środa, 23 listopada 2022

Gov't Mule

Gov't Mule – amerykański zespół rockowy, założony w 1994 roku. Grupa powstała pierwotnie jako projekt działający w przerwach w działalności nagraniowej zespołu The Allman Brothers Band, z inicjatywy jego członków Warrena Haynesa i Allena Woodyego oraz Matta Abtsa. W 1997 roku Haynes i Woody odeszli z Allman Brothers Band, w pełni koncentrując się na Gov't Mule.

Historia zespołu zaczyna się w roku 1994, kiedy Warren Haynes i Allen Woody, na co dzień członkowie The Allman Brothers Band, wspólnie z perkusistą Mattem Abtsem powołują do życia projekt o nazwie Gov’t Mule. Debiutancki album zespołu Gov't Mule ukazuje się w roku 1995. Muzyka jaką zaproponowali na nim artyści zgoła różni się od tej do jakiej przyzwyczaili swoich fanów Haynes i Woody występując w The Allman Brothers Band. 31 grudnia 1995/96 w nowojorskiej Roseland Ballroom nagrywają materiał na pierwszy album live, którego premiera ma miejsce w pażdzierniku 1996 (Live at Roseland Ballroom).
 

W roku 1997 Haynes i Woody odchodzą z The Allman Brothers Band, a w lutym 1998 nagrywają drugi studyjny krążek Dose. Zespół bardzo dobrze czuje się na koncertach live, czego dowodem jest materiał zarejestrowany 31 grudnia 1997/98 w Roxy Music Theatre w Atlancie i wydany na podwójnym krążku 23 marca 1999 jako Live with a little help from our friends. Kilka miesięcy póżniej w listopadzie wytwórnia Capricorn Recors wychodzi naprzeciw oczekiwaniom fanów i wydaje poczwórne wydawnictwo Live with a little help from our friends, uzupełnione o resztę nagrań z tego występu.
 

Trzeci studyjny album zespołu Live before Insanity pojawia się w lutym 2000 roku, a obok trójki muzyków w czasie nagrań gościnnie wystąpili m.in. Hook Herrera, Ben Harper i John Neel. Niestety latem tego roku w nieznanych okolicznościach umiera Allen Woody. Niecały miesiąc póżniej, Haynes i Abts organizują specjalny koncert poświęcony jego pamięci One for Woody benefit, w którym obok wspomnianej dwójki udział biorą m.in. The Allman Brothers Band, Grateful Dead, The Black Crowes.
 

Na początku roku 2001, Haynes wraca do Allmanów i od tej pory dzieli czas na granie w Gov’t Mule, The Allman Brothers Band i także wspiera solowe projekty m.in. Phila Lesha. W roku 2001 i 2002 ukazują się dwa albumy zespołu The Deep End, Volume 1 oraz The Deep End, Volume 2, na których u boku Haynesa i Abtsa, wystąpili ulubieni gitarzyści basowi Woody’ego, (m.in. Jack Bruce, Mike Gordon, Les Claypool, Flea).
Trasa koncertowa The Deepest End jaka miała miejsce rok póżniej zgromadziła na scenie (oprócz muzyków biorących udział w sesjach nagraniowych albumów The Deep End), także wielu innych gitarzystów basowych oraz znamienitych klawiszowców m.in. Chuck Leavell, Page McConnell, Danny Louis. Całość zarejestrowano i wydano w maju 2003 roku na podwójnym albumie The Deepest End oraz płycie DVD. Po tym wydarzeniu na stałe do zespołu zostali zaangażowani Danny Louis (instrumenty klawiszowe) i Andy Hess (gitara basowa). Już w czteroosobowym składzie Gov’t Mule nagrywają Deja Voodoo (2004) oraz High & Mighty (2006). 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Deep End - Volume 1Gov't Mule11.2001-128[1]ATO 21 502[produced by Michael Barbiero]
The Deep End - Volume 2Gov't Mule10.2002-117[1]ATO 21 507[produced by Warren Haynes ,Michael Barbiero,John Cutler ,Les Claypool]
The Deepest End: Live in ConcertGov't Mule10.2003-153[1]ATO 21 517[gold-US][produced by Chris Tetzeli, Warren Haynes]
Déja` VoodooGov't Mule10.2004-86[1]ATO 21 528[produced by Michael Barbiero, Warren Haynes]
High & MightyGov't Mule09.2006-62[2]ATO 21 555[produced by Gordie Johnson, Warren Haynes]
Mighty HighGov't Mule03.2007-106[1]ATO 21 585-
By a ThreadGov't Mule11.2009-34[3] Evil Teen 12052[produced by Gordie Johnson,Warren Haynes]
MulenniumGov't Mule08.2010-49[3] Evil Teen 12102-
Shout!Gov't Mule10.2013-32[2] Blue Note B001880402[produced by Gordie Johnson, Gov't Mule, Warren Haynes]
Dark Side of the MuleGov't Mule01.2015-99[1] Evil Teen 1218[produced by Warren Haynes]
Sco-MuleGov't Mule Featuring John Scofield 02.2015-96[1] Evil Teen 1221[produced by Warren Haynes]
The Tel-Star SessionsGov't Mule08.2016-104[1] Evil Teen 1227[produced by Bud Snyder, Gov't Mule]
Revolution Come...Revolution GoGov't Mule 07.2017-35[1] Fantasy FAN 00142[produced by Don Was, Gordie Johnson , Warren Haynes]
Heavy Load BluesGov't Mule 11.2021-158[1]Fantasy FAN 01449[produced by Warren Haynes & John Paterno]

Charlie Gracie

 Prawdziwe nazwisko-Charles Anthony Graci,ur.14.05.1936r w Filadelfii,gitarzysta i autor piosenek,znany jako wykonawca rock'n'rolowego standardu "Butterfly",#1 na Hot 100 Billboard w 1957r.Był jednym z pionierów rock'n'rolla w Filadelfii.

 

Swoją muzyczną karierę zaczął w wieku 14 lat występując w telewizyjnym show Paula Whitemana.Korzystał z każdej sposobności doskonalenia-stąd występy w lokalnych lokalach,radio,telewizji a nawet na przyjęciach weselnych.Podczas swoich radiowych występów został dostrzeżony przez właściciela wytwórni Cadillac,a właściwie usłyszany podczas jego samochodowej podróży do Nowego Jorku.Był tak zafascynowany głosem młodego wokalisty,że natychmiast podpisał z nim kontrakt.To doprowadziło do wydania pierwszego singla -Boogie Woogie Blues,i występu w TV show "Bandstand" prowadzonym przez Boba Hornsa.
 

Po wydaniu dwóch następnych singli,przechodzi do 20Th Century,gdzie nagrywa cztery następne małe płyty,balansując pomiędzy różnymi stylami jak:Jump blues,gospel i country boogie.W 1956r powstaje w Filadelfii nowa wytwórnia ,Cameo Records.Jej właściciele w poszukiwaniu talentów,rok póżniej podpisali kontrakt z Gracie.Dysponując 600$ budżetu,wyprodukowali w studio płytę ,która odmieniła ich życie.Był nim szlagier "Butterfly",który sprzedał się w ilości 2mln egzemplarzy,przynosząc im złotą płytę,a wytwórni pieniądze ,które zapewniły jej egzystencje przez kilka następnych lat.
 

