Eric B. & Rakim

Nowojorski duet rapowy z dzielnicy Queens, założony w 1986 r. Tworzyli go Eric B. (właśc. Eric Barrier, ur. w Elmhurst w Queens w Nowym Jorku), DJ i jeden z najlepszych raperów wszech czasów - Rakim (właśc. William Griffin Jr. ur. w 1970 r. na Long Island w Nowym Jorku). Muzycy poznali się w 1985 r. Erie pracował wówczas w nowojorskiej rozgłośni radiowej WBLS i poszukiwał najlepszego MC w mieście. Rozpoczęli współpracę i wkrótce powstało demo „Eric B Is President”.

Latem 1986 r. nagranie ukazało się na singlu nakładem mało znanej niezależnej wytwórni Zakia Records z Harlemu. Następnie zespół podpisał kontrakt z wytwórnią 4th & Broadway. Debiutancki album poprzedził świetny singel z tytułową piosenką „Paid In Full”, remiksowaną później ponad trzydzieści razy. Kiedy płyta pojawiła się w sprzedaży, natychmiast wywołała poruszenie. Przedstawiciele Jamesa Browna i Bobby’ego Byrda wytoczyli zespołowi proces za santplowanie nagrań tych wykonawców. Z drugiej jednak strony, duet przyczynił się do zwiększenia popularności Browna, gdyż cale rzesze naśladowców zaczęły przetrząsać archiwa w celu wykorzystania fragmentów jego nagrań.

Eric B. i Rakim byli też twórcami równie popularnego sampla „Pump Up The Volume”. Pierwszy dorzucił funkowe brzmienie do rapowego podkładu, drugi odpowiedzialny był za oprowadzenie bardziej zrelaksowanego, intuicyjnego sposobu rymowania, tak bardzo odmiennego od stylu Run DMC czy LL Cool J’a. Ten wpływ nadal słychać we współczesnych nagraniach największych gwiazd zachodniego wybrzeża.

Brytyjskie listy przebojów duet zaatakował w 1997 r. nagraniem „Paid In Full (The Coldcut Remix I”. choć sami muzycy twierdzili, że nie znoszą tej wersji. Późniejsze przeboje to: „Move The Crowd”, „I Know You Got Soul”, „Follow The Leader” i „The Microphone”. Artyści nigdy nie zabiegali o sukces komercyjny. Przeciwnie, każdy kolejny album charakteryzował się wyraźnym muzycznym postępem, a rymy Rakima były coraz dojrzalsze, nie tracąc nic na sile oddziaływania.

Około 1994 r. duet rozpadł się. Rakim pozostał w MCA, dla której nagrał solo „Heat It Up”, wyprodukowany przez jego nowego partnera, Madnesa 4 Reala i wykorzystany w ścieżce dźwiękowej filmu „Gunmen” Maria van Peeblesa. Eric B. utworzył własną firmę wydawniczą 95th Street Records  w której wydał swój debiutancki album solowy. Zaprezentował na nim swoje zdolności rymotwórcze. co spotkało się z miażdżącą krytyką.

 W 1996 r. Eric B. został szefem nowowojorskiego oddziału wytwórni Death Row. W 1997 r. Rakim wydał solowy album dla wytwórni Universal.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Eric B. Is President	Eric B. & Rakim	10.1986	-	-	4th & Broadway 7431 [US]	[written by Rakim Allah][produced by Eric B.,Marley Marl][48[10].R&B Chart]
I Know You Got Soul	Eric B. & Rakim	06.1987	13[10]	-	Cooltempo COOL 146	[written by Eric Barrier, Rakim Allah][produced by Eric Barrier, Rakim Allah][64[10].R&B Chart]
I Ain't No Joke	Eric B. & Rakim	10.1987	-	-	4th & Broadway 7448 [US]	[written by Eric Barrier, Rakim Allah][produced by Eric B. & Rakim][38[12].R&B Chart]
Paid in Full	Eric B. & Rakim	11.1987	15[6]	-	4th & Broadway BRW 78	[written by Eric Barrier, Rakim Allah][produced by Eric B. & Rakim][65[8].R&B Chart]
Move the Crowd	Eric B. & Rakim	02.1988	53[2]	-	4th & Broadway BRW 88	[written by Eric Barrier, William Griffin][produced by Eric B. & Rakim]
Follow the Leader	Eric B. & Rakim	07.1988	21[5]	-	MCA 1256	[written by Eric Barrier, Rakim Allah][produced by Eric B. & Rakim][16[12].R&B Chart]
As the Rhyme Goes On	Eric B. & Rakim	07.1988	81[2]	-	4th & Broadway BRW 106	[written by Eric Barrier, W. Griffin][produced by Eric Barrier, William Griffin]
Microphone Fiend	Eric B. & Rakim	11.1988	74[3]	-	MCA 1300	[written by Eric Barrier, Rakim Allah][produced by Eric B. & Rakim]
The R	Eric B. & Rakim	03.1989	76[2]	-	Uni 50 014 [US]	[written by Eric Barrier, W. Griffin][produced by Eric B. & Rakim][79[4].R&B Chart]
Friends	Jody Watley featuring Eric B. & Rakim	05.1989	21[6]	9[18]	MCA 1352	[written by André Cymone, Jody Watley, Eric Barrier, William Griffin][produced by André Cymone][3[20].R&B Chart]
Let the Rhythm Hit 'Em	Eric B. & Rakim	08.1990	81[2]	-	MCA 79 018 [US]	[written by Eric B. & Rakim][produced by Eric B. & Rakim][23[11].R&B Chart]
In the Ghetto	Eric B. & Rakim	09.1990	-	-	MCA 53 901 [US]	[produced by Eric B. & Rakim][82[4].R&B Chart]
What's on Your Mind	Eric B. & Rakim	12.1991	-	-	MCA 54 311 [US]	[produced by Eric B. & Rakim][34[11].R&B Chart][piosenka z filmu "House Party 2"]
Juice (Know the Ledge)	Eric B. & Rakim	02.1992	-	96[2]	Soul/MCA 54 333 [US]	[written by Eric B. & Rakim][produced by Eric B. & Rakim][38[9].R&B Chart]
Don't Sweat the Technique	Eric B. & Rakim	06.1992	-	-	MCA 54 418 [US]	[written by Eric B. & Rakim][produced by Eric B. & Rakim][14[13].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Paid in Full	Eric B. & Rakim	09.1987	85[4]	58[38]	4th & Broadway BRLP 514	[platinum-US][produced by Eric B. & Rakim]
Follow the Leader	Eric B. & Rakim	08.1988	25[4]	22[16]	MCA MCG 6031	[gold-US][produced by Eric B. & Rakim]
Let the Rhythm Hit 'Em	Eric B. & Rakim	07.1990	58[1]	32[14]	MCA MCG 6097	[gold-US][produced by Eric B. & Rakim,Paul C,Large Professor ,DJ Mark the 45 King]
Don't Sweat the Technique	Eric B. & Rakim	07.1992	73[1]	22[11]	MCA MCAD 10594	[produced by Eric B. & Rakim]

Enjoy Records

Jedna z pierwszych wytwórni płytowych promujących artystów z kręgu hip hop. Założona została w Harlemie w 1963 r. przez Bobby’ego Robinsona, który zajmował się R&B już w 1946 r. - prowadził wówczas sklep Happy House Records. Robinson zdecydował się na karierę producenta, kiedy doszedł do wniosku, że wszyscy szefowie do spraw A&R przychodzą prosić go o radę, co da się sprzedać.

Swoją działalność wytwórnia zainaugurowała wydaniem singla „Soul Twist” Kinga Kurtisa. Kiedy pojawił się rap, firma jako pierwsza nagrała utwory Grandmaster Flash And The Furious Five. Grupa zdążyła zrealizować tylko „Superrapin”, zanim jej kontrakt został wykupiony przez Joego Robinsona (zbieżność nazwisk przypadkowa, chociaż Joe byl starym partnerem Bobby’ego z okresu R&B) z firmy Sugar Hill Records.

