wtorek, 11 czerwca 2019

DMX

Jego prawdziwe imię to Earl Simmons dla nas po prostu Dark Man X (w skrócie DMX). Urodził się w 1970 w Baltimore, stan Maryland z którego przeprowadził się do Nowego Yorku do dzielnicy o nazwie Yonkers. Mimo licznego rodzeństwa: 5 sióstr, 2 przybranych braci i 1 przybrana siostra, spędził swoje dzieciństwo w samotności, chodząc poznając swoją dzielnicę. Jako mały chłopiec miał psa, który nazywał się "Boomer" i właśnie tego psa nazwał swoim najlepszym przyjacielem. W tej chwili ma go wytatuowanego na swoich plecach z napisem "One Love Boomer", pies ten niestety zginął w wypadku samochodowym pod kołami trucka.

Jego kariera raperska zaczęła się od podpisania umowy z wytwórnią Columbia Records, gdzie wydał wtedy swój pierwszy singiel zatytułowany "Born Loser". Singiel ten nie udowodnił jeszcze światu, że Earl Simmons ma talent w tym co robi. DMX miał już trochę doświadczenia w rapie ponieważ siedział długi czas w więzieniu i słuchając jak inni rapują, zaczął ich naśladować i po jakimś czasie układał już piosenki i rymował razem z nimi. "It's Dark And Hell Is Hot" tak brzmi jego pierwszy album wydany przez wytwórnię Def Jam Records, (po nieudanym singlu "Born Loser", X rozwiązał kontrakt z wytwórnią Columbia Records) który tak długo utrzymywał się na listach Bill boardu, że każdy dzieciak słuchający tej muzyki był zorientowany kto to DMX.

Powoli kariera rapera z bandaną na głowie i o charakterystycznym głosie, zaczęła iść w górę. Wtedy DMX poczuł, że ma duże szanse w tym co robi. W tym czasie X występował gościnnie w piosenkach takich jak: z LL Cool J-em, Redmanem, Method Manem i Canibusem. Ukazał się także jego pierwszy klip "Ruff Ryders Anthem", gdzie pokazał swój prawdziwy własny styl, czyli: psy, motory, siłownia itp ( na teledysku możemy zobaczyć gościnnie Onyx-a i Eve).

Drugi album X-a nosi nazwę "Flesh Of My Flesh, Blood Of My Blood", gdzie można usłyszeć więcej szczekania psów niż w poprzednim albumie. Na płycie można także usłyszeć w nie których utworach rymy Swizz Beatz-a, Drag-On-a, Mary J. Blige oraz The Lox-a z Jay-Z. Płyta miała być nagrana razem z albumem "It's Dark And Hell Is Hot, ale nic z tego nie wyszło. Album był znany na całym świecie i wtedy życie Dark Man X-a zaczęło nabierać jakiegoś sensu. Ale jak to DMX zawsze ma problemy z prawem, a szczególnie za szybką jazdę samochodem i na dodatek bez prawa jazdy.

Do albumu zostały nagrane wspaniałe teledyski, a w szczególności "Slippin", gdzie DMX przedstawia swe trudne i samotne dzieciństwo. O drugim teledysku z piosenką "No Love 4 Me" można powiedzieć po prostu "Ruff Ryders", gdyż można na nim zobaczyć paru mc tej grupy - typowy Ruff Ryders-owy klip . Co do okładki tego albumu to tylko DMX mógłby kąpać się w wannie pełnej krwi. Po dwóch dobrych albumach nadszedł czas na trzeci album, który został nazwany "...And Then There Was X". Wydany też przez wytwórnię Def Jam Records. Na płycie usłyszysz w piosenkach "What These B*****s", "D-X-L", "Good Girls, Bad Guys" głosy takich wykonawców jak: Sisqo, The Lox, Drag-On oraz Dyme.

Do albumu zostały nagrane trzy teledyski. W pierwszym klipie w piosence "What's My Name", X występuje w czerwonym, skórzanym przebraniu (mówią, że Dark Man X chcę zrobić z siebie drugiego Puff Daddy - dziś P.Diddy - BZDURA!!!) oraz jego dwa pit bull-e Bandit i Bobbi. Drugi teledysk "Party Up" jest zupełnie w innym wykonaniu niż te wcześniejsze, DMX rapuje na dachu wieżowca i pomaga zranionemu policjantowi, który został wcześniej postrzelony przez jakiegoś złodziejaszka. W piosence "Party Up" X również przypomina Slim-owi, (chodzi o Eminema - przypomnę, że DMX jest w konflikcie z Slim-em) żeby uważał na słowa w swoich piosenkach. W trzecim teledysku można zobaczyć gościnnie Sisqo, gdzie razem z X-em śpiewają do piosenki "What These Bitches". No i w końcu doczekaliśmy się tego co zawsze dodaje teledyskom uroku, chodzi mi oczywiście o dobre dziewczyny, które można zobaczyć podczas tego teledysku.

Czwarty album został zatytułowany "The Great Depression". DMX w muzyce rap już doświadczony w 100%-ach i wiadomo, że nawet jakby X nagrał utwór z ostrym brzmieniem gitary, to piosenka była by naprawdę dobrym utworem. I tak się stało "Bloodline Anthem" udowodniła nam, że jest to możliwe. Na płycie możecie się wsłuchać w zupełnie nowe podkłady muzyczne o ostrym brzmieniu.

Do albumu zostały nagrane trzy teledyski. Pierwszy Videoklip "We Right Here" jest naprawdę rewelacyjny, wszystko zostało nagrane w nocy co dodaje mu lepszego klimatu. Trzeba to zobaczyć bo słowami to trudno opisać. Kolejny klip "Who We Be" przedstawia nam jaki brutalny i pełen nienawiści jest nasz świat. Są w klipie sceny nakręcone w więzieniu, gdzie dla DMX-a nie było raczej to nic nowego. Ostatni teledysk do albumu "The Great Depression" nazywa się "I Miss You". Został on nakręcony w pamięci po zmarłej babci X-a. W utworze można również usłyszeć znaną już ze wcześniejszych nagrań Faith Evans.



























Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
4,3,2,1Ll Cool J Feat. Method Man & Redman & DMX & Canibus & Master P12.1997-75[12]Def Jam 568321[written by Adam Horovitz/Percy Miller/Reggie Noble/Carlton Ridenhour/Rick Rubin/Erick Sermon/Earl Simmons/Clifford Smith/James Todd Smith/G. Williams/Germaine Williams/Gary G. Wiz/A. Yauch/Adam Yauch][produced by Erick Sermon,LL Cool J][24[20].R&B Chart]
Nothin' move but the money/Usual suspectsMic Geronimo feat DMX & Black Rob02.1998-70[6]Blunt 4939[written by M. McDermon/Nashiem Myrick/R. Ross/E. Simmons][31[16].R&B; Chart]
Shut'em down/Raze it upOnyx feat DMX02.1998-107[8]Def Jam 568 569[written by Fred Scruggs,Kirk Jones,Tyrone Taylor,Edward Hinson,Earl Simmons][produced by P.K. and Dame Grease][61[11].R&B; Chart]
Get at me dog/Stop being greedyDMX feat Sheek Of The Lox02.1998-39[20]Def Jam 568862 [gold-US][written by Damon Blackmon/Anthony Fields/Earl Simmons/Sam Taylor][produced by P.K.,Dame Grease][19[26].R&B; Chart][sample z "Everything Good to You (Ain't Always Good for You)"-B.T. Express]
24 Hrs. to LiveMase feat. The Lox, Black Rob & DMX02.1998--Bad Boy[written by Carlos Broady,Deric "D-Dot" Angelettie,Mason Betha,Nasheim Myrick,Sean "Puffy" Combs,Stephen Jacobs][produced by Deric "D-Dot" Angelettie][72[1].R&B; Chart]
Money ,power & respectThe Lox feat DMX & Lil' Kim04.1998-17[20]Bad Boy 79 156[gold-US][written by Deric Angelettie/S. Jacobs/Ron Lawrence/J. Phillips/E. Simmons/J. Smith/D. Styles][produced by The Hitmen][8[20].R&B; Chart][sample z "New beginning"-Dexter Wansel]
Whatcha Gonna Do?Jayo Felony feat. Method Man & DMX06.1998--Epic
Stop being greedy/React[Onyx]/Fool cooperationDMX08.1998-79[6]Def Jam 568989[written by Damon Blackmon/Anthony Fields/Michael Masser/Earl Simmons][produced by P.K. and Dame Grease][45[14].R&B; Chart][sample z "My Hero Is a Gun" - Diana Ross ]
How' s it goin down/Countdown [Lil' Jamal & PMD]/Broke willies [Onyx]DMX feat Faith Evans09.1998-70[10]Def Jam 566243 [written by Anthony Fields/Earl Simmons][produced by P.K. ][19[23].R&B; Chart]
The Grand FinaleDMX ,Method man,Nas & Ja Rule11.1998-117[1]]Def Jam 566489 [written by Nasir Jones,Irving Lorenzo,Robin Mays,Lorenzo Patterson,Earl Simmons,Clifford Smith,Andre Young][produced by Erick Sermon][piosenka z filmu "Belly"][63[4].R&B; Chart]
Money,cash,hoes/Hard knock life [Ghetto Anthem]Jay-Z [Feat Beanie Sigel,Memphis Bleek & DMX]12.1998-116[14]Roc-A-Fella 566 977[written by Shawn Carter,Earl Simmons,Kasseem Dean][produced by Swizz Beatz][36[17].R&B; Chart]
Ruff Ryder' s anthem/How' s it goin downDMX11.1998-94[4]Def Jam 566217[written by Kasseem Dean/Earl Simmons][produced by Swizz Beatz][33[20].R&B; Chart]
It's on/DJ Clue? feat DMX02.1999-111[10]album cut
Ruff Ryder' s anthemDJ Clue? feat.DMX,Jadakiss,Styles,Drag-On & Eve02.1999-124Roc-A-Fella[written by Kasseem Dean/Earl Simmons][47[20].R&B; Chart]
Slippin'DMX05.199930[6]-Def Jam 5638671 [UK][gold-US][written by E. Simmons][produced by DJ SHOK][60[11].R&B; Chart]
What' s my name/FameDMX 01.2000-67[11]Def Jam 562540 [written by Edward Hinson/Irving Lorenzo/Earl SimmonsEdward Hinson/Irving Lorenzo/Earl Simmons][produced by Self, Irv Gotti][23[20].R&B; Chart]
Party up [Up in here]/D-X-L [Hard white]DMX02.2000-27[21]Def Jam 562605 [written by Earl Simmons & Kaseem Deani][produced by Swizz Beatz][8[26].R&B; Chart]
What you wantDMX feat Sisqo07.2000-49[20]Def Jam 562808 [written by E. Simmons, M. Andrews, T. Ruffin][produced by Nokio][11[24].R&B; Chart]
Come back in the piece/Try again [Aaliyah]Aaliyah feat DMX 07.2000-117[4]Blackground 38 722[written by Steve Garrett, Earl Simmons, Irving Lorenzo, Rob Meys, George Clinton, Bernie Worrell, William Collins][produced by Irv Gotti, Lil Rob][36[20].R&B; Chart][piosenka z filmu "Romeo must die"]
No SunshineDMX 07.2000--Blackground[67[6].R&B; Chart]
We right here/You could be blind DMX09.2001-117[1]Def Jam 588 746 [written by Earl Simmons ][produced by Black Key][43[15].R&B; Chart]
Do you/RushFunkmaster Flex feat DMX11.2000-91[7]Loud/Def Jam 1967[57[2].R&B; Chart]
Who we be DMX12.200134[7]60[12]Def Jam 572720 [written by Earl Simmons, Mickey R. Davis][produced by Black Key, Melvin "Hip" Armstead][16[19].R&B; Chart]
I miss you/Number 11 DMX feat Faith Evans02.2002-86[7]Def Jam 588874 [written by Earl Simmons][produced by DMX][37[20].R&B; Chart]
X gon' give it to ya DMX02.20036[44]60[16]Def Jam 063776 [written by Earl Simmons ][produced by Shatek][32[20].R&B; Chart][piosenka z filmu "Cradle 2 The Grave"]
Where the hood at? DMX10.200316[21]68[8]Def Jam 001048
[written by Earl Simmons ][produced by Tuneheadz][24[14].R&B; Chart]
Get It On The Floor DMX Featuring Swizz Beatz01.200434[11]-Def Jam 001 440[written by Earl Simmons,K. Dean ][produced by Swizz Beatz][57[20].R&B; Chart]
Innocent ManDMX04.200646[4]-Mona MONASP 5CDS
Lord give me a sign DMX 08.2006111[2]122 Columbia [written by E. Simmons, S. Storch][produced by Scott Storch][70[5].R&B; Chart]
Tear it upYng Wun feat. DMX,Lil' Flip & David Banner04.2004-76[13]J Records 59 484
[written by James Anderson][produced by Faust][39[20].R&B; Chart]
A Song for YouBizzy Bone featuring DMX and Chris Notez04.2008--After Platinum 4434[61[4].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
It' dark & hell is hotDMX05.199889[7]1[1][101]Ruff Ryders 55 8287[4x-platinum-US][gold-UK][produced by Dame Grease, Irv Gotti, P.K., Swizz Beatz]
Flesh of my flesh,blood of my bloodDMX12.1998119[4]1[3][55]Ruff Ryders 53 8640[3x-platinum-US ][silver-UK][produced by Swizz Beatz, PK, DJ Shok, Dame Grease, Irv Gotti]
...And then there was XDMX12.1999108[4]1[1][74]Ruff Ryders 54 6933[5x-platinum-US ][silver-UK][produced by Dee & Waah Dean (exec.)
Swizz Beatz, PK, Dame Grease, Irv Gotti, Nokio, DJ Shok]
The great depressionDMX10.200120[13]1[1][27]Ruff Ryders 586450[platinum-US][gold-UK][produced by Darrin & Joaquin Dean and DMX (ex prd.); Latarche Nas Collins (co-exec); Just Blaze, Swizz Beatz, Dame Grease, PK, Black Key, Kidd Kold]
Grand champDMX09.20036[23]1[1][24]Ruff Ryders 063369 [platinum-US][gold-UK][produced by DMX, Darrin Dean, Joaquin Dean, Kanye West, Tuneheadz, Rockwilder, Ron Browz, Swizz Beatz, Dame Grease, PK, No I.D., Salam Wreck]
Year Of The Dog AgainDMX08.200622[6]2[6]Columbia 82876878862 [UK][produced by Darrin Dean, Joaquin Dean,
Swizz Beatz, Eddie Timmons, Dame Grease, Scott Storch, Shok, Teflon, Elite , Sean Garrett]
The Definition Of X - Pick Of The Litter DMX06.2007174[1]26[4] Def Jam 1734097 [UK][produced by Swizz Beatz,PK,Dame Grease,Nokio,Self,Irv Gotti,Tuneheadz,Shatek,Black Key,DJ Scratch,DJ Shok]

poniedziałek, 10 czerwca 2019

DLT

DLT jest nowozelandzkim DJ-em, producentem muzycznym, kompozytorem i wykonawcą. Urodzony jako Darryl Thompson w Maraenui, Nowa Zelandia.
 

DLT został zainspirowany artykułem o rapie i breakdance w magazynie Life,i mając 16 lat, przeniósł się do Wellington w latach 80-tych dając się poznać jako artysta graffiti "SLICK" (1983) przed tym jak został współzałożycielem grupy hip-hopowej Upper Hutt Posse.
 

Grupa wydała pierwszą płytę hip-hopową w Nowej Zelandii , E Tu, w 1988 roku a następnie przeniosła się do Auckland. Upper Hutt Posse podpisali kontrakt z wytwórnią Murray'a Cammicka , Southside Records i wydał album Against The Flow w 1991 roku.
 

Po opuszczeniu Upper Hutt Posse, DLT nagrał dwie solowe płyty. Pierwsza, True School, zawierała nowozelandzki #1 ,Chains.Singiel Chains był numerem jeden w Nowej Zelandii przez pięć tygodni w 1996 roku i zawierał wokal Che Fu. W 1997 został singlem roku, Che Fu tytuł najlepszego wokalisty.
Jego praca w radio i TV w Nowej Zelandii, szczególnie w The True School Show w Radio BFM, ma duże znaczenie w rozwoju sceny hip-hopowej Nowej Zelandii. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
ChainsDLT07.1996-1[5][15][platinum]-/BMG 39 352-
One LoveDLT10.1996-24[3]-/BMG 7432140842-
I'm Your MCDLT feat. Sage & Gravity06.2000-19[4]-/BMG 7432175552-
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
The True SchoolDLT08.1996-12[6]-/BMG 7432139351-
AltruismDLT11.2000-9[4]-/BMG 7432180664-

DJ Skribble

DJ Skribble (ur. 10 października 1968r) to włosko-amerykański DJ , producent , remikser , osobowość radiowa i aktor.Na początku lat 90-tych nawiązał współpracę z Kamron, ATA, Firstborn i Tommy Neverem z Young Black Teenagers , którzy wydali dwa albumy przed rozstaniem. 

W 1996 roku pracował z Billem Irwinem w musicalu Hip Hop Wonderland . Pracował także przy pierwszym albumie Wyclefa Jean'a, a także przy innym Fugee , Lauryn Hill .

Skribble wydał kilka albumów mix, w tym dwa  Traffic Jams , dwa  MDMA , Essential Dance 2000 (w Atlantic Records ), Essential Spring Break i Skribble's House (oba w London-Sire Records ) i Perfecto Presents: DJ Skribble (w  ThriveDance / Perfecto Records ).

