Earth Opera

Grupa założona w 1967 r. w Bostonie w Nowej Anglii, USA przez Petera Rowana (śpiew, gitara) i Davida Grismana (ur. w 1945 r. w Hackensack w stanic New Jersey, USA; gitara, mandolina). Obaj byli weteranami bluegrassu i stylu tradycyjnego; Rowan grał uprzednio z zespołami Bill Monroe And The Bluegrass Boys i The Mother State Bay Entertainers, a Grisman był liderem The New York Ramblers i członkiem The Even Dozen Jug Band.

Początkowo muzycy występowali jako duet wykonując kompozycje Rowana, później jednak dołączyli do nich John Nagy (bas) i Bill Stevenson (klawisze). Producentem debiutanckiego albumu Earth Opera był ich przyjaciel, muzyk folkowy Peter Siegel, który niezwykle umiejętnie potrafił wydobyć z utworów całą ukrytą moc. Liryzm i obrazowość kompozycji Rowana szczególnie w utworach "Death By Fire" oraz "The Child Bride" uwydatniał jego niezwykły i ekspresyjny tenor. Inne piosenki odzwierciedlały dominujące bezpośrednio po 1967 r. poczucie zerwania więzi pokoleniowej.

Tuż przed nagraniem drugiego longplaya skład formacji uzupełnił perkusista Paul Dillon, lecz równocześnie opuścił ją Bill Stevenson. Tylko jedno nagranie z albumu The great american eagle , "Mad Lydia's Waltz" zachowało subtelność poprzedniej kolekcji. Pozostałe piosenki zdominowała sekcja dęta. Wyróżniało się spośród nich nagranie tytułowe długi, pełen pasji atak na wojnę w Wietnamie. Stanowiąc wybitne osiągniecie w swoim gatunku, przesycony obrazami strachu i szaleństwa, utwór ten zdecydowanie dominował nad resztą materiału. Talent Rowana ujawnił się jeszcze w nagraniach "Home To You" i "Sanctuary From The Law".

Jednak wkrótce po wydaniu tego longplaya Earth Opera rozpadła się. Rowan przeszedł później do Sea Train, by zdecydować się w końcu na udaną karierę solową. Grisman stał się wiodącą postacią w kręgach muzyków tradycyjnych.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Home to you/Alfie Finney	Earth Opera	04.1969	-	97[1]	Elektra 45 650	[written by Rowan][produced by Peter K. Siegel]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The great american eagle	Earth Opera	03.1969	-	181[4]	Elektra EKS 74 038

D.A.D.

Grupa pierwotnie znana jako Cow Punk, a później Disneyland After Dark. Powstała w 1985 roku w Kopenhadze (Dania), w składzie Jesper Binzer (gitara/śpiew), Jacob A. Binzer (gitara), Stig Pedersen (bas) i Peter L. Jensen (perkusja).
 
Zespół łączy energiczny, "metalowy" rock and roll, z lekceważącym poczuciem humoru. Twórczość owych czterech "obłąkańców" można określić jako zderzenie Cheap Trick, Z.Z.Top, AC/DC i Duane'a Eddy'ego.
W 1988 roku, po wydaniu w niezależnej wytwórni Mega dwóch ciekawych muzycznie albumów, podpisali umowę z Warner Brothers i wkroczyli na rynek showbusinessu jako bardzo obiecujący, lecz nie w pełni spełniający oczekiwania zespół. Ich pełne życia, ekscentryczne koncerty, wywoływały olbrzymie wrażenie, jednakże w nagraniach studyjnych nie potrafili osiągnąć podobnego efektu.
 
W rezultacie płyta No Fuel Left For The Pilgrims z 1989 roku nie doczekała się promocji ze strony macierzystej wytwórni. Niespodziewanie jednak zespołem zainteresowała się korporacja Disneya, zmuszając Duńczyków do skrócenia nazwy. Pierwsza nagrana jako D.A.D. płyta Riskin' It All, wydana w 1991 roku, udowodniła, że grupa nie zniechęciła się ostrą krytyką. Ten hardrockowy album tryskał energią i zaskakiwał szczególnym, niekonwencjonalnym stylem. 

Pochodząca z niego akustyczna ballada "Laugh'N' A 1/2" stała się umiarkowanym przebojem. Sam longplay spotkał się z życzliwym przyjęciem po obu stronach Atlantyku.
W ten sposób - obok Mercyful Fate - D.A.D. stali się najpopularniejszym i najbardziej znanym poza granicami swego kraju, zespołem rodem z Danii.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Everything Glows	D.A.D.	04.2005	-	-	-	1[1][10]	-	-	-	-	EMI EMI 8699372	[written by D-A-D]
Hey Now	D.A.D.	10.2005	-	-	-	10[11]	-	-	-	-	EMI 3425177	[written by D-A-D]
Monster Philosophy	D.A.D.	10.2008	-	-	-	34[2]	-	-	-	-	EMI	[written by D-A-D]
I Want What She's Got	D.A.D.	11.2011	-	-	-	36[1]	-	-	-	-	Sony	[written by D-A-D]

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Everything Glows	D.A.D.	01.2001	-	-	-	24[7]	-	-	30[6]	-	Medley EMI 5260212	-
The Early Years	D.A.D.	01.2001	-	-	-	40[1]	-	-	30[6]	-	Playground Music Scandinavia PGMDK 34CD	-
Soft Dogs	D.A.D.	03.2002	-	-	-	1[1][22]	-	-	54[2]	-	Medley EMI 5385732	-
Scare Yourself	D.A.D.	06.2005	-	-	-	1[1][21]	-	-	42[1]	-	EMI 3115972	-
Scare Yourself Alive	D.A.D.	05.2006	-	-	-	4[5]	-	-	-	-	EMI EMI 3632302	-
Monster Philosophy/td>	D.A.D.	11.2008	-	-	-	1[1][20]	-	-	46[1]	-	EMI EMI 2657522	-
The Overmuch Box	D.A.D.	11.2009	-	-	-	14[7]	-	-	-	-	-	-
DIC·NII·LAN·DAFT·ERD·ARK	D.A.D.	11.2011	-	-	97[1]	2[25][platinum]	-	-	32[1]	-	Mermaid MR 0036	-
Disn30land Af30r D30k	D.A.D.	02.2014	-	-	-	2[19][gold]	-	-	-	-	-	-

Daft Punk

Daft Punk to francuski duet, tworzący muzykę elektroniczną. W jego skład wchodzą Guy-Manuel de Homem-Christo (urodzony 8 lutego 1974r) oraz Thomas Bangalter (3 stycznia 1975r). Muzycy Daft Punk poznali się w paryskiej szkole Lycée Carnot w 1987 roku. Wtedy też zaczęli wspólnie tworzyć muzykę.


