Z archiwum...rocka : Wyniki wyszukiwania: Badfinger

Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Badfinger, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty

czwartek, 14 listopada 2019

Badfinger

Grupa brytyjska, początkowo złożona z samych Walijczyków. W jej pierwszym składzie debiutującym w połowie lat sześćdziesiątych pod nazwą The Iveys (od nazwy ulicy w Swansea - Ivey Place) w legendarnym klubie Cavern w Liverpoolu występowali: Pete Ham (ur. 27.04.1947 r. w Swansea. zm. 23.04.1975 r. w Weybridge; śpiew), Mike Gibbins (ur. 12.03.1949 r. w Swansea; perkusja), David Jenkins (gitara) i Ron Griffiths (bas).

Jak przystało na zespół, który wziął nazwę z wczesnego wcielenia The Hollies, demonstrowali zgrabne, oparte na solidnej wokalizie tematy. W 1967 r. związali się z Davidem Garrickiem piosenkarzem oscylującym między popem a piosenką aktorską. Bardziej kuszące perspektywy otworzyła przed grupą założona przez Beatlesów wytwórnia Apple. Jenkinsa zastąpił Tom Evans (ur. 5.06.1947 r. w Liverpoolu, zm. 23.11.1983 r.), autor debiutanckiego tematu "Maybe Tomorrow", wyprodukowanego dla nowej firmy przez Tony'ego Viscontiego.

Singel przeszedł bez echa, a po niepowodzeniu kolejnej próby, "Walls Ice Cream", The Iveys postanowili zmienić nazwę na Badfinger. Podczas pracy nad kolejnym nagraniem nowym basistą został Joey Molland (ur. 21.06.1948 r. w Liverpoolu). Singel "Come And Get It", skomponowany przez szefa wytwórni, Paula McCartneya, stał się przebojem w Anglii i w USA.
Zespołowi zaproponowano udział w filmie "The Magie Christian" z udziałem Pctera Sellersa i Ringo Starra. Patronat Beatlesów wywołał zainteresowanie w środkach masowego przekazu, do czego przyczyniła się też wokalna maniera Badfinger, wykazująca silny wpływ sławnej liverpoolskiej czwórki.

Sukcesy singla "No Matter What" zawdzięczały wiele Beatlesom, ale i zespół umiał stanąć na wysokości zadania. Z początkiem lat 70-tych Badfinger, jako firmowi muzycy studyjni Apple, pojawili się na solowych płytach swoich patronów - All Things Must Pass George'a Harrisona, I Don't Come Easy Ringo Starra i Imagine Johna Lennona - uczestnicząc też w dobroczynnym koncercie dla Bangladeszu (1.08.1971 r.), zorganizowanym przez pierwszego z nich.

Talent kompozytorski ujawnili w pełni w 1972 r. nastrojową balladą "Without You", światowym przebojem amerykańskiego piosenkarza Harry'ego Nilssona, autorstwa Hama i Evansa. Był to jednak kulminacyjny punkt w karierze zespołu. Po nagraniu albumu Ass grupa związała się z wytwórnią Warner Bros., dla której w 1974 r. zarejestrowała kolejny longplay, Badfinger.
Jeszcze w tym samym roku ukazało się kolejne wydawnictwo zespołu, Wish You Were Here. Równocześnie formację opuścił Molland, zniechęcony finansową presją dominującą w tym czasie w działalności grupy. Rok później samobójstwo popełnił Ham, już wcześniej nękany zawodowymi i osobistymi problemami. Oznaczało to rozpadnięcie się grupy.

Pod koniec 1978 r. Molland i Evans reaktywowali Badfinger, angażując do współpracy Joego Tanzina (gitara) i Kenny'ego Harcka (perkusja), szybko zastąpionego przez Andy'ego Newmarka. Nagrany przez nich album Airwaves nie odniósł żadnego sukcesu rynkowego. W 1981 r. Badfinger w składzie: Molland, Evans, Tony Kaye (klawisze, eks-Yes), Glenn Sherba i Richard Bryans zarejestrował kolejną nieudaną płytę Say No More.

Po zakończeniu amerykańskiego tournee (podczas którego w składzie formacji pojawił się następny nowy muzyk - Steve Craiter), zespół ponownie rozwiązał się. Wkrótce potem, 23.11.1983 r. Evans popełnił samobójstwo we własnym domu w Surrey. Jak przed laty Ham, on też padł ofiarą depresji i materialnych kłopotów.

Na tragiczną ironię zakrawa fakt, że w dorobku Badfinger najbardziej upamiętniły się słowa refrenu "Without You", napisane w okresie świetności grupy "I can't live, I can't live anymore" ("Nie mogę, nie mogę dłużej żyć", których wykonawca, Harry Nilsson, również zmarł przedwcześnie w 1994 r.).
W 1990 r., dzięki wysiłkom Mollanda i Gibbinsa (którzy wygrali proces o zaległe tantiemy z wytwórnią Apple), Badfinger znów powrócili. Tym razem nagrywając album Timeless z Randy Andersenem (gitara) i A.J. Nicholasem (bas) wydany przez własną wytwórnię Mollanda, Independent Records. Od czasu do czasu muzycy wyruszają w krótkie trasy po USA.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Maybe tomorrow/Daddy's a millionaire	Iveys	02.1969	-	67[6]	Apple APPLE 5/Apple 1803	[written by Tom Evans][produced by Tony Visconti]
Come and get it/Rock of All Ages	Badfinger	01.1970	4[11]	7[15]	Apple APPLE 20/Apple 1815	[written by Paul McCartney][produced by P. McCartney]
No matter what/Carry on till tomorrow UK side B:Better days	Badfinger	10.1970	5[11]	8[12]	Apple APPLE 31/Apple 1822	[written by Pete Hamm][produced by Mal Evans]
Day after day/Money UK side B:Sweet tuesday morning	Badfinger	02.1972	10[11]	4[14]	Apple APPLE 40/Apple 1841	[gold-US][write by Pete Hamm][produced by George Harrison]
Baby blue/Flying	Badfinger	03.1972	-	14[10]	-/Apple 1844	[written by: Pete Ham][produced by Todd Rundgren]
Apple of my eye/Blind Owl	Badfinger	02.1974	-	102[4]	Apple APPLE 49/Apple 1864	[written by Badfinger][Produced by Chris Thomas]
Love is gonna come at last/Sail away	Badfinger	04.1979	-	69[4]	-/Elektra 46 025	[written by: J.C. Malland][Produced by: David Malloy]
Hold on/Passin' time	Badfinger	02.1981	-	56[8]	-/Radio 3793	[written by Tom Evans][produced by Jack Richardson & Steve Wittmack]
Baby Blue	Badfinger	10.2013	73[1]	-	Parlophone GBDCE 0000006/-	[written by Pete Ham]

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40 /ilość tyg. na liście/	Billboard	Wytwórnia [UK/US]	Komentarze
4.07.1969	Maybe tomorrow	-	-	Apple SAPCOR 8/Apple ST-3355	as "THE IVEYS" [produced by Tony Visconti and Mal Evans]
16.02.1970	Magic Christian Music	-	55[17]	Apple SAPCOR 12/ Apple 3364	[produced by Paul McCartney/Mal Evans/Tony Visconti]
9.11.1970	No dice	-	28[15]	Apple SAPCOR 16/Apple 3367	[produced by: Mal Evans & Geoff Emerick]
13.12.1971	Straight up	-	31[32]	Apple SAPCOR 19/Apple SW-3387	[produced by: Todd Rundgren/George Harrison]
26.11.1973	Ass	-	122[8]	Apple SAPCOR 27/ Apple 3411	[Produced by Chris Thomas and Badfinger]
02.1974	Badfinger [For Love Or Money]	-	161[5]	Warner Bros WB K56023/ Warner 2762	[Produced by Chris Thomas for Big Ears]
10.1974	Wish you were here	-	148[6]	Warner Bros WB K56076/ Warner Bros RS 2827	[Produced by Chris Thomas for Badfinger]
03.1979	Airwaves	-	125[8]	Elektra ELK 52129/Electra 6E-175	[Produced by David Malloy]
03.1981	Say no more	-	155[6]	-/Radio 16 030	[ Produced by Jack (Round Mound of Sound) Richardson and Steve (Bic) Wittmack for JAR Productions]

sobota, 1 sierpnia 2020

Knack

The Knack, grupa amerykańska. Powstała w maju 1978 w Los Angeles w Kalifornii. Skład ustanowili: Doug Fieger (20.08.1952r, Detroit, Michigan) - voc, g, znany z zespołów Sky i Sunset Bombers, Berton Averre (13.12.1953r, Van Nuys, Kalifornia) - g, k, voc, Prescott Niles (2.05.1954r, Nowy Jork) - b i Bijjce Gary (7.04.1952r, Burbank, Kalifornia - zm. 22.08.2006, Los Angeles, Kalifornia) - dr, legitymujący jię współpracą m.in. z Albertem Collinsem, Jackiem Bruce'em i Love. Rozwiązana w styczniu 1982. Reaktywowana w 1986, od tej pory znowu z przerwami działała, z początku w oryginalnym składzie, a w późniejszych latach bez Gary'ego, którego kolejno zastępowali Billy Ward - dr, wspomagający wcześniej Yoko Ono i Ace Frehley's Comet, Terry Bozzio (właśc. Terry John Bozzio; 27.12.1950r, San Francisco, Kalifornia) - dr, znany z zespołu Franka Zappy, U.K. i Missing Persons, oraz David Henderson - dr.

Zadebiutowała 1 czerwca 1978r w słynnym Whiskey A Go Go w Los Angeles. Koncerty w tym i innych renomowanych klubach rodzinnego miasta, jak Troubadour czy Starwood, zwróciły na nią uwagę szefów firm płytowych i już w końcu 1978r podpisała kontrakt z Capitolem. W jedenaście dni kwietnia 1979r kosztem zaledwie siedemnastu tysięcy dolarów nagrała w MCA - Whitney Studios przy pomocy Mike'a Chapmana, współpracownika Blondie, album „Get The Knack".

Wydany w maju, rozszedł się w siedmiu milionach egzemplarzy, a towarzyszące mu single, MySharona/Let Me Out z czerwca i Good Girls Don't/Frustrated z września, zrobiły furorę na światowych listach przebojów. Ów sukces zaskoczył wszystkich: W epoce szaleństwa na punkcie disco formacja zaproponowała repertuar przywołujący wołujący klimat muzyki angielskiej z lat sześćdziesiątych, zwłaszcza dokonań The Beatles, The Kinks, The Searchers i The Who. Muzyka ta urzekała chwytliwością, ale chwilami miała też w sobie niemal punkową zadziorność, np. My Sharona, Good Girls Don't, (She's So) Selfish, Frustrated czy przeróbka Heartbeat z repertuaru Buddy'ego Holly'ego.

