Diane Renay

Diane Renay (ur. 13 lipca 1945r), urodzona jako Renee Diane Kushner , to amerykańska piosenkarka pop , najbardziej znana z przeboju z 1964 roku „ Navy Blue ”.

 

Renay urodziła się w żydowskiej rodzinie w południowej Filadelfii w Pensylwanii . Zaczęła śpiewać w młodym wieku i pobierała lekcje śpiewu u Artiego Singera, nauczyciela śpiewu, który również zarządzał Danny and the Juniors (z „ At the Hop ”). Singer zachęcił Renay do podjęcia kariery nagraniowej . Renay uczęszczała do Northeast High School (Filadelfia, Pensylwania) .

Producent muzyczny / autor tekstów Pete DeAngelis był częstym klientem w rodzinnym sklepie jubilerskim Kushners, a rodzice Renay umówili ją na przesłuchanie dla niego. DeAngelis, pod wrażeniem jej talentu,   podpisał kontrakt z Atco Records . Pod nowym pseudonimem Diane Renay wydała swój pierwszy singiel „ Little White Lies ” w 1962 roku, ale nie udało mu się znaleźć na listach ogólnokrajowych, podobnie jak następnemu, „Tender”, a Atco wycofała ją z wytwórni.

Jednak Bob Crewe , który napisał i wyprodukował materiał na drugą sesję nagraniową Renay, podpisał z nią nowy kontrakt nagraniowy, na mocy którego napisał i wyprodukował dla niej płyty. Pod kierunkiem Crewe  podpisała kontrakt z wytwórnią 20th Century , Renay, wówczas 17-letnia, wydała swój największy przebój „Navy Blue” pod koniec 1963 roku. „Navy Blue” skomponowany przez Crewe z Budem Rehakiem i Eddiem Rambeau , stał się hitem narodowym, osiągając 6 miejsce na liście Hot 100 w dniach 14-21 marca 1964 r. i szybując do 1miejsca na wykresie singli Adult Contemporary . Po piosence ukazał się debiutancki album Renay , również zatytułowany Navy Blue .

Jedynym innym singlem Renay , który przebił się przez krajową listę Billboard, był „ Kiss Me Sailor ”, który osiągnął numer 29 później w 1964 roku. Kolejne single, w tym „Growin 'Up Too Fast”, „Watch Out Sally”, „It's In Your Hands”, i „Happy Birthday Broken Heart”, były hitami na niektórych rynkach lokalnych, takich jak Salt Lake City , Las Vegas i Miami ,   ale nie udało się przełamać krajowego. Renay przeniosła się do wytwórni Fontana w 1969 roku i próbował powrócić z coverami „ Yesterday ” i „ Hold Me, Thrill Me, Kiss Me ”, ale te również nie znalazły się na listach przebojów. Nagrywała ponownie dopiero na początku lat 80-tych.

Renay pozostaje aktywna jako performerka do dziś i niedawno wydała album Diane Renay Sings Some Things Old and Some Things New , składankę składającą się z dwóch płyt CD z jej utworami (w tym wiele wcześniej niepublikowanych utworów) od lat 60. do 90-tych.  

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Navy Blue/Unbelievable Guy	Diane Renay	01.1964	-	6[12]	20th Century-Fox 456	[written by B. Crewe, E. Rambeau, B. Rehak][produced by Bob Crewe]
Kiss Me Sailor/Soft-Spoken Guy	Diane Renay	04.1964	-	29[8]	20th Century-Fox 477	[written by Eddie Rambeau, Bud Rehak][produced by Bob Crewe]
Growin' Up Too Fast/Waitin' For Joey	Diane Renay	06.1964	-	124[5]	20th Century-Fox 514	[written by Bob Crewe, Bob Gaudio][produced by Bob Crewe]
It's In Your Hands/A Present From Eddie	Diane Renay	08.1964	-	131[2]	20th Century-Fox 533	[written by Bob Crewe, Charles Calello][produced by Bob Crewe]
Watch Out, Sally!/Billy Blue Eyes	Diane Renay	11.1964	-	101[3]	MGM 13296	[written by Crewe, Linzer, Randell][produced by Bob Crewe Production]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Diane Renay	Diane Renay	04.1964	-	54[11]	20th Century-Fox 4133	-

Line Renaud

 Line Renaud, właściwie Jacqueline Enté (ur. 2 lipca 1928r w Nieppe)- francuska piosenkarka i aktorka rewiowa. W latach 50-tych wyjechała do USA i występowała w The Bob Hope Show. Od 1963 do 1966 roku pierwsza gwiazda Casino de Paris przy hotelu Dunes w Las Vegas, jej następczynią była Violetta Villas. W 1954 roku występowała w Moulin Rouge. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Relax-Ay-Voo/Two Sleepy Peopl	Line Renaud	02.1956	16[8]	-	Capitol CP 1002	[written by Sammy Cahn, Arthur Schwartz]

Dick Charles

 Dick Charles (urodzony jako Richard Charles Krieg ; 24 lutego 1919r w Newark, New Jersey -zm. 17 lipca 1998r) , amerykański autor tekstów .

Jego edukacja zakończyła się na liceum, po czym pracował w  magazynie Newark jako urzędnik przy wykonywaniu pianistyki, aranżacji, harmonii i kompozycji. W tym okresie śpiewał na wielu amatorskich konkursach. Następnie został   w NBC Studios w Nowym Jorku . Poza tym, że był autorem tekstów, przez dziesięć lat był dyrektorem ABC Radio , wyprodukował i wyreżyserował program radiowy Paula Whitemana oraz był odpowiedzialny za stworzenie szeregu programów sieciowych.  W 1954 roku założył własną usługę nagrań.

Amerykański kompozytor i autor tekstów, urodzony 24 lutego 1919 r. Poprzedni właściciel Dick Charles Recording Inc., który ostatecznie został przejęty w latach 80. przez pracującego z nim inżyniera dźwięku Richarda Charlesa Waldspurgera, znanego również jako Dick Charles.

                 Kompozycje Dicka Charlesa na listach przebojów

[with Leah Worth and Jean Barry] .1945 Corns For My Country Andrews Sisters 21.US [with Larry Markes] .1959 May You Always McGuire Sisters 11.US [solo] .1953 This Is My Song Patti Page 20.US

Leo Reisman

 Leo (F.) Reisman (ur. 11 października 1897r - zm. 18 grudnia 1961r) był amerykańskim skrzypkiem i liderem zespołu w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Urodzony i wychowany w Bostonie , miał żydowskie pochodzenie ; od niemieckich imigrantów, którzy wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych w XIX wieku. Zainspirowany rosyjsko-amerykańskim skrzypkiem Jaschą Heifetzem , Reisman uczył się gry na skrzypcach jako młody człowiek. Po odrzuceniu przez Boston Symphony Orchestra , założył własny zespół w 1919 roku. W ciągu swojej kariery zasłynął z ponad 80 hitów na popularnych listach przebojów. Jerome Kern nazwał orkiestrę Reismana „Kwartetem smyczkowym zespołów tanecznych”.



Pierwsze nagranie   Reismana miało miejsce na 10-calowej płycie 78 rpm dla Columbia Records, nagranej 10 stycznia 1921 r. - dwa tytuły to „Love Bird”, z wydaniem katalogowym Columbia A-3366, mx 79634 i drugim. tytuł brzmi „Bright Eyes”, z numerem katalogowym Columbia A-3366, mx 79635.

Reisman nagrywał wyłącznie dla Columbii od lipca 1923 do 11 marca 1929, kiedy podpisał kontrakt z Victor  i pozostał tam do października 1933. Następnie podpisał kontrakt z Brunswick i pozostał do 1937, kiedy ponownie podpisał kontrakt z Victor Records. W  w latach 1929-1933 Reisman nagrał wiele mniej znanych piosenek z tego okresu na Broadwayu, z których część nie została nagrana przez żaden inny zespół. Ze względu na swoją popularność był zawsze jednym z czołowych zespołów w czasie występów w Columbia, Victor i Brunswick, i bardzo płodnie nagrywał.

Reisman miał również zwyczaj przedstawiać kompozytorów i artystów z Broadwayu jako wokalistów zespołu, w tym Harolda Arlena , Freda Astaire'a , Cliftona Webba i Arthura Schwartza . W latach 1931-32 przedstawił Lee Wiley w jej pierwszych trzech nagraniach. Najczęściej jego wokalistami byli Frank Luther , Dick Robertson, a później Sally Singer i George Beuler. Godnym uwagi nagraniem z tego okresu było „ Happy Days Are Here Again ” z listopada 1929 roku z wokalem Lou Levina.

Wśród jego bardziej popularnych hitów znalazły się nagrania numer 1 „ Night and Day ” Cole'a Portera (1932) i „ The Continental ” Conrada (1934) oraz nagranie „ Cheek to Cheek ” Irvinga Berlina ( 1935).