Wraz z Laurentem Brancowitzem, również uczniem tego liceum, założyli w 1992 roku rockowy zespół Darlin', którego nazwę zaczerpnęli z tytułu piosenki słynnej grupy Beach Boys. Jako Darlin' zostali zauważeni przez brytyjską grupę Stereolab, która zamieściła jeden z utworów tria na składance własnej wytwórni, a także umożliwiła mu występy w Wielkiej Brytanii. Rockowe wcielenie muzyków nie było zbyt udane. Magazyn "Melody Maker" nazwał ich muzykę w krytycznej recenzji "daft punkiem" (głupim punkiem).

Wkrótce z zespołu odszedł Brancowitz i Darlin' zakończył swoją działalność. Bengalter i Homem-Christo postanowili utworzyć własną grupę i w żartobliwy sposób nawiązując do krytyki nazwali ją Daft Punk. Czasami też nazwę tę rozwija się jako "Dogs, Androids, Firemen and Tomatoes" (czyli: "Psy, androidy, strażacy i pomidory"), ale wiadomo, że została ona zaczerpnięta właśnie z tej niepochlebnej recenzji. W tym czasie muzycy zaczęli już eksperymenty z elektroniką, syntezatorami i maszynami perkusyjnymi.

W 1993 roku duet nawiązał kontakt z wytwórnią Soma Quality Records, której szef Stuart Macmillan zdecydował się na wydanie próbnego nagrania Daft Punk w formie singla. W 1994 roku wyszedł debiutancki mały krążek "The New Wave" i szybko został doceniony przez krytyków oraz ludzi związanych ze sceną muzyki elektronicznej. W ten sposób Francuzi stali się, obok zespołów Air czy Cassius, jednym z jej reprezentantów.

W maju 1995 roku Daft Punk miał już materiał na nowy singel, nazwany "Da Funk". Na jednej z wydanych wersji znalazł się teledysk, wyreżyserowany przez Spike'a Jonze. Po raz pierwszy zespół odniósł duży sukces komercyjny, sprzedając ponad 30 tysięcy kopii zawierającego kilka piosenek krążka. Jedna z nich, "Musique" została wydana w 1996 roku jako samodzielny singel. W tym także okresie duet przyciągnął uwagę wielkich wytwórni, zachęconych zarówno sukcesami zespołu, jak i dużą popularnością muzyki house i rave w Europie. Ostatecznie Daft Punk zdecydował się na podpisanie kontraktu z Virgin Records, która zgodziła się zapewnić artystom maksimum niezależności i układ z ich własną firmą wydawniczą Daft Trax.

20 stycznia 1997 roku panowie z Daft Punk oficjalnie wydali swój debiutancki album, zatytułowany "Homework", zawierający znany już utwór "Da Funk" oraz nowy, singlowy "Around the World", który stał się wielkim przebojem i do dziś kojarzony jest ze złotym okresem muzyki elektronicznej końca lat 90-tych. Początkowo longplay wyszedł tylko w 30 tysiącach na CD oraz 50 tysiącach płyt winylowych, jednak doskonałe wyniki sprzedaży w wielu krajach spowodowały, że szybko wyprodukowano dodatkowe kopie. Zespół doceniony został zarówno przez bardziej wyrobionych słuchaczy muzyki elektronicznej, jak i - dzięki połączeniu house'u i rave'u z muzyką dyskotekową w starym stylu - przez masową publiczność.

Daft Punk zawsze zainteresowani byli także wizualną stroną swojej twórczości. Do wielu z utworów zespołu ukazały się teledyski, i to reżyserowane przez mistrzów tego gatunku, jak Spike Jonze czy Michel Gondry. W 1999 roku duet zdecydował się na wydanie zbioru klipów do własnej muzyki pod tytułem "D.A.F.T. - A Story About Dogs, Androids, Firemen and Tomatoes".

Muzycy znani są także z tego, że niechętnie pokazują publicznie swoje twarze. Od początku swojej kariery używali różnego rodzaju masek i przebrań. Na początku XXI wieku zaczęli występować w przebraniu robotów, które z czasem zaczęli określać jako swoje alter-ego. Było to związane zarówno z rodzajem muzyki, jaką tworzą, jak i sprzeciwem wobec medialnie wykreowanego świata wielkich gwiazd muzyki.

- To jest duże osiągnięcie, ponieważ jednym z głównych powodów, dla którego to robimy było położenie nacisku na "kreację" oraz podkreślenie tego wyglądu robotów, co sprawia, że mamy motyw, aby tworzyć dalej - wyjaśniał w wywiadzie dla ClashMusic.com Guy-Manuel. - Teraz to te roboty są w centrum uwagi, więc przy anonimowości muzyki techno jest to świetne zarówno dla nas, jak i dla nich. One nadal wyglądają znakomicie, nawet po 10 latach. Chociaż nie są już świecące.

W 1998 roku Bangalter, który wcześniej założył własną wytwórnię Roulé, wydał nagrany we współpracy z innymi muzykami pod nazwą Stardust singel "Music Sounds Better with You". Utwór ten podbił zarówno listy przebojów, jak i parkiety dyskotek na całym świecie.

Daft Punk ponownie połączyli swe siły w okolicach przełomu wieków, aby pracować nad drugim wspólnym longplayem. Promującym go utworem był niezwykle dobrze przyjęty "One More Time", któremu towarzyszył rysunkowy teledysk nawiązujący do mangi. Album "Discovery" ukazał się 13 marca 2001 roku i dzięki bardziej dyskotekowemu i nawiązującemu do lat 70. i 80-tych charakterowi podbił serca masowej publiczności, a także listy przebojów i sprzedaży.

Niedługo po sukcesie drugiej płyty Francuzi zaangażowali się w tworzenie animowanego filmu japońskiego reżysera, Kazuhisa Takenouchi. W grudniu 2003 roku światło dzienne ujrzała produkcja "Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem", do której muzykę napisał duet. Wkrótce Daft Punk wydał także zbiór remiksów utworów z filmu pod tytułem "Daft Club".