Dziełem podobnym, choć nie tak świeżym, okazała się płyta „...But The Little Girls Understand" (tytuł to cytat ze standardu bluesowego Back Door Man Williego Dixona) z lutego 1980r, promowana singlami Baby Talks Dirty/End Of The Game ze stycznia i It's You/I Want Ya/Havin' A Rave Up z marca tego roku. Zrealizowana jeszcze szybciej niż poprzednia - w siedem dni kosztem dziesięciu tysięcy dolarów, była kolejnym owocem współpracy z Chapmanem. Oprócz niewielkiego przeboju Baby Talks Dirty zawierała takie utwory, jak I Want Ya, Mr. Handleman, End Of The Game, (Havin'A) Rave Up czy kolejna przeróbka, The Hard Way The Kinks. Osiągnęła spory nakład dwóch i pół miliona egzemplarzy, ale wynik ten mógł rozczarowywać w porównaniu z sukcesem debiutu.

Dlatego album następny, „Round Trip" z października 1981r, promowany singlem Pay The Devil (Ooo Baby Ooo)/Lil Cal's Big Mistake, zrealizowano pod kierunkiem innego producenta, Jacka Douglasa, współpracownika Johna Lennona, przy współudziale m.in. duetu Flo And Eddie oraz sekcji instrumentów dętych. Jednakże próba wzbogacenia własnej muzyki m.in. elementami jazz rocka (Lil' Cal's Big Mistake, Africa) nikogo nie przekonała i dzieło przepadło na rynku - mimo kilku udanych piosenek w starym stylu (Boys Go Crazy, przypomniana później przez The Posies, Radiating Love, She Likes The Boat czy Another Lousy Day In Paradise). Zniechęcona formacja zakończyła wówczas działalność.

Od 1986r znowu koncertowała i nagrywała. A jej dyskografia wzbogaciła się o kolejne albumy. Pierwszy, „Serious Fun" z marca 1991r, wyprodukowany przez Dona Wasa, był dokonaniem zaskakująco konwencjonalnym i gładkim (np. Rocket O' Love, I Want Love, Let's Get Lost, Body Talk). Ale drugi, „Zoom" z lipca 1998, wyprodukowany przez samych muzyków wraz z Richardem Bosworthem, ukazywał The Knack od jak najlepszej strony; takie utwory, jak Pop Is Dead, Ambition, Tomorrow i Terry And Julie Step Out (z żartobliwym cytatem z Revolution 9 The Beatles), dowodziły odzyskania dawnej formy i werwy.

Następny, „Normal As The Next Guy" z września 2001r, zrealizowany przy współudziale m.in. Johna Amato - s, był z kolei rozczarowaniem, a oprócz kilku dość bladych piosenek w dawnym stylu, jak Disillusion Town, It's Not Mai A World Of My Own, zawierał rzeczy zaskakujące, jak stylizacja country Spiritual Pursuit czy mieszanka popu, rocka i jazzu spod znaku Steely Dan Dance Of Romance. Wyróżniał się jedynie piękny hołd dla Briana Wilsona, legendarnego lidera The Beach Boys - The Man On The Beach. Wreszcie płyta „Live From The Rock'n'Roll Funhouse" z kwietnia 2002r była rodzajem podsumowania całej dotychczasowej kariery The Knack i zawierała pełne uroku, koncertowe wersje jej dawnych hitów i nowych piosenek, zarejestrowane 18 sierpnia 2001 podczas występu dla telewizji w Long Beach w Kalifornii.

Kilka premierowych nagrań The Knack trafiło na składanki-zespołu. Na „Retrospective - The Best Of The Knack" z listopada 1992r znalazła się m.in. przeróbka Don't Look Back Bruce'a Springsteena (zarejestrowana w 1979r). A na „Proof - The Very Best Of The Knack" z maja 1998r trafiły m.in. wykonany z Rayem Manzarkiem, legendarnym organistą The Doors, własny utwór She Say oraz porywające wersje dwóch piosenek Nicka Lowe'a: I Knew The Bride (When She Used To Rock And Roll) i Teacher Teacher (zarejestrowane w tym czasie). Ponadto grupa sięgnęła po No Matter What, stary przebój Badfinger, i umieściła go na płycie „Come And Get It - A Tribute To Badfinger", firmowanej wraz z różnymi artystami (Copper, 1996).

Po rozwiązaniu The Knack w 1982 Fieger założył Taking Chances, a później wspomagał w studiu m.in. Ringo Starra i Was Not Was) oraz pisał piosenki np. dla Manhattan Transfer. Jako solista firmował album „First Things First" (Zen, 2000r; z udziałem Manzarka i Nicky'ego Hopkinsa). Averre, Niles i Gary nawiązali współpracę z Robbym Kriegerem, byłym gitarzystą The Doors, a następnie założyli The Game. W późniejszych latach Averre stworzył z Robem Muererem kilka popularnych komedii muzycznych, np. Jungle Man! (2000r) i Robin Hood - The Untold Story (2001r), oraz uczestniczył w nagraniach m.in. Starra.

Niles przede wszystkim nauczał gry na fortepianie, gitarze i gitarze basowej, ale brał też udział w sesjach, m.in. George'a Harrisona, grał w zespole Ricka Springfielda oraz działał jako producent nagrań, m.in. Lisy Hilton. Ponadto dał się poznać jako aktor, m.in. pojawił się w maleńkiej roli w filmie Valley Girl (1983r, reż. Martha Coolidge). Gary współpracował m.in. z Harrisonem, Bobem Dylanem, Sheryl Crow i The Ventures oraz dodał partie bębnów do nie publikowanych dotychczas, archiwalnych nagrań Jimiego Hendrixa, przygotowanych do wydania przez producenta Alana Douglasa. Wydał płytę z loopami perkusyjnymi - „Bruce Gary's Drum Vocabulary" (Big Fish Audio, 1998r). W sierpniu 2006 zmarł na ziarnicę złośliwą. Ward współpracował m.in. z Robbiem Robertsonem, Carly Simon i Joan Osborne. Ma w dorobku solowy album „Two Hands Clapping" (Drumpike, 1998r). Opublikował książkę Inside Out - Exploring The Mental Aspects Of Drumming (2003).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Sharona/Let me out	Knack	06.1979	6[10]	1[6][22]	Capitol 4731	[gold-US][written by Berton Averre, Doug Fieger][produced by Mike Chapman]
Good girls don' t/Frustrated	Knack	09.1979	66[2]	11[6]	Capitol 4771	[written by Berton Averre][produced by Mike Chapman]
Baby talks dirty/End of the game	Knack	02.1980	-	38[8]	Capitol 4822	[written by Berton Averre, Doug Fieger][produced by Mike Chapman]
Can' t put a price on love/[Havin' a]Rave up	Knack	04.1980	-	62[6]	Capitol 4853	[written by Berton Averre, Doug Fieger][produced by Mike Chapman]
Pay the devil [Ooo,baby,ooo]/Lil' cals big mistake	Knack	10.1981	-	67[5]	Capitol 5054	[written by Berton Averre][produced by Jack Douglas]
My Sharona/Tempted [94][Squeeze]	Knack	04.1994	-	91[4]	RCA 62 800	[piosenka z filmu Reality bites]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get The Knack	Knack	06.1979	65[2]	1[5][40]	Capitol 11 948	[2x-platinum-US][produced by Mike Chapman]
But the little girls understand	Knack	03.1980	-	15[14]	Capitol 12 045	[gold-US][produced by Mike Chapman]
Round trip	Knack	11.1981	-	93[6]	Capitol 12 168	[produced by Jack Douglas]

środa, 3 kwietnia 2024

Nilsson

Wlaśc. Harry Edward Nelson, ur. 15.06.1941 r. w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn, zm. 15.01.1994 r. w Agoura Hills w Kalifornii. Jako nastolatek przeniósł się do Los Angeles i imał się wielu różnych zajęć, by w końcu uzyskać posadę kontrolera w Security First National Bank. Nie powstrzymało go to jednak od rozwijania zainteresowań muzycznych - rejestrował taśmy demo ze swoimi własnymi kompozycjami, które potem prezentował wytwórniom mającym swe siedziby w Los Angeles. Z zaoferowanego w ten sposób materiału skorzystał Phil Spector, rejestrując utwory „Paradise" i „Here Sit" z The Ronettes i „This Could Be The Night" z The Modern Folk Quartet.

Zainteresowanie ze strony słynnego producenta zainspirowało artystę do dokonania własnych nagrań dla wytwórni Tower. Wśród singli sygnowanych pseudonimem Nilsson znalazły się m.in. ,,You Can't Take Your Love Away From Me" i „Good Times" (oba z 1966 r.). W następnym roku The Yardbirds nagrali jego kompozycję „Ten Little Indians", a sam Nilsson zrezygnował z pracy w banku po usłyszeniu w radiu innego swojego utworu „Cuddly Toy", w wykonaniu The Monkees.

Podpisawszy kontrakt z wytwórnią RCA Records, nagrał imponujący debiutancki album Pundemonium Shadow Show. Wybrane utwory nie tylko doskonale zaprezentowały trzy-oktawową skalę głosu Nilssona; znalazła się wśród nich również wiązanka piosenek Beatlesów „You Can't Do That", która spotkała się z wielkim uznaniem ze strony Johna Lennona i zapoczątkowala wieloletnią przyjaźń obu muzyków. Tymczasem kompozycje Nilssona cieszyły się wielką popularnością wśród innych wykonawców: The Turtles nagrali „The Story Of Rock'N'Roll', Herb Alpert i Blood, Sweat And Tears zarejestrowali „ Without Her", a Three Dog Night zanotowali na swoim koncie przebój z 1. miejsca amerykańskiej listy przebojów nagrawszy „One" (utwór ten przyniósł im również „złotą płytę"). Własną wersję tej kompozycji wokalista zamieścił na albumie Ariel Ballet, którego tytuł pochodził od numeru wykonywanego w cyrku przez dziadków Nilssona. Na longplayu tym znaleźć również można piosenkę „Everybody's Talking" z repertuaru Freda Neila, która po włączeniu jej do ścieżki dźwiękowej filmu „Nocny kowboj" przyniosła artyście pierwszy przebój z Top 10 amerykańskiej listy przebojów.