Reisman  był przede wszystkim orkiestrą taneczną; nie był fanem muzyki jazzowej, ale niektóre z jego nagrań 78 RPM z początku lat 30. były nieco „gorące”. (  Reisman zatrudnił legendarnego trębacza Bubbera Miley'a w latach 1930–31, który był głównym członkiem orkiestry Duke'a Ellingtona ).

Eddy Duchin był członkiem orkiestry Leo Reismana; to Reisman dał Duchinowi wielką szansę. Lider zespołu i osobowość telewizyjna, Mitch Miller , również był członkiem orkiestry Reismana. 

Leo Reisman zmarł w Nowym Jorku 18 grudnia 1961 roku w wieku 64 lat.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bright Eyes/Love Bird	Leo Reisman	04.1921	-	4[4]	Columbia 3366	-
Indian Love Call	Leo Reisman	03.1925	-	6[3]	Columbia 242	[utwór z musicalu na Broadway'u "Rose Marie"]
Here In My Arms	Leo Reisman	05.1926	-	7[3]	Columbia 573	[utwór z musicalu na Broadway'u "Dearest Enemy"]
Indian Love Call	Leo Reisman	03.1925	-	6[3]	Columbia 242	[utwór z musicalu na Broadway'u "Rose Marie"]
Bye Bye Blackbird/I May Be Dancing With Somebody Else	Leo Reisman	09.1926	-	11[1]	Columbia 653	-
Colette	Leo Reisman	08.1927	-	14[2]	Columbia 973	-
Ah! Sweet Mystery Of Life	Leo Reisman	08.1928	-	7[5]	Columbia 1377	[utwór z musicalu na Broadway'u "Naughty Marietta"]
A Love Tale Of Alsace-Lorraine	Leo Reisman	03.1929	-	13[3]	Columbia 1682	-
The Wedding Of The Painted Doll	Leo Reisman	05.1929	-	1[4][12]	Columbia 1780	[utwór z filmu "Broadway Melody"]
With a song in my heart	Leo Reisman	05.1929	-	3[9]	Victor 21 923	[written by Lorenz Hart,Richard Rodgers][utwór z musicalu na Broadway'u "Spring In Here"][vocal:Ran Weeks]
I kiss your hand, madame	Leo Reisman	07.1929	-	13[3]	Victor 21 920	[written by Fritz Rotter,Ralph Erwin,Sam M. Lewis,Joe Young][vocal:Ran Weeks]
Ain't misbehavin'/Moanin' Low	Leo Reisman	08.1929	-	2[7]	Columbia 22 047	[written by Fats Waller,Andy Razaf,Harry Brooks][vocal:Lew Conrad][utwór z musicalu na Broadway'u "Hot Chockolates"][vocal:Lew Conrad]
Look what you've done to me	Leo Reisman	11.1929	-	15[2]	Victor 22 115	[written by Sidney D. Mitchell,Archie Gottler,Con Conrad][vocal:L.Levin]
My Sweeter Than Sweet / A Year From To-Day	Leo Reisman	12.1929	-	5[5]	Victor 22194	[written by George Marion, Jr.,Richard A. Whiting][utwór z filmu "Sweetie"][vocal:L.Levin]
I'll See You Again/If Love Were All	Leo Reisman	01.1930	-	10[3]	Victor 22246	[written by Noel Coward][utwór z musicalu na Broadway'u "Bitter Sweet"][vocal:L.Levin]
You've Got That Thing/You Do Something To Me	Leo Reisman	01.1930	-	11[3]	Victor USA 22244	[written by Cole Porter][vocal:Frank Luther]
Happy Days Are Here Again/ Lucky Me - Lovable You	Leo Reisman	02.1930	-	A:3[9];B:13[2]	Victor 22221	[written by Jack Yellen, Melton Ager ][utwór z filmu "Chasing Rainbows"][vocal:L.Levin]
What is this thing called love?	Leo Reisman	02.1930	-	5[9]	Victor 22282	[written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "Wake Up And Dream"][vocal:Lew Conrad]
Puttin' On The Ritz/Singing A Vagabond Song	Leo Reisman	04.1930	-	20[1]	Victor 22306	[written by Irving Berlin][utwór z filmu "Puttin' On The Ritz"][vocal:Lew Conrad]
Around the corner/Bye bye blues	Leo Reisman	07.1930	-	A:17[2];B:17[1]	Victor 22459	[A:written by Gus Kahn,Art Kassel ][B:written by Fred Hamm,Dave Bennett,Chauncey Gray,Bert Lown][A:vocal:Don Howard][B:vocal:Philip Steele]
Body and soul	Leo Reisman	12.1930	-	15[2]	Victor 22537	[written by Johnny Green,Robert Sour,Edward Heyman,Frank Eyton][utwór z musicalu na Broadway'u "There's a crowd"][vocal:Frank Luther]
Just a Gigolo / I'm Alone Because I Love You	Leo Reisman	02.1931	-	15[2]	Victor 22606	[written by Irving Caesar,Julius Brammer,Leonello Casucci][vocal:Ben Gordon]
Out of nowhere	Leo Reisman	05.1931	-	6[4]	Victor 22668	[written by Edward Heyman,Johnny Green][vocal:Frank Munn]
When The Moon Comes Over The Mountain/Without That Gal!	Leo Reisman	07.1931	-	12[5]	Victor 22746	[written by Smith, Woods, Johnson][vocal:Ben Gordon]
I Love Louisa / New Sun in the Sky	Leo Reisman	08.1931	-	A:4[7];B:10[4]	Victor 22755	[A&B:written by Howard Dietz,Arthur Schwartz ][vocal:Fred Astaire][utwór z musicalu na Broadway'u "The Band Wagon"]
Without That Gal!/When The Moon Comes Over The Mountain	Leo Reisman	08.1931	-	8[4]	Victor 22746	[written by Walter Donaldson]
Time On My Hands (You In My Arms)/You Didn't Know The Music (I Didn't Know The Words)	Leo Reisman	12.1931	-	6[4]	Victor 22839	[written by Harold Adamson,Mack Gordon,Vincent Youmans][utwór z musicalu na Broadway'u "Smiles"][vocal:Lee Wiley]
The night was made for love/She didn't say "yes"	Leo Reisman	01.1932	-	A:10[4];B:13[4]	Victor 22839	[A&B:written by Otto Harbach,Jerome Kern][utwór z musicalu na Broadway'u "The Cat and The Fiddle"][vocal:Frank Luther]
Paradise	Leo Reisman	01.1932	-	1[6][17]	Victor 22904	[written by Gordon Clifford,Nacio Herb Brown][vocal:Frances Maddux]
Jalousie	Leo Reisman	03.1932	-	7[4]	Victor 22928	-
Drums in my heart	Leo Reisman	03.1932	-	16[2]	Victor 22915	[written by Edward Heyman,Vincent Youmans ][utwór z musicalu na Broadway'u "Through The Years"][vocal:Frank Luther]
Lovable	Leo Reisman	05.1932	-	10[4]	Victor 22954	[written by Gus Kahn,Harry Woods][vocal:Dick Robertson]
She Didn't Say "Yes"	Leo Reisman	10.1932	-	15[4]	Victor 22870	-
Alone Together/A Shine On Your Shoes	Leo Reisman	11.1932	-	9[5]	Victor 24131	[written by Howard Dietz, Arthur Schwartz][utwór z musicalu na Broadway'u "Flying Colours"][vocal:Frank Luther]
Louisiana Hayride / A Rainy Day	Leo Reisman	12.1932	-	10[4]	Victor 24157	[written by Howard Dietz, Arthur Schwartz][utwór z musicalu na Broadway'u "Flying Colours"][vocal:Arthur Schwartz & Eva Jessye Choir]
Night and day/I've got you on my mind	Leo Reisman	12.1932	-	A:1[10][18];17[2]	Victor 24193	[A:written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "Smiles"][vocal:Lee Wiley]
Night and day/I've got you on my mind	Leo Reisman	12.1932	-	A:1[10][18];17[2]	Victor 24193	[A&B:written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "Gay Divorce"][vocal:Fred Astaire]
Stormy Weather / Maybe I Love You Too Much	Leo Reisman	03.1933	-	A:1[8][19];B:17[1]	Victor 24262	[A:written by Harold Arlen,Ted Koehler][B:written by Irving Berlin][A:vocal:Harold Arlen][B:vocal:Fred Astaire]
Love songs of the Nile	Leo Reisman	05.1933	-	7[5]	Victor 24312	[written by Arthur Freed,Nacio Herb Brown][utwór z filmu "The Barbarian"][vocal:Howard Phillips]
Easter parade	Leo Reisman	10.1933	-	5[12]	Victor 24418	[written by Irving Berlin][utwór z musicalu na Broadway'u "As Thousands Cheer"][vocal:Clifton Webb]
By a waterfall/Honeymoon hotel	Leo Reisman	11.1933	-	A:6[6];B:13[3]	Victor 24399	[A:written by Irving Kahal,Sammy Fain][B:written by Al Dubin,Harry Warren][utwory z filmu "Footlight Parade"][A:vocal:Arthur Wright][B:vocal:Frank Luther]
Yesterdays	Leo Reisman	11.1933	-	3[8]	Brunswick 6701	[utwór z musicalu na Broadway'u "Roberta"][vocal:Frank Luther]
(When Your Heart's on Fire) Smoke Gets in Your Eyes / The Touch of Your Hand	Leo Reisman	01.1934	-	A:3[6];B:10[5]	Brunswick 6715	[written by Harold Adamson,Mack Gordon,Vincent Youmans][utwory z musicalu na Broadway'u "Roberta"][A:vocal:Tamara][B:vocal:Arthur Wright]
Our big love scene	Leo Reisman	01.1934	-	17[3]	Victor 24448	[written by Nacio Herb Brown,Arthur Freed][utwór z filmu "Going Hollywood"][vocal:Frank Luther]
Ill Wind [You're Blowing Me No Good]	Leo Reisman	03.1934	-	17[1]	Brunswick 6789	[vocal:Thelma Nevins]
Night on the desert/Tonight Is Mine	Leo Reisman	06.1934	-	A:10[4];B:19[1]	Brunswick 6903	[B:utwór z filmu "Stingaree"][A&B:vocal:George Bueler]
With my eyes wide open I'm Dreaming	Leo Reisman	06.1934	-	3[11]	Brunswick 6896	[utwór z filmu "Shoot The Works"][vocal:George Bueler]
You're A Builder Upper	Leo Reisman	08.1934	-	6[6]	Brunswick 6941	[written by Harold Arlen][utwór z musicalu na Broadway'u "Life Begins at 8:40"][vocal:Harold Arlen]
Don't Let It Bother You / When He Comes Home To Me	Leo Reisman	09.1934	-	11[3]	Brunswick 6963	[written by Leo Robin,Sam Coslow][vocal:Sally Singer]
The Continental (You Kiss While You're Dancing)/A Needle In A Haystack	Leo Reisman	10.1934	-	A:1[2][7];B:16[2]	Brunswick 6973	[A&B:written by Magidson, Conrad][utwory z filmu "The Gay Divorcee"][A:vocal:Leo Reisman][B:vocal:Lew Conrad]
I Get A Kick Out Of You	Leo Reisman	01.1935	-	20[1]	Brunswick 7332	[utwór z musicalu na Broadway'u "Anything Goes"]
You And The Night And The Music/Easter Parade	Leo Reisman	02.1935	-	18[1]	Brunswick 7331	[utwór z musicalu na Broadway'u "Revenge with Music"][vocal:Phil Dewey]
Lovely To Look At / I Won't Dance	Leo Reisman	03.1935	-	A:10[4];B:9[4]	Brunswick 7393	[A&B:written by Jerome Kern, Jimmy McHugh & Dorothy Fields][utwory z filmu "Roberta"][vocal:Phil Dewey]
I'm In The Mood For Love	Leo Reisman	09.1935	-	18[1]	Brunswick 7482	[utwór z filmu "Every Night at Eight"][vocal:Frank Luther]
I Got Plenty O' Nuttin'/It Ain't Necessarily So	Leo Reisman	11.1935	-	A:5[7];B:16[2]	Brunswick 7562	[A:written by George Gershwin,DuBose Heyward,Ira Gershwin][B:written by George Gershwin,Ira Gershwin][utwory z musicalu na Broadway'u "Porgy & Bess"]
I Dream Too Much	Leo Reisman	12.1935	-	18[2]	Brunswick 7561	[utwór z filmu "I Dream Too Much"]
I Wanna Woo	Leo Reisman	01.1936	-	19[1]	Brunswick 7584	[vocal:Honey Dean]
Yours Truly Is Truly Yours	Leo Reisman	04.1936	-	14[6]	Brunswick 7614	[vocal:Benny Davis]
Afterglow/On The Beach At Bali Bali	Leo Reisman	07.1936	-	A:14[5];B:6[5]	Brunswick 7696
It's De Lovely	Leo Reisman	11.1936	-	7[6]	Brunswick 7753	[utwór z musicalu na Broadway'u "Red,Hot and Blue"]
Too Marvelous For Words	Leo Reisman	03.1937	-	16[1]	Brunswick 7831	[utwór z filmu "Ready,Willing and Able"]
In The Still Of The Night	Leo Reisman	12.1937	-	9[7]	Brunswick 7985	[utwór z filmu "Rosalie"][vocal:Lee Sullivan]
Spring is here	Leo Reisman	05.1938	-	14[3]	Victor 25842	[written by Lorenz Hart,Richard Rodgers][utwór z musicalu na Broadway'u "I Married an Angel"][vocal:Felix Knight]
Do I Love You?/Katie Went To Haiti	Leo Reisman	02.1940	-	7[8]	Victor 26421	[written by Cole Porter][utwór z musicalu na Broadway'u "DuBarry Was A Lady"][vocal:Lee Sullivan]
I Want To Live (As Long As You Love Me)/Such Stuff As Dreams Are Made Of	Leo Reisman	10.1940	-	23[1]	Victor 26758	[written by Jack Yellen, Sammy Fain][utwór z musicalu na Broadway'u "Boys & Girls Together"][vocal:Joan Whitney]
Down Argentina Way / You're Nearer	Leo Reisman	11.1940	-	7[9]	Victor 26765	[written by Harry Warren , Mack Gordon][utwór z filmu "Down Argentina Way"][vocal:Sara Horn]
Ferry Boat Serenade / Now I Lay Me Down To Dream	Leo Reisman	12.1940	-	22[1]	Victor 26718	[written by E. Di Lazzaro, Harold Adamson][vocal:Anita Boyer]
Bewitched / Flamingos And Moonlight	Leo Reisman	06.1941	-	25[1]	Victor 27344	[written by Lorenz Hart, Richard Rodgers][utwór z musicalu na Broadway'u "Pal Joey"][vocal:Anita Boyer]

