Alvino Rey

Alvin McBurney (ur. 1 lipca 1908r-zm. 24 lutego 2004r), znany pod pseudonimem Alvino Rey , był amerykańskim gitarzystą jazzowym i liderem zespołu.



Alvin McBurney urodził się w Oakland w Kalifornii w 1908 roku, ale dorastał w Cleveland w stanie Ohio . Na początku życia miał talent do muzyki i elektroniki. Kiedy miał osiem lat, zbudował swoje pierwsze radio, a w ciągu kilku lat był jednym z najmłodszych krótkofalowców w kraju. Gdy był nastolatkiem, jako prezent urodzinowy dostał banjo. Jego kariera zawodowa rozpoczęła się w 1927 roku, kiedy dostał pracę grając na banjo z liderem zespołu Cleveland, Evem Jonesem. W następnym roku został członkiem Orkiestry Phila Spitalnego . Przerzucił się z banjo na gitarę, a następnie zmienił nazwisko na Alvino Rey, aby wykorzystać popularność ówczesnej muzyki latynoskiej w Nowym Jorku. 

W latach 1932–1938 był członkiem Horace Heidt and His Musical Knights. Zwrócił uwagę na siebie i zespół, kiedy zaczął grać na stalowej gitarze pedałowej . Gibson korporacja poprosił go, aby rozwinąć pickup do gitary. W 1937 roku poślubił Luise King z the King Sisters .

W 1939 roku założył własny zespół z King Sisters i przeniósł się do Hollywood , gdzie został dyrektorem muzycznym w sieci radiowej KHJ Mutual Broadcasting. Jako lider zespołu   nagrał wersję " Deep in the Heart of Texas ", która była hitem w 1942 roku.   W tym samym roku zatrudnił Ala Cohna , Ray'a Conniffa , Neal Hefti , Zoota Simsa , i aranżera Billy May'a . W latach czterdziestych współpracował również z saksofonistą Herbie Stewardem , perkusistą Dave'em Toughiem i aranżerami Nelsonem Riddle'em , Johnnym Mandelem i George'em Handym.

Zespół nie nagrywałał w 1943 roku z powodu strajku . Zespół się rozpadł, a Rey znalazł pracę w Lockheed jako mechanik. W 1944 roku wstąpił do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych , gdzie pracował nad systemami radarowymi i kierował zespołem. Po służbie założył orkiestrę, która miała piętnaście waltorni i nagrał covery utworu „Cement Mixer” Slim Gaillarda, który stał się hitem.   W latach pięćdziesiątych grał na stalowej gitarze w małych grupach, często z Buddy Cole'em , swoim szwagrem. 

Począwszy od około 1957 roku, Rey wyprodukował wiele nagrań fortepianowych George'a Greeleya dla Warner Bros. Records .

W latach 60. był dyrektorem muzycznym The King Family Show with the King Sisters. Rey często pojawiał się w programie, wykonując „The Alvino Rey Talking Guitar” . Grał także na stalowej gitarze podczas sesji nagraniowych z Jackiem Costanzo , George'em Catesem , Esquivelem i grupą studyjną Surfmen.  Ci muzycy byli związani z krótkotrwałym gatunkiem egzotycznym , który łączył muzykę hawajską, muzykę latynoską, lounge jazz i niekonwencjonalne instrumenty z Birmy i Indonezji. 

Na początku lat 90-tych Rey przeprowadził się wraz z żoną Luise do rodzinnego Utah. W Salt Lake City założył kwartet jazzowy, który grał w lokalnych klubach, czasem z Luise siedzącą w nim. Przestał występować w 1994 roku.   Luise zmarła w 1997 roku po 60 latach małżeństwa. W 2004 roku, po złamaniu biodra i powikłaniach, w tym zapaleniu płuc i zastoinowej niewydolności serca, Rey zmarł w wieku 95 lat w centrum rehabilitacji. 

Córka Rey'a, Liza Rey, jest matką Wina i Willa Butlerów , członków kanadyjskiej grupy indie rockowej Arcade Fire . Ich debiutancki album, Funeral , był pod silnym wpływem śmierci Reya, a także śmierci krewnych innych członków zespołu w okresie nagrywania. Zespół złożył hołd Rey'owi, włączając nagranie Reya „My Buddy” jako stronę B do swoich singli „ Neighborhood # 1 (Tunnels) ” i „ Neighborhood # 2 (Laika) ”. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tiger Rag / Rose Room	Alvino Rey And His Orchestra	02.1941	-	23[1]	Bluebird 11 002	[written by Harry DeCosta, D.J. La Rocca]
Nighty-Night / My Prodigal	Alvino Rey And His Orchestra	05.1941	-	15[2]	Bluebird 11 041	[written by Leslie Beacon][vocal:Yvonne King and Ensamble]
I Said No!/Deep In The Heart Of Texas	Alvino Rey And His Orchestra	01.1942	-	A:2[10];B:3[9]	Bluebird 11 391	[A:written by Frank Loesser, Jule Styne][B:written by June Hershey, Don Swander][A:vocal:Yvonne King and Ensamble][B:vocal:Bill Schallen and Skets Herfurt]][A:utwór z filmu "Sweater girl"][B:#78 hit for Duane Eddy in 1962]
Idaho/It Isn't A Dream Anymore	Alvino Rey And His Orchestra	08.1942	-	16[4]	Bluebird 11 331	[written by Jesse Stones][vocal:Yvonne King]
When It's Moonlight On The Blue Pacific/I Never Knew (I Could Love Anybody Like I'm Loving You)	Alvino Rey And His Orchestra	09.1942	-	22[1]	Victor 27948	[written by Benny Davis, Ted Shapiro][vocal:Bill Schallen & The Four King Sisters]
Strip Polka/The Major And The Minor	Alvino Rey And His Orchestra	09.1942	-	8[2]	Bluebird 11 573	[written by Johnny Mercer][vocal:The Four King Sisters]
Dearly Beloved / I'm Old Fashioned	Alvino Rey And His Orchestra	12.1942	-	21[1]	Bluebird 11 579	[written by Jerome Kern, Johnny Mercer][vocal:Billy Schallen][utwór z filmu "You Were Newer Lovelier"]
The Army Air Corps / Little Hawk	Alvino Rey And His Orchestra	06.1943	-	19[1]	Bluebird 11 476	[written by Johnny Mercer][vocal:Bill Schallen & The Four King Sisters]
Cement Mixer (Put-ti-Put-ti)/We'll Gather Lilacs	Alvino Rey And His Orchestra	04.1946	-	5[9]	Capitol 248	[written by Gaillard, Ricks][vocal:Rocky Coluccio]
Bloop-Bleep/Cumana	Alvino Rey And His Orchestra	07.1947	-	13[3]	Capitol 428	[written by Frank Loesser][vocal:Rocky Coluccio]
Near You/Oh Peter (You're So Nice)	Alvino Rey And His Orchestra	09.1947	-	3[14]	Capitol 452	[written by Craig, Goell][vocal:Jimmy Joyce][#10 hit for Roger Williams in 1958]
I'm Looking Over A Four Leaf Clover/Spanish Cavalier	Alvino Rey And His Orchestra	02.1948	-	6[8]	Capitol 491	[written by Harry Woods, Mort Dixon][vocal:Ensamble][#2 hit for Nick Lucas in 1927][piosenka z filmu "Jolson Sings Again"]

Paul Revere and The Raiders

 Zespół założony w Portland w stanie Oregon, USA, w 1961 r. przez pianistę Paula Revere (ur. 7.01.1938 r. w Harvard w stanie Nevada), który do składu swojej klubowej grupy The Downbeats dokooptował Marka Lindsaya (ur. 9.03.1942 r. w Eugene w stanie Oregon, śpiew, saksofon). Po reorganizacji składu i zaproszeniu do współpracy Drake'a Levina (gitara), Mike'a Hollidaya (bas) i Michaela Smitha (perkusja), formacja przyjęła nazwę Paul Revere And The Nightriders (później The Raiders).