Jesienią 2004 roku muzycy przystąpili do intensywnej pracy nad trzecim studyjnym albumem. Jej wynikiem był wydany 15 marca 2005 roku longplay "Human After All", uznany przez krytykę za najsłabszy w dorobku grupy.

Kreatywność Daft Punk znalazła swój wyraz w pierwszym wyreżyserowanym przez artystów filmie "Daft Punk's Electroma", który miał swoją premierę na festiwalu filmowym w Cannes w 2006 roku. Muzyka nie została stworzona przez duet muzyków, choć treść filmu nawiązuje do ich wizerunku jako robotów.

Zespół nie zaprzestał mimo wszystko twórczości muzycznej. Pod koniec 2008 roku rozpoczął prace nad czwartym własnym albumem. Artyści dali się poznać również, produkując muzykę do reklam i filmów, a Homem-Christo udziela się w różnych projektach jako producent. Był on w 2008 roku odpowiedzialny w dużej mierze za sukces albumu "Sexuality" francuskiego muzyka Sébastiena Telliera.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Da Funk / Musique	Daft Punk	02.1997	7[15]	108[10]	Virgin VST 1625	[1[1][13].Hot Dance/Disco Virgin 38 578 12"][ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter]
Around The World	Daft Punk	04.1997	5[20]	61[20]	Virgin VST 1633	[silver-UK][ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][1[1][14].Hot Dance/Disco Virgin 38 608 12"]
Burnin'	Daft Punk	10.1997	30[8]	-	Virgin VST 1649	[ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter]
Revolution 909	Daft Punk	02.1998	47[6]	-	Virgin VST 1682	[ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][12[12].Hot Dance/Disco Virgin [promo] 12"]
One More Time	Daft Punk	11.2000	2[55]	61[16]	Virgin VST 1791	[gold-UK][ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][1[2][15].Hot Dance/Disco Virgin 38 758 12"]
Aerodynamic	Daft Punk	04.2001	110[6]	-	Virgin VST 1799	[ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter]
Digital Love	Daft Punk	06.2001	14[23]	-	Virgin VST 1810	[ Written by Thomas Bangalter,Guy-Manuel de Homem-Christo,George Duke,Carlos Sosa][9[12].Hot Dance/Disco Virgin [promo] 12"]
Harder Better Faster Stronger	Daft Punk	11.2001	25[15]	-	Virgin VST 1822	[silver-UK][ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter,Edwin Birdsong][ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][3[16].Hot Dance/Disco Virgin 38 811 12"]
Something About Us (Love Theme From Interstella 5555)	Daft Punk	12.2003	138[2]	-	Virgin VST 1867	[ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Producer Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter]
Robot Rock	Daft Punk	04.2005	32[14]	-	Virgin VST 1897	[ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter,Kae Williams][ Producer Daft Punk, Cédric Hervet, Gildas Loaëc][15.Hot Disco/Dance]
Technologic	Daft Punk	07.2005	40[11]	116[1]	Virgin VST 1900	[ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Producer Daft Punk, Cédric Hervet, Gildas Loaëc][10.Hot Disco/Dance]
Harder Better Faster Stronger (Alive 2007)	Daft Punk	10.2007	100[21]	-	Virgin VST 1822	[ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter,Edwin Birdsong][ Producer Daft Punk]
Derezzed	Daft Punk	12.2010	158[1]	103[3]	Walt Disney/EMI	[ Written by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter][ Producer Daft Punk]
Get Lucky	Daft Punk Feat. Pharrell Williams	04.2013	1[4][56]	2[29]	Columbia USQX 91300809	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][ Written by Thomas Bangalter/Guy-Manuel de Homem-Christo/Pharrell Williams/Nile Rodgers][ Producer Daft Punk]
Lose Yourself to Dance	Daft Punk Feat. Pharrell Williams	06.2013	49[9]	103[6]	Columbia USQX91300106	[ Written by Thomas Bangalter/Guy-Manuel de Homem-Christo/Nile Rodgers/Pharrell Williams][ Producer Daft Punk]
Instant Crush	Daft Punk Feat. Julian Casablancas	06.2013	198[1]	116[2]	Columbia	[ Written by Thomas Bangalter/Guy-Manuel de Homem-Christo/Julian Casablancas][ Producer Thomas Bangalter/Guy-Manuel de Homem-Christo/Julian Casablancas]
Give Life Back to Music	Daft Punk	06.2013	164[1]	113[2]	Columbia	[ Written by Thomas Bangalter,Guy-Manuel de Homem-Christo,Paul Jackson, Jr.Nile Rodgers][ Producer Daft Punk]
Doin' It Right	Daft Punk Feat. Panda Bear	06.2013	193[1]	111[4]	Columbia	[ Written by Thomas Bangalter,Guy-Manuel de Homem-Christo,Noah Lennox][ Producer Thomas Bangalter,Guy-Manuel de Homem-Christo]
Starboy	The Weeknd featuring Daft Punk	10.2016	2[38]	1[1][30]	Republic /XO USUG 11600977	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][ Written by Abel Tesfaye,Guy-Manuel de Homem-Christo,Thomas Bangalter,Martin McKinney,Henry Walter,Jason Quenneville][ Producer Daft Punk,Cirkut,Doc McKinney,The Weeknd]
I Feel It Coming	The Weeknd featuring Daft Punk	12.2016	9[29]	4[26]	Republic /XO USUG 11600996	[platinum-UK][ Written by Abel Tesfaye,Thomas Bangalter,Guy-Manuel de Homem-Christo,Martin McKinney,Henry Walter,Eric Chedeville][ Producer Daft Punk,Cirkut,Doc McKinney,The Weeknd]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Homework	Daft Punk	03.1997	8[92]	150[19]	Soma 42 609	[gold-US][platinum-UK][produced by Guy-Manuel de Homem-Christo , Thomas Bangalter]
Discovery	Daft Punk	03.2001	2[99]	44[25]	Virgin 49 606	[2x-platinum-UK][gold-US][produced by Guy Manuel De Homem-Christo/Romanthony/Thomas Bangalter/Todd Edwards]
Human After All	Daft Punk	03.2005	10[13]	102[1]	Virgin 63562	[silver-UK][produced by Thomas Bangalter/Guy Manuel De Homem-Christo]
Musique Vol.1:1993-2005	Daft Punk	04.2006	34[27]	-	Virgin CDVX 3019 [UK]	[gold-UK][produced by Thomas Bangalter/Guy Manuel de Homem-Christo]
Alive 2007	Daft Punk	11.2007	86[12]	-	Virgin CDVIRX 224	[produced by Thomas Bangalter/Guy Manuel de Homem-Christo]
Tron: Legacy	Daft Punk	12.2010	39[26]	4[32]	Walt Disney 9084702 [UK]	[gold-US][gold-UK][produced by Daft Punk]
Tron: Legacy Reconfigured	Daft Punk	04.2011	59[1]	-	Walt Disney 0274612 [UK]	[produced by Daft Punk]
Random Access Memories	Daft Punk	06.2013	1[2][44]	1[2][53]	Columbia 88883716862 [UK]	[platinum-US][platinum-UK][produced by Thomas Bangalter,Guy-Manuel de Homem-Christo]