Janie Bradford

 Janie Bradford (ur. 2 czerwca 1939r w Charleston, Missouri , Stany Zjednoczone)  , amerykańska autorka tekstów , najbardziej znana z pracy w Motown . Wspólnie z Berrym Gordy napisała „ Money (That's What I Want) ”, oryginalnie nagrany przez Barrett Strong , a następnie przez The Beatles na ich drugim albumie With The Beatles . "Money" znajduje się również na pierwszym brytyjskim EP The Rolling Stones (17 stycznia 1964).

Inne hity Bradford  to „ Too Busy Thinking About My Baby ” Marvina Gaye'a (choć pierwotnie The Temptations ), a także nagrany przez Phila Collinsa , „Contract On Love” Little Stevie Wondera i „ Your Old Standby ” dla Mary Wells . Pracowała w Motown przez ponad 25 lat.

Obecnie Bradford jest dyrektorem wykonawczym funduszu Janie Bradford HAL Scholarship Fund i producentem Heroes And Legends, znanego również jako HAL Awards , corocznego wydarzenia, które zbiera fundusze na stypendia artystyczne, jednocześnie oddając hołd legendom rozrywki, w tym wielu największym gwiazdom Motown.  Założyła także Twinn Records z autorką tekstów i piosenkarką Marilyn McLeod .

 

Kompozycje Janie Bradford na listach przebojów

[with Berry Gordy] 02/1960 Money (That's What I Want) Barrett Strong 23.US 1962 Money (That's What I Want) Jennell Hawkins 17.R&B 11/1963 Money Bern Elliott & the Fenmen 14.UK 03/1964 Money The Kingsmen 16.US 11/1966 Money (That's What I Want) Jr. Walker & the All-Stars 52.US 08/1979 Money The Flying Lizards 50.US/5.UK 03/1994 Money Backbeat Band 48.UK [with Berry Gordy, Brian Holland] 06/1960 All the Love I Got Marv Johnson 63.US [with Bobby Rogers, Smokey Robinson & Mike Ossman] 03/1963 I Can Take a Hint The Miracles 107.US [with Smokey Robinson] 05/1963 Your Old Standby Mary Wells 40.US 03/1978 Why You Wanna See My Bad Side Smokey Robinson 52.R&B [with Smokey Robinson & William "Mickey" Stevenson] 02/1965 My Smile Is Just a Frown (Turned Upside Down) Carolyn Crawford 39.R&B [with Jr. Walker ] 08/1968 Hip City Jr. Walker & the All-Stars 31.US [with Norman Whitfield, Barrett Strong] 04/1969 Too Busy Thinking About My Baby Marvin Gaye 4.US/5.UK 08/1972 Too Busy Thinking 'Bout My Baby Mardi Gras 19.UK

Carolyn Crawford

Caroline Crawford (ur. 1949r) to amerykańska wokalistka i aktorka zajmująca się r&b oraz disco , która nagrywała jako Carolyn Crawford dla Motown Records na początku lat 60-tych, a później dla innych wytwórni.