 

Popularność zdobyła singlami "Beatnik Sticks" i "Like Long Hair" (ten drugi wszedł do amerykańskiej Top 40). Disc jockey i menedżer grupy Roger Hart sfinansował nagranie taśmy demo i wkrótce Paul Revere And The Raiders podpisali prestiżowy kontrakt nagraniowy z wytwórnią CBS/Columbia. W 1963 r. na singlu ukazała się ich wersja przeboju "Louie Louie" i chociaż lokalnie odniosła duży sukces, większą popularnością cieszyła się w wykonaniu lokalnych rywali zespołu The Kingsmen, którzy wprowadzili ją do ogólnokrajowych notowań hitów.
 

Następny singel ujrzał światło dzienne dopiero rok później, a w tym czasie grupę opuścił Holliday zastąpiony przez Phila Volka. "Louie Go Home" potwierdził dobrą formę kwintetu, ale prawdziwym hitem stała się piosenka z 1965 r. "Steppin' Out". Od tej pory grupa była stałym gościem telewizyjnego show "Where The Action Is" Dicka Clarka.
 

Możliwość częstego pokazywania się w telewizji zaowocowała serią klasycznych singli popowych, m.in. "Just Like Me" (z 1965 r.), "Kicks", "Hungry", "Good Things" (wszystkie z 1966 r.) i "Him Or Me What's It Gonna Be" (z 1967r.), których producentem był Terry Melcher. Jednak sceniczny image zespołu (wysokie do uda buty, obcisłe koszule z żabotami i koronkami, trójkątne kapelusze) był krytykowany przez fanów undergroundowej sceny rockowej. Odejście Smitha, Levina i Volka wpłynęło na zmianę brzmienia grupy, powstało nawet podejrzenie, że wspaniały dźwięk nagrań studyjnych był efektem udziału w nich muzyków sesyjnych. Nowi członkowie The Raiders, Freddie Weller (gitara), Keith Allison (bas) i Joe (Correro) Junior (perkusja) byli jednak nie mniej utalentowanymi i profesjonalnymi muzykami, co udowodnili na albumach Hard & Heavy i Collage.
 

Pomimo zmiennego szczęścia na listach przebojów zespół utrzymał wysoką pozycję gospodarza programu telewizyjnego "Happening 68". W 1969 r. Lindsay rozpoczął równolegle karierę solową, lecz choć singel "Arizona" został sprzedany w ilości ponad miliona egzemplarzy, późniejsze wydawnictwa nie przyniosły spodziewanego sukcesu. Dwa lata później The Raiders odnieśli duży sukces singlem "Indian Reservation", który wspiął się na szczyt amerykańskiej listy bestsellerów (w Wielkiej Brytanii piosenkę tę spopularyzował wcześniej Don Fardon), ale jak okazało się później, był ich ostatnim hitem z pierwszej dwudziestki.
 

Weller rozpoczął karierę solową szukając szczęścia na rynku country. Revere i Lindsay usiłowali jednak utrzymać zespół na powierzchni, szczególnie po zakończeniu współpracy z dotychczasową wytwórnią płytową. Pierwszy z nich został menedżerem grupy, organizując kilka sesji nagraniowych dla niezależnych wytwórni płytowych. Zespół powrócił na krótko podczas uroczystych obchodów dwusetlecia Stanów Zjednoczonych. W 1983 r. na rynku ukazały się remiksy starych przebojów i kilka nowych kompozycji, opublikowane we własnej wytwórni grupy - Raiders America. Powrót po latach nie trwał jednak długo. Chociaż zespół nadal istnieje, a Paul Revere wciąż pełni funkcję frontmana. The Raiders występują rzadko. 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Like long hair/Sharon	Paul Revere and The Raiders	03.1961	-	38[6]	Gardena 116	[written by Mark Lindsay,Paul Revere][produced by Gary Paxton][utwór oparty na "Prelude in C-Sharp Minor" Rachmaninowa]
Louie Louie/Night train	Paul Revere and The Raiders	11.1963	-	103[3]	Columbia 42 814	[#2 hit The Kingsmen in 1963r][written by Chuck Berry,Richard Berry][produced by Terry Melcher]
Louie-go home/Have love,will travel	Paul Revere and The Raiders	05.1964	-	118[3]	Columbia 43 008	[written by Mark Lindsay/Paul Revere][produced by Terry Melcher,Roger Hart]
Over you/Swim	Paul Revere and The Raiders	10.1964	-	133[1]	Columbia 43 114	[written by A. Neville][produced by Terry Melcher,Roger Hart]
Sometimes/Oh Poo Pah Doo	Paul Revere and The Raiders	05.1965	-	131[1]	Columbia 43 273	[written by Gene Thomasson][produced by Terry Melcher]
Steppin' out/Blue fox	Paul Revere and The Raiders feat Mark Lindsay	09.1965	-	46[9]	Columbia 43 375	[written by Mark Lindsay/Paul Revere][produced by Terry Melcher]
Just like me/B.F.D.R.F. blues	Paul Revere and The Raiders	12.1965	-	11[15]	Columbia 43 461	[written by Rick Dey/Roger Hart][produced by Terry Melcher]
Kicks/Shake it up	Paul Revere and The Raiders	03.1966	-	4[14]	Columbia 43 556	[written by Barry Mann/Cynthia Weil][produced by Terry Melcher]
Hungry/There she goes	Paul Revere and The Raiders	06.1966	-	6[11]	Columbia 43 678	[written by Barry Mann/Cynthia Weil][produced by Terry Melcher]
Great airplane strike/In my community	Paul Revere And The Raiders Featuring Mark	10.1966	-	20[8]	Columbia 443 810	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher/Paul Revere][produced by Terry Melcher]
Good thing/Undecided man	Paul Revere and The Raiders	12.1966	-	4[12]	Columbia 43 907	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher/Paul Revere][produced by Terry Melcher]
Ups and downs/Leslie	Paul Revere and The Raiders	02.1967	-	22[8]	Columbia 44 018	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher][produced by Terry Melcher]
Him or me,what's i'm gonna be?/Legend of Paul Revere	Paul Revere and The Raiders	04.1967	-	5[9]	Columbia 44 094	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher][produced by Terry Melcher]
I had a dream/Upon your leaving	Paul Revere and The Raiders	08.1967	-	17[9]	Columbia 44 207	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher][produced by Terry Melcher]
Peace of mind/Do unto others	Paul Revere and The Raiders	11.1967	-	42[6] side B:102[4]	Columbia 44 335	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher];side B [written by Mark Lindsay/Terry Melcher][produced by Terry Melcher/Chips Moman]
Too much talk/Happening '68	Paul Revere and The Raiders	02.1968	-	19[8]	Columbia 44 444	[written by Mark Lindsay][produced by Mark Lindsay]
Don't take it so hard/Observation from flight 285 [In 3/4 time]	Paul Revere and The Raiders	06.1968	-	27[9]	Columbia 44 553	[written by Mark Lindsay][produced by Mark Lindsay]
Cinderella sunshine/It's happening	Paul Revere and The Raiders	10.1968	-	58[6]	Columbia 44 655	[written by Mark Lindsay,Keith Allison][produced by Mark Lindsay]
Mr Sun,Mr Moon/Without you	Paul Revere and The Raiders	02.1969	-	18[12]	Columbia 44 744	[written by Mark Lindsay][produced by Mark Lindsay]
Let me/I don't know	Paul Revere and The Raiders	05.1969	-	20[12]	Columbia 44 854	[gold-US]	[written by Mark Lindsay][produced by Mark Lindsay]
We gotta all get together/Frakfort Side Street	Paul Revere and The Raiders	09.1969	-	50[7]	Columbia 44 970	[written by Freddy Weller][produced by Mark Lindsay]
Just seventeen/Sorceress with blue eyes	The Raiders	02.1970	-	82[3]	Columbia 45 082	[written by Mark Lindsay][produced by Mark Lindsay]
Gone movin' on/Interlude [To be forgotten]	The Raiders	05.1970	-	120[1]	Columbia 45 150	[written by Mark Lindsay/Terry Melcher][produced by Mark Lindsay/Terry Melcher]
Indian reservation [The lament of The Cherokee Reservation Indian]/Terry's tune	The Raiders	04.1971	-	1[1][22]	Columbia 45 332	[platinium]	[written by John D. Loudermilk][produced by Mark Lindsay]
Birds of feather/The Turkey	The Raiders	09.1971	-	23[10]	Columbia 45 453	[written by Joe South][produced by Mark Lindsay]
Country wine/It's so hard getting up today	The Raiders	01.1972	-	51[6]	Columbia 45 535	[written by Edmund Villareal/Wanda Watkins][produced by Mark Lindsay]
Powder blue Mercedes Queen/Golden girls sometimes	The Raiders	05.1972	-	54[8]	Columbia 45 601	[written by Mark Lindsay][produced by Mark Lindsay]
Song seller/A simple song	The Raiders	10.1972	-	96[3]	Columbia 45 688	[written by Jimmy Webb][produced by Mark Lindsay]
Love music/Goodbye no 9	The Raiders	02.1973	-	97[5]	Columbia 45 759	[written by Dennis Lambert,Brian Potter][produced by Mark Lindsay]