Les Négresses Vertes

Les Négresses Vertes , która powstała w 1987 roku, jest francuską grupą muzyczną, która najlepiej opisuje fuzję muzyki światowej i niektóre aspekty alternatywnego rocka .W utworach często słychać gitarę akustyczną i akordeon , a niektóre zawierają inne tradycyjne instrumenty, takie jak fortepian i instrumenty dęte .

Założony w 1987 roku, Les Négresses Vertes powstały na scenie muzyki alternatywnej w Paryżu . W skład oryginalnego składu weszli wokalista Helno (znany również jako Helno Rota de Lourcqua, urodzony jako Noël Rota), Jo Roz (znany również jako l'Ami Ro, prawdziwe nazwisko Joe Ruffier des Aimes) (fortepian), Stéfane Mellino (gitara), Jean-Marie Paulus (bas), Gaby (perkusja), Matthias Canavese (akordeon), Michel Ochowiak (trąbka), Abraham Sirinix (znany również jako Abraham Braham) (puzon) i Iza Mellino (chórki).

Pierwotni członkowie byli grupą przyjaciół, z których wielu nie grało na swoich instrumentach przed założeniem zespołu. Nazwa grupy tłumaczy się jako zielone negatywy ; i powstały z nadużyć  członków grupy na jednym z pierwszych koncertów grupy. Grupa   początkowo podpisała kontrakt z niezależną wytwórnią Off the Track i wydała punkową piosenkę  "200 Ans D'Hypocrisie" w odpowiedzi na obchody dwusetnej rocznicy francuskiej rewolucji w swojej ojczyźnie. 

W 1989 roku wydali swój pierwszy album, Mlah , który miał dobre recenzje zarówno we Francji, jak i w Wielkiej Brytanii, gdzie singiel "Zobi La Mouche" po prostu nie dotarł do list przebojów; grupa koncertowała i grała na festiwalu WOMAD . Grupa odbyła również kontrowersyjną podróż po Libanie. Ich drugi album, Famille Nombreuse , w 1991 roku, zawierał nowego perkusistę Zé Verbalito.

W 1990 roku Les Négresses Vertes przyczynił się do powstania utworu "I love Paris" na albumie w hołdzie Cole Porterowi " Red Hot + Blue " , który został wyprodukowany przez Red Hot Organization .

W tym czasie Helno borykał się z poważnym uzależnieniem od heroiny, a Stéfane Mellino i Canavese zastąpili go jako głównego autora piosenek. Helno zmarł w domu swoich rodziców 22 stycznia 1993 roku.

Kilku członków opuściło zespół po śmierci Helno, ale Les Négresses Vertes kontynuował działalność wokół jądra Mellino, Canavese, Ochowiak i Paulus. W 1995 roku zespół wydał album Zig-Zague , a następnie album koncertowy Green Bus .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Voilà L'été	Les Négresses Vertes	07.1989	44[14]	-	-	-	-	-	-	-	Off The Track OTT 889 492-7	[written by Stéphane Mellino,Noël Rota]
Zobi la mouche	Les Négresses Vertes	08.1989	-	-	-	-	78[5]	-	-	-	Off The Track OTT 470 118	[written by Stéphane Mellino,Mathieu Crespin,Jean-Marie Paulus,Noël Rota]
Il	Les Négresses Vertes	10.1989	88[6]	-	-	-	-	-	-	-	Off The Track 873 270-7	[written by Noël Rota,Mathieu Canavese]
Titre-01	Les Négresses Vertes	07.1990	95[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Sous Le Soleil De Bodega	Les Négresses Vertes	07.1992	16[10]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 35117	[written by Stéphane Mellino,Noël Rota]
Hou Mamma Mia	Les Négresses Vertes	12.1992	44[8]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 95156	[written by Stéphane Mellino]
Après La Pluie	Les Négresses Vertes	11.1994	51[4]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 926 127	[written by Stéphane Mellino]
Mambo Show	Les Négresses Vertes	02.1995	44[8]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 8928182	[written by Stéphane Mellino,Iza Mellino]
Easy Girls	Les Négresses Vertes	10.1999	24[19]	-	-	-	-	-	-	-	Virgin 7243 89612462	[written by Jean-Marie Paulus,Stéfane Mellino,Mathieu Canavese,Michel Ochowiak,Iza Mellino]
Leila	Les Négresses Vertes	04.2000	97[1]	-	-	-	-	-	-	-	Virgin 7243 8 96653 6 9	[written by Jean-Marie Paulus,Stéfane Mellino,Mathieu Canavese,Michel Ochowiak,Iza Mellino]

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Mlah	Les Négresses Vertes	08.1989	-	-	-	-	85[5]	-	41[1]	-	Torso 33129	-
Zig-Zague	Les Négresses Vertes	10.1994	21[4]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 40530 2 4	-
Green Bus - En public	Les Négresses Vertes	06.1996	23[3]	-	-	-	-	-	-	-	Razzia Disques DE 3756	-
Trabendo	Les Négresses Vertes	10.1999	53[3]	-	-	-	-	-	-	-	Razzia Disques DE 3756	-
Le Grand Déballage	Les Négresses Vertes	06.2002	12[8]	-	-	-	-	-	-	-	Virgin 8127682	-
-

Nèg' Marrons

Nèg' Marrons zał. w Sarcelles (Francja) w składzie: Ben J, Djamatik, Jacky.
Jedna z ekip związanych z kolektywem Secteur A, do którego należą również m.in.  Ministere A.M.E.R. i  Arsenik.