Sukces zapewnił młodemu artyście występy w renomowanych programach telewizyjnych minn. u Eda Sullivana,Dicka Clarka czy Alana Freeda.Odbywał też turnee z Chuckiem Berry,Everly Brothers,Bo Didley'em i swoim przyjacielem Eddie Cochranem.Był drugim rock'n'rolowym artystą odbywającym turnee po W.Brytanii.Stało to się na przełomie 1957 i 1958r,gdy wystąpił w londyńskim Palladium i Hippodrome.Pośród widowni znalazły się wtedy przyszłe wielkie gwiazdy rocka-Graham Nash,członkowie Beatles,Rolling Stones,Joe Cocker i Van Morrison.
 

W odróżnieniu od szefów Cameo zainfekowanych syndromem "nastoletnich idoli",Gracie nie poddał się tej manii,chcąc zachować niezależność przenosi się z wytwórni do wytwórni.Nagrywa dla Coral,Roulette,Felsted i Diamond,wykonując głównie repertuar rhythm'n'bluesowy.Już bez rynkowych sukcesów kontynuje występy w klubach,teatrach przez następne 30 lat,aż do lat 90-tych.Jest fanatykiem rodziny,od 40-tu lat jest żonaty z Joan,ma dwoje dzieci.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Butterfly /Ninety-nine waysCharlie Gracie02.195712[8]1[2][17]Cameo 105[gold-US][written by Anthony September][10[6].R&B Chart]
Fabulous /Just lookin'Charlie Gracie05.19578[16]16[15]Cameo 107[written by Harold Land/Jon Sheldon]
I Love You So Much It Hurts/Wandering EyesCharlie Gracie08.195714[4] side B:6[12]71[3]Cameo 111[A:written by Floyd Tillman][B:written by Kal Mann,Bernie Lowe,Hal Norton][#1 country hit by Jimmy Wakely w 1948r]
Cool Baby/(You Got A) Heart Like A RockCharlie Gracie01.195826[1]-Cameo 118[written by Otis Blackwell]

Grand Funk Railroad

To założone w 1968 r. trio było pierwszą heavy-rockową grupą ze Stanów, która zdobyła ogromną popularność, a jednocześnie zraziła do siebie równie liczną rzeszę rockowych słuchaczy i krytyków.
W skład zespołu wchodzili: gitarzysta Mark Farner (ur. 29.09.1948 r. we Flint w stanie Michigan), basista Mel Schacher (ur. 3.04.1951 r. w Owosso w stanie Michigan) oraz perkusista Don Brewer (ur. 3.09.1948 r. we Flint).
Farner i Brewer już wcześniej grali razem w grupie Terry Knight And The Pack, popularnej soulowo-rockowej formacji działającej w połowie lat 60. na terenie stanu Michigan. Jeszcze wcześniej Brewer występował w The Jazz Masters.

 

Po nagraniu dla małej wytwórni Lucky Eleven singla zatytułowanego "I (Who Have Nothing", który dotarł do 46. miejsca w Stanach, do The Pack dołączył Schacher, poprzednio grający w zespole ? And The Mysterians. Wówczas to Knight zmienił status i został menedżerem grupy, przemianowując ją na Grand Funk Railroad (nazwę zapożyczył od stanowej linii kolejowej Grand Trunk Railroad).
W 1969 r. nowo powstałe trio podpisało kontrakt z Capitol Records i natychmiast zdobyło sporą popularność po występach na kilku wielkich festiwalach popowych, m.in. u boku Led Zeppelin i Janis Joplin. Ich pierwsze single dostały się na listy przebojów, a wkrótce potem Grand Funk Railroad udowodnił swą siłę także na rynku albumów. Pierwsza duża płyta On Time dotarła w 1969 r. do 27. miejsca na liście "Billboardu", a wydany zaraz po niej longplay Grand Funk, uplasował się na 11. pozycji.
 

Latem 1971 r. zespół był już uznawany za jedną z największych atrakcji koncertowych, a w ciągu następnych czterech lat jego albumy zawsze docierały do pierwszej dziesiątki notowań. Spośród nich najlepiej sprzedawał się We 're An American Band, który osiągnął drugą pozycję.
Wielki sukces grupy przypisywano w znacznej mierze nieprzeciętnym umiejętnościom menedżera Knighta. Na przykład w 1970 r. zapłacił sto tysięcy dolarów za ogromny plakat reklamowy na nowojorskim Times Square, promujący płytę Closer To Home, która w rezultacie dostała się na 6. miejsce listy albumów i zapełniła nagraniami wiele rozgłośni radiowych. Na niej to znalazł się m.in. słynny "Inside Looking Out", jedyny przebój zespołu w Europie. Zakrojona na wielką skalę kampania promocyjna nie przyniosła rezultatów w prasie, która nie szczędziła grupie słów krytyki, mimo jej ogromnej popularności wśród publiczności.
 

Najczęściej Grand Funk Railroad oskarżano o kopiowanie Cream i Led Zeppelin. Nie przeszkodziło to jednak w odniesieniu przez zespół kolejnych sukcesów. Przykładowo w czerwcu 1971 r. Grand Funk stał się drugą - po Beatlesach - grupą, której udało się całkowicie sprzedać koncert na wielkim nowojorskim stadionie Shea. Bilety rozeszły się w ciągu zaledwie 72 godzin. Płyty Grand Funk osiągały coraz wyższe nakłady, nawet wówczas, gdy wiele stacji radiowych zaczęło ignorować ich nagrania. Longplay Live Album z 1970 r., który dotarł do 5. miejsca na liście najpopularniejszych płyt w USA, zawierał m.in. uwielbianą przez fanów kompozycję Farnera "Mean Mistreater".
 

W następnym roku ukazał się album Survival oraz - na Gwiazdkę - longplay E Pluribus Funk, znany głównie z powodu nietypowej okrągłej okładki. W l972 r. Knight został zwolniony ze swej funkcji, co wywołało serię rozpraw sądowych o odszkodowania rzędu milionów dolarów. Nowym menedżerem grupy został John Eastman, brat Lindy McCartney. W 1973 r. zespół oficjalnie skrócił nazwę do Grand Funk i powiększył skład o czwartego muzyka, Craiga Frosta (ur. 20.04.1948 r. we Flint w stanie Michigan) grającego na instrumentach klawiszowych. Z nowym producentem Toddem Rundgrenem podbili wreszcie rynek singlowy, docierając do pierwszego miejsca amerykańskiej listy przebojów z utworem "We're An American Band". który upamiętniał czas spędzony w trasach koncertowych.
 

W 1974 r. ich heavyrockowa przeróbka przeboju "Loco-motion", śpiewanego niegdyś przez Little Eve, również dostała się na szczyt zestawień. Nigdy wcześniej w historii amerykańskich list przebojów przeróbka utworu, który w wersji oryginalnej dotarł na pierwsze miejsce, nie dokonała tego samego wyczynu. W 1975 roku, kiedy popularność grupy znacznie zmalała, powróciła ona do pierwotnej nazwy Grand Funk Railroad. Rok później podpisała kontrakt z MCA Records i nagrała album Good Singin', Good Playin', którego producentem był Frank Zappa. Płyta nie dotarła nawet do Top 50, a rozczarowany Farner opuścił kolegów, decydując się na karierę solową. Pozostali muzycy wciąż trzymali się razem, dokooptowując gitarzystę Billy'ego Elworthy'ego i zmieniając nazwę na Flint. Wydali tylko jeden album, który nie odniósł żadnego sukcesu komercyjnego.
 

