley Rhythm Ace	Bentley Rhythm and Ace	05.1997	13[30]	-	Skint BRASSIC 5	[silver-UK][produced by Bentley Rhythm Ace]
For Your Ears Only	Bentley Rhythm and Ace	05.2000	48[3]	-	Parlophone 5257321	[produced by Bentley Rhythm Ace]

środa, 5 lipca 2023

Bedrock

Bedrock to okazjonalnie współpracujący duet znanego DJ'a Johna Digweeda i producenta Nicka Muira,specjalizujących się w elektronicznym trance i house,wydających swój materiał jako Bedrock,podobnie jak nazywa się ich wytwórnia płytowa i klub taneczny Digweeda.

Duet dał o sobie znać po raz pierwszy na ścieżce muzycznej filmu Trainspotting w 1996r, z utworem "For What You Dream Of" .Partię wokalną wykonywała Carol Leeming,a sam utwór był skromnym wkładem w ideę połączenia progresywnego house z nastrojowym popowym brzmieniem.Remix oryginalnego utworu w 1997r trafił na brytyjską listę przebojów singlowych.

Ich następna płytka Set in Stone/Forbidden Zone EP,odniosła niewielki sukces w końcu tego samego roku.Natomiast wartko potoczyła się kariera Digweeda jako DJ'a na wskutek współpracy z Sasha na albumie Global Underground: Sydney.

Publiczność Bedrock cierpliwie doczekała się w 1999r singla "Heaven Scent" ,który okazał się ich największym sukcesem komercyjnym.Digweed z powodzeniem wydaje mix utworów Bedrock na albumie o tym samym tytule.Latem 2000r powtarzają sukces "Heaven Scent" nowym singlem "Voices",a ukoronowaniem roku 2001 jest kompilacyjna EP-ka Beautiful Strange .

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
For what you dream of	Bedrock featuring KYO	06.1996	25[7]	-	Stress 23	[written by John Digweed,Nick Muir,Carol Leeming][produced by Bedrock]
Set in one/Forbidden zone	Bedrock	07.1997	71[2]	-	Stress 12STR 80	[written by John Digweed, Nick Muir][produced by John Digweed, Nick Muir]
Heaven Scent / Life Line	Bedrock	11.1999	35[19]	-	Bedrock BED 50HEAVEN	[written by John Digweed, Nick Muir][produced by John Digweed, Nick Muir][5[25].Indie Chart]
Voices	Bedrock	07.2000	44[9]	-	Bedrock BEDRT 005	[written by John Digweed, Nick Muir][produced by John Digweed, Nick Muir][8[11].Indie Chart]
Beautiful strange EP.	Bedrock	03.2001	132[1]	-	Bedrock Music BS 1001
Emerald	Bedrock	11.2002	77[4]	-	Bedrock BED 50EMERALD	[written by John Digweed, Nick Muir][produced by John Digweed, Nick Muir][12[3].Indie Rock]
Forge	Bedrock	08.2003	109[2]	-	Bedrock Breaks BB04	[written by John Digweed, Nick Muir][produced by John Digweed, Nick Muir][22[1].Indie Chart]
Santiago	Bedrock	12.2005	-	-	Bedrock BED 60	[31[3].Indie Chart]

wtorek, 4 lipca 2023

Karyn White

Karyn White-właśc. Karyn Layvonne White (ur. 14 października 1965r) to amerykańska wokalistka, która była popularna na przełomie lat 80. i 90-tych. Jest znana z kilku hitów, w tym „Superwoman” (1988), „Secret Rendezvous” (1989), „The Way You Love Me” (1988) oraz singla „Romantic” (1988), który zajął pierwsze miejsce na liście US Hot 100 w 1991r).

White urodziła się w Los Angeles jako córka Vivian i Clarence'a White'ów. Jest najmłodszą z pięciorga dzieci. Śpiewała w chórze kościelnym i pracowała jako chórzystka, a następnie zaśpiewała na singlach Jeffa Lorbera Private Passion z 1986 roku „Facts of Love”, „True Confessions” i „Back in Love”, zanim podpisała kontrakt z Warner Bros. Records.

Debiutancki album White , zatytułowany Karyn White, został wydany w 1988 roku. Został wyprodukowany przez LA Reida i Babyface i osiągnął status platynowej płyty w USA. Album zawierał przeboje z Hot 100 „ The Way You Love Me ”, „ Secret Rendezvous ” i „ Superwoman ”, a także przebój R&B nr 1 „ Love Saw It ”, duet z samym Babyface. White była nominowana w kategorii Najlepszy współczesny nowy artysta R&B / Urban do nagrody Soul Train Music Awards 1989 , którą wygrał Al B. Sure . Otrzymała także nominacje do dwóch nagród Grammy.