W 1997 roku ukazał się ich debiutancki album - „Rue Case Negres”, który został bardzo dobrze przyjęty zarówno przez krytyków, jak i publiczność; była to jedna z tych płyt, które obracają się wokół konkretnego tematu - tzw. album konceptualny. Całość została nagrana tak, jakby miała to być ścieżka dźwiękowa do filmu Euzhany Palcy - „Rue Case Negres” (to kultowy film - szczególnie na Antylach). Siłą muzyki Neg’Marrons było połączenie stylów trzech różnych osób, z których każda miała indywidualny pomysł na zrobienie konkretnego kawałka. Dzięki temu płyta nie była jednostajna, aie dotykała różnych tematów - od humorystycznych po te bardziej poważne.

W roku 1998 nagrali wspólnie z   Stomy Bugsy dwa kawałki „Quand Bugsy Et Son Gang..." i „Wohs Nipal", które trafiły na płytę tego emce. Udzielili się ponadto na płycie   Doc Gyneco - w numerach „Menuet” i „Arrete 2 Mentir”.

W roku 1999 grupę opuścił Djamatik, który postanowił rozpocząć działalność solową. W tym samym czasie - Ben J wziął udział w projekcie   Bisso Na Bisso. Razem z grupą nagrał przebojowy album „Racines", który łączył w sobie zabawowe rytmy z nostalgicznym odniesieniem do Afryki, a w szczególności do Konga. Ponadto Neg’Marrons udzielili się na kompilacji „Premiere Classe” w kawałkach - „On Fait Les Choses” i „J’Ai Deja Mai”. W pierwszym z nich na mikrofonie pokazali się również -  Pit Baccardi, - Mystik i  Rohff. W tym samym roku wspomogli też m.in. Mr. R na jego płycie „Mission’ R” w kawałku „Tcha Tcha Tcha”, Pita Baccardi w „C’Est Plus Fort Que Moi” oraz -  Fafa La Rage w kawałku „Faut Savoir Anticiper”.

Na fali sukcesu Bisso Na Bisso, Ben J i Jacky nagrali w 2000 roku płytę „Le Bilan”. Album, który zawierał potężną dawkę bujających podkładów oraz śmiesznych, pozytywnych tekstów musiał się dobrze sprzedać - i tak też się stało. Pomogły w tym m.in. nawiązania do projektu Bisso Na Bisso - jak np. w promującym produkcję, tytułowym numerze - „Le Bilan”. Grupa nie zaprzestała również wspierania znajomych na ich własnych projektach oraz udzielania się na przeróżnych składankach. Do najbardziej znanych featuringów z tego okresu należą te z Pitem Baccardi,  Wyclefem Jeanem i -  Manu Key. Wśród licznych występów z kompilacji należy wspomnieć te na: „Nouvelle Donne II”, „Premiere Classe U” i „Mission Suicide”.

Grupa powróciła z nowym albumem dopiero w roku 2003; materiał był niezwykle dopracowany i nasiąknięty doskonałym obyciem ze sceną i studiem. Na mikrofonach pojawili się gościnnie Arsenik, Pit Baccardi, Faya Dem oraz Mr. Vegas. Płyta łączyła w sobie cate doświadczenie grupy zdobyte przez wszystkie lata ciągłych występów oraz pewną świeżość, która uzmysławiała słuchaczowi muzyczny progres formacji.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
La monnaie	Nèg' Marrons	09.1995	39[5]	-	-	-	-	-	-	-	Soul Circus SOC 662329-1	[written by Fabien "Ben-J" Loubayi, Jacky Teixeria, Mitry "Djamatik" Vigilant]
Ménage à 4	Neg'Marrons Feat. China	04.1998	94[1]	-	-	-	-	-	-	-	Small 665103-1	-
Le bilan	Ben-J & Jacky [Neg' Marrons]	03.2000	16[29]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Ben-J,Alexis Lazare,Jacky ]
Tout le monde debout!	Neg' Marrons feat. Mr Vegas	10.2003	28[13]	-	-	-	-	-	-	-	Small SMA 673895 1	[written by C. Smith,Fabrice Allègre,Jacky Teixeira,Fabien Loubayi]
Dis-moi si j'te saoûle	Nèg' Marrons	02.2004	39[9]	-	-	-	-	-	-	-	Small SMA 674592-1	-

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Le bilan	Jacky & Ben-J	04.2000	4[23]	-	-	-	-	-	-	-	Sony SMA497766-2	-
Héritage	Nèg' Marrons	10.2003	18[19]	-	-	-	-	-	-	-	Small SMA 513316 1	-
Les liens sacrés	Nèg' Marrons	07.2008	27[14]	-	-	-	-	-	-	-	Because 505144289765	-
Valeur sûre	Nèg' Marrons	04.2016	90[1]	-	-	-	-	-	-	-	Warner Music France 9029598546	-

Nayer

Nayer Regalado (ur . 2 sierpnia 1988 r. w Miami na Florydzie ), znana pod pseudonimem Nayer , to amerykańska piosenkarka , autorka tekstów i modelka .  Stała się znana z udziału w hitowym filmie Pitbull Give Me Everything (2011).

Nayer rozpoczęła karierę modelki i aktorki w dzieciństwie, występując w różnych magazynach i programach telewizyjnych, takich jak Alondra , Sábado Gigante czy La piñata loca . W towarzystwie rodziców wyjechała do Los Angeles w wieku 14 lat, aby nagrać demo z sześcioma piosenkami. Po przesłaniu nagrań do firm fonograficznych   podpisała przez latynoską wytwórnię Sony Discos, która szukała wokalistki do tytułu First Kiss (Primer Beso) . Po tym, jak Nayer nagrała tę piosenkę w wieku 16 lat w języku angielskim i hiszpańskim, pojawiła się po wydaniu jej w czerwcu 2002 roku na amerykańskich listach przebojów. Ze względu na problemy biznesowe, debiutancki album Nayer  nigdy nie został wydany. 

W kolejnych latach Nayer kontynuowała pracę jako piosenkarka i uczyła się gry na gitarze , gry na fortepianie i pisania piosenek , a także pracowała jako modelka dla różnych firm. W 2005 roku zastąpiła Candice Pillay w nowej grupie Stephena Stone'a Anything But Monday , która podpisała kontrakt z Universal Music Group  . Wydali swój pierwszy singiel Buckwild w 2008 roku.