W latach 1981-83 Grand Funk reaktywował się, tym razem w składzie Farner, Brewer i basista Dennis Bellinger. Nagrany przez nich w 1981 roku longplay Grand Funk Lives oraz pochodząca z 1983 roku płyta What's Funk?, wydane zostały przez wytwórnię Full Moon. Nie zdoławszy odzyskać dawnej sławy, zespół rozpadł się ponownie, mając na koncie w sumie ponad 20 milionów sprzedanych płyt. Farner powrócił do działalności solowej, a Brewer i Frost przyłączyli się do Boba Segera i jego grupy Silver Bullet Band.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I [Who have nothing]/NumbersTerry Knight and The Pack11.1966-46[10]Lucky Eleven 230[written by Leiber, Stoller, Donida, Mogol][produced by Terry Knight]
Time machine/ High on a HorseGrand Funk Railroad09.1969-48[11]Capitol 2567[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Mr Limousine driver/ High Falootin' WomanGrand Funk Railroad12.1969-97[2]Capitol 2691[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Heartbreaker/ Please Don't WorryGrand Funk Railroad02.1970-72[6]Capitol 2732[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Closer to home [I' m your captain]/ Aimless LadyGrand Funk Railroad08.1970-22[12]Capitol 2877[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Mean mistreater/ Mark Says AlrightGrand Funk Railroad12.1970-47[8]Capitol 2996[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Feelin' alright/ I Want FreedomGrand Funk Railroad05.1971-54[6]Capitol 3095[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Gimme shelter/ I Can Feel Him in the MorningGrand Funk Railroad08.1971-61[6]Capitol 3160[written by Mick Jagger, Keith Richards][produced by Terry Knight]
Inside lookin' out/ ParanoidGrand Funk Railroad01.197140[1]-Capitol CL 15 668 [only UK][written by Chas Chandler,Eric Burdon][produced by Terry Knight]
Footstompin' music/ I Come Tumblin'Grand Funk Railroad01.1972-29[11]Capitol 3255[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Upsetter/ No LiesGrand Funk Railroad04.1972-73[5]Capitol 3316[written by Mark Farner][produced by Terry Knight]
Rock' n' roll soul/ Flight of the PhoenixGrand Funk Railroad09.1972-29[13]Capitol 3363[written by Mark Farner][produced by Grand Funk Railroad ]
We' re an american band/ Creepin'Grand Funk07.1973-1[1][17]Capitol 3660[written by Don Brewer][produced by Todd Rundgren]
Walk like a man/ The RailroadGrand Funk11.1973-19[12]Capitol 3760[written by Don Brewer,Mark Farner][produced by Todd Rundgren]
The Loco-motion/ Destitute & Losin'Grand Funk03.1974-1[2][20]Capitol 3840[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Todd Rundgren]
Shinin' on/ Mr. Pretty BoyGrand Funk07.1974-11[11]Capitol 3917[written by Don Brewer,Mark Farner][produced by Todd Rundgren]
Some kind of wonderful/ WildGrand Funk12.1974-3[13]Capitol 4002[written by John Ellison, J. Ellison][produced by Jimmy Ienner]
Bad time/ Good & EvilGrand Funk04.1975-4[15]Capitol 4046[written by Mark Farner][produced by Jimmy Ienner]
Take me/ GenevieveGrand Funk Railroad01.1976-53[5]Capitol 4199[written by Don Brewer,Craig Frost][produced by Jimmy Ienner]
Sally/ Love is Dyin'Grand Funk Railroad03.1976-69[4]Capitol 4235[written by Don Brewer][produced by Jimmy Ienner]
Can you do it/ 1976Grand Funk Railroad08.1976-45[7]MCA 40 590[written by Richard Street, Thelma Gordy][produced by Frank Zappa]
Stuck in the Middle/No reason whyGrand Funk Railroad12.1981-108[1]Full Moon 49 866[written by Mark Farner][produced by Andrew Cavaliere, Bob Destocki]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
On timeGrand Funk Railroad08.1969-27[55]Capitol 307 [gold-US][produced by Terry Knight]
Grand FunkGrand Funk Railroad12.1969-11[67]Capitol 406[platinum-US][produced by Terry Knight]
Closer to homeGrand Funk Railroad06.1970-6[63]Capitol 477[2x-platinum-US][produced by Terry Knight]
Live albumGrand Funk Railroad11.1970-5[62]Capitol 633[2x-platinum-US][produced by Terry Knight]
SurvivalGrand Funk Railroad04.1971-6[40]Capitol 764 [platinum-US][produced by Terry Knight]
E pluribus funkGrand Funk Railroad11.1971-5[30]Capitol 853 [platinum-US][produced by Terry Knight]
Mark ,Don and Mel 1969-71Grand Funk Railroad04.1972-17[27]Capitol 11 042[gold-US][produced by Terry Knight]
PhoenixGrand Funk Railroad09.1972-7[27]Capitol 11 099[gold-US][produced by Grand Funk Railroad]
We' re an american bandGrand Funk Railroad07.1973-2[35]Capitol 11 207[platinum-US][produced by Todd Rundgren]
Shinin' onGrand Funk Railroad03.1974-5[29]Capitol 11 278[gold-US][produced by Todd Rundgren]
All the girls in the world bewareGrand Funk Railroad12.1974-10[24]Capitol 11 356[gold-US][produced by Jimmy Ienner]
Caught in the actGrand Funk 08.1975-21[10]Capitol 11 445[produced by Jimmy Ienner, Shannon Ward, Bryan Kelley]
Born to dieGrand Funk 01.1976-47[11]Capitol 11 482[produced by Jimmy Ienner]
Good singing, good plaingGrand Funk 08.1976-52[9]MCA 2216[produced by Frank Zappa]
Grand Funk HitsGrand Funk 11.1976-126[5]Capitol 11 579[produced by Grand Funk,Todd Rundgren,Jimmy Ienner]
Grand Funk LivesGrand Funk 10.1981-149[5]Full Moon 3625
Capitol Collector' s SeriesGrand Funk 03.1999-40[1]Capitol 90 608[gold-US]

Grass Roots

  GRASS ROOTS, grupa amerykańska. Powstała w 1965r w Los Angeles w Kalifornii z inicjatywy pary kompozytorów, aranżerów, producentów nagrań, a także muzyków: P.F. Sloana (właśc. Philip Gary Schlein; ur. 18.09.1944r, Nowy Jork) - voc, g, b, hca i Steve'a Barriego (właśc. Steven Barry Lipkin;ur.  23.02.1942r, Brooklyn, Nowy Jork) - voc, perc, współtwórców sukcesów m.in. Johnny'ego Riversa, Barry'ego McGuire'a i The Turtles. W pierwszych nagraniach, m.in. Where Were You When I Needed You?, oprócz dwójki pomysłodawców uczestniczyli muzycy sesyjni, m.in. Bob Ray - g, Larry Knechtel - k, Joe Osborn - b, g i Bones Howe - perc. Do udziału w następnych, m.in. przeróbki
The Ballad Of A Thin Man Boba Dylana, przemianowanej na Mr. Jones, zaproszono też Billa Fultona - voc z bluesrockowej formacji The Bedouins z San Francisco, która miała propozycję wcielenia się w The Grass Roots, ale ostatecznie ją odrzuciła.