Na albumie Harry znalazła się kompozycja „The Puppy Song" (później wielki przebój w wykonaniu Davida Cassidy'ego), a longplay Nilsson Sings Newman zawierał wyłącznie kompozycje Randy'ego Newmana, który zagrał również na fortepianie. Kolejnym dziełem artysty był The Point, ścieżka dźwiękowa do pełnometrażowego telewizyjnego filmu animowanego. Jednak największy sukces przyniósł wokaliście album Nilsson Schmilsson i pochodzący z niego singel „Without You". Pełne emocji wykonanie utworu z repertuaru grupy Badfinger sprzedało się w liczbie ponad miliona egzemplarzy, trafiając na szczyty brytyjskiej i amerykańskiej listy przebojów. Przyniosło też Nilssonowi w 1972 r. nagrodę Grammy dla „najlepszego wokalisty pop i rockowego".

Ukończywszy utrzymany w podobnym stylu album Son Of Schmilsson, ten niezwykły artysta zaskoczył wszystkich rejestrując longplay A Little Touch Of Schmilsson In The Night z urokliwie zinstrumentowanymi standardami, wśród których znalazły się m.in. „Makin' Whno-pee" i „As Time Goes By". Dalsza kariera wokalisty upływała pod znakiem mocno nagłaśnianych sesji alkoholowych, w czasie których towarzyszyli mu John Lennon, Keith Moon i Ringo Starr. Wyprodukowany przez Lennona album Pussy Cats z 1974 r. czerpał obficie z klasyki pop i zawierał m.in. „Subterranean Homesick Blues", „Save The Last Dance For Me" i „Rock Around The Clock",

W czasie pracy nad ścieżką dźwiękową do filmu „Son Of Dracula" Nilssonowi towarzyszył Ringo Starr. Kolejnym propozycjom wokalisty brakowało jasno określonego kierunku muzycznego, choć wystawiona w 1976 r. na scenie londyńskiego Mermaid Theatre adaptacja „The Point" odniosła wielki sukces. Przyczyniła się również do odnowienia współpracy z dwoma byłymi członkami The Monkees, Davym Jonesem i Mickeyem Dolenzem. W latach 80-tych Nilsson odszedł od muzyki, poświęcając się interesom, głównie prowadzeniu firmy zajmującej się dystrybucją filmów działającą w kalifornijskim Studio City.

Jednak w 1988 r. wytwórnia RCA wydała album A Touch More Schmilsson In The Night, który nawiązując do swego poprzednika z 1973 r. - prezentował nastrojowe interpretacje lubianych i popularnych kompozycji, wśród których znalazły się dwa klasyczne już utwory E.Y. Harburga „It's Only A Paper Moon" i „Over The Rainbow". Wielkim paradoksem pozostaje fakt, że pomimo zdobycia sławy jako twórca doskonałych utworów, sam Nilsson największe sukcesy odnosił nagrywając kompozycje innych autorów.

15.01.1994 r. zmarł w swoim domu w Agoura Hills w Kalifornii nie mogąc dojść do siebie po zawale serca, który przeszedł niecały rok wcześniej. Rok później grupa znanych artystów złożyła mu hołd, nagrywając album z własnymi wersjami jego najsłynniejszych piosenek.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Can't Do That/Ten Little Indians	Nilsson	08.1967	-	122[2]	RCA Victor 9544	[written by John Lennon, Paul McCartney ][produced by Rick Jarrard][#48 hit for The Beatles in 1964]
Everybody's Talkin'/Don't Leave Me	Nilsson	08.1968	-	113[5]	RCA Victor 9298	[written by Fred Neil][produced by Rick Jarrard]
Everybody's Talkin'/Rainmaker	Nilsson	08.1969	23[15]	6[12]	RCA Victor 0161	[written by Fred Neil][produced by Rick Jarrard][piosenka z filmu "Midnight Cowboy"]
I Guess The Lord Must Be In New York City/Maybe	Nilsson	11.1969	-	34[7]	RCA Victor 0261	[written by Harry Nilsson][produced by Rick Jarrard]
Me And My Arrow/ Are You Sleeping?	Nilsson	03.1971	-	34[15]	RCA Victor 0443	[written by Harry Nilsson][produced by Harry Nilsson][piosenka z TV programu "The Point"]
Without You/Gotta Get Up	Nilsson	12.1971	1[5][20]	1[4][19]	RCA Victor 0604	[gold-US][silver-UK][written by Pete Ham, Tom Evans][produced by Richard Perry]
Jump Into The Fire/The Moonbeam Song	Nilsson	03.1972	-	27[9]	RCA Victor 0673	[written by Harry Nilsson][produced by Richard Perry]
Coconut/Down	Nilsson	06.1972	42[5]	8[14]	RCA Victor 0718	[written by Harry Nilsson][produced by Richard Perry]
Spaceman/Turn On Your Radio	Nilsson	09.1972	-	23[10]	RCA Victor 0788	[written by Harry Nilsson][produced by Richard Perry]
Remember (Christmas)/The Lottery Song	Nilsson	12.1972	-	53[6]	RCA Victor 0855	[written by Harry Nilsson][produced by Richard Perry]
As Time Goes By/Lullaby In Ragtime	Nilsson	09.1973	-	86[5]	RCA Victor 0039	[written by Herman Hupfeld][produced by Derek Taylor]
Daybreak/Down	Nilsson	04.1974	-	39[9]	RCA Victor 0246	[written by Harry Nilsson][produced by Harry Nilsson][piosenka z filmu "Son Of Dracula"]
Many Rivers To Cross/Don't Forget Me	Nilsson	08.1974	-	109[3]	RCA Victor 10001	[written by Jimmy Cliff][produced by John Lennon]
All I Think About Is You/I Never Thought I'd Be This Lonely	Nilsson	08.1977	43[3]	-	RCA 11 144	[written by Harry Nilsson][produced by A Nilsson House Production, Robin Geoffrey Cable]
Without You/Gotta Get Up	Nilsson	02.1994	47[5]	-	RCA 74321193092 [UK]	[written by Pete Ham, Tom Evans][produced by Richard Perry]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Harry	Nilsson	08.1969	-	120[15]	RCA Victor 4197	[produced by Harry Nilsson, Rick Jarrard]
The Point!	Nilsson	03.1971	46[1]	25[32]	RCA Victor 1003	[produced by Harry Nilsson]
Aerial Pandemonium Ballet	Nilsson	07.1971	-	149[3]	RCA Victor 4543	[produced by Harry Nilsson, Rick Jarrard]
Nilsson Schmilsson	Nilsson	12.1971	4[22]	3[46]	RCA Victor 4515	[gold-US][produced by Richard Perry]
Son of Schmilsson	Nilsson	07.1972	41[1]	12[31]	RCA Victor 4717	[gold-US][produced by Richard Perry]
A Little Touch of Schmilsson in the Night	Nilsson	06.1973	20[19]	46[17]	RCA Victor 0097	[produced by Derek Taylor]
Son of Dracula	Nilsson	05.1974	-	106[9]	Rapple 0220	[produced by Harry Nilsson, Ringo Starr, Richard Perry]
Pussy Cats	Nilsson	09.1974	-	60[12]	RCA Victor 0570	[produced by John Lennon]
Duit on Mon Dei	Nilsson	04.1975	-	141[7]	RCA Victor 0817	[produced by Harry Nilsson]
Sandman	Nilsson	02.1976	-	111[7]	RCA Victor 1031	[produced by Harry Nilsson]
...That's the Way It Is	Nilsson	07.1976	-	158[6]	RCA Victor 1119	[produced by Trevor Lawrence]
Knnillssonn	Nilsson	08.1977	-	108[10]	RCA Victor 2276	[produced by Harry Nilsson]
Greatest Hits	Nilsson	06.1978	-	140[5]	RCA Victor 2798	-

piątek, 14 kwietnia 2017

Dark Horse Records

Dark Horse Records to wytwórnia płytowa założona przez ex-Beatlesa George Harrisona w 1974 roku. Założenie wytwórni zbiegło się z likwidacją Apple Records i umożliwiła Harrisonowi kontynuowanie wspierania projektów innych artystów przy zachowaniu jego solowej kariery. Pierwsze kontrakty to hinduski muzyk Ravi Shankar i Splinter , z których tylko ostatnia z nich miała znaczący sukces komercyjny, aż do czasu, gdy Harrison podpisał kontrakt z Dark Horse w 1976 roku. Płyty wytwórni były dystrybuowane przez A & M Records przez pierwsze dwa lata jej działalności. Po rozstaniu z A & M, Harrison i Dark Horse utworzyły długoterminowe partnerstwo z Warner Bros. Records , które trwało do wygaśnięcia jego umowy w 1994 roku.

Attitudes, Stairsteps i Keni Burke należą do innych artystów, którzy nagrywali dla Dark Horse, choć coraz bardziej wytwórnia stała się nośnikiem wydań solowych Harrisona, gdy tylko Warner przejął dystrybucję. Po dziesięciu latach bezczynności etykieta powróciła w 2002 roku z pośmiertnym albumem studyjnym Harrisona , Brainwashed , a następnie jego boxem Dark Horse Years , który został wydany w 2004 roku. Niedawno Dark Horse Records wydała box z kompilacją Shankar-Harrison Collaborations (2010).
Od czasu powstania Apple Records w 1968 r. George Harrison wyprodukował i pomógł artystom mającym kontrakty w wytwórni, w tym Jackie Lomaxowi , Billy Prestonowi i Badfinger , które wszystkie były wtedy mało znane. Po rozpadzie Beatlesów w 1970 r., Harrison kontynuował tę rolę przy zachowaniu udanej kariery solowej, dodając prestiżowe nazwiska, takie jak Ravi Shankar i Ronnie Spector na listę firmy Apple. W 1973 roku, wyprodukował ambitny album "East-meets-West" Shankara,i debiutem duetu z South Shields , Splinter . Jako artysta solowy,Harrison szukał nowej drogi do swoich projektów . On i Starr rozważali zakupienie firmy Apple w 1973 r i uruchomienie jej samodzielnie, ale Harrison uważał ,że są poważne komplikacje związane z tą wytwórnią.