Nayer została zauważona przez Pitbulla w 2008 roku, kiedy wygrała konkurs Ms 305 , który został wyemitowany na hiszpańskiej stacji Pitbull Mun2. Od tego czasu Nayer pojawił się w wielu różnych teledyskach Pitbulla i śpiewała kilka piosenek z jego albumów Rebelution (2009), Armando (2010) i Planet Pit (2011).

W 2011 roku Nayer wystąpiła jako piosenkarka w filmie Enrique Iglesii Dirty Dancer oraz w hicie Pitbulla Give Me Everything , który stał się hitem numer jeden w Stanach Zjednoczonych. W lipcu 2011 roku Nayer wydała swój pierwszy singiel od First Kiss (Primer Beso) , zatytułowany Suave (Kiss Me) . Piosenkarkę wspiera także raper Pitbull i wokalista Mohombi .

W lipcu 2013 roku pojawiła się w Internecie nowa piosenka pod tytułem Body Talk z Jasonem Derulo .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Give Me Everything	Pitbull featuring Ne-Yo, Afrojack and Nayer	04.2011	1[3][40]	1[1][45]	J USJAY 1100032	[platinum-UK][written by Armando Pérez, Nick van de Wall, Shaffer Smith][produced by Afrojack]
Dirty Dancer (Remix)	Enrique Iglesias & Usher featuring Lil Wayne and Nayer	07.2011	21[7]	18	Polydor GBUM 71103450	[gold-US][written by Enrique Iglesias, Nadir Khayat, Evan Bogart, Erika Nuri, David Quiñones][produced by RedOne]

Boomtown Rats

Jedna z pierwszych grup nurtu new wave. Na szerokie wody wypłynęła w przełomowym dla brytyjskiego rocka 1977 r., przyczyniając się do wzrostu zainteresowania młodzieżową muzyką irlandzką. Założona w 1975 r. w składzie: Bob Geldof (właśc. Robert Frederick Zenon Geldof, ur. 5.10.1954 r. w Dun Laoghaire, Irlandia; śpiew), Gerry Roberts (ur. 16.06.1954 r.; śpiew, gitara), Johnny Fingers (właśc. John Moylett, ur. 10.09.1956 r.; instr. klawiszowe), Gerry Cott (gitara), Pete Briquette (właśc. Patrick Cusack, ur. 2.07.1954 r.; bas) i Simon Crowe (perkusja).

Przed przeniesieniem się do Londynu podpisali kontrakt z debiutującą na rynku wytwórnią Ensign Records, dostrzegającą komercyjny potencjał w dynamicznej, a przy tym melodyjnej muzyce zespołu. Z pierwszego przebojowego albumu, The Boomtown Rats, pochodziły dwa pamiętne tematy singlowe: "Looking After No. l" i "Mary Of The Fourth Form", które trafiły do brytyjskiej Top 20. Nagrany latem 1978 r. longplay A Tonic For The Troops spotkał się z entuzjastycznymi recenzjami. Na singlach znalazły się pochodzące z niego przeboje: kąśliwy "She's So Modern" i wieloznaczny "Like Clockwork".

W listopadzie 1978 r. na szczycie Top 20 znalazł się trzeci utwór, zgryźliwy, wielkomiejski protest song "Rap Trap". Pomimo rhythm'n'bluesowych inklinacji, grupę zaliczano często do nurtu punk rocka, co spowodowało zakaz prezentacji jej nagrań w ojczystej Irlandii. Za to elokwencja lidera zapewniła zespołowi reklamę i miejsce w nagłówkach gazet. Trzeci album, The Fine Art Of Surfacing, zawdzięczał popularność kapitalnemu tematowi "I Don't Like Mondays" - przejmującej, opartej na autentycznym wydarzeniu, historii amerykańskiej nastolatki, która zraniła osiem swoich koleżanek i zastrzeliła woźnego i dyrektora szkoły. Indagowana o motyw, odpowiedziała: "Nie lubię poniedziałków, strasznie się wloką". Geldof oparł na tych słowach jedną z najbardziej dramatycznych kompozycji w dziejach pop music, umiejętnie wykorzystując w aranżacji fortepian Johnny'ego Fingersa.

Singel trafił na szczyt listy brytyjskiej i nawet wydany wkrótce po nim dynamiczny temat "Someone's Looking At You" nie był w stanie dorównać mu w popularności. Boomtown Rats byli jednak nadal na fali, wykorzystując to w cierpkim utworze "Banana Republic", opisującym realia Irlandii Północnej. W 1982 r. zespół wypadł z łask krytyków i nabywców płyt. Geldof zdążył jeszcze wystąpić w głównej roli w filmie "The Wall" opartym na albumie Pink Floyd, po czym zaangażował się w formację Band Aid i działalność na rzecz pomocy dla dotkniętej suszą (a ściślej mówiąc, rządami komunistów) Etiopii.