Albumy *257*
Data wydania	Tytuł	UK Top 40 /ilość tyg. na liście/	Billboard	Wytwórnia /UK/	Komentarz
07.1965	Here they come	-	71[45]	Columbia CL 2307	[produced by Roger Hart , Terry Melcher]
02.1966	Just like us	-	5[43]	Columbia CL 2451	[gold-US][produced by Terry Melcher]
06.1966	Midnight ride	-	9[43]	Columbia CL 2508	[gold-US] [produced by Terry Melcher]
12.1966	The Spirit of '67	-	9[33]	Columbia CL 2595	[gold-US][produced by Terry Melcher]
05.1967	Greatest hits	-	9[47]	Columbia CL 2662	[gold-US][produced by Terry Melcher]
09.1967	Revolution!	-	25[21]	Columbia CL 2721	[produced by Terry Melcher]
03.1968	Goin' to Memphis	-	61[23]	Columbia CL 2805	[produced by Terry Melcher, Chips Moman]
09.1968	Something happening	-	122[14]	Columbia CQ 1026	[produced by Mark Lindsay]
04.1969	Hard' n' Heavy	-	51[19]	Columbia CQ 1074	[produced by Mark Lindsay]
11.1969	Two all time great selling LP	-	166[4]	Columbia GP 12
08.1969	Alias pink puzz	-	48[12]	Columbia HC 1214	[produced by Mark Lindsay]
04.1970	Collage	-	154[9]	Columbia 9964	[produced by Mark Lindsay]
06.1971	Indian reservation	-	19[20]	Columbia CS 30768	[produced by Mark Lindsay]
07.1972	All time greatest hits	-	143[8]	Columbia KG 31464

Digger Revell

Urodzony jako Gary Hildred w Dubbo w 1943 roku, Digger jest uznawany za pioniera australijskiego rock and rolla. Jednym z pierwszych występów Diggera były jego regularne tańce młodzieżowe w Blue Danube Ballroom w Richmond w 1958 roku. Następnie regularnie występował w

Six O'Clock Rock, Teen Time i Bandstand, na stadionie w Sydney, Festival Hall i ponad 60 krajowych programach telewizyjnych. Był także liderem zespołu The Denvermen, z którym miał kilka przebojów. Digger występował z niektórymi  znakomitości, w tym Chubby Checkerem, Bobby Rydellem, Wayne Newtonem i Johnny O'Keefe.

Digger odbył więcej turnee po rozdartym wojną Wietnamie niż jakikolwiek inny artysta na całym świecie. Wystąpił na scenie z Bobem Hope sześć razy i odbył w sumie 11 tras koncertowych. Odbył także trasę koncertową po USA ze swoim zespołem, pozostając w trasie przez ponad trzy lata w 38 stanach. Występował z Ike i Tiną Turner, Jerrym Lee Lewisem, Guyem Mitchellem, Fatsem Domino, B.B. Kingiem i Anne Margaret. D.J. Fontana, perkusista Elvisa, grał w zespole Diggera na wielu amerykańskich koncertach. Digger nadal występuje do dziś
Jego główną piosenką w erze rocka była „My Little Rockers Turned Surfie” w 1964 roku.

  Denvermen to grupa instrumentalna, która również pojawiała się na listach przebojów z utworami „Avalon Stomp” i „Surfside”, które były hitem numer 1 w Sydney. i trafił do pierwszej dziesiątki w Melbourne.

Digger Revell przeszedł do muzyki country z sukcesem w latach siedemdziesiątych.

Digger Revell znalazł się na liście przebojów z  „Twilight Time” i „My Prayer”.

Zespół z Sydney The Denvermen był jedną z czołowych australijskich grup surferowo-instrumentalnych wczesnych lat sześćdziesiątych i chociaż zostali nieco przyćmieni przez swoich bardziej znanych współczesnych The Atlantics, z pewnością zasługują na większe uznanie. 

Pierwotny skład został utworzony pod koniec 1961 roku przez członków dwóch wcześniejszych grup z Sydney, Digger Revell and the Lonely Ones oraz Paul Dever and the Denvermen. 

Gitarzysta Denvermen, Les Green, przyniósł ze sobą nazwę Denvermen, kiedy ta grupa się rozpadła i dołączył do Diggera Revella. 

Grupa rozpoczęła od organizacji własnych koncertów, ale zyskała rozgłos w kraju dzięki występom w pionierskim programie telewizyjnym ABC Rock'n'roll Six O'Clock Rock prowadzonym przez Johnny'ego O'Keefe.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Building Castles In The Air/The Habit Of Loving You	Digger Revell And The Denvermen	06.1963	47[14]	-	His Master's Voice EA-4535/-	[written by Alan Fielding]
Over The Rainbow/I'm Gonna Make You	Digger Revell And The Denvermen	09.1963	75[4]	-	RCA 101530/-	[written by E. Y. Harburg, Harold Arlen ]
My Little Rocker's Turned Surfie/Tip Of My Tongue	Digger Revell And The Denvermen	01.1964	32[13]	-	RCA 101544/-	[written by Johnny Devlin]
Just Call On Me/Mr. Moon, Mr. Cupid And I	Digger Revell And The Denvermen	05.1964	90[4]	-	RCA 101557/-	[written by Williams, Conde]
Jenny, Jenny/I Love The Way You Love Me	Digger Revell And The Denvermen	11.1964	71[4]	-	RCA 101576/-	[written by Johnson, Penniman ]
My Prayer/High School Confidential	Digger Revell	05.1965	25[15]	-	RCA 101600/-	[written by Kennedy, Boulanger]
Twilight Time/ I'm Gonna Send You Back To Georgia	Digger Revell	07.1965	19[14]	-	RCA 101635/-	[written by Ram, Lewis, Nevins, Dunn]
You Won't Find That Kind In Me/My Mammy	Digger Revell	09.1966	48[8]	-	RCA 101723/-	[written by Gentry, Cordell]

Reparata & The Delrons

Zespół założony w 1962 r. przez szkolne koleżanki: Mary Aiese, Nanette Licari, Annę Fitzgerald i Reginę Gallagher. Piosenkarki przyjęły nazwę Del-Rons na cześć takich grup, jak Dell-Vikings czy Del-Satins i grały na zabawach tanecznych na Brooklynie.
Później Mary sformowała nowy skład wraz z Carol Drobinicki, Sheilą Reille, Kathy Romeo i Margi McGuire. Po podpisaniu kontraktu nagraniowego ostatnia z nich została "poproszona" o odejście z zespołu.

 

Wkrótce na rynku ukazał się singel "Whenever A Teenager Cries". Piosenka wspięła się na szczyt lokalnej, nowojorskiej listy hitów, jednak w notowaniach ogólnokrajowych zajęła dopiero 60. miejsce. Pomimo to nazwa Reparata And The Delrons stała się znana.
Grupa zmieniła skład: Reille i Romeo zastąpiły Nanette Licari (z pierwszego składu) i Lorraine Mazzola. Funkcję lidera pełniła nadal Mary Aiese.
 