Na początku 1974 rozpoczął dialog z Davidem Geffenem , szefem Asylum Records w Los Angeles , a według późniejszego wspomnienia Toma Petty'ego konsultował się również z Leonem Russellem, współzałożycielem Shelter Records , o założeniu wytwórni. Harrison ostatecznie uzgodnił warunki z A & M Records, aby ta ostatnia rozpropagowała nową markę na całym świecie.Jako nazwę firmy, Harrison użył tytułu utworu, który napisał w 1973 roku, " Dark Horse ". Inspiracja dla logo Dark Horse Records pochodzi z etykiety na puszce, którą Harrison znalazł podczas podróży do Indii.

Po tym, jak Harrison podpisał kontrakt z Dark Horse Records 27 stycznia 1976 r., wszystkie jego kolejne nagrania zostały wydane przez label, począwszy od Thirty Three & 1/3 , a kończąc na Live in Japan w 1992 roku. Po tym ostatnim, po dziesięciu latach odszedł.

Dark Horse był dystrybuowany przez A & M Records (1974-76),Warner Bros. Records (1976-94) i EMI (2002-2004).

Dark Horse została reaktywowana wraz z pośmiertnym wydaniem Brainwashed w 2002 roku. Powrót do katalogu Harrisona został uczczony boxem Dark Horse Years 1976-1992 w 2004 roku. W 2010 roku Dark Horse wydało zestaw Ravi Shankar-George Harrison Collaborations z dystrybucją przez Rhino Entertainment .

Hity na singlowych listach przebojów

1974 Splinter Costafine Town / Elly-May 17.UK/77.US
1979 George Harrison Blow Away 51.UK/16.US
1981 George Harrison All Those Years Ago 13.UK/2.US
1987 George Harrison Got My Mind Set on You 2.UK/1.US
1988 George Harrison When We Was Fab 25.UK/23.US
1988 George Harrison This Is Love 55.UK
1976 George Harrison This Song 25.US
1976 George Harrison Crackerbox Palace 19.US
1982 George Harrison Wake Up My Love 53.US

niedziela, 30 grudnia 2018

George Harrison

Ur. 24.02.1943 r. w liverpoolskiej dzielnicy Wavetree w Anglii. Dopiero w wieku 40 lat odkrył, że urodził się o godz. 23.42, 24 lutego, a nie dzień później, jak to "od zawsze" podawano we wszystkich książkach i encyklopediach.

Jeszcze w szkole - The Liverpool Institute High - poznał Paula McCartneya, by na początku 1958 r. spotkać się z nim ponownie w zespole The Quarry Men - zalążku The Beatles. Wcześniej występował krótko w grupie The Rebels u boku swojego brata Petera. Jako najmłodszy członek legendarnej grupy The Beatles pozostawał stale w cieniu Johna Lennona i Paula McCartneya. Mimo że napisane przez niego utwory, takie jak "Don't Bother Me", "I Need You" i "If I Needed Someone", stanowiły dowód sporego talentu kompozytorskiego, zostały przyćmione przez niezwykle bogaty dorobek kolegów z zespołu.

Pragnąc zrekompensować sobie niepowodzenia na tym polu, Harrison wypracował charakterystyczny styl gry na gitarze, oparty na dokonaniach mistrza rockabilly Carla Perkinsa. Jemu zawdzięczamy także wprowadzenie do muzyki pop hinduskiego sitaru, który po raz pierwszy zabrzmiał w tle "Norwegian Wood". Zauroczenie Indiami było pierwszą oznaką rosnącej niezależności Harrisona, a trzy utwory jego autorstwa, zwłaszcza "Taxman" i "I Want To Tell You", zamieszczone na albumie Beatlesów Revolver były dowodem jego wielkiej muzycznej dojrzałości. Wpływy muzyki hinduskiej znalazły swe odbicie także w nastrojowym utworze "Within You, Without You".

Solowe ambicje Harrison realizował, pisząc muzykę do filmu "Wonder-wall" (jako drugi z Beatlesów, po McCartneyu odważył się zaprezentować swoją twórczość poza zespołem) i nagrywając zbiór "elektronicznych hałasów" Electronic Sounds wydany w maju 1969 r. 12 marca tego samego roku (w dzień ślubu Paula McCartneya z Lindą Eastman) wraz ze swą żoną Patti został aresztowany pod zarzutem posiadania 120 skrętów z marihuany. Nie przeszkodziło mu to jednak zaprezentować doskonałych umiejętności twórczych w tak wielkich przebojach Beatlesów jak "While My Guitar Gently Weeps" i "Something". Singel z tą drugą piosenką (zamieszczoną na albumie Abbey Road} sprzedał się w 1969 r. w liczbie ponad miliona egzemplarzy.

Harrison sprawdzał się także w roli producenta, współpracując z Billym Prestonem, Jackiem Lomaxem i The Radha Krishna Temple. W grudniu 1969 r., zaproszony przez jednego z członków grupy Delaney & Bonnie & Friends, Erica Claptona, wystąpił także podczas kilku europejskich koncertów tej formacji.

W maju 1970 r. rozpoczął nagrywanie albumu All Things Must Pass, będącego zbiorem utworów gromadzonych przez kilka lat. Znalazło się na nim kilka pamiętnych kompozycji, m.in. "Awaiting On You All", "I'd Have You Anytime" (jej współautorem był Bob Dylan) i "Beware Of Darkness". Utwory te przyćmiła jednak zdecydowanie kompozycja "My Sweet Lord", łącząca doskonale melodię z hinduską mantrą. Piosenka zasłużenie dotarła na szczyt amerykańskich i brytyjskich zestawień.

Niestety, sukces ten stracił nieco ze swego blasku kilka lat później, kiedy wydawcy przeboju grupy The Chiffons "She's So Fine" z 1964 r. wygrali proces o plagiat.
Następnym projektem Harrisona był "Bangla Desh", singel zainspirowany prośbą słynnego muzyka Ravi Shankara o pomoc dla ofiar głodu na hinduskim subkontynencie. W sierpniu 1971 r. w nowojorskiej Madison Square Garden zorganizowano koncerty dobroczynne, w których udział wzięli m.in. Harrison, Bob Dylan, Billy Preston, Eric Clapton i Leon Russell. Oprócz zebranych funduszy ich wynikiem był także nakręcony film i trójpłytowy album The Concert For Bangla Desh. Jednak konflikty prawne związane z tym przedsięzwięciem odebrały Harrisonowi nieco chwały za jego altruizm, a on sam powrócił do studia dopiero w 1973 r. Podczas gdy album All Things Must Pass szczycił się współpracą ze strony grupy Derek And The Dominos, Badfinger oraz producenta Phila Spectora, Living In The Material World byłjuż propozycją o wiele skromniejszą i w konsekwencji brakowało na nim koniecznej dynamiki i blasku. Mimo to udało mu się dotrzeć do l. miejsca amerykańskiej listy przebojów; sztuki tej dokonał także pochodzący z niego singel "Give Me Love (Give Me Peace On Earth)", lecz reakcja krytyki była chłodna i pełna rezerwy.

Nieudane tournee po Stanach Zjednoczonych (pierwsza solowa trasa eks-Beatlesa) było niefortunnym preludium do wydanego w grudniu 1974 r. albumu Dark Horse. Inspirację dla jego tytułu stanowiła nazwa nowo założonej własnej wytwórni Harrisona. Na poziom koncertów i dobór materiału bez wątpienia ogromny wpływ miała trudna sytuacja osobista artysty: jego żona Patti po długim romansie z Erikiem Claptonem zdecydowała się opuścić męża (jej późniejszy ślub z Claptonem nie zaważył na łączącej obu gitarzystów przyjaźni - George wraz z Ringo Starrem i Paulem McCartneyem wystąpił nawet na przyjęciu wydanym na cześć Patti i Erica po ich ślubie w maju 1979 r.).

Tymczasem sprawy zawodowe wcale nie układały się zbyt różowo: pochodzący z 1975 r. album Extra Texture trochę poprawił sytuację, ale fakt, że najlepszy utwór płyty, "You", pochodził z 1971 r. nie umknął niczyjej uwagi. Dwie następne propozycje eks-Beatlesa, Thirty Three And A Third , George Harrisona utrzymywały się na podobnym, niskim poziomie, nie dorównując jakością nagrań pierwszym solowym dokonaniom gitarzysty i wokalisty.

W tym okresie George zaangażował się również w działalność swoich ulubieńców, komediowej grupy Monty Python, włączając się w prace przygotowawcze do filmu "Żywot Briana" Wydatna pomoc finansowa Harrisona zapewniła filmowi sukces i scementowała przyjaźń łączącą go ze słynnymi komikami. W 1980 r. macierzysta wytwórnia artysty, Warner Brothers odrzuciła pierwszą wersję albumu Somewhere In England, tłumacząc swoją decyzję tym, że zamieszczone nań utwory są zbyt słabe. Na wersji poprawionej znalazł się m.in. utwór "All Those Years Ago" - poświęcony pamięci zamordowanego w Nowym Jorku Johna Lennona - w nagraniu którego wzięli udział m.in. Ringo Starr i Paul McCartney. Piosenka wydana na singlu dotarła do Top 3 brytyjskiej listy przebojów, jednak swą wysoką pozycję zawdzięczała bardziej treści niż umiejętnościom wykonawcy.

Wydany w 1982 r. album Gone Troppo pojawił się na rynku bez szczególnego entuzjazmu ze strony zarówno artysty jak i wytwórni, wywołując pogłoski, że kariera Harrisona szybko zmierza do końca. Tymczasem on sam znalazł sobie inne zajęcie: kierował własną wytwórnią filmową Handmade Films, która wyprodukowała m.in. obrazy "Time Bandits" (w 1981 r.), "The Long Good Friday" (w 1982 r.), "Water" (w 1985 r.), "Mona Lisa" (w 1986 r.) i "Shanghai Surprise" (w 1986 r.). Sam Harrison od czasu do czasu uzupełniał ich ścieżki dźwiękowe. W tym okresie poświęcał też sporo czasu dwóm innym pasjom: wyścigom samochodowym i ogrodnictwu. Dał się jednak skusić na powrót do studia nagraniowego, gdzie współpracował z Mikem Battem przy jego adaptacji Hunting Of The Snark; wziął też udział w nagraniach albumu Greenpeace. Znalazł się także wśród pełnej gwiazd obsady biorącej udział w programie telewizyjnym "Blue Suede Shoes", w którym złożono hołd Carlowi Perkinsowi.