 Jesienią 1966r identyczną ofertę otrzymał kwartet The 13th Floor z Los Angeles i bez wahania ją przyjął. Od tej pory grupę stanowili: Warren Entner (ur. 7.07.1944r, Boston, Massachusetts) - voc, g, k, Creed Bratton (ur. 8.02.1943r, Sacramento, Kalifornia) -g, bnjo, sitar, voc, Rob Grill (właśc. Robert Frank Grill;ur.  30.11.1943r, Los Angeles, Kalifornia) - voc, b i Rick Coonce (właśc. Erik Michael Coonce; ur. 1.08.1947r, Los Angeles, Kalifornia) - dr, perc, voc, a Sloan i Berri ograniczyli się do pełnienia obowiązków głównych twórców repertuaru i producentów. W 1968 Sloan zdecydował się poświęcić całkowicie własnej karierze piosenkarskiej i zakończyć współpracę z The Grass Roots. Rozważano wówczas rozwiązanie grupy, jednakże Berri zdecydował się sam zająć jej karierą, a Sloan zgodził się sporadycznie nadal dla niej tworzyć. W kwietniu 1969r z The Grass Roots rozstał się Bratton, a dołączyli Terry Furlong - g i Denny Provisor (ur. 5.11.1948r, Los Angeles, Kalifornia) - voc, k, były muzyk Hook, znany też z solowych nagrań. W końcu 1971 odeszli Coonce i Provisor. Wtedy zaangażowano Joela Larsona - dr, perc, voc, byłego muzyka The Bedouins, Virgila Webbera-k i Reeda Kailinga-g, voc. W 1974 odszedł Kailing. W 1975r przyjęto Reggiego Knightona - g. W tym samym czasie na miejsce Webbera powrócił Provisor. W 1976r zrezygnował Knighton. W 1978r, po dalszych zmianach, formacja przestała istnieć.

 W1982 Grill zebrał jej nową wersję. Grupa, wymyślona za biurkiem w wytwórni płytowej Dunhill, była tworem sztucznym, a w studiu prawie zawsze wyręczali ją lub choćby wspierali muzycy studyjni. Płyta „Where Were You When I Needed You?" z 1966r zbierała wczesne nagrania, dokonane przez Sloana i Berriego z przypadkowymi instrumentalistami, jak tytułowy przebój (wydany w lipcu 1966 na drugim singlu z utworem These Are Bad Times na stronie B), ale też zrealizowane już przy współudziale byłych członków The 13th Floor, w tym Grilla jako głównego wokalisty. Dominowały folkrockowe ballady w stylu The Byrds, The Turtles czy The Mamas And The Papas, chociaż nie brakowało bardziej konwencjonalnych piosenek; były to głównie kompozycje Sloana i Berriego, jak Only When You're Lonely, Look Out Girl, Lollipop Train (You Never Had It So Good) i This Is What I Was Made For, ale też cudze rzeczy, jak wspomniana The Ballad Of A Thin Man Boba Dylana (wydana już w 1965r na pierwszym singlu z utworem You're A Lonely Girl na stronie B), I Am A Rock duetu Simon And Garfunkel i Tell Me The Rolling Stones.
Album „Let's Live For Today" z 1967r, nagrany już z Grillem i jego kompanami jako głównymi wykonawcami, zawierał oprócz popularnej przeróbki Let's Live For Today The Rokes (wydanej w czerwcu 1967r na singlu z utworem Depressed Feeling na stronie B  kolejną porcję bardzo już wówczas staroświeckiego, wygładzanego folk rocka dostarczonego przez Sloana i Berriego, w tym dalsze, nieco mniejsze przeboje, Things I Should Have Said i Wake Up Wake Up (wydane na singlach z utworami Tip Of My Tongue i No Exit na stronach B), ale też przeforsowane przez Entnera, Brattona i Grilla ich własne kompozycje, zazwyczaj ostrzejsze, bardziej jednoznacznie rockowe, jak Beatin' Round The Bush i House Of Stone.
Na płycie „Feelings" z 1968r Grill i koledzy przejęli pałeczkę i zaproponowali głównie własne utwory, utrzymane w konwencji surowego garażowego rocka, niekiedy o bluesowym odcieniu, np. Feelings, Who Will You Be Tomorrow i Hot Bright Lights, czasem ciążące w stronę psychodelii, np. You And Love Are The Same i Dinner For Eight. Niestety, zdezorientowana publiczność odrzuciła dzieło. Dopiero singlowe nagrania Midnight Confessions, przesycone soulowym duchem, i Bella Linda przywróciły The Grass Roots popularność (ukazały się na małych płytach we wrześniu 1968r i styczniu 1969r z utworami Who Will You Be Tomorrow i Hot Bright Lights na stronach B . 

Sukcesem był też następny album, „Lovin' Things" z 1969r, znowu zawierający oprócz m.in. świetnego, riffowego utworu Fly Me To Havana Entnera głównie cudze rzeczy, potwierdzający zwrot ku muzyce o soulowym zabarwieniu. Promowały go dwa przebojowe single: Lovin' Things/You And Love Are All The Same i The River Is Wide/(You Gotta) Live For Love. A i płytom następnym, „Leaving It All Behind" z 1969r i „Move Along" z 1972r towarzyszyły popularne single, m.in. Wait A Million Years/Fly Me To Havana i Heaven Knows/Don't Remind Me z 1969r, Two Divided By Love/Let It Go z 1971r oraz Glory Bound/Only One i The Runaway/Move Along z 1972r, w okresie zaś rozdzielającym ich wydanie na listy trafiły też płytki Temptation Eyes/Keepin' Me Down z 1970r i Sooner Or Later/I Can Turn Off The Rain z 1971r. Kariera The Grass Roots załamała się wraz z ukazaniem się w następnych latach nieudanych, wymęczonych albumów „Alotta' Mileage" i „The Grass Roots". W 1978r formacja się rozsypała. I choć w 1982r odrodziła się w zmienionym składzie, jej działalność ograniczyła się wówczas niemal wyłącznie do koncertów, chociaż powstały też dwa albumy, w 1982r „Powers Of The Night" z premierowym materiałem i w 2001r „Symphonic Hits" z orkiestrowymi wersjami starych przebojów.
Sloan jako solista firmował m.in. płyty „Songs Of Our Times" (Dunhill, 1965), „12 More Times" (Dunhill, 1966), „Measure Of Pleasure" (Atco, 1968), „Raised On Records" (Mums, 1972), „The Best Of P.F. Sloan (1965-1966)" (Rhino, 1986), „(Still On) The Eve Of Destruction" (All The Best, 1993), „Anthology" (One Way, 1993) i „Child Of Our Times - The Trousdale Demo Sessions 1965-1967" (Varese, 2001).