Skribble współpracował także z MTV przy  The Grind , Total Request Live , Spring Break ,   Hip Hop Night i Millennium Special Live . Występował kilka razy w różnych programach radiowych i telewizyjnych, pojawił się w filmie Turn It Up z 2000 roku, jako „DJ”. Skribble był także jurorem 8. dorocznego Independent Music Awards wspierającego niezależnych artystów.
DJ Skribble pojawił się na nowojorskich stacjach radiowych, takich jak Hot 97, przez dwa lata i pracował dla WKTU przez ponad jedenaście lat. Obecnie jest rezydentem DJ w MGM Grand Hotel and Casino w Las Vegas .

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Essential Dance 2000DJ Skribble09.2000-158[4]Big Beat 83 343-
Essential Spring Break - Summer 2001DJ Skribble04.2001-124[6]Big Beat 35 065-



DJ Sammy

DJ Sammy właściwie Samuel Bouriah (ur. 19 października 1969, na Majorce w Hiszpanii) - hiszpański Dj, muzyk eurodance. Jest znany z tworzenia nowych aranżacji wykonawców jak Bryan Adams "Heaven", Don Henley "The Boys of Summer" i innych.

DJ Sammy niewątpliwie jest jednym z najbardziej znanych, hiszpańskich DJów i producentów muzycznych. Swoją muzyczną karierę zaczął w roku 1984 w klubach takich jak: Alexandra, Banana & Zorba. Pracował jako DJ radiowy w Cadena Top, oficjalnym kanale z techno i house na Majorce. W 1991 poznał piosenkarkę i tancerkę Marie José van der Kolk i zaczęli razem występować pod nazwą: DJ Sammmy feat. Carisma w klubie Zorba w Playa de Palma. Rok później Sammy został rezydentującym Djem w legendarnym klubie Joy Palace Club w Arenal i razem z Carisma prowadził świetne imprezy na wyspie.

W listopadzie 1995 ukazał się pierwszy singiel pt. "Life Is Just a Game", który zajął wysokie pozycje na radiowych listach. Kolejny singiel pt. "You’re My Angel" przyniósł im rozgłos. Duet dostawał zaproszenia na występy w Niemczech. DJ Sammy i Carisma zyskali ogromną rzeszę fanów, a ich trzeci singiel "Prince of Love" zajął 24 miejsce na liście najlepiej sprzedających się singli w Niemczech.Kolejne single: "Golden Child", "Magic Moment", "In2Eternity" udowodniły, że DJ Sammy feat. Carisma wiedzą jak z klubowej muzyki zrobić wielki sukces.

DJ Sammy współpracował równiez z ‘Loona. Owocami ich pracy były utwory "Bailando", "Hijo de la Luna", "Mamboleo". Współpraca ta przyczyniła sie do zwiększenia i tak juz sporego sukcesu Sammy’ego.

W 1998 DJ Sammy wydał album studyjny zatytułowany Life Is Just A Game, który zdobył pozytywne recenzje w Europie. Jest właścicielem założonej przez siebie wytwórni płytowej Super M Records.

W 2003 roku wyraził chęć reprezentowania Hiszpanii w 49. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Stambule w maju 2004 roku.

W 2008 roku współpracował z artystką Soraya Arnelas przy albumie zatytułowanym Sin Miedo


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
HeavenDJ Sammy & Yanou feat. Do11.20021[1]157]8[27]Central Station CSRCD 50404[gold-US][silver-UK][written by Bryan Adams and Jim Vallance][produced by DJ Sammy, Yanou][30[8].Hot Disco/Dance;Robbins 72 057][#1 hit for Bryan Adams in 1985]
The Boys of SummerDJ Sammy & Yanou feat. Do11.200279[9]-Big Star BIGCDM 072CD[written by Don Henley, Michael W. Campbell][produced by DJ Sammy]
The Boys of SummerDJ Sammy feat. Loona03.20032[33]52[6]Data/Mos DATA 49CDS[written by Don Henley, Michael W. Campbell][produced by DJ Sammy][cover piosenki Dona Henley'a]
SunlightDJ Sammy 06.20038[21]-Data/Mos DATA 54CDS[written by DJ Sammy/Eyerer & Laib/Marie-jose Van Der Kolk][produced by Martin Eyerer,Oliver Laib]
WhyDJ Sammy feat. Britta Medeiros06.20057[13]-Data DATA 89CDS[written by Annie Lennox][produced by DJ Sammy]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
HeavenDJ Sammy03.200314[19]67[13]Robbins 75 031[gold-UK][produced by Andy Hoppe/DJ Sammy/Dirk Vanderbirk/Jaxon/Martin Eyerer/Oliver Laib/Rubens Martinez/Yanou]

Hypnos Recordings

Hypnos Recordings to ambientowa wytwórnia z siedzibą Portland, Oregon, USA, założona w 1996 roku przez Mike'a Griffina. Została założona , aby wydać własne nagrania, zarówno solo, jak i dla jego wspólnego projektu Viridian Sun , i od tego czasu stał się uznaną marką ambientową.Ich pierwszym wydawnictwem była płyta CD Washed in Mercury autorstwa Saula Stokesa z 1997 roku. Od 2011 roku Hypnos i jego oddziały wydały ponad 100 płyt CD.Artyści, którzy wydali albumy w Hypnos, to Vidna Obmana, Jeff Pearce, Jeff Greinke, A Produce i Robert Rich.

 W 2001 r. Stworzono oddział Binary, aby zaprezentować bardziej dynamiczną muzykę elektroniczną, bliższą techno i berlińskiej szkole ambient.Także w 2001, Hypnos rozpoczął współpracę w celu dystrybucji wydawnictw The Foundry, ambientowej i eksperymentalnej wytwórni z Berkeley w Kalifornii. Wszystkie wydania w ramach tego partnerstwa mają logo Foundry/Hypnos,ale numery katalogu Foundry.

Dystrybucję w USA zapewnia Soleilmoon Recordings.

                 Katalog wytwórni:

Saul Stokes - Washed in Mercury CD (hyp1602)
M. Griffin - Sudden Dark CD (hyp1701)
Viridian Sun - Solar Noise CD (hyp1703)
Various - The Other World 2xCD (hyp1804)
David Tollefson - New Eyes on the Universe CD (hyp1805)
Saul Stokes - Zo Pilots CD (hyp1807)
Richard Bone - Spectral Ships CD (hyp1808)
Jeff Greinke - Places of Motility CD (hyp1809)
Modell/Mantra - Sonic Continuum CD (hyp1811)
Viridian Sun - Perihelion CD (hyp1910)
Various - Weightless, Effortless CD (hyp1912)
Vidna Obmana - Landscape in Obscurity CD (hyp1914)
Robert Rich - Inner Landscapes (hyp1915)
Jeff Greinke - Lost Terrain CD (hyp1916)
Richard Bone - Ether Dome CD (hyp1917)
A Produce / M. Griffin - Altara CD (hyp1918)
David Tollefson - Near and Far CD (hyp1919)
Robert Rich - Humidity 3xCD (hyp2020)
Jeff Pearce - To the Shores of Heaven CD (hyp2022)
Saul Stokes - Outfolding CD (hyp2023)
James Johnson - Entering Twilight CD (hyp2024)
M. Griffin / Dave Fulton - The Most Distant Point Known CD (hyp2025)
Robert Rich - Sunyata CD (hyp2026)
Vidna Obmana - The Contemporary Nocturne CD (hyp2027)
Markus Reuter - Digitalis CD (hyp2128)
A Produce - Smile on the Void CD (hyp2129)
Sola Translatio - Mother Sunrise CD (hyp2130)
Robert Rich - Somnium DVD (hyp2131)
Jeff Pearce - The Light Beyond CD(hyp2132)
Vidna Obmana - Soundtrack for Aquarium 2xCD (hyp2133)
Paul Vnuk Jr. - Silence Speaks in Shadows CD (hyp2134)
Tom Heasley - Where the Earth Meets the Sky CD (hyp2135)
Ma Ja Le / James Johnson - Seed CD (hyp2138)
Oöphoi - Athlit CD (hyp2236)
James Johnson - The Butterfly Chamber CD (hyp2237)
Vidna Obmana - An Opera for Four Fusion Works, Act 1 CD (hyp2239)
Vidna Obmana - An Opera for Four Fusion Works, Act 2 CD (hyp2239b)
Vidna Obmana - An Opera for Four Fusion Works, Act 3 CD (hyp2239c)
Vidna Obmana - An Opera for Four Fusion Works, Act 4 CD (hyp2239d)
Jeff Greinke - Wide View CD (hyp2240)
Jeff Pearce - Bleed CD (hyp2241)
M. Griffin / Dave Fulton - Imprint CD (hyp2242)
Numina - Sanctuary of Dreams CD (hyp2445)
Chad Hoefler - Twilight in the Offing CD (hyp2446)
Robert Scott Thompson - At the Still Point of the Turning World CD (hyp2547)
Numina - Eye of the Nautilus CD (hyp2548)
Paul Vnuk Jr. / Oöphoi - Distance to Zero CD (hyp2649)
Numina - Shift to the Ghost CD (hyp2650)
Various - Sounds of a Universe Overheard CD (hyp2752)
Austere - Solyaris CD (hyp2753, 2009)
Various - Message from a Subatomic World CD (hyp2854)