W 1963 roku, w wieku około 13 lat, wygrała konkurs talentów zorganizowany przez rozgłośnię radiową WCHB z Detroit , za którą nagrodą był kontrakt z Motown Records. Nagrała dla wytwórni trzy single, nieudane pierwsze wydanie „Forget About Me” (Motown 1050)  , a następnie „My Smile Is Just a Frown (Turned Upside Down)” (Motown 1064), napisane przez Smokey'a Robinsona . Płyta osiągnęła 39. miejsce na liście Billboard R&B Chart .Śpiewała także chórki dla niektórych artystów Motown.  Jej ostatnia płyta dla Motown, „When Someone's Good To You” (Motown 1070), wydana w grudniu 1964 r., nie znalazła się na liście przebojów, a jej kontrakt nie został przedłużony, chociaż płyta stała się później ulubioną płytą brytyjskich fanów soul .

Kilka lat później dołączyła do dziewczęcej grupy Hodges, James, Smith and Crawford, założonej w 1972 roku przez Williama "Mickeya" Stevensona . Wydała z nimi dwa single, „Nobody” i „Let's Pick Up The Pieces”, zanim opuściła grupę (która odniosła pewien sukces jako Hodges, James and Smith ).  Następnie dołączyła do grupy Chapter 8 , ale opuściła ich w 1976 roku, aby rozpocząć karierę solową; w grupie zastąpiła ją Anita Baker . 

Pod koniec lat 70-tych i na początku lat 80-tych była wokalistką na kilku singlach Hamiltona Bohannona i sześciu jego albumach, w tym na jego największym amerykańskim hicie „Let's Start the Dance”.   Podpisała również kontrakt solowy z Mercury Records (używając pisowni Carol ine ) i wydała singiel „Coming On Strong”, który osiągnął 66 miejsce na liście R&B na początku 1979 roku.  Ponadto wydała dwa albumy, My Name Is Caroline (1978) i Nice And Soulful (1979), oba wyprodukowane przez Bohannon. 

W ostatnich latach Crawford pracowała także jako aktorka. Ona wyraziła charakter pani Lovat w 2009r w  Coraline,   i pojawiła się w serialu Leverage . 

Kilka jej wcześniejszych nagrań, w tym nagrania dla Motown, które wtedy nie były wydawane, znalazło się na późniejszych albumach kompilacyjnych.

Jej najbardziej znane nagranie, „My Smile Is Just a Grown (Turned Upside Down)”, zostało wykorzystane w brytyjsko-irlandzkim filmie dokumentalnym Dreams of a Life , wydanym w grudniu 2011 roku. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	US	UK	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Smile Is Just A Frown (Turned Upside Down)/I'll Come Running	Carolyn Crawford	02.1965	-	-	Motown 1064	[written by Janie Bradford,William Robinson, William Stevenson][produced by Smokey Robinson][39[1].R&B Chart]
Coming On Strong/A Love Song For You	Caroline Crawford	01.1979	-	-	Mercury 74036	[written by Hamilton Bohannon][produced by Hamilton Bohannon][66[6].R&B Chart]

Chris Clark

 Chris Clark (ur. 1 lutego 1946 r.) w Santa Cruz w Kalifornii rozpoczęła karierę w Motown w latach sześćdziesiątych. Podpisała kontrakt jako  „wysoka, opalona, niebieskooka, brzmiąca bluesowo” artystka nagrywająca, która wkrótce zaczęła pisać i współtworzyć muzykę dla siebie i innych zespołów Motown. Clark zasłynęła w Anglii jako „biała Murzynka” (pseudonim oznaczony jako komplement), odkąd koncertowała z innymi artystami Motown. Otrzymała nominację do Oscara jako scenarzystka do filmu Motown „Lady Sings the Blues”.

Biały kalifornijski wokalista Chris Clark jest często nazywany odpowiedzią Motown na Dusty  Springfield , a porównanie sięga dalej niż to, że są dwiema wysokimi, białymi damami z „czarnymi głosami”: obie były wokalistkami soulowymi o chrapliwym głosie, które oszukały wielu początkujących słuchaczy do myślenia ,że byli czarnymi południowcami, co spowodowało spore zaskoczenie, gdy pojawili się na scenie podczas występów na żywo.

Chris przybyła do Motown w 1963 roku pełna nadziei, jako młoda wokalistka z pewnym doświadczeniem w klubie nocnym, ale - podobnie jak Martha Reeves - pojawiła się w Hitsville na przesłuchaniu, a następnie zaczęła pracować w biurze, czekając na swoją szansę za mikrofonem. Ta szansa nadeszła w końcu pod koniec 1965 roku, kiedy w końcu pojawił  się jej debiutancki singiel, Do Right Baby Do Right (napisana i wyprodukowana przez szefa Motown Berry'ego Gordy'ego, który osobiście zainteresował  się rozwojem jej kariery). Nigdy nie zdobyła dużego przeboju i ostatecznie została zapomniana, gdy nowe pokolenie gwiazd soulowych pojawiło się na linii produkcyjnej Motown pod koniec lat sześćdziesiątych, ale pozostaje gwiazdą sceny Northern Soul i miała fascynujące życie po odłożeniu mikrofonu (ona zdobył nominację do Oscara za napisanie scenariusza do Lady Sings The Blues, a to tylko wierzchołek góry lodowej).

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love's Gone Bad/Put Yourself In My Place	Chris Clark	10.1966	-	105[4]	V.I.P. 25038	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Holland, Dozier][41[2].R&B Chart]
I Want To Go Back There Again/I Love You	Chris Clark	01.1967	-	114[3]	V.I.P. 25041	[written by Berry Gordy Jr.][produced by Berry Gordy Jr.]

Joe Reisman

Joseph Reisman (ur. 16 września 1924r, Dallas - zm. 15 września 1987r, Los Angeles) był amerykańskim muzykiem (saksofon tenorowy i barytonowy, klarnet), lider zespołu, aranżer i producent muzyczny w erze swingu .


Reisman studiował na Baylor University i University of Texas w El Paso . Zaczął swoją karierę muzyczną jako saksofonista w zespołach takich jak Glen Gray's Casa Loma Orchestra , Louis Prima , Bob Crosby , Sam Donahue , Frankie Masters i Jack Teagarden . Jako aranżer pracował dla Raya Bauduca i Gene'a Williamsa . Pod koniec lat czterdziestych porzucił aktywną karierę muzyczną i pracował jako aranżer i producent w hollywoodzkich studiach. Aranżował i dyrygował dla Patti Page , towarzysząc jej przy jej hitach "How Much Is That Doggie in the Window ”,„ Tennessee Waltz ” i „ Mockingbird Hill ”, a także dla Perry'ego Como , w tym „ Catch a Falling Star ” i „ Papa Loves Mambo ”.   Pracował także przy produkcjach Earthy Kitt („Sho-Jo-Ji (The Hungry Raccoon)”), Sarah Vaughan , June Valli , Georgia Gibbs , Ann-Margret , Lena Horne , Andre Previn i Brothers Ames .

W połowie lat pięćdziesiątych był dyrektorem muzycznym kilku programów telewizyjnych, w tym NBC Shower of Stars i The Oldsmobile Hour ; Pracował także dla RCA Victor i Roulette Records . W RCA i Roulette nagrał również kilka albumów w   stylu easy-listening, a także miał niewielki hit z coverową wersją „Armen's Theme” Rossa Bagdasariana . Na początku lat 60-tych Reisman powrócił do RCA, a następnie przez prawie trzydzieści lat pracował jako producent dla Henry'ego Manciniego , zaczynając od albumu Our Man in Hollywood (1964).

Zmarł na atak serca dzień przed swoimi 63. urodzinami 15 września 1987 roku w Los Angeles. W 1996 roku wdowa po nim podarowała jego zbiór partytur Bibliotece Publicznej w Nowym Jorku dla Performing Arts . 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Armen's Theme/ I'll Take You Dancing	Joe Reisman And His Orchestra	12.1956	-	46[10]	RCA Victor 6740	[written by Ross Bagdasarian]
Pamela Throws A Party/ Navajo Nocturne	Joe Reisman And His Orchestra	03.1957	-	55[5]	RCA Victor 6826	[written by Robert Allen]
The Guns Of Navarone/Yassu	Joe Reisman And His Orchestra	07.1961	-	74[6]	Landa 674	[written by Dimitri Tiomkin, Paul Webster]

Irene Reid

 Irene Reid (ur. 23 września 1930r - zm. 4 stycznia 2008r)   była amerykańską wokalistką jazzową .


Reid urodziła się i wychowała w Savannah w stanie Georgia . Śpiewała w kościele i liceum w Georgii, a po śmierci matki przeniosła się do Nowego Jorku w 1947 roku. Pod koniec 1947 roku próbowała wziąć udział w amatorskim konkursie w Apollo Theatre w Harlemie i wygrała konkurs przez pięć tygodni z rzędu. Wkrótce potem zaproponowano jej miejsce jako głównej wokalistce z Dickiem Vance w Savoy Ballroom ,  od 1948 do 1950 roku.