 Barri skoncentrował się niemal wyłącznie na produkcji nagrań i w tej roli współpracował m.in. z Tommym Roe, Dusty Springfield, The Four Tops, Smokeyem Robinsonem, Bobbym „Blue" Blandem, The Commodores, Richardem Marxem i The Cranberries. Entner został menażerem i m.in. pokierował karierami zespołów Quiet Riot i Faith No More. Grill jako solista nagrał przy współudziale muzyków Fleetwood Mac album „Uprooted" (Mercury, 1979). Bratton został aktorem. Provisor założył grupę The Hits. Larson nawiązał współpracę z Lee Michaelsem. Kailing stanął na czele formacji Player, w 1976 grał w nowojorskiej inscenizacji musicalu Beatlemania Paula McCartneya, a później dołączył na krótko do zespołu Badfinger. Webber wspomagał w studiu m.in. Donnę Summer.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Mr. Jones [A ballad of a thin man]/You're a lonely girlGrass Roots10.1965-121[2]Dunhill 4013 [written by Bob Dylan][produced by Lou Adler, P. F. Sloan, Steve Barri]
Only when you' re lonely/This is what i was made forGrass Roots09.1966-96[2]Dunhill 4043 [written by P. F. Sloan, Steve Barri][produced by P. F. Sloan, Steve Barri]
Where were you when i needed you/ (These Are) Bad TimesGrass Roots06.1966-28[9]Dunhill 4029[Written by: P. F. Sloan, Steve Barri][Produced by:P. F. Sloan, Steve Barri]
Wake up, wake up/No Exit Grass Roots10.1967-68[5]Dunhill/ABC 4105 [Written by: P. F. Sloan, Steve Barri][Produced by:P. F. Sloan, Steve Barri]
Things i should have said/Tip of me tongueGrass Roots08.1967-23[8]Dunhill 4094[written by P. F. Sloan, Steve Barri][produced by P. F. Sloan, Steve Barri]
Let' s live for today/Depressed feelingGrass Roots05.1967-8[12]Dunhill 4084[Written by: P.F. Sloan][Produced by: Steve Barri-P.F. Sloan]
A melody for you/Hey friendGrass Roots02.1968-123[3]Dunhill 4122 [written by P. F. Sloan, Steve Barri][produced by Steve Barri][oryginalnie nagrana przez P.F.Sloana w 1966r]
Bella Linda/Hot Bright LightsGrass Roots11.1968-28[9]Dunhill/ABC 4162[Written by: I. Mogul, L. Battisti, S. Barri, B. Gross][Produced by: Steve Barri]
Midnight confessions/Who will you be tomorrowGrass Roots08.1968-5[15]Dunhill/ABC 4144[gold-US][Written by: Lou Josie][Produced by: Steve Barri]
I' d wait a million years/Fly Me To HavanaGrass Roots07.1969-15[15]Dunhill/ABC 4198[Written by: G. Zekley-M. Bottler][Produced by: Steve Barri]
Heaven knows/Don't remind meGrass Roots11.1969-24[10]Dunhill/ABC 4217 [Written by: Dan Walsh, Harvey Price][Produced by: Steve Barri]
River is wide/[You gotta] Live for loveGrass Roots04.1969-31[11]Dunhill/ABC 4187[Written by: B. Knight, E. Admire][Produced by: Steve Barri]
Lovin' things/You & love are the sameGrass Roots02.1969-49[7]Dunhill/ABC 4180 [Written by:Schroeck, Loring][Produced by: Steve Barri]
Walking through the country/Truck Drivin' ManGrass Roots02.1970-44[8]Dunhill/ABC 4227 [Written by: D. Provisor][Produced by: Steve Barri]
Baby hold on/Get It TogetherGrass Roots05.1970-35[10]Dunhill 4237 [Written by: H. Price-D. Walsh][Produced by: Steve Barri]
Temptation eyes/Keepin' me downGrass Roots12.1970-15[18]Dunhill/ABC 4263[Written by: H. Price-D. Walsh][Produced by: Steve Barri]
Come on and say it/Something's comin' over meGrass Roots09.1970-61[6]Dunhill/ABC 4249 [Written by: D. Provisor, R. Grill, W. Entner][Produced by: Steve Barri]
Two divided by love/Let It GoGrass Roots10.1971-16[11]Dunhill/ABC 4289 [Written by: D. Lambert-B. Potter-M. Kupps][Produced by: Steve Barri]
Sooner or later/I can turn off the rainGrass Roots06.1971-9[11]Dunhill/ABC 4279 [Written by: G. Zekley, M. Bottler, E. Paris, A. Paris, T. McNamara][Produced by: Steve Barri]
Glory bound/Only oneGrass Roots02.1972-34[10]Dunhill/ABC 4302 [Written by: D. Walsh, H. Price, S. Barri, D. Provisor][Produced by: Steve Barri]
Runway/Move AlongGrass Roots06.1972-39[9]Dunhill/ABC 4316 [Written by: D. Lambert-B. Potter][Produced by: Steve Barri]
Anyway the wind blows/Monday loveGrass Roots10.1972-107[2]Dunhill/ABC 4325 [Written by: D. Lambert-B. Potter][Produced by:Steve Barri, Rob Grill, Warren Entner]
Love is what you make it/Someone to loveGrass Roots01.1973-55[10]Dunhill/ABC 4335 [Written by: D. Walsh-H. Price][Produced by: Steve Barri-Rob Grill-Warren Entner]
Mamacita/The last time aroundGrass Roots08.1975-71[11]Haven/Capitol 7015 [Written by: Barry Mann/Cynthia Weil][Produced by: Dennis Lambert, Brian Potter, Rob Grill]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Let' s live for todayGrass Roots08.1967-75[15]Dunhill 500 20[produced by P. F. Sloan, Steve Barri]
Golden grass:Their greatest hitsGrass Roots11.1968-25[43]Dunhill 500 47[gold-US][produced by Steve Barri]
Loving thingsGrass Roots03.1969-73[16]Dunhill 500 52[produced by Steve Barri]
Leaving it all behindGrass Roots12.1969-36[21]Dunhill 500 67[produced by Steve Barri]
More golden grassGrass Roots10.1970-152[27]Dunhill 500 87[produced by Steve Barri]
Their 16 greatest hitsGrass Roots10.1971-58[20]Dunhill 501 07[gold-US][produced by Steve Barri, P. F. Sloan]
Move alongGrass Roots06.1972-86[14]Dunhill 501 12[produced by Steve Barri, Rob Grill,Warren Entner]

Great Society

Great Society - amerykańska grupa rockowa grająca blues, folk rock i rock psychodeliczny wywodząca się z San Francisco. Działała w latach 1965 do 1966. W skład grupy wchodzili: Grace Slick (późniejsza wokalistka Jefferson Airplane i Starship), perkusista Jerry Slick, gitarzysta Darby Slick, basista oraz drugi wokalista David Minor.

Gra zespołu oparta była na monotonnej, transowej grze sekcji rytmicznej, wzbogaconej improwizacją instrumentów folkowych (flet, bębny, harmonijka) oraz hałaśliwych rock and rollowych gitar w co bardziej żywiołowych utworach. Grupa inspirowała się takimi zespołami jak The Doors czy Vanilla Fudge.
Z dość skromnej ilościowo twórczości The Great Society na szczególną uwagę zasługują utwory takie jak: surrealistyczny opis stanów narkotycznych Sally go round the roses, bluesowa ballada Nature boy, Born to be burned oraz White rabbit i Somebody to love, które po rozwiązaniu się zespołu Grace Slick zaśpiewała jako nowoprzyjęta wokalistka Jefferson Airplane. Obydwie piosenki w nowej aranżacji stały się wielkimi przebojami, zyskując miano jednych z najważniejszych hymnów hippisowskich lat 60.
Grupa pomimo doskonałego wyczucia artystycznego, świetnego wokalu i poetyckich tekstów - popadła w niemal całkowite zapomnienie.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Someone To Love/Free AdviceGreat Society.1965--North Beach 1001[written by Darby Slick]
Sally Go Round The Roses/Didn't Think SoGreat Society.1966--Columbia 44583-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Conspicuous only in it's absenceGreat Society05.1968-166[4]Columbia/CBS 9624-
How it wasGreat Society.1968--Columbia/CBS 9702-
Somebody to loveGreat Society.1971--Harmony 30391-
Collectors itemGreat Society.1971--Columbia/CBS 30459-

Spargo

Spargo to holenderski zespół założony w 1975 roku, znany ze swoich hitów „You and Me”, „Head Up to the Sky”, „One Night Affair”, „Just For You” i „Hip Hap Hop” w latach 80-tych. 

 Spargo zostało utworzone przez Muldera, Elbersena (obaj grali w blues-rockowej grupie Space 7), Driessena, Nassensteina i Lammertinka. Zespół początkowo nosił nazwę Funkliefhebber Lammertink. Elbersen opuścił zespół, a w 1979 roku dołączyła amerykańska piosenkarka Lilian Day Jackson, pasierbica perkusisty jazzowego Arta Blakleya. Z Jackson  i Driessenem jako głównymi wokalistami, zespół uzyskał charakterystyczne brzmienie i dokonał przełomu. W 1980 roku singiel „You and Me” znalazł się na szczycie list przebojów w Holandii, a także stał się tam najlepiej sprzedającą się płytą w 1980 roku. Singiel odniósł również duży sukces w całej Europie, w Belgii, Niemczech, Islandii i Szwecji. 