Została pierwszą artystką, której pierwsze trzy solowe wydawnictwa z debiutanckiego albumu trafiły na pierwsze miejsce list przebojów R&B. Jej kolejnym albumem był Ritual of Love z 1991 roku. Zawierał piosenki wyprodukowane przez Jimmy'ego Jama i Terry'ego Lewisa oraz przebój „Romantic”, który zajął pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA. Inne single z albumu to „ The Way I Feel About You” (12. miejsce w USA), „Walkin' the Dog” i „Do Unto Me” (dwa ostatnie nie znalazły się na listach przebojów).

Fotograf i reżyser Matthew Rolston wyreżyserował teledysk do przebojowego singla „Romantic”. Michael Walls, który został uznany za stylistę przy Ritual of Love, pracował z White nad wyglądem okładki albumu Ritual of Love i trzema teledyskami wydanymi na potrzeby albumu. Walls miał pomysł na inspirowane Chanel perłową i czarną sukienkę użyte na okładce albumu, wygląd francuskiej pokojówki i wiele zmian w garderobie w teledysku do „The Way I Feel About You” oraz w teledysku „Walkin' the Dog”, który został oparty na scenie z filmu Sweet Charity.

Jej następnym albumem był Make Him Do Right w 1994 roku. Album nie sprzedawał się dobrze, chociaż znalazła się na listach przebojów z singlami „Hungah” i „Can I Stay With You” autorstwa Babyface, który stał się jej ostatnim hitem R&B Top 10 w USA na początku 1995 roku. „I'd Raczej Be Alone”, jej ostatni singiel z list przebojów, osiągnął 50. miejsce na tej samej liście pod koniec tego samego roku.

W 1995 roku White pojawiła się z Mary J. Blige, Moniką i innymi osobami przy singlu „Freedom (Theme from Panther)” do ścieżki dźwiękowej do filmu Melvina Van Peeblesa o tym samym tytule . White opuściła Warner Bros. Records w 1999 roku i na wiele lat zniknęła z muzycznej opinii publicznej, aby założyć rodzinę.

W 2006 roku nagrała nowy album zatytułowany Sista Sista; który miał zostać wydany w 2006 roku, ale został odłożony na półkę. Dwa utwory, „All I Do” i „Disconnected”, zostały później wydane na kompilacyjnym albumie Superwoman: The Best of Karyn White . Miała również pojawić się na rozdaniu Soul Train Music Awards w 2009 roku jako hołd dla Babyface Edmonds. Jednak ten występ został odwołany, gdy Edmonds i Reid wycofali się z ceremonii Soul Train, odrzucając zaszczyt.

W 2011 roku miała nakręcić pilota do reality show z piosenkarkami R&B Shanice i Debelah Morgan. White wydała swój pierwszy album po siedemnastoletniej przerwie, Carpe Diem, w marcu 2012 roku. Album zawierał single „Sista, Sista” i „Unbreakable”, z których oba otrzymały teledyski. W 2017 roku White dostała powracającą rolę w serialu telewizyjnym BET Centric Beauty and the Baller jako trofeum żony Kym Banks. Wróciła także z nową muzyką i swoją pierwszą rolą w filmie fabularnym w Gale and the Storm w reżyserii Derricka Muhammada. Ścieżka dźwiękowa do filmu została wydana 4 września i zawierała jej najnowszy singiel „Blind Man Walking”.

Film miał swoją premierę 12 października 2017 roku. Zdobyła nominację do UB Honors 2017 za ścieżkę dźwiękową Gale and the Storm w kategorii „Najlepszy niezależny album R&B”.