 Flash wspomina: „Bobby nie miał wystarczającej siły przebicia, żeby wypchnąć nas na szeroką wodę. Trochę się na niego wkurzyliśmy i przeszliśmy do Sugar Hill”. Inne nagranie zrealizowane dla Enjoy, to „The New Rap Language” z 1980 r. w wykonaniu Treacherous 3 i Spoonie Gee. W 1981 r. pojawiły się jeszcze „Bodyrock” i „Heartbeat” - ostatecznie jednak Treacherous 3 także przenieśli się do Sugar Hill. Syn Robinsona był członkiem grupy Disco Four, która również nagrywała dla jego wytwórni.

Ed O.G. and Da Bulldogs

Hiphopowa grupa z Bostonu w stanie Massachusetts. Zadebiutowała singlami "Be A Father To Your Child" i "I Got To Have it". który dotarł do 1. miejsca listy Hot Rap tygodnika "Billboard".
 
Nagranie "Be A Father To Your Child" było powszechnie chwalone za silne zaangażowanie moralne. D.I Cruz i Ed O.G (właśc. Edward Anderson, ur. w Roxbury w stanie Massachusetts) są filarami formacji Da Bulldogs, która po udanych singlach zrealizowała znakomity album. Sample z tej płyty były później wykorzystywane ponownie przez wielu wykonawców hip hop (zwłaszcza Heavy O).
 
Teksty Andersona poruszały problemy najbliższego środowiska, a także jego miłosnych przygód, co słychać na dwóch singlach promujących kolejny album - "Skinny Dip (Got It Goin' On)" i "Love Comes And Goes". Ten drugi dedykowany był ofiarom ulicznej przemocy, wśród których znalazł się również ojciec autora.
 
Także dzięki produkcyjnym zdolnościom Joego "Rhythm Nigga" Mansfielda, Diamonda D i Awesome 2 (Special K i Teddy Tedd), nagranie stało się przebojem na wschodnim wybrzeżu. Nazwa Ed O.G. jest skrótem od słów Every Day Other Girl (Każdego dnia inna dziewczyna), natomiast nazwę Bulldogs tworzą pierwsze litery słów Black United Leaders Living Directly On Groovin' Sounds.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Got to Have It	Ed O.G. and Da Bulldogs	05.1991	-	-	PWL America 878 880	[written by Ed O.G][produced by Joe Mansfield, Special K , Teddy Ted][83[6].R&B; Chart]
Be A Father To Your Child	Ed O.G. and Da Bulldogs	12.1991	-	-	PWL America 867 888	[produced by Joe Mansfield, Special K , Teddy Ted][58[10].R&B; Chart]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life Of A Kid In The Ghetto	Ed O.G. and Da Bulldogs	05.1991	-	166[1]	PWL America 848 326	[produced by Joe Mansfield, Special K , Teddy Tedd]

Jermaine Dupri

Jermaine Dupri, właściwie Jermaine Dupri Mauldin, znany również jako JD (ur.23 września 1972 w Asheville) - amerykański raper i producent płytowy.
Pod koniec października 2007 roku wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1 - "Hip Hop Honors 2007".

Jermaine Dupri urodził się w Asheville, (Północna Karolina, USA)). Dorastał w Atlancie (Georgia). Jego ojciec, Michael Mauldin, był właścicielem Columbia Records. Jermaine zaczął karierę jako breakdancer. Wystepował między innymi z Dianą Ross i Cameo. Potem został najmłodszym producentem odnoszącym sukcesy. Z czasem produkował przeboje takich artystów jak TLC, Jay-Z, Ludacris, Bow Wow, Da Brat i pomógł Mariah Carey wrócić na szczyt pracując nad albumem "The Emancipation Of Mimi".

Jermaine Dupri występował w takich przebojach jak "Money Ain't A Thang" (1998 z Jayem-Z), "Welcome to Atlanta" (2001, z Ludacrisem) czy "It's Like That" (2005 z Mariah Carey).
So So Def, wytwórnia wyspecjalizowana w południowym stylu hip-hopu i R&B; była sponsorowana przez wytwórnie Columbia Records i Sony Music Entertainment. W 2003 Dupri został właścicielem Arista Black Music i wziął do niej artystów z So So Def. W 2004 Dupri został właścicielem Urban Music w wytwórni Virgin Records i zabrał do niej artystów z So So Def. W tym czasie Jermaine kupił również gorzelnię 3 Vodki w Chicago i otworzył swą restaurację, Cafe Dupri.

W 2004 i 2004 pracował z Usherem i Mariah Carey nad ich albumami, "Confessions" i "The Emancipation Of Mimi". Dla Ushera wyprodukował "Burn", "Confessions, Pt. 2" (i remiks z Kanye Westem, Shyne oraz Twistą i "My Boo". Dla Mariah Carrey wyprodukował "It's Like That", "We Belong Together", "Shake It Off", "Get Your Number" i "Don't Forget About Us". Poza tym zajął się również utworem "Radio" dla młodego śpiewaka R&B;, Jarvisa, ponieważ wytwórnia miała kłopoty z dystrybutorem. Wyprodukował również single dla J-Kwona ("Tipsy") i Dem Franchize Boyz. Dodatkowo pracował z raperami z St. Louis, Nellym, Chingym i St. Lunatics.

W lipcu 2005 roku Jermaine wydał składankę "Jermaine Dupri presents...Young, Fly & Flashy, Vol. 1". Promował ją singiel "Gotta Getcha" nagrany przez niego z gościnnie występującym Johnta Austinem. "Gotta Getcha" zadebiutowało na 60 miejscu listy U.S. Billboard Hot 100. Na klipie wystąpiła Janet Jackson. Jermaine pracował nad jej albumem "20 Y.O.", wydanym we wrześniu 2006 roku, ale sprzedał się gorzej niż jej poprzednie albumy.