Collossus Records

Collossus Records został założony w 1970 roku przez Jerry'ego Rossa, promotora i producenta, który odniósł pewne sukcesy, produkując drobne hity we wczesnych latach 60-tych, zwłaszcza dla swojej wytwórni Heritage. Biuro Colossus Records mieściło się pod adresem 1855 Broadway, Suite 702 w Nowym Jorku. Chociaż zaczęło się to niezależnie, Ross wkrótce sprzedał wytwórnię MGM. Ross założył umowę dystrybucyjną z MGM w 1968 r. w celu dystrybucji swojej wytwórni Heritage.  W 1968 r. wszystkie nagrania Heritage zawierały oświadczenie „Wyprodukowane przez Jerry Ross Productions, Inc. we współpracy z Colossus Promotions, Inc.” W 1970 roku Ross stał się niezależny i założył wytwórnię Colossus, która osiągnęła wielki sukces dzięki kilku holenderskim hitom, takim jak „Venus” Shocking Blue i „Ma Belle Amie” autorstwa Tee Set. Po tych dwóch albumach Ross sprzedał wytwórnię MGM. Począwszy od Colossus CS-1003 i CGS-5001, na tylnej okładce albumów znalazło się stwierdzenie „Colossus Record Corporation, oddział Metro-Goldwyn-Mayer, Inc., presented Jerry Ross Productions, Inc., 1855” Broadway, Nowy Jork, NY 10023. "

The Shocking Blue, mając tylko jeden prawdziwy hit w Stanach Zjednoczonych, miał kilka przebojów i sześć albumów w Europie. Jerry Ross prowadził Heritage Records w 1969 roku, kiedy pojechał do Europy, aby sprawdzić, jak działa najnowszy biznes Billa Deala. Będąc w Zurychu w Szwajcarii, poszedł do klubu i usłyszał holenderską grupę Tee Set. Kiedy odwiedził Hamburg, usłyszał kolejną holenderską grupę, Shocking Blue. Nieco później usłyszał George Baker Selection, kolejną holenderską grupę, i postanowił podpisać z nimi wszystkimi kontrakt w nowej wytwórni i dystrybuować ich płyty w Stanach Zjednoczonych.

Wszystkie trzy grupy odniosły natychmiastowy sukces w Stanach Zjednoczonych, a ich jednoczesny sukces ,spowodował,że zaczęto mówić o „holenderskiej inwazji”, takiej jak „British Invasion” sześć lat wcześniej. Inwazja holenderska nie dorównała brytyjskiej inwazji,bo jednak po kilku hitach grupy zniknęły z amerykańskiej sceny. The Shocking Blue uderzył z impetem, ponieważ ich singiel „Venus” [Colossus 108] dotarł do pozycji # 1. Stamtąd było prosto w dół, ponieważ kontynuacja „Mighty Joe” [Colossus 111] nie weszła do Top40,[ 43 miejsce], a trzeci singiel „Long and Lonesome Road” [Colossus 116] osiągnął tylko 75 miejsce. Następna próba „Never Marry a Railroad Man” [Colossus 123] została   tylko # 102.  „Ma Belle Amie” Tee Set  [Colossus 107] osiągnął # 5, ale kontynuacja „If You Do Believe in Love” [Colossus 114] osiągnęła tylko  # 81, co było ich   łabędzim śpiewem . George Baker Selection trafił na 21 miejsce z „Little Green Bag” [Colossus 112], ale podobnie jak ich koledzy z wytwórni, kontynuacje były trudne, ponieważ „Dear Ann” [Colossus 117] wspiął się dopiero na   93 miejsce. Jednak w przeciwieństwie do innych, George Baker Selection miał kolejny hit pięć lat później z „Paloma Blanca” [Warner 8115, # 26].

 Po holenderskim boomie, Jerry Ross zdecydował się wydać album orkiestrowy i kilka singli przez samego siebie. Album się nie wykreował, ale „Let Me Love You One More Time (Un Pequito Mas)” [Colossus 119] ocierał się o dolną część list „Bubbling Under” na  123 miejscu przez tydzień, zanim wszyscy się opamiętali. Albumy niemieckiej grupy znanej jako Die Anderen, przemianowanej na Apocalypse ( Kannibal Komix ) i duetu pod nazwą Danks również nie znalazły się na liście. Albumy grupy Baltimore, która faktycznie przeniosła się do Holandii, o nazwie Maypole, oraz album Paula Sylvana również nie trafiły na listy przebojów. Nawet kompilacja „największych hitów” Duprees i kolekcja różnych artystów o nazwie Colossus Gold nie powiodła się.

Jedynym innym sukcesem tej wytwórni był pochodzący z Chicago zespół o nazwie The Mob, siedmioosobowy zespół „show band”, który grał w Windy City od lat. W rzeczywistości liderzy grupy, Jimmy Holvay i Gary Biesbier, wracają do 1964 roku z instrumentalnym  „Beatle Time” jako Livers on Constellation. The Mob powstał w połowie lat 60-tych i był jednym z wczesnych zespołów rockowych, w których używano sekcji dętej. W połowie lat siedemdziesiątych wciąż nagrywali płyty i mieli duży wpływ na scenę w Chicago. Dla Colossusa na początku 1971 r. umieścili na listach „I Dig Everything About You” [Colossus 130, # 83] i „Give It to Me” [Colossus 134, # 71], ostatni hit dla Colossusa.  Holvay i Biesbier byli znakomitymi autorami piosenek, którzy stworzyli większość przebojów zespołu z Chicago, Buckinghams. Inni członkowie Mob to Al Herrero (główny wokal), Tony Nedza, Bobby Ruffino, James Franz i Michael Sistak.

Single na liście Billboard Hot 100

Venus/Hot Sand Shocking Blue 12.1969 1.US Colossus 108
Mighty Joe/I'm A Woman Shocking Blue 03.1970 43.US Colossus 111
Long And Lonesome Road/Acka Ragh Shocking Blue 06.1970 75.US Colossus 116
Never Marry A Railroad Man/Hear My Song Shocking Blue 12.1970 102.US Colossus 123
Little Green Bag George Baker Selection 03.1970 21.US Colossus 112
Dear Ann George Baker Selection 06.1970 93.US Colossus 117
Ma Belle Amie Tee Set 01.1970 5.US Colossus 107
If You Do Believe In Love Tee Set 05.1970 81.US Colossus 114

Albumy na liście Billboard 200 ALBUMS

The Shocking Blue - Shocking Blue [1970] 31.US
Ma Belle Amie - Tee Set [1970] 158.US
Little Green Bag - George Baker Selection [1970] 107.US
The Mob - Mob [1971] 204.US


niedziela, 9 czerwca 2019

Shocking Blue

Shocking Blue był holenderskim zespołem rockowym założonym w Hadze w 1967 roku. Zespół miał wiele psychodelicznych przebojów rockowych w erze ruchów kontrkultury w latach 60. i wczesnych 70-tych , w tym „ Send Me a Postcard ”, „ Love Buzz ” i „ Venus ”. Ten ostatni stał się ich największym hitem i osiągnął # 1 na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 i wielu innych krajach w 1969 i 1970 roku.Zespół sprzedał 13,5 mln płyt w 1973 r., ale rozpadł się w 1974 r.
 
Shocking Blue został założony w 1967 roku przez Robbie van Leeuwena . Inni członkowie grupy to Fred de Wilde, Klaasje van der Wal (ur. 1 lutego 1949 r. - zm. 12 lutego 2018 r.)  i Cor van der Beek. Grupa miała niewielki hit w 1968 roku z „Lucy Brown is Back in Town”. De Wilde odszedł w 1968 roku po wstąpieniu do holenderskiej armii, a van Leeuwen poznał Mariske Veres , śpiewającej w tym czasie z zespołem klubowym. Przekonał ją, by przejęła wokal, a grupa wylansowała światowy  hit z piosenką „ Venus ”, która osiągnęła trzecie miejsce w Holandii jesienią 1969 roku. 
 
Utwór został wydany w Ameryce i Wielkiej Brytanii pod koniec roku i osiągnął nr 1 na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 w lutym 1970 roku. Następnie sprzedał się w 350 000 egzemplarzy w Niemczech i przez trzy tygodnie był na szczycie amerykańskiego wykresu, jako pierwsza piosenka z Holandii. Sprzedano tam ponad milion egzemplarzy w styczniu 1970 r.Otrzymała złotą płytę przyznaną przez Amerykańskie Stowarzyszenie Recording Industry . Globalna sprzedaż przekroczyła pięć milionów egzemplarzy. 