White poślubiła Terry'ego Lewisa w 1992 roku i razem mieli córkę Ashley Nicole i adoptowali syna Brandona. Lewis przyniósł do małżeństwa swoje dzieci Trey i Chloe. Para ostatecznie rozwiodła się w 1999 roku. White była później zamężna z producentem / muzykiem Bobbym G. w latach 2007–2009. Następnie nawiązała związek z muzykiem Alem B. Sure! w 2012. White mieszka w Rocklin w Kalifornii, na przedmieściach Sacramento, i prowadzi odnoszącą sukcesy firmę zajmującą się projektowaniem wnętrz i nieruchomościami.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Facts Of Love/Sand Castles [Jeff Lorber]	Jeff Lorber Featuring Karyn White	10.1986	95	27[16]	Warner Bros. 28588	[written by Carl Sturken, Evan Rogers][produced by Evan Rogers, Carl Sturken, Jeff Lorber][17[18].R&B Chart]
True Confessions/Midnight Snack [Jeff Lorber]	Jeff Lorber Featuring Karyn White	04.1987	-	-	Warner Bros. 28466	[written by Carl Sturken, Evan Rogers][produced by Evan Rogers, Carl Sturken, Jeff Lorber][88[4].R&B Chart]
The Way You Love Me/Love On The Line	Karyn White	10.1988	42[7]	7[25]	Warner Bros. 27773	[gold-US][written by Kenneth Edmonds, Antonio Reid ,Daryl Simmons][produced by L.A. Reid, Babyface][1[1][25].R&B Chart]
Superwoman/Language Of Love	Karyn White	01.1989	11[13]	8[18]	Warner Bros. 27783	[gold-US][written by L.A. Reid,Babyface,Daryl Simmons][produced by L.A. Reid,Babyface,Daryl Simmons][1[3][24].R&B Chart]
Love Saw It/Language Of Love	Karyn White	02.1989	-	-	Warner Bros. 27538	[written by L. A. Reid, BabyFace, D. Simmons][produced by L. A., Babyface][1[2][17].R&B Chart]
Secret Rendezvous /Tell Me Tomorrow	Karyn White	05.1989	22[12]	6[21]	Warner Bros. 27863	[written by L. A. Reid, Babyface, D. Simmons][produced by L. A. Reid, Babyface For LA'Face Inc][4[15].R&B Chart]
Slow Down/ One Wish	Karyn White	09.1989	-	-	Warner Bros. 27583	[written by K. White, S. Harvey, D. Simmons][produced by Steve Harvey][36[11].R&B Chart]
Not Thru Being With You	Karyn White	12.1989	99[1]	-	Warner Bros. 22797	[written by James Harris III, Terry Lewis][produced by Jellybean Johnson, Jimmy Jam, Terry Lewis][32[12].R&B Chart]
Romantic	Karyn White	08.1991	23[5]	1[1][20]	Warner Bros. 19319	[written by Karyn White, Jimmy Jam, Terry Lewis][produced by Jimmy Jam, Terry Lewis, Karyn White][1[1][17].R&B Chart]
The Way I Feel About You	Karyn White	11.1991	65[2]	12[20]	Warner Bros. 19088	[written by Karyn White, Bruce Sterling, Zack Harmon, Christopher Troy][produced by Christopher Troy, Zack Harmon][5[19].R&B Chart]
Walkin' the Dog	Karyn White	03.1992	-	-	Warner Bros. 19092	[written by Karyn White, Phillip L. Stewart, Terry Lewis, Tony Haynes][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][34[9].R&B Chart]
Do Unto Me	Karyn White	06.1992	-	-	Warner Bros. 19037	[written by Christopher Troy, Karyn White, Tony Haynes, Zack Harmon][produced by Christopher Troy, Zack Harmon][24[11].R&B Chart]
Hungah	Karyn White	09.1994	69[2]	78[7]	Warner Bros. 18121	[written by James Harris 111, Karyn White, Terry Lewis][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][18[20].R&B Chart]
Can I Stay with You	Karyn White	11.1994	-	81[5]	Warner Bros. 18007	[written by Babyface][produced by Babyface][10[22].R&B Chart]
I'd Rather Be Alone	Karyn White	04.1995	-	120[2]	Warner Bros. 17922	[written by Garry Johnson, James Harris III, Karyn White, Stanley Howard, Terry Lewis][produced by Benny Medina, Jimmy Jam & Terry Lewis, Karyn White][50[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Karyn White	Karyn White	10.1988	20[27]	19[54]	Warner 25 637	[platinum-US][gold-UK][produced by Babyface,L.A. Reid,Jeff Lorber,Karyn White,Ian Prince,Steve Harvey ]
Ritual of Love	Karyn White	09.1991	31[3]	53[24]	Warner 26 320	[gold-US][produced by Christopher Troy & Zachary Harmon,Jimmy Jam and Terry Lewis,Michael J. Powell,Laney Stewart,Karyn White]
Make Him Do Right	Karyn White	10.1994	-	99[7]	Warner 45 400	[produced by Jimmy Jam and Terry Lewis,Babyface,Karyn White,Jellybean Johnson,Daryl Simmons]