Jermaine Dupri pojawił się razem z Nellym jako dziesiąty na liście najbogatszych osób związanych z hip-hopem. Przed nim byli: P. Diddy, Jay-Z, Russell Simmons, Damon Dash, The Neptunes, Dr. Dre, Ice Cube, Eminem i 50 Cent.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Way That You Talk	Jagged Edge Feat. Da Brat & JD	09.1997	-	65[9]	So So Def 78 639	[written by Brandon Casey/Brian Casey/Jermaine Dupri/Shawntae Harris][produced by Jermaine Dupri][34[20].R&B; Chart]
The Party Continues/We just wanna party with you [Snoop Doggy Dogg]	JD Feat. Da Brat	03.1998	B:21[2]	29[19]	So So Def 78 807	[gold-US][written by Larry Blackmon/Jermaine Dupri/Shawntae Harris/Thomas Jenkins/Nathan Leftenant/Charles Singleton][produced by Jermaine Dupri][A:14[20].R&B; Chart][B:58[11].R&B; Chart][sample z "She's strange"-Cameo]
Jam on it	Cardan feat Jermaine Dupri	04.1998	-	111[10]	Penalty 7228	[61[15].R&B; Chart][sample z "Jam on it"-Newcleous][utwór z filmu "Ride"]
With Me	Destiny's Child featuring Jermaine Dupri	05.1998	19[3]	-	Columbia	[written by Jermaine Dupri, Percy Miller, Manuel Seal, Jr.][produced by Jermaine Dupri,Manuel Seal, Jr.][36[15].R&B; Chart]
Money Ain't a Thang	Jermaine Dupri featuring Jay-Z	05.1998	-	52[20]	So So Def 78 864	[10[17].R&B; Chart][written by Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri]
Sweetheart	Jermaine Dupri featuring Mariah Carey	10.1998	-	125[1]	So So Def 79 027	[written by Rainy Davis ,Pete Warner][produced by Jermaine Dupri, Mariah Carey][45[13].R&B; Chart]
Going Home With Me	Jermaine Dupri featuring Keith Sweat and R.O.C.	01.1999	-	-	So So Def	[57[17].R&B; Chart]
Keys to the Range	Jagged Edge featuring Jermaine Dupri	08.1999	-	-	So So Def	[55[9].R&B; Chart]
Get None	Tamar featuring Jermaine Dupri and Amil	10.1999	-	-	DreamWorks 59 025	[written by Jermaine Dupri, Bryan-Michael Cox, Mýa Harrison, Tamara Savage][produced by Jermaine Dupri][59[17].R&B; Chart]
I've Got to Have It	Jermaine Dupri featuring Nas & Monica	05.2000	-	-	So So Def 79 417	[written by Jermaine Dupri,Nasir Jones,Monica Arnold][produced by Jermaine Dupri, Bryan Michael Cox][67[8].R&B; Chart][piosenka z filmu "Big Momma's House"]
Bounce With Me	Lil' Bow Wow featuring Jermaine Dupri & Xscape	08.2000	-	20[20]	So So Def 44 79476	[written by Jermaine Dupri][produced by Jermaine Dupri][1.R&B; Chart]
Jumpin' Jumpin' (So So Def Remix)	Destiny's Child featuring Jermaine Dupri, Da Brat & Lil' Bow Wow	07.2000	-	3[32]	Columbia 79 446	[written by Rufus Moore, Chad Elliott, Beyoncé Knowles][produced by Beyoncé Knowles, Chad Elliott, Jovonn Alexander][8.R&B; Chart]
Ghetto Girls	Lil' Bow Wow featuring Jermaine Dupri & B2K	02.2001	-	91[4]	So So Def 79 612	[written by Cox, Dupri, Mitchell, Wilton Felder][produced by Jermaine Dupri][40.R&B; Chart]
Ballin' Out of Control	Jermaine Dupri featuring Nate Dogg	10.2001	-	95[5]	Columbia 79 590	[written by Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri/Rahman Griffin/Nathan Hale][produced by Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri][42[20].R&B; Chart]
Welcome to Atlanta	Jermaine Dupri featuring Ludacris	12.2001	-	35[20]	So So Def	[written by Christopher Bridges/Jermaine Dupri/Kris Parker][Producer - Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri][15[30].R&B; Chart]
Thank You	Lil' Bow Wow featuring Jagged Edge, Fundisha & Jermaine Dupri	12.2001	-	93[5]	So So Def 79 685	[written by Bryan-Michael Cox, Jermaine Dupri & Ric Ocasek][produced by Jermaine Dupri][47.R&B; Chart]
Tell me what's it gonna be	Brian McKnight feat Jermaine Dupri	04.2002	-	91[5]	Motown 015880	[written by Brandon Barnes/Brian McKnight/Grover Washington Jr.][produced by Brian McKnight/Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri][sample z "Hydra"-Grover Washington Jr.][48[10].R&B Chart]
Basketball	Bow Wow featuring Jermaine Dupri, Fundisha and Fabolous	06.2002	-	-	So So Def	[written by Jimmy Bralower, Robert Ford, Paul Anthony, Brian George, Lucien George Jr., Junior Clark, Curt Bedeau, Gerry Charles, James B. Moor, Kurt Blow, Shirley Walker, William Waring][produced by Jermaine Dupri, La Marquis Jefferson][44[13].R&B Chart]
Wat Da Hook Gon Be	Murphy Lee featuring Jermaine Dupri	10.2003	-	17[20]	Fo' Reel 001451	[written by Jermaine Dupri/Murphy Lee/James Phillips][produced by Jermaine Dupri/LROC][11[27].R&B; Chart]
Pop That Booty	Marques Houston featuring Jermaine Dupri	12.2003	23[5]	76[9]	T.U.G. 67 501	[written by Marques Houston,Tony Scott][produced by Marques Houston,Tony Scott][34[16].R&B; Chart]
It's Like That	Mariah Carey featuring Fat Man Scoop & Jermaine Dupri	01.2005	-	16[20]	Island 004230	[written by Mariah Carey, Jermaine Dupri, Manuel Seal, Johntá Austin][Producer - Mariah Carey, Jermaine Dupri, Manuel Seal]
Gotta Getcha	Jermaine Dupri featuring Johnta Austin	07.2005	54[6]	60[11]	So So Def 12 608	[written by James Phillips, Jermaine Dupri, Missy Elliott][Producer - Jermaine Dupri/LROC ][31[20].R&B; Chart]
I Think They Like Me (remix)	Dem Franchise Boyz featuring Jermaine Dupri, Da Brat, & Bow Wow	09.2005	66[5]	15[26]	So So Def 40 586	[gold-US][written by Jaron Alston/Jermaine Dupri/Shawntae Harris/D'Angelo Hunt/Bernard Tiller/Jamal Willingham][Producer -Jamall "Pimpin" Willingham][1[3][38].R&B; Chart]
Fresh Azmiz/Mo monkey	Bow Wow featuring J-Kwon & Jermaine Dupri	12.2005	-	23[20]	Columbia 75 327	[gold-US][written by Jermaine Dupri, J. Phillips][Producer - Jermaine Dupri/LROC][13[24].R&B; Chart]
Better Start Talking	Donell Jones featuring Jermaine Dupri	12.2005	-	-	LaFace 77 004	[72[11].R&B; Chart]
Dem Jeans/Hands up	Chingy featuirng Jermaine Dupri	11.2006	85[2]	59[9]	Slot-A-Lot 68 911	[written by Jermaine Dupri/James Phillips/Howard Bailey][Producer - Jermaine Dupri/LROC][57[16].R&B; Chart]
I'm Throwed	Paul Wall featuring Jermaine Dupri	03.2007	-	87[4]	Swishahouse 149 948	[written by Paul Slayton/Jermaine Dupri/James Phillips][Producer - Jermaine Dupri/LROC][47[14].R&B; Chart]
Baby Don't Go	Fabolous Feat. Jermaine Dupri	09.2007	-	23[20]	Desert Storm	[written by John Jackson/Jermaine Dupri/Faheem Najm/Vincent Bell][Producer - Jermaine Dupri][23[20].R&B; Chart]
Finer Things	DJ Felli Fel featuring Ne-Yo, Kanye West, Jermaine Dupri, & Fabolous	04.2008	-	101[8]	So So Def	[Producer - Jermaine Dupri][80[5].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life in 1472	Jermaine Dupri	07.1998	93[4]	3[27]	So So Def 69 087	[platinum-US][produced by Kanye West/Jermaine Dupri/Deric Angelettie/Slick Rick/Mariah Carey/DJ Premier/DJ Quik]
Instructions	Jermaine Dupri	11.2001	119[1]	15[20]	So So Def 85 830	[produced by Emanuel Dean/LaMarquis Jefferson/Swizz Beatz/Manish Man/The Neptunes/Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri]
Young, Fly & Flashy, Vol. 1	Jermaine Dupri	07.2005	-	43	So So Def 73874 2	[produced by Jermaine Dupri][12.R&B; Chart]

Duke Bootee

 Zanim moda na rap do tarła na wschodnie wybrzeże, Bootee pracował jako nauczyciel w Newark w stanie New Jersey. Jako członek „nadwornej" grupy wytwórni Sugarhill napisał refren, a także kilka innych fragmentów „The Message”, hymnu z repertuaru Grandmastera Flasha & The Furious Fire.

Napisał też „Message II”, „New York. New York” oraz kilka innych przebojów, które ukazały się nakładem jego macierzystej wytwórni. Debiutancki album składał się ze strony rapowanej i śpiewanej, z których pierwsza nagrana została z gościnnym udziałem starych znajomych z Sugarhill. Co prawda strona śpiewana rozczarowywała, ale resztą płyty Bootee udowodnił, że jest utalentowanym raperem i twórcą znakomitych rymów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Message	Grand Master Flash & The Furious Five feat.: Melle Mel & Duke Bootee	07.1982	8[9]	62[7]	Sugar Hill 584	[written by Edward G. Fletcher,Grandmaster Melle Mel,Sylvia Robinson,Clifton "Jiggs" Chase][produced by Edward G. Fletcher, Sylvia Robinson][4[16].R&B Chart]
Message II (Survival)	Melle Mel And Duke Bootee Of Grandmaster Flash And The Furious Five	12.1982	-	-	Sugar Hill 594	[written by S. Robinson, M. Glover, J. Robinson Jr][produced by Sylvia Inc. ][32[12].R&B Chart]
Live Wire (I Want A Girl That Sweats)/Slow Down	Duke Bootee	05.1984	-	-	Mercury 818 809	[written by E. Fletcher, D. Wimbish, B. Alexander][produced by Duke Bootee][60[8].R&B Chart]

D.R.S.