W 1986 r. zaś rozpoczął pracę nad swoim nowym albumem, tym razem dzieląc się obowiązkami producenta z Jeffem Lynne'em. Ciężka praca w czasie sesji nagraniowych została nagrodzona już w następnym roku, gdy nowa wersja piosenki Rudy'ego Clarka "Got My Mind Set On You" w wykonaniu Harrisona dotarła do 2. miejsca brytyjskich i l. amerykańskich zestawień. Wielki sukces odniósł także świadomie nawiązujący do twórczości Beatlesów utwór "When We Was Fab", a longplay Cloud Nine, na którym wyczucie komercji Lynne'a podkreślało nowo odnaleziony optymizm Harrisona, cieszył się równie wielką popularnością. Jego wydanie pozwoliło artyście wywiązać się z długoterminowych zobowiązań i udowodniło, że jego zainteresowanie działalnością na scenie muzycznej nie straciło nic ze swej mocy. Co więcej, doprowadziło go prosto do stworzonej ad hoc "supergrupy" The Travelling Wilburys, w której znalazł się obok Jeffa Lynne'a, Boba Dylana, Toma Petty'ego i Roya Orbisona.

W styczniu 1992 r. Harrison wyruszył w swoją pierwszą od wielu lat trasę, odwiedzając m.in. Japonię wraz z Erikiem Claptonem, któremu towarzyszył w czasie koncertów. 6 kwietnia 1992 r. wystąpił na bcnefisowym koncercie w londyńskiej Royal Albert Hali na rzecz Maharishi Natui.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
My sweet lord/Isn't it a pity UK side B: What is life	George Harrison	11.1970	1[5][17]	1[4][14]	Apple R 5884/Apple 2995	[platinium-UK][gold-US][written by George Harrison][produced by Phil Spector]
What is life/Apple scruffts	George Harrison	02.1971	-	10[9]	-/Apple 1828	[written by George Harrison][produced by Phil Spector/George Harrison]
Bangla desh/Deep blue	George Harrison	07.1971	10[9]	23[7]	Apple R 5912/Apple 1836	[written by George Harrison][produced by Phil Spector/George Harrison]
Give me love [Give me peace on earth]/Miss O'Dell	George Harrison	05.1973	8[10]	1[1][14]	Apple R 5988/Apple 1862	[written by George Harrison][produced by George Harrison]
Dark horse/I don't care anymore	George Harrison	11.1974	-	15[10]	Apple R 6001/Apple 1877	[written by George Harrison][produced by George Harrison]
Ding dong;Ding dong/Hari's on tour [Express]	George Harrison	12.1974	38[5]	36[6]	Apple R 6002/Apple 1879	[written by George Harrison][produced by George Harrison]
You/World of stone	George Harrison	09.1975	38[5]	20[10]	Apple R 6007/Apple 1884	[written by George Harrison][produced by George Harrison]
This song/Learning how to love you	George Harrison	11.1976	-	25[11]	Dark Horse K 16 856/Dark Horse 8294	[written by George Harrison][produced by George Harrison]
Crackerbox Palace/Learning how to love you	George Harrison	01.1977	-	19[11]	-/Dark Horse 8313	[written by George Harrison][produced by George Harrison]
Blow away/Soft-hearted Hana	George Harrison	03.1979	51[5]	16[14]	Dark Horse K 17 327/Dark Horse 8763	[written by George Harrison][produced by George Harrison/Russ Titelman]
All these years ago/Writing's on the wall	George Harrison	05.1981	13[7]	2[16]	Dark Horse K 17 807/Dark Horse 49 725	[written by George Harrison][produced by George Harrison/Ray Cooper]
Teardrops/Save the world	George Harrison	08.1981	-	102[5]	-/Dark Horse 49 785	[written by George Harrison][produced by George Harrison/Ray Cooper]
Wake up my love/Greece	George Harrison	11.1982	-	53[5]	-/Dark Horse 29 864	[written by George Harrison][produced by George Harrison/Ray Cooper/Phil McDonald]
Got my mind set on you/Lay his head	George Harrison	10.1987	2[14]	1[1][22]	Dark Horse W 8178/Dark Horse 28 178	[silver-UK][written by Rudy Clark][produced by George Harrison/Jeff Lynne][oryginalnie nagrana przez Jamesa Ray'a w 1962r]
When we was fab/Zig zag	George Harrison	02.1988	25[7]	23[11]	Dark Horse W 8131/Dark Horse 28 131	[written by George Harrison/Jeff Lynne][produced by George Harrison/Jeff Lynne]
This is love/Breath away from heaven	George Harrison	06.1988	55[3]	-	Dark Horse W 7913/Dark Horse 27 913	[written by George Harrison/Jeff Lynne][produced by George Harrison/Jeff Lynne]
My sweet lord	George Harrison	01.2002	1[1][14]	94[1]	Parlophone CDR 6571/Capitol 50438
Any road	George Harrison	05.2003	37[2]	-	Parlophone CDRS 6601/-	[written by George Harrison][produced by George Harrison/Jeff Lynne]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wonderwall music [OST]	George Harrison	12.1968	-	49[16]	Apple ST-3350 [US]	[produced by George Harrison]
Electronic sound	George Harrison	05.1969	-	191[2]	Zapple ST-3358 [US]	[produced by George Harrison]
All things must pass	George Harrison	12.1970	4[24]	1[7][39]	Apple STCH 639	[6x-platinum-US][gold-UK]][produced by George Harrison/Phil Spector]
The concert for Bangla Desh	George Harrison	12.1971	1[1][14]	2[42]	Apple STCX- 3385	[gold-US][produced by George Harrison/Phil Spector]
Living in the material world	George Harrison	07.1973	2[13]	1[5][26]	Apple PAS 10 006	[gold-US][produced by George Harrison]
Dark Horse	George Harrison	12.1974	-	4[17]	Apple SMAS-3418 [US]	[gold-US][produced by George Harrison]
Extra texture [Read all about it]	George Harrison	10.1975	16[4]	8[11]	Apple PAS 10 009	[gold-US][produced by George Harrison]
The best of George Harrison	George Harrison	11.1976	100[7]	31[15]	Capitol ST-11 578 [US]	[gold-US][gold-UK][produced by George Harrison/George Martin/Phil Spector]
33 1/3	George Harrison	12.1976	35[4]	11[21]	Dark Horse 56 319	[gold-US][silver-UK][produced by George Harrison]
George Harrison	George Harrison	03.1979	39[5]	14[18]	Dark Horse 56 562	[gold-US][produced by George Harrison/Russ Titelman]
Somewhere in England	George Harrison	11.1980	13[4]	11[13]	Dark Horse 56 870	[produced by George Harrison]
Gone Troppo	George Harrison	11.1982	-	108[7]	Dark Horse 23 734-1 [US]
Cloud nine	George Harrison	11.1987	10[23]	8[31]	Dark Horse WX 123	[platinum-US][gold-UK][produced by George Harrison/Jeff Lynne]
Best of Dark Horse 1976-1989	George Harrison	11.1989	-	132[6]	Dark Horse 25 726 [US]	[produced by George Harrison, Ray Cooper, Jeff Lynne, Russ Titelman, Phil McDonald, Tom Scott]
Live in Japan	George Harrison	08.1992	-	126[2]	Dark Horse 26 964 [US]	[produced by Spike and Nelson Wilbury]
Brainwashed	George Harrison	11.2002	29[11]	18[9]	Parlophone 5432462	[gold-US][gold-UK][produced by George Harrison/Jeff Lynne]
Let It Roll: Songs by George Harrison	George Harrison	07.2009	4[12]	24[8]	EMI 9650192	[produced by George Harrison/Phil Spector/Jeff Lynne]
Early Takes: Volume 1	George Harrison	05.2012	66[1]	20	UMC 2799042	[produced by George Harrison]

wtorek, 12 kwietnia 2022

Enuff Z'Nuff

ENUFF Z'NUFF, grupa amerykańska. Utworzona w 1983r w Chicago. Od początku w składzie występowali Donnie Vie - voc i Chip Z'Nuff - b, voc, nieco później dołączyli Derek Frigo - g z Le Mans i Vikki Foxx - dr. W 1991 odszedł na krótko Frigo. W 1992 Foxxa, który nawiązał współpracę z Vince'em Neilem, wokalistą Mótley Crue, zastąpił Ricky Parent - dr z War And Peace. W 1995 ponownie rozstał się z formacją Frigo - trafił do zespołu Bone. Jego miejsce zajął John Monaco -g.

Po kilku latach występów w klubach zwróciła na siebie uwagę Dereka Shulmana, byłego muzyka zespołu Gentle Giant, a w tym czasie jednego z szefów repertuarowych firmy Atco. I w sierpniu 1989 zadebiutowała albumem „Enuff Z'Nuff", promowanym singlami New Thing/Kiss The Clown i Fly High Michelle/Finger On The Trigger. Zaprezentowała się w przebojowym, chwytliwym repertuarze o psychodelicznym odcieniu, wykonywanym z metalową ekspresją, np. New Thing, She Wants More, Hot Little Summer Girl, Indian Angel, I Could Never Be Without You. Porównywana do Cheap Trick, tak jak ten zespół wskazywała jako główne źródło inspiracji twórczość The Beatles, przyznawała się też jednak do wpływu innych wykonawców, np. Badfinger i The Raspberries.

Promowana intensywnie w MTV, odniosła pewien sukces, nie zyskała jednak aż takiej popularności, jakiej oczekiwano w Atco. Nieco większe powodzenie niż debiut zyskał album „Strength" z kwietnia 1991r, zawierający m.in. utwory Heaven And Hell, In Crowd, Holly Wood Ya, Missing You i Something For Free. Żaden z towarzyszących mu singli - Mother's Eyes/Let It Go z maja 1991r i Baby Loves You/New Thing (wersja koncertowa) z sierpnia 1991r - nie był jednak przebojem.

I w 1992r grupa musiała szukać nowego wydawcy. Firma Arista, który ją przygarnęła, wydała w marcu 1993r kolejny album, „Animals With Human Intelligence" z takimi utworami, jak Innocence, One Step Closer, Black Rain i Bring It On Home, a miesiąc później singel Right By Your Side/Bring It On Home. Ale ponieważ obie płyty przepadły na rynku, kariera Enuff Z'Nuff całkowicie się załamała.