Choć formacja nie osiągnęła dużego sukcesu komercyjnego, później - już jako trio - nagrała serię udanych singli, m. in. "I'm Nobody's Baby Now" autorstwa Jeffa Barry'ego czy "I Can Hear The Rain", gdzie w chórkach zaśpiewała Melba Moore.
 

Dużym przebojem w Wielkiej Brytanii była piosenka "Captain Of Your Ship", która w 1968 r. dotarła do 13. miejsca listy bestsellerów. Główną partię wokalną wykonała w niej wyjątkowo Mazzola.
W 1970 r. zespół opuściła Mary Aiese, a na jej miejsce dołączyła Cookie Sirico. Trio przyjęło nazwę Reparata i nagrało koncepcyjny album 1970 Rock'n'Roll Revolution (z 1970 r.), zawierający klasyki z repertuaru różnych "damskich grup". W 1973 r. zespół rozpadł się.
 

Mazzola występowała później z grupą Lady Flash u boku Barry'ego Manilowa. Ciągle jednak używała nazwy Reparata, czemu sądownie sprzeciwiła się Mary Aiese, która ostatecznie odzyskała do niej prawo i pod tą nazwą nagrała kilka solowych singli, a wśród nich "Shoes", który wszedł do brytyjskiej Top 50 w 1975 r.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Whenever a teenager cries/He's my guy	Reparata & The Delrons	01.1965	-	60[9]	Stateside SS 382/World Artists 1036	[written by Ernest Maresca][produced by World United Prod.]
Tommy/Mama don't allow	Reparata & The Delrons	05.1965	-	92[3]	Stateside SS 414/World Artists 1051	[written by Hank Hunter / Stan Vincent][produced by World United Prod.]
Captain of your ship/Toom,toom [Is a little boy]	Reparata & The Delrons	03.1968	13[10]	127[1]	Bell BLL 1002/Mala 589	[written by K. Young, B. Yardley][produced by Steve Jerome, Bill Jerome]
Shoes/A song for all	Reparata	07.1975	43[2]	92[3]	-/Polydor 14 271	[written by Eric Beam][produced by Steve Jerome, Bill Jerome, Lou Guarino][oryginalnie nagrany przez New Settlers jako "She didn't forget her shoes"]

William „Mickey” Stevenson

William „Mickey” Stevenson (ur.  4 stycznia 1937r w Detroit , Michigan ) jest byłym autorem tekstów i producent muzyczny grupy wytwórni  Motown   od pierwszych dni Berry Gordy'ego aż do roku 1967, kiedy on i jego   żona , piosenkarka Kim Weston , odeszła do MGM .

 

Urodził się jako William Stevenson i po spędzeniu pierwszych lat na nagrywaniu muzyki doowop i gospel  dołączył do Tamla / Motown w 1959 roku , w którym została założona. Był tam szefem działu A&R w latach „chwały” firmy w połowie lat 60-tych, kiedy to artyści tacy jak Supremes , Marvin Gaye , The Temptations , Four Tops , Stevie Wonder oraz Martha & the Vandellas wyszli na pierwszy plan. Stevenson był również odpowiedzialny za organizację i założenie wewnętrznego zespołu studyjnego firmy , który stał się znany jako Funk Brothers. 

Napisał i wyprodukował wiele przebojów  dla Motown, niektóre z współautorem i producentem Ivy Jo Hunter . Wśród nich był jego największy sukces, „ Dancing in the Street ”, który napisał wspólnie z Hunterem i Marvinem Gaye; " It Takes Two " (Gaye i Weston), "Ask the Lonely" dla Four Tops, Jimmy Ruffina "What Becomes of the Brokenhearted " (produkcja), " My Baby Loves Me " (Martha & The Vandellas) ," Can You Jerk Like Me ” zespołu Contours , „ Uptight (Everything's Alright) ” (produkcja) dla Stevie Wondera i Marvina Gaye  „ Stubborn Kind of Fellow". Napisał także " Devil with the Blue Dress On " w 1964 roku z Shorty Long , który stał się hitem dla Mitcha Rydera i Detroit Wheels w 1966 roku. 

Pisał także pod pseudonimem Avery Vandenburg dla Jobete 's Stein & Van Stock Publishing .  W 1969 roku założył wytwórnię o nazwie People Records,w  której nagrywała Kim Weston i inni artyści, tacy jak Hodges, James & Smith, ale wytwórnię zamknięto w czasach Jamesa Browna „bo istniała wytwórnia o tej samej nazwie  założona w 1971 roku. W 1969 roku został szefem Venture Records, spółki zależnej MGM,   krótko, aby rozwinąć swój udział w rynku soul i rhythm and blues , kontynuując działalnośćw tej roli do połowy lat 70-tych. Następnie był właścicielem innej kalifornijskiej wytwórni, Raintree, wydającej single Willarda Kinga w 1975 roku. 

W ostatnich latach   Stevenson odkrył i wyprodukował artystkę R&B Jaisun , ale był w dużej mierze zaangażowany w produkcję musicali teatralnych . Te ostatnie to Swann , Showgirls , Wings and Things , The Gospel Truth , TKO i Chocolate City .  

Kompozycje Williama „Mickey'a” Stevensona na listach przebojów

[with Berry Gordy] 07/1961 I Don't Want to Take a Chance Mary Wells 33.US [with Barrett Strong] 01/1962 Jamie Eddie Holland 30.US [with Robert Bateman, Brian Holland] 01/1962 Twistin' Postman The Marvelettes 34.US [with Marvin Gaye,George Gordy] 08/1962 Beechwood 4-5789 The Marvelettes 17.US 10/1962 Stubborn Kind of Fellow Marvin Gaye 46.US 08/1981 Beechwood 4-195789 The Carpenters 74.US/76.UK 05/1983 Stubborn Kind of Fellow Fat Larry's Band 83.UK [with Marvin Gaye,Clarence Paul] 01/1963 Hitch Hike Marvin Gaye 30.US [with Norman Whitfield, Marvin Gaye ] 05/1963 Pride and Joy Marvin Gaye 10.US [solo] 10/1963 I'm Crazy 'Bout My Baby Marvin Gaye 77.US 08/1965 Danger! Heartbreak Dead Ahead The Marvelettes 61.US 04/1974 Loving You Johnny Nash 91.US [with Barney Ales, Dave Hamilton, Clarence Paul] 05/1964 Once Upon a Time Marvin Gaye & Mary Wells 50.UK/19.US [with Barney Ales, Clarence Paul] 05/1964 What's the Matter with You Baby Marvin Gaye & Mary Wells 17.US [with Shorty Long] 05/1964 Devil with the Blue Dress Shorty Long 125.US 07/1976 Devil with the Blue Dress Pratt & McClain 71.US [with Marvin Gaye, Ivy Jo Hunter] 08/1964 Dancing in the Street Martha and the Vandellas 2.US/4.UK 12/1966 Dancing in the Streets The Mamas & the Papas 73.US 09/1967 Dancing in the Street Ramsey Lewis 84.US 08/1974 Dancing in the Street The Dovells 105.US 06/1980 Dancin' in the Streets Teri DeSario 66.US 05/1982 Dancing in the Street Van Halen 38.US 08/1985 Dancing in the Street David Bowie and Mick Jagger 7.US/1.UK [with Marvin Gaye] 08/1964 Get My Hands On Some Lovin' The Artistics 118.US [with Norman Whitfield] 10/1964 Needle in a Haystack The Velvelettes 45.US 06/1968 It Should Have Been Me Gladys Knight & the Pips 40.US 01/1976 It Should Have Been Me Yvonne Fair 85.US/5.UK 10/1991 It Should've Been Me Adeva 48.UK [with Higdon] 10/1964 What Good Am I without You Marvin Gaye & Kim Weston 61.US [with Ivy Jo Hunter] 12/1964 Wild One Martha and the Vandellas 34.US 12/1964 Can You Jerk Like Me The Contours 47.US 02/1965 Ask the Lonely Four Tops 24.US 05/1965 I'll Keep Holding On The Marvelettes 34.US 07/1965 I'll Always Love You The Spinners 35.US 05/1966 Truly Yours The Spinners 111.US 03/1971 Don't Stop Loving Me David Ruffin 112.US [with Norman Whitfield,Eddie Holland Jr.] 01/1965 He Was Really Sayin' Something' The Velvelettes 64.US 04/1982 He Was Really Sayin' Somethin' Bananarama 108.US/5.UK 06/2000 We're Really Saying Something Buffalo G 17.UK [with Ivy Jo Hunter & Clarence Paul] 08/1965 You've Been in Love Too Long Martha and the Vandellas 36.US [with Sylvia Moy, Ivy Jo Hunter] 01/1966 My Baby Loves Me Martha and the Vandellas 22.US 12/1969 My Baby Loves Me David T. Walker 128.US [with Henry Cosby, Sylvia Moy] 04/1966 Nothing's Too Good for My Baby Stevie Wonder 20.US [with Sylvia Moy] 06/1966 What Am I Going to Do without Your Love Martha and the Vandellas 71.US 01/1967 It Takes Two Marvin Gaye & Kim Weston 14.US/16.UK 11/1990 It Takes Two Rod Stewart & Tina Turner 5.UK [with Shorty Long , John Marascalco & Robert Blackwell] 10/1966 Devil with a Blue Dress On / Good Golly Miss Molly Mitch Ryder 4.US [with Dougg Brown] 04/1967 I Got What You Need Kim Weston 99.US 02/1968 Here I Am The Righteous Brothers 121.US [with Wilson Pickett, Don Covay & Johnny Nash ] 08/1970 She Said Yes Wilson Pickett 68.US [with Buddy Johnson] 07/1977 Since I Fell for You/I'm Falling in Love Hodges, James and Smith 96.US [with Henry Cosby, Sylvia Moy & Ivy Jo Hunter] 05/1994 Lucky Lucky Me Marvin Gaye 67.UK