Między sierpniem 1980r a marcem 1982r Spargo osiągnął cztery kolejne hity z pierwszej piątki w Holandii, ale sukces „You and Me” nie miał sobie równych. Między październikiem 1982 a marcem 1984 zespół zdobył kolejne 4 hity z pierwszej czterdziestki, ale żaden nie odniósł takiego sukcesu jak ich poprzednie single. Jackson i Lammertink opuścili zespół pod koniec 1983 roku. Perkusistę zastąpił René van Collem, wcześniej w Doe Maar, i nagrano nowy album Step by Step. Pierwszy singiel, „Lady”, był ostatnim przebojem zespołu do 1997 roku. Po tym, jak odniósł mniejszy sukces, a ich muzyka najwyraźniej wypadła z łask, zespół ogłosił rezygnację w 1985 roku. 

 W 1997 roku zespół zreformował się, a brat Jacksona, Larry, dołączył do składu na perkusji, aby nagrać nowy singiel „Indestructible” na składankę. Zespół nagrał także kolejny utwór „Make a New Start”, który również znalazł się na składance. Następnie odbyły się występy na żywo i telewizyjne, w tym jednorazowa transmisja TopPop. Pod koniec 2015 roku zespół, do którego dołączyli Larry Jackson i syn Driessena, Joao (na saksofonie i klawiszach), dał mini-koncert w pełnym składzie podczas imprezy Let's Dance Humberto Tan .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
You And MeSpargo03.1980--14[26]-1[16]-16[3]2Lark INS 9546[written by Ellert Driessen][produced by Martin van Os,Steve Yelick]
Head Up To The SkySpargo08.1980--61[6]-8[9]---Scream ISMD-129560[written by Ellert Driessen][produced by Steve Yelick]
Sometimes/Take A BreakSpargo11.1980----20[6]---Lark INS 9546[written by Ellert Driessen][produced by Steve Yelick]
One Night Affair/ Running From Your Lovin'Spargo03.1981--68[3]-5[11]-16[3]10I-Scream SMS-1417[written by Ellert Driessen][produced by Dicky Lafour,Spargo,Jöl David,Dick Lafour,Joel Komkommer]
Just For YouSpargo09.1981-5[7]29[15]-7[9]--17I-Scream ISMS-1429[written by Ellert Driessen][produced by Joel D. Komkommer,Dicky Lafour,Joel Komkommer]
Hip Hap HopSpargo04.1982--15[19]-6[7]---I Scream 1449[written by Ellert Driessen][produced by Martin Duiser]
So FunnySpargo10.1982--36[6]-29[6]---Polydor 2050 780[written by Ellert Driessen][produced by Martin Duiser]
GoodbyeSpargo12.1982----29[6]---Polydor 2050 796[written by Ellert Driessen,Spargo][produced by Martin Duiser]
Do You Like MeSpargo07.1983----26[5]---Polydor 813 678-7[written by Ellert Driessen,Spargo][produced by Martin Duiser]
LadySpargo03.1984----17[5]---Ariola 106 300[written by Ellert Driessen][produced by Bill Kimber, Tony Taverner]
IndestructibleSpargo09.1997----74[6]---Dino DNCS 2388[written by Ellert Driessen,Ruud Mulder][produced by Ellert Driessen,Ruud Mulder]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Good Time SpiritSpargo10.1980----17[6]--- I-Scream ISML-2604-
GoSpargo10.1981----14[5]--- I-Scream ISML-3613-
Indestructible - The Singles CollectionSpargo10.1997----27[5]--- Dino DNCD1572-

 

wtorek, 22 listopada 2022

Ricchi e Poveri

Grupa Ricchi e Poveri powstała w 1967 roku. Jest jedną z najbardziej znanych formacji wykonujących włoski pop w Europie i Ameryce Łacińskiej. W latach 70 i 80-tych zespół sprzedał w sumie ponad 20 milionów płyt.

Początkowo w skład grupy wchodzili Franco Gatti (ur. 4 października 1945r), Angela Brambati (ur. 20 października 1947r), Angelo Sotgiu (ur. 22 lutego 1947r) oraz Marina Occhiena (ur. 10 marca 1950r).Artyści pochodzą z Genui oprócz Angelo Sotgiu który pochodzi z małej miejscowości na północy Sardynii- Trinità d'Agultu. Nazwa zespołu w tłumaczeniu na język polski oznacza "Bogaci i biedni". ,Pierwszy raz wystąpili publicznie w 1968 roku na festiwalu Cantagiro z piosenką L'ultimo amore.

Od roku 1970 zespół występował na festiwalu w Sanremo. W 1978 reprezentował swój kraj na Festiwalu Eurowizji, prezentując utwór „Questo Amore”, który zajął 12. miejsce. W 1981 roku formację opuściła Marina Occhiena. To nie przeszkodziło formacji w wydawaniu następnych przebojów, np. „Che Sara”, a następnie „Sarà perche ti amo”. W 1985 roku z utworem „Sem’innamoro”, grupa zdobyła pierwsze miejsce na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo.

Ricchi e Poveri nagrywali w języku włoskim i hiszpańskim, a grupa miała jedne z najpopularniejszych włoskich piosenek lat 80 i 90-tych, w tym takie przeboje jak „Mamma Maria”, „Made in Italy”, „M’innamoro di te”, „Se m’innamoro” i wiele, wiele innych.

Nagrali 18 albumów stydyjnych i wydali pond 10 albumów z kompilacjami swoich największych przebojów.

W 2016 roku zespół opuścił jeden z jego założycieli Franco Gatti. Od tej pory zespół koncertuje w składzie Angela Brambati i Angelo Sotgiu.

Od początku lat 80-tych wiele grup nagrywało covery Ricchi e Poveri, dostosowując je do różnych gatunków muzycznych. Grupa wciąż jest aktywna na włoskiej i europejskiej scenie muzycznej, w Sylwestra 2018/2019 odwiedzili Polskę i wystąpili w Zakopanem.