The Rats wystąpili na dobroczynnym koncercie Live Aid 13.07.1985 r., a po raz ostatni w rok później podczas Self Aid w Dublinie. W uznaniu jego zasług 14.06.1986 r. królowa Elżbieta II nadała Geldofowi honorowy tytuł szlachecki. Niebawem Sir Bob rozpoczął karierę solową (wystąpił m.in. na koncercie "Freddie Mercury Tribute" w kwietniu 1992 r.); w 1990, 1991 i 1994 r. koncertował w Polsce.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lookin' After No.1/Born To Burn	Boomtown Rats	07.1977	11[9]	-	Ensign ENY 4	[written by Bob Geldof][produced by Robert John "Mutt" Lange]
Mary Of The 4Th Form/Do The Rat	Boomtown Rats	10.1977	15[9]	-	Ensign ENY 9	[written by Bob Geldof][produced by Robert John "Mutt" Lange]
She's So Modern/Lying Again	Boomtown Rats	04.1978	12[11]	-	Ensign ENY 13	[written by Bob Geldof,Johnny Fingers][produced by Robert John "Mutt" Lange]
Like Clockwork/How Do You Do	Boomtown Rats	06.1978	6[13]	-	Ensign ENY 14	[silver-UK][written by Bob Geldof,Pete Briquette,Simon Crowe][produced by Robert John "Mutt" Lange]
Rat Trap/So Strange	Boomtown Rats	10.1978	1[2][15]	-	Ensign ENY 16	[gold-UK][written by Bob Geldof][produced by Robert John "Mutt" Lange]
I Don't Like Mondays/It's All The Rage	Boomtown Rats	07.1979	1[4][12]	73[5]	Ensign ENY 30	[gold-UK][written by Bob Geldof][produced by Phil Wainman]
Diamond Smiles/Late Last Night	Boomtown Rats	11.1979	13[10]	-	Ensign ENY 33	[written by Bob Geldof][produced by Robert John "Mutt" Lange]
Someone's Looking At You/When The Night Comes	Boomtown Rats	01.1980	4[9]	-	Ensign ENY 34	[written by Bob Geldof][produced by Robert John "Mutt" Lange]
Banana Republic/Man At The Top	Boomtown Rats	11.1980	3[11]	-	Mercury BONGO 1	[silver-UK][written by Bob Geldof,Pete Briquette][produced by Tony Visconti,Boomtown Rats]
The Elephant's Graveyard (Guilty)/Real Different	Boomtown Rats	01.1981	26[6]	-	Mercury BONGO 2	[written by Bob Geldof][produced by Bob Geldof,Tony Visconti,Pete Briquette,Johnny Fingers,Garry Roberts,Gerry Cott,Simon Crowe,Boomtown Rats]
Never In A Million Years/Don't Talk To Me	Boomtown Rats	12.1981	62[4]	-	Mercury MER 87	[written by Bob Geldof][produced by Tony Visconti,Boomtown Rats]
House On Fire/Europe Looked Ugly	Boomtown Rats	03.1982	24[8]	-	Mercury MER 91	[written by Bob Geldof][produced by Bob Geldof,Tony Visconti,Pete Briquette,Johnny Fingers,Garry Roberts,Gerry Cott,Simon Crowe,Boomtown Rats]
Tonight/Precious Times	Boomtown Rats	02.1984	73[1]	-	Mercury MER 154	[written by Bob Geldof][produced by James Guthrie,Boomtown Rats]
Drag Me Down/An Icicle In The Sun	Boomtown Rats	05.1984	50[3]	-	Mercury MER 163	[written by Bob Geldof][produced by Boomtown Rats]
Dave/Hard Times	Boomtown Rats	11.1984	81[3]	-	Mercury MER 179	[written by Bob Geldof][produced by James Guthrie, The Boomtown Rats]
A Hold Of Me/Never In A Million Years	Boomtown Rats	02.1985	78[2]	-	Mercury MER 184	[written by Bob Geldof][produced by The Boomtown Rats]
This is the world calling/Take me up	Bob Geldof	12.1986	-	82[6]	Atlantic 89 341 [US]	[written by Bob Geldof,Simon Crowe][produced by Tony Visconti,Boomtown Rats]
I Don't Like Mondays/Born To Burn	Boomtown Rats	07.1994	38[2]	-	Vertigo VER 87	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Boomtown Rats	Boomtown Rats	09.1977	18[11]	-	Ensign ENVY 1	[silver-UK][produced by Robert John "Mutt" Lange]
A Tonic For The Troops	Boomtown Rats	07.1978	8[44]	112[13]	Ensign ENVY 3	[platinum-UK][produced by Robert John "Mutt" Lange,Boomtown Rats]
The Fine Art Of Surfacing	Boomtown Rats	11.1979	7[26]	103[16]	Ensign ENROX 11	[gold-UK][produced by Robert John "Mutt" Lange,Phil Wainman]
Mondo Bongo	Boomtown Rats	01.1981	6[7]	116[8]	Mercury 6359 042	[gold-UK][produced by Tony Visconti & The Boomtown Rats]
V Deep	Boomtown Rats	04.1982	64[5]	-	Mercury 6359 082	[produced by Tony Visconti & The Boomtown Rats]
In the Long Grass	Boomtown Rats	05.1985	-	188[4]	Mercury MERL 38	[produced by Pete Walsh, James Guthrie & The Boomtown Rats]
Loudmouth - The Best Of The Boomtown Rats & Bob Geldof	Boomtown Rats and Bob Geldof	07.1994	10[4]	-	Vertigo 5222852	-
The Best of The Boomtown Rats	Boomtown Rats	05.2004	43[6]	-	UMTV 9819145	[silver-UK]

Yazz

Yazz- Twierdzi-jest w tym wyznaniu zapewne odrobina kokieterii - że popularność peszy ją i krępuje. Opowiada, że w studiach telewizyjnych czuje się zagubiona, a podczas lektury pochlebnych artykułów na własny temat - zakłopotana.

Naprawdę nazywa się Yasmin Evans, na świat przyszła w 1960 roku w Londynie. Jest córką urzędnika małej firmy transportowej, przybysza z Kingston na Jamajce, oraz telefonistki, rodowitej Angielki. Ojcu, oprócz ciemnej karnacji skóry, zawdzięcza pogodę ducha i ogromne poczucie humoru. Mamie oprócz niebieskoszarych oczu i włosów blond (które z uporem rozjaśnia jeszcze bardziej) - determinację w walce o realizację swych, planów i zamierzeń.

Dorastała w leśnym mieszkaniu w suterenie zaniedbanego domu w londyńskiej dzielnicy Shephrds Bush. Ze względu na trudną sytuację rodziców musiała przerwać naukę. Pracowała w ubezpieczalni w firmie transportowej ojca, próbowała także pójść śladami matki. Przez rok czy dwa była bileterką w londyńskim metrze, a dorywczo fotomodelką. Sama - z trudem - nauczyła się grać na pianinie. W klubie "U Billa" w Soho poznała jednego z kierowników artystycznych małej firmy płytowej Magnet i w 1982 roku dokonała dla niej pierwszych nagrań. Płytka nie cieszyła się powodzeniem, Yazz uznała jednak, że samo wydanie singla stanowi sukces, którego nie wolno zaprzepaścić. Pewnego słonecznego poranka, z duszą na ramieniu, zapukała do drzwi biura Simona Napier-Bella i Jaza Summersa, opiekunów duetu WHAM! Uzyskała pracę garderobianej George'a Michaela.