W latach 1961–62 Reid śpiewała z orkiestrą Counta Basie i nagrywała dla Verve Records . W jej debiucie nagranym dla Verve, Room For One More (1965), zaaranżowanego i pod dyrekcją Olivera Nelsona  , wystąpiło wielu czołowych muzyków tamtych czasów: Charlie Mariano , Jerome Richardson , Phil Woods , Jerry Dodgion , Thad Jones , Joe Newman , Jimmy Cleveland , Urbie Green , JJ Johnson , Kenny Burrell , Bob Cranshaw ,Roger Kellaway i Grady Tate .
 

Wśród niezapomnianych utworów znalazły się dwa klasyki Buddy'ego Johnsona. Zarówno w „Save Your Love For Me”, jak i w „I Wonder Where Our Love Has Gone” Reid daje naładowany emocjonalnie przekaz z doskonałą intonacją , który uznano za wybitny. Później wystąpiła w broadwayowskiej produkcji musicalu The Wiz . Ponadto śpiewała z Carmen McRae , Sarah Vaughan , Arethą Franklin i BB Kingiem . Reid straciła sławę w latach 70. i 80-tych XX wieku, ale powróciła pod koniec tej dekady. Wystąpiła na Savannah Jazz Festival w 1991, 1994 i 1996 roku i kontynuowała wydawanie albumów w Savant Records w latach 90. i 2000.

W 2002 roku jedna z piosenek Reid  „I Must Be Doing Something Right”  została zsamplowana w utworze „Reckless Girl” zespołu The Beginerz.  Utwór można znaleźć na kompilacji Hits 53 .

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
My Heart Said (The Bossa Nova)/Meditation	Irene Reid	05.1963	35[14]	-	Verve V 5089	[written by Weil, Mann, Leiber, Stoller ][produced by Leiber, Stoller]

Regents

 The Regents to amerykańska grupa wokalna doo-wop z Nowego Jorku , działająca na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.


Są oni najbardziej znani z przeboju „ Barbara-Ann ” z 1958 roku, który został wydany w 1961 roku i osiągnął nr 13 na liście Billboard Hot 100  . (Nagrany przez Beach Boys w 1965 roku na ich album , Party Beach Boys! ; tą wersję   wydano jako singiel ). The Regents miał również drugi przebój  z "Runaround", który został # 28 później w 1961 roku.


Powstali w Bronksie w Nowym Jorku w 1958 roku. Wśród członków grupy był Guy Villari jako lider; Sal Cuomo, pierwszy tenor; Chuck Fassert, drugi tenor; Don Jacobucci, saksofonista / baryton; Tony Gravagna na basie.

Wcześniejsza wersja grupy z 1957 roku nosiła nazwę The Monterays i obejmowała Villari, Cuomo, Fassert i Ernie Maresca (który później miał hit „ Shout! Shout! (Knock Yourself Out) ”, a także napisał piosenki, takie jak  „Runaround” Regents i „ The Wanderer ” nagrane przez Diona ).

Grupa nagrała dema w studiach Bell Sound, Associated i Regent Sound . Podpisali kontrakt z Seville Records jako The Desires, jednak żadna z nagranych przez nich piosenek nie została wydana, aż trzy lata później grupa odniosła sukces jako The Regents. Nazwa Regents pochodzi od połączenia nagrania dema w studiu Regent Sound i faktu, że Villari palił papierosy Regents.

W 1958 roku grupa nagrała „A Teenager's Love” Villariego. Podczas tej samej sesji nagraniowej zarejestrowali "Barbara-Ann" w trzech ujęciach. Wkrótce potem do grupy dołączył Tony Gravagna. Nie mogąc zdobyć kontraktu nagraniowego , rozwiązali się około rok później.

Eddie Jacobucci przez przypadek wskrzesił Regentów. Jego grupie Consorts brakowało oryginalnych piosenek na przesłuchanie, więc nagrali wersję „Barbara-Ann”. Właściciel Cousins ​​Records wysłuchał utwór i zdecydował się na wydanie oryginalnej wersji przez Regents. Oryginalna grupa połączyła się ponownie, a Cousins ​​wydał „Barbara-Ann” w marcu 1961 roku. Stał się on numerem 1 w Nowym Jorku; popyt był taki, że Cousins ​​wydzierżawił go Roulette / Gee w celu dystrybucji na całym świecie i osiągnął 13 miejsce na liście Billboard Hot 100 . Ich następna płyta „Runaround”, napisana przez Marescę, zajęła 28 miejsce na liście przebojów i 30 miejsce n a liście R&B. Wydali jeszcze dwie płyty dla Gee,ale po sporze o tantiemy z wytwórnią, grupa się rozpadła.

Zreformowali się w 1973, a Villari był jedynym oryginalnym członkiem. Grupa odnosiła sukcesy na koncertach  i koncertowała w Stanach Zjednoczonych. W 1988 roku zostali wybrani jako jedna z zaledwie czterech "starych" grup, które pojawiły się na Grammy Awards Show. The Cadillacs, The Flamingos i The Angels to pozostała trójka.

W 1995 roku powstała nowa grupa Regents  z Villarim, Tony Valitutto, Frankiem Civatillo i Tony Cacace tworzyli wokale, a instrumentację zapewniali Richard Rogers, Joel DeRuggiero i Sal DiCicco.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Barbara-Ann/I'm So Lonely	Regents	05.1961	-	13[10]	Gee 1065	[written by Fred Fassert][produced by Louis Cicchetti][7[3].R&B Chart]
Runaround/Laura My Darling	Regents	07.1961	-	28[7]	Gee 1071	[written by E. Maresca ][30[1].R&B Chart]

Phil Regan

Philip Joseph Christopher Aloysius Regan (ur. 28 maja 1906r - zm. 11 lutego 1996r) był amerykańskim aktorem i piosenkarzem, który później odsiadywał wyrok za przekupstwo w skandalu na rynku nieruchomości.



Regan był  najstarszym z pięciorga dzieci irlandzkiej pary imigrantów, która mieszkała na Brooklynie w Nowym Jorku. Kiedy miał 13 lat, Regan „musiał rzucić szkołę i prowadzić zaprzęg konny na Brooklynie”.Zanim zaczął karierę w branży rozrywkowej, pracował jako przewoźnik, urzędnik sądowy, urzędnik w firmie naftowej i policjant.


Regan pracował jako detektyw w NYPD, zanim jego śpiew został podsłuchany przez producenta radiowego na przyjęciu. Został pozyskany przez radio CBS „w wyniku śpiewu - gratis - na gali dobroczynności”.Stał się znany jako „romantyczny piosenkarz romantycznych piosenek”, kiedy występował z Guyem Lombardo i jego orkiestrą w programie radiowym Burns and Allen . Dzięki temu zyskał przydomek „Śpiewający policjant”. Regan był głównym bohaterem komedii muzycznych zarówno w studiach Republic, jak i Monogram .

Jego debiutem filmowym był The Key . 

William Gilmore, w recenzji filmu Laughing Irish Eyes in the Brooklyn Eagle , opisał Regana jako mającego „zadziwiająco piękny wygląd i niezwykle przyjemny tenorowy głos”. Wykonał hymn narodowy na inauguracji prezydenta Harry'ego S. Trumana w 1949 roku.

Regan przeszedł na emeryturę w połowie lat pięćdziesiątych. Po przejściu na emeryturę Regan spędzał czas w swoich domach w Palm Springs i Santa Barbara . Regan parał się polityką, popierając Ronalda Reagana na gubernatora Kalifornii w 1966 roku przeciwko urzędującemu Patowi Brownowi .

W 1972 roku związał się z deweloperem imieniem Halimi, który stworzył udane projekty w Lake Tahoe i innych miejscach. Halimi kupił opcję rozwoju dużej nadmorskiej posiadłości na More Mesa w Santa Barbara w Kalifornii , co wymagało zezwolenia od hrabstwa Santa Barbara. Wiedział, że trzech z pięciu nadzorców jest za, ale chciał znaleźć czwarty głos na Halimiego, aby uniknąć odwołania. Zwrócił się do Franka Frosta w grudniu 1972 r. Frost został właśnie wybrany do Rady Nadzorczej i obejmie urząd w styczniu. Frost zauważył, że organizowana jest próba przekupstwa i zgłosił swoje podejrzenia prokuratorowi okręgowemu i szeryfowi. Zaplanowano "żądło" i Regan przekazał 1000 $ przyjacielowi Frosta, który udawał pośrednika.

Zeznania podczas procesu Regana wykazały, że obiecał on dodatkowe 5000 $ za głos Frosta. Regan został aresztowany, skazany i skazany na dwa lata więzienia. Został zwolniony po roku. Po uwolnieniu Regan wrócił do Santa Barbara.

Regan i jego żona Josephine Dwyer Regan mieli czworo dzieci. 