Nazwa tego gangsta rapowego kwintetu jest skrótem od słów Dirty Rotten Scoundrels i znaczy tyle. co "Wstrętne zepsute kanalie". Kiedy Pic, Blunt, Endo, Deude Deuce i Jail Bait nie rymują swoich ostrych tekstów, potrafią zaskoczyć czystymi partiami wokalnymi, śpiewanymi a cappella.

To właśnie dzięki nim grupa gościła na listach przebojów R&B; - pewną nowością było śpiewanie dosadnych opowieści o brutalnej rzeczywistości, a nie tylko ich "wypluwanie". Tytuł debiutanckiego albumu pochodzi od sposobu chowania zmarłych, preferowanego przez kolegów gangsterów z Los Angeles.Roll Wit It Entertainment,firma produkcyjna zaangażowana w powstanie płyty,może się pochwalić współpracą z Hammerem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Gangsta Lean	D.R.S.	10.1993	81[3]	4[20]	Capitol 44 958	[platinum-US][written by Chris Jackson][produced by Chris Jackson][1[6][21].R&B; Chart]
Scoundrels Get Lonely	D.R.S.	04.1994	-	-	Capitol 58 102	[87[4].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Gangsta Lean	D.R.S.	11.1993	-	34[15]	Capitol 81 445	[gold-US][produced by Chris Jackson, Delaney McGtill, Steve Young , Whole 9]

Shirley Ellis

Ur. w 1941 r. na Bronxie, dzielnicy Nowego Jorku, USA. Zanim rozpoczęła karierę solową w 1963 r., terminowała w nie odnoszącej większych sukcesów grupie wokalnej The Metronones.
Swojego mocnego głosu użyczyła z dobrym skutkiem szaleńczym numerom tanecznym "The Nitty Gritty" (nr 4. na liście rhythm and bluesowej i nr 8. w notowaniach pop w 1963 r.) i "(That's) What The Nitty Gritty Is" (nr 14. na liście rhythm and bluesowej w 1964 r.). Przyszłość jawiła się w jasnych barwach.

Przypadła jej rola wykonawczyni chwytliwych piosenek pisanych przez jej męża i menedżera w jednej osobie Lincolna Chase'a, takich jak "The Name Game" (nr 4. na liście rhythm and bluesowej i nr 3. w notowaniach pop w 1965 r.) i "The Clapping Song (Clap Pat Clap Slap)" (nr 16. w notowaniach rhythm and bluesowych i nr 8. na liście pop w 1965 r.). To ostatnie nagranie jako jedyne odniosło sukces w Wielkiej Brytanii i, co zadziwiające, trafiało tam na listy dwukrotnie; w 1965 r., gdy doszło do miejsca 6. i w 1978 r. wznowione na maxi-singlu. W 1982 r. żeńska grupa The Belle Stars z powodzeniem wznowiła "The Clapping Song".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The nitty gritty/Give me a list	Shirley Ellis	11.1963	-	8[14]	Congress 202	[written by Lincoln Chase][produced by Hutch Davie][4[10].R&B Chart]
[That' s] What The Nitty Gritty Is/Get out	Shirley Ellis	02.1964	-	72[6]	Congress 208	[written by Lincoln Chase][produced by Hutch Davie][14[4].R&B Chart]
Shy one/Taking care of business	Shirley Ellis	04.1964	-	130[1]	Congress 210	[written by Shirley Ellis-Lincoln Chase-Tony Hornedo][produced by Hutch Davie][43[1].R&B Chart]
The name game/Whisper to me mind	Shirley Ellis	12.1964	-	3[14]	Congress 230	[written by Elliston, Chase][produced by Charles Calello][4[11].R&B Chart]
The clapping song/This is beautiful	Shirley Ellis	03.1965	6[13]	8[9]	Congress 234	[written by Lincoln Chase][produced by Charles Calello][16[8].R&B Chart]
The puzzle song/I see it,i like it,i want it	Shirley Ellis	05.1965	-	78[5]	Congress 238	[written by Lincoln Chase][produced by Charles Calello]
Ever See A Diver Kiss His Wife While The Bubbles Bounce About Above The Water?/Stardust	Shirley Ellis	03.1966	-	135[1]	Congress 260	[written by Chase, Elliston][produced by N. Galligan, H. Davie, L. Chase]
Soul time/Waitin'	Shirley Ellis	02.1967	-	67[6]	Columbia 44021	[written by Shirley Elliston][produced by Charles Calello][31[5].R&B Chart]

Enigma

Można powiedzieć, że powstanie projektu Enigma zmieniło świat pop kultury. Twórca - Michael Cretu, znany też jako "Curly M.C.", nie podąża za narzuconymi trendami, ale sam te trendy wyznacza. Cretu urodził się w Bukareszcie. Studiował w Paryżu i Frankfurcie.

Pierwszą płytę - "Moon, Light and Flowers" Cretu wydał w 1979 roku. W latach 1978-79 współpracował w studiu z Boney M. Jako producent miał swój wkład w utwór "When The Night's On Fire" Mike'a Oldfielda. W następnej dekadzie kierował karierą artystyczną Sandry, lansując wspólnie z nią mnóstwo dyskotekowych przebojów, w tym jej pierwszy wielki hit "Maria Magdalena". Michael i Sandra od roku 1988 są małżeństwem. Cretu w 1985 roku wydał solowy album "Die Chinesische Mauer", a w 1994 "Invisible Man".

Pierwszy album sygnowany tajemniczo jako Enigma wzbudził wiele spekulacji. Nim jego twórca ujawnił się publicznie, o jego stworzenie podejrzewano także Mike'a Oldfielda. Płyta "MCMXC A.D." ukazała się w 1990 roku, promowana słynną kompozycją "Sadeness". Kolejny longplay "The Cross Of Changes" został wydany w roku 1994. Znalazł się tam również niezwykle popularny utwór "Return to Innocence".

Jednak za najciekawsze pod względem kompozycyjnym i warsztatowym dzieło Enigmy uważa się trzeci album "Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!" (1996), choć nie zawierał on tak popularnych przebojów, co wcześniejsze płyty. Na początku roku 2000 Enigma nagrała kolejną płytę "The Screen Behind The Mirror". Przedostatni album "LSD - Love Sensuality Devotion" (październik 2001) to kolekcja 16 największych przebojów Enigmy - 16 muzycznych opowieści połączonych w jedną wielką historię.

We wrześniu 2003 roku Enigma powróciła z piątym studyjnym albumem, zatytułowanym "Voyageur", utrzymanym w typowej dla Enigmy stylistyce - połączeniu muzyki New Age z tanecznym popem, chorałem gregoriański i melodyką etniczną.