 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
…E penso a teRicchi e Poveri.1981-------5[31]Baby BR 56024 [produced by Baby Records]
Mamma MariaRicchi e Poveri.1982-------4[20]Baby BR 56042 [produced by Baby Records]
Made in Italy Ricchi e Poveri.1983-7[6]11[6]----5[31]Baby TG 1469 [Ger] -
Voulez-vous danserRicchi e Poveri.1984-27[1]-----1[14]Baby BR 56057[produced by Dario Farina]
Reunion Ricchi e Poveri.2021-------43[1] Legacy 19439875042-
Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
La prima cosa bella/Due gocce d'acquaRicchi e Poveri02.1970-------8[11]Apollo ZA 50050[written by Gian Piero Reverberi,Mogol,Nicola di Bari][produced by Franco Califano,Giacomo Tosti,Italo Greco]
In questa città/Un’immagineRicchi e Poveri05.1970-------15[5]Apollo ZA 50055[written by Franco Califano,Mario Capuano,Giosy Capuano,Edoardo Vianello][produced by Franco Califano,Giacomo Tosti,Italo Greco]
Primo sole, primo fiore/C'era leiRicchi e Poveri09.1970-------23[5]Apollo ZA 50080[written by Luigi Albertelli,Edoardo Vianello,Donato Renzetti]
Amici miei/Con l'aiuto del SignoreRicchi e Poveri.1971-------46Apollo ZA 50200[written by Trad.][produced by Carlo Nistri]
Che sarà/La mia strada sarà breveRicchi e Poveri02.1971-------8[11]Apollo ZA 50170[written by Franco Migliacci,Jimmy Fontana,Carlo Pes,Italo Nicola Greco][produced by Gianni Marchetti]
Un diadema di ciliegie/Anche tuRicchi e Poveri02.1972-------8[11]Cetra SP 1469[written by Romano Bertola]
Pomeriggio d'estate/La figlia di un raggio di soleRicchi e Poveri.1970-------32Cetra SP 1473[written by Claudio Mattone,Carlo Nistri][produced by Carlo Nistri]
Una musica/Il fantasmaRicchi e Poveri01.1973-------19[5]Cetra SP 1496[written by Maurizio Seymandi,Paolo Limiti,Mike Bongiorno,Mario Migliardi][produced by Gian Piero Reverberi]
Dolce frutto/Grazie milleRicchi e Poveri03.1973-------21[3]Cetra SP 1507[written by Cristiano Minellono, Umberto Balsamo][produced by Gian Piero Reverberi]
Piccolo amore mio/Dolce è la manoRicchi e Poveri03.1973-------33Cetra SP 1509[written by Cristiano Minellono,Angelo Sotgiu,Franco Gatti][produced by Cristiano Minellono,Angelo Sotgiu,Franco Gatti]
Penso sorrido e canto/SinceramenteRicchi e Poveri .1973-------13Cetra SP 1535[written by De Martino,M \ Vaime,E - Terzoli]
Non pensarci più/Amore sbagliatoRicchi e Poveri.1974-------21[3]Cetra SP 1564[written by Cristiano Minellono, Umberto Balsamo][produced by Gian Piero Reverberi]
Povera bimba/Torno da teRicchi e Poveri04.1974-------38Cetra SP 1546[written by Cristiano Minellono, Angelo Sotgiu,Franco Gatti,Toscani][produced by Cristiano Minellono,Ricchi E Poveri]
M'innamoro di te/Alla faccia di Belzebu'Ricchi e Poveri.1981-3[8]35[14]----5[21]Baby BR 50243[written by Cristiano Minellono,Dario Farina]
Sarà perché ti amo/Alla faccia di Belzebu'Ricchi e Poveri02.1981-2[11]11[22]--7[6]-1[22][gold]Baby BR 50232[written by Daniele Pace,Enzo Ghinazzi,Dario Farina]
Come vorrei/Stasera cantoRicchi e Poveri.1981-------3[13]Baby BR 50256[written by Cristiano Minellono, Dario Farina]
Made In Italy/Questa seraRicchi e Poveri.1981-12[4]6[25]-3[16]--27 Baby BR 50268[written by Gian Piero Reverberi, Cristiano Minellono,Dario Farina]
Piccolo amore/Perché ci vuole l'amoreRicchi e Poveri03.1973-10[4]24[15]--16[4]-7[17]Baby BR 50278[written by Cristiano Minellono,Dario Farina][produced by Dario Farina]
Mamma Maria/MalintesoRicchi e Poveri.1983-5[9]11[19]--11[18]-21Baby[written by Cristiano Minellono, Dario Farina,Luis Gómez Escolar][produced by Dario Farina]
Ciao Italy ciao amore/Un altro lui, un' altra leiRicchi e Poveri.1983-18[4]34[8]-----Baby 1653977[written by Cristiano Minellono,Dario Farina,Michael Hofmann][produced by Dario Farina]
Cosa sei/Amarsi un po'Ricchi e Poveri.1983-------3[10]Baby 50309[written by Cristiano Minellono, Dario Farina][produced by Dario Farina]
Voulez vous danser/AcapulcoRicchi e Poveri.1983--56[8]----3[10]Baby 50311[written by Cristiano Minellono, Dario Farina,Paolo Cassella][produced by Dario Farina]
Hasta la vista/AcapulcoRicchi e Poveri.1984-------28Baby 50321[written by Cristiano Minellono, Dario Farina,Paolo Cassella][produced by Dario Farina]
Se m'innamoro/Mami MamiRicchi e Poveri02.1985--70[1]----6[10]Baby 50333[written by Cristiano Minellono, Dario Farina][produced by Dario Farina,Michael Hofmann]
Dimmi quando/Vento caldoRicchi e Poveri.1985-------37Baby 50352[written by Cristiano Minellono, Dario Farina][produced by VAM]
Canzone d'amoreRicchi e Poveri02.1987-------3[10]Fonit Cetra SP 1851[written by Toto Cutugno,Dario Farina,Giancarlo Rampazzo][produced by Dario Farina,Salvatore Cutugno]
Cocco bello Africa/Voglio stringerti ancoraRicchi e Poveri.1987-------25Baby 109 279 [Ger][written by Cristiano Minellono,Oscar Avogadro,Dario Farina][produced by Dario Farina]
Nascerà GesùRicchi e Poveri.1988-------23Cinevox SC 1197[written by Umberto Balsamo]
Chi voglio sei tu/Lasciami provare un'emozioneRicchi e Poveri.1989-------18EMI 1188277[written by Piero Cassano ,Adelio Cogliati][produced by Piero Cassano]
Buona giornata/Se m'innamoroRicchi e Poveri.1990-------31EMI 1188417[written by Mauro Paoluzzi,Vittorio Cosma,Depsa,Abramo Allione][produced by Mauro Paoluzzi]
Una domenica con te/Una musica (Version '90)Ricchi e Poveri.1990-------35 EMI 06 1188477[written by Angelo Sotgiu,Franco Gatti,Angela Brambati,Renato Rosset][produced by Maurizio Bassi]
Così lontani/ Guarda che lunaRicchi e Poveri02.1992-------17[3]EMI 06 1188657[written by Toto Cutugno][produced by Pinuccio Pirazzoli]
Sarà perché ti amo (chi ne se frega!!)Ricchi e Poveri.2004-------15[3]Nar NAR 10504[written by Daniele Pace,Enzo Ghinazzi,Dario Farina]

 

Gepy & Gepy

 Gepy & Gepy, pseudonim Giampiero Scalamogna, znany jako autor tekstów także jako Sergepy, Gepy i Gepyosky (ur. 13 czerwca 1943r Rzym -zm.  3 lipca 2010r Rzym ), był włoskim piosenkarzem, kompozytorem, producentem muzycznym, autorem tekstów i aranżerem. 

Giampiero Scalamogna rozpoczął karierę artystyczną w wieku 16 lat. W 1965 roku trafia do Piper Club w Rzymie, gdzie wraz z Danielą Casa tworzy duet Dany & Gepy, specjalizujący się w coverach wokalistów soulowych i rytmiczno-bluesowych. Następnie podpisał kontrakt nagraniowy z ARC, pod-wytwórnią RCA Italiana, i wydał pierwsze single w 1967 roku pod pseudonimem Gepy & Gepy. Na początku lat siedemdziesiątych poświęcił się pisaniu piosenek dla Fiorelli Mannoia, Patty Pravo i Mario Muselli: z Io l'amo di più, w interpretacji neapolitańskiej piosenkarki, brał udział w Un disco per l'estate w 1972r. Wokalistka, zagorzała zwolenniczka Romów, skomponowała także wraz z Vendittim i Bardottim (Roma Roma Roma) piosenkę Roma (non si disputa, si ama), która stała się oficjalnym hymnem A.S. Roma. 