Jako demokrata , popierał kampanię Adlai Stevenson podczas wyborów prezydenckich w 1952 roku . 
Regan zmarł 11 lutego 1996 r. W wieku 89 lat i jest pochowany na cmentarzu Kalwarii w Santa Barbara. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Nellie Kelly I Love You/You Remind Me Of My Mother	Phil Regan	10.1941	10[3m]	-	Decca X1956/-	[written by George M. Cohan]

 

Joan Regan

 Ur. 19 stycznia 1928 r., Romford, Essex, w Anglii. Popularna piosenkarka w Wielkiej Brytanii w latach 50-tych i na początku lat 60-tych, o szczególnie efektownej urodzie.Zanim została piosenkarką, Regan pracowała w wielu miejscach, w tym zajmowała się retuszowaniem zdjęć.

 

Początek jej udanej kariery w 1953 roku nastąpił w wyniku nagrania płyty demo z "Too Young" i "I'll Walk Alone ".Demo przykuło uwagę Bernarda Delfonta, co doprowadziło do podpisania przez nią kontraktu płytowego z wytwórnią Decca Records. Wprowadziła wiele hitów do Top 40 dla tej wytwórni, wiele z nich to covery amerykańskich hitów Teresy Brewer ("Ricochet", "Till I Waltz Again with You" i "Jilted"), Doris Day ("If I Give You My Heart do") i Jill Corey ("Cleo and Me-O" i "Love Me To Pieces "). Regan została etatową piosenkarką w serialu telewizyjnym BBC producenta Richarda Aftona,Quite Contrary.Afton później zastąpił Regan , Ruby Murray . Pojawiła się ona w Six-Five Special i otrzymała swój własny serial telewizyjny BBC, Be My Guest , który trwał cztery serie. W latach 50-tych, pojawiła się kilka razy w London Palladium, w tym Royal Command Performance, a także w widowisku, Stars In Your Eyes.
 

W 1958 roku pojawiła się w filmie , Hello London . Po opuszczeniu Decca w 1958 roku, podpisała kontrakt z wytwórnią HMV, gdzie miała w Top 10 hit ,cover McGuire Sisters "May You Always".Dwa lata później opuszcza koncern EMI dla Pye Records i odnosi niewielkie sukcesy singlami ("Happy Anniversary" i "Papa Loves Mama") .Wyszła za mąż w 1957 roku za Harry'ego Claffa dyrektora generalnego Palladium. W listopadzie tego roku, "Daily Herald" poinformował, że miała mieć dziecko w lutym następnego roku [1958] ,siedem miesięcy po ślubie .Po otrzymaniu obraźliwych listów Regan skutecznie pozwała gazetę za zniesławienie, a jej córka faktycznie urodziła się w kwietniu. Rozwiedła się w 1963 roku po tym jak jej mąż został skazany na pięć lat za oszustwo. W tym czasie nie była obecna na listach przebojów i doznała załamania nerwowego i przeniosła się na Florydę,gdzie wyszła zamąż za lekarza, Martina Cowana.
 

W Stanach Zjednoczonych Regan nagrała dwa single dla wytwórni Columbia (z których jeden, "Don't Talk To Me About Love", został klasykiem nurtu Northern-soul). W 1984 roku upadła pod prysznicem, uderzył głową o płytki, i doznała krwotoku mózgu. Po tym wypadku była sparaliżowana .Po intensywnej terapii odzyskała mowę, wykorzystując głos z jej starych płyt. Minęło wiele miesięcy leczenia, zanim odzyskała zdolność śpiewania.W 1987 roku, niektóre jej stare utwory, wraz z innymi nagraniami Dickie Valentine, Lity Roza i Jimmy Younga , zostały wydane na podwójnym albumie, Unchained Melodies. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Till they've all gone home	Joan Regan	08.1953	-	23[1]	London 1353 [US]	[written by Alstone, Hilliard]
Richochet / Merry Go Rounds and Swings	Joan Regan	12.1953	8[5]	-	Decca F 10193	[written by Joe Darion/Larry Coleman/Norman Gimbel][oryginalnie nagrana przez Teresę Brewer]
Someone Else's Roses / The Love I Have for You	Joan Regan	05.1954	5[8]	-	Decca F 10257	[written by Milton Carson][oryginalne nagranie-Doris Day]
If I Give My Heart to You / Faded Flowers	Joan Regan	10.1954	3[11]	-	Decca F 10373	[written by Al Jacobs /Jimmie Crane/ Jimmy Brewster]
Wait for Me, Darling / Two Kinds of Tears	Joan Regan & Johnstone Brothers	11.1954	18[1]	-	Decca F 10362	[written by Bill Barr / Albert Hague][oryginalne nagranie-LaVern Baker]
Prize of Gold / When You're in Love	Joan Regan	03.1955	6[8]	-	Decca F 10432	[written by Lester Lee/Ned Washington][piosenka tytułowa z filmu]
Open Up Your Heart and Let the Sunshine In / If You Learn to Love Each Other	Joan Regan	05.1955	19[1]	-	Decca F 10474	[written by Stuart Hamblen]
Croce di oro / Love and Marriage	Joan Regan	11.1955	-	55[8]	Decca F 10659	[written by Kim Gannon]
May You Always / Have You Ever Been Lonely?	Joan Regan	05.1959	9[16]	-	HMV POP 593	[written by Dick Charles ,Larry Markes]
Happy Anniversary / So Close to My Heart	Joan Regan	02.1960	29[2]	-	Pye 7N 15238	[written by Al Stillman,Robert Allen]
Papa loves mama	Joan Regan	07.1960	29[8]	-	Pye 7N 15278	[written by Roberts,Mouset,Chabrier]
One of the Lucky Ones / My Thanks to You	Joan Regan	11.1960	47[1]	-	Pye 7N 15310	[written by Ed Warren,George Goehring]
Must Be Santa / Will Santa Come to Shanty Town	Joan Regan	01.1961	42[1]	-	Pye 7N 15303	[written by Bill Fredericks,Hal Moore]

Reflections

 The Reflections to nazwa wielu grup muzycznych. Być może najbardziej znaną była blue-eyed soul / doo-wop z Detroit w stanie Michigan . W 1964 roku wydali jeden hit zatytułowany „ (Just Like) Romeo and Juliet ”, napisany przez Boba Hamiltona i Freddiego Gormana .   Piosenka została wyprodukowana przez Roba Reeco w Golden World Records . Płyta osiągnęła 6 miejsce na Billboard Hot 100 chart.
 

„(Just Like) Romeo and Juliet” oraz „Adam and Eve” były i pozostają bardzo popularne na scenie Northern Soul.   Po kilku kolejnych płytach, które były umiarkowanymi sukcesami na krajowych listach przebojów, Ray Steinberg opuścił grupę dla innych zainteresowań. Jako czwórka, The Reflections kontynuowali nagrywanie i występy w telewizji. W 1965 roku wystąpili w swoim jedynym filmie w Winter-A-Go-Go , wykonując „I'm Sweet On You”. Podpisali kontrakt z tą samą wytwórnią z Detroit  , co ich blue-eyed soulowi rówieśnicy The Flaming Ember i The Shades Of Blue . 

Dziś The Reflections to jedna z wielu popularnych grup koncertujących w różnych miejscach jako oldies w ich rodzinnym stanie Michigan i całych Stanach. Oryginalni członkowie Tony Micale i John Dean są teraz powiększeni o trzech innych członków z różnych regionalnych grup doo-wop: pierwszy tenor Joey Finazzo, baryton Gary Benovetz i pierwszy tenor Sal Prado.

Oryginalni członkowie grupy:

    Tony Micale - wokal prowadzący, urodzony 23 sierpnia 1942r w Bronksie w Nowym Jorku
    Phil Castrodale - pierwszy tenor, urodzony 2 kwietnia w Detroit w stanie Michigan
    Dan Bennie - drugi tenor, urodzony jako Daniel Hunter Bennie, 13 marca 1940r roku w Johnstone w Szkocji. Zmarł 7 kwietnia 2008r.
    Ray Steinberg - baryton, urodzony 29 października 1942r w Waszyngtonie w Pensylwanii
    John Dean - bas, urodzony 9 listopada 1941r w Detroit w stanie Michigan
    Frank Amodeo - wokal prowadzący, zastąpił Tony'ego Micale w 1966 roku. Urodził się 16 grudnia 1938 roku na Brooklynie w Nowym Jorku. Zmarł w 2009r.