Po trzech latach światło dzienne ujrzała płyta "A Posteriori". Tym razem, w odróżnieniu od poprzednich pięciu albumów Enigmy, na "A Posteriori" nie ma prawie żadnych tekstów. Język mówiony pojawia się jedynie we fragmentach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sadeness Part I	Enigma	12.1990	1[1][12]	5[18]	Charisma 98 864	[gold][silver-UK][written by Curly M.C.,F. Gregorian,David Fairstein][produced by Michael Cretu][1[3][12].Hot Disco/Dance; Charisma 96 395 12"][67[7].R&B Chart]
Mea Culpa (Part II)	Enigma	04.1991	55[3]	54[3].Hot 100 Singles Sales	Charisma 98 806	[written by Michael Cretu, David Fairstein][produced by Michael Cretu][7[10].Hot Disco/Dance; Charisma 96 352 12"]
Principles of Lust	Enigma	07.1991	59[2]	-	Virgin DINS 110 [UK]	[written by Curly M.C.][produced by Michael Cretu]
The Rivers of Belief	Enigma	10.1991	68[2]	-	Virgin DINS 112 [UK]	[written by Curly M.C., David Fairstein][produced by Michael Cretu]
Return to Innocence	Enigma	01.1994	3[14]	4[26]	Charisma 38 423	[gold][written by Curly M.C.][produced by Michael Cretu]
The Eyes of Truth	Enigma	04.1994	21[5]	-	Virgin DINS 126 [UK]	[written by Michael Cretu][produced by Michael Cretu]
Age of Loneliness	Enigma	08.1994	21[5]	-	Virgin DINS 135 [UK]	[written by Curly M.C.][produced by Michael Cretu][31[8].Hot Disco/Dance; Charisma 38 440 12"]
Beyond the Invisible/Almost Full Moon	Enigma	10.1996	26[5]	81[3]	Virgin 38 572	[written by Michael Cretu, David Fairstein][produced by Michael Cretu]
T.N.T. for the Brain	Enigma	02.1997	60[3]	-	Virgin DINS 161 [UK]	[produced by Michael Cretu]
Push The Limits	Enigma	06.2000	76[2]	-	Virgin DINS 205 [UK]	[written by Jens Gad, Michael Cretu][produced by Michael Cretu]
Boum Boum	Enigma	09.2004	108[2]	-	Nebula BOUMCD001	[written by Michael Cretu][produced by Michael Cretu]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
MCMXC a.D.	Enigma	12.1990	1[1][83]	6[282]	Charisma 91 642	[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Michael Cretu]
The Cross of Changes	Enigma	12.1993	1[1][63]	9[63]	Charisma 39 236	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Michael Cretu]
Le Roi est mort, vive le Roi!	Enigma	11.1996	12[27]	25[29]	Virgin 42 066	[platinum-US][gold-UK][produced by Michael Cretu]
The Screen Behind the Mirror	Enigma	01.2000	7[10]	33[17]	Virgin 48 616	[gold-US][silver-UK][produced by Michael Cretu]
Love Sensuality Devotion: The Greatest Hits	Enigma	10.2001	29[8]	29[18]	Virgin 11 119	[gold-UK][produced by Michael Cretu]
Voyageur	Enigma	09.2003	46[3]	94[5]	Virgin 90 447	[produced by Michael Cretu]
A posteriori	Enigma	09.2006	115[2]	95[1]	Virgin 0946 3 69994 2 5	[produced by Michael Cretu]
Seven Lives Many Faces	Enigma	09.2008	116[1]	92[1]	Virgin V0-37979	[produced by Michael Cretu]
The Fall of a Rebel Angel	Enigma	11.2016	40[1]	122[1]	Island/Polydor 5709339	[produced by Michael Cretu]

Scott English

Scott English (ur. Scott David English, 10 stycznia 1943r, Brooklyn, Nowy Jork), amerykański kompozytor i producent płyt, najbardziej znany jako kompozytor (wraz z Richardem Kerrem) "Brandy", która stała się hitem numer jeden Barry Manilowa w 1974 roku pod zmienionym tytułem "Mandy".

Singiel Englisha , "Brandy", dotarł do pozycji # 12 na UK Singles Chart w listopadzie 1971 roku , i był przebojem w USA w marcu 1972 roku.
W 1964 roku English miał regionalny hit doo-wop "High on a Hill", napisany przez Franka Cariola i A. Mangravito .Na "High on a Hill" konsekwentnie głosowali słuchacze ustalający listę piosenek wszech czasów w radiostacji w Pittsburgh.

Z Larry Weissem napisał "Bend Me Shape Me", który stał się hitem zespołu z Chicago American Breed, osiągając piątą pozycję na liście Billboard Hot 100 w 1968 roku, był także hitem w Wielkiej Brytanii za sprawą Amen Corner.(Utwór został nagrany rok wcześniej przez The Outsiders, ale tylko jako utwór na albumie The Outsiders ).

Ten duet również napisał piosenkę dla grupy Eric Burdon & Animals "Help Me Girl" w 1966r.(również wydaną na singlu w tym samym czasie przez The Outsiders),hit Lynne Randell z 1967 roku " Ciao Baby " i "Hi Ho Silver Lining" którą English także wyprodukował dla Jeffa Becka.Póżniej został producentem albumu Thin Lizzy z 1971r.

W 1998 roku English został wymieniony jako współautor (wraz z Simonem Stirlingiem i Philem Mankizą) utworu,który brał udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, "Where Are You?",reprezentujący Wielką Brytanię. Utwór został wykonany przez Imaani, a English, był producentem jej albumu. Jednakże album nigdy nie został wydany przez wytwórnę płytową EMI.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
High on a Hill / When	Scott English	02.1964	-	77[5]	Spokane 4003	[written by F Cariola / A Mangravito]
Brandy / Lead Me Back	Scott English	03.1972	12[10]	91[2]	Janus 171	[written by Kerr, English][produced by Dave Bloxham]

Jon English

Jonathan James "Jon" English (ur. 26 marca 1949r w Hampstead w Londynie) ,australijski wokalista rockowy, muzyk, aktor i pisarz. Wyemigrował do Australii z rodzicami w 1961 roku. Był już wokalistą i gitarzystą pierwszego w Australii zespołu rocka symfonicznego Sebastian Hardie ale opuścił go dla roli Judasza Iskarioty w australijskiej wersji musicalu Jesus Christ Superstar w maju 1972 r., który był przedstawiony w telewizji.Nagrywał również solo plasując wiele utworów w pierwszej dwudziestce australijskiej listy hitów m.in. "Turn The Page", "Hollywood Seven", "Words Are Not Enough", "Six Ribbons" oraz "Hot Town".
 
Jonathan James angielski urodził się w Hampstead, Londyn w 1949r,jako dziecko Sidney'a i Sheili English,wraz z rodzeństwem, Janet, Jeremy i Jill . Sheila pracowała w szpitalu,jako nauczyciel i w pogotowiu ratunkowym. Sidney pracował w transporcie lotniczym dla KLM i został przeniesiony do Sydney . Rodzina wyemigrowała do Australii w 1961 r.Sidney kupił dom w Cabramatta , gdzie Jon uczęszczał do Cabramatta High School. Sidney był pianistą samoukiem i kupił gitarę dla młodego Jona. Janet zabrała w tym czasie młodszego brata na Sydney Stadion aby zobaczyć występ The Beatles podczas podczas ich trasy w Australii w 1964r.
 
Pierwszy koncert Englisha miał miejsce gdy miejscowy zespół potrzebował gitarzysty,miał wówczas 16 lat i w trakcie występów zaczął udzielać się jako wokalista, śpiewając utwór The Beatles "Twist and Shout". Jego najstarszy znany zespół to Zenith w 1965 roku , utworzony w Cabramatta High School, i zgodnie ze zdaniem Englisha był beznadziejny. Następnym był Gene Chandler & the Interns,w którym grali gitarzysta Graham Ford, perkusista Richard Lillico, basista Peter Plavsic i English jako wokalista i gitarzysta rytmiczny. Ford założył Sebastian Hardie Blues Band w 1967r z Lillico i nowymi członkami zespołu, grając R & B i soulowe covery ,ale jednak rozwiązany na początku 1968 roku. Kiedy Ford reformuje zespół później w 1968 roku zwerbował Englisha i Petera Plavsica ponownie, dodając Anatole Kononewsky'ego na klawiszach, i brata Petera, Alexa Plavsica na perkusji. Odrzucili człon w nazwie "Blues Band" grając bardziej zorientowaną na pop muzykę i towarzysząc legendarnemu australijskiemu rockerowi Johnny O "Keefe w 1969 roku.
 
W styczniu 1972 roku, English opuszcza Sebastian Hardie, kiedy wygrał rolę Judasza Iskarioty w australijskiej wersji Jesus Christ Superstar w maju tego roku. Do Sebastian Hardie w późniejszym czasie dołączył Mario Millo na wokalu i gitarze i Tovio Pilt na klawiszach,stając się w 1974 roku pierwszym zespołem w Australii rocka symfonicznego wydając album Four Moments w sierpniu 1975 roku, który został wyprodukowany przez Englisha.
 