Larry Markes

 Lawrence Wolcott Markes (ur. 24 września 1921r-zm. 19 maja 1999r), amerykański komik, piosenkarz i scenarzysta.


Markes urodził się na Brooklynie , w Nowym Jorku , i postanowił w młodym wieku zostać pisarzem. Wkrótce po ukończeniu University of Miami zaczął układać teksty do melodii innego młodego autora piosenek, Dicka Charlesa . Ich pierwszym hitem był „Mad About Him, Sad About Him, How Can I Be Glad Without Him Blues” (1942), który Dinah Shore z powodzeniem nagrała dla Columbia Records .

Podczas II wojny światowej Markes był w korpusie lotniczym armii amerykańskiej . Opuścił służbę w 1945 roku, wracając do Nowego Jorku i współpracując z Charlesem jako autor piosenek. Wraz z Eddiem De Lange napisali „ Along the Navajo Trail ”, nagrany przez Binga Crosby'ego i Andrews Sisters , Dinah Shore i Gene Krupa Band . Inne utwory to „I Tipped My Hat (and Slowly Rode Away)”, „It Takes a Long, Long Train with a Red Caboose to Carry My Blues Away” oraz „ May You Always ”.  Ale jego największym hitem był „IOU”, którego współautorem (i wykonawcą) jest Jimmy Dean, który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy. „IOU” jest wyrazem uznania przez syna za długi, jakie jest winien swojej matce, i jest często odtwarzany przez stacje radiowe w Dzień Matki.

Markes zaczął także pisać dla programów radiowych.

Po przeprowadzce do Los Angeles , w Kalifornii w 1960 roku, zwrócił się ku scenariuszom, włącznie z filmami For Love or Money (1963) i Wild and Wonderful (1965), w którym wystąpił Tony Curtis . Pisał także do seriali Bonanza , Love American Style , McHale's Navy , The Flintstones , Room for One More , My Three Sons , The Jonathan Winters Show i I Dream of Jeannie .

Podczas dwóch kadencji Ronalda Reagana jako gubernatora Kalifornii (1966–1974) Markes dodał humoru do jego przemówień politycznych.

Markes zmarł w Los Angeles w maju 1999 roku w wieku 77 lat.

               Kompozycje Larry Markesa na listach przebojów

[with Dick Charles), Eddie DeLange ] 09/1945 Along the Navajo Trail Bing Crosby and the Andrews Sisters 2.US 09/1945 Along the Navajo Trail Dinah Shore 7.US 10/1945 Along the Navajo Trail Gene Krupa and His Orchestra 7.US [with Dick Charles] 01/1959 May You Always The McGuire Sisters 15.UK/11.US 05/1959 May You Always Joan Regan 9.UK [with Don Ralke] 08/1959 Like I Love You Edward Byrnes 42.US [with Gus Kahn & Egbert Van Alstyne] 01/1962 To a Sleeping Beauty Jimmy Dean 26.US [with Jimmy Dean] 05/1976 I.O.U. Jimmy Dean 35.US

 

Johnny Restivo

 Johnny Restivo był amerykańskim wokalistą rock and rollowym .


Restivo urodził się w Bronksie i wydał singiel w RCA Victor, gdy miał zaledwie piętnaście lat. Ten singiel „The Shape I'm In / Ya Ya” osiągnął 80 miejsce na liście Billboard Hot 100 . Restivo był nominowany do nagrody Grammy dla najlepszego nowego artysty , ale przegrał z Bobbym Darinem . Restivo nigdy nie odnotował kolejnego hitu. Johnny zdobył również sławę jako muskularny młody kulturysta, gdy był nastolatkiem. Był na okładkach Tomorrow's Man and Model Parade.

"The Shape I'm In", napisany przez Lee Cathy i Otisa Blackwella , został nagrany przez Dave'a Edmundsa (na Information ), Shakin 'Stevens (na Lipstick, Powder and Paint ) i The Black Sorrows (singiel z Rockin' Zydeco ). 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Shape I'm In/Ya Ya	Johnny Restivo	09.1959	-	80[3]	RCA Victor 7559	[written by Lee Cathy, Otis Blackwell][produced by Grean, Schapiro]

Diane Renay

Diane Renay (ur. 13 lipca 1945r), urodzona jako Renee Diane Kushner , to amerykańska piosenkarka pop , najbardziej znana z przeboju z 1964 roku „ Navy Blue ”.

 

Renay urodziła się w żydowskiej rodzinie w południowej Filadelfii w Pensylwanii . Zaczęła śpiewać w młodym wieku i pobierała lekcje śpiewu u Artiego Singera, nauczyciela śpiewu, który również zarządzał Danny and the Juniors (z „ At the Hop ”). Singer zachęcił Renay do podjęcia kariery nagraniowej . Renay uczęszczała do Northeast High School (Filadelfia, Pensylwania) .

Producent muzyczny / autor tekstów Pete DeAngelis był częstym klientem w rodzinnym sklepie jubilerskim Kushners, a rodzice Renay umówili ją na przesłuchanie dla niego. DeAngelis, pod wrażeniem jej talentu,   podpisał kontrakt z Atco Records . Pod nowym pseudonimem Diane Renay wydała swój pierwszy singiel „ Little White Lies ” w 1962 roku, ale nie udało mu się znaleźć na listach ogólnokrajowych, podobnie jak następnemu, „Tender”, a Atco wycofała ją z wytwórni.

Jednak Bob Crewe , który napisał i wyprodukował materiał na drugą sesję nagraniową Renay, podpisał z nią nowy kontrakt nagraniowy, na mocy którego napisał i wyprodukował dla niej płyty. Pod kierunkiem Crewe  podpisała kontrakt z wytwórnią 20th Century , Renay, wówczas 17-letnia, wydała swój największy przebój „Navy Blue” pod koniec 1963 roku. „Navy Blue” skomponowany przez Crewe z Budem Rehakiem i Eddiem Rambeau , stał się hitem narodowym, osiągając 6 miejsce na liście Hot 100 w dniach 14-21 marca 1964 r. i szybując do 1miejsca na wykresie singli Adult Contemporary . Po piosence ukazał się debiutancki album Renay , również zatytułowany Navy Blue .