Inne przeboje to „ Send Me a Postcard ” z 1968/69 i „Long and Lonesome Road” (często błędnie nazywane „Long Lonesome Road”) w 1969 r. 

Po „Venus” nastąpił singiel „Mighty Joe” (flip-side „Wild Wind”) w 1969 r. i „Never Marry a Railroad Man” (side B:Roll Engine Roll ) w 1970 r., z których oba sprzedały się w ponad milionie sztuk . Ten ostatni stał się hitem z Top10 w kilku krajach na całym świecie.  Późniejsze utwory - w tym „Hello Darkness” (1970), „Shocking You”, „Blossom Lady” i „Out of Sight, Out of Mind” (1971), „Inkpot”, „Rock in the Sea „ i „ Eve and the Apple ”(1972) i „ Oh Lord ”(1973) odniosły sukces w Europie, Ameryce Łacińskiej i Azji, ale nie udało im się  w Stanach Zjednoczonych ani Wielkiej Brytanii

Klaasje van der Wal odszedł pod koniec 1971 roku, po pierwszej podróży do Japonii (która zrodziła album na żywo). W 1974 roku Robbie Van Leeuwen zrezygnował, a później tego samego roku Mariska Veres odeszła, co doprowadziło do rozpadu zespołu. Veres cieszyła się karierą solową do 1982 roku. Jej single „Take Me High” (1975) i „Lovin 'You” (1976) były popularne głównie w Holandii, Belgii i Niemczech. Wydała także single „Tell It Like It Is” (1975), coverową wersję „Little By Little” Dusty Springfield (1976) i „Too Young” (1978).

Shocking Blue zreformował swój najsłynniejszy skład w 1979 roku i nagrał „Louise” jako swój pierwszy singiel od czasu ich rozpadu w 1974 roku. Piosenka nigdy nie została wydana z nieznanych powodów. Wystąpili jednak na żywo w 1980 roku z wcześniejszymi piosenkami, takimi jak „Venus” i „Never Marry a Railroad Man”. W 1984 r. Podjęli próbę ponownego powrotu i nagrali „The Jury and the Judge” i „I Am Hanging on to Love” jako stronę B w 1986 roku. W tym samym roku nagrali kolejną niepublikowaną piosenkę „Time Is a Jetplane”.

Perkusista Cor van der Beek zmarł 2 kwietnia 1998 r. w wieku 49 lat w Rotterdamie w Holandii. Mariska Veres zmarła na raka pęcherzyka żółciowego w dniu 2 grudnia 2006 r., w wieku 59 lat w Hadze w Holandii .  Basista Klaasje van der Wal zmarł 12 lutego 2018 r. w wieku 69 lat. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Venus/Hot SandShocking Blue12.19698[11]1[1][14]Colossus 108[gold-US][written by Robbie van Leeuwen][produced by Robbie van Leeuwen, Jerry Ross]
Mighty Joe/I'm A WomanShocking Blue03.197043[3]43[7]Colossus 111[written by Robbie van Leeuwen][produced by Shocking Blue, Pink Elephant]
Long And Lonesome Road/Acka RaghShocking Blue06.1970-75[5]Colossus 116[written by Robbie van Leeuwen][produced by Shocking Blue]
Never Marry A Railroad Man/Hear My SongShocking Blue12.1970-102[9]Colossus 123[written by Robbie van Leeuwen]
Serenade/Sleepless At MidnightShocking Blue10.1971-110[1]Buddah 258[written by Robbie van Leeuwen][produced by Shocking Blue]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Shocking BlueShocking Blue02.1970-31[17]Colossus 1000-


Vontastics

Kariera Vontastics odzwierciedla karierę Ideals, innej grupy z Chicago,  które  każda miała trzy nagrania, które osiągnęły popularność poza Chicago. Nagrywali nawet dla tej samej wytwórni, St. Lawrence Records, chociaż wytwórnia Cortland wydała „Gorilla”, „Mo Gorilla” i „Mo Jo Hanna”, najbardziej popularne nagrania „Ideals”. Ten ostatni, o damie voodoo z Luizjany, został po raz pierwszy nagrany przez Henry'ego Lumpkina (Motown 1962).

Napędzany przez dwóch czołowych wokalistów, Kennetha Gholara i Jose Holmesa, płodnego kompozytora, Bobby'ego Lee Newsome i Raymonda Penna, brzmienie Vontastics było świeże i emocjonalne i brakowało mu tylko właściwej reklamy. W 1965 roku zdobyli lokalną popularność dzięki pierwszemu nagraniu „Never Never Say Goodbye”/ „Don't Mess Around” w Satellite Records, ale niewielu słyszało je poza Chicago.

„No Love For Me”/ „Peace Of Mind”, wydany w październiku 1965 roku, rozpoczął zachęcający czas w St. Lawrence Records. Chociaż nie rozświetliło  list przebojów, kontynuacja „I Need You”/ „Keep Rollin 'On” (marzec 1966) była  równie dobra dwiema stronami, które otrzymały podwójny airplay w niektórych miastach. Kolejne wydawnictwo „Day Tripper” (wrzesień 1966) jest ciekawe,  stało się ich największym przebojem w St. Lawrence wraz z „You Can Work It Out”/„Never Let Our Love Grow Cold” w lutym 1967r. Kolejne wydawnictwa dla Moonshot, Chess i Toddlin 'Town Records Ernesta Leanera nie zrobiły wiele, i chłopaki opuścili biznes muzyczny.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I'll Never Say Goodbye/Don't Mess AroundVontastics06.1965--Satellite 2002[written by Bobby Newsome][produced by A Scott And Bernard Production]
Peace Of Mind/No Love For MeVontastics10.1965--St. Lawrence 1007[written by Raymond Penn][produced by C. Bernard, B. Scott, B. Gardner][no. 5 on WBEE, Chicago]
I Need You/Keep On RollingVontastics01.1966--St. Lawrence 1009[written by Bobby Newsome][produced by B. Gardner]
Lady Love/When My Baby Come Back HomeVontastics05.1966--Moon Shot 6702[written by Bobby Newsome, Jose Holmes][produced by Burgess Gardner, Bruce Scott, Chuck Bernard]
Day Tripper/My BabyVontastics09.1966-100[1]St. Lawrence 1014[written by Lennon, McCartney][produced by Monk Higgins, Burgess Gardner][7[12].R&B Chart]
You Can Work It Out/Never Let Your Love Grow ColdVontastics11.1966--St. Lawrence 1023[written by Bobby Newsome][produced by Monk Higgins, Burgess Gardner]
Why Must We Part/I Will Always Love YouVontastics10.1967--Chess 2024[written by Bobby Newsome][produced by Monk Higgins]
Let Me Down Easy/I'm The One You NeedVontastics01.1969--Toddlin' Town 115[written by Bobby Newsome]

piątek, 7 czerwca 2019

Morganne Matis

Morganne Matis (jej prawdziwe nazwisko, Anne Tilloy ) jest francuską piosenkarką pop i byłą uczestniczką trzeciej serii popularnego francuskiego programu telewizyjnego Star Academy (Francja) TF1 . Matis nagrała jeden utwór w pażdzierniku 2003r, który trafił na listy przebojów. „Duel” spędził 12 tygodni na francuskiej liście singli i osiągnął   23 miejsce.  Osiągnął również   20 miejsce na belgijskiej liście Ultratop ( Walonia ). Później ewoluowała w francuski przemysł dubbingowy i jest francuskim głosem dla kilku postaci z seriali telewizyjnych.

Morganne urodziła się 12 września 1980 r. W Paryżu. Zaczęła tańczyć w wieku pięciu lat. Po konkursie śpiewu, w którym zdobyła pierwsze miejsce, Morganne postanowiła studiować w szkole muzycznej. W wieku 13 lat uczęszcza i studiuje w słynnym studio Alice Dona, gdzie uczy się śpiewu, tańca, pisania i aktorstwa. Uczy się także gry na fortepianie i perkusji. W 1995 roku wydała swój pierwszy singiel, który był coverem utworu Jeana Jacquesa Goldmana „ Minoritaire ”.

Morganne kilkakrotnie występowała na żywo. Wkrótce staje się supportem dla artystów takich jak Dave i Émile et Images . Śpiewała także na żywo w przerwie Pucharu Świata w Rugby w 1998 roku . Brała udział w ponad 500 koncertach we Francji i za granicą.

W 2003 roku Morganne kwalifikuje się na przesłuchania i wchodzi do trzeciej edycji niezwykle popularnego francuskiego programu telewizyjnego Star Academy (Francja) . Występuje na żywo z wieloma znanymi artystami, takimi jak Elton John , Lara Fabian , Julio Iglesias , Julien Clerc , Johnny Hallyday, z którymi wykonuje na żywo swoją piosenkę „ Je te promets ”, a z Shaggy śpiewa razem na żywo jego hity „ It Wasn” t Me ” i „ Hey Sexy Lady ”.