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
(Just Like) Romeo And Juliet/Can't You Tell By The Look In My Eyes	Reflections	04.1964	-	6[12]	Golden World 9	[written by B. Hamilton, F. Gorman][produced by Rob Reeco][3[14].R&B Chart]
Like Columbus Did/Lonely Girl	Reflections	07.1964	-	96[1]	Golden World 12	[written by B. Hamilton, F. Gorman, B. Terry, J. Jackson][produced by Rob Reeco]
(I'm Just) A Henpecked Guy/Don't Do That To Me	Reflections	09.1964	-	124[1]	Golden World 16	[written by R. Wylie, B. Hamilton, F. Gorman][produced by "Popcorn" Wylie]
Shabby Little Hut/You're My Baby (And Don't You Forget It)	Reflections	01.1965	-	121[3]	Golden World 19	[written by Van McCoy][produced by E. Wingate]
Poor Man's Son/Comin' At You	Reflections	03.1965	-	55[5]	Golden World 20	[written by B. Hamilton, J. Bratton, R. Savoy, S. Venet][produced by Rob Recco, Steve Venet]

Jim Reeves

Jim Reeves,  (ur. 20. VIII. 1924r w Panola County, USA - zm. 31. VII. 1964r w Tennessee), wokalista, gitarzysta, lider zespołu , autor piosenek, jeden z najwybitniejszych wykonawców muzyki  country wszech czasów. Pośmiertnie wybrany w 1967r w poczet   Country Music Hall of Fame.

 

Urodził się i wychował w Galloway w Teksasie, w wielodzietnej rodzinie. Jego ojciec zmarł,
gdy Reeves miał zaledwie dziesięć miesięcy. Na gitarze zaczął grać w wieku pięciu lat, słuchał także płyt   Jimmiego Rodgersa. Jako dwunastolatek wystąpił po raz pierwszy w programie radiowym w Shreveport w Luizjanie. Niezależnie od zainteresowań muzycznych, był utalentowanym sportowcem, odnoszącym spore sukcesy w baseballu. Dzięki wynikom sportowym zdobył stypendium na Unversity of Texas, gdzie zapisał się na kierunek teatralny. Studia porzucił po sześciu tygodniach i podjął pracę w stoczni w Houston. Wkrótce powrócił do sportu i w 1944 zasilił drużynę St. Louis Cardinals. Poważna kontuzja nogi wyłączyła go na stałe z uprawiania sportu. 

W ciągu następnych kilku lat pracował w różnych zawodach, zaczął też amatorsko występować w zespole Moon Mallican jako solista. Po nieudanych nagraniach dla małego wydawnictwa Macy, na początku lat 50-tych zdecydował się na pracę prezentera radiowego. W 1952 prowadził popularną audycję country Louisiana Hayride. Pod koniec roku gwiazdą programu miał być  Hank Williams, jednak niedyspozycja artysty dała niespodziewaną szansę występu Reevesowi, który zaśpiewał kilka dobrze przyjętych piosenek. Wydawnictwo Abbott Records bezzwłocznie zaproponowało mu podpisanie kontraktu fonograficznego. Pierwsze piosenki - Mexican Joe oraz Bimbo zajęły niespodziewanie wysokie miejsca na liście przebojów country i przekonały specjalistów z tej branży, że wokalista nie jest jednodniową sensacją.
 

W latach 1954-55 artysta zaprezentował cztery inne przeboje, co doprowadziło do podpisania w Nashville kontraktu z wydawnictwem RCA, kierowanym przez   Cheta Atkinsa. W 1955r został zaproszony do udziału w programie   Grand Ole Opry. W następnych latach rozwinął swój styl wokalny, stając się niezrównanym interpretatorem przyjemnych dla ucha, melodyjnych i ciekawie zaaranżowanych piosenek. Dzięki temu stylowi zyskał przydomek „Gentleman Jim”. Począwszy od 1955r, umieścił 40 piosenek na liście bestsellerowych nagrań, a większość z nich weszła do pierwszej dziesiątki tej listy. Największe sukcesy odniósł jako niezrównany interpretator pięknych ballad. 

Chociaż jego interpretacje wokalne różniły się od stylu   Franka Sinatry i  Binga Crosby’ego, to przyniosły mu wcale nie mniejszą popularność. Szybko zrozumiał, że może przebrać się w garnitur i pozostawić strój kowbojski na farmie. Koncertował w Europie, Japonii i Afryce Pd. Do jego klasycznych piosenek należą: Four Walls, Anna Marie, Blue Boy, Billy Bayou, He’ll Have to Go, Adios Amigo, Welcome to My World, I Guess I’m Crazy, I Love You Becouse.
 

Będąc u szczytu kariery, zginął w wypadku samolotowym niedaleko Nashville. Śmierć artysty nie spowodowała spadku popularności, wręcz przeciwnie, opublikowane po tragedii piosenki (m.in. This Is It, Is It Really Over?, Distant Drums oraz I Won’t Come in While He’s There) trafiały na najwyższe miejsca na liście bestsellerów country. Dwa lata po wyborze do Country Music Hall of Fame, czyli w 1969r,  Academy of Country Music ustanowiła nagrodę jego imienia. W zalewie pośmiertnie wydawanych piosenek na uwagę zasługuje szesnastokompaktowy zbiór Welcome to My World, zawierający cały repertuar artysty.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Four walls/I know and you know	Jim Reeves	04.1957	-	11[22]	RCA 6874	[written by George Campbell/Marvin Moore][produced by Chet Atkins]
Anna Marie/Everywhere you go	Jim Reeves	02.1958	-	93[1]	RCA 7070	[written by Cindy Walker][produced by Chet Atkins]
Blue boy/Theme of love [I love to say,"I love you"]	Jim Reeves	08.1958	-	45[6]	RCA 7266	[written by Boudleaux Bryant][produced by Chet Atkins]
Billy bayou/I'd like to be	Jim Reeves	12.1958	-	95[1]	RCA 7380	[written by Roger Miller][produced by Chet Atkins]
He' ll have to go/In a mansion stands my love	Jim Reeves	12.1959	12[31][03.60]	2[23]	RCA 7643	[silver -UK][written by Joe Allison/Audrey Allison][produced by Chet Atkins]
I' m gettin' better/I know one	Jim Reeves	06.1960	-	37[10] side B:82[2]	RCA 7756	[written by Jim Reeves][produced by Chet Atkins]
Am i losing you/I missed me	Jim Reeves	10.1960	-	31[11] side B:44[6]	RCA 7800	[written by Jim Reeves][produced by Chet Atkins]
The Blizzard/Danny Boy	Jim Reeves	03.1961	-	62[4]	RCA 7855	[written by Harlan Howard][produced by Chet Atkins]
Whispering hope	Jim Reeves	03.1961	50[1]	-	RCA 1223 [UK]	[written by Alice Hawthorne][produced by Chet Atkins]
What would you do?/Stand at your window	Jim Reeves	07.1961	-	73[5]	RCA 7905	[written by Jim Reeves][produced by Chet Atkins]
Losing your love/[How can i write on paper] What i feel in my heart	Jim Reeves	11.1961	-	89[3] side B:92[2]	RCA 7950	[A:written by Bill Anderson, Buddy Killen][B:written by Jim Reeves,Don Carter,Danny Harrison,George Kent][produced by Chet Atkins]
You' re the only good thing	Jim Reeves	11.1961	17[19]	-	RCA 11187	[written by Jack Toombs][produced by Chet Atkins][oryginalnie nagrana przez Gene Autry]
Adios amigo/A letter to my heart	Jim Reeves	05.1962	23[21]	90[6]	RCA 8019	[written by Ralph Freed/Jerry Livingston][produced by Chet Atkins]
I' m gonna change everything/Pride goes before a fall	Jim Reeves	10.1962	42[2]	95[2]	RCA 8080	[written by Alex Zanetis][produced by Chet Atkins]
Is this me/Missing angel	Jim Reeves	02.1963	-	103[9]	RCA Victor 8127	[written by Dottie West, Bill West ][produced by Chet Atkins]
Guilty/Little ole you	Jim Reeves	06.1963	29[7]	91[2]	RCA 47-8193	[written by Alex Zanetis][produced by Chet Atkins]
Welcome to my world/Good morning self	Jim Reeves	01.1964	6[15][07.63]	102[9]	RCA Victor 8289	[written by Ray Winkler/John Hitchcock][produced by Chet Atkins, Anita Kerr]
I love you because	Jim Reeves	02.1964	5[39]	-	RCA 1385 [UK]	[50 hit-Leon Payne][silver-UK][written by Leon Payne][produced by Chet Atkins, Anita Kerr]
Love is no excuse/Look who's talking	Jim Reeves & Dottie West	04.1964	-	115[1] side B:121[1]	RCA Victor 8324	[A:written by Justin Tubb][B:written by Cindy Walker][produced by Chet Atkins]
I guess i' m crazy/Not until the next time	Jim Reeves	08.1964	-	82[5]	RCA 8383	[written by Werly Fairburn][produced by Chet Atkins][#13 country hit-Tommy Collinsa w 1955r]
I won' t forget you/Highway to nowhere	Jim Reeves	11.1964	3[25]	93[3]	RCA 8461	[silver-UK][written by Harlan Howard][produced by Chet Atkins]
There' s a heartache following me	Jim Reeves	11.1964	6[13]	-	RCA 1423 [UK]	[silver -UK][written by Ray Baker ][produced by Anita Kerr]
It hurts so much [To see you go]	Jim Reeves	02.1965	8[10]	-	RCA 1437 [UK]	[written by Billy Guitar/Jim Reeves][produced by Chet Atkins]
This it is/There's that smile again	Jim Reeves	03.1965	-	88[1]	RCA 8508	[written by Cindy Walker][produced by Chet Atkins]
Not until the next time	Jim Reeves	04.1965	13[12]	-	RCA 1446 [UK]	[written by Gail Talley][produced by Chet Atkins]
How long has it been	Jim Reeves	05.1965	45[5]	-	RCA 1445 [UK]	[written by Mosie Lister][produced by Chet Atkins]
This world is not my home	Jim Reeves	07.1965	22[9]	-	RCA 1412 [UK]	[written by trad][produced by Chet Atkins]
Is it really over?/Rosa Rio	Jim Reeves	08.1965	17[9]	79[6]	RCA 8625	[written by Jim Reeves][produced by Chet Atkins]
Snow flake/Take my hand precious lord	Jim Reeves	01.1966	-	66[6]	RCA 8719	[written by Ned Miller][produced by Chet Atkins]
Distant drums/Old tige	Jim Reeves	04.1966	1[5][25]	45[7]	RCA 8789	[silver -UK][written by Cindy Walker][produced by Chet Atkins][oryginalnie nagrana przez Roya Orbisona][1[4].Top Country Chart]
Blue side of lonesome/It hurts so much [To see you go]	Jim Reeves	08.1966	-	59[8]	RCA 8902	[written by Leon Payne][produced by Chet Atkins]
I won' t come in while he' s there/Maureen	Jim Reeves	02.1967	12[11]	112[6]	RCA Victor 9057	[written by Gene Davis][produced by Chet Atkins]
Trying to forget/The Storm	Jim Reeves	08.1967	33[5]	-	RCA 1611[UK]	[written by Sonny Burnette/Gene Martin][produced by Chet Atkins]
I heard a heart break last night/Golden Memories And Silver Tears	Jim Reeves	12.1967	38[6]	-	RCA 9343	[written by Leon Payne][produced by Chet Atkins]
Pretty brown eyes/The Streets Of Laredo	Jim Reeves	04.1968	33[5]	-	RCA 1672 [UK]	[written by Belew, Blake, Stevenson][produced by Chet Atkins]
When two worlds collide	Jim Reeves	07.1969	17[17]	-	RCA 0135	[written by Bill Anderson/Roger Miller][produced by Chet Atkins]
But you love me daddy/Snow Flake	Jim Reeves with Steve Moore	12.1969	15[16]	-	RCA 1899 [UK]	[written by Pat Twitty][produced by Chet Atkins, Danny Davis]
Nobody' s fool/Why Do I Love You (Melody Of Love)	Jim Reeves	03.1970	32[5]	-	RCA 0286	[written by Hal Bynum][produced by Chet Atkins]
Angels don' t lie/You Kept Me Awake Last Night	Jim Reeves	09.1970	32[3]	-	RCA 9880	[written by Dale Noe][produced by Chet Atkins]
I love you because/He' ll have to go/Moonlight and roses	Jim Reeves	07.1971	34[8]	-	RCA 2092 [UK]	[written by Leon Payne][produced by Chet Atkins,Anita Kerr]
You're free to go/Dark Moon	Jim Reeves	02.1972	48[2]	-	RCA 2174 [UK]	[written by Lou Hersher/Don Robertson][produced by Chet Atkins]
EP's
Songs to the warm the heart	Jim Reeves	12.1962	10[11]	-	RCA
Welcome to my world	Jim Reeves	04.1964	6[25]	-	RCA Victor RCX-7119
From the heart	Jim Reeves	08.1964	4[26]	-	RCA Victor RCX 7131
Songs to the warm the heart Vol.2	Jim Reeves	09.1964	9[9]	-	RCA RCX 215
From the heart Vol.3	Jim Reeves	09.1964	14[3]	-	RCA RCX 216
Christmas card from Jim	Jim Reeves	12.1966	1[5]	-	RCA Victor RCX 7185