Późniejsze płyty, „Tweaked" z 1995r i „Seven" z 1997r, wydane przez wytwórnię Mayhem, zawierały repertaur zdecydowanie bliższy muzyki pop, ujawniający wpływ dokonań Bon Jovi i Electric Light Orchestra. Świadectwem powrotu do dawnej formy był dopiero album „Paraphernalia" z 1999r, nagrany z gościnnym udziałem Billy'ego Corgana ze Smashing Pumpkins, Jamesa Younga ze Styx i Ricka Nielsena z Cheap Trick.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
New Thing	Enuff Z'Nuff	10.1989	-	67[7]	Atco 99 207	[written by Donnie Vie, Z'Nuff][produced by Ron Fajerstein]
Fly High Michelle	Enuff Z'Nuff	01.1990	-	47[13]	Atco 99 135	[written by Donnie Vie][produced by Ron Fajerstein]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Enuff Z'Nuff	Enuff Z'Nuff	09.1989	-	74[34]	Atco 91 262	[produced by Ron Fajerstein, Enuff Z'Nuff]
Strength	Enuff Z'Nuff	04.1991	-	143[6]	Atco 91 638	[produced by Paul Lani, Enuff Z'nuff]

wtorek, 20 marca 2018

Paul McCartney

Ur. 18.06.1942 r. w Liverpoolu, Anglia. Mimo że w czasie kariery w zespole The Beatles interesy grupy brały górę nad osobistymi preferencjami jej członków, basista i wokalista McCartney znalazł kilka wolnych chwil, by poświęcić się także i innym projektom. Wiele z nich wynikało z zawieranych przez Paula przyjaźni czy też jego własnych zainteresować, które obejmowały współpracę produkcyjną z Cliffem Bennettem, formacjami Paddy, Klaus And Gibson oraz Bonzo Dog Doo-Dah Band i uczestnictwo w sesjach nagraniowych takich artystów jak Donovan, Paul Jones i Steve Miller. Pod pseudonimem Bernard Webb napisał również piosenkę "Woman" dla duetu Peter And Gordon. Przedsięwzięcia tego rodzaju stały się o wiele częstsze po założeniu wytwórni Apple, pod egidą której Paul kierował początkami kariery Mary Hopkin i zespołu Badfinger. Pojawił się także gościnnie na wydawnictwach Jackiego Lomaxa i Jamesa Taylora. Jednak pomimo tej z trudem zdobytej niezależności, artysta zebrał spore cięgi od krytyków po ukazaniu się jego solowego debiutu McCartney, którego wydanie zbiegło się z pojawieniem się na rynku Let It Be The Beatles i z jego decyzją odejścia z zespołu. Skromny debiut Paula uznano za zbyt sentymentalny i pełen pobłażania dla własnych możliwości artysty, choć jego nastrojowość okazała się miłą niespodzianką w morzu wszechobecnego heavy rocka. Zamieszczona na longplayu piosenka "Maybe I'm Amazed" była jednym z najbardziej udanych utworów Paula.

Album Ram przypisany Paulowi i jego żonie Lindzie (z domu Eastman, ur. 24.09.1942 r. w Scarsdale w stanie Nowy Jork, USA) spotkał się z podobnym przyjęciem, a krytycy najczęściej zarzucali mu brak przeciwwagi do popadającego zbyt często w tani sentymentalizm wokalisty. Mimo wszystko pochodzący z albumu singel "Uncle Albert Admiral Halsey" dotarł do 1. miejsca listy przebojów w USA, a drugi - "Another Day" osiągnął 2. pozycję w zestawieniach brytyjskich. Biorący udział w sesjach perkusista, Danny Seiwell, otrzymał zaproszenie dołączenia do tworzącego się zespołu, którego skład poszerzył również były członek The Moody Blues, Denny Laine. Kwartet ten, po przyjęciu nazwy Wings, zarejestrował album Wildlife, który zaznaczył się głównie włączeniem do aranżacji elementów reggae i klasycznego rock'n'rolla.

Poszerzywszy skład formacji o gitarzystę Henry'ego McCullogha, McCartney zabrał swe "Skrzydła" na krótkie, zorganizowane ad hoc, tournee po brytyjskich college'ach. Tuż po nim na rynku pojawiły się trzy, bardzo różniące się single: "Give Ireland Back To The Irish" ("Zwróćcie Irlandię Irlandczykom", zakazany przez BBC), "Mary Had A Little Lamb" i "Hi Hi Hi"/"C Moon" (wszystkie z 1972 r.). W 1973 r. Wings nagrali utrzymaną w typowo McCartneyowskim stylu balladę "My Love" i album Red Rose Speedway, do tej pory najbardziej sformalizowane wydawnictwo artysty. Plany związane z rejestracją czwartej płyty zakłóciło co prawda odejście McCullougha i Seiwella, ale pozostałe trio odbyło bardzo udane sesje w studiu Lagos.
Sporym osiągnięciem okazał się album Band On The Run, który podreperował nadszarpniętą nieco reputację McCartneya. Walcząc z mało pochlebnymi głosami krytyków, artysta przedstawił tym razem pełną ognia pasję i oddanie swej pracy, których tak bardzo brakowało na jego wcześniejszych wydawnictwach. Od razu też zebrał komercyjne owoce tego sukcesu, gdy dwa pochodzące z longplaya single - tytułowy i "Jet" - trafiły do Top 10 amerykańskiej i brytyjskiej listy przebojów. Sporym przebojem stał się również nieco lżejszy utwór "Junior's Farm".
Niebawem odrodzeni Wings - w składzie poszerzonym o Jimmy'ego McCullougha (gitara, eks-Thunderclap Newman i Stone The Crows) i Joe Englisha (perkusja) - nagrali studyjne albumy Venus And Mars i Wings At The Speed Of Sound oraz imponujący reportaż z wcześniejszego tournee Wings Over America. Mimo że wspomniane albumy nie wspięły się na artystyczne wyżyny Band On The Run, udało im się umocnić pozycję McCartneya na rynku muzycznym, co potwierdziły również pochodzące z nich przebojowe single: "Listen To What The Man Said" (z 1975 r.), "Silly Love Songs" i "Let 'Em In" (oba z 1976 r.).

Chociaż dalszy rozwój zespołu został spowolniony na pewien czas przez odejście McCullougha i Englisha, w 1977 r. Wings odnieśli swój najbardziej spektakularny sukces wraz z nagraniem singla "Mull Of Kintyre", będącego cukierkowym peanem na cześć szkockiej samotni należącej do Paula i Lindy. Singel przez dziewięć tygodni utrzymywał się na szczycie brytyjskiej listy przebojów, a w samej tylko Wielkiej Brytanii sprzedano ponad 2,5 miliona jego egzemplarzy. Wydany w 1978 r. album London Town uznano powszechnie za rozczarowujący, jednak pochodzący z niego singel "With A Little Luck" trafił na pierwsze miejsce amerykańskiej listy przebojów.

Kolejna propozycja Wings Back To The Egg - mimo że nagrana w składzie wzmocnionym o gitarzystę Laurence'a Jubera i perkusistę Steve'a Holly'ego - uznana została za jedno ze słabszych osiągnięć zespołu. Wings zakończyli oficjalnie działalność co prawda dopiero w kwietniu 1981 r.,jednak solowe nagrania McCartneya: "Wonderful Christmastime" (z 1979 r.), "Coming Up" (z 1980 r.) i McCartney II stały się początkiem nowego okresu w jego karierze. Mimo międzynarodowego sukcesu, który zapewniły mu nagrane w duecie piosenki "Ebony And Ivory" (ze Stevie Wonderem) i "The Girl Is Mine" (z Michaelem Jacksonem) oraz solowe "Say Say Say" i "Pipes Of Peace", albumom wokalisty brakowało konsekwencji i zwartości. Fabularny film McCartneya "Give My Regards To Broadstreet" zebrał ostre cięgi od krytyków; podobny los spotkał płytę ze ścieżką dźwiękową, mimo że pełna optymizmu ballada "No More Lonely Nights" trafiła na 2. miejsce brytyjskiej listy przebojów.

W tym okresie liczba nagrywanych przez McCartneya płyt znacznie zmalała. Co prawda współpraca nawiązana z gitarzystą Erickiem Stewartem, wpłynęła bardzo korzystnie na ostateczny kształt albumu Press To Play, nie zdołała jednak powstrzymać dość poważnego spadku aktywności artysty. Longplay Cnoba B CCCP, będący składanką starych przebojów, a przeznaczony do wydania wyłącznie w Związku Radzieckim, zapewnił mu tak potrzebny w tym okresie rozgłos, zanim szeroko nagłaśniana współpraca z Elvisem Costello dała wyniki w postaci albumu Spike tego artysty i własnej płyty McCartneya Flowers In The Dirt.

Mimo że płyta ta była jego najlepszą propozycją od czasu Venus And Mars, pochodzące zeń single nie zdołały dotrzeć w wyższe rejony list przebojów. Światowe tournee, w czasie którego Paulowi i Lindzie towarzyszyli Robbie McIntosh (eks-Pretenders; gitara), Wix (instr. klawiszowe), Hamish Stuart (eks-Average White Band; bas, śpiew) i Chris Whitten (perkusja) udowodniło, że McCartney wciąż potrafi dostarczać przybyłej publiczności rozrywki na wysokim poziomie. Wykorzystując dorobek Beatlesów, Wings i utwory solowe artysta wciąż przekonuje o swoich wielkich możliwościach, które pozwalają mu pozostać na szczycie przez ponad ćwierć wieku. Dowodem na niezwykle szeroki zasięg jego zainteresowań stała się współpraca z Carlem Davisem, której owocem było klasyczne "Oratorium Liverpoolskie". W jego prawykonaniu wzięła udział jedna z największych śpiewaczek operowych Kiri Tekanawa (polska prapremiera dzieła odbyła się w czerwcu 1994 r. w kościele Św. Katarzyny w Krakowie).