W 1974 roku English był współautorem, z Roy'em Ritchie, baletu Phases, który wykonała New South Wales Dance Company w Sydney Opera House. Podczas grania w Superstar, Jon także występował jako wokalista rockowy z zespołami Tapestry, Pulsar and Duck, i także solo. Śpiewał na soundtracku rock opery , Ned Kelly i użył niektórych chórzystów z Superstar , aby nagrać swój pierwszy solowy album, Wine Dark Sea wydany przez Warm & Genuine Records / Phonogram Records w marcu 1973r. Jego debiutancki singiel "Handbags and Gladrags", wydany w tym samym czasie, był coverem piosenki Mike d'Abo , który był hitem w Top 40 w Wielkiej Brytanii za sprawą wokalisty Chrisa Farlowe w 1967 roku . Wersja Englisha zadebiutowała na 50 pozycji australijskich list singli. Jego drugim singlem z albumu była kompozycja Webbera / Rice "Close Every Door" z ich musicalu Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat .
It's All a Game, jego drugi solowy album, został wydany w lutym 1975 r. przez wytwórnię Warm & Genuine / Phonogram i zawierał utwór "Turn The Page", który zajął 20 miejsce na liście przebojów . "Hollywood Seven" , tytułowy utwór z jego trzeciego albumu, został wydany w maju 1976 r. przez Polydor i wspierała go na nim grupa Sebastian Hardie osiągając 13 pozycję. English występował w duecie z inną gwiazdą Superstar,Trevorem White wydając singla "Laid Back in Anger", ale nie odniósł sukcesu na listach przebojów singli.Z jego nowego albumu, Minutes to Midnight z 1977 roku pochodziły trzy single, ale nie osiągnęły one sukcesu na miarę wspomnianego albumu.Stworzył Jon English Band na koncerty z Stevem Doranem (klawisze), Danny'm Grose (perkusja), Erykiem Macitchką (gitara), Rickiem Mellickiem (instrumenty klawiszowe), Jamesem Rattray'em (bas) i Mike Wade (gitara). Jego następny album Words are not Enough z 1978 roku zawierał utwór tytułowy, który zadebiutował jako # 6 i "Night in Paradise", który zadebiutował jako # 44.English znalazł także czas na występy w musicalu, Ned Kelly w 1973 roku i Bacchoi w 1974 roku oraz w mniejszych rolach TV dramatów policyjnych Matlock Police w 1975 roku,Homicide w 1976 i Chopper Squad w 1978r.
 
W 1978 roku TV Seven Network i Pegasus Productions zaproponowały mu rolę Jonathana Garretta w historycznym serialu Against the Wind.Utwór z soundtracku, "Six Ribbons" został wydany jako singel English and Millo, zadebiutował na pozycji 5 listy przebojów .Sukces singli "Get Your Love Right", który zajął 27 miejsce i "Hot Town", który zajął miejsce 11; zmotywował Englisha do stworzenia Baxter Funt, którego skład tworzyli John Coker (bas), Greg Henson (perkusja), Tony Naylor (gitara, ex-Bootleg Family Band / Avalanche ), Mike Wade (gitara) i Peter White (instrumenty klawiszowe).
 
W kwietniu 1980 roku, Jon wydaje Calm Before the Storm, który zadebiutował na 17 miejscu listy albumów , z singlem "Carmilla" ;który był mniej udany od wcześniejszego albumu Inroads ze stycznia 1981 r. i singli "Hold Back the Night" i "Ask no Questions". Tymczasem Against the Wind został pokazany w międzynarodowej sieci stacji telewizyjnych w Wielkiej Brytanii i innych częściach Europy jako Gegen den Wind w Niemczech i Mot alla vindar w Skandynawii.
English podjął się roli Króla Piratów po raz pierwszy w 1984 roku w komicznej operze Pirates of Penzance produkcji Gilberta i Sullivana . Według szacunków występował w swojej ulubionej roli Króla Piratów ponad 1000 razy. Później występował w innych musicalach , w tym Rasputin (1987) i Big River (1988),koncertował w różnych składach z Foster Brothers wydając Some People (1983) wyprodukowany przez Davida Mackay'a, Dark Horses (1986) i Busker (1988), ze swoim najlepszym utworem w Australii "Some People (Have all the Fun)", który zadebiutował na 50 miejscu w 1983 roku.
 
W okresie 1990-1993r,English zagrał główną rolę Bobby Riversa w serialu TV All Together Now.Porócił do ról musicalowych grać role w trylogii Simona Gallahera produkcji firmy Essgee Entertainment zaktualizowanych sztuk Gilberta i Sullivana : Pirate King The Pirates of Penzance (1994), Pooh-Bah in The Mikado (1995) i H.M.S. Pinafore( 1997). 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Handbags and Gladrags / Horsehair and Plastic	Jon English	03.1973	50[9]	-	Warm & Genuine 2079 016/-	-
Turn the Page / Just the Way I Am	Jon English	02.1975	20[29]	7[13]	Warm & Genuine 2079 908/Warm & Genuine 2079 908	-
Lovin' Arms / By Firelight	Jon English	06.1975	55[12]	-	Polydor 2079 062/-	-
Hollywood Seven / Sandcastles	Jon English	04.1976	13[25]	-	Polydor 2079 081/-	-
I'm a survivor	Jon English	10.1976	87[2]	-	Polydor 2079 090/-	-
Lay It All Down / Whole Lot More	Jon English	03.1977	46[15]	-	Polydor 2079 098/-	-
Words Are Not Enough / Up to No Good	Jon English	06.1978	6[22]	28[3]	Polydor 2079 121/Polydor 2079 121	-
Nights in Paradise	Jon English	10.1978	44[12]	-	Polydor 2079 124/-	-
Six Ribbons / Mary's Theme	Jon English with Mario Millo	12.1978	5[20]	3[12]	Polydor 2079 125/Polydor Poly 23	-
Get Your Love Right / He Could Have Been a Dancer	Jon English	05.1979	27[14]	3[15][gold]	Mercury 6037 121/Mercury 6037 121	-
Hot Town / Show No Weakness	Jon English	12.1979	11[17]	-	Mercury 6037 952/-	-
Carmilla / Survivor	Jon English	04.1980	27[12]	-	Mercury 6037 958/-	-
Hold Back the Night / King of the Blind	Jon English	03.1981	88[2]	-	Mercury 6038 021/-	-
Beating the Boards / Turn the Page	Jon English	06.1982	96[4]	-	Mercury 6038 055/-	-
Jokers & Queens	Jon English with Marcia Hines	07.1982	62[7]	-	Midnight NITE 004/-	-
Some people [Have all the fun]	Jon English	08.1983	50[15]	-	Midnight NITE 007/-	-
Waterloo	Jon English	01.1984	96[4]	-	Midnight NITE 008/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Wine Dark Sea	Jon English	04.1973	53[5]	-	Warm & Genuine 2907 006/-	-
It's All a Game	Jon English	02.1975	47[16]	-	Warm & Genuine 2907 902/-	-
Hollywood Seven	Jon English	08.1976	20[15]	-	Polydor 2907 027/-	-
Minutes to Midnight	Jon English	05.1977	33[16]	-	Polydor 2907 031/-	-
Words Are Not Enough	Jon English	09.1978	28[13]	-	Polydor 2907 046/-	-
Against the Wind	Jon English with Mario Millo	01.1979	10[18]	4[12]	Polydor 2907 048/Polydor 2907 048	-
English History	Jon English	07.1979	4[31]	3[16][platinum]	Mercury 6641 918/Mercury 6641 918	-
Calm Before the Storm	Jon English	03.1980	17[17]	9[13][gold]	Mercury 6357 067/Mercury 6357 067	-
InRoads	Jon English	10.1981	58[7]	-	Mercury 6457 142/-	-
Beating the Boards	Jon English	04.1982	24[13]	33[2]	Mercury 6611 015/Polygram 6611 015	-
Jokers and Queens	Jon English with Marcia Hines	07.1982	36[9]	-	Midnight NITELP 101/-	-
Some People...	Jon English	10.1983	35[9]	-	Midnight NITELP 103/-	-
Modern English	Jon English	01.1984	27[18]	-	J&B; JB 157/-	-
Dark Horses	Jon English	05.1987	84[7]	-	Chase/Midnight 450599 1/-	-

England Dan & John Ford Coley

Amerykański duet powstały z inicjatywy Dana Sealsa (ur. 8.02.1950 r. w McCamey w stanie Teksas, USA) pochodzącego z rodziny o bogatych muzycznych tradycjach. Jego ojciec towarzyszył na basie wielu gwiazdom muzyki country (m.in. Ernestowi Tubbowi i Bobowi Willsowi), a brat Jimmy grał w The Champs i Seals And Croft. Kuzynami Dana są: gwiazda country Johnny Duncan oraz twórcy piosenek Chuck Seals ("Crazy Arms") i Troy Seals.