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
He'll Have To Go	Jim Reeves	05.1960	-	18[26]	RCA 2223	-
A Touch Of Velvet	Jim Reeves	06.1962	-	97[11]	RCA 2487	[produced by Anita Kerr,Chet Atkins]
Twelve Songs Of Christmas	Jim Reeves	12.1963	3[17]	15[11].Christmas Chart	RCA 2758	[produced by Chet Atkins]
Good' n' country	Jim Reeves	03.1964	10[35]	-	RCA Camden CDN 5114 [UK]	[produced by Anita Kerr]
Gentleman Jim	Jim Reeves	05.1964	3[23]	-	RCA RD 7541 [UK]	[produced by Anita Kerr,Chet Atkins]
Moonlight And Roses	Jim Reeves	06.1964	2[52]	30[30]	RCA 2854	[produced by Chet Atkins]
A touch of velvet	Jim Reeves	08.1964	8[9]	-	RCA RD 7521	-
International Jim Reeves	Jim Reeves	08.1964	11[15]	-	RCA RD 7577 [UK]	[produced by Anita Kerr,Chet Atkins]
He' ll have to go	Jim Reeves	08.1964	16[4]	-	RCA RD 27 176 [UK]	-
God be with you	Jim Reeves	08.1964	10[10]	-	RCA RD 7636 [UK]	-
Country side of Jim Reeves	Jim Reeves	09.1964	12[5]	-	RCA Camden CDN 5100 [UK]	[produced by Chet Atkins]
We thank thee	Jim Reeves	09.1964	17[3]	-	RCA RD 7637 [UK]	[produced by Chet Atkins]
Best of Jim Reeves	Jim Reeves	08.1964	3[47]	9[43]	RCA 2890	[gold-US]
Have i told you lately that i love you	Jim Reeves	04.1965	12[5]	-	RCA Camden CDN 5122 [UK]	-
The Jim Reeves way	Jim Reeves	05.1965	16[4]	45[13]	RCA 2968	[produced by Bob Ferguson, Chet Atkins]
Distant drums	Jim Reeves	11.1966	2[34]	21[29]	RCA Victor 3542	[gold-US][produced by Chet Atkins]
The best of Jim Reeves Vol.2	Jim Reeves	12.1966	-	100[6]	RCA Victor 3482	-
Blue side of lonesome	Jim Reeves	07.1967	-	185[5]	RCA Victor 3793	[produced by Chet Atkins]
A touch of sadness	Jim Reeves	01.1969	15[5]	-	RCA 3987	[produced by Chet Atkins]
According to my heart	Jim Reeves	07.1969	1[4][14]	-	RCA International INTS 1013 [UK]	-
Jim Reeves and some friends	Jim Reeves	08.1969	24[4]	-	RCA SF 8022 [UK]	[produced by Chet Atkins, Danny Davis]
On stage	Jim Reeves	11.1969	13[4]	-	RCA SF 8047 [UK]	[produced by Chet Atkins]
My cathedral	Jim Reeves	12.1970	48[2]	-	RCA SF 8146 [UK]	[produced by Chet Atkins]
Jim Reeves writes you a record	Jim Reeves	07.1971	47[2]	-	RCA SF 8176 [UK]	[produced by Chet Atkins]
Jim Reeves Golden Records	Jim Reeves	08.1971	9[21]	-	RCA International INTS 1070 [UK]	-
The intimate Jim Reeves [re-issue]	Jim Reeves	08.1971	8[15]	-	RCA International INTS 1256 [UK]	-
Girls i have known	Jim Reeves	08.1971	35[5]	-	RCA International INTS 1140 [UK]	-
Twelve songs of Christmas [re-issue]	Jim Reeves	11.1971	3[6]	-	RCA International INTS 1188 [UK]	-
A touch of velvet [re-issue]	Jim Reeves	11.1971	49[2]	-	RCA International INTS 1089 [UK]	-
My friend	Jim Reeves	04.1972	32[5]	-	RCA SF 8258 [UK]	[produced by Chet Atkins, Jerry Bradley]
40 Golden Greats	Jim Reeves	09.1975	1[3][25]	-	Arcade ADEP 16 [UK]	-
Country gentleman	Jim Reeves	09.1980	53[4]	-	K-Tel NE 1088 [UK]	-
The definitive Jim Reeves	Jim Reeves	08.1992	9[10]	-	Arcade ARC 94982 [UK]	-
The ultimate collection	Jim Reeves	09.1996	17[6]	-	RCA Victor 74321410872 [UK]	-
Gentlemen Jim-The definitive Jim Reeves Collection	Jim Reeves	07.2003	21[12]	-	RCA Victor 82876530372 [UK]	-
Gentlemen Jim-Memories Are Made Of	Jim Reeves	07.2004	35[4]	-	RCA 82876627842 [UK]	-
The Very Best Of	Jim Reeves	05.2009	7[17]	-	Sony Music 88697519072 [UK]	-
The Only Jim Reeves Album You'll Ever	Jim Reeves	06.2009	96[1]	-	BMG 82876652362 [UK]	-