W 1993 r. wśród plotek o możliwym połączeniu z George'em Harrisonem i Ringo Starrem artysta nagrał album Off The Ground. W 1995 r. plotki stały się faktem. Wspólna praca trzech żyjących Beatlesów zaowocowała premierowym nagraniem... całej czwórki. Mowa o "Free As A Bird" skomponowanym i nagranym w wersji demo w 1977 r. przez Johna Lennona, który pod czujnym producenckim uchem Jeffa Lynne'a uzupełniła w 1994 r. pozostała trójka.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Another day/Oh woman oh why	Paul McCartney	02.1971	2[12]	5[12]	Apple R 5889/Apple 1829	[written by Linda McCartney/Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Uncle Alber-Admiral Halsey/Too many people	Paul McCartney	08.1971	-	1[1][13]	Capitol R 6017/Apple 1837	[gold-US][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
The Back Seat Of My Car/Heart Of The Country	Paul & Linda McCartney	08.1971	39[5]	-	Apple R 5914/-	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney/Linda McCartney]
Give Ireland back to the Irish	Paul McCartney And Wings	03.1972	16[8]	21[8]	Apple R 5936/Apple 1847	[written by Paul McCartney,Linda McCartney][produced by Paul McCartney,Linda McCartney]
Mary had a little lamb/Little woman love	Paul McCartney And Wings	05.1972	9[11]	28[7]	Apple R 5949/Apple 1851	[written by Paul McCartney,Linda McCartney][produced by Paul McCartney,Linda McCartney]
Hi hi hi/C Moon	Paul McCartney And Wings	12.1972	5[13]	-	Apple R 5973/Apple 1857	[written by Paul McCartney/Linda McCartney][produced by Paul McCartney]
My love/The mess	Paul McCartney & Wings	04.1973	9[11]	1[4][18]	Apple R 5985/Apple 1861	[gold-US][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Live and let die/I lie around	Paul McCartney And Wings	07.1973	9[13]	2[14]	Apple R 5987/Apple 1863	[gold-US][silver-UK][piosenka z filmu z Jamesem Bondem][written by Paul McCartney][produced by George Martin]
Helen wheels/Country dreamer	Paul McCartney & Wings	11.1973	12[12]	10[13]	Apple R 5993/Apple 1869	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Jet/Mamunia	Paul McCartney & Wings	03.1974	7[9]	7[14]	Apple R 5996/Apple 1871	[gold-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Band on the run/Nineteen Hundred And Eighty Five	Paul McCartney & Wings	04.1974	3[11]	1[1][18]	Apple R 5997/Apple 1873	[gold-US][gold-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Juniors farm/Sally G	Paul McCartney & Wings	09.1974	16[10]	3[12] side B:17[12]	Apple R 5999/Apple 1875	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Listen to what the man said/Love in song	Paul McCartney And Wings	05.1975	6[8]	1[1][14]	Capitol R 6006/Capitol 4091	[gold-US][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Letting go/You gave me the answer	Paul McCartney And Wings	10.1975	41[3]	39[6]	Apple R 6009/Capitol 4145	[written by Paul McCartneye][produced by Paul McCartney]
Venus and Mars rock show/Magneto and titanium man	Wings	11.1975	-	12[9]	Capitol R 6010/Capitol 4175	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Silly love songs/Cook of the house	Wings	04.1976	2[11]	1[5][19]	Apple R 6014/Capitol 4256	[gold-US][silver-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartneyt]
Let' em in/Beware my love	Paul McCartney And Wings	07.1976	2[10]	3[16]	Apple R 6015/Capitol 4293	[gold-US][silver-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Maybe i' m amazed/Solly	Paul McCartney And Wings	02.1977	28[5]	10[13]	Capitol R 6017/Capitol 4385	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Seaside woman/B-Side to seaside	Suzy and The Red Stripes	06.1977	-	59[5]	-/Epic 50 403	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Mull of Kintyre/Girls school	Wings	11.1977	1[9][17]	B:33[11]	Apple R 6018/Capitol 4504	[2x-platinum-UK][written by Paul McCartney,Denny Laine][produced by Paul McCartney]
With a little luck/Backwards traveller/Cuff Link	Paul McCartney And Wings	03.1978	5[9]	1[2][18]	Apple R 6019/Capitol 4559	[silver-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
I' ve had enough/Deliver your children	Paul McCartney And Wings	06.1978	42[7]	25[11]	Parlophone R 6020/Capitol 4594	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
London town/I'm carrying	Paul McCartney And Wings	09.1978	60[4]	39[8]	Parlophone R 6021/Capitol 4625	[written by Paul McCartney,Denny Laine][produced by Paul McCartney]
Goodnight tonight/Daytime nightime suffering	Paul McCartney And Wings	03.1979	5[10]	5[16]	Parlophone R 6023/Capitol 10 939	[gold-US][silver-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Old siam,sir/Spin It On	Paul McCartney And Wings	06.1979	35[6]	-	Parlophone R 6026/-	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Chris Thomas]
Getting closer/Spin it on UK side B:Baby request	Wings	06.1979	60[3]	20[10]	Parlophone R 6027/Capitol 11 020	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Chris Thomas]
Arrow through me/Old siam,sir	Wings	08.1979	-	29[10]	-/Columbia 11 020	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Chris Thomas]
Wonderful Christmas time	Paul McCartney & Wings	01.1980	6[34]	-	Parlophone R 6029/-	[2x-platinum-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Coming up [Live at Glasgow]/Coming up/Lunch box/Odd sox	Paul McCartney & Wings	04.1980	2[9]	1[3][21]	Apple R 6035/Columbia 11 263	[gold-US][silver-UK][written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Waterfalls/Check my machine	Paul McCartney & Wings	06.1980	9[8]	106[1]	Parlophone R 6037/Columbia 11 335	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Ebony and ivory/Rainclouds	Paul McCartney & Stevie Wonder	04.1982	1[3][10]	1[7][19]	Parlophone R 6054/Columbia 02860	[gold-US][gold-UK][written by Paul McCartney][produced by George Martin][8[19].R&B Chart]
Take it away/I'll give you a ring	Paul McCartney	07.1982	15[10]	10[16]	Parlophone R 6056/Columbia 03018	[written by Paul McCartney][produced by George Martin]
Tug of war/Get it	Paul McCartney	10.1982	[53[4]	53[8]	-/Columbia 03235	[written by Paul McCartney][produced by George Martin]
The girls is mine/Can't get outta the rain [Jackson]	Paul McCartney & Michael Jackson	11.1982	8[14]	2[18]	-/Epic 03288	[platinum-US][written by Michael Jackson][produced by Quincy Jones][1[3][20].R&B; Chart]
Say say say/Ode to A Koala Bear [McCartney]	Paul McCartney & Michael Jackson	10.1983	2[18]	1[6][22]	Apple R 6062/Columbia 04168	[platinum-US][silver-UK][written by Michael Jackson,Paul McCartney][produced by George Martin]
Pipes of peace	Paul McCartney	12.1983	1[2][12]	-	Parlophone R 6064/-	[silver-UK][[written by Paul McCartney][produced by George Martin]
No more lonely nights	Paul McCartney	10.1984	2[15]	6[18]	Parlophone R 6080/Columbia 04581	[silver-UK][[written by Paul McCartney][produced by George Martin][piosenka z filmu "Give my regards to Broad Street"]
We all stand together	Paul McCartney & The Frog Chorus	11.1984	3[20]	-	Parlophone R 6086/-	[gold-UK][written by Paul McCartney][produced by George Martin][piosenka z filmu "Rupert and The Frog Song"]
So bad/Pipes of peace	Paul McCartney	12.1983	-	23[14]	-/Columbia 04296	[written by Paul McCartney][produced by George Martin]
Spies like us/My carnival	Paul McCartney	11.1985	13[10]	7[17]	Parlophone R 6118/Capitol 5537	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney][tytułowa piosenka z filmu]
Press/It's not true	Paul McCartney	07.1986	25[8]	21[11]	Parlophone R 6133/Capitol 5597	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney/Hugh Padgham]
Pretty Little Head/Write Away	Paul McCartney	11.1986	76[2]	-	Parlophone R 6145/-	[written by McCartney, Stewart][produced by Paul McCartney/Hugh Padgham]
Only love remains	Paul McCartney	12.1986	34[5]	-	Parlophone R 6148/-	[written by McCartney][produced by Paul McCartney/Hugh Padgham]
Stranglehold/Angry	Paul McCartney	11.1986	-	81[6]	-/Capitol 5636	[written by Paul McCartney/Eric Stewart][produced by Paul McCartney/Hugh Padgham]
Once upon a long ago	Paul McCartney	11.1987	10[7]	-	Parlophone R 6170/-	[written by Paul McCartney][produced by Phil Ramone]
My brave face/Flying to my home	Paul McCartney	05.1989	18[5]	25[10]	Parlophone R 6213/Capitol 44 367	[written by Paul McCartney,Elvis Costello][produced by Paul McCartney,Neil Dorfsman,Mitchell Froom]
This one/The first stone	Paul McCartney	07.1989	18[6]	94[3]	Parlophone R 6223/Capitol 44 438	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Figure of eight/Ou est le soleil	Paul McCartney	01.1990	42[4]	92[5]	Parlophone R 6235/Capitol 44 489	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney/Chris Hughes/Ross Cullum]
Put it there	Paul McCartney	02.1990	32[2]	-	Parlophone R 6246/-	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
Birthday	Paul McCartney	10.1990	29[3]	-	Parlophone R 6271/-	[written by John Lennon/Paul McCartney][produced by Paul McCartney/Bob Clearmountain/Peter Henderson]
All my trials	Paul McCartney	12.1990	35[6]	-	Parlophone R 6278/-	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Peter Henderson,Bob Clearmountain]
Hope of deliverance/Long leather coat	Paul McCartney	02.1993	18[6]	83[6]	Parlophone R 6330/Capitol 44 904	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Julian Mendelsohn]
C'mon people/I Can't Imagine	Paul McCartney	03.1993	41[3]	-	Parlophone R 6338/-	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Julian Mendelsohn]
Young boy	Paul McCartney	05.1997	19[10]	-	Parlophone CDR 6462/Alex 5894	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney]
The world tonight/Looking for you	Paul McCartney	07.1997	23[9]	64[10]	Parlophone RP 6472/Capitol 58650	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney/Jeff Lynne]
Beautiful night	Paul McCartney	12.1997	25[10]	-	Parlophone RP 6489/Alex 5997	[written by Paul McCartney][produced by Paul McCartney,Jeff Lynne]
No other baby/Brown eyed handsome man	Paul McCartney	11.1999	42[7]	-	Parlophone 5232321/EMI 887739	[written by Dickie Bishop/Bob Watson/Chuck Berry][produced by Chris Thomas/Paul McCartney]
Vo!ce	Heather Mills feat. Paul McCartney	12.1999	95[2]	-	Coda CODARCD 004/-	-
From a lover to a friend	Paul McCartney	11.2001	45[7]	56[2].Hot 100 Singles Sales	Parlophone 7243 5 50132 2 4/MPL/Capitol 77 671	[written by Paul McCartney][produced by David Kahne]
Freedom/From a lover to a friend	Paul McCartney	12.2001	-	97[2]	Parlophone RS 6567/Capitol 50 291	[written by Paul McCartney][produced by David Kahne]
Tropic Island Hum/We All Stand Together	Paul McCartney	10.2004	21[4]	-	Parlophone R 6649/-	[written by Paul McCartney][produced by George Martin]
Fine line	Paul McCartney	09.2005	20[6]	-	Parlophone R 6673/-	[written by Paul McCartney][produced by Nigel Godrich]
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band	Paul McCartney with U2	07.2005	-	48[1]	-/Interscope	[written by John Lennon/Paul McCartney]
Jenny Wren/Summer Of '59	Paul McCartney	12.2005	22[5]	-	Parlophone R 6678/-	[written by Paul McCartney][produced by Nigel Godrich]
Dance Tonight	Paul McCartney	06.2007	26[10]	69[2]	Hearmusic 723 0384/-	[written by Paul McCartney][produced by David Kahne]
Ever Present Past/House Of Wax (Live)	Paul McCartney	11.2007	85[2]	110[1]	Hearmusic 723 0620/-	[written by Paul McCartney][produced by David Kahne]
My Valentine	Paul McCartney	02.2012	136[1]	-	-/-	-
New	Paul McCartney	10.2013	105[2]	-	Hearmusic /-	[written by Paul McCartney][produced by Mark Ronson]
Only One	Kanye West featuring Paul McCartney	01.2015	28[10]	35[8]	Def Jam USUM 71418191/-	[gold-US][written by Kanye West ,Paul McCartney, Kirby Lauryen, Mike Dean, Noah Goldstein][produced by Kanye West ,Paul McCartney, Mike Dean, Noah Goldstein]
FourFiveSeconds	Paul McCartney with Rihanna and Kanye West	02.2015	3[28]	4[20]	Roc Nation USJMT 1500001/-	[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Kanye West, Paul McCartney, Kirby Lauryen, Mike Dean, Ty Dolla Sign, Dave Longstreth ,Dallas Austin, Elon Rutberg, Noah Goldstein][produced by Kanye West ,Paul McCartney, Mike Dean, Noah Goldstein,Dave Longstreth]