W końcu wygrywa piąte miejsce w półfinale. Morganne została teraz przedstawiona francuskiej publiczności, ponieważ średnio 10 milionów widzów oglądało Star Academy 3 w każdą niedzielę wieczorem. Później jeździ po całej Francji ze wszystkimi innymi finalistami Star Academy 3 z komercyjnym sukcesem, ponieważ bilety zostały sprzedane.
Prosto po jej odejściu z serialu wypuszcza swój pierwszy singiel „Duel” w Universal rockową piosenką w średnim tempie, która trafiła do Top 23 na francuskich listach przebojów. Jednak Universal Music później nie podpisał z nią kontraktu na pełny album, a współpraca dobiegła końca.

Morganne w końcu wydaje swój pierwszy album Une Fille de l'ère w 2006 r. w swojej własnej firmie producenckiej „Duel Prod” i jest dostępna tylko na jej oficjalnej stronie internetowej oraz w innych witrynach do pobrania. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
DuelMorganne Matis03.200423[12]-------Mercury 981 743 1[written by Maïdi Roth,Nicolas Richard,Morganne Matis]

Matmatah

Matmatah to popularny francuski zespół rockowy , założony w 1995 roku w Brest ( Bretania ).
Zespół powstał w 1995 roku, kiedy Stan, który był wówczas studentem matematyki zaawansowanej w Brest (zachodnia Bretania, Francja), poznał Sammy'ego, który studiował elektrotechnikę w tym samym mieście, skąd pochodzą. Obaj byli gitarzystami i razem utworzyli   o nazwie Tricards Twins, grający w wielu barach i pubach w Bretanii . Stworzyli repertuar z piosenek z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, z Beatlesami , Neilem Youngiem i Simonem i Garfunkelem, które wywarły znaczący wpływ na nich.
W jednym ze swoich koncertów spotkali basistę Erica i perkusistę Fancha. Razem utworzyli Matmatah, nazwany na cześć Matmaty , wioski w Tunezji, w której Stan mieszkał w dzieciństwie. Wkrótce osiągnęli sukces, otwierając koncerty zespołów takich jak FFF. Ich pierwszy singiel, zawierajacy dwie piosenki „Lambé An Dro” i „Les Moutons” (The Sheeps) , został wydany w 1997 roku, a w ciągu kilku miesięcy sprzedał się w 30 000 egzemplarzy.

Pierwszy album studyjny zespołu, zatytułowany La Ouache , podniósł ich z lokalnej sławy do narodowej rewelacji. Album sprzedał się w 300 000 egzemplarzach w ciągu sześciu miesięcy (w sumie 800 000).

Szaleństwo mediów dla zespołu zaczęło się po rozpoczęciu maratonu setek koncertów w ciągu najbliższych dwóch i pół roku. W tym czasie byli częścią wielu festiwali rockowych, podczas których fani odkryli nową stronę Matmatah dzięki swojej energii na scenie i coverom różnych piosenek Beatlesów .

Mniej więcej w tym samym czasie Matmatah został oskarżony o podżeganie do używania nielegalnych narkotyków z powodu niektórych tekstów ich piosenek i kazano im zapłacić grzywnę. Z ich zwykłym poczuciem humoru zespół poruszył tę kwestię w tekstach drugiego albumu. Ten niecierpliwie oczekiwany album nie okazał się tak wielkim sukcesem. Utwór zatytułowany Rebelote (Here We Go Again) przybliżył zespół do początków rocka celtyckiego, ale był mniej popularny. Jednak artyści utrzymują, że dzięki temu albumowi odwrócili się od „rockowej” formy rocka i ku duchowi, który ich dzisiaj napędza.

W 2001 roku zespół wydał swój album na żywo, Lust for a Live , oraz DVD humorystycznie zatytułowane Piste Off . Po krótkim okresie odpoczynku, podczas którego zespół zmienił perkusistę, wznowili trasę koncertową, tym razem z wielu przyczyn humanitarnych.

Ich trzeci album studyjny, Archie Kramer , wydany w październiku 2004 r., okazał się bardzo udany. Single takie jak Casi El Silencio i Au Conditionnel cieszyły się rozległym czasem antenowym we Francji. Dwanaście utworów przeskakuje pomiędzy miękkimi balladami a energicznymi rockowymi numerami. Ich delikatna pieśń ludowa, Alzheimer, wyraża sprzeciw amerykańskiej hegemonii na świecie.

Pod koniec października 2004 r. zespół wyruszył w długą trasę koncertową, w tym w części po Azji.

W 2007 roku ukazał się ich czwarty album studyjny La Cerise (The Cherry), który jest również tytułem pierwszego singla.

Matmatah rozpadł się w sierpniu 2008 po serii pożegnalnych koncertów.

We wrześniu 2016 r. Grupa reformuje się i rozpoczyna trasę koncertową w lutym 2017 r. Piąty album studyjny został wydany 3 marca 2017 r .: Plates Coutures  prezentuje 11 nowych piosenek dotyczących problemów społecznych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Lambé an droMatmatah09.199812[29]------- La Ouache Production 742689[written by Matmatah,Tristan Nihouarn]
EmmaMatmatah02.199967[14]------- La Ouache Production 742694[written by Matmatah,Tristan Nihouarn]
Concert MatmatahMatmatah11.199947[15]------- La Ouache Production -
Albums
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa UK Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
La ouacheMatmatah08.199811[73]-------Trema / Barclay 981 855-2-
RebeloteMatmatah03.20018[21]83[2]------La Quache 17186-
Lust For A LiveMatmatah10.200291[3]-------Universal 060249826288-
Archie KramerMatmatah10.200430[58]-------La Quache 17185-
La ceriseMatmatah03.200724[25]-------La Ouache 17165-
AntaologyMatmatah10.201581[5]-------La Ouache Production LOP1533007-
Plates couturesMatmatah03.201727[14]-------La Ouache Production LOP1733001-

Bush

BUSH, grupa brytyjska. Utworzona w 1992 w Londynie. Skład: Gavin Rossdale (30.10.1967, Kilburn, Londyn) -voc, g, Nigel Pulsford (11.04.1964, Newport, Monmouthshire) - g, Dave Parsons (2.07.1965, Uxbridge, Middlessex) - b, Robin Goodridge (10.09.1966, Crawley, S
ussex) -dr. Rossdale i Pulsford wcześniej kierowali zespołem Future Primitive, Parsons grał w Transvision Vamp.

Doświadczenia estradowe zdobywała koncertując w klubach, pubach i parkach rodzinnego miasta, m.in. w pubie Amersham Arms. Na własny koszt nagrała kilka utworów, m.in. Everything Zen, i rozesłała do wytwórni płytowych. Zainteresował się nią Rob Kahane, współwłaściciel nowego wydawnictwa fonograficznego Trauma z Los Angeles (były menażer George'a Michaela), i postanowił dać jej szansę. Niebawem nagrała w londyńskich Westside Studios przy pomocy znanych angielskich producentów, Clive'a Langera i Alana Winstanleya, pierwszą płytę - "Sixteen Stone", wydaną w grudniu 1994.

Gdy wybrany na singel utwór Everything Zen, prezentowany przez amerykańskie rozgłośnie, a później także przez MTV, zaczął zdobywać popularność, ruszyła w klubową trasę po Stanach (wystąpiła m.in. w słynnym nowojorskim CBGB's). Odniosła nieoczekiwany sukces - na rynku amerykańskim album rozszedł się w sześciu milionach egzemplarzy. Prasa muzyczna odniosła się do niej co prawda sceptycznie - ujrzała w niej blade odbicie gwiazd doby grunge'u, zespołów Nirvana i Pearl Jam, ale była to opinia niesprawiedliwa. Podminowane ogromnym ładunkiem emocji kompozycje grupy, jak Little Things, Comedown, Machinehead, Testosterone, Swim, Monkey czy Alien, ukazywały bowiem Bush jako rasową, mającą sporo do powiedzenia grupę rockową. Płycie towarzyszyło kilka singli, oprócz Everything Zen/Bud z kwietnia 1995 także Little Things/X-Girlfriend z lipca 1995, Comedown/Revolution Blues (przeróbka kompozycji Neila Younga) z grudnia tego roku, wydany tylko w Stanach Glycerine/Solomon's Bones ze stycznia 1996 oraz Machinehead/Comedown/Solomon's Bones z maja tego roku.

Formacja ugruntowała sukces drugim albumem, "Razorblade Suitcase", nagranym latem 1996 w Sarm Hook End w Berkshire i Abbey Road w Londynie przy pomocy świetnego amerykańskiego realizatora i producenta - Steve'a Albiniego. Wydana w listopadzie tego roku płyta była dziełem bardziej surowym, hałaśliwym i dysonansowym niż debiut (Swallowed, Greedy Fly, Bonedriven, Insect Kin, Cold Contagious, History), bez trudu wszakże osiągnęła szczyt list bestsellerów w Stanach, a i w Wielkiej Brytanii znalazła się w pierwszej piątce zestawień popularności. Towarzyszyły jej trzy przebojowe małe płytki: czwórka "Swallowed" z lutego 1997 oraz single Greedy Fly/Greedy Fly (wersja albumowa)/OW z maja 1997 i Bonedriven/ Synapse (remiks) z listopada tego roku.