Jedynym innym singlem Renay , który przebił się przez krajową listę Billboard, był „ Kiss Me Sailor ”, który osiągnął numer 29 później w 1964 roku. Kolejne single, w tym „Growin 'Up Too Fast”, „Watch Out Sally”, „It's In Your Hands”, i „Happy Birthday Broken Heart”, były hitami na niektórych rynkach lokalnych, takich jak Salt Lake City , Las Vegas i Miami ,   ale nie udało się przełamać krajowego. Renay przeniosła się do wytwórni Fontana w 1969 roku i próbował powrócić z coverami „ Yesterday ” i „ Hold Me, Thrill Me, Kiss Me ”, ale te również nie znalazły się na listach przebojów. Nagrywała ponownie dopiero na początku lat 80-tych.

Renay pozostaje aktywna jako performerka do dziś i niedawno wydała album Diane Renay Sings Some Things Old and Some Things New , składankę składającą się z dwóch płyt CD z jej utworami (w tym wiele wcześniej niepublikowanych utworów) od lat 60. do 90-tych.  

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Navy Blue/Unbelievable Guy	Diane Renay	01.1964	-	6[12]	20th Century-Fox 456	[written by B. Crewe, E. Rambeau, B. Rehak][produced by Bob Crewe]
Kiss Me Sailor/Soft-Spoken Guy	Diane Renay	04.1964	-	29[8]	20th Century-Fox 477	[written by Eddie Rambeau, Bud Rehak][produced by Bob Crewe]
Growin' Up Too Fast/Waitin' For Joey	Diane Renay	06.1964	-	124[5]	20th Century-Fox 514	[written by Bob Crewe, Bob Gaudio][produced by Bob Crewe]
It's In Your Hands/A Present From Eddie	Diane Renay	08.1964	-	131[2]	20th Century-Fox 533	[written by Bob Crewe, Charles Calello][produced by Bob Crewe]
Watch Out, Sally!/Billy Blue Eyes	Diane Renay	11.1964	-	101[3]	MGM 13296	[written by Crewe, Linzer, Randell][produced by Bob Crewe Production]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Diane Renay	Diane Renay	04.1964	-	54[11]	20th Century-Fox 4133	-

Line Renaud

 Line Renaud, właściwie Jacqueline Enté (ur. 2 lipca 1928r w Nieppe)- francuska piosenkarka i aktorka rewiowa. W latach 50-tych wyjechała do USA i występowała w The Bob Hope Show. Od 1963 do 1966 roku pierwsza gwiazda Casino de Paris przy hotelu Dunes w Las Vegas, jej następczynią była Violetta Villas. W 1954 roku występowała w Moulin Rouge. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Relax-Ay-Voo/Two Sleepy Peopl	Line Renaud	02.1956	16[8]	-	Capitol CP 1002	[written by Sammy Cahn, Arthur Schwartz]

Dick Charles

 Dick Charles (urodzony jako Richard Charles Krieg ; 24 lutego 1919r w Newark, New Jersey -zm. 17 lipca 1998r) , amerykański autor tekstów .

Jego edukacja zakończyła się na liceum, po czym pracował w  magazynie Newark jako urzędnik przy wykonywaniu pianistyki, aranżacji, harmonii i kompozycji. W tym okresie śpiewał na wielu amatorskich konkursach. Następnie został   w NBC Studios w Nowym Jorku . Poza tym, że był autorem tekstów, przez dziesięć lat był dyrektorem ABC Radio , wyprodukował i wyreżyserował program radiowy Paula Whitemana oraz był odpowiedzialny za stworzenie szeregu programów sieciowych.  W 1954 roku założył własną usługę nagrań.

Amerykański kompozytor i autor tekstów, urodzony 24 lutego 1919 r. Poprzedni właściciel Dick Charles Recording Inc., który ostatecznie został przejęty w latach 80. przez pracującego z nim inżyniera dźwięku Richarda Charlesa Waldspurgera, znanego również jako Dick Charles.

                 Kompozycje Dicka Charlesa na listach przebojów

[with Leah Worth and Jean Barry] .1945 Corns For My Country Andrews Sisters 21.US [with Larry Markes] .1959 May You Always McGuire Sisters 11.US [solo] .1953 This Is My Song Patti Page 20.US

Leo Reisman

 Leo (F.) Reisman (ur. 11 października 1897r - zm. 18 grudnia 1961r) był amerykańskim skrzypkiem i liderem zespołu w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Urodzony i wychowany w Bostonie , miał żydowskie pochodzenie ; od niemieckich imigrantów, którzy wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych w XIX wieku. Zainspirowany rosyjsko-amerykańskim skrzypkiem Jaschą Heifetzem , Reisman uczył się gry na skrzypcach jako młody człowiek. Po odrzuceniu przez Boston Symphony Orchestra , założył własny zespół w 1919 roku. W ciągu swojej kariery zasłynął z ponad 80 hitów na popularnych listach przebojów. Jerome Kern nazwał orkiestrę Reismana „Kwartetem smyczkowym zespołów tanecznych”.



Pierwsze nagranie   Reismana miało miejsce na 10-calowej płycie 78 rpm dla Columbia Records, nagranej 10 stycznia 1921 r. - dwa tytuły to „Love Bird”, z wydaniem katalogowym Columbia A-3366, mx 79634 i drugim. tytuł brzmi „Bright Eyes”, z numerem katalogowym Columbia A-3366, mx 79635.

Reisman nagrywał wyłącznie dla Columbii od lipca 1923 do 11 marca 1929, kiedy podpisał kontrakt z Victor  i pozostał tam do października 1933. Następnie podpisał kontrakt z Brunswick i pozostał do 1937, kiedy ponownie podpisał kontrakt z Victor Records. W  w latach 1929-1933 Reisman nagrał wiele mniej znanych piosenek z tego okresu na Broadwayu, z których część nie została nagrana przez żaden inny zespół. Ze względu na swoją popularność był zawsze jednym z czołowych zespołów w czasie występów w Columbia, Victor i Brunswick, i bardzo płodnie nagrywał.

Reisman miał również zwyczaj przedstawiać kompozytorów i artystów z Broadwayu jako wokalistów zespołu, w tym Harolda Arlena , Freda Astaire'a , Cliftona Webba i Arthura Schwartza . W latach 1931-32 przedstawił Lee Wiley w jej pierwszych trzech nagraniach. Najczęściej jego wokalistami byli Frank Luther , Dick Robertson, a później Sally Singer i George Beuler. Godnym uwagi nagraniem z tego okresu było „ Happy Days Are Here Again ” z listopada 1929 roku z wokalem Lou Levina.

Wśród jego bardziej popularnych hitów znalazły się nagrania numer 1 „ Night and Day ” Cole'a Portera (1932) i „ The Continental ” Conrada (1934) oraz nagranie „ Cheek to Cheek ” Irvinga Berlina ( 1935).

Reisman  był przede wszystkim orkiestrą taneczną; nie był fanem muzyki jazzowej, ale niektóre z jego nagrań 78 RPM z początku lat 30. były nieco „gorące”. (  Reisman zatrudnił legendarnego trębacza Bubbera Miley'a w latach 1930–31, który był głównym członkiem orkiestry Duke'a Ellingtona ).

Eddy Duchin był członkiem orkiestry Leo Reismana; to Reisman dał Duchinowi wielką szansę. Lider zespołu i osobowość telewizyjna, Mitch Miller , również był członkiem orkiestry Reismana. 