[3x-platinum-US][produced by David Kahne]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mc Cartney	Paul McCartney	05.1970	2[33]	1[3][49]	Apple PCS 7102	[2x-platinium-US][produced by Paul McCartney]
Ram	Paul McCartney & Linda McCartney	06.1971	1[2][26]	2[42]	Apple PAS 10003	[platinium-US][silver-UK][produced by Linda McCartney/Paul McCartney]
Wild life	Paul McCartney And Wings	12.1971	11[9]	10[18]	Apple PCS 7142	[gold-US][produced by Paul McCartney]
Red rose speedway	Paul McCartney & Wings	05.1973	5[16]	1[3][31]	Apple PCTC 251	[gold-US][gold-UK][produced by Paul McCartney]
Band on the run	Paul McCartney & Wings	12.1973	1[7][132]	1[4][120]	Apple PAS 10007	[3x-platinium-US][platinum-UK][produced by Paul McCartney]
Venus and Mars	Paul McCartney And Wings	06.1975	1[2][29]	1[1][77]	Apple PCTC 254	[platinium-US][platinum-UK][produced by Paul McCartney]
Wings at The Speed Of Sound	Paul McCartney And Wings	04.1976	2[35]	1[7][51]	Apple PAS 10010	[platinium-US][gold-UK][produced by Paul McCartney]
Wings over America	Paul McCartney And Wings	01.1977	8[25]	1[1][90]	Parlophone PAS 720	[platinium-US][gold-UK][produced by Paul McCartney]
London town	Paul McCartney And Wings	04.1978	4[23]	2[28]	Parlophone PAS 10012	[platinium-US][gold-UK][produced by Paul McCartney]
Wings greatest hits	Paul McCartney And Wings	12.1978	5[32]	29[18]	Parlophone PCTC 256	[platinium-US][platinium-UK][produced by George Martin/Paul McCartney]
Back to the egg	Paul McCartney And Wings	06.1979	6[15]	8[24]	Parlophone PCTC 257	[platinium-US][gold-UK][produced by Chris Thomas/Paul McCartney]
McCartney II	Paul McCartney	05.1980	1[2][19]	3[19]	Parlophone PCTC 258	[gold-US][gold-UK][produced by Paul McCartney]
McCartney interview	Paul McCartney	03.1981	34[4]	-	EMI CHAT 1
Tug of war	Paul McCartney	05.1982	1[2][27]	1[29]	Parlophone PCTC 259	[platinium-US][gold-UK][produced by George Martin]
Pipes of peace	Paul McCartney	11.1983	4[23]	15[24]	Parlophone PCTC 1652301	[platinium-US][platinium-UK][produced by George Martin]
Give my regards to Broad Streets	Paul McCartney	11.1984	1[1][21]	21[18]	Parlophone PCTC 2	[platinium-US][gold-UK][produced by George Martin]
Press to play	Paul McCartney	09.1986	8[6]	30[22]	Parlophone PCSD 103	[gold-UK][produced by Hugh Padgham/Paul McCartney]
All the best!	Paul McCartney	11.1987	2[44]	62[17]	Parlophone PMTV 1	[2x-platinium-US][3x-platinium-UK][produced by Paul McCartney/George Martin]
Flowers in the dirt	Paul McCartney	06.1989	1[1][20]	21[49]	Parlophone PCSD 106	[gold-US][platinum-UK][produced by Mitchell Froom/Neil Dorfsmann/Paul McCartney/Trevor Horn]
Tripping the live fantastic	Paul McCartney	11.1990	17[11]	26[16]	Parlophone PCST 7346	[gold-UK][produced by Paul McCartney/Bob Clearmountain]
Tripping The Live Fantastic Highlights	Paul McCartney	12.1990	-	141[9]	Parlophone 7953792	[platinum-US][produced by Paul McCartney, Bob Clearmountain ,Peter Henderson]
Unplugged -The oficial bootleg	Paul McCartney	06.1991	7[3]	14[8]	Parlophone PCSD 116	[produced by Joel Gallen]
Choba b CCCP [The Russian album]	Paul McCartney	10.1991	63[1]	109[3]	Parlophone CDPCSD 117	[produced by Paul McCartney]
Tripping the live fantastic [highlights]	Paul McCartney	11.1990	-	141[9]	Capitol CDP-7-95379-2 [US]	[platinum-US][produced by Paul McCartney,Bob Clearmountain,,Peter Henderson]
Liverpool oratorio	Paul McCartney/Carl Davis	10.1991	-	177[6]	EMI Classics CDS-7-54371-2 [US]	[produced by John Fraser]
Off the ground	Paul McCartney	02.1993	5[6]	17[20]	Parlophone CDPCSD 125	[gold-US][silver-UK][produced by Julian Mendelsohn/Paul McCartney]
Paul is live	Paul McCartney	11.1993	34[2]	78[4]	Parlophone PDPCSD 147	[produced by Paul McCartney]
Flaming pie	Paul McCartney	06.1997	2[31]	2[20]	Parlophone CDPCSD 171	[gold-US][gold-UK][produced by George Martin/Jeff Lynne/Paul McCartney]
Band on the run-25th Anniversary edition	Paul McCartney & Wings	03.1999	69[4]	-	Parlophone 4991762	[produced by Paul McCartney/Eddie Pumer]
Run devil run	Paul McCartney	10.1999	12[17]	27[6]	Parlophone 5223512	[gold-UK][produced by Chris Thomas/Paul McCartney]
Wingspan [Hits and history]	Paul McCartney	05.2001	5[10]	2[14]	Parlophone 5328502	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by George Martin/Linda McCartney/Paul McCartney]
Driving rain	Paul McCartney	11.2001	46[6]	26[10]	Parlophone 5355102	[gold-US][silver-UK][produced by David Kahne]
Back in The U.S. Live 2002	Paul McCartney	12.2002	-	8[15]	MPL 42 318
Back in the world	Paul McCartney	03.2003	5[14]	-	Parlophone 5830052	[gold-uk][produced by David Kahne/Paul McCartney]
Chaos and creation in the backyard	Paul McCartney	09.2005	10[12]	6[19]	MPL 38299	[gold-US][gold-UK][produced by Nigel Godrich]
Ecce Cor Meum - Behold My Heart	Paul McCartney	10.2006	141[1]	-	EMI Classics 3704242	[produced by John Fraser]
Memory Almost Full	Paul McCartney	06.2007	5[11]	3[15]	Hearmusic 7230348	[gold-US][gold-UK][produced by Paul McCartney/David Kahne]
Good Evening New York City	Paul McCartney	06.2007	28[7]	16[10]	Hearmusic HRM3 185700	[gold-US][silver-UK][produced by Paul McCartney]
Electric Arguments	The Fireman	12.2008	79[2]	78[6]	One Little Indian TPLP 1003CD	[produced by Paul McCartney/Youth]
Amoeba's Secret	Paul McCartney	02.2009	-	137[1]	Hearmusic	[produced by Darrell Thorp]
Kisses on the Bottom	Paul McCartney	02.2012	3[8]	5[15]	Hearmusic HRM 3336902	[silver-UK][produced by Tommy LiPuma]
iTunes Live from Capitol Studios	Paul McCartney	03.2012	-	190[1]	Hearmusic	-
New	Paul McCartney	10.2013	3[10]	3[14]	Hearmusic 7234837	[produced by Mark Ronson/Ethan Johns/Paul Epworth/Giles Martin]
Pure McCartney	Paul McCartney	06.2016	3[10]	15[4]	Concord 7238690	[silver-UK][produced by Paul McCartney,Linda McCartney,Youth,Nigel Godrich,Paul Epworth,George Martin,Chris Thomas]
Egypt Station	Paul McCartney	09.2018	3[5]	1[1][8]	Capitol 5769650	[produced by Greg Kurstin,Paul McCartney,Ryan Tedder]
Amoeba Gig	Paul McCartney	07.2019	82[1]	-	UMC/Virgin 7728976	[produced by Steve Orchard, Randy Merrill, Darrell Thorp]
McCartney III	Paul McCartney	12.2020	1[1][3]	2[4]	EMI 3513656	[produced by Paul McCartney,Greg Kurstin,George Martin]
McCartney III Imagined	Paul McCartney	08.2021	13[1]	19[1]	EMI 3513649	[produced by Various]
The 7" Singles Box	Paul McCartney	12.2022	-	126[2]	MPL	[produced by Paul McCartney,Chris Thomas,George Martin,Hugh Padgham,Phil Ramone,Mitchell Froom,Neil Dorfsman,Chris Hughes,Ross Cullum,Julian Mendelsohn,Jeff Lynne,David Kahne,Nigel Godrich,Youth,Tommy LiPuma,Paul Epworth,Ethan Johns,Mark Ronson,Greg Kurstin,Ryan Tedder]