W 1967 r. Dan nawiązał współpracę z Johnem Fordem Coleyem (ur. 13.10.1951 r.) i początkowo występowali oni jako Southwest F.O.B. (inicjały oznaczają "Freight On Board" - "ładunek na pokładzie"). Niedorzeczna nazwa miała krótki żywot, lecz Jimmy-pragnąc uniknąć etykietki Seals And Coley zaproponował bratu szyld England Dan And John Ford Coley.

Pierwsze albumy muzyków nagrane dla wytwórni A&M; sprzedawały się nieżłe, lecz dopiero ich przejście w 1976 r. do Big Tree Records okazało się mistrzowskim posunięciem. Singel "I'd Really Love To See You Tonight" dotarł do 2. miejsca amerykańskiej listy przebojów (trafił również do Top 30 zestawień brytyjskich), mimo ze można było odnaleźć w nim wiele podobieństw do "Fire And Rain" Jamesa Taylora.

Również album Nights Are Forever sprzedawał się bardzo dobrze, a muzycy zapragnęli zaprezentować dojrzalsze brzmienie, które od razu wywołało porównania z The Eagles. Wydany na singlu utwór tytułowy, "Nights Are Forever Without You" trafił do Top 10 amerykańskich notowań. Z dopracowanymi harmoniami i opartymi na akustycznym brzmieniu melodyjnymi piosenkami muzycy trafiali do tych samych odbiorców co The Eagles i - oczywiście - Seals And Croft.

Kolejnymi amerykańskimi przebojami duetu były: "It's Sad To Belong", "Gone Too Far", "We'll Never Havc To Say Goodbye Again" i "Love Is The Answer". Po rozpadzie duetu Seals, po kilku mniej udanych próbach, został gwiazdą country. Coley znalazł nowego partnera, ale ich pochodzący z 1981 r. album Kelly Leslie And John Ford Coley nie znalazł uznania ani u krytyków, ani u publiczności.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
New Jersey/Tell her hello	England Dan & John Ford Coley	09.1971	-	103[4]	A&M; 1278	[written by Dan Seals,John Coley][produced by Louie Shelton]
(I'd Really) Love to See You Tonight / It's Not the Same	England Dan & John Ford Coley	06.1976	26[7]	2[24]	Big Tree 16 069	[gold-US][written by Parker McGee][produced by Kyle Lehning][1[1].Adult Contemporary Chart]
Nights Are Forever Without You / Showboat Gambler	England Dan & John Ford Coley	10.1976	-	10[16]	Big Tree 16 079	[written by Parker McGee,Dan Seals,John Ford Coley][produced by Andrew Saavedra][6.Adult Contemporary Chart]
It's Sad to Belong / The Time Has Come	England Dan & John Ford Coley	05.1977	-	21[16]	Big Tree 16 088	[written by Dan Seals,John Edward Coley,John Coley,Steve Goodrum][produced by Andrew Saavedra][1[5].Adult Contemporary Chart]
Gone Too Far / Where Do I Go From Here	England Dan & John Ford Coley	10.1977	-	23[14]	Big Tree 16 102	[written by Dan Seals,John Edward Coley,John Coley][produced by Andrew Saavedra]
We'll Never Have to Say Goodbye Again / Calling For You Again	England Dan & John Ford Coley	02.1978	-	9[14]	Big Tree 16 110	[written by Jeffrey Comanor][produced by Andrew Saavedra,Kyle Lehning][1[6].Adult Contemporary Chart]
You Can't Dance / Wanting You Desperately	England Dan & John Ford Coley	06.1978	-	49[8]	Big Tree 16 117	[written by Ryan Yeomans][produced by Andrew Saavedra, Kyle Lehning]
Love Is the Answer / Running After You	England Dan & John Ford Coley	03.1979	45[5]	10[18]	Big Tree 16 131	[written by Todd Rundgren][produced by Dan Seals,John Coley][1[2].Adult Contemporary Chart][pierwotnie nagrany przez Utopia]
What Can I Do With This Broken Heart / Caught Up in the Middle	England Dan & John Ford Coley	10.1979	-	50[6]	Big Tree 17 000	[written by Dan Seals,John Coley,Gundry][produced by Dan Seals,John Coley]
In It for Love / Who's Lonely Now	England Dan & John Ford Coley	03.1980	-	75[4]	Big Tree 17 002	[written by Dennis Henson, Greg Guidry][produced by Dan Seals,John Coley]
Late at Night / Lullaby	England Dan Seals	08.1980	-	57[6]	Atlantic 3674	-
Bop / In San Antone	Dan Seals	01.1986	-	42[15]	EMI America 8289	[written by Paul Davis,Jennifer Kimball][produced by Kyle Lehning][10.Adult Contemporary Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nights Are Forever	England Dan & John Ford Coley	08.1976	-	17[31]	Big Tree 89 517	[gold][produced by Kyle Lehning]
Dowdy Ferry Road	England Dan & John Ford Coley	04.1977	-	80[15]	Big Tree 76 000	[produced by Kyle Lehning]
Some Things Don't Come Easy	England Dan & John Ford Coley	04.1978	-	61[14]	Big Tree 76 006	-
Dr. Heckle & Mr. Jive	England Dan & John Ford Coley	04.1979	-	106[12]	Big Tree 76 015	[produced by Kyle Lehning]
The Best of England Dan and John Ford Coley	England Dan & John Ford Coley	01.1980	-	194[2]	Big Tree 76 018	-

Emotions

Emotions to amerykańska wokalna żeńska grupa soulowa i r&b; .Powstała w Chicago, Illinois w 1968 roku i pierwotnie składała się z trzech sióstr, Hutchinson, dzieci Josepha i Lillian Hutchinson.
Józef modlił się o talent dla jeszcze nieurodzonych dzieci i nie żałował czasu w rozwijaniu ich umiejętności muzycznych. Gdy tylko dziewczęta mogły mówić, rozwijał ich umiejętności muzyczne, mając bazę w piwnicy swojego domu w południowej części Chicago. Kiedy Sheila, najmłodsza, w wieku pięciu lat, zaczęły śpiewać w chórze i były znane jako Hutchinson Sunbeams.Syn Josepha,Joseph, Jr. (ur. 1956r) został gitarzystą Sunbeams.

W 1968 roku dziewczyny zmieniły nazwę na Emotions, i wydały swój pierwszy album, So I Can Love You, w roku następnym. Utwór tytułowy, napisany przez Sheilę, był niewielkim hitem, podobnie jak "The Best Part Of Love Affair". W roku 1969 dziewczyny wzięły udział w letnim koncercie na świeżym powietrzu w Rochester, NY.Grupa zwróciła uwagę szeregiem koncertów, Herba Hamletta potężnego DJ-a i duszę rozgłośni WCMF FM.

Jeanette wyszła zamąż w 1970 r. i zakończyła występy zachodząc w ciążę z jej pierwszym synem, Chichą. Została zastąpiona przez bliską przyjaciółkę, Therese Davis, byłą członkinię Our Ladies Of Soul. W następnym roku, Emotions wydały Untouched, swój drugi album, na którym znalazły takie hity, jak "Show Me How" i "If You Think It".Podczas okresu spędzonego w wytwórni Stax , ich nagrania były produkowane przez Isaaca Hayesa i Davida Portera. W 1976 roku,po wydaniu albumu Flowers, opuściły Stax ,a Jeanette wróciła do zespołu. Płyta zawiera przeboje "Flowers" i "I Dont Wanna Lose Your Love".

Największy sukces przyniósł im ich związek z Maurice White'm z Earth, Wind & Fire. Z jego pomocą nagrały album Rejoice and Sunbeam w 1977 i 1978r. Maurice White był koproducentem z Clarence McDonaldem singla "Best Of My Love" ,który przez pięć tygodni był numer jeden na liście Billboard Hot 100 Singles w 1977 roku.

Jeanette rezygnuje z występów po raz drugi w 1977 roku, po urodzenia drugiego dziecka, Pili, której ojcem jest Philip Bailey z Earth, Wind & Fire. Została zastąpiona przez swoją siostrę, Pamelę. W

1978 roku Jeanette wróciła ,gdy grupa współpracowała z Earth, Wind & Fire na kolejnym singlu, "Boogie Wonderland", który był hitem w Top 10 w 1979 roku. Grupy w dalszym ciągu nagrywały razem w latach 80-tych i podpisały na krótko kontrakt z Motown Records . W tym czasie, Adrianne Harris wypełnia trzecie miejsce w grupie. Jednak nie byli w stanie powtórzyć sukcesu jaki mieli w okresie disco.