Następnie założył grupę z włosko-erytrejską piosenkarką Melissą Chimenti i Marcellą Petrelli, przyjmując nazwę Gepy & Gepy. Punktem zwrotnym dla Gepy'ego jest spotkanie z Ornellą Vanoni, która proponuje mu kontrakt płytowy z własną wytwórnią Vanilla; później został producentem Vanoni i wystąpił z nią w duecie z bardzo udaną piosenką Più, zaczerpniętą z albumu o tym samym tytule, a następnie przerobioną przez Fiorello i Giorgię na ścieżkę dźwiękową do filmu Voce del verbo amore

W 1978 wziął udział w Cantagiro prezentując piosenkę Chi...io?, z którą rywalizował także w Festivalbarze. Pod koniec lat siedemdziesiątych napisał wiele piosenek, zwłaszcza z gatunku tanecznego, takich jak Body to Body, piosenka przewodnia Discoring w 1979 i 1980 oraz Blu, który dzięki uduchowionemu głosowi osiągnął szczyty list przebojów w całej Europie. Uczestniczy w Festiwalu w San Remo w 1989 jako współautor pieśni Per lei, śpiewanych przez siebie, oraz Ciao w interpretacji Giglioli Cinquetti

W 2001 roku wziął udział w audycji La notte vola, konkursie muzycznym najsłynniejszych piosenek lat osiemdziesiątych, w którym zaprezentował swój hit z 1980 roku Body to Body. Zmarł w wieku 67 lat w wyniku zaostrzenia się ciężkiej postaci zapalenia płuc w Policlinico Umberto I w Rzymie, gdzie przez kilka dni przebywał na oddziale intensywnej terapii. Pochowany jest na cmentarzu Verano w Rzymie.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Più/Dimmi almeno seOrnella Vanoni & Gepy.1977-------4Vanilla OV 008[written by Maurizio Piccoli,Giampiero Scalamogna]
Blu/BellissimoGepy & Gepy05.1977-----17[4]-41Vanilla OV 011[written by Dario Farina,Sergio Bardotti,Mauro Lusini,Giampiero Scalamogna][produced by Sergio Bardotti]
Angelo blu/Magic musicGepy & Gepy05.1979-------45Baby BR 087[written by Daniele Pace,Corrado Conti, Giampiero Scalamogna]
Body to body/Oh darling, stay with meGepy & Gepy.1979-------15Baby BR 50200[written by Dario Farina,Richard Palmer-James,Giampiero Scalamogna]
Teneramente/Sera saràGepy & Gepy.1981-------25Baby BR 50239[written by Dario Farina,Giampiero Scalamogna]

poniedziałek, 21 listopada 2022

Green Velvet

Curtis Jones występujący dzisiaj pod pseudonimem Green Velvet urodził się w 1968 roku w Chicago. Po rozpoczęciu studiów na wydziale chemii stwierdził, że to jest dla niego zbyt nudne więc zajął się tym co bardzo lubił czyli muzyką. Jego ojciec czasami występował jako dj grający funk i blues więc pierwszymi fascynacjami stały się nagrania Sly Stone i George Clintona.

 

Curtis także zaczął uczęszczać na zajęcia gry na saksofonie. Na studiach poznał początki muzyki elektronicznej (Kraftwerk) oraz pierwszą falę muzyki house tworzonej przez artystów z Chicago. W końcu postanowił zaoszczędzone pieniądze wydać na sprzęt, kupił mikser, keyboard i automat perkusyjny. Używając pseudonimu Cajmere w 1991 roku nagrał pierwszą EP'kę "Underground Goodies" a następnie singiel "Brighter Days", który w 1992 roku otworzył katalog jego pierwszego własnego labela nazwanego Cajual.
 

Sam Curtis jako Cajmere rozpoczął występy dj'skie a w labelu Cajual pojawiły się nagrania innych znanych postaci sceny house, np. Dj Sneak, Paul Johnson, Gene Farris.W 1993 roku Curtis otwiera drugi label - Relief ukierunkowany na brzmienia mocniejsze, bliższe techno. W tym samym czasie pojawia się jego nowy pseudonim - Green Velvet, pod którym rozpoczyna występy jako live act. Nie są to jednak typowe live acty tylko prawie teatralno-kabaretowe i ekscentryczne występy. Przeciętny człowiek - Curtis Jones na scenie zmienia się w szalonego showmana, gwiazdę - Green Velvet.
 

Pojawia się w nietypowych przebraniach, w których oczywiście zwykle dominuje kolor zielony, stara się nawiązać łączność z publicznością i na żywo dodaje do muzyki wokale. Nie są to melodyjne śpiewy czy też pojednyczne nic nie znaczące słowa a raczej przemowy z konkretnym przekazem, rozmowy z publicznością. Często postać Green Velveta może wydawać się wręcz komiczna ale o to mu właśnie chodzi - nie tylko zmusić do tańca ale również rozśmieszyć.Do tych występów live musiała oczywiście powstać odpowiednia muzyka - coś na granicy pomiędzy techno a house, eksperymentalne dźwięki i wokale ale z mocnym tanecznym rytmem.
 

Nieprzypadkowy jest tytuł pierwszego albumu "Constant Chaos". Jego muzyka zawiera w sobie chaos który niesie dziwną ale zupełnie naturalną energię. To pozwoliło jego muzyce zdobyć dużą popularność zwłaszcza wśród klubowej publiczności. "Flash", "Preacherman", "Coitus" to przykłady tych najlepszych i najbardziej klubowych nagrań. Właśnie te najbardziej taneczne nagrania z lat 93-99 zostały zebrane na kompilacyjnym albumie "The Nineties". Z podobnym zestawem utworów w 2000 roku label F111 wydał płytkę zatytułowaną po prostu "Green Velvet".
 

Pod koniec roku 2001 Green Velvet przedstawił kolejny zestaw swojej nietypowej muzyki. Już promujący płytę singiel "La La Land" stał się hitem i rozbudził duże oczekiwania względem albumu. Myślę, że wydany przez label Music Man "Whatever" jest tym na co wszyscy fani czekali. Kolejne wokalne techno-housowe utwory niektóre spokojne i lekkie, inne znów dosyć mroczne zostały uzupełnione electro-funkiem i wykręconymi dźwiękami syntezatorów - sam autor określa to jako tech-punk. Kilka z nich utworów to naprawdę mocne uderzenie na klubowe parkiety. Curtis w swoich wokalach porusza rożne tematy - mówi o rasizmie, o coraz większej popularności narkotyków. Nie ocenia żadnego z tych zjawisk, po prostu opisuje otaczającą go rzeczywistość. Po wydaniu tego albumu Curtis Jones już szykuje kolejne nagrania oraz reaktywuje swój housowy label Cajual. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
FlashGreen Velvet03.199684[1]-Open OPENCD 018[written by Cajmere][produced by Cajmere]
FlashGreen Velvet06.2000186[1]- F-111 9 44900 [US][written by Cajmere][produced by Cajmere][1[1][12].Hot Disco/Dance;F-111 44 853 12"]
Answering machineGreen Velvet10.2000169[1]-F-111 44900-2 [US][written by Green Velvet ][produced by Green Velvet ][9[11].Hot Disco/Dance;F-111 44 900 12"]
La la bandGreen Velvet05.200229[5]-Credence CDCRED 025[written by Green Velvet ][produced by Green Velvet ][12[14].Hot Disco/Dance;Relief 2004 12"]
La la band [remix]Green Velvet01.2003121[2]-Hussle Recordings HUSSY016-1
GenedefektGreen Velvet09.2002-- Relief RR 2012[written by Green Velvet ][produced by Green Velvet ][20[10].Hot Disco/Dance;Relief 72 012 12"]