Bezskutecznie przekonywała sponsorów o talencie wokalnym, dopiero w 1987 r. udało jej się dokonać wspólnych nagrań z grupą COLDCUT. Utwór "Doctorin' The House" okazał się dużym przebojem wiosny 1988 r, a jego sukces ułatwił sympatycznej, zawsze uśmiechniętej, Yazz podpisanie kontraktu płytowego z firmą Big Life. Z własnym zespołem PLASTIC POPULATION długonoga piosenkarka nagrała od tamtej pory single "The Only Way Is Lip" i "Stand Up Por Your Love Rights" - przeboje lata i jesieni ubiegłego, roku, a także popularny album "Wanted".

Ubrana zazwyczaj w czarną skórzaną kurtkę i wytarte dżinsy, mieszka od kilku miesięcy w luksusowym apartamencie w dzielnicy Camden Town. Życie wśród palm i kaktusów, w przyjaźni, z dwoma kotami, które przygarnęła i którym dała "soulowe" imiona Tamla i Motown (od firmy fonograficznej Tamla Motown). Jest wegetarianką, a jada najchętniej prażone orzechy. W swojej kolekcji płytowej ma wszystkie krążki Michaela Jacksona, także te nagrane z zespołem JACKSON FIVE oraz Prince'a, Bez zażenowania przyznaje się do ich wpływu. Może sobie na to pozwolić, przez krytyków uważana jest już bowiem za jedną z bardziej oryginalnych wokalistek soulowych w Wielkiej Brytanii i nie tylko.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Doctorin' the house	Coldcut feat Yazz and The Plastic Population	02.1988	6[9]	-	Virgin 80368	[written by Yasmin Evans,Winston Riley,Matthew Cohn,Allan Hedley][produced by Coldcut][3[10].Hot Disco/Dance;Columbia 07842 12"]
The only way is up	Yazz & The Plastic Population	07.1988	1[5][15]	96[4]	Big Life BLR 4	[written by George Jackson,Johnny Henderson][produced by Otis Clay,Troy Thompson][2[10].Hot Disco/Dance;Elektra 5335 12"]
Stand up for your love rights	Yazz	10.1988	2[12]	-	Big Life BLR 5	[written by Yasmin Marie Evans,Timothy Parry][produced by The Beatmasters][5[8].Hot Disco/Dance;Elektra 66 711 12"][oryginalnie nagrana przez Otis Clay]
Fine time/Dream	Yazz	02.1989	9[8]	-	Big Life BLR 6	[written by Caine, Le Mesurier, M. Glover][produced by Youth]
Where has all the love gone	Yazz	04.1989	16[6]	-	Big Life BLR 8	[written by Yazz][produced by Mark Brydon, Robert Gordon]
Treat me good/ I Want Your Love	Yazz	06.1990	20[5]	-	Big Life BLR 24	[written by Law, Turner, Yazz][produced by Simon Law][7[9].Hot Disco/Dance;Big Life 877 617 12"]
One true woman/Changing Times	Yazz	03.1992	60[2]	-	Polydor PZ 198	[written by Yazz, Jolley, Harris, Jolley][produced by Mark Jolley, Brian Harris, Anna Jolley]
How long/Satisfaction	Yazz & Aswad	07.1993	31[5]	-	Polydor PZ 252	[written by P. Carrack][produced by Mark Jolley, Brian Harris, Anita Jolley]
Have mercy	Yazz	04.1994	42[4]	-	Polydor PZ 309	[written by Albert Hammond, Shelly Peiken][produced by J Wales, P Jervier, S Jervier]
Everybody' s got to learn sometime/Calling 2 U	Yazz	07.1994	56[3]	-	Polydor PZ 316	[written by J. Warren][produced by J Wales, P Jervier, S Jervier]
Good thing going	Yazz	09.1996	53[2]	-	East West EW 062	[written by Berry Gordy, Dennis Lussier, Alfonzo Mizell, Freddie Perren][produced by Ali Campbell][oryginalnie nagrana przez Michaela Jacksona]
Never can say goodbye	Yazz	03.1997	61[1]	-	East West EW 081	[written by Clifton Davis][produced by Ali Campbell]
Abandon Me	Yazz	02.1998	78[1]	-	East West EW 151	[written by Miles Gregory][produced by Ali Campbell, Earl Faulkner, Jerry Parchment, Patrick Tenue]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wanted /Wanted -The remixes	Yazz	11.1988	3[32]	-	Big Life YAZZLP 1	[produced by Coldcut,Mark Brydon,Robert Gordon,The Beatmasters,Youth]
At Her Very Best and All the Greatest Hits	Yazz	03.2001	166[3]	-	Universal Music TV 549 623-2	-

Grand Daddy IU

Ayyub Cave , znany zawodowo jako Grand Daddy IU, jest amerykańskim emcee, który urodził się w Queens w stanie Nowy Jork , działając w złotym wieku hip-hopu .

Grand Daddy IU wychowywał się w Hempstead na Long Island i został zachęcony do rozpoczęcia występu przez swojego brata DJ Kay Cee . Nagrał kasetę demo i dał ją Biz Markie , który podpisał z nim kontrakt w wytwórni Cold Chillin 'Records w 1989 roku. W 1990 roku wydał swój debiut, Smooth Assassin , który zrodził jego jedyny hit "Something New" (w którym samplował  jedyny hit Jamesa i Bobby Purify -   " I'm Your Puppet "). Znany był ze swojego luksusowego stroju szytego na miarę, zawsze pojawiającego się publicznie w garniturze i krawacie.

Grand Daddy IU pojawił się jako gość na kilku albumach hip-hopowych w latach 90-tych , w tym Big L' s Lifestylez ov da Poor & Dangerous i Positive K The Skills Dat Pay Da Bills .

Grand Daddy IU zajmował się pisaniem  i produkcją dla Markie i Roxanne Shanté, ale rozczarował się Markie podczas sporu związanego z publikowaniem napisów do utworów na swoim debiucie. W 1994 r. wydał , Lead Pipe , ale album otrzymał niewielką promocję, a Grand Daddy IU przestał grać przez prawie dziesięć lat.

Grand Daddy IU kontynuował prace produkcyjne w hip-hopie m.in. dla Das EFX , Heltah Skeltah , KRS-One i Ice-T . Wydał trzeci album, Stick to the Script , w 2007 roku, w którym wystąpili: Large Professor i Marco Polo oraz występy z 2Pac , DV Alias ​​Khrist i Pudgee Tha Phat Bastard.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sugar Free	Grand Daddy IU	06.1991	-	-	Cold Chillin' 19 522	[produced by Biz Markie][80[6].R&B Chart]