Emotions, dzisiaj składający się z Wandy, Pameli i Sheili Hutchinson, nagrał swój ostatni album w 1996 roku. Wanda, po wyjściu za mąż, mieszka w Glendale, w Kalifornii i ma trzy córki, z których dwie planuje wprowadzić do przemysłu muzycznego .Pamela mieszka w Hollywood, w Kalifornii wraz z mężem i córką. Sheila mieszka w Chicago, ma jedną córkę, która mieszka w Los Angeles, robiąc także karierę w przemyśle muzycznym.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So I Can Love You / Got to Be the Man	Emotions	05.1969	-	39[10]	Volt 4010	[written by Sheila Hutchinson][produced by Isaac Hayes, David Porter][3[13].R&B; Chart]
Best Part of a Love Affair/I Like It	Emotions	09.1969	-	101[4]	Volt 4021	[written by Isaac Hayes,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][27[9].R&B; Chart]
Stealing Love/When Tomorrow Comes	Emotions	01.1970	-	-	Volt 4031	[written by Isaac Hayes,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][27[9].R&B; Chart]
Heart Association/The Touch Of Your Lips	Emotions	10.1970	-	-	Volt 4045	[written by Vince Willis][produced by David Porter, Ronnie Williams][29[7].R&B; Chart]
You Make Me Want To Love You/What You See Is What You Get	Emotions	05.1971	-	-	Volt 4054	[written by Bettye Crutcher, Bobby Manuel][produced by David Porter, Ronnie Williams][47[3].R&B; Chart]
Show Me How / Boss Love Maker	Emotions	11.1971	-	52[14]	Volt 4066	[written by Isaac Hayes,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][13[18].R&B; Chart]
My Honey and Me/Blind Alley	Emotions	03.1972	-	113[5]	Volt 4077	[written by Luther Ingram, John McFarland][produced by Al Jackson, Jim Stewart ][18[8].R&B; Chart][#55 hit for Luther Ingram in 1970]
I Could Never Be Happy / I've Fallen in Love	Emotions	07.1972	-	93[5]	Volt 4083	[written by Carl Hampton, Homer Banks, Raymond Jackson][produced by Carl Hampton, Homer Banks, Pervis Staples, Raymond Jackson][23[10].R&B; Chart]
From Toys to Boys / I Call This Loving You	Emotions	01.1973	-	112[2]	Volt 4088	[written by Carl Hampton, Homer Banks, Raymond Jackson][produced by Carl Hampton, Homer Banks, Raymond Jackson,Pervis Staples][37[4].R&B; Chart]
Runnin' Back (And Forth)/ I Wanna Come Back	Emotions	09.1973	-	-	Volt 4095	[written by Mack Rice, Eddie Floyd][produced by Pervis Staples][91[2].R&B; Chart]
Put a Little Love Away / I Call This Loving You	Emotions	03.1974	-	73[6]	Volt 4106	[written by Dennis Lambert, Brian Potter][produced by Al Bell, William Brown, Marvel Thomas][53[7].R&B; Chart]
Baby, I'm Through/I Wanna Come Back	Emotions	09.1974	-	-	Volt 4110	[written by Joseph Hutchinson][produced by Joseph Hutchinson][82[6].R&B; Chart]
Baby, I'm Through /Shouting Out Love	Emotions	05.1978	-	-	Stax 3200	[A:written by Joe Hutchinson][B:written by Wilkes, Smith][produced by Al Bell, William Brown, Marvel Thomas][A:59[8].R&B; Chart][B:31[18].R&B; Chart]
I Don't Wanna Lose Your Love/Flowers	Emotions	10.1976	40[5][12.77]	A:51[12];B:87[10]	Columbia 10 347	[A:written by Wanda Hutchinson, Jeanette Hawes][B:written by M. White, A. McKay][produced by Maurice White,Charles Stepney][A:13[9].R&B; Chart][B:16[18].R&B; Chart]
Best of My Love / A Feeling Is	Emotions	06.1977	4[10]	1[5][23]	Columbia 10 544	[platinum-US][written by Maurice White,Al McKay][produced by Maurice White,Clarence McDonald][1[4][22].R&B; Chart]
Don't Ask My Neighbors / Love's What's Happenin'	Emotions	10.1977	-	44[13]	Columbia 10 622	[written by Skip Scarborough][produced by Maurice White][7[17].R&B; Chart]
Smile / Changes	Emotions	08.1978	-	102[14]	Columbia 10 791	[written by Maurice White,Albert McKay][produced by Maurice White][6[14].R&B; Chart]
Whole Lot Of Shakin'/Time Is Passing By	Emotions	10.1978	-	-	Columbia 10 828	[written by Maurice White,Albert McKay][produced by Maurice White][44[9].R&B; Chart]
Walking The Line/Ain't No Doubt About It	Emotions	01.1979	-	-	Columbia 10 874	[written by M. White, S. Scarborough][produced by Maurice White][58[7].R&B; Chart]
Boogie Wonderland / Boogie Wonderland (Instrumental)	Earth, Wind & Fire wih Emotions	05.1979	4[13]	6[16]	ARC 10 956	[gold-US][written by Allee Willis, Jon Lind][produced by Maurice White,Al McKay][2[13].R&B; Chart]
What's The Name Of Your Love?/Layed Back	Emotions	11.1979	-	-	ARC 11 134	[written by M. White, D. Foster, A. Willis][produced by Maurice White][30[12].R&B; Chart]
Where Is Your Love?/Layed Back	Emotions	03.1980	-	-	ARC 11 205	[written by R. Vannelli][produced by Maurice White][75[6].R&B; Chart]
Turn It Out/Special Edited Album Sampler	Emotions	07.1981	-	-	ARC 02239	[written by W. Vaughn][produced by Wayne Vaughn, Wanda Hutchinson Vaughn ][48[10].R&B; Chart]
Now That I Know/Here You Come Again	Emotions	11.1981	-	-	ARC 02535	[written by J. Hull, G. Poirot, S. Londo][produced by Billy Meyers, Maurice White ][68[7].R&B; Chart]
You're The One/I Can Do Anything	Emotions	03.1984	-	-	Red Label 001-1	[written by B. Osborne, Z. Giles][produced by Billy Osborne, Zane Giles][34[11].R&B; Chart]
You're The Best/You Know I'm The One	Emotions	06.1984	-	-	Red Label 001-2	[written by B. Osborne, Z. Giles][produced by Billy Osborne, Zane Giles][52[9].R&B; Chart]
Are You Through With My Heart/You Know I'm The One	Emotions	09.1984	-	-	Red Label 001-3	[written by Keg Johnson, Danni Johnson, Mario Henderson, Pat Henderson][produced by Benjamin Wright][87[4].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Flowers	Emotions	08.1976	-	45[27]	Columbia 34 163	[gold-US][produced by Maurice White][5.R&B; Chart]
Rejoice	Emotions	06.1977	-	7[33]	Columbia 34 762	[platinum-US][produced by Maurice White][1.R&B; Chart]
Sunshine	Emotions	12.1977	-	88[15]	Stax 4100	[produced by Al Bell , Al Jackson Jr, Jim Stewart, Jo Hutchinson, Marvell Thomas , Pervis Staples ), William Brown][39.R&B; Chart]
Sunbeam	Emotions	08.1978	-	40[12]	Columbia 35 385	[gold-US][produced by Maurice White][12.R&B; Chart]
Come into Our World	Emotions	12.1979	-	96[10]	ARC 36 149	[produced by Maurice White][35.R&B; Chart]
New Affair	Emotions	09.1981	-	168[4]	ARC 37 456	[produced by Billy Meyers, Maurice White , Wanda Hutchinson, Wayne Vaughn][46.R&B; Chart]
Sincerely	Emotions	.1984	-	206	Red Label RLLP-001	[33.R&B; Chart]
If I Only Knew	Emotions	.1985	-	203	Motown 6136	[54.R&B; Chart]