Leo Reisman zmarł w Nowym Jorku 18 grudnia 1961 roku w wieku 64 lat.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bright Eyes/Love Bird	Leo Reisman	04.1921	-	4[4]	Columbia 3366	-
Indian Love Call	Leo Reisman	03.1925	-	6[3]	Columbia 242	[utwór z musicalu na Broadway'u "Rose Marie"]
Here In My Arms	Leo Reisman	05.1926	-	7[3]	Columbia 573	[utwór z musicalu na Broadway'u "Dearest Enemy"]
Indian Love Call	Leo Reisman	03.1925	-	6[3]	Columbia 242	[utwór z musicalu na Broadway'u "Rose Marie"]
Bye Bye Blackbird/I May Be Dancing With Somebody Else	Leo Reisman	09.1926	-	11[1]	Columbia 653	-
Colette	Leo Reisman	08.1927	-	14[2]	Columbia 973	-
Ah! Sweet Mystery Of Life	Leo Reisman	08.1928	-	7[5]	Columbia 1377	[utwór z musicalu na Broadway'u "Naughty Marietta"]
A Love Tale Of Alsace-Lorraine	Leo Reisman	03.1929	-	13[3]	Columbia 1682	-
The Wedding Of The Painted Doll	Leo Reisman	05.1929	-	1[4][12]	Columbia 1780	[utwór z filmu "Broadway Melody"]
With a song in my heart	Leo Reisman	05.1929	-	3[9]	Victor 21 923	[written by Lorenz Hart,Richard Rodgers][utwór z musicalu na Broadway'u "Spring In Here"][vocal:Ran Weeks]
I kiss your hand, madame	Leo Reisman	07.1929	-	13[3]	Victor 21 920	[written by Fritz Rotter,Ralph Erwin,Sam M. Lewis,Joe Young][vocal:Ran Weeks]
Ain't misbehavin'/Moanin' Low	Leo Reisman	08.1929	-	2[7]	Columbia 22 047	[written by Fats Waller,Andy Razaf,Harry Brooks][vocal:Lew Conrad][utwór z musicalu na Broadway'u "Hot Chockolates"][vocal:Lew Conrad]
Look what you've done to me	Leo Reisman	11.1929	-	15[2]	Victor 22 115	[written by Sidney D. Mitchell,Archie Gottler,Con Conrad][vocal:L.Levin]
My Sweeter Than Sweet / A Year From To-Day	Leo Reisman	12.1929	-	5[5]	Victor 22194	[written by George Marion, Jr.,Richard A. Whiting][utwór z filmu "Sweetie"][vocal:L.Levin]
I'll See You Again/If Love Were All	Leo Reisman	01.1930	-	10[3]	Victor 22246	[written by Noel Coward][utwór z musicalu na Broadway'u "Bitter Sweet"][vocal:L.Levin]
You've Got That Thing/You Do Something To Me	Leo Reisman	01.1930	-	11[3]	Victor USA 22244	[written by Cole Porter][vocal:Frank Luther]
Happy Days Are Here Again/ Lucky Me - Lovable You	Leo Reisman	02.1930	-	A:3[9];B:13[2]	Victor 22221	[written by Jack Yellen, Melton Ager ][utwór z filmu "Chasing Rainbows"][vocal:L.Levin]
What is this thing called love?	Leo Reisman	02.1930	-	5[9]	Victor 22282	[written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "Wake Up And Dream"][vocal:Lew Conrad]
Puttin' On The Ritz/Singing A Vagabond Song	Leo Reisman	04.1930	-	20[1]	Victor 22306	[written by Irving Berlin][utwór z filmu "Puttin' On The Ritz"][vocal:Lew Conrad]
Around the corner/Bye bye blues	Leo Reisman	07.1930	-	A:17[2];B:17[1]	Victor 22459	[A:written by Gus Kahn,Art Kassel ][B:written by Fred Hamm,Dave Bennett,Chauncey Gray,Bert Lown][A:vocal:Don Howard][B:vocal:Philip Steele]
Body and soul	Leo Reisman	12.1930	-	15[2]	Victor 22537	[written by Johnny Green,Robert Sour,Edward Heyman,Frank Eyton][utwór z musicalu na Broadway'u "There's a crowd"][vocal:Frank Luther]
Just a Gigolo / I'm Alone Because I Love You	Leo Reisman	02.1931	-	15[2]	Victor 22606	[written by Irving Caesar,Julius Brammer,Leonello Casucci][vocal:Ben Gordon]
Out of nowhere	Leo Reisman	05.1931	-	6[4]	Victor 22668	[written by Edward Heyman,Johnny Green][vocal:Frank Munn]
When The Moon Comes Over The Mountain/Without That Gal!	Leo Reisman	07.1931	-	12[5]	Victor 22746	[written by Smith, Woods, Johnson][vocal:Ben Gordon]
I Love Louisa / New Sun in the Sky	Leo Reisman	08.1931	-	A:4[7];B:10[4]	Victor 22755	[A&B:written by Howard Dietz,Arthur Schwartz ][vocal:Fred Astaire][utwór z musicalu na Broadway'u "The Band Wagon"]
Without That Gal!/When The Moon Comes Over The Mountain	Leo Reisman	08.1931	-	8[4]	Victor 22746	[written by Walter Donaldson]
Time On My Hands (You In My Arms)/You Didn't Know The Music (I Didn't Know The Words)	Leo Reisman	12.1931	-	6[4]	Victor 22839	[written by Harold Adamson,Mack Gordon,Vincent Youmans][utwór z musicalu na Broadway'u "Smiles"][vocal:Lee Wiley]
The night was made for love/She didn't say "yes"	Leo Reisman	01.1932	-	A:10[4];B:13[4]	Victor 22839	[A&B:written by Otto Harbach,Jerome Kern][utwór z musicalu na Broadway'u "The Cat and The Fiddle"][vocal:Frank Luther]
Paradise	Leo Reisman	01.1932	-	1[6][17]	Victor 22904	[written by Gordon Clifford,Nacio Herb Brown][vocal:Frances Maddux]
Jalousie	Leo Reisman	03.1932	-	7[4]	Victor 22928	-
Drums in my heart	Leo Reisman	03.1932	-	16[2]	Victor 22915	[written by Edward Heyman,Vincent Youmans ][utwór z musicalu na Broadway'u "Through The Years"][vocal:Frank Luther]
Lovable	Leo Reisman	05.1932	-	10[4]	Victor 22954	[written by Gus Kahn,Harry Woods][vocal:Dick Robertson]
She Didn't Say "Yes"	Leo Reisman	10.1932	-	15[4]	Victor 22870	-
Alone Together/A Shine On Your Shoes	Leo Reisman	11.1932	-	9[5]	Victor 24131	[written by Howard Dietz, Arthur Schwartz][utwór z musicalu na Broadway'u "Flying Colours"][vocal:Frank Luther]
Louisiana Hayride / A Rainy Day	Leo Reisman	12.1932	-	10[4]	Victor 24157	[written by Howard Dietz, Arthur Schwartz][utwór z musicalu na Broadway'u "Flying Colours"][vocal:Arthur Schwartz & Eva Jessye Choir]
Night and day/I've got you on my mind	Leo Reisman	12.1932	-	A:1[10][18];17[2]	Victor 24193	[A:written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "Smiles"][vocal:Lee Wiley]
Night and day/I've got you on my mind	Leo Reisman	12.1932	-	A:1[10][18];17[2]	Victor 24193	[A&B:written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "Gay Divorce"][vocal:Fred Astaire]
Stormy Weather / Maybe I Love You Too Much	Leo Reisman	03.1933	-	A:1[8][19];B:17[1]	Victor 24262	[A:written by Harold Arlen,Ted Koehler][B:written by Irving Berlin][A:vocal:Harold Arlen][B:vocal:Fred Astaire]
Love songs of the Nile	Leo Reisman	05.1933	-	7[5]	Victor 24312	[written by Arthur Freed,Nacio Herb Brown][utwór z filmu "The Barbarian"][vocal:Howard Phillips]
Easter parade	Leo Reisman	10.1933	-	5[12]	Victor 24418	[written by Irving Berlin][utwór z musicalu na Broadway'u "As Thousands Cheer"][vocal:Clifton Webb]
By a waterfall/Honeymoon hotel	Leo Reisman	11.1933	-	A:6[6];B:13[3]	Victor 24399	[A:written by Irving Kahal,Sammy Fain][B:written by Al Dubin,Harry Warren][utwory z filmu "Footlight Parade"][A:vocal:Arthur Wright][B:vocal:Frank Luther]
Yesterdays	Leo Reisman	11.1933	-	3[8]	Brunswick 6701	[utwór z musicalu na Broadway'u "Roberta"][vocal:Frank Luther]
(When Your Heart's on Fire) Smoke Gets in Your Eyes / The Touch of Your Hand	Leo Reisman	01.1934	-	A:3[6];B:10[5]	Brunswick 6715	[written by Harold Adamson,Mack Gordon,Vincent Youmans][utwory z musicalu na Broadway'u "Roberta"][A:vocal:Tamara][B:vocal:Arthur Wright]
Our big love scene	Leo Reisman	01.1934	-	17[3]	Victor 24448	[written by Nacio Herb Brown,Arthur Freed][utwór z filmu "Going Hollywood"][vocal:Frank Luther]
Ill Wind [You're Blowing Me No Good]	Leo Reisman	03.1934	-	17[1]	Brunswick 6789	[vocal:Thelma Nevins]
Night on the desert/Tonight Is Mine	Leo Reisman	06.1934	-	A:10[4];B:19[1]	Brunswick 6903	[B:utwór z filmu "Stingaree"][A&B:vocal:George Bueler]
With my eyes wide open I'm Dreaming	Leo Reisman	06.1934	-	3[11]	Brunswick 6896	[utwór z filmu "Shoot The Works"][vocal:George Bueler]
You're A Builder Upper	Leo Reisman	08.1934	-	6[6]	Brunswick 6941	[written by Harold Arlen][utwór z musicalu na Broadway'u "Life Begins at 8:40"][vocal:Harold Arlen]
Don't Let It Bother You / When He Comes Home To Me	Leo Reisman	09.1934	-	11[3]	Brunswick 6963	[written by Leo Robin,Sam Coslow][vocal:Sally Singer]
The Continental (You Kiss While You're Dancing)/A Needle In A Haystack	Leo Reisman	10.1934	-	A:1[2][7];B:16[2]	Brunswick 6973	[A&B:written by Magidson, Conrad][utwory z filmu "The Gay Divorcee"][A:vocal:Leo Reisman][B:vocal:Lew Conrad]
I Get A Kick Out Of You	Leo Reisman	01.1935	-	20[1]	Brunswick 7332	[utwór z musicalu na Broadway'u "Anything Goes"]
You And The Night And The Music/Easter Parade	Leo Reisman	02.1935	-	18[1]	Brunswick 7331	[utwór z musicalu na Broadway'u "Revenge with Music"][vocal:Phil Dewey]
Lovely To Look At / I Won't Dance	Leo Reisman	03.1935	-	A:10[4];B:9[4]	Brunswick 7393	[A&B:written by Jerome Kern, Jimmy McHugh & Dorothy Fields][utwory z filmu "Roberta"][vocal:Phil Dewey]
I'm In The Mood For Love	Leo Reisman	09.1935	-	18[1]	Brunswick 7482	[utwór z filmu "Every Night at Eight"][vocal:Frank Luther]
I Got Plenty O' Nuttin'/It Ain't Necessarily So	Leo Reisman	11.1935	-	A:5[7];B:16[2]	Brunswick 7562	[A:written by George Gershwin,DuBose Heyward,Ira Gershwin][B:written by George Gershwin,Ira Gershwin][utwory z musicalu na Broadway'u "Porgy & Bess"]
I Dream Too Much	Leo Reisman	12.1935	-	18[2]	Brunswick 7561	[utwór z filmu "I Dream Too Much"]
I Wanna Woo	Leo Reisman	01.1936	-	19[1]	Brunswick 7584	[vocal:Honey Dean]
Yours Truly Is Truly Yours	Leo Reisman	04.1936	-	14[6]	Brunswick 7614	[vocal:Benny Davis]
Afterglow/On The Beach At Bali Bali	Leo Reisman	07.1936	-	A:14[5];B:6[5]	Brunswick 7696
It's De Lovely	Leo Reisman	11.1936	-	7[6]	Brunswick 7753	[utwór z musicalu na Broadway'u "Red,Hot and Blue"]
Too Marvelous For Words	Leo Reisman	03.1937	-	16[1]	Brunswick 7831	[utwór z filmu "Ready,Willing and Able"]
In The Still Of The Night	Leo Reisman	12.1937	-	9[7]	Brunswick 7985	[utwór z filmu "Rosalie"][vocal:Lee Sullivan]
Spring is here	Leo Reisman	05.1938	-	14[3]	Victor 25842	[written by Lorenz Hart,Richard Rodgers][utwór z musicalu na Broadway'u "I Married an Angel"][vocal:Felix Knight]
Do I Love You?/Katie Went To Haiti	Leo Reisman	02.1940	-	7[8]	Victor 26421	[written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "DuBarry Was A Lady"][vocal:Lee Sullivan]
I Want To Live (As Long As You Love Me)/Such Stuff As Dreams Are Made Of	Leo Reisman	10.1940	-	23[1]	Victor 26758	[written by Jack Yellen, Sammy Fain][utwór z musicalu na Broadway'u "Boys & Girls Together"][vocal:Joan Whitney]
Down Argentina Way / You're Nearer	Leo Reisman	11.1940	-	7[9]	Victor 26765	[written by Harry Warren , Mack Gordon][utwór z filmu "Down Argentina Way"][vocal:Sara Horn]
Ferry Boat Serenade / Now I Lay Me Down To Dream	Leo Reisman	12.1940	-	22[1]	Victor 26718	[written by E. Di Lazzaro, Harold Adamson][vocal:Anita Boyer]
Bewitched / Flamingos And Moonlight	Leo Reisman	06.1941	-	25[1]	Victor 27344	[written by Lorenz Hart, Richard Rodgers][utwór z musicalu na Broadway'u "Pal Joey"][vocal:Anita Boyer]