W listopadzie 1997 trafił na rynek album "Deconstructed", zawierający znane już dobrze nagrania grupy, np. Everything Zen, Comedown, Swallowed i Bonedriven, w wersjach zremiksowanych w stylu techno m.in. przez Goldiego, Tricky'ego oraz Jacka Dangersa z Meat Beat Manifesto. W lipcu 1999 formacja była jedną z gwiazd festiwalu Woodstock '99 (dokumentujący imprezę album "Woodstock '99", Epic, 1999, zawierał jej nagranie Everything Zen).

Wydana w listopadzie 1999 płyta "The Science Of Things" powstała w londyńskich Westside Studios i Mayfair Studios oraz w Sarm Hook End w Berkshire, znowu we współpracy z Langerem i Winstanleyem (tym razem jako współproducentami - wraz z muzykami), i choćby z tego względu bardziej przypominała "Sixteen Stone" niż "Razorblade Suitcase"; zawierała kilka świetnych utworów, jak The Chemicals Between Us, wybrany na pierwszy singel, oraz English Fire i Warm Machine, ale jako całość rozczarowywała. Dyskografię uzupełnia m.in. akustyczna wersja Come Down na składance "No Boundaries - A Benefit For The Kosovar Refugees" (Epic, 1999). Pulsford jako solista nagrał album "Heavenly Toast On The Paradise Road" (1999), rozprowadzany wyłącznie za pośrednictwem Internetu.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Everything ZenBush04.199599[3]40[15].Airplay ChartInterscope A 8196CD [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Bush]
Little Things/BudBush08.1995184[2]46[13].Airplay ChartTrauma 95745[written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Bush][6.Mainstream Rock Tracks]
Comedown/TestosteroneBush09.1995-30[20]Trauma 98134[written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Bush][2.Mainstream Rock Tracks]
GlycerineBush01.1996-28[20]Trauma 98088[written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Bush][4.Mainstream Rock Tracks]
MachineheadBush04.199648[4]43[20]Trauma 98079[written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Bush][4.Mainstream Rock Tracks]
SwallowedBush11.19967[11]27[15].Airplay ChartInterscope IND-95528 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Steve Albini][2.Mainstream Rock Tracks]
Greedy FlyBush06.199722[11]41[14].Airplay ChartInterscope IND 95536 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Steve Albini][5.Mainstream Rock Tracks]
BonedrivenBush11.199749[3]-Interscope IND 95553 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Steve Albini]
Mouth (The Stingray Mix)Bush10.1997-63[10].Airplay ChartInterscope IND-95572 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Bush][28.Mainstream Rock Tracks][utwór z filmu "An American Werewolf in Paris"
The Chemicals Between UsBush10.199946[4]67[20]Trauma 4972222 [UK][written by Gavin Rossdale][3.Mainstream Rock Tracks]
Warm MachineBush03.200045[4]-Trauma 4972752 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Rossdale][16.Mainstream Rock Tracks]
Letting the Cables SleepBush06.200051[3]113[8]Trauma 4973352 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Clive Langer,Alan Winstanley,Rossdale][26.Mainstream Rock Tracks]
The People That We LoveBush11.200181[2]114[7]Atlantic 7567851622 [UK][written by Gavin Rossdale][produced by Dave Sardy][10.Mainstream Rock Tracks]
InflatableBush07.2002105[1]-Atlantic 7567-85341-7[written by Gavin Rossdale][produced by Dave Sardy]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Sixteen StoneBush12.199442[13]4[109]Trauma 92 531[6x-platinum-US][silver-UK][produced by Clive Langer, Alan Winstanley & Bush]
Razorblade SuitcaseBush11.19964[29]1[2][45]Trauma 90 091[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Steve Albini]
DeconstructedBush11.1997177[1]36[15]Trauma 90 161[gold-US]
The Science of ThingsBush10.199928[5]11[30]Trauma 490 483[platinum-US][produced by Clive Langer, Alan Winstanley & Rossdale]
Golden StateBush10.200153[3]22[6]Atlantic 83 488[produced by Dave Sardy, Bush]
The Sea of MemoriesBush09.201120018[6]Zuma Rock 2173[produced by Bob Rock]
Man on the RunBush10.201410433[1]Zuma Rock 88875016561[produced by Nick Raskulinecz, Jay Baumgardner]

Kevon Edmonds

Kevon Edmonds (ur. 25 lutego 1958r) to amerykański wokalista i aktor. Jest starszym bratem producenta, autora piosenek i piosenkarza Kennetha „Babyface” Edmondsa .

Edmonds urodził się w Indianapolis w 1958 roku. Jako członek After 7 , Edmonds odnosił sukcesy, nagrywając platynowy album oraz kilka złotych singli. Kontynuowali trasę po kraju i stali się jedną z najlepszych grup R&B. Po albumie z 1995 roku, Reflections , After 7 opuścił Virgin Records z powodu problemów z wytwórnią. Odejście od Virgin Records pozwoliło członkom na realizację własnych osobistych projektów i z czasem  grupa przestała istnieć. 

Edmonds pojawił się następnie z Babyface i K-Ci & JoJo w projekcie w fikcyjnej grupie o nazwie Milestone. Zespół wystąpił w filmie Soul Food i miał singiel z utworem „I Care About You”. Przez krótki czas Milestone prawie stała się prawdziwą grupą, a nie tylko fikcyjną grupą przedstawioną w filmie, ale konflikty w wytwórni spowodowały upadek projektu. 

W 1999 roku Edmonds wydał swój pierwszy solowy album, 24/7 . Utwór tytułowy z albumu był wielkim hitem, osiągając status złota i osiągając 10 miejsce w Hot 100. Drugi singiel albumu, „ No Love (I'm Not Used to) ”, odniósł umiarkowany sukces, osiągając 25 miejsce na liście R&B .

Druga solowa płyta Edmondsa, Who Knew , została wydana 13 października 2009 r. za pośrednictwem Make Entertainment / Image Distribution. Pierwszy singiel został wydany na początku sierpnia i nosi tytuł „Oh”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
24/7 Kevon Edmonds11.1999-10[20]RCA 65 924[gold-US][written by Angelo Ray, Anthony Smith, David Scott][produced by Angelo Ray][2[32].R&B Chart]
No Love (I'm Not Used To)Kevon Edmonds04.2000-109[11]RCA[written by Daryl Simmons][produced by Daryl Simmons][25[21].R&B Chart]
Love Will Be WaitingKevon Edmonds09.2000--RCA [76[7].R&B Chart]
OhKevon Edmonds09.2009--Make[56[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
24/7Kevon Edmonds11.1999-77[30]RCA 67 704[produced by Kevon Edmonds, Babyface, Kevin Evans, Damon Thomas, Tim & Bob, Angelo Ray, Tommy Sims & Marc Harris, Daryl Simmons, Gregory Curtis, Armando Colon]



czwartek, 6 czerwca 2019

Master P

Master P, właściwie Percy Robert Miller  (ur. 29 kwietnia 1967r w Nowym Orleanie)- amerykański raper, aktor i przedsiębiorca. Założyciel wytwórni muzycznej No Limit Records.

Sławę zdobył w latach dziewięćdziesiątych XX wieku występując w grupie muzycznej TRU i po wydaniu albumu Ice Cream Man, z którego pochodzi pierwszy singel rapera „Mr. Ice Cream Man”. Singel zatytułowany „Make 'Em Say Uhh!” promujący album Ghetto D okrył się platyną, dzięki czemu popularność Millera wzrosła. W 1997 wystąpił w pierwszym autorskim filmie I'm Bout It.

W 1998 roku raper wydał swój najlepiej się sprzedający album w karierze, MP da Last Don. Płyta była oparta na filmie MP da Last Don, który Miller wyprodukował a wystąpili w nim tacy raperzy jak Snoop Dogg, Silkk the Shocker, C-Murder. Album zadebiutował na najwyższym miejscu notowania Billboard 200 ze sprzedażą 400 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Kompozycja uzyskała status poczwórnej platyny. Również w tym roku wystąpił w filmie I Got the Hook Up, w którym wystąpili raperzy. Rok później wydał kolejną płytę pt. Only God Can Judge Me (z ang. Tylko Bóg może mnie sądzić), która mimo tego, że nie osiągnęła takiego sukcesu jak poprzednik, uzyskała status złotej. Na świecie sprzedano ponad milion egzemplarzy.