Janie Bradford

 Janie Bradford (ur. 2 czerwca 1939r w Charleston, Missouri , Stany Zjednoczone)  , amerykańska autorka tekstów , najbardziej znana z pracy w Motown . Wspólnie z Berrym Gordy napisała „ Money (That's What I Want) ”, oryginalnie nagrany przez Barrett Strong , a następnie przez The Beatles na ich drugim albumie With The Beatles . "Money" znajduje się również na pierwszym brytyjskim EP The Rolling Stones (17 stycznia 1964).

Inne hity Bradford  to „ Too Busy Thinking About My Baby ” Marvina Gaye'a (choć pierwotnie The Temptations ), a także nagrany przez Phila Collinsa , „Contract On Love” Little Stevie Wondera i „ Your Old Standby ” dla Mary Wells . Pracowała w Motown przez ponad 25 lat.

Obecnie Bradford jest dyrektorem wykonawczym funduszu Janie Bradford HAL Scholarship Fund i producentem Heroes And Legends, znanego również jako HAL Awards , corocznego wydarzenia, które zbiera fundusze na stypendia artystyczne, jednocześnie oddając hołd legendom rozrywki, w tym wielu największym gwiazdom Motown.  Założyła także Twinn Records z autorką tekstów i piosenkarką Marilyn McLeod .

 

Kompozycje Janie Bradford na listach przebojów

[with Berry Gordy] 02/1960 Money (That's What I Want) Barrett Strong 23.US 1962 Money (That's What I Want) Jennell Hawkins 17.R&B 11/1963 Money Bern Elliott & the Fenmen 14.UK 03/1964 Money The Kingsmen 16.US 11/1966 Money (That's What I Want) Jr. Walker & the All-Stars 52.US 08/1979 Money The Flying Lizards 50.US/5.UK 03/1994 Money Backbeat Band 48.UK [with Berry Gordy, Brian Holland] 06/1960 All the Love I Got Marv Johnson 63.US [with Bobby Rogers, Smokey Robinson & Mike Ossman] 03/1963 I Can Take a Hint The Miracles 107.US [with Smokey Robinson] 05/1963 Your Old Standby Mary Wells 40.US 03/1978 Why You Wanna See My Bad Side Smokey Robinson 52.R&B [with Smokey Robinson & William "Mickey" Stevenson] 02/1965 My Smile Is Just a Frown (Turned Upside Down) Carolyn Crawford 39.R&B [with Jr. Walker ] 08/1968 Hip City Jr. Walker & the All-Stars 31.US [with Norman Whitfield, Barrett Strong] 04/1969 Too Busy Thinking About My Baby Marvin Gaye 4.US/5.UK 08/1972 Too Busy Thinking 'Bout My Baby Mardi Gras 19.UK