Z początkiem nowego tysiąclecia popularność Matera P malała. Po zbankrutowaniu wytwórni No Limit Records, raper utworzył podobną New No Limit Records, która następnie przeistoczyła się w punkt dystrybucyjny Guttar Music Entertainment. W listopadzie 2000 roku, P. Miller wydał album Ghetto Postage, który osiągnął sukces sprzedając się w ilości 500 000 egzemplarzy. Trzy lata później P. wystąpił w filmie Lockdown. Do 2005 roku raper wydał kilka albumów, które osiągnęły sukces komercyjny sprzedając się w ilości do miliona egzemplarzy.
 
Jako koszykarz zawodowy podpisał kontrakt z zespołami Charlotte Hornets w sezonie 1998/99 i w Toronto Raptors w 1999. Nie wystąpił jednak w żadnym oficjalnym meczu. Ponadto grywał w lidze Continental Basketball Association, w klubie Fort Wayne Fury. Wystąpił na McDonald’s NBA All-Star Celebrity Game, zdobywając 17 punktów.

Zaangażowany w życie społeczne poprzez fundacje P. Miller Youth Centers i P. Miller Food Foundation, które wspomagają biedną ludność.

Rozwiedziony z żoną, z którą ma czwórkę dzieci.

Ma również córkę Cymphonique Miller i syna Lil’a Romeo, który jest także raperem i aktorem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Mr. Ice Cream ManMaster P featuring Silkk the Shocker04.1996-90[9]No Limit 53 218[written by Percy Miller][produced by Master P/Ken Franklin/Mo B. Dick/KLC][55[18].R&B Chart]
No More TearsMaster P featuring Silkk the Shocker and Mo B. Dick08.1996-109[4]No Limit 53 237[written by Master P, Tony Hester][produced by Master P/ Ken Franklin][78[4].R&B Chart][sample z "In The Rain"-The Dramaticks]
I Always Feel Like (Somebody's Watching Me)Tru Feat. Ice Cream Man (Master P))02.1997-71[15]No Limit 53 261[written by Percy Miller/Vyshonn Miller/Mia Young][produced by Craig B/KLC/Mo B. Dick]
If I Could ChangeMaster P Feat. Steady Mobb'n & Mia X & Mo B Dick & O'dell05.1997-60[15]No Limit 53 273[written by Bobby Caldwell/Alfons Kettner/Percy Miller][produced by DJ Daryl][31[20].R&B Chart][piosenka z filmu "I'm Bout It"]
The Party Don't StopMia X featuring Master P and Foxy Brown08.1997--No Limit [written by Foxy Brown, Master P, Mia X][produced by Craig B][38[13].R&B Chart]
How Ya Do DatMaster P with Young Bleed featuring C-Loc04.1996-90[9]No Limit 53 218[written by Percy Miller][produced by Master P/Ken Franklin/Mo B. Dick/KLC][55[18].R&B Chart]
I Miss My HomiesMaster P Feat. Pimp C & The Shocker09.1997-25[20]No Limit 53 290[gold-US][written by Chad Butler/Percy Miller/Zyshonne Miller][produced by Mo B. Dick/KLC/Odell][16[20].R&B Chart]
5. 4, 3, 2, 1Ll Cool J Feat. Method Man & Redman & DMX & Canibus & Master P12.1997-75[12]Def Jam 568 321[written by Adam Horovitz/Percy Miller/Reggie Noble/Carlton Ridenhour/Rick Rubin/Erick Sermon/Earl Simmons/Clifford Smith/James Todd Smith/Germaine Williams/Gary G. Wiz/Adam Yauch][produced by Erick Sermon][24[20].R&B Chart]
Make 'Em Say Uhh!Master P Feat. Fiend & Silkk The Shocker & Mia X & Mystikal01.1998-16[27]No Limit 53 302[platinum-US][written by Richard Jones/Percy Miller/Zyshonne Miller/Michael Tyler/Mia Young][produced by KLC][18[23].R&B Chart]
Let's RideMontell Jordan Feat. Master P & Silkk The Shocker03.1998-2[21]Def Jam 568 475[platinum-US][written by Ted Bishop/Montell Jordan/Percy Miller/Zyshonne Miller][produced by Ted Bishop][1[3][29].R&B Chart]
Just Be Straight with MeSilkk The Shocker Feat. Master P & Destiny's Child03.1998-60[16]No Limit 53 305[written by Beyonce Knowles/LeToya Luckett/Kelly Rowland/LaTavia Roberson/Percy Miller/Mo B. Dick/O'Dell/Silkk The Shocker][produced by Craig B][36[20].R&B Chart]
I Got the Hook Up!Master P Feat. Sons Of Funk04.1996-16[20]No Limit 53 311[gold-US][written by Lorenzo Chew/Rico Crowder/Craig Lawson/Desmond Mapp/Greg Mapp/Percy Miller][produced by KLC/Sons of Funk][11[20].R&B Chart][piosenka tytułowa z filmu]
Pure Uncut8Ball featuring Silkk the Shocker, Psycho Drama, Master P and Mystikal06.1998--Suave[66[4].R&B Chart]
Goodbye to My HomiesMaster P Feat. Silkk The Shocker/Sons Of Funk & Mo B Dick08.1998-27[16]No Limit 53 326[written by Percy Miller/Zyshonne Miller/Freddie Perren/Sons Of Funk/Christine Yarian][produced by C.Stephens][38[18].R&B Chart][sample z "It's So Hard To Say Goodbye To Yesterday"-Boyz II Men]
Thinkin' Bout UMaster P featuring Mia X and Mo B. Dick08.1998--No Limit [73[1].R&B Chart]
Hot Boys and GirlsMaster P featuring Mystikal, Mia X, Silkk the Shocker and Kane & Abel01.1999--No Limit [87[7].R&B Chart]
Live or DieNaughty by Nature featuring Master P, Mystikal, Silkk the Shocker and Phiness05.1999--Arista[written by Anthony Criss, Vincent Brown, Kier Gist, Michael Tyler, Donald Fagen, Walter Becker][produced by Naughty by Nature][86[5].R&B Chart]
It's Your ThingMercedes Feat. Master P07.1999-96[4]No Limit 53 565[written by Percy Miller][produced by Dez/Charles][31[14].R&B Chart]
Step to ThisMaster P Feat. D.I.G.11.1999-88[3]No Limit 38 680[written by Percy Miller][produced by Rico Lumpkins][40[20].R&B Chart]
He Did ThatSilkk the Shocker featuring Mac and Master P09.2000--No Limit 38 736[written by V. Miller/M. Phillips][produced by Master P,Donald XL Robertson][50[17].R&B Chart]
SouljasMaster P 11.2000-98[1]No Limit 38 747[written by Percy Miller][produced by C.Stephens/Mike Diesel/Ke-Noe][35[10].R&B Chart]
Lay LowSnoop Doggy Dogg Ft Master P/Nate Dogg/Butch Cassidy & Tha Eastsidaz03.2001-50[19]Doggystyle 50 174[written by Calvin Broadus/Tracey Davis/Mike Elizondo/Nathan Hale/Dan Means/Percy Miller/Keiwan Spillman/Andre Young][produced by Dr Dre/Mike Elizondo][20[20].R&B Chart]
OoohhhweeMaster P Feat. Weebie12.2001-63[11]No Limit [written by Percy Miller][produced by Master P/Full Pack][19[16].R&B Chart]
Rock ItMaster P featuring Weebie & Krazy08.2002--New No Limit [72[20].R&B Chart]
Choppa StyleChoppa Feat. Master P03.2003-94[6]New No Limit 019 400[written by Darwin Turner][produced by Full Pack][49[22].R&B Chart]
Them JeansMaster P 01.2004-115[4]Koch 5724[40[20].R&B Chart]
Act a FoolMaster P featuring Lil Jon04.2004--New No Limit 5745[72[9].R&B Chart]
We Like Them GirlsSilkk the Shocker featuring Master P and Petey Pablo08.2004--New No Limit 5776[69[18].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Ice Cream ManMaster P05.1996-26[57]No Limit 53 978[platinum-US][produced by Carlos Stephens/Craig B/DJ Daryl/K-Lou/KLC/Ken Franklin/Master P/Mo B. Dick/Pimp C]
Ghetto DMaster P09.1997-1[1][80]No Limit 50 659[3x-platinum-US][produced by Master P]
MP da Last DonMaster P06.1998-1[2][43]No Limit 53 538[4x-platinum-US][produced by Carlos Stephens/Craig B/DJ Daryl/KLC/Master P/O'Dell/Sons Of Funk]
Only God Can Judge MeMaster P11.1999-2[15]No Limit 50 092[gold-US][produced by Rico Lumpkins]
Ghetto PostageMaster P12.2000-26[17]No Limit 26 008[gold-US][produced by Master P]
Game FaceMaster P01.2002-53[16]New No Limit 860 977produced by Carlos Stephens/Donald Robertson/Master P]
Good Side, Bad SideMaster P04.2004-11[11]New No Limit 5717[produced by Master P/Lil Jon]
Ghetto BillMaster P07.2005-40[3]New No Limit 5780[produced by Master P]